Original subtitles

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫مترجم: اشکان هیدی

‫سلام علیکم.

‫خوبی؟

‫پاسپورت؟

‫میشه ماشینو خاموش کنید؟

‫- اسپانیایی بلدی؟ ‫- آره.

‫میشه ماشینو خاموش کنی؟

‫برگه؟

‫اظهارنامه‌ت؟ برگه‌ت؟

‫برگه‌م؟

‫کتاب داری؟ برای خوندن.

‫- کتاب؟ ‫- برای خودم.

‫می‌تونم یکی بهت بدم.

‫ولی باید بگردم دنبالش.

‫آها، پیداش کردم.

‫دارم.

‫بیا.

‫ممنون.

‫می‌تونم برم؟

‫ممنون.

‫طبیعیه، فقط

‫درست شد.

‫خیلی ممنون. خداحافظ!

‫سفر به سلامت!

‫سلام خانم.

‫ببخشید، می‌دونید مکانیک کجاست؟

‫مکانیک اینجا نیست. حتماً ‫رفته، ولی برمی‌گرده.

‫بیا تو.

‫ممنون.

‫خوبی؟

‫ممنون.

‫حالت خوبه؟

‫غذا می‌خوری؟

‫غذا؟

‫آره.

‫ممنون.

«خنده و چاقو» (تنها در طوفان آرام می‌گیرم)

‫- سلام. ‫- سلام.

‫من به اسم «اونج کاسا» رزرو دارم.

‫بله.

‫وای، چه خوشگلن! قیمتشون چنده؟

‫فکر کنم خیلی کوچیکن. بذار ببینیم.

‫خیلی کوچیکن، نه؟

‫آره، خیلی کوچیکن.

‫ولی اینجا سایز ۴۶، ۴۷ هم پیدا ‫میشه؟ من که هیچ‌جا ندیدم.

‫آره، هست.

‫نه بابا، جدی؟ کجا؟

‫- همین‌جا تو باندیم؟ ‫- آره.

‫آها، پس نشونم بده.

‫نگاه کن، مارسلینا!

‫وایسا، بذار ببینم.

‫اینو ببین، مارسلینا.

‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.

‫- کسی سراغ منو نگرفت؟ ‫- نه، تا الان که نه.

‫مجبور شدیم وسایلتون رو ببریم اتاق ۱۶.

‫- وسایل منو جابجا کردین؟ ‫- بله.

‫یه مشتری برامون اومده که از دوستان قدیمیه.

‫شرمنده.

‫تو دیگه الان بابا شدی! ‫بس کن دیگه. بریم.

‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.

‫ببخشید، میشه لطفاً صدای ‫موسیقی رو یه کم، کم کنید؟

‫نه.

‫ساکت بچه‌ها! ساکت.

‫پسرِ نستور امروز بابا شده.

‫داریم جشن می‌گیریم. تولد یه بچه‌س.

‫ما هم می‌خوایم استراحت کنیم، ‫ولی باید یه کم جشن بگیریم.

‫تا ساعت ۲، بعدش می‌ریم.

‫چه خبره؟ شب بخیر.

‫شب بخیر. می‌خواستم ببینم میشه ‫صدای موسیقی رو یه کم کم کنید.

‫آه، حتماً.

‫ما رو ببخشید، باشه؟

‫شب بخیر.

‫مشکلت چیه؟

‫داشتیم سر و صدا می‌کردیم.

‫- سلام! ‫- بله؟

‫سرجیو هستم. فکر کنم منتظرم هستن.

‫باشه، از اون طرف.

‫شرمنده که گرمه.

‫یه هفته‌س قرار بوده بیان ‫کولر رو واسمون تعمیر کنن.

‫فدریکا یه گزارش کلی از ‫وضعیت پروژه بهمون میده.

‫بله.

‫بله. سرجیو، سلام و خوش اومدی.

‫نه واقعاً خوش اومدی، خوش اومدی، خوش اومدی.

‫بی‌صبرانه منتظرت بودیم،

‫با نفر قبلی، لئوناردو، یه سری مشکلات داشتیم،

‫که مطالعاتش رو در مورد ‫تأثیرات زیست‌محیطی تموم نکرد،

‫و این به ضرر ما تموم شد.

‫برات توضیح می‌دم که نسبت به ‫پروژه قبلی چه چیزایی تغییر کرده.

‫ما تو یه منطقه ساحلی هستیم ‫که جاده قدیمی ازش رد می‌شد.

‫اینجا در پایین‌دست، یه رودخونه داریم.

‫و مسیر قدیمی‌ای که توسط دولت قبلی

‫ انتخاب شده بود،

‫از وسط منطقه‌ای رد می‌شد

‫ که به منطقه حفاظت‌شده تبدیل شده.

‫ما برای این موضوع، همراه با ‫بقیه اعضای جامعه جنگیدیم

‫ تا این منطقه رو به عنوان ‫منطقه حفاظت‌شده به ثبت برسونیم.

‫چون اینجا یه گونه اسب آبی وجود داره

‫ که در حال انقراضه.

‫به همین دلیله که تصمیم گرفتیم،

‫ مسیر اصلی رو به این مسیر فرعی،

‫که از پایین‌دست رودخونه، ‫از اینجا، رد میشه، تغییر بدیم.

‫پایین‌دست رودخونه، یه نوع ‫منطقه دیگه پیدا می‌شه:

‫یه منطقه تالابی، از نوع بولانیاس.

‫شالیزارهایی هستن که تو باتلاق‌ها درست شدن.

‫کلی هم «تابانکا»

‫یعنی روستا، اینجا، اطراف جاده،

‫جاده‌ای که قراره ساخته بشه، وجود داره.

‫پس باید با اهالی منطقه و محلی‌ها صحبت کنیم.

‫در این مورد، من صحبت رو به گلوریا می‌سپارم.

‫دقیقاً.

‫چون این مسئله‌ی محلی‌ها

‫برای هر پروژه یا فعالیتی ‫که بخوایم راه بندازیم، خیلی مهمه.

‫به نظرم اینجا خیلی حیاتیه

‫ که بریم با محلی‌ها صحبت کنیم ‫و یه ارزیابی اولیه انجام بدیم

‫ تا بفهمیم آیا این شرایط

‫ برای همه قابل قبوله یا نه.

‫بعدش نوبت به حرف‌های

‫ سرمایه‌گذار و بقیه می‌رسه.

‫چیزی که برای ما یه فرصت بود،

‫یعنی تغییر دولتی که به ما این امکان رو داد

‫ که تضمین کنیم اولین منطقه به ‫یه منطقه حفاظت‌شده تبدیل بشه،

‫حالا برای ما تبدیل به یه مسابقه با زمان شده.

‫ما پول رو از صندوق‌های اروپایی داریم،

‫ولی چینی‌ها پروژه رو شروع نمی‌کنن

‫ مگه اینکه گزارش ارزیابی ‫اثرات شما آماده بشه.

‫باشه.

‫ممنون بابت این همه اطلاعات، ‫و البته این همه فشار.

‫من تمام تلاشم رو می‌کنم تا نتایج خوبی بگیرم.

‫بیشتر. باید بیشتر از تمام تلاشت رو بکنی.

‫بله، حتماً.

‫فکر می‌کنم باید خودمونو برای ‫این احتمال هم آماده کنیم

‫ که نتیجه‌ی گزارش

‫ با انتظارات شما یکی نباشه.

‫کاملاً درسته.

‫ما برای پیش بردن این ‫پروژه خیلی وقت کمی داریم.

‫برای همین لازم داریم که این ‫بررسی هرچه سریع‌تر انجام بشه.

‫البته با رعایت تمام شرایط و جنبه‌های

‫ لازم برای پیشرفت درست کار،

‫بدون اینکه به تولیدکننده‌ها آسیبی برسه،

‫و البته برای اینکه پول بیشتری رو هدر ندیم،

‫چیزی که به هر قیمتی ‫می‌خوایم ازش جلوگیری کنیم.

‫- خاله، سلام! ‫- سلام!

‫- خوبی؟ ‫- چطوری؟

‫- من خوبم، شما چطورین؟ ‫- خوبم.

‫- تو چطوری؟ ‫- منم خوبم.

‫می‌خواستم قیمت گوشت رو بدونم.

‫این اولی ۵۰۰۰ و گوشت با استخون، ۴۰۰۰.

‫من از اون می‌خوام.

‫این گوشت گاو همینجاست. گوشت چینی نیست.

‫- ۳۰ هزار، رفیق؟ ‫- نه، ۳۵.

‫- من که نپرسیدم مال کجاست. ‫- این گوشت گاو همینجاست.

‫- نه پروتئین داره نه کالری. ‫- رفیق، ارزون‌تر حساب کن، به خاطر مشتری‌ت.

‫من رستوران دارم. ازت...

‫- خانم، من مرغ دارم. ‫- چند؟

‫مرغی ۲۰ هزار فرانک.

‫مرغ خوبیه.

‫قیمت آخرشو بگو.

‫- ۲۰ هزار، چون خیلی می‌خوره. ‫- امکان نداره.

‫- مگه طلا می‌رینه؟ ‫- نه، الماس می‌رینه.

‫- الماس؟ ‫- برای همینه که...

‫خب، اگه الماسه، دوتاشو با هم ۲۲ حساب کن.

‫این یکی و اون یکی رو برام بذار.

‫- وزنش کن. ‫- می‌بینی؟ جنسش خوبه.

‫این گاو فقط علف می‌خورده ۵.۵ کیلو.

‫من نصف بساطت رو می‌خرم.

‫و اون یکی چنده؟

‫۴۰ هزار.

‫۴۰ هزار؟

‫- گرون نیست. ‫- گرون نیست؟

‫- فلفل دلمه‌ای چنده؟ ‫- دونه‌ای ۱۰۰ فرانک.

‫نه، من دونه‌ای ۵۰ فرانک ‫می‌دم. ۲۷ تا فلفل می‌خوام.

‫- باشه. ‫- باشه؟

‫- من حساب می‌کنم، اینم ۳۰ هزار. ‫- خانم، خانم!

‫- برمی‌گردم فلفل‌ها رو ببرم. ‫- برمی‌گردی ببریشون؟

‫- باید عجله کنم. ‫- بله.

‫برمی‌گردم، باشه؟ برمی‌گردم.

‫بگیرینش! بگیرینش!

‫پول منو بده! بده به من!

‫خانم!

‫لطفاً بسته‌های منو نگه دار. بسته‌هامو نگه دار!

‫ببخشید!

‫سلام! من می‌رم میدون اصلی.

‫- بیا بالا! ‫- با اجازه.

‫سلام رفیق!

‫می‌شه منو تقاطع چه‌گوارا ‫و فرانتس فانون پیاده کنی؟

‫- نزدیک کاخ قدیمی، باشه؟ ‫- بله.

‫ممنون.

‫ممنون که بسته‌هامو نگه داشتی.

‫خواهش می‌کنم.

‫همه چی خوبه؟

‫آره، آره.

‫نمی‌دونم چی شد.

‫منو با یکی دیگه اشتباه گرفته بود.

‫اینجا، برو تو این کوچه.

‫نه. می‌تونی از اون طرف بری؟ سریع‌تر؟

‫رفیق، از این طرف.

‫رفیق، می‌تونی بری تو این کوچه، اینجا؟

‫رفیق!

‫لطفاً، می‌تونی

‫رفیق، از این طرف.

‫ببین، وایسا. لطفاً وایسا!

‫میتونی

‫وسایلمو نگه دار!

‫مارسلینا رو نگاه کنین!

‫کلاه‌گیس نیم کیلویی رو ‫برنداشتی، طبیعیه.

‫این موها

‫مارسلینا، این موها واقعیه یا واسه تور کردنه؟

‫واقعیه!

‫معلومه!

‫مارسلینا!

‫واقعیه.

‫حرفاتون باورم شد.

‫مارسلینا، میتونی موهامو ببافی؟

‫- فقط یه دونه، لطفاً. ‫- گی!

‫همونجوری که اون روز تو خونه بافتی.

‫- گی! ‫- بله؟

‫یکی باهات کار داره.

‫- کیه؟ ‫- مشتریه.

‫کی؟ مشتری؟

‫- سلام. ‫- سلام.

‫تو هتل بهم گفتن این ساک‌ها رو بیارم.

...‫- اینا مال ‫- مال دیاراست.

‫مال دیارا، درسته.

‫خب؟

‫خب، اینجاست؟

‫نه، رفته خارج. برای چند روز.

‫- نمی‌دونم. ‫- باشه.

‫- ولی می‌تونم براش نگهشون دارم. ‫- باشه، ممنون.

‫- تو کی هستی؟ ‫- سرجیو.

‫- سرجیو؟ ‫- آره، تو چی؟

‫من گیلرمی‌ام.

‫گیلرمی.

‫داریم آماده می‌شیم بریم مهمونی.

‫اگه می‌خوای، می‌تونی یکم ‫پیش ما بمونی، حال میده.

‫- داریم دیوونه‌بازی درمیاریم. ‫- باشه، قبوله.

‫میای؟

‫اینم سرجیو، باید

‫- سلام، سرجیو! ‫- کارت درسته!

‫یالا، تو هم بیا بغلش کن! همه‌تون بیاید!

‫- خوبی؟ ‫- آره، تو چطوری؟

‫سلام، خوبی؟

‫کلیتُون.

‫کلیتُون؟ خوشوقتم.

‫ممنون. اجازه هست؟

‫آبجو می‌خوای، آب، آبمیوه

‫یا منو؟

‫سلام.

‫صبر کنین، بمب رسید.

‫صبر کنین! بمب رسید!

‫اگه نزدیک باشن، بهمون زنگ می‌زنن.

‫اونایی که از بیرون میان ‫باید دستبند داشته باشن.

‫اسمشون باید تو لیست باشه.

‫اسم هرکی که میاد تو رو چک می‌کنن.

‫تو اینجا برای یه سازمان ‫مردم‌نهاد کار می‌کنی یا

‫تو یه کارگاه ساختمونی؟

‫این دوست جذابت کیه؟ برزیلیه؟

‫پورتوس!

‫- چه فرقی می‌کنه؟ ‫- اون پرتغالیِ پرتغاله.

‫برزیلی و پرتغالی، چه فرقی با هم دارن؟

‫فرقش،

‫اینه که یکیشون سفیده و اون یکی سیاه.

‫مثلاً، من سیاه‌پوستم، اون سفیدپوست.

‫نه، تو سفیدی و اونم سفیده.

‫چی؟

‫- تو سفیدی و اونم سفیده. ‫- تکرار کن!

‫- من سفیدم؟ ‫- آره.

‫- اون چی؟ ‫- اونم سفیده.

‫تو دیوونه‌ای و اونم دیوونه‌ست!

‫تنها توجیهش همینه.

‫اون سفیده و من سیاهم.

‫اون پرتغالیه و من برزیلی‌ام.

‫اون استعمارگر بوده و من استعمار شده.

‫اینو می‌فهمم.

‫ولی اگه اینجا کسی سیاه‌پوست باشه، اون منم.

‫اتفاقاً تو یه سیاه‌پوست فوق‌العاده‌ای.

‫تو سفیدی و اونم سفیده.

‫چه فرقی می‌کنه؟

‫من سفید نیستم، عزیزم. نه، دیگه بحث نمی‌کنم.

‫من سفید نیستم.

‫نه، من سفید نیستم.

‫تو سفیدی.

‫من سفید نیستم.

‫من سیاه‌پوستم.

‫نه، ما سیاه‌پوستیم!

‫سرجیو! چه سورپرایز خوبی!

‫یالا، مارسلینا!

‫میرم دنبال اون دوستم.

‫نمی‌دونم امروز بتونیم بریم تو یا نه.

‫چرا. میریم تو.

‫کیه؟

‫- همکارام. ‫- ولشون کن، بیا، فقط خودت.

‫- فقط خودت. ‫- اونا نمی‌تونن بیان تو؟

‫سعیمونو می‌کنیم.

‫چطوری اومدی اینجا؟

‫اومدم سفر،

‫پی چیزی که هنوز پیداش نکردم.

‫ولی پیدا کردم

‫متوجه شدم که واسه جایی ‫که فکر می‌کردم، نیستم.

‫چون وقتی از برزیل اومدم بیرون،

‫فکر می‌کردم اینجا می‌تونم ‫ریشه‌های آفریقایی‌م رو بروز بدم.

‫اینجا حس خوبی داری؟

‫بیشتر وقتا حس می‌کنم گم شدم.

‫ولی تهش، آدم هیچوقت ‫اونجایی نیست که حضور داره.

‫- اینطور فکر می‌کنی؟ ‫- آره، به نظرم.

‫یعنی تو الان اینجا نیستی؟

‫نه.

‫من چند جا هستم، ‫یکیش اینجا.

‫- اوکی. ‫- تو چی؟

‫قدرت تو چیه؟

‫- می‌خوام مغرور باشم. ‫- مثل من.

‫می‌خوام بگم: ‫«من اینجام، همین الان.»

‫یا شاید خیلی

‫شاید خیلی

‫کلمه‌ش رو پیدا نمی‌کنم.

‫اولین چیزی که به ذهنت می‌رسه.

