Original subtitles

W poprzednim odcinku... Król ich odpoczywa. Kazał powiadomić, jak wrócą

Pomorza. Co już są? Książę zobowiązał się niezwłocznie podpisać teusz

krzyżakom. Nie godzi się, żeby poganin pokonał chrystusowego rycerza.

Zatem trzeba ich pochrzcić.

Są ważne sprawy, które wymagają twojej opinii. Litwini... Ani słowa, ani

zabrania! To słody diabła! Nasza babka zawsze powtarzała, że nie należy

ustawać... Królewny.

Helena?

Gdzie jest Jolenta?

Oczekujemy!

JOŁAJĘ!

Zdywałeś, panie. Są jakieś wieści o Jolencie?

Możesz odejść.

Wysłałem dodatkowy oddział do pomocy w poszukiwaniach. Mam nadzieję, że dotarli

już do Niemierzy. A Cudka?

Jest już w Gołczy.

Nie powinna być tam sama.

Nie wiadomo, czego chcą ci, którzy porwali Jolentę.

Chciała być z Pachtą i Elżunią. Nie mogłem jej powstrzymać.

Królowa zezwoliła.

Co jeszcze moglibyśmy zrobić?

Może trzeba przesłuchać ludzi z Wawelu?

Możliwe, że porwanie zaplanowano, jak jeszcze była tu, na dworze.

Ja też myślę, że to zło narodziło się tutaj.

Jolenta w ogóle nie powinna była tu przyjeżdżać.

Gefaltyzja?

Podoba ci się?

Dam ci go.

O, a ten?

Ten może być dla Elżbietka.

Szkoda, że nie przyszła.

Chciała zostać sama.

Widziałam, jak płakała.

Boi się o Jolentę.

Kachna mówiła o okropieństwach, które mogą się przydarzyć Jolędzie.

Czy ona jeszcze żyje? Nie wolno słuchać, bo idą się niesłyszące. A Jolenta? Na

pewno się odnajdzie.

Ciągle powtarzam to Elżbietce, ale ona czuje się winna.

Nawet w najgorsze sytuacje jest wyjście.

Z późna Helena.

Wydawało się, że nie ma dla niej ratunek.

Pozwalała zmysł.

Ale Bóg chciał, żeby wyschowiała.

A wasz ojciec dał jej szansę.

Czy to nie jest wspaniałe? Ja muszę iść. Kundzia, warun. Muszę poćwiczyć

pisanie. Kundzia!

Twój podarek?

Widać, królewna mocno przeżywa ta chytowia z Heleną. Przykro mi, że nie

mną o tym rozmawiać. Może coś ukrywa?

Co? Nic ważniej?

Nie wiem.

Ale chytowiem.

Pod zamek, między pospórstwami, no nie ma mowy!

Ale ci grajkowie grają tak pięknie!

A jak cię kto potrąci, to mu odda łokciem! Łowa nie jest jednobrzemna!

Właśnie! Owka, Egla, no...

Trzymaj ją!

Tak, Haleno.

Haleno.

Jak się czujesz?

Dobrze. Już dobrze.

A ona zapomniała siegle?

Może pani wybije im te harce z grajkami z głowy? To jest Bogna z rodu Janinów z

książa, a to jest Zofia, żona Jośka z Melsztyna.

A to jest Helena, córka Czubysława, burkowica z Wielkopolski.

Witaj, Helena.

Tęskniłam na Krakowę.

To może pójdziesz z nami posłuchać grajków, co grają miłosne piosenki? Nie.

Ja... Ja muszę jeszcze rozpakować skrzynię.

Wybaczcie.

To jest ta Helena?

Ja ją czymś uraziłam? Nie, nie. Po prostu potrzebuje czasu, żeby poczuć się

znowu jak w domu.

lepiej.

Powstrzymaj się jeszcze jeden dzień od jedzenia.

Te zioła powinny śpić raz dziennie.

Niech Katarzyna dopilnuje służby.

