Original subtitles

W poprzednim odcinku.

O czym myślisz?

Zdradź mi.

Trwają przygotowania do wojny na Śląsku.

Muszę przypieczętować umowę małżeńską Elżbietki i odpowiedzieć na pismo

A może zjemy coś razem?

Poprosić, by przynieśli posiłek do komnaty?

Lada chwila będzie tu arcybiskup Bogoria.

Poczuję się urażony, jeżeli nie przywitam go osobiście.

Wszyscy są dla ciebie ważniejsi niż ja. Jeżeli będziesz tak ciągle obradować, to

ja nigdy nie poczrzę syn!

Zapominasz, z kim rozmawiasz.

Coś to do ciebie, medyka, źle wyglądasz.

Witaj, arcybiskupie.

Mój siostrzeniec, Janusz Suchywik ze Strzelec. Nie mieliście okazji się

Panie, a to Janusz Suchywik, syn mojej siostry. Witaj.

Janusz po naukach Bolonii pragnie podjąć pracę dla Kościoła i Królestwa.

Dla Kościoła i Królestwa.

Czy na pewno w tej kolejności, arcybiskupie? Jestem do dyspozycji,

Zatem udajmy się na posiłek i omówimy najpilniejsze kwestie.

Udywałaś pani?

Tak. Potrzebuję coś na rozgonienie złej myśli.

Może ojciec Eliasz będzie lepszym doradcą niż ja. Wezwać go?

Jak będę potrzebować ojciec Eliasz, to po niego pośle.

Wybacz Waszą wysokość. Chciałem tylko pomóc.

Wybaczę.

Jak przyniesiesz mi wino, dobre na smutki?

Wino nie czyni cudów.

Ale postaram się znaleźć coś odpowiedniego.

Niedawno kupcy przywieźli doskonałe wina reńskie. Wino niemieckie jest słabe i

przypomina mi o domu.

W takim razie każę sługom otworzyć jedną z beczek italskich. To wina na

specjalne okazje, godne królowej.

To bardziej zasny pomysł.

O, Gabija!

To prawda, że dwór szykuje się do ślubin królewnych?

Tak, dlatego się spieszę, bo muszę do snicerza sprawdzić, czy skończył

skrzyń. A to nie ma już służących? Och, mistrzu, nie musi tak wszystko sama?

Tak wolę.

W końcu to ze słubiny naszej królewnej Elżbietki chcę wszystkiego dopilnować.

Posok królewski pewnie okazały.

Oby młodzi się tylko miłowali.

Miłowanie jest dobre w bastiach.

Najważniejsze, żeby mąż że nasionował.

Żeby krzywdy nie było.

Jeszcze wam nie przeszła słabość do wójta, co?

Ja wam dobrze radzę. Znajdźcie sobie nowego.

Zapomnijcie o wójcie raz, dwa.

Bilo było takie proste, to ja już bij dawno.

Jakby ktoś ze mnie jakiś zły urok rzucił.

W takim razie idźcie do Meli.

Ona czyni różne mikstury. Na brodawki, na białą cerę, na sen niespokojny, na

wszystko. Na medykamenty, na uroki także.

Nie, ja nie wierzę. Jeszcze niby Mela, taka wielarka.

Klnę się na Boga.

Jak się Kowalowa źle spojrzała na dziecko cieśli, to płakało dzień i noc.

ustanku. A jak mu posmarowali pięty maścią od Meli, zaraz przestało.

Naprawdę?

Ja już pójdę.

Gratuluję, Sojuszu.

Z krzyżętami pomorskimi to wielki sukces królewskiej dyplomacji.

O, jesteś zbyt skromny, arcybiskupie. Twoje działania w sprawie krzyżackiej są

równie nieocenione.

A co byś mi radził w sprawie Pomorza? Należałoby wzmocnić ten sojusz. Można

poczynić starania, aby dołączyć biskupstwo w kamieniu do metropolii

gnieźnieńskiej. To otrudni pomorzanom zmianę frontu, gdyby mieli chwilę

słabości. Ich trzyma krzyżackie posiłki z marchi.

Gdyby przyłączyć biskupstwo w kamieniu do arcybiskupstwa gnieźnieńskiego,

graniczną by na tym zyskały.

Najpilniejsze jest jednak zawrzeć pokój z krzyżakami. To prawda, papież Klemens

naciska w tej sprawie nieździerze dalszych włóki.

Nie da papieża te układy dać dla królestwa.

Na własnej piersi chowany przemamżalec.

Suchy wilk ma rację. Musimy zadowolić papieża i jednocześnie zadbać o własne

interesy.

Kanclerze, czy przygotowaliście już za zbytkiem wstępne warunki pokoju?