‫شاید از طرف من خیلی ساده‌لوحانه باشه.

‫خیلی

‫قشنگ می‌شد، واقعاً.

‫جدی؟

‫خب آره دیگه! چون اینجا ‫بودن یعنی اینجا بودن.

‫نمی‌دونم، ‫کلی آدم دقیقاً همینجان.

‫دیدگاهت نسبت به من چیه؟

‫مثل یه سفیدپوست که از اروپا اومده.

‫یه سفیدپوست، پسر اروپایی‌ها.

‫با چشمای روشن.

‫اینجا.

‫اینجا.

‫و کسی که، ‫یه جورایی، منو می‌ترسونه

‫هم به معنای مستقیمش، هم به معنای معکوسش.

‫می‌ترسم

‫هم در جهت مخالف و هم به ‫معنای اصلی کلمه، در جهت عکس.

‫نمی‌دونم.

‫شاید این همون چیزیه که دنبالشم.

‫- اینکه خلاف جهت باشی؟ ‫- همیشه!

‫ولی چرا اینقدر ‫سوال می‌پرسی؟

‫- چی می‌خوای بدونی؟ ‫- نمی‌دونم.

‫دوست دارم بشناسمت.

‫دوست دارم بیشتر بدونم.

‫از خودت برام بگو.

‫تو گینه چی پیدا کردی ‫که تو اروپا پیدا نکردی؟

‫خیلی چیزا.

‫فقط می‌خوام به خاطر ‫رژ لبم بهت گله کنم.

‫ببخشید.

‫ولی چرا پاکش کردی؟

‫نمی‌دونم. ‫شاید به خاطر رژ لب.

‫خوشم نیومد

‫از این میل پشیمونی

‫از این دستی که بوسه رو پاک می‌کنه.

‫نمی‌دونم. ‫همون چیزی که می‌گن: کارای سفیدا.

‫کارای سفیدا؟

‫امیدوارم از اون آدمایی نباشی

‫که به رنگ پوست نگاه می‌کنن ‫و فکر می‌کنن همه چیزو در مورد طرف می‌دونن.

‫من نگاه نمی‌کنم. حس می‌کنم. ‫با پوستم حسش می‌کنم.

‫این یه چیز دیگه‌ست، ‫که تو بلد نیستی انجامش بدی.

‫من که بهت آسیبی نمی‌زنم، می‌زنم؟

‫خون تو بهم آسیب می‌زنه.

‫و تو، بهم آسیب زدی، ‫یا داری می‌زنی.

‫- من؟ ‫- آره.

‫همیشه همینه.

‫شماها با اون قیافه‌ی ‫مهربون و با محبتتون میاین،

‫انگار می‌خواین زخم‌هایی که ‫بهمون زدن رو درمان کنین.

‫یه سفیدپوست ‫قبلاً یه زخم منو درمان کرده.

‫- جدی؟ ‫- متأسفانه. خنده‌دار نیست؟

‫این حرومزاده‌ها هنوزم بلدن ‫زخما رو درمان کنن.

‫بدجوری قابل پیش‌بینی هستی.

‫می‌تونم از چهره‌ت بخونم.

‫- مسئله نژاده. ‫- شاید حق با تو باشه.

‫شاید حق با تو باشه.

‫حرومزاده.

‫اون یکی چطوری بود؟

‫دارم سعی می‌کنم یادم بیاد.

‫♪ زن‌داداشم به باربوسا گفت ♪

‫♪ که من یه معشوقه دارم ♪

‫♪ ولی حتی اگه جدا بشم ♪ ‫♪ چشمه‌ی خودم رو دارم که سیراب بشم ♪

‫♪ زن‌داداشم به باربوسا گفت ♪ ‫♪ که من یه معشوقه دارم ♪

‫♪ ولی حتی اگه جدا بشم ♪ ‫♪ چیزی رو از دست نمی‌دم ♪

‫♪ - آهان، اوکی. ♪ ‫♪ - زن‌داداشم ♪

‫♪ حتی اگه چیزی به دست نیارم ♪ ‫♪ چیزی هم از دست نمی‌دم ♪

‫♪ زن‌داداشم به باربوسا گفت ♪

‫- آهنگ اینجوری شروع می‌شه؟ ‫- آره.

‫♪ زن‌داداشم به باربوسا گفت ♪ ‫♪ که من یه معشوقه دارم ♪

‫♪ ولی حتی اگه جدا بشم ♪ ‫♪ چشمه‌ی خودم رو دارم که سیراب بشم ♪

‫می‌گن سال ۱۴۴۴ ‫وارد کشور ما شدن.

‫ولی اشغال واقعی ‫تازه سال ۱۹۱۲ اتفاق افتاد.

‫می‌فهمی؟ ‫بعد از کنفرانس برلین.

‫یادت نره که بین سال‌های ۱۹۱۲ و ۱۹۳۵

‫این جنگ «آرام‌سازی» در جریان بود.

‫سیاستشون «تفرقه بنداز و حکومت کن» بود.

‫- نه، گوش کن ‫- تو عاشق این داستانای مبارزاتی هستی!

‫سرباز کهنه‌کاری ‫که تاریخ رو تعریف می‌کنه.

‫نه، حق با اونه. مبارزه از همونجا شروع شد.

‫- از تجزیه‌ی گروه‌های ما. ‫- آره! مقاومت همیشه وجود داشته.

‫از همون اول استعمار، ‫مقاومت وجود داشت.

‫مبارزه‌ی آزادی‌بخش.

‫- به همین خاطر اتفاق افتاد. ‫- با تمام نقص‌هاش.

‫مامان می‌دونه داره چی می‌گه.

‫اون می‌تونه برامون تعریف کنه چی شده.

‫به همین خاطر اتفاق افتاد.

‫هی، مامان، ‫نذاری گلوله‌ها بیفتن!

‫اونایی که بیشتر از همه عذاب کشیدن، ‫پدر و مادرای ما بودن.

‫کار اجباری

‫پاکسازی جاده‌ها، مالیات‌ها

‫- کلبه‌هامون رو نشون بدیم؟ ‫- آره.

‫اونا بهش چی میگفتن؟ ‫سرشماری می‌کردن.

‫- سرشماری؟ ‫- سرشماری.

‫رئیس‌های پاسگاه‌ها

‫به کدخدای ده خبر می‌دادن،

‫و روز موعود، ‫می‌اومدن برای سرشماری.

‫از ۱۸ سال به بالا.

‫خانواده‌ها جمع می‌شدن ‫و می‌رفتن وسط ده.

‫هر کسی سر جای خودش می‌موند

‫و تعداد اعضای ‫خانواده رو می‌شمردن.

‫بعد، می‌اومدن ‫و سن هر کسی رو می‌پرسیدن،

‫چون زیر سن قانونی‌ها مالیات نمی‌دادن.

‫یادمه یه مردی بود، از قبیله‌ی مانژاک.

‫ازش پرسیدن: «چند سالته؟» ‫و اون جواب داد: «۱۵ سال.»

‫از یکی دیگه پرسیدن. ‫اونم جواب داد: «۱۵ سال.»

‫«و تو، پدر، چند سالته؟»

‫جواب داد: «۱۵ سال.»

‫پرسیدن: «همه‌تون ۱۵ سالتونه؟ ‫پدر و پسر، همه ۱۵ سال؟»

‫نمی‌تونستن «۱۵ سال» رو تلفظ کنن. ‫می‌گفتن «اونزده» سال.

‫- ۱۵ سال. ‫- «اونزده» سال.

‫وقتی اروپایی‌ها ‫وارد سواحل آفریقا می‌شن،

‫درگیری‌ها شروع می‌شه.

‫درگیری سر زمین، ‫برای تحمیل دین،

‫چون دخترا رو از اینجا ‫می‌دزدیدن و می‌بردن اونجا.

‫این باعث جنگ‌های قبیله‌ای شد.

‫اونا استراتژی‌هایی رو پیاده کردن، ‫با رئیس‌های قبیله‌ها متحد شدن.

‫استراتژی ازدواج رو ابداع کردن.

‫می‌اومدن و می‌گفتن می‌خوان ‫با دختر رئیس قبیله ازدواج کنن.

‫می‌خواستن رئیس قبیله رو غسل تعمید بدن.

‫اینجا هم همین کار رو می‌کنن، نه؟ ‫غسل تعمید؟

‫از همون موقع شروع شد.

‫غسل تعمید می‌دادن تا از خدا بترسن،

‫تا از آسیب زدن ‫به همنوعشون بترسن.

‫می‌گفتن همون‌طور که ‫به پدر و مادرت احترام می‌ذاری،

‫باید به حاکمیت هم احترام بذاری.

‫چون اونا پدر همه هستن، ‫پدر ملت، مگه نه؟

‫خب، رفیق؟

‫خوش اومدی!

‫- ممنون! ‫- چطوری؟

‫این سرجیوئه، ‫همکار جدیدمون.

‫- سلام. ‫- خوش‌وقتم. خوش اومدی، اینجا خونه‌ی خودته.

‫با ماشین از پرتغال اومده.

‫خدای من، حتماً خیلی خسته‌ای.

‫- تقریباً. ‫- معلومه.

‫ببین، هوراسیو اونجاست ‫با بچه‌ش و زنش.

‫عکاس‌ها دوره کردنش، ‫الان میاد.

‫- عالیه. عالیه، ممنون! ‫- سفر چطور بود؟

‫عالی بود؟

‫عالی بود.

‫کشور، گرما؟

‫- آره. ‫- همه چی عالیه، مگه نه؟

‫عزیزم! باید باهات حرف بزنم.

‫- تبریک می‌گم! ‫- ممنون.

‫عزیزم، بیا با ما یه عکس بگیر!

‫اجازه هست؟

‫حالا چون شوهر کردی خودتو ‫واسه ما چُس نکن.

‫خیلی بامزه‌ای، عزیزم.

‫می‌تونم یه عکس ‫فقط با هوراسیو بگیرم؟

‫می‌خوای بچه رو نگه دارم؟

‫آره.

‫- بگیر، دوستم. ‫- عالیه.

‫من فقط برم یه کم گلومو تر کنم.

‫- برو، برو. ‫- شما می‌مونید خیلی خب.

‫رفیق!

‫- چطوری؟ ‫- ممنون بابت دعوت.

‫سرجیو!

‫خوش‌وقتم! خوش اومدید، خوش اومدید!

‫هیچی بهتر از یه مهمونی ‫تو خونه خودت برای معرفی نیست.

‫این چه حرفیه!

‫چیزی نوشیدید؟ خوردید؟ همه چی هست.

‫قبل از اون، می‌خواستم این رو تقدیم کنم ‫به والدین، البته.

‫امیدوارم هنوز خوب مونده باشه. ‫راه درازی رو اومده.

‫فوق‌العاده‌ست. ‫مال آلنتژوئه، منطقه‌ی مورد علاقه‌ی من.

‫شما چی می‌گید؟

‫- یه شراب ناب، درسته؟ ‫- همینه.

‫مطمئنم. ‫اگه هوا اینقدر گرم نبود

‫- حالا یه جین بزنیم، آره؟ ‫- بزن بریم.

‫پایه هستید؟

‫- آره، فکر خوبیه. ‫- بریم؟

‫بریم.

‫ببخشید.

‫خب، پس با ماشین سفر کردی.

‫همیشه دلم می‌خواست این کار رو بکنم، ‫ولی با این کار و مشغله

‫- چه نوع جینی می‌خوای؟ ‫- یه جین معمولی.

‫معمولی. نه بابا!

‫با طعم میوه‌های قرمز.

‫- باشه. ‫- بفرمایید.

‫ولی می‌خواستم بهت بگم ‫که ما هنوز درگیر پرونده‌ها هستیم.

‫کار اصلی باید از دوشنبه شروع بشه.

‫ببخشید، من معتاد کارم.

‫فکر می‌کنم مردم همیشه مثل من ‫آماده‌ی کار کردنن.

‫و خودت که می‌دونی مردم اینجا چطورن.

‫اینجا اون عینیت‌گرایی اونجا رو ندارن، ‫متوجهی؟

‫اینجا مردم اسیر گذشته‌ان،

‫اسیر معنای چیزها، ‫درخت‌ها، رودخونه‌ها

‫نه اینکه معنایی نداشته باشن، ‫می‌فهمی که.

‫مسئله‌ی وفاداریه، ‫مسئله‌ی تمرکزه.

‫نوآوری کردن، پیشرفت کردن، تلاش کردن.

‫داشتن تواناییِ بیشتر خواستن، ‫بهترین رو خواستن، چیزای جدید رو خواستن.

‫این خواسته اینجا وجود داره، ‫همه اینو بهت میگن.

‫اونا نمی‌خوان بهت نه بگن، ‫بیشتر قضیه اینه. باورش سخته.

‫هیچ‌کس هیچ‌وقت نه نمیگه.

‫ولی به چیزی که می‌شناسن ‫وفادار می‌مونن،

‫به چیزی که بهش احترام میذارن، ‫به چیزی که بهشون آرامش میده.

‫نوآوری، پیشرفت، ‫کنار اومدن باهاشون آسون نیست.

‫نمی‌دونم متوجه منظورم میشی یا نه. ‫برای همینه که تو اینجایی.

‫برای همینه که باید این قضیه رو ‫قبل از فصل بارندگی حل کنیم.

‫همه کارا رو طبق اصول پیش می‌بریم.

‫تا وقتی که کار رو ‫طبق اصول انجام بدیم، همه چی خوبه.

‫اینا رو بهت میگم ‫چون تازه اومدی.

‫- روت حساب می‌کنم. ‫- چشم.

‫این همونه که

‫عمه‌ام داره میره. ‫امروز برمی‌گردن خونه‌شون.

‫می‌خواست باهات خداحافظی کنه، ‫باهات روبوسی کنه.

‫- میای؟ ‫- اومدم.

‫بعداً تمومش می‌کنیم، ‫از جینِت لذت ببر.

‫زود برمی‌گردم!

‫اوایل مبارزه، اگه اتفاقی ‫توی «تابانکا» (روستا) می‌افتاد،

‫مردم یه راهی پیدا می‌کردن ‫که به رفقاشون خبر بدن.

‫مثلاً، ‫«بالانته»ها «بومبولوم» رو دارن.

‫اگه «بومبولوم» رو می‌زدن، ‫«بالانته»ها می‌فهمیدن معنیش چیه.

‫می‌فهمیدن که، ‫توی فلان روستا، یه نفر مُرده.

‫این یه راهی برای خبر دادن

‫ به روستاهای دیگه در مورد خطر بود.

‫اینجوری می‌فهمیدن پرتغالی‌ها دارن میان یا نه.

‫- مثل اون پرنده، «چویی چویی». ‫- آره، «چویی چویی».

‫مثلاً، شب‌ها توی روستا، ‫اگه صدای «چویی چویی» رو بشنویم،

‫می‌فهمیم که یه حیوون ‫یا پرتغالی‌ها دارن میان.

‫اینجوری اهالی روستا می‌تونن بیدار بشن ‫و چریک‌ها آماده بشن.

‫وقتی مبارزه‌ی مسلحانه شروع شد،

‫مردم شهر رو ترک کردن ‫تا بسیج بشن.

‫برای اینکه به مردم خبر بدن ‫که قراره جنگ بشه

‫ و اینکه قراره با پرتغالی‌ها ‫بجنگیم،

‫برای اینکه به مردممون آزادی بدیم،

‫برای اینکه شهروند کشور خودمون بشیم.

‫وقتی فرمانده‌های پاسگاه ‫می‌رسن، باید اونجا باشی.

‫وگرنه، سربازا با شلاق دنبالت می‌کنن.

‫حسابی کتکت می‌زنن.

‫- حسابی کتکت می‌زنن؟ ‫- آره.

‫یادمه ‫که شورت‌های خاکی‌رنگ می‌پوشیدن.

‫توی روستاها می‌دویدن،

‫اگه یکی رو می‌گرفتن، ‫می‌زدنش.

‫خیلی می‌زدن ‫و هیچ‌کس نمی‌پرسید چرا.

‫- این باعث شد که بسیج بشن ‫- خیلی‌ها...

‫- به مبارزه پیوستن. ‫- خوبی؟

‫چیزی نمی‌نوشی؟ ‫کریول (زبان بومی) متوجه نمیشی؟

‫نه. خیلی کم.

‫بیا! بیا اینجا، یه چیزی بنوش.

‫آبجوی خنک برای گرمای بیسائو (گینه) عالیه، ‫باور کن!

‫اگه شراب بادوم هندی می‌خوای، بفرما.

‫- نه. ‫- با اون شراب بادوم هندیت نکُشیش!

‫تازه رسیده ‫اونوقت تو می‌خوای بهش شراب بادوم هندی بدی!

‫خیلی سنگینه! یالا، بزنیم به سلامتی!

‫به سلامتی خودمون!

‫اینجا رو مثل خونه‌ی خودت بدون.

‫- اِ، اِ! چطوری؟ ‫- خوبم.

‫- همه چی مرتبه؟ ‫- عالی.

‫- سلام! ‫- سلام!

‫- سرجیو. ‫- جانم؟

‫بیا! بیا بیرون پیش ما.

