Original subtitles

W poprzednim odcinku. Zadzieniem modlę się, żeby począć ten. Skąd to masz? Moja

matka podarowała to Annie.

I królową błogosławię.

To do lajna. Wody!

W Gołczy nic się nie dzieje. A tu przeciwnie.

Tańce, goście.

Mówią, że jesteś bękartem króla i węgierskiej dwórki. Ale ja w to nie

Jesteś znajdą.

Ojciec wrócił zabijany.

To nie jest mój ojciec!

Córeczko. Nie mów tak do mnie!

Karol Robert nie żyje.

Moje panowanie też przerwie śmierć. Rozpać to grzech.

Może ja już jestem przy nadzieja.

Oby Adelaido.

Kiedy wyruszamy do Wyszehrad?

Wyruszam. Ty wracasz na Wawel. Jak to?

Tym razem nie ulegnę.

Wyszehrad jest za daleko.

W trosce o ciebie jechalibyśmy zbyt wolno, a z pogrzebem nie będą czekać.

podobno ty czekasz na księży żagański, więc nie jest ci tak spieszną na Węgry.

Jest, ale Wielkopolska to matecznik mego rodu.

Masz na to czas, królu?

To sprawa królestwa.

A nasz kinc to nie jest sprawa królestwo?

Henryk każe na siebie czekać jak na króla.

Będziemy czekać, ile trzeba.

Nic nam po układzie z nim i na tronie węgierskim nie posadzą Ludwika.

Powinienem być już dawno w drodze do Wyszehradu.

Elżbieta sobie poradzi. Nie dam roztropniejszej królowej.

Wkrótce i ty tam dotrzesz.

Oby nie było za późno.

Szukasz powodu, by mnie zostawić?

Bez poparcia polskiego króla to mogę zaoferować Henrykowi.

Podpiszę układ z luksemburczykami i wkrótce cały Śląsk będzie czeski. Tylko

Sól wokół.

Wolko, gdybym nie chciał cię wesprzeć, nie trudziłbym się przyjazdem.

Napij się wina.

Spadzą się losy mojego księdza!

Masz za sobą Habsburgów, Wittelsbachów, Elżbietę i mnie.

Włoski z głowy nie spadnie.

A ty masz układ z luksemburgami.

Może na rękę ci czeski są?

Zaproponujmy Henrykowi.

Taki układ.

Książę Żagański, Henryk.

Jestem po twojej stronie, Bolko.

Wierzysz mi?

Miej baczenie.

To wchodzęc od króla.

Wybacz, pani.

Król jasno rzekł, pani. Że mu niemiła.

Co sprawisz, pani? Odsyła mnie na Wawel, a sam jedzie do Wyszehrad.

Ważnej sprawy.

Ciekawa mi jej imienia.

Dwór węgierski, słoniec pięknych niewiast.

Cóż tak patrzysz?

Nawet do Hesli dotarła Wiesio Klarzeza.

Król spieszy na pogrzeb Karola Roberta, a twoje koleby, pani, opóźniłyby orszak.

Zostaw to i odejdź. Nie zezwalam.

Król miłuje cię, pani.

Lecz takim zachowaniem łatwo możesz go do siebie zniechęcić.

Jeżeli z nim pojadę, będę pewna, że na Wawel nie przyjedzie kolejny Benkart.

Jedna mężczyzna, Katarzyna.

Kazimierz jest taki sam jak mój ojciec.

Ale ja nie będę jak moja matka, która musiała uciekać przed hańbą do swój

rodzinny dom. Nie jesteś jak twoja matka, pani.

Tyś królową Polski.

Co radzisz?

Więcej pokory.

Niech pra... tak by stała się królowi niemiłą.

Mimo ojcu należała się część księstwa Głogowskiego.

Luksemburgowie bezprawnie go wydzieliczyli.

Chce odzyskać co nasze.

Król Jan przekazał Głogów dożywotnio Henrykowi Jaworskiemu.

Mogę spróbować nakłonić go do zmiany decyzji.

To nie będzie prosto, Jan jest uparty i nieustępliwy.

Jeżeli wkrótce nie złożę hołdu, Czesi mnie najadą.

Kto wtedy stanie po mojej stronie?

Księstwo Świdnickie.

Możesz być wolny.

Możesz sam decydować o swoim losie.

Możesz być niezależny jak twoi przodkowie.

Twój sławny dziad Henryk.

Nigdy nie pozwoli narzucić sobie obcej zwierzchności.

Zgoda?

Odstąpię od umowy z Janem.

Lejcie wina! Pierw udowodnij swą przyjaźń.

Polko.

Chcę odzyskać również Bolesławiec.

Twój dziad go zagarnął.

Jestem gotów do ustępstw.

Bolesławiec jednak nie należy do mnie.

Władanim mistry Henryk, pan na Jaworze.

Przekonaj go zatem, by go zwrócił.

Takie są moje warunki.

Jeśli papież powiedział, że ponownie rozpatrzy skargę, trzeba jechać do

i patrzeć mu na ręce. Potrzebna jest zgoda króla. Ale nie ma Kazimierza, a

krzyżacy nie ustają w działaniach.

Nikt z was nie rozumie, że to wojna?

Prosto ze Świdnicy król musi jechać natychmiast do Wyszehradu. Po śmierci

Roberta tron Węgier musimy zabezpieczyć dla Ludwika. Inaczej tracimy sobie już

królka. Jeśli mamy wygrać z zakonem, niezbędne jest wsparcie Węgier.