Dziękuję ci, Eliaszu.

Czy... Czy Bysław jest jeszcze na Babelu?

Nie, dzisiaj wyjeżdża do Sierakowa.

A Helena?

Z tego co wiem, to zostaje.

Czy to rozsądne?

Taka jest decyzja króla.

Nie mam ją podważać.

Ale bo nie widział, jak Helena tu cierpiała.

Myślę, że nie bardziej niż Kazimierz, kiedy martwił się o los swoich córek.

Właśnie dlatego uważam, że Przybysław nie powinien jej tu zostawiać.

Rozum, Eliaszu.

Dla ojca wydanie córki za mąż to sprawa honorowa.

Nikt nie wie lepiej tego niż ja.

A kiedy po Wielkopolsce rozniosło się, że Herlina jest szarona, nagle zabrakło

kandydatów do jej ręki. Ona na dworze może znaleźć odpowiedniego kawalera. Ale

przecież... Nie musi to być Wawel.

Lepiej by było dla Heleny, gdyby szczęścia szukała na dworze w Świdnicy.

Kiedy Helena targnęła się na wasze życie, byłem gotów wskazać ją na śmierć.

Teraz tu je jedynie współczucie.

Nie musi tu być.

Zobysław zapewnia, że jest już zdrawa, że żałuje tego, co zrobiła.

Boisz się jej? Nie, to nie to. W każdej chwili mogę ją odesłać. Nie, już się nie

boję.

Zresztą teraz i tak nie byłaby w stanie nam zagrozić.

Chodzi o to...

Co zrobiła

naszej matce.

Nie rozumiem.

Wskarżyła jemu zdradę.

Skąd to wiesz? Cały zamek huczał od plotek.

A tak chciałem was przed tym uchronić.

To nie są sprawy, w które wtajemnicze się dzieci. Matka była ci tak oddana.

Jak ktokolwiek mógł powiedzieć na nią złe słowo?

Nigdy w nią nie zwątpiłem.

Tyle chciałabym jej powiedzieć.

Zawsze możesz powiedzieć do mnie.

Dziękuję ci za wszystko, co dla mnie zrobiłeś.

Jesteś pewna, że chcesz tu zostać?

Tak.

I obiecuję, że tym razem cię nie zawiodę.

Pamiętaj, że jeśli tylko nie przyjmą cię tu godnie.

Jeśli poczujesz się gorzej... Od razu wyślę po ciebie go i zapamiętam.

Przyjadę.

Zabiorę cię.

Nie martw się.

Nie zawiodę cię.

I odzyskam swoje dawne życie.

Helena do świdnicy.

Jeszcze tak niedawno zbraniałeś się przed umieszczeniem tam Jagny. A teraz

chcesz złać tam tej nieszczęsną niewiastę?

Ja?

Nie, nie, nie chcę, nie.

Zastanawiam się, no.

Właściwie to Eliasz tak wymyślił.

Ojcze, serio.

On nie jest od tego, żeby planować życie królewskim dwórkom. Ma wzmacniać naszą

wiarę i leczyć.

Pij.

Helena potrzebuje naszej pomocy.

Cały Wawel o tym mówi.

Królewny się martwią. A w Świdnicy nikt nie wie o jej występku. Tam łatwiej

znajdzie męża. Przynajmniej Eliasz tak sądzi. Eliasz.

Nasz dworski spad tak uważa.

A ty?

Ja? Ja uważam, że ty coś wymyślisz.

Nikt tak jak ty, moja droga, nie dba o ten dwór. Jesteś jego aniołem stróżem.

Poprę każdy twój pomysł.

Jak zwykle wszystko na mojej głowie.

No.

Dlaczego nie pijesz ziół?

To świdnica.

A kto by ją tam chciał?

Zdziwisz się jeszcze, jak się do niej kolejka ustawi. Panna Helena ma spory

posak. Skąd wiesz?

