Original subtitles

W poprzednim odcinku.

Ciemny kołcik ją zagarnę i w uścisku z nią

nawzajem słodką rozkosz sobie daję i zgrabną jej

pierś niewielką czulep jeszcze jedną ręką.

Dziech mi Bóg wyświadczy łaskę.

Bym rozwiązał jej przypadkę.

Ile rady zakuka? Dla lat będę czekała na męża.

Głupiaś. Ojciec jak słyszał Zazulę, to lał matkę rzemieniem.

Czemu? Bo to znak zdrady.

Ojciec wiedział, że Zazula kuka na sąsiada, ale i tak ją lał. Na podkach.

Myślisz, że mamy jakiego rogacza na domku? Bo to jedno.

Wynośnij się stąd.

Wybacz pani, nie wziąkaj. Wynośnij się stąd, to pytwie.

Oporządzać konie.

Oporządzać konie.

Witaj, panie. Co za miły widok z rana.

Możesz mieć taki widok każdego dnia, panie.

Zabierzcie mnie ze sobą.

A co to w Krakowie nie ma pięknych niebiad?

Może i są, ale nie takie jak ja.

Nie chcesz mieć na zawołanie takiej, która dogodziła samemu królowi?

Będzie ci ze mną jak z żadną.

Uwierz mi.

Ukryj się teraz.

Jak zagwizdzę, podejdziesz do wozu.

Nie mam tylko miejsca w tym Krakowie, żeby cię przechować.

Do razu sobie.

Ciągle tu jesteś?

Zostaw.

Idź po podczasie. Już dawno po niego posłałam.

Idź. Wejdź.

Florenckie. Tak jak prosiłaś, pani.

Idź.

Powiedz mi, na co zwracasz uwagę, jak patrzysz na niewiastę?

Pani nie wypada.

Na kibic?

Na włosy?

Na syja?

Oczy.

Mnie widać wszystko.

A co widzisz w moje oczy, Idzi?

Nie lękaj się. Powiedz.

Mutek.

Właśnie dlatego, że mi po ich kwaśniały wino.

Wypiłam dwa puchary.

Powinnam śmiać się, tańczyć. To tylko wina.

Może ja go za mało wypiłam.

Daj jeszcze.

Wina ci nie służy, pani. Każe przynieść sprawę.

Nie podpalaj sobie.

Wybacz, pani. Przybył Kunat, artysta sesji.

Zaprowadź go do aula.

Co tu jeszcze stoisz?

Idź, daj mi się nasz gość.

Należycie.

Ślub odbędzie się w dniu świętego apostoła Macieja w katedrze w Poznaniu.

W Poznaniu?

Czyż ty, panie, nie brał tam ślubu z Adelaidą? Tak, zgadza się. Już dwa lata.

To dobry znak. Oby moje małżeństwo z Elżbietą było równie szczęśliwe jak

panie. Niech wam Bóg błogosławi.

I da mi syna.

Moim ulubieńcem był zawsze Galahad.

Zdobycie świętego grala to jednak niezwykły wyczyn.

Ja zaś w spośród rycerzy okrągłego stołu najbardziej ceniłem sobie Parsifala.

A, te godne pochwały, Nichel.

Parsifal to w doro odwagi.

Dlatego go sobie cenię.

Natomiast nigdy nie mogłem pojąć, dlaczego ów stół musiał być okrągły.

A to akurat bardzo zmyślny koncept.

Artur w ten sposób zapobiegł kłótniom między rycerzami.

Wszyscy byli sobie bowiem równi.

Panie, oblężenie zakończone.

Henryk zdobył głogu.

Doskonale. Czyli księstwa śląskie mogą pokonać potęgę Luksemburgów.

Obawiam się, że Karol nie powiedział jeszcze ostatniego słowa.

I go nie powie.

To jest nasza szansa.

Moja szansa.

Co za szczęście, że oblężenie Głogowa się skończyło. Wojna to niepotrzebny

rozdział krwi. Dobrze, że ludzie nie będą już ginąć.

I znowu będzie można zamawiać z kątem sukna.

Heleno, nie uwierzysz, co się stało. Chodzi o Głogów. Tak, słyszałam.

Bóg wysłuchał moich prośb. Naszych, Heleno, naszych.

Wybierasz się do końca?

Tak, chciałam poprosić o pozwolenie na konną przejażdżkę.

Możesz jechać.

Dziękuję, pani.