‫کلی چیز برای خوردن هست،

‫چیزای خوشمزه‌ی محلی، ‫میوه‌های اینجا.

‫- بیا! ‫- باشه، اومدم.

‫باشه، یالا.

‫خوبی؟

‫تو هم که همه‌جا هستی.

‫اسمت چیه؟

‫سرجیو.

‫از مهمونی خوشت اومده؟

‫آره.

‫فقط یه سؤال:

‫چطور یه نفر که تازه از راه رسیده

‫ سر از اینجا درمیاره؟

‫از کجا می‌دونی تازه رسیدم؟

‫بوی فرودگاه میدی، کوچولو.

‫راستش با ماشین اومدم، ‫ولی آره، تازه رسیدم.

‫- به سلامتی. ‫- به سلامتی.

‫♪ پیر شدن را نمی‌پذیرم ♪ ‫♪ مباد که زانوانم سست شوند ♪

‫♪ راه درازی در پیش است ♪

‫♪ پیر شدن را نمی‌پذیرم ♪ ‫♪ مبادا که دستانم ناتوان شوند ♪

‫♪ به آن‌ها نیاز دارم ♪ ‫♪ تا کشورمان را بسازم ♪

‫♪ پیر شدن را نمی‌پذیرم ♪ ‫♪ یک پیریِ بی‌معنا را ♪

‫♪ جسمم را می‌توانید به خاک بسپارید ♪ ‫♪ برایم اهمیتی ندارد ♪

‫♪ پیر شدن را نمی‌پذیرم، به خاطر عشقی ♪ ‫♪ که به تو دارم، گینه بیسائو ♪

‫♪ پیر شدن را نمی‌پذیرم ♪ ‫♪ به خاطر عشقی که به تو دارم ♪

‫♪ پیر شدن را نمی‌پذیرم، به خاطر عشقی ♪ ‫♪ که به تو دارم، کیپ ورد ♪

‫♪ برای عشق، پیر شدن را نمی‌پذیرم ♪

‫♪ پیر شدن را نمی‌پذیرم ♪

‫♪ پیر شدن را نمی‌پذیرم ♪

‫- حالت چطوره؟ ‫- چطوری؟

‫- خوبم، شما چطورید؟ ‫- خوبم.

‫- سلام فدریکا. ‫- سلام سرجیو! خوبی؟

‫بالاخره اومدی سرِ کار.

‫آره.

‫جووانی، خوبی؟ سلام.

‫فهمیدی کجاییم؟

‫نه، هنوز نه.

‫اونجا، ته اون منطقه، ‫جایی که اون درختای بزرگ هستن،

‫پنجاه کیلومتر به سمت شمال،

‫اینجا منطقه‌ایه که موفق شدیم به ‫عنوان منطقه‌ی حفاظت‌شده ثبتش کنیم.

‫از این طرف، جاییه که مسیر جدید شروع میشه

‫ جایی که قراره، روی کاغذ، ‫جاده‌ی جدید ساخته بشه،

‫همون مسیری که

‫ کیلومترها و کیلومترها تا ‫خود بیابون ادامه پیدا می‌کنه.

‫اینجا، تولیدکننده‌ها عادت دارن که خودشون

‫ یه سد حلقوی لب کانال بسازن.

‫این کار جنگل حرا رو قطع می‌کنه و ‫برای چند سال جلوی آب شور رو می‌گیره

‫تا وقتی که شوری کل زمین از بین بره.

‫استادای کشت برنج حرا، بالانته‌ها هستن.

‫ولی قومیت‌های دیگه‌ای هم هستن، ‫مثل پِپِل‌ها، مانژاک‌ها، فلوپ‌ها،

‫که همین روش رو به کار گرفتن.

‫جاده قراره از همین نزدیکی‌ها رد بشه، درسته؟

‫آره، جاده قراره از همین وسط رد بشه.

‫پس با این حساب، مسیر ‫خیلی طولانی‌تر میشه، نه؟

‫آره، مسیر خیلی طولانی‌تره، معلومه.

‫باید از رودخونه رد بشیم.

‫باید اثرهای اجتماعیش رو هم در نظر بگیریم،

‫تا جلوی از دست رفتن زمین‌های مردم رو بگیریم.

‫آره، ولی هزینه‌های بالاتر

‫با ایجاد منطقه‌ی حفاظت‌شده، به ‫خاطر اسب‌های آبی کاملاً جبران میشه

‫مخصوصاً چون تنها گونه‌ایه که ‫هنوز ۳۰ تا ازش باقی مونده.

‫گونه‌های دیگه، که تو جزیره‌ها هستن،

‫گونه‌های متفاوتی‌ان. برای همین وظیفه‌ی ‫ماست که از این یکی محافظت کنیم.

‫سرجیو، این کار، خیلی سخته،

‫کاریه که نمیشه مکانیزه‌اش کرد.

‫یه روش باستانیه که هنوزم ازش استفاده میشه.

‫میشه ازشون بپرسی می‌تونم عکس ‫بگیرم و باهاشون حرف بزنم؟

‫می‌تونی. حتماً که می‌تونی.

‫- سلام! ‫- سلام.

‫اجازه هست؟ یه عکس بگیرم؟

‫- اجازه هست؟ ‫- بله.

‫اجازه هست؟

‫بوجان، لطفاً بپرس دارن چیکار می‌کنن.

‫این به چه دردی می‌خوره؟

‫ایشون می‌پرسن دارین چیکار می‌کنین.

‫اگه اینا خراب بشن، آب رد ‫میشه و نمیشه کشاورزی کرد.

‫اگه آب شور بره اون طرف،

‫دیگه برنجی براشون نمیمونه.

‫برنج این طرفه.

‫- الان میرن اون طرف؟ ‫- آره!

‫چرا؟

‫چون اینجا آب هست.

‫نمیشه گِل‌بَرداری رو ادامه داد.

‫ممنون.

‫چت شده؟

‫فکر کنم پامُ برید.

‫این چیه؟

‫یه صدفه.

‫- یه صدف. ‫- مواظب باش، مواظب باش.

‫فقط برای خوردن خوبه.

‫- کسی اینجا نیست. ‫- کسی نیست؟

‫نه.

‫- کسی نیست؟ ‫- نه.

‫- مأمور گمرک اینجا نیست؟ ‫- نه.

‫خانم، یه عالمه آدم منتظرن.

‫ما از صبح منتظر مأمور گمرکیم.

‫فکر کنم امروز درست بشه.

‫ما از صبح اینجاییم.

‫اینجاست؟

‫- سلام، رئیس. ‫- سلام!

‫پول ترخیص ماشینم رو آوردم ‫که چهار ماهه اینجاست.

‫- بریم؟ ‫- آره.

‫- اومد. ‫- باشه.

‫♪ Don Pina - Sobrinha (feat. Maio Coope & Bison) ♪

‫- سلام بر خانه و خانواده! ‫- سلام!

‫- خوبی؟ ‫- خوبی؟

‫- خوبم، به دعای شما. ‫- خوبم.

‫عمو نیکو.

‫خانم دومینگاس.

‫اوضاع چطوره خوشگله؟

‫- هی، هستیم. ‫- حواست هست؟

‫- پدربزرگ، حالش چطوره؟ ‫- منم هستم.

‫- من خوبم. ‫- خوبی؟

‫- مطمئنی؟ ‫- خوبم.

‫- واقعاً؟ ‫- خوبم.

‫پس از اینم بهتر میشی.

‫- پدربزرگ. ‫- دیارا، خیلی وقته ندیدمت!

‫- آره واقعاً، خیلی وقته! ‫- چقدر وقته؟

‫- چطوری؟ ‫- من خوبم، تو چطوری؟

‫- من خوبم. ‫- تو خوبی؟

‫- از داداشم خبری شده؟ ‫- اون که تو دنیا گم و گوره.

‫ببین مامان، دیوگو ماشین رو گردن گرفته.

‫هر جمعه، ۶۵٫۰۰۰ تا براتون میاره.

‫نه بیشتر، نه کمتر. اضافه‌اش مال خودشه.

‫- چرا اینقدر لاغر شدی؟ ‫- بس کن بتی!

‫- برم یه بشقاب برات بیارم. ‫- نمی‌خوام غذا بخورم.

‫می‌خوام همینجوری سکسی بمونم.

‫ببین، برات لیمو آوردم.

‫مامان.

‫فقط یه چیزی

‫دیوگو در جریانه، اگه ماشین مشکلی پیدا کرد،

‫به من زنگ می‌زنین، نه به مکانیک.

‫- باشه؟ ‫- باشه.

‫ببینین چی پیدا کردم!

‫به خاله سلام می‌کنی؟

‫خیلی خوشحالیم که اینجاییم.

‫سفر خیلی طولانی بود. جاده‌ها واقعاً افتضاحن.

‫ولی خوشحالیم که رسیدیم.

‫گفتن که خیلی خوشحالن.

‫جاده‌ها خوب نیستن، ولی سفر به خوبی گذشت

‫خدا رو شکر.

‫اینجا می‌مونی؟

‫نه، فقط اومدم ببینم

‫ یه چیزی رو در موردِ

‫یه پمپ آب.

‫می‌خوان بهتون

‫ دستشویی‌ها رو نشون بدن.

‫این اولین دستشوییه.

‫این اولین دستشوییه.

‫هر خانواده‌ای یکی برای خودش داره، ‫قراره همه‌شون رو ببینیم.

‫هر خانواده‌ای یکی برای خودش داره، ‫قراره همه‌شون رو ببینیم.

‫خیلی خوب و تمیز به نظر می‌رسن.

‫سطل خاکستر کجاست؟

‫سطل رو کجا گذاشتی؟

‫- خاکستر؟ ‫- آره، خاکستر.

‫هورتنسیا می‌گه سطل ‫توی حموم بوده.

‫ولی بچه‌ها ریختنش ‫و اونم برش داشته.

‫اینجا بود، ولی بچه‌ها ‫برداشتنش.

‫باشه.

‫می‌شه بگید ‫قبل از این دستشویی‌ها چیکار می‌کردید؟

‫براتون چطور بود؟

‫قبل از اینکه دستشویی داشته باشید ‫چیکار می‌کردید؟

‫خجالت نکشید، همه‌مون این کار رو می‌کنیم.

‫راحت حرفت رو بزن، ‫همه‌مون این کار رو می‌کنیم.

‫ازش بپرس از اینکه دستشویی داره خوشحاله؟

‫ازش بپرس الان ‫چه حسی داره.

‫هورتنسیا، ‫می‌پرسن چه حسی داری.

‫از داشتن این دستشویی‌ها خوشحالی؟

‫خیلی خوشحالم.

‫چون اگه بارون بیاد، اگه تو جنگل باشم، ‫خیس می‌شم.

‫خیلی خوشحالم.

‫خیلی خوشحاله ‫که دستشویی‌های جدید داره،

‫چون وقتی بارون میاد، ‫دیگه مجبور نیست بره تو جنگل.

‫خیلی خوشحاله ‫که دستشویی‌های جدید داره،

‫و حالا

‫چون الان، ‫تو فصل بارندگی،

‫دیگه مجبور نیست بره تو جنگل.

‫خیلی خوشحالم که می‌بینم ‫ازشون استفاده می‌کنید

‫و امیدواریم که از این به بعد،

‫به استفاده ازشون ادامه بدید ‫و کار ما اینجا تموم شده باشه.

‫و اینکه بتونید ‫این کار رو در آینده ادامه بدید.

‫شما پولش رو برای انجام این کار دارید،

‫باید از پسش بربیاید ‫و بدون ما انجامش بدید.

‫می‌خوام بگم که هدف نهایی ما ‫اینه که دیگه نیازی به حضور ما نباشه.

‫ما می‌خوایم ‫که شما مستقل بشید

‫در مراقبت از بچه‌ها. و همچنین ‫خودتون ابتکار عمل رو به دست بگیرید.

‫ما فقط اومدیم ‫که یه کمکی کرده باشیم.

‫هدف ما اینه که گینه بیسائو

‫اینکه شما بتونید ‫مسئولیت این طرح رو به عهده بگیرید

‫و مراقب خانواده‌هاتون باشید

‫- اسمت چیه؟ سرجیو؟ ‫- اسمم؟ سرجیو.

‫می‌خوام یه سوال ازت بپرسم.

‫اینکه می‌گن راسته که تو لیسبون

‫شما آب آشامیدنی می‌ریزید تو توالت؟

‫- چه آبی؟ ‫- آب آشامیدنی. تو توالت.

‫- من؟ ‫- شماها، اونجا تو لیسبون.

‫- آره. ‫- شما این کارو می‌کنید؟

‫شما این کارو می‌کنید؟

‫راسته؟

‫نه، متوجه نشدی چی بهت گفتم.

‫- راسته. ‫- راسته؟

‫شما آب آشامیدنی می‌ریزید ‫تو توالت؟

‫- تو توالت. ‫- تو توالت؟

‫شما این کارو می‌کنید؟

‫آره.

‫باورم نمی‌شه.

‫- راسته. ‫- راسته؟

‫- من و همه‌ی ‫- سفیدپوستا.

‫شما این کارو می‌کنید؟

‫آره.

‫برای تشکر از شما، ‫اهالی بودجین

‫یه هدیه برای هیئت نمایندگی آماده کردن.

‫همزمان، ‫داریم براتون ناهار آماده می‌کنیم.

‫نماینده‌ی زنانِ روستا

‫این پارچه رو تقدیم می‌کنه.

‫ما روستاهای دیگه‌ای هم هست ‫که باید سر بزنیم.

‫نمی‌تونیم منتظر بمونیم، باید بریم.

‫متاسفیم. ممنون برای همه چیز.

‫- ممنون! خداحافظ! ‫- خداحافظ!

‫اینقدر اسم منو نگید!

‫از این به بعد، اسم من جونیپره.

‫مارسلینا، پاشو بیا کمکم.

‫نوش جان!

‫هر طور راحتی.

‫تو یه زنی.

‫بستگی داره.

‫مواظب باش.

‫تو یه زنی، گیلرمی.

‫بیا یه دست بهم بزن ‫ببین کی زن‌تره.

‫گیلرمینای کوچولوی من!

‫منم می‌تونم ‫گیلرمینای کوچولوی تو باشم.

‫اگه باهام مهربون باشی، میشم.

‫داری مست می‌شی

‫داری مست می‌شی.

‫مواظب باش

‫کی آبجو خواسته بود؟

‫خوبی؟

‫- کی خواسته بود؟ ‫- من یه کایموسا می‌خوام.

‫کایموسا، کایموسا داریم؟

‫- دیدی کی اومد؟ ‫- کی؟

‫دوست جدیدت.

‫به نظر میاد خوب جا افتاده، ‫با مارسلینا، با ادمیلسون.

‫ببین چطور سعی می‌کنه خودش رو جا بده

‫- انگار همه چی روبه‌راهه. ‫- اتفاقاً خیلی هم خنده‌داره.

‫ولی موهاش مرتبه، ‫پیراهنش اتو کشیده‌ست

‫حتماً یکی هست که لباساش رو براش ‫اتو می‌کنه. شلوارش هم که کلاسیکه.

‫برای کدوم NGO کار می‌کنه؟

‫فکر کنم یه NGO بشردوستانه‌ست.

‫همه‌ی NGOها بشردوستانه‌ان، مگه نه؟

‫- پس همونه دیگه. ‫- یا حداقل تظاهر می‌کنن که هستن.

‫رفیق، پس همونه دیگه!

‫- از آدمای بشردوست خوشت میاد. ‫- من؟

‫آره دیگه، تو خودت انسانی، رفیق!

‫- نه! ‫- من میرم اونجا بشینم.

‫خب، شماها غذا خوردین؟

‫این چراغ قرمز چشمک‌زن رو می‌بینی؟

‫البته خیالیه، ‫ولی داره چشمک می‌زنه، این رادار منه.

‫- چشمک می‌زنه؟ ‫- هر چی نزدیک‌تر میشه، بیشتر چشمک می‌زنه.

‫جدی؟

‫بهش اعتماد داری؟

‫اعتماد به نفس همه چیزه!

‫گیلرمی.

‫- ببینیم این رادار هم راهش رو گم کرده یا نه. ‫- مواظب باش!

‫شاید وقتی داری دنبال رادار من ‫می‌گردی، رادار خودت رو پیدا کنی.

‫- یه پیشنهادی برات دارم. ‫- پیشنهاد؟

‫حالا که اینقدر ‫به این رادار اعتماد داری

‫می‌خوای بشنوی؟

‫- آره، خیلی. ‫- نه!

‫می‌تونی بری کنار، می‌خوام ‫صاف تو چشمات نگاه کنم.

‫حالا که اینقدر ‫به این رادار اعتماد داری،

‫فکر کنم می‌تونیم ببینیم

‫- کی اول به هدف می‌زنه. ‫- کی اول به هدف می‌زنه؟

‫شرط می‌بندیم.

‫هر کی اول بچشه

‫- هدف رو. ‫- غذا رو.

‫- و یه گاز بهش بزنه. ‫- برنده می‌شه.

‫من برنده میشم.

‫- رفیق! ‫- رفیق!

‫تو چشمای من نگاه کن!

‫بجنب!

