Original subtitles

W poprzednim odcinku. Panie, Henryk Żagański oblega głogów. Trzeba sposobić

do wojny. Wiadomo, że Henryk przegra z Luksemburczykiem. Przez to straci

niezależność. Henryk dostanie to, na co zasłuży. Kuchniż pozwolił wam sypać sól

pod drzwiami. Krakowie jest pomiot diabelski. Dziecię nienarodzone. Kim

szczęściarz? To nasz wójt. Pani, nasz wójt już jest żonaty.

Proszę.

Nie możesz tak kakać, bo przed nim ty podepczesz.

Nie rób sobie nadziei.

Helena za innym wodzi oczami.

Nie sądziłem, że Żagański najedzie głoków.

Henryk, chcę odzyskać ziemię odebranej jego ojcu. On walczy, a my... My?

Ja nie poświęciłbym życia, żeby odzyskać ziemię zamieszkanej przez zdrajców.

Bogowie, a nie bez specjalnych naglisków.

złożyli hołd lenny Luksemburczykowi.

Bez specjalnych nacisków?

Luksemburczyk zdobył Głogów zbrojnie, a wcześniej wypełnił z niego naszą

siostrę.

Luksemburczyk zwolnił mieszkańców miasta od powinności względem książąt

głogowskich. Myślę, że to ich przekonało.

Myślisz, że powinności wobec wszystkiego króla są dla nich mniej dotkliwe?

Zresztą nie w tym rzecz.

Wiem.

Żal ci.

że sam nie prowadzisz wojska do boju.

O!

Zaraz się dowiemy, czego chcą głogowscy mieszczanie z wierzchnictwa rodu, który

rządził tam od wieków, czy czeskiej władzy.

Mów!

Miasto broni się przed wojskami Żagańskiego.

Opór stawia załoga czeska i mieszczaństwo. Widzisz? Daj mu mówić!

Obronne sprawują jak zawsze organizacje cechowe.

Znasz jakieś szczegóły?

Cechy podzieliły między sobą części miasta.

Rzeźnicy bronią ramy szpitalne i piekarze bramy polskiej, trzewcy i

bramy młyńskiej, kowale wikhausu, krawce murów przy ulicy Bożego Ciała, tkacze

murów koło klarysek, a kuśnierze i kramarze obwarowań przy dworze biskupim.

To razy strój silniejsza. Ta lapta chyla się na stronę księcia Henryka.

Teraz Henryk nieźle sobie radzi, ale jeśli do miasta dotrą posiłki z Czech...

jeśli jednak to będzie na to?

To Henryk będzie tym, który najsilniej przeciwstawił się Luksemburgom.

Wybacz, bracie.

Wiem, Henryku, co będzie, jeśli Żagański wzmacni się wśród księżąt śląskich.

Coś się stało, pani?

Rada się skończyła?

Chciałabym pomówić z mężem.

Wartują mnie wieści z Głogowa.

Walki do nas nie dotrą.

Nie musisz się obawiać.

Podobno głogławianie to szlachetni ludzie.

To w końcu Ślązacy. Przykro mi.

Ale ich opór wobec Henryka Żegańskiego wskazuje na coś zupełnie innego.

Sądzisz, że to ich wina, że znaleźli się pomiędzy wojskiem księcia ze Śląska a

królem czeskim?

Wybacz, panie.

Nie potrafię się opanować.

Wszyscy mamy swoje słabości.

A może to jest właśnie ten moment? Ten moment, żeby wywalczyć coś dla księstwa.

Pertraktować Henrykiem, gdy prowadzi oblężenie?

Będzie potrzebował zbrojnej pomocy.

Albo funduszy.

W zamian zażądam, aby odstąpił odrocznie do Bolesławca. A warto ryzykować wojnę

z Czechami dla Bolesławca?

Wiadomo, po czyjej stronie stanie Kazimierz?

Tego, co zrobi Kazimierz, nie przewidzi nikt.

Jesteś wojownikiem, jest wojna.

Mów, co myślisz.

Wszystko, co wiem o wojnie, mówi mi, że dopóki Henryk wygrywa pod Głogowem, nie

zechce nawet wysłuchać twojego posła.

Poza tym raz już odmówił.

Tak.

Ale to się może bardzo łatwo zmienić, kiedy nacierają na ciebie liczne wojska

czeskie, a ty szykujesz się do porażki.

Mam nadzieję na same dobre wieki.

Jestem raz wata wysokość, bo takich tych przynoszę.

