Original subtitles

W poprzednim odcinku. Będę Twoim dłużnikiem i sługą do końca Twych dni.

Obudź się.

Obudź się, miły.

Obudź się.

Obudź się!

Dzień dobry, miły.

Inspekcja Królewskiej Straży, którą przeprowadziłem osobiście, wskazuje, iż

należy zwiększyć liczbę zbrojnych na Wawelu.

Dla zwiększenia bezpieczeństwa waszej Królewskiej Mości powinniśmy ważne

na zamku obsadzić dodatkowymi strażnikami.

Cieszy mnie twój zapał do pracy, ale mam dla ciebie inne zadanie.

Zwołasz pilne spotkanie.

Jak tylko skończą się posilać, przywołasz mi i Jaśka, Pełkę i Hermana.

Jana. A!

Gdyby biskup Grot zasłaniał się jakimiś ważniejszymi sprawami, masz go

przyprowadzić choćby i pod strażą.

Ale jak to co się wydarzyło?

Tańcowaliśmy całą noc, potem figlowaliśmy na sianeczku.

Rzekłeś, że mi piękna.

Tak gadałem?

A co było dalej?

Za rękę mnie wywlokłaś.

Widać, że śpieszno ci było.

I?

I rzuciłeś mnie na siano.

Pilnę się na własną matkę, że nic z tego nie pamiętam.

Ale jakże to?

Radość miałeś taką jak i ja.

Ale znam sposób, żebyś sobie przypomniał, co było w nocy.

Poczekaj.

Muszę to sobie wszystko przemyśleć. Ale co tu jest do myślenia?

Znać tylko do jednego ci była potrzebna.

Ależ Melu.

Melu.

Nie.

Przenieś śniadanie do komnaty, Ilso.

Nie doczekałam się ciebie wczoraj. Wybacz najdroższa.

Dlaczego nie przyszedłeś?

Czekaj, wiem.

O cóż tym razem?

Próbowałem nakłonić Henryka do rzęku z księżą Żagańską.

Ale bez skutku.

Żaden mężczyzna nie lubi, kiedy mu się coś narzuca.

Tak.

Ale tym razem to coś więcej niż zwykła przykora.

Pozwól, że ja z nim pomówię.

Nie.

Henryk nie jest jedyną dobrą partią na naszym dworze.

Może ożenimy któregoś ze świdnickich mążnych?

Którego?

Może kuncela?

On jest ci posłuszny.

Tak, ale księży żagański nie uzna go za godnego twojej siostry, Agnieszko.

A jeśli obdarujesz go włościami?

Zdaję twoje zainteresowanie, ale może porozmawiamy o tym później.

Na wzmocnienie.

Choć widzę, że siły cię nie opuszczają.

Dziękuję.

Chętnie się napiję.

Długa droga przed nami.

Tak, pani?

Chciałam cię zapytać o górskie wnictwo.

Pozwolę sobie powiedzieć, że jest swobodniej niż na Wawelu.

A księżna Agnieszka?

Jaką jest panią?

Jest wspaniałą niewiastą, pani.

Zastępuje matkę księżniczce Annie.

Pełna jej na dworze. Nie masz się czego obawiać.

Dziękuję.

Pani?

Skosztujesz?

Nie, dziękuję. Nie mam ochoty na maliny.

Są bardzo dojrzałe.

W takim razie tam jest zjedz, Panie.

Czy mogę służyć waszej królewskiej mości?

Gdzie pismo dla biskupa Grota?

Jeszcze nie gotowe.

Skąd? Po prostu pergamin jest. Ten nispoń zaspał, dopiero to zaczął pracę.

Wezwałem biskupa tylko po to, by uraczyć go tym pismem.

Nie chciałbym stracić takiej okazji. Nie będziesz musiał zmieniać swoich planów,

panie. Jeżeli nie będzie gotowa na czas, każ go wychłostać.

Kazimierz potraktował mnie jak byle sługę.

Cóż to za porządki nastały na Wawelu, żeby biskup nie mógł spokojnie się

pocielić. A wuj wie w jakiej sprawie to spotkanie? Jakbym wiedział, to bym się

tak nie spieszył. Ten młokos, który zastępuje Ligenzę, nic nie chciał rzec.

ciekawe, dlaczego Ligenza stracił jej rząd.

Wszystko jedno, lepiej, żeby go odzyskał. On by mnie nigdy tak nie

Nie ma nic gorszego.

niż uboga szlachta, która nagle dostanie się na dwór. A może, wuju, naprawdę

stało się coś poważnego i król potrzebuje twojej rady? Ty już głupi

Kazimierz prędzej by umyślnego pytał o radę niż mnie.