‫رفیق، دوستت دارم.

‫- منم دوستت دارم. ‫- می‌دونی که دوستت دارم.

‫ولی می‌دونی که از باختن متنفرم.

‫و بهت میگم، من برنده میشم.

‫- ناراحتی که نیست؟ ‫- نه.

‫عزیزم، بدون دلخوری!

‫گیلرمی.

‫قول شرف

‫قول شرف

‫آروم باش! نه!

‫- قول شرف. ‫- من رفتم!

‫همه چی ردیفه؟

‫- پِپِل‌ها به درد نخورن. ‫- یعنی چی؟

‫سگ منو دزدیدن تا باهاش مراسم اجرا کنن.

‫مادر من پِپِله.

‫پِپِل‌ها به درد نخورن.

‫و این دوست جدیدتون کیه؟

‫رئیسه.

‫گی!

‫رومیزی‌ها رو جمع کن!

‫مارسلینا!

‫اینجا!

‫دیارا!

‫بگیر! ‫این صندلی نباید خیس بشه!

‫باورم نمیشه!

‫گی! گی، ولش کن!

‫همه چی خیس شد. ‫ولش کن، ولش کن.

‫بریم به مردم برسیم.

‫تونستی همه‌ش رو بگیری؟

‫آره، همه حساب کردن.

‫سرجیو خسته‌ست.

‫من؟

‫- آره! ‫- نه.

‫- دیگه ندیدمت. ‫- نه، نه.

‫بارون که شروع شد ‫دیگه ندیدمت.

‫این موقع سال معمولاً بارون میاد؟

‫مارسلینا، لطفاً.

‫ممنون، سرجیو.

‫ما دیگه میریم خونه.

‫تو برو.

‫نه، منتظرتم.

‫ممنون، بچه‌ها.

‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم!

‫- تا فردا. ‫- سرجیو می‌مونه؟

‫اون بار رو برای ما می‌بنده؟

‫سرجیو.

‫- بله؟ ‫- دستام خیسه،

‫می‌تونی این چراغ رو برام خاموش کنی؟

‫- چطوری خاموش میشه؟ ‫- کلیدش اونجاست.

‫ممنون.

‫بریم.

‫- عزیزم. ‫- خب، کجا میریم؟

‫تو که میری خونه، نه؟

‫ببخشید.

‫تاکسی پره.

‫مشکلی نیست.

‫- ممنون. ‫- تا فردا.

‫تا فردا.

‫بی‌رحم

‫بذار یکم تو خماری بمونه.

‫خوبی؟

‫ماریا آنتونیا چطوره؟

‫- حالش خوبه؟ ‫- بیا اینجا. بگیر.

‫امروز حالش زیاد خوب نیست. ‫انگار مریضه.

‫هر روز میاد پیشم

‫که یه تیکه کارتن بخوره.

‫از همه چی بیشتر کارتن دوست داره.

‫بیا اینجا.

‫بیا.

‫بیا اینجا، آنتونیا.

‫بیا.

‫بیا.

‫تو ازدواج کردی، بوجان؟

‫یه جورایی.

‫یه جورایی؟

‫یعنی چی؟

‫با زنم مشکل دارم.

‫مشکل؟ جدی یا جزئی؟

‫مشکلات خانوادگی.

‫اولین بار که ازدواج کردیم، ‫من ۲۳ سالم بود.

‫اولین بار؟

‫آره، چون یه مشکلی برامون پیش اومد

‫ و از هم دور شدیم.

‫بعدش، وقتی ۲۹ سالم بود ‫دوباره با هم آشتی کردیم.

‫فکر می‌کردم شماها می‌تونید ‫سه تا زن داشته باشید.

‫جدی؟

‫این مسلمون‌ها هستن که می‌تونن ‫سه یا چهار تا زن داشته باشن.

‫نه ما، آنیمیست‌ها.

‫- آنیمیست‌ها؟ ‫- آره.

‫چی هست؟

‫مثلاً مثل کاتولیک‌ها،

‫که آیین‌های خودشون رو دارن.

‫ما آنیمیست‌ها هم،

‫آیین‌های خودمون رو داریم ‫که زیر درخت‌های پنبه انجام می‌دیم

‫یا درخت‌های بزرگ دیگه.

‫همه کارامون رو اونجا انجام می‌دیم.

‫ما این چمدون رو داریم

‫که داخلش یه دستگاهی داره

‫که به این دو تا ماشین وصل می‌شه، بوجان.

‫اینا، اینجا، سنسورن.

‫سنسور چون حس می‌کنن.

‫و چطوری حس می‌کنن؟

‫این نور کوچیک رو اینجا دارن.

‫می‌بینی؟

‫بهش می‌گن لیزر.

‫وقتی یه جسم سخت از جلوش رد می‌شه،

‫یه سیگنال به این یکی می‌فرسته

‫که یه عکس می‌گیره،

‫اگه درست تنظیم شده باشه،

‫و عکس رو می‌فرسته

‫به کامپیوتر من.

‫آنیمیست‌ها فرهنگ خودشون رو دارن.

‫اما این فرهنگ بین خود آنیمیست‌ها متفاوته.

‫مثلاً، بالانته‌ها

‫یه روشی برای پرستش دارن،

‫برای برگزاری مراسم برای «ایرا»هاشون.

‫فلوپ‌ها روش خودشون رو دارن.

‫مانکانیاها یه روش دیگه‌ای برای ‫پرستش و برگزاری مراسمشون دارن.

‫هر قومیتی

‫تو مال کدومی؟

‫من مانکانیایی هستم.

‫چه آیین‌های دیگه‌ای دارید؟

‫«توکا-شورو» رو داریم،

‫«فانادو»

‫«توکا-شورو» چی هست؟

‫یه مراسمیه که برگزار می‌کنیم

‫برای یه نفر، یه فامیلی که فوت کرده،

‫گاهی وقتا خیلی وقت پیش

‫به وضعیت مالی خانواده هم بستگی داره.

‫یه مراسمی برگزار می‌کنن که توش ‫باید یه حیوان قربونی کنن،

‫می‌تونه خوک باشه یا گاو، اما معمولاً

‫با یه گاو این کار رو می‌کنن

‫که قربونیش می‌کنن. خونش رو می‌ریزن.

‫خون برای احترام به مردگان و اجداده.

‫توی مراسم توکا-شورو

‫یا توی مراسم ایرا،

‫همیشه خون ریخته می‌شه. حتی یه مرد،

‫برای اینکه یه مرد واقعی بشه،

‫باید خون از دست بده،

‫توی مراسمی که بهش می‌گیم فانادو.

‫فانادو؟

‫چی هست؟

‫یه آیین خیلی مقدسه.

‫رازی که توی بیشه اتفاق ‫می‌افته، توی بیشه هم می‌مونه.

‫لعنتی!

‫سلام علیکم.

‫تموم شد؟

‫نه؟

‫هنوز نه؟

‫یه استراحت کوتاه؟

‫آره.

‫بوجان.

‫بیا، غذا.

‫مرغ می‌خوری، بوجان؟

‫من اینو بدون مرغ می‌خورم.

‫- اِ، جدی؟ ‫- آره.

‫آب دارید؟

‫آب هست؟

‫- اونجا؟ ‫- آره.

‫مرسی.

‫آقای مهندس، این کارو نکنین!

‫شرکت اجازه نمیده به محلی‌ها آب بدیم.

‫قانون همینه.

‫باشه، آقای مهندس، خودتون ‫می‌دونید دارید چیکار می‌کنید.

‫ولی این آدما تشنه‌شونه.

‫آخرین کسی که این کارو کرد، براش بد تموم شد.

‫اگه مشکلی پیش اومد، بگید من خبر نداشتم.

‫جوری رفتار کنید که انگار چیزی ندیدید، باشه؟

‫اگه از من بپرسن، هیچی نمیگم.

‫باید برام یه کار پیدا کنی، داداش، چون که

‫اصلاً اوضاع خوب نیست. اصلاً.

‫رئیسا میخوان دهنمونو سرویس کنن، قضیه همینه.

‫واسه پول درآوردن، ما رو برده‌ی خودشون کردن.

‫تازه کارمونم یه کار کثافتیه.

‫میخوان تبعیدمون کنن به یه ‫بیابون کوفتی، این‌جوری نمیشه.

‫عجله کن، لعنتی!

‫هر چی باشه، حتی یه کار پادویی.

‫بالاخره باید یه لقمه نون درآورد.

‫الو؟ سلام عشقم! خوبی؟

‫خیلی خوب! چه بهتر، چه بهتر!

‫برنامه چیه؟ می‌دونی فردا می‌خوای چیکار کنی؟

‫منم می‌خوام! سینما؟

‫با مامان میری سینما؟

‫اوه، منم می‌خوام بیام.

‫گوش کن، از طرف من مامانو محکم بغل کن

‫تازه فهمیدم

‫که مادرزنم بیمارستانه. ‫می‌خواستم یه خبری ازش بگیرم.

‫یالا، مامانو محکم بغل کن و ببوس، باشه؟

‫چون امروز باهاش حرف نمی‌زنم.

‫بعداً زنگ می‌زنم باهاش حرف بزنم، باشه؟

‫محکم می‌بوسمت! خداحافظ! بوس.

‫آره، خیلی دوستت دارم.

‫کِی قراره این آزمایش‌ها رو انجام بده؟

‫پونزدهم ماه بعد؟

‫باشه.

‫دختر کوچولو، کِی برمی‌گرده مدرسه؟

‫باشه. همین هفته‌ی بعد؟ باشه.

‫درختای زیتون چطورن؟

‫زیتون زیاد دارن؟

‫کسی رو دارید که بچیندشون؟

‫آره، غم‌انگیزه، تقریباً دیگه کسی نمونده.

‫آتیش داری، ارمینیو؟

‫آره.

‫یه لحظه صبر کنین.

‫اهل کجایین، آقای مهندس؟

‫ببخشید، ارمینیو.

‫این‌جوری صدام نکن.

‫خب؟

‫چطوری باید صداتون کنم؟

‫هر جور دیگه‌ای که راحتین.

‫تو خطابم کن.

‫تب داری؟

‫نمی‌دونم.

‫ویسکی می‌خوای؟

‫بد نیست؟

‫نه!

‫همه‌چی رو می‌شوره می‌بره.

‫بدم نمیاد.

‫اینو بگیر.

‫سیپروفلوکس

‫آنتی‌بیوتیکه.

‫نمیشه همین‌جوری خوردش که!

‫صاف می‌شورتت می‌بره.

‫بهترین چیز همینه.

‫فوراً خوبت می‌کنه.

‫وقتی این‌جوری میشم، مستقیم میرم سراغ همین.

‫فوراً، وگرنه نباید بذاری برسه به مرحله دو.

‫تو مرحله دو، دهنت سرویسه.

‫باید همون اول کارشو بسازی.

‫همه‌چی رو پاک می‌کنه.

‫یه راست اسهالت می‌کنه.

‫اسهال میشی، ولی دل و روده‌تو ‫با هر چی که هست می‌ریزی بیرون.

‫دو هفته پیش، مالاریا گرفتم.

‫مجبور شدم سه روز صبر کنم تا ‫یه دکتر کوبایی برام بفرستن،

‫از اونجا، از کارگاه اصلی.

‫یارو پیداش نمی‌شد.

‫مثل اینکه یه زن سیاه‌پوست ‫می‌خواسته زایمان کنه.

‫یه همچین چیزی.

‫وقتی رسید

‫حتی نمی‌دونم چی بهم داد.

‫دیوونه‌م کرد.

‫فکر کنم کینین بود.

‫کینین؟

‫فکر کنم آره.

‫اون کوفتی داغونم کرد.

‫تازه اگه بخوای همه‌چی رو بدونی

‫وقتی رفتم تو غذاخوری، اون چینیه منو دید

‫انگار جن دیده بود.

‫چشماش گرد شده بود.

‫همه‌شون یه مشت نژادپرست عوضی‌ان، اینا.

‫از نظر اونا، ما سفیدپوست حساب نمیشیم.

‫با سنگالی‌ها و گینه‌ای‌ها از اینم بدترن.

‫چرا؟

‫اونا، وقتی تصادف می‌کنن، میندازنشون تو گودال.

‫و به خانواده‌هاشونم هیچی نمیگن.

‫قسم می‌خورم، اینجا

‫ یه کشتارگاه واقعیه، آره.

‫یه کشتارگاه واقعی.

‫و چیزی که از همه بیشتر آدمو کفری می‌کنه،

‫اینه که بدترین‌هاشون خود سیاه‌پوست‌ها هستن.

‫حتی با همدیگه هم نژادپرستن.

‫تو چطوری سر از اینجا درآوردی؟

‫کار دیگه‌ای بلد نیستم، باید یه جوری ‫گلیمم رو از آب می‌کشیدم بیرون دیگه.

‫من از تو تعجب می‌کنم، یه ‫جوون تحصیل‌کرده مثل تو.

‫اونجا کار نداشتی؟ یا دنبال ماجراجویی هستی؟

‫یا اومدی پولدار بشی؟

‫فکر کردی اینجا ال‌دورادوئه ‫(شهر طلا)، پول پارو میکنی؟

‫- شاید ‫- نه بابا

‫ببین، اگه نصیحت می‌خوای، بزن به چاک.

‫اینجا هیشکی به این چیزا اهمیت نمی‌ده.

‫بده بیاد، ارمینیو.

‫گوشت رو رد کن بیاد، رد کن.

‫خودم حواسم هست، لعنتی.

‫- مال من خوب برشته بشه، باشه؟ ‫- این جوکا عجب رئیسیه!

‫اگه کسی جرئتشو داره، بیاد جلو.

‫بعضیا هستن که کمک می‌کنن.

‫- بقیه فقط بلدن حرف بزنن. ‫- فقط حرف می‌زنن و هیچ غلطی نمی‌کنن.

‫نه، جدی، اینو گوش کنین.

‫نکنه باید یه ملوان بیاد ‫بهتون آتیش درست کردن یاد بده؟

‫سلام!

‫چه بریز بپاشی! جشنی چیزیه؟

‫بیاین پیش ما.

‫داریم تولد ۱۷ سالگی دخترم ‫پاتریسیا رو جشن می‌گیریم.

‫مبارک باشه!

‫پرتغاله، سه ساله که ندیدمش.

‫تصمیم گرفتم اینجا یه جشن کوچیک بگیرم.

‫- یه حال خوب کنی کوچیک. ‫- شما یه کم دیر رسیدین.

‫بیاین با ما یه تیکه گوشت بخورین.

‫- بفرمایید بنشینید. ‫- نه، خوبه. ممنون.

‫- یه چیزی بنوشین. ‫- آبجوی خنک هست.

‫- آب شنگولی. ‫- بیا.

‫منم باهاتون همراهی می‌کنم.

‫شما چیزی نمی‌خورین؟

‫نه، میل ندارم، ممنون.

‫این گوشت رو امتحان کنین، خوشمزه‌ست.

‫ممنون، ممنون. میل ندارم.

‫دفعه بعد، گوشت خوک هم داریم.

‫- اِ، جدی؟ خیلی هم خوب. ‫- آره.

‫- پس خبرم کنین. ‫- آره دیگه

‫پرنسس من ۱۷ سالشه.

‫اونم مثل شما کله‌ش کار می‌کنه.

‫- من؟ نه ‫- همش نگران دنیا و آدم‌هاشه.

‫نجات نهنگ‌ها، خرس‌های قطبی، پشه‌ها خلاصه.

‫از این چیزایی که جوونای امروزی دوست دارن.

‫خوشبختانه، از نظر هوش به مادرش رفته.

‫بوجان، همه چی خوبه؟

‫آره.

‫خونه همه چی مرتبه؟

‫آره.

‫مطمئنی؟

‫آره.

‫این اتفاقایی که داره می‌افته نگرانت نمی‌کنه؟

‫نه.

‫بهم گفتن که توی روستای بوجان،

‫یه سری مشکلات مربوط به کار ما پیش اومده.

‫درسته، بوجان؟

‫مشکل که طبیعیه.

‫درسته.

‫ولی مشکل داریم تا مشکل، بوجان.

‫بعضی مشکلات از بقیه جدی‌ترن

‫و عواقب جدی‌تری هم دارن.

‫مثل اینکه زن و بچه‌هات جزو سردسته‌های

‫جنبش اعتراضی علیه ساخت این جاده هستن.

‫نمی‌دونم راسته یا نه.

‫مردم حرف می‌زنن دیگه

‫من اینجا کار می‌کنم. بعداً که ‫برم اونجا، همه چی حل می‌شه.

‫هر کسی یه جور فکر می‌کنه.

‫جوون‌ها ممکنه موافق این جاده باشن.

‫قدیمی‌ها و کشاورزها مخالفن،

‫چون بخشی از زمینی که روش ‫کار می‌کردن رو از دست می‌دن.

‫بهشون می‌گن که این برای توسعه‌ست.

‫توسعه، این چیزیه که باید سبک سنگینش کرد.

‫بعضیا این توسعه رو می‌خوان،

‫بعضیا هم می‌خوان همین‌جوری ‫به زندگیشون ادامه بدن.

‫مزارعی که توش کشت می‌کردن رو از دست می‌دن.