W skarbcu znacznie więcej grosza z ceł i myta ze stukom rtelnych.

Dochody z samych tylko ceł wzrosły do dwudziestu trzech tysięcy grzywien w

zimy. A z żup mamy następne osiemnaście tysięcy.

Zdejste, dotrzymałeś słowa.

Rosną jednak wydatki na przebudowę zamków w Pęcinie, Wieluniu i wieży w

Rapsztynie.

Chcę usłyszeć konkretne kwoty.

Jeśli uderzysz na schowę, to nie wytarcz, panie.

Będziesz musiał pożyczyć pieniądze.

Ile?

To zależy, jak wielką chcesz wystawić armię.

Czekam jeszcze na wjechcie od Jana.

Wtedy zdecyduję, ile Wojewka pójdzie pod Wtchowę.

Będę jeszcze w czymś pomocny?

Wezwij Lewka.

Niech przyjdzie z tym swoim magicznym pierścieniem i coś pomoże.

Jestem ciekaw, czego zarządza w zamian tym razem.

Nie ufam mu, panie.

Gdyby podskarbi zarządzał moimi pieniędzmi, tak jak ten Żyd, nie

walczyć o Wtchowę. Po prostu bym ją kupił.

Wołaj go.

Gabiriu, pozwól, ja pomogę. Zostaw.

Co się dzieje?

Dlaczego ty mnie uderzyłaś? Czym sobie zasłużyłeś? Ci męsie od nic daleka

nie powtórzę. Ale należy mi się wyjaśnienie. Nie, nic ci się nie należy.

Zabierz rękę.

Gabiriu, proszę, porozmawiaj ze mną. Bo zacznę ćwiczyć.

Udziel mi życia przez swoje słowo.

Oto pożądam Twoich postanowień według swojej sprawiedliwości.

Zapewni mi życie według swojej sprawiedliwości.

Według swojej sprawiedliwości, według swojej sprawiedliwości.

Dziękuję Boże, że zawsze wskazujesz mi, która droga jest właściwa.

To jak jesteś taki mądry, to jakby takie diabelskie dziecko wyglądało.

U stóp miałoby pazury, jak u Jastrzębia.

I pewnie widziałoby w ciemnościach.

Jak kot oczy by miało.

No i ogon.

Czarny pewnie.

Wiedziałem. Dla ciebie pierwszego by takie dziecko urok rzuciło.

Ono właśnie by wyglądało tak jak każde inne, żeby zmylić ofiary.

Ja do żadnego już nie podejdę.

Co ty byś będę mnie zrobił?

Kupiłem nam łapki królika.

Żeby odwrócić nieszczęście.

To woda na rosół z warzywami, tak jak zawsze.

Gabino!

Musisz mnie wysłuchać.

Musisz mnie wysłuchać. Nie, nie będę cię słuchał.

Porozmawiasz ze mną, choćbym miał cię ganiać po całym Wawelu. Nie.

Zdradzałeś się rozum.

Wiesz, po co cię wezwałem.

Domyślam się, panie.

Chcę pożyczyć od ciebie 10 tysięcy grzywien.

Zawsze jestem ci rad, panie, ale... zebranie 10 tysięcy grzywien zajmie

czasu. Jak długo?

Do zimy.

Nie da się rychlej?

Nie daję obietnic bez pokrycia. Za bardzo cenię sobie moją reputację.

I ja to cenię.

Poczekam.

Rozpocznę od zaraz.

Spalamuciłeś mnie.

Myślałem, że tego chciałaś.

Spalamuciłeś mnie.

I okłamałeś.

Okłamałem?

Masz żonę.

Mogłem się domyślić.

Posłuchaj mnie.

Urszula jest. Urszula?

Więc to prawda.

Masz żonę. Mam.

Mam, ale ona jest... Możesz noc zostawić?

Proszę. Nie zostań.

Nie obchodzicie to, co mam do powiedzenia?

Myślę, że czas na was.

Wójcie.

Czemu pod skarbie jest nieufny wobec Lewka?

Za pożyczkę nie chciał żadnych specjalnych cywilejów.

Gorzej, że trzeba czekać do zimy.

Myślę, że Świętosław dobrze robi nie ufając Lewkowi.

Może to jest człowiek dziwny w obyciu, ale można z nim zrobić uczciwy interes.

Może Lewek nie chciał ugrać nic dla siebie, bo ma coś na sumieniu. Mów co

Słyszałem, że Lewek pożyczył pieniądze księżętom mazowieckim.

