Original subtitles

W poprzednim odcinku.

Służba dla Ciebie, Panie, jest dla mnie zaszczytem. Znaczy, proszę Cię, abyś

mnie nie zwolił. Dlaczego?

Pory rozum postradał. Odszedł, a ja na jego miejsce nie mam nikogo. To ja mam.

Jaki jest sens przesłania tutaj wielkopolamki?

Męża będzie tu szukać.

Rodzigerze? A jak się zwie owa dwórka?

Helena. Czy Cię ona chciała potopić królewskie córy?

Odszedł. Jak to możliwe?

Miłość.

Zakrzywdę mej matki.

Grzimek?

To ty?

Co ty cennie tworujesz?

Już do tego nie wnoszę.

Audrey!

Dziewczynku, co tobie?

Zrobiłam straszną rzecz.

Co ty mówisz?

Wyglądasz jak siedemdziesiąt.

Chodź, dam ci ciepłej strawy, szekniesz coś z talu. Nie zrozumiesz.

To nie wytłumaczysz.

Audre.

Piotr Szafraniec, herbu Starekoń.

Gotów służyć tobie, miłościwy panie, i królestwu.

Podkomorzy ręczy za niego.

Starekoń to jest ród spokrewniony z toporczykami?

W rzeczy samej nie. I bardzo dobrze. Mam nadzieję, że nie macie skłonności do

waśni, tak jak oni. Mam silny charakter i ducha walki, przewyższające nawet

słynną waleczność toporów. O czym, miłościwy królu, przekonasz się, jeśli

zezwolisz mi sobie służyć.

Potrzebujemy pilnie obsadzić urząd marszałka dworu.

Tu przyda się raczej zmysł planowania, dowodzenia ludźmi, choć waleczność też

cenimy. Marszałek odpowiada za działanie całego dworu. Ma pod sobą takich

dworzewnych. Nie ma dla mnie spraw, którym nie umiałbym podołać. Cnoty

skromności też nie ma. Przekonamy się.

Piotrze, mianujecie marszałkiem dworu.

Jak to? Już?

Jeśli chcesz, możemy cię przepytać z dworskiej etykiety i ze znajomości

Nie trzeba.

Dziękuję za zaufanie, panie. Ona nie musisz jeszcze zapracować.

Daję ci szansę. Nie zmarnuj jej.

Wykradłam miód pod Cieszemu.

Zabiłam człowieka.

Za nic w świecie nie wrócę na Litwę.

Cholałabym umrzeć. Tutaj też nie możesz dostać.

Teraz przyjdą grzimek z Jakusiem.

Ukryj się u mnie w komnatie.

Na jakiś czas.

A potem... znajdziemy tu jakąś kryjówkę.

nowego marszałka dworu.

Piotrze, dwór jest teraz w twoich rękach.

W takim razie od czego mam zacząć?

Mogę prosić o wprowadzenie w obowiązki?

Nie tak prędko. Najpierw kanclerz musi wystawić osobny dokument, a król

przyłożyć do niego swą pieczęć.

Oczywiście.

Na razie miej oczy szeroko otwarte.

Ucz się.

Poznałaj dwór.

Skoro nowy marszałek jest taki chętny do działania, może się wypowie na temat,

nad którym ostatnio radzimy.

Jak zwiększyć domenę królewską, by wzbogacić skarbiec i zapewnić królestwu

rozkwit. Poza lokowaniem nowych wsi i miast, bo to jest sprawa oczywista.

Lokacje są potrzebne, lecz kosztowne.

Ja to bym odebrał ziemię tym, którzy nie umieją na niej gospodarzyć.

Urzędnikom król dożywotnio nadał ziemię i urzędy. Może ich tylko awansować.

Mówiłem o szlachcie.

Od choćby sąsiad mojego ojca.

Dostał ziemię po swoim ojcu i oni się obejrzeliśmy, jak doprowadził majątek do

ruiny.

Ale jak komu więcej nic nie potrzeba niż pełen kupel i uciechy z dziewkami?

Chcesz, żeby król postępował jak pospolity rozbójnik?

Pytaliście, co sądzę.

