Original subtitles

W poprzednim odcinku. No, podbędziecie katedrze w Poznaniu. W Poznaniu? Czyż

panie, nie brał tam ślubu z Adelaidą?

Tak, zgadza się. To już dwa lata.

Oby moje małżeństwo z Elżbietą było równie szczęśliwe jak twoje, pani.

mi, na co zwracasz uwagę, jak patrzysz na niewiastę?

Pani nie wypada. Cały dwór huczy od plotek. Sam uganiasz się za dziewkami.

Żadnej nie odpuścisz. To wiesz co? Tobie właśnie odpuszczę. Zbyczy mi, że...

Goniec przywiózł w lift z Malborka. Nie może być.

Cytaj, Ludolf Koenig i Rada Komturów w imię Boga prosi o ugodę i pokój z nami.

Tu będą figury płaczek. Jak na nakopki cesarskie i papieskie.

To podkreśli królewska godność piastów. Tak jak chciałeś, panie.

Spójrz, on wygląda tak spokojnie, jakby spał.

To ma być nagrobek króla, a nie śpiącego starca. Ale król nawet zamknięte oczy

wygląda spokojnie.

Mój ojciec ma dzierżyć w ręce miecz, nie rośliny.

To gałązka oliwna. Mój ojciec był królem, a nie chłopem pielącym warzywa.

Więc dodamy król, insygnia i miecz.

Nikt nie będzie miał wtedy wątpliwości co do jego dostojeństwa.

Poprawię rysunki według twojej woli, panie.

Gałązki oliwne, miast miecza.

Chciałbym mieć tyle wiary w jego talent, co ty.

Jak tylko moja siostra wróci z Neapolu, poproszę o węgierkiego kamieniarza.

Panie, poszło mi pomówić z Kunat.

Ja jestem pewna, że kiedy on...

Poprawię rysunki, to przekonasz się co to jego talent i zamysł.

Pamiętam, bym cię tu widział.

Gdybyś mnie choć raz z oczu, nigdy byś mnie nie zapomniał.

Takiej, jak ja się nie zapominam. Jak cię złamam?

Krasna.

Pasuje ci to imię.

Nie pierwszy mi to gadasz.

Taki wielki z ciebie mocasz, tak właśnie moje serce mocasz, nie trudno ci o to,

bowiem piersio każdej porze ciągle będzie twoim łożem, dziewki ciebie

jak weźmiesz ją w ramiona, rzekniesz, że z niej będziesz, ona każda będzie twoja

i dostąpisz wielkiej łaski, by jej dotknąć tej przepadki bez trudu całego.

Nie, nie będę się żenił, to głupi obyczaj, a jak za mąż pójdziesz, będę

pożyczał.

Baba z kamiennej wsi kazała mi was znaleźć.

Czego chce?

Wasza żona skonała.

Każdy dzień zwłoki działa na naszą niekorzyść. Jeśli wyślemy odpowiedź zbyt

prędko, wiedzieć będą, że nam zależy. A to osłabi naszą pozycję w negocjacjach.

Dwa razy słaliśmy poselstwo o pokój. To co mamy teraz udawać i zwlekać celowo?

Więcej ugramy, trzymając ich w niepewności. Królu, musimy jak

wiadomość do Marborka w sprawie pokoju.

Pośpiech w takich sytuacjach bywa bardzo zgubny, panie. Ale chyba możemy

powiadomić mazowieckich książąt. Winni wiedzieć, co się dzieje. I lepiej, żeby

się dowiedzieli o planowanym pokoju od nas, a nigdy od krzyżaków. Powiadomić

powinniśmy arcybiskupa Bogorię. Jan ma rację.

Wyślijmy umyślnego do arcybiskupa.

Bogoria wielkie położył zatługi dla pokoju z krzyżakami. Poznajmy jego

Jestem pewien, że przyzna mi rację. I boję się tylko, że zanim umyślnie do

dotrze, zanim Bogoria ściągnie do Krakowa, to krzyżacy wymyślą kolejny

Nic nas nie powstrzyma od pokoju z krzyżakami.

Nie pozwolę na to.

Postać króla będzie wyprostowana, jakby stała na konsoli, na której można będzie

dostrzec ludzką głowę w koronie dnia.

Głowę? Boże, to jest ta nadgrzebna natura człowieka.

Mów dalej.

Nagrobek będzie widoczny dla modlących się kanoników, ale również dla wiernych

boku. Dlatego ścianki tumby ozdobią postaci załobników uczestniczących w

procesji pogrzebowej. To tak jak na tumby francuskie? Tak. Tak, widziałem

W kościele św. Elżbiety w Marburgu na tumbie landgrafa Henryka chciałbym, aby

postacie żałobników były jak żywe.

