Original subtitles

W poprzednim odcinku. Wiem, że niełatwo puścić fawel, ale tak trzeba. To nie o

to chodzi.

Sztuka wymaga nagięcia paru zasad i nie istnieje bez miłości.

Dość, zamilcz.

Królowo, mi baczenie na kunada czyni krzywdzie królowej.

Pamiętaj, co przez Helenę spotkało naszą matkę. W procesie o niewierność

wystąpiła przeciwko Annie.

A jeżeli Helena mówiła prawdę? Demony, które milkną, potrafią się obudzić.

Oni wolą walkę od świętego spokoju. Spróbuj podnieść rękę na któregoś z

krzyżaków w trakcie rozmów.

Pokażę cię ściąć.

Ruszamy. Chcę być jak najszybciej w Kaliszu. Przyjechał mężny książe

Wciąż mu pamiętasz tamto polowanie, kiedy chwalił się cudzą zdobyczą.

Oszukując nie wzbudził mojego zaufania.

Teraz będzie mógł się pokazać lepszej strony. Niedługo będziemy rodziną. Był

w Kaliszu, ale wyjechał cię na spotkanie.

Mówi, że to piln.

Wołaj go.

Rad jestem, że mogę cię powitać, panie.

I podziękować, że zaprosiłeś mnie na obrady.

Ciebie też dotyczą.

Wielomornych już zjechało? Jest wojewoda Sandomierski, Poznański.

Starosta Wielkopolski i Kastelan Wichlicki. A arcybiskup Bogoria?

Namawia biskupa Grota, aby ten również uczestniczył w obradach.

Niezawodny Grot, że też chciał mu się jechać taki kawał.

Pewnie po to, żeby przekonać Bogorię do swoich racji. No, szczęście arcybiskup

ma swój rozum.

Biskup Jan nie pogodzi się z ustępstwami. Jeżeli chodzi o krzyżaków,

miłosierdziu i zobaczeniu.

Panie, pamiętaj, że ja zawsze po twojej stronie.

Wiem. Ale biskup Grot na procesie w Warszawie przedłożył dobro korony ponad

swoją naturę.

A co, jeżeli tym razem natura wycięży?

Inny problem.

Nie tylko biskup Grot przeciwstawia się układowi.

Nie wjadę do Kalisza bez zgody wszystkich.

Bogusławie, sprowadź możnych i arcybiskupa Bogoria.

Nie masz dość zatargów?

A ty nie masz dość uległości?

Wszyscy mamy dość wojny. Bójda.

Czy już tylko mnie zależy na tym, żeby król nie oddał polskich ziem krzyżakom?

Oni prowadzą wojnę. Stale. Też powinniśmy to by nie robić.

Zwłaszcza z nimi.

Pomorze od dawna nie jest polskie. Król nie ma wyjścia. Król?

Jaki król?

Urzędnik w koronie. Królem był Władysław.

Nigdy by się nie zgodził na takie ustępstwa.

Choćby nawet zapłacił krwią, walczyłby do końca. Janie, po co ten upór?

W Warszawie ustąpiłem.

A do tej haniebnej ugody ręki nie przyłożę. Ślubowałeś posłuszeństwo.

powierzył ci misję pojednania króla z krzyżakami. Musisz pełnić jego wolę.

Ostrzegałem Kazimierza, że nie będzie miał pokoju z krzyżakami. Nigdy. Choćby

podpisał sto dokumentów, nie może spać spokojnie. Ani on, ani jego potomstwo.

Gdyby choć raz mnie posłuchał. Gdyby nie czekał na proces, rozstrzygnięcie, cały

ten taniec słabości.

Gdyby zamiast tego ruszył na nich zbrojnie.

To co?

To zdobyłby pomorze jako król oręże. To są fantazje, Janie.

Masz posłuch u króla.

Pomów z nim.

Może jeszcze odstąpi od tej haniebnej ugody. Ja nie. Król potrzebuje twojej

pieczęci. Pod dokumentami gwarantującymi pokój wieczysty. Zrób, co to ciebie

należy.

Prędzej przyłożę pieczęć do paktu z diabłem, nie z krzyżakami. Nie

przychylności papieża? Znajdziłem, że chcesz sięgnąć po arcybiskupstwo.

