Original subtitles

W poprzednim odcinku.

Chata musi być blisko, skoro tutaj się posilasz.

Księdz twojego nie większy niż lipa znokieć. Jakie on może stawiać warunki?

Odpotkanie wyznaczymy na początek nadchodzącego roku.

Po cóż głowić się teraz nad planami Kazimierza, skoro zaraz przepadnie nam

księdz twoje aworty. Nie ucz mnie żądzenia.

Cholą od tej kambiatu wernięte.

Trochę jednak się zmieniłem.

Czy łączyć je coś pani może z naszym marszałkiem dworu? Cóż za śmiałość.

Co to za przesłuchanie? Jezus Maria.

Jolenta.

Mam dobre wieści.

Panienka Jolenta się odnalazła.

Ja właśnie wiedziałam, jak pan niemierza ją niósł. Miła trasy, Elżbietko. Nasze

modlitwy zostały wysłuchane.

Pan Bóg się ulitował.

Pójdę ją przywitać.

Jolenta może być teraz w złym stanie.

Tyle czasu jej nie było.

A to prawda?

Źle wyglądała.

Bez butów była brudna, wychudzona.

Wiedactwo. Chcę, żeby widziała, że na nią czekałyśmy. Ale dowie się.

Teraz wszakże najlepiej dać jej czas, żeby wydobrzała.

Oj tak, tak.

Tak niedobrze z nią.

Pokazali ojca Eliasza wezwać.

Co się jej dolega?

Najważniejsze, że się odnalazła.

Wobec tego pójdę przygotować jej odzienie.

Kachno, będziesz mi potrzebna.

Znajdziemy ładną suknię i czystą bieliznę.

Chcę, żeby poczuła się na Wawelu jak w domu.

Jakiekolwiek wieści przewozisz Jarosławie, rad jestem widzieć cię na

Bartkiliśmy się.

Oceniam królu, jednak wydaje mi się, że krzyżacy z bliska nie są aż tak groźni,

jak moglibyśmy sobie to...

Tutaj wyobrażać. Czy chcesz powiedzieć, że zgodzili się na rozwiązanie pokojowe?

Pisemnie i deklarat nie przywożę, ale ufam, że niebawem zjawi się tu goniec

Malborka. Doskonała wiadomość.

Posłuchanie Niemierzy to był błąd.

Powinienem był przewidzieć, że Wielki Mistrz nie będzie chciał rozmawiać ze

zwykłym rycerzem. Niemierza przygotował mi grunt.

Wielki Komtur i inni zakonnicy poczuli nacisk.

I przypadkiem odkryli przede mną swoją tajemnicę.

Tajemnicę? Z zagadkami dziś mówi w Jarosławie.

Jak przebiegały rozmowy, mów, jakie ma oczekiwania wielki mistrz.

Nie widziałem się z wielkim mistrzem, podobnie jak nie mierzę. Jakże, to

to oczekłeś?

Zapewnienia o planowanym pokoju.

Uzyskałem od najważniejszych braci zakonu, jednak nie od wielkiego mistrza.

Ale przywożę coś więcej niż słowa.

które wszak zawsze mogą okazać się kłamstwem. Cóż takiego?

Absencja wielkiego mistrza była dla pozostałych zakonników bardzo nie w

Próbowali udawać, że nic się złego nie stało.

Ale widziałem zakłopotanie, a potem popłoch w ich oczach.

Mówisz mi, że mają problem.

I to niebagatelnie.

Nie ma modliwości.

W takim razie nie zaryzykują ataku na męę.

Różki, panie. Śmile, przekaż Idiemu, żeby przygotował najlepsze wino. Tak,

panie. Kup grot. W takim razie prośbę, śmile.

Mówiąc dziewiątym, gdyby się nie zjawił.

Królu.

Ekscelencjo.

Dobre wino, by uczcić dobre wieści.

Pozwól mi cię zbadać.

Bole cię co?

Jesteś ranna?

Kazałem piwa przynieść.

Wyglądasz na wycieńczono, to cię wzmocni.

na Babelu.

Bezpieczna. Tu ci nic nie grozi.

Nie trwóż się.

Powiedz, czy ktoś cię skrzywdził.

Ja mam brat Eliasz.

Pamiętasz mnie?

