Original subtitles

W poprzednim odcinku.

Łączysz nas, signora?

God say thank. Bogu dzięki, że jestem.

Ta szwaczka mnie zamęczy.

Signora, czy możemy pomówić na osobności?

Signora, skudate, ja przyszłam zwrócić pieniądze. Ja muszę zrezygnować z twoje

zlecenie. Wyjeżdżam. Dobrze.

Ja poczekam swój powkód. Możesz zachować wynagrodzenie.

Nie wiem, czy wrócę kiedykolwiek.

Isabello.

Miopadre, mój ojciec zachorował i ja muszę się nim zaopiekować.

Wracam do Bolonii.

Wybacz pani, że cię zawiodłam. Nie zawiodłaś mnie. Gdybym mańfa to był po

ciebie, też bym pojechała.

Dam ci coś.

Święta Elisabeth Czonał.

Moja rodzinna Hesja.

I zakonek tej świętej zawsze pomagał moim najbliższym młodym kreskowie.

Weź ją.

No bardzo.

Stałaś mi się bardzo bliska.

Podziwiam i szanuję kobiety, które potrafią żyć w samotności.

Dzielnie. Tak jak ty.

Nie zasługuję na to. Nie odmawiaj.

Święta Elżbieta szybko ci zdowie twój ojciec. A i ty szybciej do nas wrócisz.

Panie!

Chciałbym zamienić z tobą słowo.

Nie teraz, Hermanie.

Po południu muszę się zobaczyć jeszcze z Wacławem z Tęczyna.

To wieża w Rapsztynie?

Budowa znowu się przesuwa.

Obiecałem sobie, że zanim moje córki dorosną, to zakończę budowę wszystkich

zamków.

A zawiodłem.

A nie mógł tak, panie.

Stoją już zamki w Będzinie, w Olkuszu, w Bobolitach, w Jeluniu.

Ale budowa każdego następnego to jest potworna udręka.

Potrafię ją skrócić, panie.

Wiem, jak wzbogacić królewski skarpiec.

Co ty tu robisz? Co to za pytanie?

Coś cię trapi?

Mnie? Skąd?

Mikołaju.

Mikołaju.

Wybacz.

Nie mam czasu na rozmowy.

Król mnie wsypa.

No to oświeć mnie, Hermanie. W czym rzecz?

Tylko część czynszów dociera do Ciebie, panie.

Bo większość biorą możni, którzy zarządzają ziemiami. Takie ich prawo.

Czas by je zmienić.

Kraków od dawna korzysta z orta prawa miasta Magdeburg.

I to przynosi dochody.

Do mnie jako wielkorządcy należy ściąganie podatków.

A te, jak wiemy, zasilają skarbie.

Hermanie, jaki masz plan?

Widzę konieczność.

Zmiany w obszarach, które są zarządzane przez twoich urzędników, panie. To

zrodzi obawy, że chce im zarząd nad tymi ziemiami odebrać.

Jeżeli tego nie zrobisz, to nigdy nie będą dobrze wykorzystane.

To jest stara zasada.

Weźmy na ten przykład kasztelan krakowski.

Dzierży mychlenice i wszystkie pierdoliny raby.

I co, im on teraz z Pytkowi wszystkie te ziemie odebrać i jeszcze mu powiedzieć,

że źle nimi zarządzał?

Czytasz mnie w myślach, panie?

Jaśniej, Hermanie.

Dolina Raby to szlak handlowy przez Orawę na Węgry.

Trzeba by tchnąć trochę życia w te ziemie.

Lokować tam miata, wsie. Dać przywilej targowy. Tak, żeby karawany kupieckie

miały się gdzie zatrzymać.

Im większy ruch przed miasta, tym więcej gotówki można zebrać. Dopłat dla tła,

daniny, takty.

Myślenice można lokować na pramie miasta Magdeburg.

Również lubień albo stróże?

Może niech Spytek się tym zajmie.

Lepiej, jeżeli odbierzesz mu tę ziemię.

Myślę, że wiele spraw trzeba zmienić.

I nie wszystko co dawne traktować za nienaruszalne.

Widzę, że masz to przemyślane.

Kasztelan Krakowski, kasztelan Tandomierski i inni na te potrzeby mają

wyznaczone określone dobra.

Zwykle to są te same wsie. Ja proponuję i nadej.