Chcesz zatkać miłosta metropolią?

Aż boję się myśleć.

Czym przekonali cię krzyżacy?

Wasz słowa, biskupie.

Dlatego papież mianował cię arcybiskupem gnieźnieńskim, żebyś jak ciele

robił to, co każe.

Jak śmiesz. Ze mną nie będzie tak łatwo.

Księże arcybiskupie, król wzywa.

Witajcie, Wojciech. Samuelu, błagam piwa.

Od świtu niczego nie miałem w ustach.

Czy już coś wiadomo?

Gabija coś powiedziała.

Do mnie?

Przecież wiesz, ile bym dał, żeby się w ogóle do mnie odezwała.

Czyli nadal nie wiadomo, kto ją napadł.

Taka dobra kobieta.

Nikomu nic złego nie zrobiła.

Chyba, że zasłużyła.

O czym ty... Po co dochodziła do tego lasu? Co ty mówisz?

Co się jej stało?

To ty nic nie wiesz, wujcie.

Zawarcie pokoju wieczystego wszystkim powinno leżeć na sercu.

Panowie, dość wojen i rozlewu krwi.

To nie my odpowiadamy za rozlew krwi, tylko krzyżacy.

Ale to my możemy temu zapobiec.

Dokumenty poręczające, które wy, panowie, wystawicie, mają być gwarancją

wieczystego. między Królestwem Polskim a zakonem. Podobnie jak pismo wspólne

biskupów. Których?

Płockiego, Poznańskiego, Włocławskiego. A biskup Krakowski?

Ja również wystawię pismo poręczające.

Księstwo Pomorskie ma liczne wojska.

Książęta Mazowieccy też zgodzili się wystawić takie dokumenty. Nic dziwnego.

oni sprowadzili krzyżaków do Polski. A co mówią dokumenty?

Krzyżacy dostają w wieku i są jałmużne. Po morze, ziemię chełmińską,

michałowską, z grodami orłowe, mieszane. Nie może tak być. Oddajemy krzyżakom po

morze.

Wieczysty pokój za wieczystą stracę?

Hańba! To nie pokój, to klęska.

A co będzie z naszymi kupcami?

Król Władysław.

Nikt by na to nie pozwolił.

Wysłuchajmy słów dokumentu.

Król Polski Kazimier zobowiązuje się, że nie będzie wspierał pogan

przeciwzakonowi. Uwolnij jeńców.

Nie będzie karał tych, którzy podczas wojny stanęli lub zbiegli na ziemię

zakonne.

Nikt go nie poznaje?

Zupełnie nikogo? Nikogo, Zienko.

Jedna gabija.

Ale jak?

Jak to możliwe?

Ponoć od rany na głowie.

Leczę takie po weselach i bójkach na jarmarku.

Ale nie pamiętam, żeby komuś razem z krwią pamięć uszła.

Dlaczego mnie nie uprzedziliście?

Dlaczego ja o niczym nie wiem? A żeby tego, co ją napadł, zarazę wzięła. A

mu wszystkie zęby powywatamy i lisa jego oblazmy. A żeby... Powoli.

Ktoś miałby napaść na ochmistrzynię z Wawelu. Jaki łajdak na taką niewiastę? A

ty nam powiedz, jesteś wójtem. Tak czy nie?

No ja pokażę.

Ja pokażę, to to jest nasze.

Najważniejsze, że teraz, żeby wytrwiała.

Żaden pożytek na Wawelu z ochmistrzni, co nawet nie wie, jak się nazywa.

Nie dachuję sobie, że oddalę ją w ręce tej hezkiej wiedźmy.

Przecież ona ją tam teraz wykończy.

Mówisz zbyt śmiało.

A jeśli to ona kazala się jej pozbyć i zatłuc w lesie? Uważaj, mówisz o

królowej. Ale rację może mieć.

Gabija z Litwy, od królowej Anny.

Jej widok na pewno przypomina Adelaidzie, że jeszcze niedawno łoże

zajmowała Anna.

Gadają, że nadal zajmuje terce króla.

Ale przecież to nie wina Gabii, że król miał wcześniej żonę.