Kwieżna już wyrwa? Nie, jest w komnacie obok. Kończy poranną toaletę.

Wspominała, jakie ma plany?

Tak, chcemy wybrać się na konną przejażdżkę.

A co tak patrzysz?

Myślałam, że masz dość.

Ostatnio koń cię zwrócił. No i wszystko dobrze się skończyło.

Właśnie.

Cały dwór widział, jak Gunzel przywiózł cię na zamek.

I?

Nie chcę ci nic wypominać, ale chciałabym cię ostrzec.

Słyszałaś coś o Gunzelu? Czy wiesz coś o nim? Co miałam słyszeć?

Gunzel przymusił do siebie Ilzę.

Straszył Dorotę.

Ostatnio chodzą pogłoski, że zniewolił inną służkę. Czy ktoś to potwierdził?

Służki nic nie rzekną.

Proszę cię, porozmawiaj z Ilzą.

Po co mi to mówisz?

Chcę ci oszczędzić cierpienia.

Ilza i Dorota nie kłamały.

Ostrzyje rękojeść w dobrym stanie, jak reszta uzbrojenia. Ale przydałoby się

zamówić u płatnerza nowe kapaliny, rękawiczne szłomy.

Tak.

Każ sprawdzić o porządzenie naszych konin.

Słusznie. I wykuć miecze dla warchlaków.

Tak.

Guter! Tak.

Już to zaniebia, co zaprząta twoją głowę. Damię?

Ależ, panie.

Więc się nie pomyliłem.

I na ciebie przyszedł czas, żeby się ustatkować.

Sam, książe, się nie śpieszyłeś w tym zanadto.

Bo długo nie trafiłem na damę, której warto byłoby ulec.

Dopiero Agnieszka to zmieniła.

Nie żałujesz?

Obowiązkiem męża jest płodzić potomstwo.

Jeszcze doczeka. I ty też powinieneś.

Mój ojciec był okrutny, gwałtowny.

Pewnie byłbym do niego podobny. Nie możesz być tego pewny.

I nie ma co zaprzątać sobie głowy podobnymi śladami.

Tak czy inaczej.

Jeśli niewiasta jest dobrego rodu i to ma gładkie, nie zastanawiaj się zbyt

długo.

Rodzina to piękny obowiązek.

Widzę. Mów.

Lubisz mnie trzymać w niepewności.

Uwielbiam.

Kazimierz zawarł układ z Pomorzem. Ma go przypieczętować małżeństwo Elżbietki z

księciem Bogusławem.

Wspaniale. Kiedy ślub?

Niebawem w Poznaniu, ale najważniejsze.

Kazimierz szykuje się do pokoju z krzyżakami.

Myślisz, że Świdnica jest teraz bezpieczniejsza?

Kazimierz nie ma teraz głowy do starcia z Henrykiem Żagańskim. Jest w BNT na

północy, a nie będzie przecież walczył na dwóch frontach.

A wojska królewskie na granicy ze Śląskiem?

To tylko kilka oddziałów. Kazimierz najpewniej je odwoła.

Ale i tak grozi nam wojna.

Agnieszko, wszystko się teraz zmienia.

Atak na Wschowę nie będzie się już Kazimierzowi opłacał.

W takim razie poślijmy na Wawel gratulacje z okazji z rękowin królewny.

Niech Kazimierz wie, że jego szczęście jest naszym szczęściem.

Boisz się, że zobaczą nas razem?

Wiesz, że zależy mi na twoim dobrym imieniu. Wiem.

Nie nalegam, choć jest mi trudno.

Nie mogę przestać o tobie myśleć.

Krzyżmeczek. Och, mistrzyni w moich skromnych progach.

Taki zaszczyt.

Dajcie. A co uchmistrzenie do mnie sprowadza?

Do kucia mi ostatnio ząb.

Tyłu.

Masi potrzebuję.

To mój mąż ma już na to najlepsze lekarstwo. Ja to tak... Mąż w chacie?

Nie, nie, ale już po niego lecę. Nie, nie, nie, to... Nie trzeba.

A... Powiedzcie mi...

Po różnej życiu o was mówią.

Macie mikstury na złe uroki.

A jaki urok chcesz odczarować pani?

Chore miłowanie.

Co rozum odbiera.

Potrafisz?

To jest trudna sprawa, bo tu trzeba świeżych ziół, które muszę znaleźć. Ile?

Grosz.

Albo może dwa, bo jakby mnie mąż przyłapał... Drugi przyniosę, jak

mi cytury.

To przyjdź wieczorem na rozstaję dróg.

Tylko nikomu ani słowa.

Ustalmy, czego chcemy od zakonu.