Niech każdy kasztelan, każdy wojewoda dostanie od ciebie określoną zapłatę.

to w dobrach ziemkich, czy w wrzęczącej monecie, ale tylko, tylko na czas

pełnienia tego urzędu.

Jego następca mógłby dostać już coś zupełnie innego.

To... To da ci wielką swobodę w gospodarowaniu królewską domeną.

Urzędnicy byliby bardziej zależni od mojej woli.

Wielki to plan.

Ale bardzo trudno będzie go wcielić w życie.

Jeżeli karta ten krakowski ugnie się pod twoją polą...

To który z podmierzałych będzie na tyle chciały wystawić Ci opór?

Karol.

Daj mi jeszcze tych ziół.

Zduszyłeś już wszystkie?

Zmora mnie męczy.

Nie pomagało to? To i nie pomoże.

To może jakieś inne zioła?

Jedyne, co cię teraz może uleczyć, to spokój.

Tylko jak go osiągnąć? Nie pić wina, nie hulać i zapomnieć o

niewiastach. Breszysz.

Mnie zełrzesz, ale siebie nie oszukasz.

Nie chcesz wysnać prawdy, to znajdź kogo, z kim szczerze pomówisz.

Może to, ta ciwulka.

Co się stało?

Nic. Zagapiłem się.

Ręka krwawi.

Może pomogę? Nie, nie, nie.

Nie trzeba, ja się śpieszę.

A ty?

Ty!

Nie wstój mi na drodze!

A jemu co?

Widziałam, jak za tobą odrzek patrywał.

Wójt?

Z który gadasz?

I pewnie pomyślało, że my... Że co?

Czemu mił putek?

Niech leci.

Co?

Chciałem wyjaśnić królowi... Prześledziała w Królewie.

I podałem zakład upozorzenia Urzędu Kartelana Krakowskiego.

Odważnie.

Spytek i Jasiek to najbliżsi druhowi Kazimierza.

Tym bardziej powinien wiedzieć, że ich zysk to jest jego strata.

Spytmir może pomyśleć, że celowo chce go zdyskredytować przed królem.

Może ją swoich wpływów upomnieć.

No tym bym się nie przejmował.

Jeśli Kazimierzowi spodobał się twój pomysł, Jesteś nietykalny.

Ale czy się spodobał?

To ja pychałam.

Mogę cię jakoś pocieszyć?

Mój bohat Oton zawsze zazdrościł mi, że ojciec sobie cenił moje rady.

A w jakich to sprawach?

W ważnych. W prawach, tak?

Mhm. Wiem, że rządzenie jest trudne. Jak jednym chcesz dać, to innym musisz

zabrać.

Najgorzej, jeśli musisz odebrać coś najbliższym druhom.

A co, jeśli się od ciebie odwrócą?

Ale przecież sami w Polsce mówicie, że łyżka ciekie lepiej smakuje,

jak najpierw osłonisz gardło miód.

Czyli jak chcesz komuś coś zabrać, najpierw musisz dać. To ukoi ból straty.

Piękna wolka.

bo w kasie nią zachwycała.

Cały świat się na nią zachwycał.

Tyle lat, odkąd nie jesteśmy razem, a ja wciąż nie mogę o niej zapomnieć.

A Halszka? Egle?

Nie były w stanie tego zmienić.

Nie jestem z tego dumny.

Chcesz z nią wyjechać? To jest jakieś szaleństwo.

Ty dla Baśki ryzykowałeś jeszcze bardziej.

Chcesz zostawić dziecko? Nie.

Zawieść króla, który cię przygarnął? Do diabła nie.

Mówię ci, odpuść, bo król drugi raz cię nie wybaczył.

Ale Izabella... Pozwól jej odjechać.

Nareszcie jesteś.

Przeczytaj to.

Powiedziałem, przeczytaj. Znowu czegoś brakuje na budowie głównej naby w

katedrze wawelskiej. No przecież nie zaczną przed Bożym Ciałem. Wuj

ale co ma do tego arcybit?

Chciałeś, abym odwiedził cię przed wyjazdem.

Nie wysłucham, co cię trafi, drogi Janie.

Jarosławie.

Może polecić ci moich cieśni? Ach, co tam budowa.

Chciałbym z tobą porozmawiać szczerze, bez obecności Kazimierza.

Bałeś się go pozbawić złudzeń, ale mnie możesz powiedzieć prawdę.

Co będzie z krzyżakami?

Zapomniała wziąć od was maści na nagniotki, kumie. A, odłożyłem ją.