Ojciec musi sporo zapłacić, by mężczyzna zapomniał, z jaką filmy mam do

czynienia.

Dabi, jo.

Sama do świdnicy pojadę.

Chciałabym cię zapytać o tę włoską wdowę.

Jaką? Nie znam.

Bo widzisz, wydaje mi się.

Nie zawieszyłam.

Ale co, płakać mamy?

Wyglądacie jak kosmołuchy.

Fartuchy brudny.

Supnie pognieciony.

To może czas zakupić nowe.

Wygodne i kolorowe, bo te to się do niczego nie nadają.

Za te głupoty, co tu wygadujecie. Właśnie nic za wam się należy, a nie

siaty.

Wracać mi do roboty.

I milczyć.

Pytałam o Bellę.

Opowiadała wczoraj, że kiedyś w Bolonii...

Miłowała cudzoziemskiego szlachcica.

To już nie ma o czym wielka dama opowiadać, tylko o swoich miłostkach.

Jej chodzi o Mikołaja.

Z której gadasz? On też był w Bolonii. Nie on jeden.

Bella tak dziwnie spojrzała, kiedy usłyszała jego imię.

Miała łzy w oczach.

Proszę, popytaj o nią ludzi.

Muszę wiedzieć, czy coś ich łączy. Egle.

Proszę. Powiesz mi, kiedy dowiesz się czegoś więcej, prawda?

Tak, powiem.

Karczmarzu!

Ktoś tu podaje?

Gdzie ten karczmarz?

Widzi mi się, że garbarze coś kombinują.

Te same skóry pokazują kilku kupcom naraz.

Co, chcemy podwójnie sprzedać? Podwójnego by torbili.

A znasz ich?

Jeden z nich to Ziemek. Co z tym piwem?

Samuelu!

Garczmasz! Gdzie to piwo?

Organizujemy z wójtem pułapkę na mszczuja.

A co to za plan?

Im mniej osób o tym wie, tym lepiej.

Nie chcesz powiedzieć nawet królowi?

Zgadzam się z Javkiem.

Jak to zrobicie, wasza sprawa.

Dla mnie liczy się Wenik.

Dziękuję za zaufanie, panie.

Przychylam się też do waszej prośby o wyznaczenie nagrody za informację o

mordercach woźnicy.

Przypomnę tylko, panie, że wkradzione skóry kosztowały nas 20 kopgroszy

praskich. Jeśli nie chcemy stracić kolejnego transportu, musimy działać.

Potrzebujemy więcej informacji. Ale czy stać nas na kolejny wydatek, panie?

Jeżeli na zbojców nie działa kara, będziemy nagradzać tych, którzy z nami

współpracują.

Róbcie, co uważacie.

Tak, żeby na czepki dla służby starciło.

Nie, nie, nie, nie tego.

Tego ładnego.

Czy łokcie może być? Tak, może być.

Zanieś na Wawel i do chyżo.

Powiedz, że ja niedługo wrócę.

Powiedz mi, człowieku, gdzie ja tu warstwę złotniczą znajdę?

Chyba coś ci się pomieszało, kumo.

Przecież ja ostatni jestem, co by u złotnika bywał.

Ale czekajcie.

Jednego znam.

Jego sługa u mnie często kupuje.

Nie to właściwie o wdowę po złotniku chodzi?

A to pewnie o tę Włoszkę. Tak.

Widzicie, gdzie ją znajdę?

Nie, ale słyszałem o niej.

Piękna niewiasta, niejeden za nią oczy wypatruje.

Raz nawet pan z Wawelu o nią pytał.

Tak?

A jak wyglądał?

Broda kręcone włosy, taki wytworni. Wytworny to on był na pewno.

Taki to nawet wypasował do tej cudowiemskiej damy.

Bolko nie podpisał jeszcze porozumienia z Henrykiem, księciem Żagańskim, ale

jest na najlepszej drodze.

Gra na zwłoka. Racja.

Zapewne nic nie załatwił, ale nie przyzna się do tego nawet przed samym

Sam bym tak zrobił.

