Original subtitles

W poprzednim odcinku... a w zamian zająć w chowę. Dzieło mego ojca byłoby

skończone.

Polakach jagody zbieram, ale słyszał panie, nie ma jagód.

Sztafcianki nie widziałeś?

Może po lesie szła?

Panny z dobrego rodu, samiutynka w lesie, a tu tyle wilków. Od razu by ją

zwołkamy, bestie jedne. Miejak raz próbowały... Dość!

Masz, dobry człowieku.

Bóg zapłać.

Panie, pomodlę się za twoją rodzinę, za żonę i za dziadki.

Pomódl się.

Przyda się nam.

A co wy tu robicie?

Czekamy na wuja Olgierda.

Prędko nie wstanie. Odsypia wczorajszą wieczerzę. Chciałyśmy go rozweselić.

Wczoraj był taki nieswój. Myślisz, ojcze, że gdy go poprosimy, to nauczy

strzelać z litewskiego łuku?

Lubi strzelać.

Jak wasza matka.

Potrafiła ustrzelić jelenia.

A pamiętacie jak...

Biskup Grot chciał szturman zdobyć Wawel. Nie był on wtedy na zamku, ale

pamiętam, że Anna śmiało chwyciła za łuki.

Strzał był zaiste bezbłędny. Trzeba przyznać, że odwagi waszej matce nie

brakowało. Chętnie bym powspominał z wami świętej pamięci królową, ale

się na naradę. Zatem widzimy się na miejscu, jak nie mam. Tak, biskupie.

Nawet on ją cenił.

Panowie, a co by było, gdybyśmy właśnie teraz najechali krzyżaków? Teraz?

Arcybiskup Bogoria właśnie pojechał pertraktować zakon.

To nie po chrześcijańsku biskupie ma mieć wroga pokojem, kiedy myśli się o

wojnie.

Ale Bóg wie, że działamy dla wyższych celów.

Krzyżacy osłabieni są najazdami Litwinów. Gdybyśmy szybko porozumieli

księciem Słupskim... Rozmawiamy o ślubie królewny.

To nie tak.

Wystarczą wstępne umowy z Bogusławem.

A na co czekać? Choćby na króla?

Niewątpliwie to on podejmie decyzję.

Obywłaścichą. Ale muszę przyznać, że bywają chwile, kiedy wydaje mi się, że

więcej odwagi miała jego świętej pamięci żona królowa Anna.

Biskupie.

Specyf mi, że nie broń króla. Nic, czego byśmy o nim nie wiedzieli, nie rzekłem.

A zamiast być tu z nami i radzić... Traci czas ze swoimi córkami. Widzę,

biskupie, że ty nie tracisz czasu na czcze gadanie, obmawiając mnie

Trudno utrzymać język na wodzy, gdy czas nagli.

A najważniejszej osoby, by podjąć decyzję, brak.

Potrzebujesz mnie jednak.

Ja nie.

Królestwo cię potrzebuje. Wielkie słowa. I wielka sprawa.

Czas szykować się do wojny.

Już powinien tu być.

Spokojnie. Tyle przeszkód mogło go zatrzymać. Nie ma co się martwić na

Przyjął twoje zaproszenie, więc niechybnie do nas dotrze.

Zmęczony.

Natłok myśli biesami umysłu.

Masz te raty. Nie ma się czego obawiać.

Mówiłeś, że w zamian za odstąpienie od warunku, który nam podstawił i... Nie

mogę mu dać Bolesławca, bo nie jest mój. Ile razy mam to powtarzać?

Umiłowany, ja to wiem.

Czym teraz postanowiłeś przekonać go do swojego pomysłu?

Złotem.

Najskuteczniejszy sposób.

Oby.

Ciągle nie mogę zrozumieć.

Czym kieruje się Henryk?

A ja już go rozgryzłam.

Przyjaźń z tobą to dla niego największy awans. I on doskonale zdaje sobie z tego

sprawę.

Chce jednak poczuć się jeszcze ważniejsza.

I tego się właśnie obawiam, Agnieszko.

Ta, jak dla samego króla.

Mój brat wie, jak zjednywać sobie książąt.

To księżna Agnieszka zarządziła tak wystawne przyjęcie.

Tak nikt na wiesiada sprzyja porozumieniu.

Duch syty, człowiek bardziej skory do ugody.