‫تکلیف اونا چی می‌شه؟

‫ولی خب.

‫ژوائو، ساردین‌ها چی شد؟

‫توی فریزرن.

‫ولی فقط مال خودمونه، مگه نه؟

‫فقط مال خودمون، آره، نه مال اونا.

‫ساردین‌ها رو بیار!

‫ساردین یخ‌زده دوست دارین؟

‫برای من فرقی نداره.

‫کاچی به از هیچی.

‫یخ‌زده‌شو نمی‌خورم، ولی کبابیشو چرا!

‫یخ‌زده نه.

‫این چه کوفتیه؟

‫عثمان!

‫عثمان، همین الان بیا اینجا!

‫این چیه، لعنتی؟

‫این تو فریزر چی‌کار می‌کنه؟

‫نمی‌دونم.

‫نمی‌دونی؟

‫مگه مسئول غذا تو نیستی؟

‫نمی‌دونم.

‫کثافت، از اینا می‌ریزی تو گوشت ما؟

‫- چه خبره؟ ‫- می‌خوای ما رو بکشی، ها؟

‫این حروم‌زاده‌ها می‌خوان ما رو بکشن، یا چی؟

‫اینو دیدین؟

‫بیاید! بیاید اینو ببینید!

‫این حرومزاده‌ها میخوان ما رو بکشن!

‫ببینید چی گذاشته ‫تو گوشت ما.

‫تو فریزر ما بوده. ‫اینو ببینید!

‫آروم باش، ژوائو. آروم باش.

‫کارت تمومه، لعنتی.

‫آروم باش، ژوائو. مال منه.

‫- مال شماست؟ ‫- آره، من گذاشتمش اونجا.

‫شما اینو گذاشتین اونجا؟

‫آره، اینا نمونه‌ست. ‫فریزر خودم کار نمیکنه.

‫چیز خاصی نیست.

‫ولی نمیتونستین ‫بذارینش یه جای دیگه؟

‫حتماً باید میذاشتینش ‫تو فریزر ما؟

‫خری، یا چی؟

‫پلمپه، مشکلی نیست. ‫میتونید با خیال راحت بخورید.

‫من دیگه به این آشغال دست نمیزنم، ‫لعنتی!

‫واقعاً فکر میکنید ‫من اینو میخورم؟

‫نمیتونید اینو بذارید ‫کنار غذای ما!

‫نمیتونید هر غلطی ‫دلتون میخواد بکنید!

‫حق با شماست. ببخشید.

‫اگه یه ویروس، ‫یه کوفتی، یه باکتری منتقل کنه چی؟

‫- آروم باش، ژوائو. ‫- عجب احمقیه!

‫آخ، خدای من. ‫از دستت خسته شدم، لعنتی!

‫از دستت خسته شدم، لعنتی!

‫خسته شدم!

‫آروم باش، ژوائو.

‫من آروم باشم؟ ‫زیادی باهات آروم بودم، ها.

‫از وقتی اومدی، ‫منو نادیده میگیری،

‫انگار وجود ندارم، ‫بهم احترام نمیذاری،

‫اونوقت میخوای ‫عذرخواهیت رو قبول کنم؟

‫میخوام خیلی مؤدبانه ‫بهت بگم:

‫میتونی ادب و احترام رو بکنی تو کونت!

‫آروم باش، ژوائو. به فکر دخترت باش.

‫اسم دختر منو نیار، لعنتی!

‫تو همین الان گند زدی ‫به تولد دختر من

‫بازم حرف دخترمو پیش میکشی، ‫لعنتی؟

‫چیزی نیست، به من اعتماد کن.

‫چرا، یه چیزی هست! ‫برای تو که همیشه هیچی نیست، لعنتی!

‫چقدر دلم میخواد یه مشت بخوابونم تو دهنت!

‫یه روزی همین بلا ‫سر خودت میاد.

‫حواست باشه، خیلی جاها هست ‫که بهتره تنها نری.

‫- آروم باش، ژوائو. ‫- اینو یه نصیحت دوستانه در نظر بگیر.

‫یادت نره چه بلایی سر ‫اون ایتالیایی قبلی اومد.

‫الان داره زیر خروارها ‫خاک میپوسه.

‫کاری نکن که بعداً پشیمون بشی، ‫ژوائو.

‫حواست باشه، ممکنه همین بلا سر تو هم بیاد.

‫حالا هم گمشو بیرون، لعنتی!

‫تولد دخترم رو که خراب کردی، ‫عوضی!

‫برای من دیگه مُردی، لعنتی!

‫لعنتی!

‫چه خبره؟

‫مهندس سرجیو چندتا کیسه ‫گذاشته بود تو فریزر.

‫همینم باعث دردسر شد.

‫باشه، جمعش کن.

‫بشین اینجا.

‫مجلس ختمه مگه؟

‫یالا، به جشن ادامه میدیم!

‫یالا.

‫یالا، بیارش بزنیم به سلامتی!

‫ارمینـیو!

‫- یالا، یه چیزی بیار! ‫- که بزنیم به سلامتی، یالا!

‫یالا، بیاید.

‫به سلامتی دخترم پاتریسیا ‫و خانواده‌هامون که دور از ما هستن!

‫♪ Abo i nha mundo — Kilograma ♪

‫- برو گمشو! ‫- بهت گفتم ولم کن!

‫ولم کن!

‫میگم ولم کن!

‫بیا!

‫چه خبره؟

‫بیا! بیا اینجا!

‫میگم ولم کن!

‫این عوضی‌ها جنبه‌ی الکل ندارن.

‫شما دخالت نکنید، آقای مهندس.

‫بعد میان گند میزنن به همه چی.

‫فقط میرن رو اعصاب ما.

‫بیا اینجا، پورتوی آشغال! ولم کن!

‫شما دخالت نکنید، ‫آقای مهندس!

‫- صدامو میشنوید؟ ‫- بیا اینجا!

‫موهاتو میکنم!

‫بیا!

‫بیا اینجا!

‫خب، اینجا چه خبره؟

‫من و تو با هم مشکلی نداریم.

‫- من فقط میخوام اونو بکشم. ‫- حمدنا، به من گوش کن.

‫اینجا، همه‌ی مشکلات ‫مشکلات منه، باشه؟

‫نه، ولم کن. ‫من فقط میخوام اونو بکشم.

‫اون تنبیه میشه و به تو هم ‫یه غرامت خوب میده، باشه؟

‫من پول نمیخوام. ‫میخوام همون کاری رو باهاش بکنم که با من کرد.

‫- میگم ولم کن! ‫- گوش کن!

‫اگه تو اونو بزنی، میری زندان،

‫ولی اگه منو بزنی، ‫هیچ اتفاقی برات نمیفته.

‫- ولم کن! ‫- نه، گوش کن!

‫- ولم کن! ‫- نه، گوش کن!

‫بهت میگم!

‫- ولم کن! ‫- منو بزن!

‫- ولم کن! ‫- منو!

‫- ولم کن! ‫- منو بزن!

‫- منو بزن! ‫- میگم ولم کن!

‫منو بزن!

‫- ولم کن! بیا اینجا تو! ‫- منو بزن!

‫- منو بزن، حمدنا! ‫- ولم کن!

‫ولم کن!

‫ولم کن!

‫- بهت میگم ولم کن! ‫- برو!

‫- بیا! ‫- بس کن!

‫یه روزی تو جاده پیدات می‌کنم و می‌کشمت.

‫بیا اینجا!

‫بیا سراغم!

‫بیا!

‫همه‌مون به یه آب و هوا عوض کردن نیاز داریم.

‫دیگه بسه این سوسول‌بازیا، همگی می‌ریم کلاب.

‫سرجیو!

‫می‌دونم زود از کوره در می‌رم، ‫ولی کینه‌ای نیستم، باشه؟

‫نمی‌ذاریم این مسخره‌بازی ‫رابطه‌مون رو خراب کنه.

‫ما حرفه‌ای هستیم، اینجاییم که کار کنیم.

‫با ما بیا. یه عرق برنج مهمون منی.

‫بهترین چیزیه که اینجا پیدا می‌شه.

‫میای؟

‫باشه.

‫راه بیفت بیا.

‫بیاید.

‫♪ Assalariado — Super Mama Djombo ♪

‫این قضیه‌ی مرده ایتالیاییه چی بود؟

‫چندتا نظریه وجود داره.

‫با یه دختر سیاه‌پوست ریخت رو هم

‫و می‌خواست با خودش ببرتش اروپا.

‫حتی می‌خواست زنش رو طلاق بده.

‫ولی زنش هیچ‌وقت راضی به طلاق نشد ‫و اونم هیچ‌وقت نتونست ویزا بگیره.

‫خوب می‌شناختمش.

‫چندین بار با من اومد مشروب بخوره.

‫دمش گرم!

‫به نظر من، با همون دختر سیاه‌پوسته جیم شده.

‫کیه که دلش همچین چیزی نخواد؟ ‫یه دختر سیاه‌پوست خوشگل.

‫مواظب باش، مواظب باش.

‫این یا مسته یا مرده.

‫- گاز بده، لعنتی! ‫- مواظب باش!

‫این یه کمینه، لعنتی!

‫الانه که ۱۰-۲۰ نفر بریزن سرمون.

‫- مواظب باش! ‫- یا مسته یا مرده.

‫وایسا! صبر کن!

‫ماشین رو نگه دار!

‫ماشین رو نگه دار! وایسا!

‫من این کلک‌ها رو بلدم. واینسا، برو!

‫می‌خوان ما رو بکشن!

‫ماشین رو نگه دار، لعنتی! وایسا!

‫همه‌چی رو پیش‌بینی کرده بود.

‫همه‌چی رو آماده کرده بود که باهاش فرار کنه.

‫ماشینش رو با وسایلش کنار جاده پیدا کردن.

‫هیچکس نمیدونه چی شده.

‫چی برای خوردن داری؟

‫سنگین‌تر نداری؟

‫فهمیدی؟

‫ملیسا!

‫ملیسا، عزیزم!

‫همه‌چی خوبه؟

‫خیلی خوب؟

‫این عرق برنج رو تست کنید.

‫من با آبجو راحتم.

‫آبجو برای شما نه. اول عرق برنج.

‫نه، نه، نه.

‫یه عرق برنج.

‫همینه؟

‫آره، یه کم.

‫یه کم.

‫- خوبی؟ ‫- آره.

‫ممنون.

‫خب؟

‫آره، خوبه.

‫مواظب باش، زیاده‌روی نکنی.

‫این سنگینه.

‫برای اونم بریز.

‫نه، نه.

‫آره، آره. برای اونم بریز.

‫ممنون.

‫یه کم، آره.

‫سلام!

‫چطوری؟

‫خوبم، تو چطوری؟

‫هستم دیگه.

‫یعنی چی؟

‫فکر کنم یعنی خوبم.

‫فکر می‌کنی؟

‫- آره. ‫- انگلیسی بلدی؟

‫آره. تو فرانسوی بلدی؟

‫آره، یه کم.

‫پس می‌تونیم فرانسوی حرف بزنیم.

‫آره.

‫- می‌فهمی چی بهت می‌گم؟ ‫- آره، آره، می‌فهمم.

‫کاملاً.

‫ولی فرانسوی من «مختصره».

‫به نظر که خوب از پسش برمیای.

‫نمی‌دونم.

‫اگه راحت‌تری می‌تونیم انگلیسی هم حرف بزنیم.

‫نه!

‫نه!

‫واسه همین اومدی، نه؟

‫نه.

‫بس کن.

‫مشکلت چیه؟

‫دوست داری اینجا باشی؟

‫چرا اینجایی؟

‫نمی‌تونم، نمی‌تونم.

‫پس گمشو.

‫گمشو!

‫یالا!

‫«نمی‌تونم این کارو بکنم.»

‫خب نکن.

‫خب که چی؟

‫حداقل می‌تونی یه کم تحریک بشی؟

‫تا بتونیم تمومش کنیم؟

‫سعی‌مو می‌کنم.

‫ببین، رفیقت پول داده، ولی پول کل شب رو نداده.

‫فکر می‌کنی این برام مهمه؟

‫چی برات مهمه؟

‫شرایط کاری کارگرای جنسی؟

‫رفاه زن‌های این کشور؟

‫شایدم قاچاق انسان؟

‫حداقل دستمزد؟

‫اینا برات مهمه؟

‫آب آشامیدنی برای همه؟

‫این چیزیه که برات مهمه؟

‫کاش منم مثل تو بودم.

‫تو اصلاً نمی‌دونی جای من بودن یعنی چی.

‫تو نمی‌دونی جای من بودن یعنی چی.

‫تظاهر هم نمی‌کنم که علاقه‌مندم.

‫آره، فرقش همینه. شاید فرقش همین باشه.

‫ولی من اهمیت می‌دم. ‫چرا، اهمیت می‌دم.

‫آره، به خودت، به راحتی خودت.

‫اینکه بیای تو فاحشه‌خونه و ادای ‫آدمای بااخلاق رو در بیاری.

‫آره، این برات مهمه.

‫چیزی که بیشتر از همه حالم رو به‌هم می‌زنه

‫ آدمای خوبن.

‫نمی‌فهمم چی می‌گی.

‫چیزی که بیشتر از همه حالم رو به‌هم می‌زنه،

‫آدمای خوبن. مثل تو.

‫ببخشید لطفاً. ممنون.

‫ببخشید.

‫باید اینجا رو باز کنی.

‫- باشه. صبر کن، الان میام. ‫- باشه؟

‫انجامش می‌دم، آره.

‫نگاه کن! چه ثروتی! رخ ثروت رو ببین!

‫این مال توئه.

‫حالا دیگه داره از سفرت خوشم میاد.

‫اندازه‌ی اینو نگاه کن،

‫برای قد و قواره‌ی من.

‫عاشقشم! کمکم کن عزیزم، لطفاً.

‫صبر کن، خم می‌شم.

‫ولی فکر کنم باید ببافیشون، عشقم.

‫آره، ولی فقط می‌خوام الان حسش کنم.

‫- کمکم کن دیگه، یالا. ‫- صبر کن.

‫- این‌جوری؟ ‫- اینو می‌ذاریم توش.

‫یالا.

‫کِشِش کجاست؟ می‌خوای از این‌ور بکشمش؟

‫اینجاست.

‫به جون خودم خیلی دلم برات تنگ شده بود.

‫می‌تونی اینو بذاری سر جاش؟

‫اونجا، لطفاً. می‌تونی بذاریش تو دید باشه؟

‫اینم همین‌طور.

‫چمدون رو بردار.

‫- آروم باش. ‫- سلام، کیه اونجا؟

‫- سلام! ‫- سلام.

‫فکر کردیم دارید وسایلتون رو ‫جمع می‌کنید، ولی انگار نه.

‫وسایلم رو جمع کنم برای چی؟

‫بهتون اطلاع داده بودن که ‫این جا صاحب جدیدی داره.

‫این جا؟ امکان نداره.

‫رئیس ما می‌پرسه کی قصد ‫دارید اینجا رو تحویل بدید.

‫- کدوم رئیس؟ ‫- رئیس ما.

‫رئیس ما گفت که امروز اینجا رو واگذار می‌کنه.

‫- و دیگه هم حرفی توش نیست. ‫- ولی آخه چطور ممکنه؟

‫اینجا مال منه. شما می‌شناسیدش؟

‫من نمی‌فهمم، من با مافوقتون صحبت کردم

‫ و اون گفت همه‌چی حل شده.

‫- نمی‌فهمم. ‫- مافوق ما؟

‫- واقعاً گیج شدم. ‫- این مافوق کیه؟

‫وقتشه اینجا رو ببندید، بدون هیچ بحثی.

‫- نه خانم. ‫- شما کلی بدهی برای پرداخت دارید.

‫- کلی بدهی؟ ‫- بله.

‫دوست من، من همین الان بهتون گفتم ‫که با مافوقتون صحبت کردم

‫ که بهم گفت همه‌چی حل شده.

‫حالا شما می‌گید من بدهی دارم؟

‫این فضا رو می‌بینید؟

‫اینجا جاییه که تمام ‫آدم‌های مهم «بیسائو» میان.

‫باشه، بهتون سه ماه وقت می‌دیم ‫که اینجا رو تخلیه کنید.

‫- امکان نداره. ‫- خانم!

‫- بله. ‫- خانم!

‫وقتشه اینجا رو ببندید و تخلیه کنید.

‫ما تا حالا دو بار اومدیم، ‫شما باید همین الان برید.

‫اون درخت انبه رو اونجا می‌بینید؟

‫- می‌بینیدش؟ ‫- بله.

‫مادرِ مادربزرگم اون رو کاشته.

‫پس هیچ‌کس تو این کشور نیست که ‫بتونه منو از اینجا بیرون کنه.

‫من بهتون گفتم که با مافوقتون تماس گرفتم

‫ و اون گفت همه‌چی حل شده.

‫این درخت انبه آرامش منه، سایه‌ی منه.

‫اینجا تمام چیزیه که من دارم.

‫نه شما، نه هیچ‌کس دیگه‌ای ‫نمی‌تونه منو از اینجا بیرون کنه.

‫ازتون می‌خوام بذارید در آرامش کارم رو بکنم.