Jakiś afront szykuje.

Gospodarzu, postaw mieda, odasz nas kawałkiem chleba.

Piękno śwituje.

Jan jest panna wiotka piękna, Przedań się nie lękam,

Świtu ani śpiewu.

Podejdź miły do mnie blisko, Moje cię wchłonie ognisko,

Nie wchłoniesz od tego.

Jędrzeju, ja ci dam kwaśnego mleka na frasunek.

Lepsze niż piwo.

Dziękuję ci, Maru, za wszystko.

O właśnie, miałem cię wolać.

Jak skończysz uczątać to, bierz się za łuskanie fasoli. A witajcie, Kacie.

Wy już na rodach?

A gdzie chmisz po wczorajszych chulankach?

A zasłużyłem sobie.

Ja tam od razu zasłużyłem.

Za koniecznie wylewałeś, ale przynajmniej nie awantuchowałeś się jak

psiakrew. Wolałbym się wdać w bójkę.

Gęba po tygodniu wydobrzeje.

A to, co zrobiłem zeszłej nocy, na zawsze zmieni moje życie.

Co niby takiego?

Co tak starczysz?

Pasolę luzkać?

No, bo właśnie miałam po was iść, żebyście pokazali, czy z tego worka

czy z nowego. A ty mi to wygadujesz.

W woku pod ścianą stoi goch. Idźmy stąd.

Już.

Czaka baba.

A ja ją muszę poślubić.

Co?

Czemu? Tak mi honor nakazuje.

Czemu jej coś obiecaneś? Nie.

To co żeś zmelował?

Wczoraj w nocy.

Na sianie.

Figlowałem.

Ale nic z tego, co mi rzekła, nie pamiętam.

Żenić się powinienem.

Od dawna szukałem swojej połowicy.

Ale czy mela dobra będzie?

No i czy mi się spodoba jako kobieta?

Bo jak Boga kocham, wczorajszej nocy nic nie pamiętam.

A kiedy druhu te pigle się odbywały?

Krótko po północy zasnąłeś w karczmie.

A nad halem, jak wszyscy goście wyszli, to by cię z mszczujem we dwóch na sianie

ułożyli. A to lecz aż miło. Ale nabrała cię szelba jedna.

Kwaśne mleko dla ciebie.

Dziękuję.

A to baba.

Nie

mój

drogi, nie rozumiem. Dlaczego o tym, kto ma się opiekować Anną, dowiaduje się

ostatnia. Zrozum, Agnieszko. Odmowa przyjęcia Heleny na nasz dwór zostałaby

przyjęta. Jeśli ta Helena chciała skrzywdzić królewskie córki, ma się nie

zbliżać do Anny.

Dlatego na Wawel pojechał Buntel.

Nie rozumiem.

Posłałem go, aby ocenić sytuację. I w razie braku jego akceptacji miał nie

zgodzić się na przyjazd Heleny do Świdnicy.

Są jakieś wieści?

Kazałem mu niezwłocznie wracać, więc mam nadzieję, że ujrzymy go niebawem na

zamku. Oby samego.

Kantlerzu, to może powiesz nam, jaki jest powód tego spotkania?

Witaj, Ania.

Cieszę mnie, że uprzejmie przyjąłeś moje zaproszenie.

Wam również dziękuję, że tak rychło przybyliście na me wezwanie.

Zdarzają się między nami różnice zdań.

Mamy różne poglądy na politykę, ale zawsze trwaliście przy mnie jako

wierni przyjaciele i mądrzy doradcy.

Nie mógłbym sobie życzyć lepszych ludzi.

Chcę zakończyć nasz niefortunny spór, Janie.

Czy to oznacza, że odstąpisz od lokacji Sokołowa?

Nie. Osada Sokołów na gruncie wsi Sokolniki otrzymała właśnie stosowny

W takim razie jak chcesz zakończyć nasz niefortunny spór?

W nagrodę za liczne zasługi, a w szczególności za starania o pokój w

krzyżakami, nadaję Sokołów biskupowi krakowskiemu, by włączył go do swych

stołowych.

Czyli nie muszę się żenić z Melą.

To jęzowate i leniwe babsko.

Ale sprytu jej nie brakuje.

Niedoceniałem jej.

Ale z drugiej strony wypatruję żony od dawna.

A jak się sama pojawiła, to myślę tylko jak się wykręcić.

Oszustwo to dobry powód, żeby się wykręcić.

Ale dzięki temu nie muszę nic wymyślać, proponować, stawać w konkursie.