Ich odpowiedź pokaże, czy chcą kompromisu i pokoju.

Wystąpimy o odzyskanie ziemi Michałowskiej, Chełmińskiej i

ramach tego zrezygnujemy z praw do Pomora.

Rezygnacja z Pomorza przysporzy Ci wielu wrogów, panie.

Przeciwny temu jest nie tylko Spytek, ale też wielu innych kasztelanów i

wojewodów, nie wspominając o grocie.

Na szczęście biskup Jan jest teraz na swoich włościach i jego zdanie tutaj się

nie liczy.

Kanclerze, zdanie biskupa nie jest bez znaczenia, ale głos decydujący mają król

i arcybiskup.

Ciekaw jestem, co myśli człowiek nieunurzany w gry i koterie.

Moje spojrzenie jest dalekie od tego, co widać z Wawelu. Chcę jednak poznać

twoje zdanie.

Jeśli nie stać nas na wojnę, a chcemy ostatecznie zakończyć spór, odzyskując

dobrzyń...

to musimy poświęcić Pomorze. A także ziemię Chełmińską i Michałowską.

I ja tak sądzę. Jednak nie zrzekna się prawdę Pomorza.

Oddam je jedynie w wieczystą jałmurnę.

Krzyżacy i tak będą zadowoleni.

A my zyskamy możliwość zajęcia tych ziem za kilka zim.

Wieczysta jałmurna? Bo znaczyć, panie, jak Jan Luxemburg, ulubiony król

księgaków, to zacnę.

Mniemam, że podjąłeś ostateczną decyzję, panie.

Pozostaje wybór miejsca na spotkanie Wielkiej Rady.

Skoro ślub ma się odbyć w Poznaniu, niechaj będzie Poznań.

Lub Kalisz.

Niech będzie Kalisz.

Poznaniacy mogliby się poczuć teraz zbyt pewnie. Wyślemy tam pełkę, niech

zacznie przygotowania.

Za pomyślność królewa.

Za pomyślność.

Ciągle utykasz.

Rana od wilka daje mi się we znaki.

Idzie odmiana pogody.

Robisz to z tym?

Co mam robić? Zegoi się, to przejdzie.

Albo i nie.

Jesteś coraz bardziej podobna do swojej matki.

Może powinnaś pójść do Eliasia? Albo medika?

Już mi pomogli.

Albo do żony i kata. Ona ma lekarstwo na każdą bolączkę.

Pierwsze słyszę.

Skąd o tym wiesz?

No skąd?

Samą nibywa.

Czym niby?

I od kiedy radzisz się baby z targu zamiast Eliasza albo Karla?

A ty tak niebicieństwo chodzisz do nich po rady?

Po prostu w niektórych sieciach tylko kobieta zrozumie drugą kobietę.

Resztę dokończę sam.

Okryj się.

Zabierz to.

Mama się okryje.

Dziękuję.

Cieszy mnie, że jej talki wino rozproszyło smutki waszej wysokości. To

Twoja obecność też ma na to wpływ.

Usiądź.

Nalej sobie wino.

Nam.

Nie śmiem, pani.

To ja sobie sama naleję.

Ale wy jesteście nudni.

Wezwie mi szkunat.

Chcę zobaczyć jego rysunki.

Pani, to nie jest najlepszy moment na oglądanie rysunku.

Brednie.

Kogo mi tak wygląda ci?

Lękam się, pani.

Duchy po nocy chodzą. Przestań!

Masia.

Obiecaj pani, że mnie nie wydasz. Gde tylko miałaby ty widać?

Sama ci prosiła o tym, który... Dałam ciut diabelskiego żebra i teraz się

martwię, że ktoś może posądzić mnie o czary.

Chcesz się pani?

Nie. Daj.

A grosz?

Tylko nie więcej niż trzy krople.

Pamiętaj pani.

Mnie ci krople nie pomogą.

A gdzie jest Miszczkunat?

Pani, Femka zaraz przyniesie zioła.

A kach na kaszę, żeby siutro nie cierpiała.

Wspaniale. Tylko niech dla Miszczkunat też przyniesie.

Opuszczę cię już, pani.

Nie.

Zostań.

Ty idź i zobacz, czy Miszczkunat idzie.

Jestem pewna, że nowe szkice mistrz Kuna cię zachwycą.

Pani... Proszę cię, przestań ciągle wymawiać jego imię. Jeszcze ktoś usłyszy

plotką nie będzie końca.

Kuna... Kuna... Kuna... Nic swego nie robi.

Wiem, pani.

Ale przyjaźń szybko może zmienić się w coś innego. I doprowadzić do zguby.

Co ty możesz o to wiedzieć?

Wiem, czym grozi przyjaźń z królową.