‫بذارید خرج زندگیم رو در بیارم.

‫- سرتون کلاه گذاشتن. ‫- لطفاً.

‫ازتون می‌خوام از اینجا برید.

‫شما نمی‌تونید ما رو بیرون کنید، نه!

‫نمی‌تونم؟ این شمایید که ‫دارید منو بیرون می‌کنید!

‫شما قبلاً هم اومده بودین، ‫بهتون گفتم که حل شده.

‫شما هیچ برگه‌ای، هیچی نیاوردین.

‫کجاست اون برگه‌ای که میگه ‫من به شما پول بدهکارم؟

‫شما هیچی ندارین.

‫دوست من، ببخشید.

‫- خب ‫- بریم.

‫- شب‌بخیر. ‫- سلام، خوبی؟

‫تو کی هستی؟

‫- من؟ ‫- شوخی کردم!

‫ترسوندیم! بارت چی شده؟

‫- داستان داره، بی‌خیال. ‫- چی؟

‫- بیا تو. ‫- می‌تونم؟

‫- حتماً. ‫- ممنون.

‫بشین.

‫باشه.

‫چیزی می‌خوری؟

‫چای داری؟

‫بلدی درست کنی؟

‫اگه بلدم چای درست کنم چی؟

‫وارگا.

‫وارگا؟ تو وارگا می‌خوری؟

‫دوست دارم.

‫می‌دونی که این یه جور مواد مخدر قویه؟

...‫ببخشید. من

‫داشتم عودت رو نگاه می‌کردم.

‫دیدم.

‫چه شانسی!

‫گاز!

‫امیدوارم مزاحم کاری نشده باشم.

‫نمی‌شه اینو گفت.

‫ولی می‌خوای یه سؤال ‫مستقیم‌تر ازم بپرسی؟

‫داشتی کاری می‌کردی ‫قبل از اینکه من بیام؟

‫- آره. ‫- چی؟

‫داشتم موهامو می‌بافتم.

‫ببخشید، دوست ندارم ‫موی نامرتب ببینم.

‫فقط دارم موهاتو مرتب می‌کنم.

‫اثری ویژه از دیارا.

‫- خنده‌ت گرفته؟ ‫- آره.

‫این بهترین چاییه که تو عمرت خوردی.

‫بهت گفته بودم.

‫حق با توئه.

‫دلم براش تنگ شده بود.

‫بازم می‌خوای؟

‫چیزی میخوای؟

‫باید استراحت کنم.

‫وقتشه.

‫صبر کن. چه خبره؟

‫می‌خوام استراحت کنم.

‫پس یه وقت دیگه حرف می‌زنیم.

‫چندتا سؤال ازت دارم.

‫سؤال در مورد چی؟

‫در مورد تو.

‫در مورد من؟

‫آره.

‫بذار گذر زمان جوابشو میده.

‫الان، ‫واقعاً باید استراحت کنم.

‫ممنون.

‫- خداحافظ، ممنون بابت چای. ‫- خواهش می‌کنم.

‫شب‌بخیر.

‫این چیه؟

‫گوشت بزه.

‫و می‌ذارین خیلی بپزه، ‫درسته؟

‫توش چیه؟

‫چی می‌ریزین توش؟

‫- پیاز ‫- سرجیو.

‫بله؟

‫اوه، لعنتی

‫قراره خون به پا بشه.

‫وقتی بلد باشی بکشی، ‫خونی نمی‌ریزی.

‫قیافه‌شو نگاه کن.

‫سرجیو، پولشو داریم ‫که یکیشون رو نجات بدیم؟

‫- همین‌طوری، یهویی. ‫- الان؟

‫یکیشون رو می‌خریم تا نجاتش بدیم.

‫بریم قیمتش رو بپرسیم.

‫من می‌پرسم!

‫- ۵۰ هزار، ۶۵، ۵۵ ‫- باشه.

‫باشه.

‫- خب ‫- چی؟

‫فکر کنم یکیشون هست ‫که قیمتش ۵۰ هزاره،

‫ولی یه گرون‌تر هم هست.

‫گفت بین ۵۰، ۶۰، ۶۵.

‫میگه قیمتشون می‌تونه ‫تا ۱۲۰ هزار هم برسه.

‫و تو اون فقیرتره رو نجات می‌دی؟

‫آره، این یه سؤال دیگه‌ست. ‫اون ارزون‌تره رو نجات بدم؟

‫دنیا پر از سؤاله.

‫ارزون‌ترین یا گرون‌ترین؟ ‫یا اون وسطیه.

‫- شاید این بهترین کار باشه. ‫- یا اون نرم‌تره؟

‫اگه این‌طوری نگاهشون کنی، ‫کدوم رو نجات می‌دی؟

‫با یه نگاه.

‫- من اون سفیده رو نجات نمی‌دادم. ‫- آره، ولی بعدش

‫- من اون سفیده رو نجات نمی‌دادم. ‫- نه؟ باشه.

‫- عمراً! ‫- باشه.

‫ولی اونم طفلکی گناه داره. چرا؟

‫نه، من اون سفیده رو نجات نمی‌دادم.

‫تو تاریخ به اندازه کافی سفیدپوست بوده

‫که اونم بفهمه، ‫تازه منم که بز نیستم.

‫- باشه. سه تا دیگه موندن. ‫- من اون سیاهه رو نجات می‌دم، معلومه.

‫که باید از همه گرون‌تر باشه، ‫چون بزرگ و چاقه.

‫- تو چی؟ ‫- منم فکر می‌کنم گرون‌ترینه.

‫ولی نمی‌دونم

‫جوون‌ترینشون.

‫- از همه جوون‌تر. ‫- چه باحال.

‫- انتخاب وحشتناکیه. ‫- به نظرم باحاله است.

‫چون نسبت به اون پیرتره، وقت ‫بیشتری برای زندگی کردن داره.

‫آره، کمتر زندگی کرده.

‫فکر کن اگه مردم اینجوری در ‫مورد زندگی ما تصمیم می‌گرفتن.

‫مثلاً، جوون‌تره زنده بمونه، پیرتره بمیره.

‫می‌تونستیم اینجا تانگو برقصیم.

‫- یه قری به خودمون بدیم. ‫- تانگو، اینجا؟ بی‌خیال.

‫نه، پیشنهاد احمقانه‌ای بود!

‫تانگو چجوریه؟ اینجوری که نیست.

‫اینجوریه.

‫یه گام و دو گام!

‫این کارو نکن.

‫- تو باید راهنمایی کنی، من یه خانومم. ‫- می‌دونم.

‫اینجوریه؟

‫- ممنون. ‫- ممنون.

‫امشب می‌ری بیرون؟

‫آره.

‫با دیارا می‌رم کلاب.

‫فکر کنم خوابه.

‫نخوابیده.

‫تو بهتر از من می‌شناسیش؟ من بهترین دوستشم.

‫گفت می‌خواد بخوابه و منو ‫از خونه‌ش انداخت بیرون.

‫بهت دروغ گفته، شاید برای ‫اینکه از سرش بازت کنه

‫از کجا می‌دونی دروغ گفته؟

‫فقط برداشت منه.

‫بهم گفت می‌خواد بخوابه

‫و از خونه‌ش بیرونم کرد.

‫حتماً یه کاری کردی،

‫دیارا از اونایی نیست که ‫بی‌دلیل این کارو بکنه.

‫مگه اینکه حقت باشه یا خودت خوشت بیاد.

‫آره، عاشقشم.

‫- بعضیا دوست دارن، من قضاوت نمی‌کنم. ‫- عاشق اینم که دنبالم کنن.

‫می‌تونم تو این نقش تصورت کنم.

‫نه، منم میام.

‫از دیارا می‌پرسم ببینم می‌تونی بیای یا نه

‫نه، نه!

‫یعنی چی؟ اون که نمی‌خواست

‫خواهش می‌کنم بهش نگو منم میام.

‫معلومه که نه. سورپرایز.

‫- عاشق سورپرایزه. ‫- اون نمی‌دونه که تو می‌دونی

‫که من خونه‌ش بودم. یا می‌دونه؟

‫- چی؟ تو خونه‌ش بودی؟ ‫- بهت نگفته بود!

‫این تویی که داری قایم‌باشک‌بازی ‫درمیاری، چون من و اون با هم دوستیم.

‫- تو داری قایم‌باشک‌بازی می‌کنی. ‫- می‌خواست بهت بگه.

‫ولی امروز بعد از ظهر چه اتفاقی افتاد؟

‫هیچی. بعد از ظهر نبود، همین الان بود.

‫همین چند لحظه پیش خونه‌ش بودم.

‫برای چی؟

‫چی؟ خونه‌ی یه دوست بودم، ‫کسی که ازش خوشم میاد.

‫- ولی خب ‫- خلاصه.

‫۲۰ دقیقه‌ی دیگه تو «سابورا» می‌بینمش.

‫اگه می‌خوای بیا، اونم دنبالت می‌کنه.

‫میام.

‫هی، خوشگله!

‫- پس گوشیت کو؟ ‫- داشتم خوشگل می‌کردم!

‫- نیم ساعت تموم؟ ‫- ببخشید!

‫آها، ببخشید؟

‫- ببین کی اینجاست. ‫- سلام!

‫سلام!

‫تو، اینجا؟

‫من که نگفتم می‌خوام بخوابم.

‫چایی بی‌خوابم کرد.

‫بریم؟

‫بزن بریم.

‫خوبی؟

‫سلام!

‫چطوری؟

‫خوبم.

‫خوشحالم می‌بینمت.

‫- همه چی ردیفه؟ ‫- اوضاع خوبه؟

‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر!

‫- سرجیو، درسته؟ ‫- آره.

‫- ما دیگه بریم. تو میای؟ ‫- من الان میام.

‫صبر کن. نمی‌تونی چند دقیقه پیشم بمونی؟

‫برات یکی میارم.

‫رفیق، انتظار نداشتم با اونا ببینمت.

‫شماها خیلی وقته همدیگه رو می‌شناسین؟

‫ما با هم دوستیم.

‫مواظب باش، یه نصیحت دوستانه.

‫یه حس و حالی بینتون حس کردم، نه؟

‫اگه تو چشمای مدوسا نگاه ‫کنی، تو صورتت منفجر می‌شه.

‫یعنی چی یه حس و حال؟ مواظب باشم؟

‫با مدوسا، داداش.

‫دارم بهت می‌گم اگه تو چشمای مدوسا نگاه کنی

‫بوم!

‫تو صورتت منفجر می‌شه.

‫تو شهر رو خوب نمی‌شناسی، نمی‌دونی چه خبره.

‫اینجوری حرف زدن در مورد یه ‫دوست، کار درستی نیست، نه؟

‫آروم باش. چون دوستمه دارم اینو می‌گم.

‫لازم نیست بهم بریزی، رفیق.

‫نمی‌خواستم اینجوری راهنماییت کنم.

‫شوخی می‌کردم، داداش.

‫فقط می‌گم آروم پیش برو، همین.

‫نه بیشتر.

‫داری بهم مشاوره عاطفی می‌دی، آره؟

‫ببخشید؟ اصلاً.

‫ولی تو تازه وارد یه جای عجیب ‫و غریب شدی، حس می‌کنی

‫از نظر احساسی درگیر شدی، همه ‫چی خیلی هیجان‌انگیز و عجیبه.

‫فقط بهت میگم یواش بری. ‫نمی‌خواستم ناراحتت کنم.

‫فکر می‌کردم جیب پر پولت ‫باعث میشه نذاره بی ادب بشی.

‫داداش، ببخشید. منظورمو بد متوجه شدی.

‫نمی‌خواستم وارد زندگیت، حریم خصوصیت بشم.

‫می‌دونی داری چیکار می‌کنی، رفیق.

‫همه چی خوبه. گوش کن، داریم خوش می‌گذرونیم.

‫حس می‌کنم مضطربی.

‫بیا یه چیزی بنوشیم و از اول شروع کنیم.

‫از اول شروع می‌کنیم.

‫به سلامتی یه زندگی پربار.

‫می‌دونم اینجا بودن آسون نیست.

‫می‌دونم دقیقاً اون چیزی ‫نیست که تصور می‌کردی.

‫می‌دونم میای و یه عالمه تناقض می‌بینی و

‫شاید، نمی‌دونم، گیجت کنه.

‫یکی مثل منو می‌بینی،

‫که پول داره، خونه‌ی خوب، ماشین خوب.

‫میری تو خیابون، فقر رو می‌بینی، ‫کثافت، بوی گند، پوسیدگی.

‫میای خونه‌ی من، خانواده‌مو ‫می‌بینی، منو می‌بینی و

‫این خیلی ناعادلانه‌ست و تقصیر ماست، نه؟

‫«انباشت اولیه‌ی سرمایه»، می‌دونی چیه؟

‫داداش من، اگه به اروپا فکر کنی،

‫این اروپای متمدن، ساختاریافته،

‫کلیساهای جامع باشکوه

‫خونی که از دیوارهاش می‌چکه رو نمی‌بینی.

‫معماری، مهندسی، پزشکی.

‫خون و باز هم خون و باز هم خون.

‫گسست‌ها، بازسازی‌ها، بازتعریف‌های دائمی.

‫جابجایی‌های دائمی قدرت.

‫مرزهایی که کشیده میشن و پاک میشن.

‫به نام خدا!

‫بربریت محض.

‫فکر می‌کنی چطور، داداش من، یه عده آدم هستن

‫ که صنایع رو کنترل می‌کنن،

‫ که رسانه‌ها رو کنترل می‌کنن،

‫ که ارتباطات رو کنترل می‌کنن؟

‫اینا کین؟ کجا شکل گرفتن؟

‫چقدر طول کشید تا خودشون رو تثبیت کنن؟

‫هزاران سال کم داریم تا ‫بتونیم باهاشون رقابت کنیم.

‫له میشیم بدونِ

‫ هیچ‌جور اغماضی.

‫خودتو بذار جای اونایی که ‫بیمارستان‌ها رو طراحی می‌کنن.

‫وقتی همه چی از قبل آماده‌ست، حرف ‫زدن از به اصطلاح همبستگی آسونه.

‫به نظرت، چطور میشه همین سه وعده ‫غذای معروف رو در روز داشت؟

‫برای رسوندن کلسیم به بدن، بهترین چیز شیره.

‫شیر گاو کم‌چرب.

‫اونایی که شکمشون گرسنه‌ست، ‫اصلاً می‌تونن فکر کنن؟

‫اونایی که یه وعده غذای قطعی ندارن

‫ می‌تونن فکر منسجمی داشته باشن؟

‫کی می‌تونه اوضاع رو پیش ببره؟

‫نخبگان، اونایی که وقت فکر کردن دارن،

‫وقت سازماندهی دارن، وقت برنامه‌ریزی دارن،

‫اونا می‌تونن یه امکانی رو فراهم کنن.

‫بدون هیچ تضمین ممکنی، هیچ.

‫و هزینه‌ش؟

‫باید باهاش کنار بیایم

‫یا اینکه هیچ کاری نکنیم.

‫می‌تونیم به بربریتِ «باری به هر جهت» تن بدیم،

‫باور کنیم که این یه چیز ‫طبیعیه، که روال همینه.

‫این رو بدون که کاری که ما ‫اینجا سعی می‌کنیم انجام بدیم،

‫همون کاریه که اونا اونجا کردن،

‫ولی با خونریزی کمتر، وحشی‌گری کمتر

‫ و تو یه بازه‌ی زمانی کوتاه‌تر.

‫روی همه چیز فکر نشده، همه چیز مدون نیست.

‫آره، آدما می‌میرن، عذاب ‫می‌کشن، دردناک خواهد بود.

‫ولی چطور میشه بدون درد این ‫کارو کرد؟ می‌تونی بهم بگی؟

‫چطور میشه بدون خونریزی انجامش داد؟

‫اگه منتظر باشیم یه سری قوانین ‫وجود داشته باشه، نمی‌دونم

‫ قوانین حقیقت.

‫اگه منتظر باشیم که

‫ یه حس همبستگی اجتماعی به وجود بیاد

‫این سرمایه‌ست، بازاره، ابتکار خصوصیه.

‫این تویی.

‫چی؟

‫این تویی.

‫- من؟ ‫- آره.

‫ما. این ماییم.

‫با اراده‌ی تغییر دادن دنیا،

‫واسازی چیزهایی که غلطه،

‫و چیزهایی که می‌تونه یه ‫واقعیت جدید به وجود بیاره.

‫پیشرفت.

‫چرا که نه؟

‫اینم یه جور دیدگاهه.

‫- آره، پیشرفت. ‫- این باج‌گیریه.

‫این هیچ ربطی به باج‌گیری نداره.

‫- تصور کن دنیا چیه ‫- باج‌گیریه.

‫گوش کن!

‫ابدی.

‫ما که در مورد چیزی تصمیم نگرفتیم.

‫اونجا بود،

‫اونجا بود که قوانین رو وضع ‫کردن، قراردادها رو امضا کردن.

‫اونجا بود که خط و نشون کشیدن.

‫کافیه، رفیق.

‫ممنون. میرم با دوستام برقصم.

‫بس کن!

‫بس کن!