Ale i nie zaleta.

Jeśli nie królowa za tym stoi, to kto?

Ponadto król?

Obowiązuje się do usunięcia ziem pomorskich ze trzech tytułów. Tak z

jak i na pieczęci. Co na tej ugodzie zyskuje królestwo polskie? Spokój.

Królu, za nic zrzekasz się praw do ziemi pomorskiej? Za nic? Za puste

słowo krzyżaka?

Jak my mamy przyłożyć do tego rękę? Krzyżacy oddają w zamian ziemię

Bezprewnie ją zagarnęli.

Krzyżacy obiecali wypłacić królestwu odszkodowanie.

10 tysięcy florenów.

W złote zmieniało być więcej. Dosyć!

Szyżacy łupili nasze ziemie.

Mordowali naszych ojców, panie!

Macie dojść do zgody.

Chodź, Przemysławie.

Naradzimy się z panami.

Panie, powiedz, jak mam ich przekonać?

Pojedziesz za nimi.

I wyszukasz.

Wyszukasz. A to później?

Ojcze, chcę się widzieć z ochmistrzynią.

To nie jest dobre.

Jako wójt mam obowiązek.

Muszę wiedzieć, co zaszło.

Nie wolno jej teraz męczyć pytaniami.

Nic nie pamięta? Nic.

A wyleczy ją ojciec?

Zioła już dostała.

Teraz potrzebuje spokoju i łaski. Jedno jej zapewnią, a o drugie się modlę. Tak,

a tymczasem ten, który ją skrzywdził, zdąży uciec.

Może mi ojciec powiedzieć cokolwiek, czy...

Gabio? Zaczekaj.

Pamiętasz?

Wójt.

To ja.

Mikołaj.

Museum do pralni.

Praczki widać o ślindze i o nalugu.

Bo... plamy niedoprane.

I jeszcze mają czelność przywoływać imię mojego ojca. Jakby zapomnieli, że to on

utracił Pomorze. Mówiłem królu.

Wielu nie pojmie tego układy. Bez gwarancji możnych pokoju nie będzie.

Nie pozwolę na to.

Są z Wielkopolski.

Możesz kupić ich zgodę.

Za ulgi.

Mam kupczyć przywilejami?

Moje psy są wiewniejsze. Bo je karmisz, panie.

A dobro wspólne? Na tym im nie zależy?

Może i zależy.

Ale teraz wiedzą, że są nam potrzebni.

Możli. U nich zawsze korzyść ważniejsza niż ofiara. Ale rosną w siłę. Nie

powinniśmy mieć w nich wrogów. Nie zamierzam.

Zrobią to, co będzie im się opłacało.

Złamie ich.

Przyjmą układ.

Zrozumieją, że spór z królem Polski...

Nie będzie dla nich korzystnie.

Wybacz teraz królu, ale obowiązki wzywają.

Pomódlmy się, panie, za misję księcia Bogusława i o pamiętanie biskupa

krakowskiego Jana.

Pamiętaj, panie, o swoich sługach i służebnicach bestialsko pomordowanych

rzadkich morderców.

Niech odpoczywają w swojej światłości.

Pamiętaj, Panie, o Kazimierzu, królu Polski.

Daj mu darmęctwa, rozwagi i bojaźń Bożej.

I żeby żaden upór ani pycha nikomu nie przesłaniały dobra

królestwa.

Amen.

Nie, nie, nie, nie!

Choćbym miał szukać do śmierci, to wiem, czy ktoś... krzywdził moją Gabiję.

Spokojnie, wujce, nie przytoj tobie. Zostaw! Nie godzę się na taki los, nie

godzę się, słyszysz? Będziesz zaraz płacił za stół, nie tylko za napitek.

Tak, proszę.

Bierz!

Gabija jest jak promień z Królestwa Niebieskiego.

Chodź, wujcie.

Czad namach.

Ale wiecie, jak go znajdę. Wiem.

Powieszę za jaja na bramie krakowskiej. Od topu go weźmiemy.

Co się stało?

Nie słyszysz pani?

Psy wyją, jakby je ze skóry obdzierali.

Może z polowania wrócili? To zły znak.