Chciałbym, aby gestami wyrażały smutek i tragedię po śmierci króla. Niech

wyrywają sobie włosy z głowy, niech rozrywają szaty, niech biją się w

Nie wiem, czy jakiekolwiek dłuto umiałoby oddać piękno twoich rysów, ale

chciałbym, aby jedna z niewiast na nagrobku królewskim miała twoją twarz.

Moją?

Wybacz, pani.

Nie chciałbym się obrazić.

Wiem, to jest na zbyt śmiała prośba.

Ja... Ja wiem, że radość rzadko gości w moje serce, a uśmiech

na twarz, ale żeby od razu malować mnie jako płaczka?

A nie pojęłaś mnie, pani.

Ja nigdzie nie znajdę tak pięknej twarzy na wzór.

Gdybym rzeźbił anioły, wszystkie miałyby twoje rany.

Pani, czy zgodzisz się pozować?

Zaszkadzać modlitwie, ale... To się stało, Eliaszu.

Twojej córce trzeba ojcowskie rady.

Mógł sobie.

Żbietka chce przekonać męża, by razem z nią zgubował czystość przed Bogiem.

Co takiego?

Pragnie zachować w małżeństwie dozgonną czystość na boską chwałę.

Jak to uczyniła księżna Kinga, sądzę, że tak na sztor klarice w sąd.

Ty podsunąłeś jej ten pomysł?

Nie zapomnij, panie, że spędziła wiele czasów wśród mniszek.

Dążenie do świętości jest wielce chwalebne, ale to może być, gdy

odebrana przez jej przyszłego męża i doprowadzić do nieszczęścia.

Pomówię z nią.

Dziękuję, Eliaszu.

Szczęście, że Cię spotkałem.

Chciałem ci żyć. Cieszę się, widząc cię w dobrym zdrowiu.

Moja żona umarła.

Aby Bóg łaskawy zechciał przyjąć ją do życia wiecznego.

I tylko tyle masz mi.

Przecież to wszystko zmienia.

Bolej nad twoją stratą.

Ale nie znała twojej żony.

Jak wiesz.

Wybacz, ale muszę iść na bawie.

Zostawcie nas.

Wiesz dlaczego to właśnie Bogusław ma zostać swoim mężem? Bo potrzebujemy

sojusznika w porze z krzyżakami.

Po wielu miesiącach rozmów wreszcie nadarzyła się sposobność, by zakończyć

wojnę. A ty chcesz to wszystko zaprzepaścić? Ojcze, ja chciałam

pomysł ze ślubami czystości to jest jakieś głupstwo. Nie do przyjęcia.

Wiesz jak wygląda wojna?

Napatrzyłem się na cierpienie i śmierć.

Chcę, żeby ludzie mogli o tym zapomnieć i spokojnie żyć.

Krzyżacy wiedzą, że wychodzisz za Bogusława.

Wiedzą, że nasz sojusz utrudni im działania wojenne.

Twoje małżeństwo jest częścią planu, Elżbieto, i nie pozwolę ci go zepsuć.

na darmo dostałam imię po twojej siostrze.

Znam swoje obowiązki. Mam nadzieję.

Żałuję, że się rozstajemy, ale to nie chodzi ani o ciebie, ani o mnie.

Musimy myśleć o tym, co jest dobre dla królestwa, dla ludzi.

I zapomnieć o sobie.

Najważniejsze jest to, co ponad nas stanie.

Krzywdził cię?

Obraził?

To czemu płaczesz? Co się stało?

Powitał, że żona mu umarła.

Bodajby cieszył.

Na co liczył?

Wiesz, jak mi to powie, to od razu mu się rzucę w ramiona?

Jakby chodziło tylko o to, że jest żonaty, a nie o to, że mnie zwodził, że

osiukał, że mnie ośmiesiał.

A już myślałam, że cię jakie licho podmieniło i zamieniło w płaczkę.

O nie.

Ja ani jednej luzdy więcej przez chłopa nie uronię. Nie znam takiego, który

byłby tego wart.

Myślę, że nie wiem, co robił w karcie między dziewkami.

Podaj by mu wziody w ustach zalęgły.

Gabio, co ci znowu?

To ma nadal pięknie.

Ledwie mi starczyło siły, żeby ich nie posłonować.

Wreszcie mi przyszły.

Jak w gorączce.

Jak go tylko zobaczyła.

I gdy coś jest ze mną nie tak.

Dlaczego ja nadal miłuję tego lajdaka?