‫- بس کن، لطفاً! ‫- این آهنگ ماست!

‫این آهنگ ماست.

‫بهت گفتم بس کن، لعنتی!

‫♪ سرصبح از خواب پاشدم دنبال پول ♪

‫♪ تا تو خیابونا پادشاهی ♪ ‫♪ کنم و برش گردونم به لونه ♪

‫♪ من فقیر به دنیا اومدم ♪

‫♪ ولی پولدار می‌میرم ♪

‫♪ زندگی همینه ♪

‫♪ جای آدمای بی‌عرضه نیست ♪

‫♪ من فقیر به دنیا اومدم ♪

‫♪ ولی پولدار می‌میرم ♪

‫♪ روزا می‌گذرن ♪

‫♪ و مادرم روز به روز پیرتر می‌شه ♪

‫♪ باید از پول کار من نون بخوره ♪

‫♪ به عنوان یه پسر هیچ کاری نکردم ♪

‫♪ خدای من، زانو می‌زنم: ♪

‫♪ پروردگارا، به زندگی‌ام روشنایی ببخش ♪

‫♪ به من آرامش عطا کن ♪

‫♪ می‌خوام یه قاچاقچی خوب باشم ♪

‫♪ می‌خوام کلی الماس داشته باشم ♪

‫♪ می‌خوام کلی پاسپورت داشته باشم ♪

‫♪ می‌خوام رو همه‌ی قاره‌ها قدم بذارم ♪

‫خونه‌ی من همینجاست. من می‌رم.

‫مارسلینا!

‫بله!

‫می‌رسونمت.

‫می‌ذارمت خونه‌تون.

‫نه.

‫پس بذار یه کم پیشتون بمونم.

‫نمی‌خوام تنها باشم، ‫ همه چی خیلی ناجور بود.

‫باشه؟

‫نه.

‫چرا؟

‫چون که نه.

‫هوراسیو.

‫سرجیو.

‫ببخشید که یهو این‌طوری تماس گرفتم و ‫اینکه مجبور شدیم اینجا همدیگه رو ببینیم.

‫میخوای با من تمرین کنی یا ترجیح ‫می‌دی صبر کنی تا کارم تموم شه؟

‫منم ورزش میکنم.

‫خیلی خب.

‫نگران بودم.

‫امیدوارم همینطور باشه. منم ‫می‌خواستم باهات حرف بزنم.

‫می‌خواستی باهام حرف بزنی؟

‫عالیه، من اینجام، گوش می‌دم.

‫چه بلایی سر لئوناردو اومده؟

‫ببخشید؟

‫لئوناردو.

‫خوب می‌شناختیش، نه؟

‫یعنی چی، چه بلایی سر لئوناردو اومده؟

‫حس می‌کنم تو یه میخوای که بهم بگی.

‫آره، همینه.

‫فکر می‌کنی چه اتفاقی براش افتاده؟

‫نمی‌دونم.

‫دوست دارم بدونم.

‫کشوندمت اینجا چون باید با هم حرف بزنیم.

‫یه چیزایی هست که باید حل کنیم، نه؟

‫چرا اینقدر طولش داد تا ‫گزارشش رو تحویل بده؟

‫این مدت چی کار می‌کرده؟

‫آخرین بار کی دیدیش؟

‫این بازجوییه؟ چه خبره؟

‫به نظرت، چه اتفاقی برای لئوناردو افتاده؟

‫فکر می‌کنی ممکنه به قتل رسیده باشه؟

‫تو از رابطه‌ی من با لئوناردو خبر داری؟

‫می‌دونی اون برای من کی بود؟

‫ما دوست بودیم.

‫داشتیم سعی می‌کردیم مشکل منطقه ‫حفاظت‌شده شمالی رو حل کنیم.

‫نمی‌دونم چرا، حس می‌کنم تو یه نظری داری.

‫آره، دارم.

‫می‌خوای در میون بذاریش؟

‫نظرم اینه که حس می‌کنم ‫قراره برای من اتفاقی بیفته

‫که برای اون افتاده، نه؟

‫اون ناپدید شده، مگه نه؟

‫آخرین باری که دیدمش، حال لئوناردو خوب بود.

‫خیلی خوب.

‫و دلم می‌خواد باور کنم که ‫الان حالش از اونم بهتره.

‫مهم اینه که بدونی

‫که می‌تونی آینده‌ات رو اینجا تضمین کنی.

‫فقط باید عجله کنی و تصمیم ‫بگیری می‌خوای چیکار کنی.

‫موضع خودت رو مشخص کن.

‫بحث تمومه.

‫تصمیمت رو بگیر.

‫تصمیم بگیر چی می‌خوای، ولی تصمیمت رو بگیر.

‫و من می‌تونم کمکت کنم.

‫پنجاه هزار یورو.

‫هر وقت بخوای.

‫هر جا بخوای.

‫بدون رسید، بدون هیچی.

‫سریع، ساده.

‫صدتا؟

‫گوش کن.

‫وقتم رو تلف نمی‌کنم که برات توضیح بدم

‫چرا باید اینطوری بشه

‫و چه کسایی درگیر این ماجرا هستن.

‫ازت نمی‌خوام این کار یا اون کار رو بکنی.

‫ازت می‌خوام موضع خودت رو مشخص کنی.

‫می‌شه بگی کجا داریم می‌ریم؟

‫بهم اعتماد نداری؟

‫اینقدر کنجکاوی نکن، باشه؟

‫بهم اعتماد نداری؟

‫نمی‌خوام بدونم.

‫دوستت رو دیدم.

‫آهان؟

‫- کی؟ ‫- هوراسیو.

‫هوراسیوی بزرگ؟

‫هوراسیوی بزرگ.

‫و چطور بود؟

‫تازگیا دیدیش؟

‫با هم حرف زدیم.

‫آره؟

‫خبر داری که اون منفعت ‫خاصی تو ساخت جاده داره یا نه؟

‫تا جایی که من می‌دونم نه، ولی ‫با شناختی که ازش دارم، ممکنه.

‫چرا؟

‫چون یه مبلغ گنده‌ای بهم پیشنهاد داد

‫تا گزارش رو زودتر از موعد تحویل بدم.

‫مبلغ گنده، چقدر؟

‫صد هزار یورو.

‫صد هزار یورو؟

‫- صد هزار یورو؟ ‫- آره.

‫هیچوقت فکر نمی‌کردم اینقدر بیارزی.

‫صد هزار یورو؟

‫به من ۱۵۰ هزار یورو پیشنهاد داد.

‫ببخشید، ولی من تو همون صد هزار یورو موندم!

‫یا خدا!

‫می‌گه کارها باید قبل از ‫فصل بارندگی پیش بره.

‫عجله داره.

‫و تو چی جواب دادی؟

‫رد کردم، معلومه.

‫- معلومه... ‫- توهین‌آمیزه.

‫توهین‌آمیزه...

‫ولی بهم بگو، تو نزدیکای ‫تموم کردن اون گزارش نبودی؟

‫- چرا. ‫- و تا جایی که من فهمیدم،

‫از نظر زیست‌محیطی، به ‫صرفه است، اینطور نیست؟

‫محیط زیست می‌تونه خیلی چیزا باشه.

‫مثلا چی؟

‫ولی تو داری این احتمال رو ‫می‌دی که من این پول رو قبول کنم؟

‫نه، سرجیو.

‫دارم سعی می‌کنم بفهمم

‫چرا به تو ۱۵۰ هزار یورو پیشنهاد دادن.

‫برات توضیح دادم.

‫اتفاقا من همه داده‌ها رو دارم، ولی ‫نمی‌خوام عجولانه نتیجه‌گیری کنم.

‫می‌خوام کارم رو درست انجام بدم.

‫ولی اگه همه داده‌ها رو داری،

‫چی جلوت رو گرفته که نتیجه‌گیری ‫کنی و گزارشت رو تحویل بدی؟

‫چون می‌خوام طبق روال پیش برم.

‫نمی‌خوام اینجوری انجامش بدم.

‫بی‌خیال، توهین‌آمیز بود. ارزشش رو نداره.

‫- توهین‌آمیز؟ ‫- آره، حالم رو به هم می‌زنه.

‫حال به هم زنه.

‫حال به هم زن؟

‫می‌دونی چی حال به هم زنه، سرجیو؟

‫قدرتی که بعضی‌ها دارن تا ‫۱۵۰ هزار یورو رو رد کنن.

‫ارزشیه که بعضی‌ها برای پول قائلن،

‫آره، این حال به هم زنه.

‫این پول کثیفه.

‫و اونی که تو می‌گیری چی؟

‫هان؟ شاید حقوق تو تمیزه؟

‫می‌دونی چی حال به هم زنه؟

‫اینه که مردم به خاطر جایی که ‫توش به دنیا اومدن محکوم بشن،

‫بدون اینکه بتونن نیازهای ‫اولیه‌شون رو برطرف کنن.

‫که آدمایی مثل تو بیان اینجا و بتونن ‫صد و پنجاه هزار یورو رو رد کنن.

‫نمی‌بینی این پول کثیفه،

‫که از استثمار همون آدمایی به ‫دست اومده که ازشون حرف می‌زنی؟

‫و تو، نمی‌فهمی که حقوق خودتم کثیفه؟

‫که پستی که داری کثیفه؟

‫فکر می‌کنی پولی که از بانک ‫جهانی و اروپا میاد تمیزه؟

‫به این میگن «راحت کردن وجدان»,

‫که پولدارا ازش استفاده می‌کنن تا به ‫فقیرا کمک کنن، اونایی که هیچی ندارن،

‫اونایی که به کمک احتیاج دارن،

‫اونایی که نمی‌تونن از این وضع دربیان.

‫و خوبه که ما نمی‌تونیم از این وضع دربیایم.

‫خوبه که یکی رو از خارج بیارن

‫تا درباره یه جاده گزارش تهیه کنه

‫بعد بهش صد و پنجاه هزار یورو پیشنهاد بدن،

‫و اون آدم قدرت پاک و منزه ‫«نه» گفتن رو داشته باشه.

‫پس تو، این پول رو قبول می‌کردی، آره؟

‫آره؟

‫من قدرت رد کردن صد و ‫پنجاه هزار یورو رو ندارم.

‫هنوز نه.

‫خب، بهم بگو،

‫تصور کن این پول رو ‫گرفتی. باهاش چیکار می‌کردی؟

‫این سوالیه که تو باید از خودت بپرسی.

‫اگه می‌خوای بری مالدیو...

‫آه، نه!

‫می‌خوای برای مادرت یه خونه بخری؟ نه!

‫می‌خوای خرج دانشگاه ‫بچه‌های خواهر برادرت رو بدی؟

‫اون رو به یه یتیم‌خونه همین‌جا می‌بخشی.

‫چون بعد از این همه چیزی که ‫بهت داده شده، می‌خوای کمک کنی.

‫مگه اینجوری کار نمی‌کنه؟

‫و خوشحال از اینکه به ‫بشریت کمک کردی برمی‌گردی.

‫وقتی رسیدی ته، سمت راسته.

‫- می‌تونم اینجا پارک کنم؟ ‫- آره.

‫این چه قیافه‌ایه؟

‫منتظرت بودم!

‫یه هوایی عوض کن، من ‫اینجام. ترافیک رو که می‌شناسی.

‫دوستم سرجیو رو معرفی می‌کنم.

‫- مادرم، دومینگاس. ‫- سلام، حالتون چطوره؟

‫- خوبم. ‫- خوشبختم.

‫سرجیو لاغر مردنیه.

‫- ولی ریش قشنگی داره. ‫- مامان، اون کریول می‌فهمه.

‫غذا درست کردم، کاچوپا پختم.

‫- سلام بر اهل بیت! ‫- سلام.

‫بشین.

‫بلند نشو، خاله.

‫- چطوری؟ ‫- خوبم.

‫حالت چطوره؟

‫جیگر شدی!

‫- سرجیو، بیا اینجا بشین. ‫- چطوری عمو؟

‫ببین، این سرجیوئه.

‫- دوست‌پسرته؟ ‫- نه بابا، دوستمه.

‫دوست‌پسرم نیست.

‫مامان، اون کجا بشینه؟

‫کجا می‌تونم دستامو بشورم؟

‫تو دستشویی.

‫ببرش دستاشو بشوره.

‫می‌تونی برام یکم...

‫من اینجا یه مریض دارم.

‫خیلی وقته که مریضه.

‫هیچی نمی‌خوره.

‫هرچی می‌خوره بالا میاره.

‫باید دعا کنیم تا از جاش بلند شه.

‫بریم.

‫دستشویی اونجاست.

‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.

‫رژیمم، ولی خیلی لاغر نشدم.

‫اومده به ما سر بزنه.

‫کی اومده به ما سر بزنه؟

‫بلند نشو!

‫بشین.

‫داری میری لیسبون؟

‫داری میری؟

‫داری میری لیسبون؟

‫منم می‌خوام. منو هم می‌برید؟

‫نه، تو رو نمی‌بریم.

‫پشیش رو می‌شناسی؟

‫نه.

‫بیومبو رو می‌شناسی؟

‫بیومبو؟

‫عمو!

‫اون مهمونه! سرجیو مهمونه!

‫خب براش توضیح بده، می‌فهمه.

‫پشیش جزیره مانژاک‌هاست.

‫شماله؟

‫تو منطقه شمالی.

‫و از اینجا خیلی دوره؟

‫نه...

‫خیلی دور نیست، ولی یه جزیره‌ست.

‫می‌تونه با تو بره اونجا.

‫آره! با هم میریم پشیش.

‫داره خوابم می‌بره.

‫نه بابا، بیدارت می‌کنیم.

‫کی آبجو می‌خواد؟

‫یکی.

‫یه آبجو؟ دو تا.

‫- همه‌مون. ‫- همه؟

‫باشه.

‫همه.

‫بریم ببینیم به اندازه کافی هست یا نه.

‫هر نفر یکی.

‫بله، الان براتون میارم.

‫سرجیو.

‫آه، ببخشید!

‫آبمیوه؟

‫- حواست به هیکلت هست؟ ‫- الان دیگه میتونم ناهار بخورم.

‫به سلامتی همگی!

‫سرجیو، خیلی ممنون!

‫ممنون برای چی؟

‫برای اینکه سر زدی!

‫دیارا اینجاست!

‫بهم میاد؟

‫فقط اگه یه تاج بذاری.

‫ما تقریبا یه خانواده‌ایم.

‫- ما تقریبا یه خانواده‌ایم. ‫- خانواده‌ای از کجا؟

‫دیارا.

‫بیدار شو.

‫رسیدیم.

‫رسیدیم.

‫میتونی از پله‌ها بالا بری، یا نه؟

‫اوه، موهات!

‫سرجیو!

‫فکر کنم دیگه برم.

‫داری میری؟ ولی چرا؟

‫خسته‌ام.

‫بیا تو!

‫- نه. ‫- یالا.

‫نه.

‫خسته‌ام، خوابم میاد.

‫مگه نمیخواستی خانواده‌م رو بشناسی؟

‫مگه نگفتی که میخواستی همه ‫چیز رو در مورد من بدونی؟

‫خب؟

‫انجام شد.

‫ناهار خانوادگی.

‫فردا چیکاره‌ای؟

‫هیچی.

‫میرم جوتا رو ببینم.

‫شاید خونه‌ی من بمونه.

‫تو هم میتونی بیای.

‫پایه‌ای؟

‫آره.

‫- آره؟ ‫- با کمال میل.

‫و خیلی دوست دارم

‫که بشینی و ما رو تماشا کنی.

‫هان؟

‫خیلی دوست دارم

‫که بشینی و ما رو تماشا کنی.

‫بس کن.

‫داری مسخره‌م میکنی.

‫- نه. ‫- چرا، چرا.

‫نه.

‫- دوست داری سر به سرم بذاری، نه؟ ‫- نه.

‫بعضی وقتا، ولی الان شوخی نمیکنم.

‫- جدی میگی؟ ‫- آره.

‫داری ناز میکنی، مارسلینای کوچولوی من؟

‫مگه قرار نبود تو جنگل باشی؟

‫به کسی نگو منو اینجا دیدی، ‫منم به کسی نمیگم تو اینجا بودی.

‫سلام.

‫- رناتو. خوشبختم! ‫- سلام! سرجیو.

‫- چطوری؟ ‫- خوبم.

‫چه روز قشنگی! این ‫آفتاب، دیگه چی از این بهتر؟

‫اون لذت گناه‌آلود معروف.

‫لذت گناه‌آلود؟

‫♪ میخوام دندان باشم ♪

‫♪ و چاقو ♪

‫♪ میخوام چاقو باشم ♪

‫♪ و زخم ♪

‫♪ در یک بوسه‌ی سرخ ♪

‫♪ در نسیم به آغوش کشیده شدم ♪

‫♪ آرام نمیگیرم ♪

‫♪ مگر در طوفان ♪

‫♪ فقط در گردباد به خواب میروم ♪

‫♪ من خشم هستم ♪

‫♪ و واکسن ♪

‫♪ در جستجوی گناه و پند ♪

‫♪ فاصله‌ای میان درد ♪

‫♪ و آرامش ♪

‫♪ نبرد میان نور ♪

‫♪ و آینه ♪

‫- سلام! ‫- سلام.