Tylko trzy razy w życiu słyszałam takie wycie.

Psy wyły, jak w Chojnowie mój brat topił się w rzece.

Jak matka zachorzała.

To grzech wierzyć w zabobony. Matka mówiła, że kiedy trzeci najechali

świdnickie, to wszystkie psy wyły.

Żeby ostrzec, że zbliża się nieszczęście.

Książę Henryk? Na jelenia cię to tada.

Na smakowanie znaczy.

Pytam, gdzie jest?

Na Babrzycko czy gdzieś tu na zamku?

Toż mówię, będzie objadał.

Spocznij, poczekaj.

Książę skończą ustawać.

Nie będziesz mi mówił, co mam robić.

Znam dobrze księcia.

I wiem, że możesz dłużej poczekać.

A i twoja obecność może mu nie być miłą.

Nie przyszedłem tu, żeby go radować.

To żałuję, że wszedł mi w półkę.

Niech cię zaraza, Gunzel.

Nieść mi się ode chcę.

Co ty tu robisz?

Trzeba nam pomówić.

Ponoć chcesz wziąć Helenę za rząd.

Chcesz mi uczyć, tak?

Żeby gadać o niewiastach?

I tak nie tyś go trafił.

Chyba, że sam się nadstawił i czekał bez ruchu na strzałę. Za lochem ci tęskno?

Jakiś śmieszny gniew mi do księcia.

Myślisz, że wszystko ci wolno?

Że możesz mieć każdą, której zapragniesz? Tylko dlatego, że urodziłeś

księciem?

Nie twoja w tym zasługa.

Nie jesteś lepszy ode mnie.

Głup się na kolana, jak do mnie mówisz. Nie dziw, że twoja żona odebrała sobie

życie.

Każda rzuciłaby się ze skały mając za męża kogoś takiego.

Odejdź, książę, nie jesteś tu na tej stronie.

Ja ci krzyżakom palec wezmę całą rękę.

Dajcie powiedzieć.

Zanim się obejrzymy, zaczną zagarniać ziemię wielkopolskie.

Jak onek daj pomoże.

Albo łupić nas podatkami.

Nie może tak być.

Król, winien liczyć się z naszym zdaniem. Bez nas ugody nie będzie.

Namawiasz możnych, żeby wystąpili przeciwko królowi?

Radzę im tylko, żeby postępowali rozumnie i nie zapomnieli o krzywdach.

I chcesz, żeby król skrócił cię za to ogło?

Nie odważaj się.

Zależy mu.

Uważaj, Przybysławie. A to czemu?

Jestem u siebie.

I królu siebie.

Pewnikiem będzie chciał, żeby jechać z nim na wojnę.

I kto tu jest panem?

Ufam królowi.

I ty powinieneś.

Niech przy to ten, komu się zdaje, że stoi, baczy, aby nie upadł.

Wielki to wstyd, że w tak ważnej sprawie jak pokój nie możemy dojść do

porozumienia. Tam, kiedy wiosprzegali, żeby krzyżakami się nie układać. Ale nie

o mnie teraz pójdzie, a o dobro królestwa. I tylko tym kieruje się król.

pragnieniem uciek?

Większej ilości złota w skarbcu.

Łoża, w którym czeka młoda żona.

Nie dziw, że żołnierski trud jest mu wstrętny.

Wasz słowa, Przewysławie.

Goryz przez ciebie przemawia?

Głębi serca, przyznajesz mi rację. Prawda?

Ale usta jej nie wypowiedzą, bo chcesz się żenić z królewną.

Milcz.

Kazimierz unika wojny tak bardzo, że zapomina walczyć o pokój.

Wiano wielkie. Nie o mnie teraz mówimy i tylko dlatego ci daruję.

I zadam jedno pytanie.

Czy chcesz, żeby ziemia pschowska wróciła do Wielkopolski?

Oprzyj Kazimierza, a wjedziesz do wschowy.

Syn inny niż ojciec.

Prędzej zobaczę konie w paski, o których patrzą kupcy włoscy, niż Kazimierza na

czele wojska. Otóż czekasz to.

Nawet nie wiesz, co król wie o was.

A co wie?