Tak właśnie uważam.

Nie godzien posiadać dóbr ten, kto je marnuje.

To grzech.

Proszę znać, że nowemu marszałkowi werwy nie brakuje. I wichrzycielskich

pomysłów. Gdybyśmy postąpili jak radzi, umielibyśmy bunt możnych, przy którym

zryw wójta Alberta pozostałby ledwie przygrywką do pieśni.

Niemniej podoba mi się zapał marszałka i odwaga jego pomysłów.

Jednak nie zamierzam iść za jego radą. Bądź spokojny, Zbigniewie.

Chociaż ta praniec ma rację. Wiele gruntów się marnuje w rękach złych

Panie, a gdyby tak zrewidować tytuły własności ziemi w królestwie?

Wiele gruntów zostało objętych pod spraw niepokojów i wojen. A był to czas,

kiedy twój ojciec, panie, był zajęty wojowaniem z królem czeskim, Wacławem

A potem z mozołem jednoczył monarchię.

Daj mi skończyć, Zbigniewie. I te ziemie, którym brakuje dokumentu

potwierdzającego nadanie, można by włączyć do domeny królewskiej. Albo

komuś, kto zrobi z nich użytek.

Ostrzegam. To wywoła gniew szlachty. Oni, panie, traktują nadania twoich

poprzedników jako niezbywalną i dożywotnią własność.

Przyjrzeć się temu należy, ale nie ze względu na złe zarządzanie, lecz ze

względu na brak dokumentu nadania lub zakupu. Każdy jednak, kto ma ziemię na

własność, może robić na niej co zechce. To rozumiem.

Hermanie, czynię się odpowiedzialnym za zapis tych gruntów w ziemi krakowskiej i

sandomierskiej. I to samo proszę zrobić w całym królestwie. Dobrze, panie.

Każe trwać gońców z poleceniem.

Będziesz miał to robić przez kolejne zimy.

Dobry Boże.

Grzymek.

Ile razy mam ci mówić, żebyś mnie tak nie strasił?

Po co tu w ogóle przeladłeś?

No do pracy.

Nic nie robisz.

Wezmę się za ugniatanie ciasta na podchłomyki. Zgoda? Za to też mi się od

dostanie. Rób co do ciebie należy.

I nie miej tyle inzory.

Odwróć się.

Zdejmuj portki.

No co ty, Gabia?

Tutaj w kuchni?

Przecież w każdej chwili ktoś może wejść i nas zobaczyć.

Zdejmuj portki, wkładaj ślice.

Nie może kuchcik w takich brudnych chcie po kuchni świędać.

Ale sama ochmistrzyni powiedziała, że rad na dwie niedziele wolno mi wziąć

Nie kładź tyle dziobiem.

Ciągaj portki. Wyjątkowo pozwalam ci wziąć nowej wciśnij.

A dokąd to się wybieracie?

Do zielarza.

Za morami. A mogłybyśmy kupić jakieś zioła na trawienie?

Mam pewien kłopot.

Tak. To najlepiej kora dębu albo mięta.

Poczekajcie no chwileczkę.

Co tu niesiecie?

Nudno wam.

Na bramie, co?

Trochę. Od

łapania

złodziei wójt ma ludzi.

Idźcie już.

Pamiętajcie.

Kupcie ziół.

Wiesz, nie mogę przestać myśleć o tym, co by było, gdyby ci by trafiła ta

strzała.

Nicolo, na szczęście rana jest płytka.

Nic nie będzie.

Nie myślmy już o tym.

Zapomnijmy o Kraków. Wyjedźmy.

Nie potrafię.

Jak to?

Jak chcesz zacząć wszystko nowe?

Wątpisz w sens nasz związek?

Nie wiem.

Zatłużyłem na wszystko, co mnie spotkało.

Basta. Musicie położyć.

Dobrze się czujesz?

Mętli mnie.

Wołaj medyka!

Pani!

Pani!

Pani!

Panowie, zapraszamy! Już miejsce szykuje.

Proszę zachodzić, proszę siadać. Arczmarzu, piwo dla wszystkich!

Czuję, że jest jakaś okazja.