Piotrze, przygotowałeś już mieszki ze złotem dla księcia Żagańskiego? Tak jak

kazałeś, panie. Mam nadzieję, że odpowiednik półtora tysiąca kop groszy

przekona Henryka do decyzji na naszą korzyść.

Księstwo Żagańskie to biedne ziemie. Dobry gospodarz powinien docenić taki

podarek. A jeśli zażąda więcej?

Jesteś na to przygotowany? Tak.

Doskonale. Myślisz, że to mogło zadowoli?

Król Kazimierz za prawo do korony zapłacił Czechom dwa tysiące. A to tylko

Bolesławiec.

Panowie, zatem niechaj tak będzie.

Amen.

Henryku!

Witaj.

Księżna sama wybrała ten wzór. Moja Anna także lubi takie zbytki.

Piękne rzeczy czynią życie pięknym. Zatem wiodesz karadne życie.

Wybacz, Henryku, nie chciałam cię uchybić. Bądź spokojna, nie jestem

Zresztą ufam, że łączy nas z twoim mężem przyjaźń. A to trudno nadwyrężyć

słowem. Praca, Henryku. Wypijmy więc za nią. Za przyjaźń. Za przyjaźń.

A jeśli już mówimy o zacieśnianiu naszych więzi... Mniemam, że pozyskałeś

Tria Bolesławiec.

Nie.

Szkoda.

Szkoda. Ale mam dla ciebie inną propozycję.

A jaką?

Chciałbym podzielić się z tobą moim skarbcem.

Cóż to, do klasztoru idziesz, że majątek rozdajesz?

Wyborny żart. Henryku, myślałem raczej o odszkodowaniu, zamiast za odstąpienie

od Bolesławca.

Chcesz mnie kupić?

Chcemy słowicie cię nagrodzić, książe.

Nagrodzić?

Nie wierzysz w dobre intencje naszego księcia.

Prędzej świnie zepnął latać, niż mi pan dostanie od niego pieniądze.

Król czeski potężniejszy od mego pana, a trzy zimy czekał na srebro od króla

Kazimierza.

Słyszałem, że Bolko jak krew z krwi podobna do króla Polski.

Gadanie.

Bolko jeno o tym duma, jak nas od Czechów odciągnąć, nie dając nic w

Zwodzi nas.

Powtórz!

A więc wystrażę.

Wybacz, dworowałem jeno. Księcia na świdnicy?

Panie... Jeśli mój brat obiecał zapłatę, to ją otrzymacie.

Bóg jeden wie, jak bardzo na nią nie zasłużyliście.

Teraz możesz iść.

Pożalić się swemu panu.

Niech wie, że księżęta Świdnicy mają nie tylko honor, ale i litość.

Rad jestem, że tak ci się u nas podoba, Henryku.

Nie wiatru rodziwe, jadło wismynite. Czego chcesz więcej?

Specjalnie na twój przyjazd przyrządzono te kuraki.

Moje ptaszki ćwierkają, że to podobno twoja ulubiona potrawa. A tak, ale już

wystarczy, bo nie pomnym, który to już z niekazanego talerza.

Nie prasuj się Henryku, nie było ich tak wiele.

Zresztą ukazałam do mięsiwa dodać rutę i tymianku na lepsze trawienie.

Więcej w nas podobieństw niż różnic.

Rozważ.

Ile byłoby nam łatwiej, gdybyśmy stanęli razem.

Ramię w ramię.

Zjednoczone Księstwa Śląskie.

Jakaby to była siła przeciwko wszystkim naszym wrogom.

Nieraz marzyłem o takiej potędze.

Gdybyśmy tylko traktowali się poważnie.

Tak jest, masz rację. Dlatego pomyślmy, co możemy zdziałać razem.

Pewnie.

Ale już nie dziś.

Jestem zmęczony.

Pójdę się położyć.

Już? O świcie wracam do Żagonia.

Dobrze. Zatem każę otworzyć skarbiec i wypłacić jej pieniądze.

Jakie pieniądze?

Za odstąpienie od roszczeń do Bolesławca.

Ja od niczego nie odstąpiłem.

Wręcz przeciwnie, teraz jestem...

Więcej niż pewny, że muszę to odzyskać.

Przecież mamy umowę.

Wybacz.

Wybacz twoje.

Każdego uwięzić.

Nie, więc byłem doradcą. I kto to mówi?

Masz rację, to ja jestem złym bratem, który używa pięści.

Ty masz spryt. Widać, się skończyło.

Przechytrzył mnie. I to kto?

Pamiętasz, jak byliśmy mali?