Zapewnia nas, że nastąpi to już wkrótce.

Szkoda czasu nam żonki, nie chcę tego słuchać.

A jak sytuacja z czeskim piwem i z tym czechem? Jak mu tam Arnold?

Już któryś dzień nie stawia się na wezwanie.

Nie możemy go nigdzie znaleźć.

Zatem po sprawie.

Przejdźmy do istotnych kwestii. Jak ty tu łatwiasz z zakonem? Są wieści od

Bogorii? Niestety, panie.

Cisza jak makiem zasiął.

Czy Wielki Mistrz w końcu do nas dołączy?

Czekam na niego już trzeci dzień.

Spotka się z tobą jutro, arcybiskupie. To samo słyszałem wczoraj i

Jesteśmy wielce radzi cię gościć. Mam nadzieję, że niczego ci nie brakuje.

Nie po to mnie zna do Krakowa, a potem tu do was przybywał, aby wody nogatu

podziwiać.

Wiem, że Wielki Mistrz jest w Malborku.

Czyżby był chory? Nie, Boże, uchowaj. Cieszy się świetnym zdrowiem. I jeno

zajęty. Aż tak, żeby nie przyjąć arcybiskupa Gniedna? Wysłannika

króla? Nie unosi się, arcybiskupie. Zapewniam, że mistrz przyjdzie na

spotkanie. Obawiam się, że nie będziemy miał do kogo.

Mistrzu!

Odejdź kimkolwiek jesteś.

Mistrzu! Puść mnie, to ja, nie myśl!

Jak śmiesz mi przeszkadzać? Z Bogiem rozmawiam.

Myślisz, że jesteś godny, by stanąć przed Jego obliczem?

Równo.

Co z nim?

Dziś już nawet pokarmów nie przyjmuje, ani wody.

Mówiłeś mu, że Bogoria czeka? Mówiłem. I co odpowiedział?

Powiedział, że aby pozbyć się satana, należy pozbyć się wszystkiego, co w

najcenniejsze. A kiedy obmyją nas czyste fale rzeki, wystarczy znowu to samo.

Wiecie, że mistrz miewa gorsze dni za dzień, dwa. Na pewno wyjdzie z komnaty.

późno.

Arcybiskup Bogoria już kazał swoim ludziom przygotować się do drogi.

Jeśli nikt się z nim nie spotka, ten weźmie to za obrazę. A król polski gotów

się jeszcze na wojnę szykować.

Mistrzu!

Umówi się do mnie, bagłażeńco!

Zanim!

Rodzeń mnie potrwa wiecznie.

Zobowiązaliśmy się wobec naszych arbitrów do podpisania trwałego pokoju.

było w Inowrocławiu i w Wyszehradzie.

Wy pierwsi odwołaliście się do papieża od decyzji podjętych w Inowrocławiu. To

jest nasze prawo, natomiast zakon nie respektuje wyroku procesu w Warszawie.

Wy mogliście się odwołać tak jak i my. Możemy apelować do nowego papieża o

zmianę decyzji sądu poprzednika. Takie przepychanki i zwady prowadzą do wojny.

Gdybyś wstrzymał się z wyjazdem, panie, i porozmawiał z wielkim mistrzem.

Czy to jest wiadomość od niego?

Nie będziemy cię dłużej zatrzymywać, panie.

Obiecałem sobie, że nie wyjadę stąd, dopóki nie uzyskam zgody na pokój.

Masz go w takim razie.

Naprawdę? Jecius, a my podpisamy stosowny dokument potwierdzający, że

gotowi do rozmów. O pokoju?

Nie inaczej, eksperencio. Po napisaniu speklemy go.

Na Wawel i do Awinionu.

Czyli dni tu spędzone nie poszły na marne.

Ruszaj już, musisz dążyć przed nocą do pierwszego zajazdu. My zajmiemy się

wszystkim tak, jak ustaliliśmy.