Nie spotkać się z najwyższym dostojnikiem kościoła polskiego, który

specjalnie, żeby omówić tak ważne kwestie. To jawna zniewaga. To

niemal wypowiedzenie wojny. Przeciwnie, Janie. Krzyżacy wojny będą teraz unikać

jak ognia. Jeśli Ludolf nie leżał na łożu śmierci, nic nie jest w stanie go

usprawiedliwić. Zważ, że złamanie ceremoniału...

Daje nam bardzo cenną wiedzę na temat kondycji wroga.

Wiemy, że jest bardzo zła.

A jeśli to sprytne mydlenie oczu, arcybiskupie? Jeśli to gra, aby uśpić

naszą czujność? Masz prawo do swojego osądu, Janie.

Jednak ciebie tam nie było.

Ale ja byłem w Warszawie, gdzie krzyżacy zrobili dokładnie to samo. Nie stawili

się. Taka jest ich taktyka. Z Warszawą prawda.

Jednak nie w tym wypadku.

Idzie o to.

że nie padły żadne wiążące deklaracje. A jeśli padły, to takie, z których łatwo

się wycofać.

Biskupie, jeśli przyślą obiecany list, będziemy mieć pewność, że to nie

sztuczki, lecz w istocie mają poważny problem.

Na razie musimy czekać.

Królu, jak długo?

Aż ujrzysz ich chorą wie na swojej ziemi?

Gadatej wy ten twój spiek.

Już dawno winien przynieść jakieś wieści. A może mrtuj tak się boi

nawet swoim ludziom nie mówi z wyprzedzeniem, kiedy pośle skóry do

Mimo, że nigdy się nie dowiemy, że wyjechali z Krakowa, jak się temu

pomocnikowi zapomni przyjść do nas?

Marcin to poczciwy chłop, nie zapomni.

Jeżeli przeoczymy transport skór, na następny będziemy czekać ze trzy

Wiem. A ten zbójcy złupią.

Kolejnego w woźnicę, nie daj Boże, zabiją.

Ciepłym królowim.

Że na Marcina czekałem.

Wiem, wiem. Poczciwie mówisz.

Do wygadania.

Tam znajdę tego twojego Marcina.

A ty zostań na zamku. Jakby się tutaj łatkawie pofatygował, chociaż śmiem w to

wątpić.

Miej dobry dzień, panie.

Ranna?

Straciła pamięć? Co się dzieje? To by akurat nie było takie złe.

Mów jaśniej.

Ciało dzięki Bogu bardzo nie ucierpiało.

Jolanta jest osłabiona. Ma kilka zadrapań. Tu wystarczą zioła, jadło i

odpoczynek.

Ale... Ale są ranek. których zioła

nie zaleczą, te na duszy.

Co życzysz?

Twoja córka jest zalękniona i skryta, bo została pochańbiona.

Nie umiałem jej ochronić.

Nie zadręczę się, bądź przy niej.

Jolanta potrzebuje teraz troskliwej opieki. Nic nie rozumiesz.

W tym świecie lepiej jest niewieście nie żyć, niż żyć z piętnem pochębienia.

Królawna Elżbietka prosiła, żebym... ...przekazał ci te ubrania.

To jej najlepsza suknia.

Powinna na ciebie basować.

Goniec pojechał do Gołczy.

Wkrótce do batytmatki.

Wydziała od zmysłów, jak cię nie było.

Kachnada chwilę przygotuje ci ciepłą kąpiel i... i... niosą kołacz z miodem.

Eliasz mówi, że musisz dużo spać i odpoczywać i niebawem poczujesz się

Chyba pomógł.

Dobrze po mnie posłałaś. Wasz ojciec teraz ma bez arcybiskup.

Co mogę zrobić, Guncia?

Ależ Piotrka modli się od śniadana.

Wiem, że jest głęboko wierzący, więc jeśli ma taką potrzebę, to nie jest

pragnienie.

Szpytka, młody się już kilka godzin, da się zginąć. To wystarczy.

Zatem, co uczyniła Jolencie, winnam całą wieczność się modlić.

To źli ludzie porwali Jolenta. Nie ma w tym twoja wina.

Gdyby z mojego powodu nie wyjechała tak nagle, nie doszłoby do porwania.

Nie zostałaby pochańbiona.

Jesteś pewna, że... Tak.

Widzę, że się starasz. Czeka cię nagroda.

Pojedziesz do Poznania.

Ruszasz z Ziemkiem zaraz.