Odkąd cię znam, zawsze mówisz o swych klęskach z niewiastami. Ale chyba nie

sądzisz, że tę sytuację można nazwać szczęśliwą odmianą losu.

Sam nie wiem.

Zwariowałeś? Baba cię oszukala, a ty sądzisz, że to znak, żeby się z nią

Nic dobrego z tego nie wyjdzie.

Wiem, no.

Popatrz na mnie.

Mam 68.

I jakoś się trzymam.

No.

Jak wybierzesz niewłaściwą, przepadnę się.

Jutro przywiozą miód.

Odłożę ci dzban na pociechę.

Dziękuję.

A mogę cię jeszcze o coś prosić?

Mógłbyś na razie nie mówić Meli, że wie mojej kłamstwie?

Nasza wysokość?

Oto Helena, córka Przybysława Borkowica z Wielkopolski.

Witaj na naszym dworze, Helena.

Dziękuję za zaproszenie i przyjęcie mnie na Świdnicki dwór.

Słyszałam od ojca, że Świdnica to piękne miejsce, ale teraz wiem, że ojciec mój

był nader po wściągliwych słowach.

Pani?

Pani?

Powinnaś odpocząć po długiej podróży.

Ilza odprowadzi cię do komnaty.

Dziękuję pani.

To co się działo na Wawelu?

Król Kazimierz wypytywał o sytuację z księciem Grzegańskim.

I co mu powiedziałeś?

Że rozmowy trwają i wszystko jest na dobrej drodze.

Bo mój pan zawsze osiąga to, co sobie zamierzy.

Doskonale.

Coś jeszcze?

Przywiozłem Helenę.

A jest odpowiednią osobą do opieki nad księżniczką Anną?

Tak. No moje oko.

Boję się, Guntheru, że twoje oko mogą zostać zaślepione jej urodą.

Nie.

Ja wolę pąkniejsze niewiasty.

Ale jeśli nie upasz mojemu osądowi, panie, zasięgnąłem języka u Jaśka z

Milsztyna. On rzekł, że ręczy zacholena.

Tak?

To dlaczego się jej podbywają z Wawelu?

Póki co będziemy ją trzymali z dala od księżyczki.

Obiecaliśmy, że przyjmiemy ją na dwór. Nie obiecywaliśmy w jakim charakterze.

To, co gadają o Helenie, to pospolite plotki.

Nawet jeśli kiedyś miała chwilę słabości, teraz zasługuje na szacunek i

zaufanie.

Helena jest najszlachetniejszą niewiastą, jaką dane było mi spotkać.

Nigdy nie słyszałem, żebyś tak wypowiadał się o jakiejkolwiek

Dobrze, zatem miej na nią oko.

Nosisz cienki pas do sukni.

Świdnicy to już nie modne.

Dziękuję.

Zlecę, aby mi zrobiono pas podobny do twojego.

Sądziłam, że dwórka z Krakowa będzie miała bardziej okazałe stroje. Przykro

że cię zawiodłam, ale ja nie jestem z Krakowa, tylko z Wielkopolski.

A my słyniemy z naszej skromności.

Raczej ze skądstwa.

A dlaczego to powiedziałaś?

Takie zwyczaje panują na świdnickim dworze?

Przestań udawać.

Wszyscy wiemy, coś ty zajedna.

A co ja zajedna?

Szalona Helena, co porwała królewskie córki.

Nie jestem dumna z tego, co zrobiłam, ale odpokutowałam już swoje czyny. Innym

możesz mydlić oczy.

Ale ja nie pozwolę, byś choć dotknęła księżniczki Anny. Zrobię co księżna

rozkaże. Zostałam tutaj zaproszona.

Zaproszona? Od niedzieli o niczym innym nie mówi się na dworze, jak o tym, że

pozbyto się ciebie z Wawelu naszym kosztem.

Nikt cię tu nie chce.

Przestań mnie samą.

Muszę się odświeżyć po podróży.

Przywyknij. Już zawsze będziesz sama.

No masz.

Melu!

Dzień dobry.

Teraz mam dużo pracy na dworze, więc w tej kwestii daję ci wolną rękę.

I przepraszam za rozgardiarz.

W domu zawsze brakowało kobiecej ręki.

Ale tak nagle?

Nie martw się, Melu.

Nie będę cię bił.

Zbyt często.

Andrzeju, ale jest coś, co... Ano, właśnie, Melu.

A no.

Dokąd idziesz, Jędrzeju?

Do wójta i dać na zapowiedzi.

Toś się doczekała.

Nie wiem, gratulować czy współczuć.

Będziesz żoną kata.