Spójrz, pani.

Poprawiłem, jak wskazałaś.

W tym miejscu, w którym ma tam tumba.

Wadnik Minkowski.

Będzie tam jaśniał i przyciągał uwagę wchodzących. Jestem pewna, że to będzie

twoje najznamienitsze dzieło.

Przesegniesz swój mistrz i jego ołtarz w kolonie.

Twoja w tym zasługa, pani.

Posłucham, kachnę po wino do kuchnia, nie do piwnica. Gdzie?

Proszę cię.

Nic mi się nie mówi.

Żaden rysunek.

ani rzeźba nie oddadzą twojego piękna i urody.

Świat umija ciebie.

Lepiej.

Spróbuj tego.

To mi pomoże o nim zapomnieć?

Nie ty jedna chciałabyś wypić kubek ziół i zapomnieć o zranionym sercu.

Jak nie?

Odciaruj to miłowanie.

Przecież potrafisz odcinieć uroki.

Proszę, proszę, proszę, proszę.

Pomóż mi.

Bo może ty tak naprawdę wcale nie chcesz o nim zapomnieć?

Chciałam pokazać ci rysunki, które poprawił kunet.

Uczynił jak chciałeś.

Nie wiem, co mam o tym myśleć.

W takim razie zostaw to mnie.

Wiem, że masz dużo spraw na głowie.

Daj mi się zająć na grobek.

Skąd taki dobry humor?

Wystarczy, że jesteś obok.

Dla mnie jest tylko.

Ale wino zostawcie.

Panie.

Wyjdź, Peterze.

Mam dwie wiadomości. Pierwsza, przyszedł list w Wyszehradu.

Królowa Elżbieta jest w drodze do Neapolu.

Czyli nie mogę liczyć na jej pomoc.

Miałem nadzieję, że wesprze naszą sprawę i... Wpływie na Czechów, by zrozumieli,

że nie zawładną całym Śląskiem, a zwłaszcza moją świdnicę.

Ktoś jeszcze?

Druga wiadomość jest taka, że Kazimierz szykuje się na Wschowę.

Jego wojska właśnie rozbiły obuzowiska na granicy Wielkopolski.

Szykuje się do ataku.

Teraz, kiedy Henryk pokonał Luksemburczyka?

Przecież wspólnie teraz możemy osłabić jego wpływy na Śląsku, a atak Kazimierza

wszystko zniszczy.

Zdobycie Głogowa przez Henryka jest Kazimierzowi na rękę. Chce to

żeby odzyskać Wschowę.

Wyjdź, Peterze. Ale panie... Peterze, wyjdź!

Co się stało? Helena! Co z Heleną? Mów! Koń wrócił do stajni bez niej!

Poniósł? Stajenni dali jej spokojniejszego konia w całej stajni.

wystraszył? Wiedzą, dokąd się wybrała?

Tuż bez sycy miała jechać.

Sama? Sama?

Bez sługi?

A nie, to miała winna!

A jeśli Helenie coś się stało?

Nie jej pierwszej koń uciekł. Ale tylko nie była daleko od zamku.

Mogła spaść, uderzyć się.

Helena dobrze jeździ.

Ostatnio dużo czasu spędza na konnych przejażdżkach.

Dlaczego szepczesz?

Bo tak mi się jakoś zdaje, że ona na te przejażdżki to jeździ nie tylko po to,

żeby oglądać nasze świdnickie lasy.

Myślisz, że ma tajemne schacki?

A po cóż by niewiasta na konia wchodziła?

Nogi sobie siniaczyła?

No przecież to ani nie jest przyjemne, ani wygodne.

Obyś miała rację. Helena jest teraz w objęciach jakiegoś przystojnego

młodzieńca.

Pani!

Bo jeśli coś jej się stało, nie wybaczę sobie, że pozwoliłam jej jechać bez

należytej obstawy.

Jak wówczas spojrzę w oczy jej ojcu albo Katarzynie?

Nie martw się, pani już jej szukają.

Gunzel nawet ruszył na ratunek.

Gunzel? Mhm.

Nic nie jest?

Mogłaś kark skręcić.

Przepraszam, ja... Konie poniósł i spadł mi.

Przepraszam.

Bałem się, że cię już nie zobaczę żywy.

Chodź ze mną.

Chcę zostać sam.

Jestem lepsza na smutki niż piwo.

Czarne oczka panna miała, czarne mi

śmiała, czarne mi patrzała, bo

innych nie miała.

Dudni woda, dudni w czarnej

studni, zakochać się łatwo.

odkochać się trudniej.