Ja? Mam do ciebie zaufanie. Nikogo innego bym nie posłał. Przecież Ziemek

sam jechać. Zmieniłem zdanie. I tak zaraz? Przecież ja muszę najpierw... O,

nie pasuje.

Chyba umiesz powozić, co?

Mistrzu, sam pojadę.

Ja o tym decyduję.

Czy on twoje skóry obroni, mistrzu?

Przecież on ma rodzinę na utrzymaniu.

Siostra wdowa, dwójką dzieci i rodzice trurowani.

Jak go ubiją po drodze, to kto się nimi zajmie?

Postanowiłem. Chcę należeć do cechu, wykarmić rodzinę, muszę się wykazać.

Poślę z wami dwóch pomocników, pojadą wieszkę. Mistrzu, ale ja muszę kogoś

zawiadomić.

Jak miłuje, to puceka.

Nie o dziewkę idzie. No to w czym rzecz?

Wyślę pomocnika zaraz do rodziny.

Gotowe, mistrzu. Ruszajcie!

Uczyniłabym wszystko, żeby cofnąć Część.

Niestety to niemożliwe.

Jak ona musi się teraz czuć?

Pewnie strasznie.

Nie mogę sobie nawet tego wyobrazić.

Musimy wesprzeć Jolęta.

Musimy pomóc jej odzyskać spokój ducha i radość życia.

Poprosiła mnie Mierze, żeby zaniósł jej odzień.

To ładnie z twoja strony.

Ale zapomniałam o butach. Zaniósł jej teraz i Jolęta zobaczy cię zapłakana.

pomożesz.

Przeciwne. Będzie sądziła, że jest jej szkoda i poczuje się jeszcze koszej.

Masz słuszność.

Niech Kachna zaniesie buty.

Jolanta będzie wiedziała, że na nią czekałyśmy.

Królewno, pozwól proszę, że ja zaniosę te buty.

A Kach nie każe pójść do kuchni, bo ziała na uspokojenie. Dla ciebie.

Pani?

To gdzie ja mam te zioła zanieść?

Do komnaty. A jeśli królewian tam nie ma, to proszę poszukaj ich w kaplicy. To

musi być straszne dla niewiasty.

Co?

Słyszałam, że panienka Jolanta została pochębiona.

Straszne. To jest to, że ludzie czerpią przyjemność z rozpowiadania o cudzym

nieszczęściu na prawo i lewo.

Nikomu ani słowa.

Rozumiesz?

Lęto.

Stawało mi się, że widzę coś między drzewami. Aha, inne drzewa. Jak to w

Ciekawe, czy ci będzie do śmiechu, jak na to zbójcy napadną.

Mistrz winie nam dać więcej ludzi do obrony.

Zanim dotrzemy do Poznania, sam się wykończysz ze strachu.

Zbójcy nie będą mieli za wiele do roboty.

Słyszałeś, co się na traktach dzieje?

Nic, a nic się nie boisz? Co ma być, to będzie.

Na chwilę bóluj i odejdź na zawsze, bo stamtąd nie ma powrotu.

Marnować największy dar od Boga, jakim jest życie, to jest grzech śmiertelny.

Pomyślałaś wtedy o ojcu, o matce. Jakiego cierpienia byś im przetworzyła,

rozpacy.

Ciepła cię rozumiem.

Wtedy bliska szaleństwa.

Kto wie, może naprawdę wtedy zmysł straciłam.

Ale wszystko było lepsze niż ból, strach, wstyd.

I to oparte milczenie Boga, który na to wszystko pozwolił.

Płacz.

Płacz, dziecko.

Tylko błagam nigdy więcej nie poddać na siebie ręki.

To jest jakoś się wydarzyło.

Nie twoja to chrań, bo lecz tego, kto ci to uczynił.

Ale dopóki ludzie tego nie zrozumieją, to nic się nie zmieni.

Ale pamiętaj, tyś niewinna.

W garbarni zasięgnąłem języka, gdzie Marcin Mieszka.

Od jego siostry dowiedziałem się, że rano wyjechał ze skórami do Poznania. Po

porannej mszy.

I co masz teraz swojego spiega?

Co proponujesz?

Wóz jedzie wolno. Wiesz, Hem, możemy ich dogonić.

Zwłaszcza, że wiemy, gdzie jadą.

Zostaw!

Mistrz nam nie zapłaci, jak skóry tracimy. Potom chorował całymi dniemi,

teraz zostać z mistrzem? Woli życie stracić, durniu!