Prawdopodobnie dlatego każe cię czekać, panie.

Bolesław Płocki jest lennikiem Luksemburga.

Chcesz mi powiedzieć, że Lewek pożycza pieniądze i mniej Czechom?

To możliwe. I mówisz mi to dopiero teraz?

To pogłoska, nie mam pewności, czy prawdziwa. Więc trzeba to sprawdzić.

Wzywałaś mnie, pani?

Tak. Chcę z tobą pomówić.

Eliasz, ja... Ja wiem, że ostatnio miałam chwilę zwątpienia.

Ale ja postanowiłam.

Będę przestrzegać wszystkie twoje zasady, pić wszystkie twoje miktury.

Bo ja zrobię wszystko, żeby mieć dziecko.

Skąd ta zmiana, pani?

Śmierdziecka Egle.

Zaginięcie Audreja.

Ja się zaczęłam zastanawiać.

Pisałam list do ojciec i przepraszałam go za to, że nie jestem brzemienna.

Wtedy do mnie dotarło, że to ja jestem ta osoba, której dziecko naprawdę brak.

Ja.

Ja wiem, że ja mam obowiązek wobec mąż, ale do tej pory myślałam tylko o to.

A jak patrzę na Egle, zrozumiałam, że dziecko dla matka jest ważniejsze niż

całe życie.

Chyba rozumiem, co chcesz powiedzieć, pani.

Obawiam się, że nie.

Ja zrobię wszystko, żeby mieć dziecko.

Co masz na myśli, pani?

Urodzenie dziecko to byłby dla mnie prawdziwy cud.

I dla niego warto poświęcić wszystko.

Piwa, piwa, piwa, piwa.

Już zalewam.

Posz, posz.

Najlepsza obsługa w mieście.

Co robisz?

Piję. Widzę.

Wszyscy na ciebie patrzą.

Pamiętasz, że pełnisz urząd?

Wiedziałeś, że mam żonę?

Coś mi się objęło o uszy.

Urszula była...

Była.

Tą wyśnioną.

Cudowna niewiasta.

Aż nagle zaczęła chorować.

Postradała zmysły.

Teraz mnie nie poznaje.

Tak przeraźliwie krzyczy, kiedy tylko próbuje się do niej zbliżyć.

Już siedem zim, jak leży w rodzinnym domu.

Płacę, żeby niczego jej nie brakowało.

Już prawie u niej nie bywam.

Myślisz, że jestem złym małżonkiem?

Przeciwnie.

Szukałem ratunku u medyków, zielazy u księży.

Gdzie ja nie byłem, żeby przywrócić ją światem?

Współczuję ci.

Musisz za nią tęsknić.

Minęło tyle czasu.

Pogodziłem się.

To o co chodzi?

Ogabiję.

Nie wierzę, że wójt zrobił ci coś takiego.

A jednak.

Przecież w końcu byś się dowiedziała.

Gdyby mnie ktoś tak potraktował, nie darowałabym.

Tylko nie zrób nic głupiego.

Drugi raz nie będę cię szukała.

Wiem.

Wiedziałem, że coś się między wami święci, ale nie przypuszczałem, że aż

Nie powiedziałeś jej.

Nie.

Ktoś musiał jej powiedzieć.

I teraz nie chce mnie znać. A czego właściwie się spodziewałeś?

Ja nie zamierzałem układać sobie życia na nowo.

Ale kiedy...

Zobaczyłem Gabiję.

Pomyślałem... No może... Może mógłbym.

Mógłbym! A ty dokąd?

To Gabija. Ona musi mnie wysłuchać. Siadaj, siadaj!

Mikołaju!

Mikołaju!

Gabija potrzebuje małżonki.

Ustaw ją w spokoju.

Dla jej dobra.

Nie spodziewałem się, że przyjdziesz osobiście.

Jestem gotowy oddać się straszom.

Nie chcę niepotrzebnej szarpaniny. Nie wydałem cię.

To, co zrobiłeś, było złe.

Ale dziecko to owoc, który powstaje na chwałę pana.

I nie godzi się go karać za twoje przewinienie.

Co zamierzasz?

Chcę Orszulu mieścić w klasztorze.

Wierzę, że odpokotuje swoim życiem twój szarlatański czyn.

Trzeba ją ochścić jak najszybciej.

Dziękuję ci za litość dla tego dziecka.

Mam odejść?

Twoje sumienie to nie moja rzecz.

Gdzie jest dziecko?