Helena, kto oprócz sługi będzie ci towarzyszył? A kto chciałby z nią

Irzo.

Wybacz, pani.

Na pewno znajdzie się wielu chętnych na wspólną przejażdżkę.

Dziękuję.

Dziękuję. Mam nadzieję, że nie pokrzyżowałam twoich planów.

Księżna uparła się, żeby ktoś mi towarzyszył.

Byłem wprawdzie zajęty, ale to nie było nic ważnego.

Daj!

No nie wsadzaj mi nosa do gara.

Prawda, co o tobie mówią?

Że w królestwie nie ma piękniejszej ode mnie?

Sama prawda.

Nie, że potrafisz poprawiać urodę.

Tak mówiła żona mszczulia.

A i podobno sam mszczuj chwalił twoją robotę.

Żonę ma ładniejszą, to nic dziwnego, że chwalił.

byś pomogła.

Te etyczka, odkąd za niego wyszłam, taki wybredny się zrobił.

Ciągle coś mu się nie podoba. A to mówi, że mam pięty zachropowate, a to moje

piegi mu przeszkadzają.

Poradzisz coś?

Faktycznie, nie dziwo ta rzetyczka biadoli.

Głosy rzadkie, słabe, skóra sucha jak piach.

Ale nie bój się.

Znajdę na to sposób.

Zdaj się na mnie.

Akurat mam coś, co będzie dla ciebie jak znalazło.

Myślisz, że znajdziemy jakąś króliczą norę?

Króliczą norę?

Mhm. Taki był cel tej przejażdżki.

Tak. Mogłaś powiedzieć, to wzięlibyśmy psa.

Ale ja nie chcę polować.

Więc na to ci szukanie króliczych nor.

W Kietnińsku pietropiliśmy je z ojcem. Dla zabawy. Nic złego im nie robił.

Zawsze jak jakiegoś znalazł albo złapał, to od razu wypuszczał.

W takich komieczach.

Nigdy nie sądziłam, że aż tak bardzo będę dla nich tęskniła.

Powinniśmy bardziej doceniać czas spędzony z naszymi rodzicami.

Tak uważasz?

Mhm. Ty nie tęsknisz za swoim ojcem?

Oby tak ci się podoba opieka nad Anną.

To wrażliwe i mądre dziecko.

Myślę, że ma to po ojcu.

Wrażliwe. Po Henryku. Tak.

Lubisz go?

Oczywiście. Podoba ci się?

Słucham? Cały dwór huczy od plotek.

Jak śmiesz. Przestań, wszystkie dwórki gadają po kątach.

Jak śmiesz tak do mnie mówić. Nie kłam.

Widziałem na własne oczy jakiś czas temu, jak szeplecie sobie tłe słówka na

korytarzu. To maszczelność.

Sam uganiasz się za dziewkami i mówią, że żadnej nie odpuścisz. Tak? Tak. To

wiesz co? Tobie właśnie odpuszczę.

No i dobrze.

No i dobrze.

No i dobrze.

Jędrzeju, tu macie piwo. Co dalej?

A, zsiędę.

Powiem ci, Samuelu,

że ta moja mela to zdolna niewiasta.

Te wywary i mikstury, które waży, z tego może być grosz.

Chociaż ostatnio, jak mi kurzajkę wypalała, to prawie z całym palcem.

No ale dopiero się uczy. To zrozumiałem.

Żona msztuja ciągle przechodzi po jakieś wywary. I jak nie pół grosza, to

szemień zostawi.

No i lęka żona Honzika.

A dzisiaj dobrosz. Pewnie jakieś babskie sprawy. Nie, tobie też by pomogła na

ten smród z gęby.

A ostatnio sąsiad sobie palet siekierą odrąbał, to wszyscy się po kątach

pochowali, tylko moja melka się nie bała. No i mu rękę zatamowała.

Chyba byłby z niej niezły kat, co?

Kto wie, może lepszy ode mnie.

Powiem ci coś, Jędrzeju.

Znałem kiedyś podobną babę.

Coś jej się wydawało, że leczyć potrafi.

Ale wszystko szybko się skończyło, jak komuś zaszkodziła i od razu do lochu

trafiła. Nie, moja Mela to roztropna niewiasta.

Nie byłbym taki pewny.

Oby nie sprowadziła i na ciebie kłopotów z tym leczeniem.

No.

No.

Pijcie, Jędrzeju.

Nie rozgotowała się.

Może ja jednak lepiej pójdę.

Nie, wlewaj spokojnie.