A pijemy zdrowie marszałka dworu.

Mikołaja Ligenzy. Ligenza nie jest już marszałkiem.

A kto?

A ja.

Lejcie to piwo, karczmarzu. Już, panie. Już.

Nas wystraszyłaś, pani.

Juto, podaj szlakon.

I łyżkę.

Czy to coś poważnego?

Choroby nie stwierdzam.

Ale martwi mnie, że jesteś taka słaba pani.

Musisz dużo więcej chodzić na spacery.

I jeść dużo czerwonego mięsa.

A może choroba jest przemienna?

Obawiam się, że nie.

Czy to period?

Mam rację.

Już kilka nowi minęło, odkąd zacząłem cię leczyć, pani. A ty nadal nie jesteś

przemienna. Nie chcę mówić o takich rzeczach.

Mówisz, że kto tu mieszkał?

Szeptucha.

Tak mówił Witautas.

Dawno, dawno temu zmarła, a chaty wchłonąły.

To dobre schronienie.

Nie chcę tu zortować.

Musisz.

Przyjdę wieczorem.

Przyniosę jadło.

Powiesz matce.

Rzekniesz jej, co zrobiłam? Nie rzeknę, nie rzeknę.

Coś wymyślmy.

Nie trafię. Jak mam się nie trafić?

Zabiłam.

Muszę iść autry.

Zanim na twarzy zaczną się dostanawiać dzieci.

Dowiem się, kiedy wyruszę karawana do Pragi, dołączyć do niej.

Może w Czechach spotkać Bogdana.

Muszę iść.

Jutro, skoro świt, możemy wyruszyć w dalszą drogę.

Proszę.

Pójdę do Karczmasz zapłacić za kusierkę.

Może nie zna się na strzałach, ale jej masz na rany moc do błona. Zaczekaj.

Muszę ci tak powiedzieć.

Ja pójdę, ty przemyśl.

Posłuchaj.

Mów, bo mi śpieszno. Myślałem o tym, co się stało.

Czuję, że to jest znak od Boga.

Znak od Boga?

Już raz ledwo uniknąłem śmierci.

Dostałem nowe życie i teraz znów ledwie uszedłem żywy.

Przez cały czas myślałem tylko o sobie.

A nie o tym, co słuszne.

Zastawiłem kobietę, która mnie ocaliła, która nosi pod sercem moje dziecko.

Do czego zmierzasz?

To jest ostatni moment, abym naprawił błędy, które popełniłem.

Muszę wrócić do Egle.

Teraz? Nie rozumiesz?

Mogłaś być na moim miejscu, mogłaś zgidnąć. Szkoda, że tak się nie stało.

Bella, miłuję cię.

Żałuję, że cię spotkałam.

Dziś jeszcze ci wolno.

Ale od jutra powinieneś się pilnować.

Od jutra na zamku zapanują nowe porządki, jakich Wawel jeszcze nie

Mam pomysłów bez liku.

Wzmocnij straż, zwłaszcza wokół króla.

Bez mojej wiedzy nikt się do niego nie dostanie.

Nawet ty, panie podkomorzy.

Wpierw opanuj obowiązki.

Potem będziesz wprowadzał ulepszenia. Chcę, żeby król widział, że dobrze

marszałka. Zobacz, jak będziesz robił to, co do ciebie należy.

I pamiętaj, dworzanie nie lubią, jak ktoś wychodzi przed szereg.

Chyba wystarczy na dzisiaj.

Idziemy.

Już go nie lubię.

Zabrał urząd Mikołajowi.

A co tam urząd?

Tyś Ligenzu o mal życia nie pozbawiła.

To było dawno, głupia byłam.

Ale dlaczego Ligenza już nie jest marszałkiem?

Pewnie się czymś naraził.

Ładne. Zadbę o to, aby Izabela bezpiecznie dotarła do wolnej.

Wybacz.

Wiem, że o wiele proszę, ale spróbuj mnie zrozumieć.

Nigdy o tobie nie zapomnę, Bella.

Muszę poskąpić uczciwie.

Basta! Warty nie wie.

Warty! Adio.