‫میتونی ما رو ببری؟ اونجا یه کاری داریم.

‫- ما رو ببری. ‫- شما رو ببرم.

‫باشه.

‫- ادامه بدید. ‫- مستقیم؟

‫- آره. ‫- مستقیم.

‫ما اینجا پیاده میشیم.

‫- اینجا؟ ‫- اینجا.

‫اینجا وایمیستم.

‫ممنون.

‫ممنون.

‫- اونجا یه قرار داریم. ‫- باشه، باشه.

‫بهم گفتن آتوما مرده.

‫- جدی؟ ‫- جدی.

‫چه غم‌انگیز.

‫دیروز دفنش کردن.

‫چه اتفاقی براش افتاده؟

‫بهم گفتن مریض بوده، دل‌درد داشته.

‫نگادو بردش بیمارستان و اونجا مرد.

‫- چی گفت؟ ‫- دستشو میکنه تو آب.

‫این کارو نکن.

‫الان چپمون میکنه.

‫- خوبی؟ ‫- نه. دستت رو تو آب نکن.

‫- نمی‌تونم؟ ‫- بهتره نکنی.

‫تمساح؟

‫توش تمساح داره.

‫توی آب.

‫می‌تونم کمکتون کنم؟

‫- پارو بزنم؟ ‫- آره. می‌تونم؟

‫بیا اینجا بشین.

‫- نه، نیا. بشین. ‫- خسته است.

‫- بذار بشینه. ‫- خوبه.

‫بذار بشینه. ببینیم چطور پارو می‌زنه.

‫- می‌خوای پارو بزنی؟ ‫- می‌تونم؟

‫پارو بزن.

‫اینطوری. پارو می‌زنی؟

‫- پارو بزن. ‫- پارو بزن.

‫پارو بزن.

‫اینطوری.

‫محکم‌تر پارو بزن.

‫- بزن. ‫- بزن.

‫خسته است.

‫قایق به راهش ادامه می‌ده.

‫اون آدما رو اونجا می‌بینی؟

‫اسم این روستا چیه؟

‫اونجا؟ جوبل.

‫نماینده کمیته کجاست؟ شما می‌دونید؟

‫- اینجا نیست. ‫- اینجا نیست؟

‫نه، ولی زنش اینجاست.

‫اسم نماینده چیه؟

‫زنش؟

‫- زنه یا مرده؟ ‫- مرده.

‫باسیرو.

‫و همسرش؟

‫زنش، ایزابل هست.

‫ایزابل.

‫شما هم به همون زبون جوبل حرف می‌زنید؟

‫اونا زبون ما رو می‌فهمن، ‫ولی ما زبون اونا رو نمی‌فهمیم.

‫زبونشون پیچیده‌ست.

‫اینجا شالیزار هم هست؟

‫آره. اونجا. می‌بینیشون؟

‫می‌بینی؟

‫سلام!

‫حالتون چطوره؟

‫- خوبی؟ ‫- خوبم.

‫آقا باسیرو اینجاست؟

‫نه، مدرسه است.

‫مدرسه...

‫می‌تونم برم مدرسه؟

‫صبر کن، بهش زنگ بزنم.

‫ایزابل.

‫می‌تونم برم منبع آب رو ببینم؟

‫آره، می‌تونی.

‫ایزابل!

‫چطوری می‌ری به خونه‌های دیگه؟

‫چطوری می‌ری؟

‫با پارو.

‫موقع جزر، می‌شه پیاده رفت.

‫وقتی آب بالا میاد، با قایق.

‫قبلاً هم همینطوری بود؟

‫قبلاً؟

‫آب هم زیاد بود؟

‫نه.

‫کمتر بود؟

‫کمتر؟

‫چطوری می‌رید آب آشامیدنی بیارید؟

‫- چطوری می‌رید؟ ‫- با قایق.

‫- با قایق؟ ‫- با قایق می‌ریم تا جیفونکو.

‫دوره؟

‫اونجا... بعد از الالاب.

‫چقدر طول میکشه.

‫۴۰ دقیقه؟

‫یا بیشتر...

‫- اون، اونجا؟ ‫- برنادت اونجا منتظرشه.

‫- منتظر کیه؟ ‫- اون.

‫- اون زنی که پیراهن تنشه؟ ‫- آره.

‫خوبی؟

‫زنت چند بار بهت زنگ زد، نه؟

‫- سلام! ‫- سلام!

‫- خوبی؟ ‫- خوبم!

‫گفت دیروز رفتی صدف‌ها رو ‫کیسه‌ای ۱۰ هزار فرانک بفروشی.

‫اونجا نشسته منتظرته.

‫- می‌خواست چند بفروشمشون؟ ‫- ۸ هزار.

‫گفت که ترزا یه کتک مفصل می‌خوره.

‫ولی من مگه چیکار کردم؟

‫چون قیمت رو بردی بالا.

‫ترزا قیمت رو بالا نبرده، ‫این قیمتیه که من بهش دادم.

‫می‌گن تازه اومده و ‫داره قیمت‌ها رو می‌شکنه.

‫اونا تا حالا سه بار به ‫قیمت ۸ هزار فرانک خریدن.

‫و ما هم قیمت رو پایین نمیاریم.

‫مشکل ما نیست.

‫می‌تونن ۱۰ هزار بخرن. ‫اگه نمی‌خوان، به درک.

‫همین.

‫می‌گه هیچوقت صدف ۸ هزاری نخریده.

‫گفت ۱۰ هزار، نه ۸ هزار.

‫آره، ۱۰ هزار.

‫منتظرشه.

‫اودیلیا، گفت منتظرته که ‫اونا رو ۸ هزار بفروشی.

‫آهان، باشه.

‫اونا می‌گن که اون گفته ‫منتظرته تا ۸ هزار بفروشیشون.

‫این خونه‌شه.

‫می‌تونی بیای تو.

‫- کجا نوشتی؟ ‫- اولگا؟

‫بله؟

‫چرا اینقدر بد نوشتی؟

‫اوضاع چطوره؟

‫خوبم.

‫سلام بچه‌ها!

‫حالتون خوبه؟

‫- جواب بدین. ‫- خوبیم.

‫آره؟

‫خوبیم.

‫- اولگا، برات یه چیزایی آوردم. ‫- یه چیزایی آوردی؟

‫- برای بچه‌هام؟ ‫- آره.

‫یه چیزایی...

‫اسمت چیه؟

‫اینو ننداز.

‫اسمت چیه؟

‫سرجیو.

‫سرجیو.

‫من دوست بوجان هستم.

‫اسمت رو شنیده بودم، ولی فقط تلفنی.

‫آره.

‫آره.

‫حالت چطوره؟

‫خوبم.

‫- خانواده چطورن؟ ‫- همه خوبن.

‫برای خانواده یه چیزایی آوردم.

‫کیسه‌ی بزرگیه، فکر می‌کردم ‫چیزای بیشتری توش باشه.

‫کمه. خوبه، ولی کمه.

‫بوجان بهم گفت که کلی وسیله می‌فرسته.

‫ولی اون گالن ۲۵ لیتری گازوئیل کجاست؟

‫بوجان عادت داره برات یه ‫گالن ۲۵ لیتری گازوئیل بیاره؟

‫آره. کجاست؟

‫- نیاوردمش. ‫- چرا؟

‫دفعه‌ی بعد میارمش.

‫قرارمون این نبود.

‫پای تلفن،

‫گفت که کلی وسیله میاره. این که کمه.

‫این اون چیزی نیست که گفته بود.

‫اینطوری خوب نیست.

‫بهش زنگ می‌زنم.

‫اولگا، می‌خوام در مورد ‫یه چیزی باهات حرف بزنم.

‫در مورد پمپ آب

‫که خراب شده.

‫چرا خراب شده؟

‫اونا نمی‌خوانش، توی زمین ایرا است.

‫- ایرا پمپ رو نمی‌خواد؟ ‫- نه.

‫ایرا پمپ رو نمی‌خواد.

‫و مردم؟

‫- اونا نمی‌خوانش. ‫- نمی‌خوانش؟

‫و یه جاده که از اونجا توی ‫بولانیاها رد بشه چطور؟

‫نزدیک شالیزارها.

‫تو می‌خوای؟

‫برای ماشین‌ها و موتورها.

‫برای من فرقی نمی‌کنه جاده باشه یا نه...

‫پول برای کار دیگه‌ایه،

‫نه برای خریدن غذا ‫وقتی می‌تونیم کار کنیم. نه.

‫ما پیاز و گوجه فرنگی تولید می‌کنیم.

‫یه باغچه داریم که همه چی داشته باشیم.

‫موز دارین؟

‫موز داریم، انبه داریم،

‫همه چی.

‫پرتقال، گریپ‌فروت، نارنگی...

‫همه چی داریم.

‫ولی توی شهر باید همه چی رو بخری.

‫جاده داشته باشیم یا نه، برام فرقی نمی‌کنه.

‫اینجا می‌تونیم بریم صدف و ماهی بگیریم.

‫لازم نیست منجمدش کنیم. ماهی ‫تازه است، از دریا گرفته شده.

‫می‌پزیمش و می‌خوریمش، با پلو.

‫ولی توی شهر، باید همه چی رو بخری. حتی چوب.

‫این چوب رو خودم بریدم، ‫ولی توی شهر باید بخریش.

‫اونجا حتی باید آب خوردن ‫رو هم بخری، ولی اینجا نه.

‫برق... شما اجاره می‌دین.

‫اینجا من اجاره نمی‌دم، مال خودمه.

‫اگه آخر ماه نمرده باشم،

‫تو خونه‌ی خودمم.

‫به هیچکس بدهکار نیستم. ‫فقط روی خودم حساب می‌کنم.

‫سرجیو.

‫اینجا برات یه تخت آماده کردم.

‫اونجا برنج داری.

‫این همونیه که امسال برداشت کردیم.

‫این یکی هم مال امساله.

‫قشنگه.

‫این برنج مال امساله.

‫اون یکی، مال پارساله.

‫مال پارساله. تا تهش پره.

‫تا اینجا پر بود. همه‌ی اینا رو خوردیم.

‫این چیزیه که مونده.

‫- و اونجا؟ ‫- اونجا جاییه که می‌خوابی.

‫تختت رو مرتب کردم.

‫- تختت رو مرتب کردم، می‌تونی بخوابی. ‫- ممنون.

‫اونجا می‌خوابی.

‫- می‌تونم بخوابم؟ ‫- آره.

‫راحت باش.

‫ممنون.

‫خوشحالم که اومدی.

‫روی، اگه یه جاده از اینجا رد بشه،

‫توی این منطقه، نزدیک...

‫محل شما؟

‫قدیما، پدر و مادرهامون کلی بولانیا داشتن.

‫ولی الان، با تغییرات آب و هوایی،

‫حجم آب شور بالا اومده

‫و آب شور بیشتر بولانیاها رو گرفته

‫- مال روستا رو. ‫- همه چیز رو خراب کرده.

‫دقیقاً.

‫بولانیاهای ما الان خیلی کوچیک شدن،

‫در مقایسه با اونایی که مال والدین ما بود.

‫جوون‌ها از روستا فرار ‫کردن تا برن شهر درس بخونن.

‫هیچکس نمی‌خواد بمونه.

‫فقط پیرها موندن، ولی اونا ‫هم جون کار کردن ندارن.

‫برای همینه که تولید کم می‌شه.

‫ولی خب، اگه یه جاده از اینجا رد می‌شد

‫و اگه یه راه ارتباطی مستقیم‌تر با...

‫با روستای تو وجود داشت،

‫فکر می‌کنی مردم می‌موندن؟

‫معلومه که آره.

‫مشکل اینه که تو گینه بیسائو ‫همه چیز تو بیسائو هست.

‫کار می‌خوای، باید بری بیسائو،

‫اگه می‌خوای درس بخونی، باید بری بیسائو.

‫ولی اگه دولت همه جای گینه جاده می‌کشید،

‫اگه پروژه‌هایی راه می‌انداخت تا ‫جوون‌ها تو روستای خودشون کار کنن،

‫فکر می‌کنم مردم نمی‌رفتن.

‫ولی فکر نمی‌کنی یه جاده ‫ممکنه مزاحم بشه یا حتی

‫فرهنگ و سنت‌های روستا رو نابود کنه؟

‫فکر می‌کنی دووم بیارن؟

‫جاده‌ها بخشی از توسعه

‫برای یه کشور یا یه روستا هستن.

‫خیلی از مشکلات ما اینجا،

‫به خاطر اینه که ماشین‌ها ‫نمی‌تونن تا اینجا بیان.

‫اگه کسی مریض باشه یا زنی بخواد زایمان کنه،

‫چطوری خودشون رو به بیمارستان می‌رسونن؟

‫وسیله نقلیه نیست.

‫اگه جاده بود، برای روستا بهتر بود.

‫برای رفتن به شهر، فقط ‫کافی بود یه ماشین بگیری.

‫چند نفر اینجا زندگی می‌کنن؟

‫- تو الالاب؟ ‫- آره، تو الالاب، تقریباً.

‫بستگی داره.

‫تو فصل خشک، حدود ۴۰۰ نفر.

‫تو فصل بارندگی، تا ۶۰۰ نفر.

‫تو فصل بارندگی آدم‌های بیشتری هستن؟

‫- آره، جوون‌هایی که... ‫- برمی‌گردن؟

‫رفتن که سعی کنن تو شهر درس بخونن.

‫کی اینو اختراع کرده؟

‫کی این سیستم رو اختراع کرده؟

‫چندین قرن قدمت داره... ‫از زمان پدربزرگ‌هامون.

‫لوله‌ها این شکلی نبودن.

‫تنه‌ی درخت‌های نخل رو می‌بریدیم.

‫- قبلاً هم همینطوری بود؟ ‫- آره.

‫کاسومای!

‫- حالتون چطوره؟ ‫- خوبم.

‫- شما خوبین؟ ‫- آره.

‫- کاسومای! ‫- کاسومای کپ!

‫همه چی خوبه؟

‫دنبال پمپ آب می‌گردم.

‫پشت خونه‌ی نئوسا، نزدیک مدرسه.

‫می‌دونیم کجاست. از اون طرف.

‫از اون طرف؟

‫- می‌تونین منو ببرین اونجا؟ ‫- آره.

‫باشه.

‫الان؟

‫بزن بریم.

‫ممنون.

‫لوئیس، برگرد.

‫برگرد اینجا!

‫نمیاد؟

‫نه.

‫صبر کنین.

‫شما جوون‌ها رو می‌برین ‫و فقط پیرها می‌مونن.

‫نمیاد؟

‫نه.

‫چرا؟

‫چون که.

‫نمی‌تونه بیاد بهم نشون بده...

‫نه. شما قبلاً بزرگترها رو ‫بردین و فقط بچه‌ها موندن.

‫جاده رو نمی‌خوایم.

‫نمی‌فهمم.

‫من جولا نمی‌فهمم.

‫نمی‌فهمی؟

‫اون با تو نمیاد.

‫نه؟

‫- نه. ‫- چرا؟

‫شما جوون‌ها رو بردین و فقط پیرها موندن.

‫و پدر و مادرتون، اونا اینجا کار می‌کنن؟

‫آره.

‫- پدر و مادر همه‌تون؟ ‫- آره.

‫کی بازی می‌کنه؟

‫برزیل.

‫برزیل مقابل اسپانیا.

‫اینطوری؟

‫آره.

‫همه‌شو زدم، خوب نیست؟

‫- الان کچل شدی. ‫- آره.

‫آره، آره.

‫ولی بهت میاد. زود درمیاد، نه؟

‫الویس، تو چی فکر می‌کنی؟

‫ببخشید.

‫ماشین‌ها چی می‌تونن براتون بیارن؟

‫به نظر شما، ماشین‌ها چی ‫می‌تونن برای اینجا بیارن؟

‫چی می‌تونن بیارن؟

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫الو؟

‫سرجیو؟

‫کسی هست؟

‫سرجیو؟

‫بیا، یه کم آب.

‫بیا. سرجیو؟

‫دهنتو باز کن.

‫اینجا، اینجا.

‫باز کن.

‫یه کم آب.

‫خوبی؟

‫دهنتو باز کن. برات خوبه.

‫قورتش بده.

‫بهتری؟

‫پیغامت رو تازه امروز صبح دیدم.

‫ببخشید که اینقدر طول کشید.

‫یه کم دیگه بخور.

‫یواش، آفرین.

‫باز کن.

‫از این کار خیلی خوشم اومد.

‫ممنون.

‫چطوری اومدی تو؟

‫هان؟

‫خوشمزه است.

‫عجیبه، ولی خیلی خوشمزه است.

‫- سلام. ‫- سلام.

‫می‌تونم اینو بذارم پیشتون؟

‫بله، حتماً.

‫یه نفر میاد این پوشه‌ی زرد رو بگیره.

‫باشه.

‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.

‫ببخشید، سلام! این قایق به جزیره‌ها میره؟

‫این قایق به جزیره‌ها میره؟

‫بله.

‫رفیق!

‫رفیق، کمکم می‌کنی؟

‫مترجم: اشکان هیدی