Miałem ulubionego harta.

Jantara.

Widziałem, jak wilczyta dopadła go w bukowym jarze.

I rozczarpała nas trzępy.

Chciałeś się na nią rzucić z gołymi rękami. A ty mnie wtedy powstrzymałeś.

Powiedziałeś wtedy, że musimy znaleźć w lesie jej szczenie, to sama przyjdzie. I

przyszła. A my byliśmy już na to przygotowani.

Pomściłem mojego jantara.

Teraz też się przygotujemy.

Ty i ja.

Razem znajdziemy sposób na Henryka.

Wyprostuj rękę, ale nie do końca.

Naciągnij.

Przymierz.

Przymknij oko.

Daj.

Wyobraź sobie, że mierzysz w serce swojego najgorszego wroga.

Ja nie mam nikogo takiego.

A ja mam.

Dwóch dziewczynach.

A więc mierzysz i walisz w tego krzyżaka.

Albo lepiej w herlawego jelenia, co się pcha między dorodne

łanie.

Popróbuj się razem.

Mówią, że my Litwini jesteśmy barbarzyńcami.

W zupełności się z tym zgadzam, bo ja za takie gapienie się na królewskie córki

wyłupiłbym ci oczy.

Dobrze!

Grot ma rację. To najlepszy moment, żeby uderzyć w Krzyżaków.

To co ci utrzymuje, panie?

Jeśli mam narażać swoich poddanych, muszę być pewny naszych sojuszników. Bez

nich nam się nie uda.

Wątpisz to, czy twoja siostra cię poprze?

Zapominasz, że to nie ona rządzi Węgrami, a jej syn.

A to prawda.

Ludwik w ogóle nie słucha swojej matki.

Zrozumiałem mu o kosmioprzelność lekceważyć mnie w wyczekradzie. A jak

zbierze mu się na dąsy, jak staniemy pod Malborkiem?

Tato, na Oldzierda zawsze możesz liczyć.

On ma to we krwi.

A skoro zawarliśmy sojusz z Obsemborczykami, otwarte wystąpienie

przeciwzakonowej... Nie jest możliwe.

Dlatego trzeba wykorzystać Litwinów.

I bez nas nie dają spokoju Krzyżakom. Ale my możemy ich w tym wspomóc.

Bój aż w obłokach, druhu.

Bój mówi, że aby celnie strzelić, trzeba mieć przed oczami obraz swojego

najgorszego wroga.

Ja wybrałam.

Teraz nie mam wątpliwości, w kogo celowałeś.

Twoją pomocą wybiłbym ich wszystkich.

Teraz czas jest najlepszy.

Co to?

Zwywieźcie od Bogorii?

Moi doradcy twierdzą, że w Malborku nic nie osiągniemy.

A ty jak uważasz?

Muszę odzyskać stracone ziemie.

Skoro nie ma innego sposobu.

Możesz liczyć na mnie, jakiej stóta zmusi całą autostop.

A Jawnuta pomoże?

Za niego nie mogę ręczyć. Odkąd ojciec oddał mu Wilno i władzę nad Litwą, nie

żyję z moim młodszym bratem najlepiej.

Masz żal do ojca, że nie dał ci korony?

Straciłem wiele.

Dlatego cieszę się, że chociaż ty jesteś mój bratem.

Tak.

Rozumiesz?

Moja bezradność.

Chciałem dać poddanym pokój i dobrobyt.

Ale przecież jest im lepiej.

Ale to się skończy, jak wybuchnie wojna.

Nie potrafię zagwarantować im bezpieczeństwa.

Ani tym na rubieżach, których gnębi zakon.

Ani tym, którym pod moim nosem z buje porywają córki.

Zobaczysz.

Nie mierza odnajdzie Jolęza.

A ty znajdziesz sposób na krzyżaków.

Z niewieści i stupialni wszystko wydaje się takie proste. Dlatego cię tu

goszczę, żeby uładzić twoje myśli.

Ochydna.

Was? To piwo jest kwaśne.

Słyszałem, że świdniczanie psują czeskie piwo.

Miałem się widzieć ze szlachcicem, który przyjechał z Pragi w tej sprawie.

Smilę!

Przekaż kanclerzowi, żeby mnie niezwłocznie przyprowadził tego Czecha.

Kazimierz, jest schodek nocy.

Trzeba działać, tak nie mogę spać.

Spokojnie, moja nieba.

Czech ci nie ucieknie.

Spotkasz się z nim.