Nie bój się. Zaraz będzie po wszystkim.

Chcesz, żeby tyczka znowu cię chciał?

To leż spokojnie.

Szczypię, strasznie szczypię.

Oj, poszczypię i zaraz przestanie.

Chcesz być piękna, to cierp.

Pani, to będzie prawdziwy zaszczyt pracować dla Ciebie. To dlaczego kazałeś

na siebie czekać?

Posłałam po Ciebie, Bóg wie, ile niedziel temu.

Zależy mi na zadowoleniu mocodawców.

Jednak nie będę prosić o wybaczenie, pani.

Wybice?

Słucham?

Kończyłem zlecenie dla pewnego mieszczania na zmogące się.

Absolutnie niemożliwym było, abym dotarł na Wawel wcześniej.

Wola mieszczańska jest dla ciebie ważniejsza niż królewska?

Źle mnie zrozumiałaś, pani. To się wytłumacz.

Najważniejsza jest dla mnie...

Co tu się robi? Jabłowy prach?

Cicho, bądź głupia!

Słyszycie na świętrzy?

Zrobić się nie chcecie?

Niegłupi pomysł, przynajmniej byłoby cicho. A ja wszystko wiem.

Wy chcecie się mnie pozbyć, nim na was wójtowi naskarżę.

Jakiemu wójtowi?

Wójtowi? Ale za co? Za to, że ta czarownica skóry mi wyparzyła. Ale

zmyjecie do końca i wszystko będzie dobrze.

No czekaj, to br...

Coś ty tu licha narobiła!

Nic, tylko posmarowałam ją maścią z żabichudek i ziela. Wiesz co będzie,

się poskarży? Nie chcę przez twoje leczenie żadnych kłopotów!

Ale, ale, ale proszę cię, no przecież ja się wszystkiego wyprę, powiem, że taka

już do mnie przyszła, cała czerwona, no kto uwierzy na słowo byłej dzuzołożnicy?

Masz chęt, kończyj kuza krew, bo ci wszystkie kości poradzą!

Co prawda jeszcze nie wiem, jak z portretu jest zmarłego króla Władysława,

całą pewnością mogę rzec, że w arkadach umieszczę płatków i duchownych, którzy

uczestniczyli w pogrzebie zmarłego władcy. Płaczków? Tak.

To zwyczajowa ozdoba na tumbach wielkich panów. A dużo widziałeś tumby, panie?

Ależ oczywiście.

Największe wrażenie zrobiły na mnie paryskie nagrobki z dynastii

Znaczałby się niesamowitą maestrią wykonania, jak na ówczesne czasy.

Ale nie będę ci zanudzał szczegółami, pani.

Ale nie, nie, mów.

To jest bardzo ciekawe. Jedne były z piaskowca, a drugie zaś z marmuru.

Jednak ja mam szczególną słabość do wapienia.

A ciało do wapienia?

Ten kruszek jest jak kobiece ciało.

Szczególnie piękny, bez polichromii.

Prosty.

a jednocześnie zmysłowe.

Eksponuje prawdę i naturalną urodę.

Materiał.

Cieszy mnie, że wybrałem Bogusława na męża dla Elżbietki.

Mądrości i sprytu mu nie brakuje.

Właśnie...

Nie wiem, jak do końca to wytłumaczyć, ale mimo zapewnień nie ufam.

Z powodu Dzika?

Dworujesz sobie?

Najważniejsze, że Bogusław nie przepuści przez swoje ziemię posiłków z Niemiec

dla krzyżaków. I wesprze królestwo w walce z zakonem. Pojmujesz?

Tak, panie.

Rad jestem, że się ze mną zgadzasz.

Zwyczy mi, że goniec przywiózł w li z Malborka.

Nie może być. Czytaj.

Bogoria miał rację.

Są zbyt słabi, żeby walczyć.

Ludolf Koenig i Rada Komturów w imię Boga prosi o ugodę i pokój z nami.

Może długo przyszło nam czekać, ale w końcu widać owoce naszych starań.

Trzeba posłać goncia do króla.

Musi o tym wiedzieć jak najszybciej. Już posłałem.

Nie spodziewałem się, że dożyje tej chwili.

Ileż to krwi!

Kazimierz cierpliwością i uporem osiąga to, czego nikt inny nie zdoła.

Grot będzie miał mu to za złe.

Jak zwykle.

Ale czy to jest powód do troski?

Nie dzisiaj.

Niech dadzą wina!