Rano.

Dwa grosze.

Drogo.

O, a dla naszego wójta za pół ceny.

Najlepsza mikstura na gojenie rany. Za pół ceny.

Dwa grosze.

Rany już się nie opatrzą, no.

Właśnie. Mikszturę kupuję.

Pokrzywa? Tak, pokrzywa.

Dobrze. Ale długo się goi.

Znam coś, co lepiej dała.

Mój krewny witał nas.

Tymczasem? Tak.

Mówił, że z was...

Ja wiem, że krzyżacy nie podpiszą pokoju. A ty?

A ja ufam, że Bóg napchnie mądrością zakon i papieża Klemensa.

Czyli czekamy.

Cierpliwość to jest cnota, biskupie, nie grzech. Dość już czekałem. Chcę

działać. Zatem mam dla ciebie zadanie.

Miej baczenie na obyczajne zachowanie króla.

Napiętnowałeś go kiedyś i słusznie.

Teraz wspólnie musimy dbać o to, aby nic nie skalało jego dobrego imienia.

Zakon wykorzysta...

Każdy argument przeciw nam.

Taką widzisz dla mnie rolę. Panie, Orszak czeka. W samą porę,

młodzieńcze. Arcybiskup właśnie chce wyjść.

Jestem do usług, biskupie.

Sługa arcybiskupa.

Janusz ze Strzelc, ziemi sandomierskiej, z rodziny Grzymałów.

Zwany Suchym Wilkiem.

Ale co mnie to obchodzi?

No suchy to on może i jest, pewnie go słabo karmią.

Ale dlaczego wilk?

Pewnie niebawem się przekonamy.

Rozesłałaś już gońców? Tak.

Wezwałem wielkorządcę krakowskiego, kasztelanów bitwickiego i

wojewodów krakowskiego i sandomierskiego.

Za dwie niedziele od dziś zbierze się rada, by pomówić o odmianach, które

wprowadzić. Tak jak kazałeś, panie.

Możesz odejść.

Myślałem o tym, co mówiłeś, królu.

Herman ma rację.

Czas na zmianę w zarządzaniu królewską ziemią.

Doceniam to, co mówi, Pełku.

Ale obawiam się, że innym możnym się to nie spodoba. Nie sprzeciwią ci się.

Nieraz to robili.

To prawda, nie lubią tracić swoich praw, ale jestem pewien, że dobro królestwa

jest u nich na pierwszym miejscu.

Może dla ciebie. Nigdy nie dbałeś o urzędy i majątki.

Ale mam pomysł, jak ukoić stratę.

Dam kasztelanowi krakowskiemu zapis w żupach wielickich.

Zbytkowi się należy za biegną służbę, chojne wynagrodzenia.

Tak samo zrobimy z innymi urzędami. Ale nie należy działać zbyt pośpiesznie.

Słusznie?

Wielu urzędników to dawni druhowie twojego ojca.

Nie zostało im wiele czasu.

Dlatego poczekam na wakansę.

Nowi kandydaci nie będą mieli wątpliwości, że to, co wydarzyło się u

Krakowskiego, ich również dotyczy.

Wyglądasz pięknie.

Chciałem podziękować Ci za radę.

Mój ojciec miał za mnie pożytek. Ja też.

Widziałam też plany Twoja twierdza w Rapsztynie, które stawili Twoja komnatę.

To to na budowie zamków też się znasz? Nieraz witałam, jak mój facet... Nie

zaprzątaj sobie tym swojej ślicznej główki.

Mam od tego zaufanych ludzi.

Właśnie zwołałem ich na naradę. Wkrótce tu będą.

Ja tylko chciałam powiedzieć, że... Możesz odejść.

To są moje dwie smukłe wieże w Rapsztynie.

Nie mi chce się teraz zająć.

Uważaj, Piotrku.

Zapakujcie na zięcia dowozów i zamknijcie warsztat, jak skończycie.

No już.

Więc jednak wyjeżdżasz.

Kiedy? Nie zaprzątaj sobie tym głowy.

Żyj, jakby mnie tu nigdy nie było.

Nikolo.

Życzę ci wszystkiego najlepszego. Kon tutur quorum.

Lasza.

Puszczę.

Ale muszę wiedzieć, muszę być pewien, że nic do mnie nie czujesz, że jestem ci

obojętny.

Będziesz tego żałować. Ja nie, a ty?

Jak miłuję, to nie żałuję.