Niechby i wszystkie narody przysiągły się przeciw nam.

Słowo papieża znaczy najwięcej. Wygraliśmy proces papieski. I co nam po

Benedykta?

Straciliśmy pieniądze, obiecując Gerhardowi wpłatę części tego, co zakon

winien.

Obiecaliśmy papieżowi tylko część pieniędzy ze 194

tysięcy grzywien, które krzyżacy są nam winni.

Czy srebro zakonu zasiliło królewski skarbiec? Mijają dwa lata. Czy

ziemię hełmińską i dobrzyńską?

Czy winą papieża jest, że umarł? Na mocy wyroku warszawskiego zakon został

potępiony. Od tego też się odwołają?

Benedykt XII potępił zakon, a Chlemens VI.

Jak będziemy tu dalej stać i dumać zamiast działać, to ich łaskawi.

Zaczekajmy, aż wróci król.

Jak długo?

Osiem? Dziewięć niedziel?

Czekajcie na przegraną, jeśli nie umiecie nic innego robić.

Ja od razu ruszam do Avignon.

Biskupie, ledwie wróciłem do domu, ale wyruszę z tobą.

Pojedziemy przez Wyszehrad.

Nadłożymy drogi. Dobry pomysł.

Król powinien znać twoje zamiary, biskupie. Jeśli wyruszysz ze mną, kto

Adelaidę ze świdnickiego dworu?

Sam. Udam się do papieża.

Królową odbierze zaufany Jan Jura. Od komorzy krakowski.

On nie jest godzien takiego zadania.

Nie wiem skąd o tym wiesz, ale ja ręczę za niego.

To jest pan niezbyt tamożnego, ale tatnego rodu.

Sprawny, silny, całym sercem oddany królowi.

Adelaida będzie przy nim bezpieczna.

Przygotuję orszak.

Ruszaj.

Wybacz, pani!

Ano, chyba nie było dane poznać się?

Chyba nie.

Jura. Jan Jura.

Dobarne cię.

Ty łobuździa!

Słyszałaś tego łajdaka? Właśnie wyświadczyłem mu przysługę. Jaką

Wybawiłem go od bardzo złej białogłowy.

Mam nadzieję, ujrzeć się, panie, niebawem.

O! Stój!

Stój! Stój! No to jeb!

Mąż szlachetny oddaje panu przysługę, a pan bić go chce? Przysługę?

Nakryłem go z żoną w łożu!

Co?

Będzie ci tu lepiej niż w kuchni.

Mniej pracy, lżej. Boże, jest to prawdę?

Nie wiem, czy podołam. To masz nie podołać.

Nawet ona daje rady. Pół dnia podłogi mije.

Gorsza być nie możesz.

Powoli, ale dokładnie. A jak to mówi nasza pani Adelaida? Pani w swiednicy.

Więc teraz będzie dokładnie i spieczno.

Audrey ci pomoże.

Gdybyś czegoś nie widziała, nie lękaj się pytać.

W kuchni na komnaty?

Niby to ma być lżej.

Ale jakoś nie widzę, żebyś się radowała.

Raduję, ale lękam się.

Jak coś nie tak zrobię, stukanie po myśli ustawię.

No i co z tego?

Przecież nic ci zrobić nie mogą.

Na kuchnię mnie wrócą.

Albo jeszcze gorzej.

Każą odej. Nie dworuj.

A za tobą to szampan i gęza stoi.

A to Gabi wziął cię na słuszkę.

A jak masz się za ojczyma, doradcę króla?

To nie mój ojczym.

Mikołaju!

Jak się do mnie zwracasz?

Nie takie twoje imię?

Panie?

Pasałeś mnie przyjąć na słuszkę?

Sama tego chciałaś.

Podobno ciążyła cię praca w kuchni. Obieranie rzepy, łuskanie fasoli.

Twoja matka mówiła, że zależy ci na... Tylko to, co jej mówię, powtarza tobie?

Tylko to, co trzeba.

Rewpytam się do mnie.

Twa pomoc jest mi zbędna.

Dlaczego widzisz we mnie wroga?

Jednego dobrego słowa nie masz dla mnie?

Chcesz mnie kupić posadą?

Nie pojmuję.

Nie pojmuję, jak tak cudowna niewiata ma taką córkę jak ty.

Jaką? Niewdzięczną, nieposłuszną i knurą!

W niczym cię już nigdy nie pomogę.

Dość mi starań!

Masz to, czego chciałaś. Raduj się, ty małdre.

Nie tęsknisz za Gałczą?

Miłuję Gałcze, ale... Mieszkanie bliżej Wawelu bardziej ci odpowiada.

Tęcej się tutaj wydarza.

I nie tęsknię, kiedy wyjeżdżasz.

Wybacz, najmilsza.

Znów mnie opuszczasz.

Tylko kilka niedziel.

Wrócę, nim skończy się lato.

A może przywiozę ci jakiś podarek.

Suknie, klejnoty.

W Wyszehradzie znajdę jakieś najpiękniejsze.

A spotkasz się tam z królem?

Tak, a czemu pytasz?

Takie no.

Bez powodu, ciekawa byłam.

Cęsknisz na nim?

Tak.

Jako za naszym władcą.

I nic więcej.

Nic więcej.

o weselu.

Kaczmarzu, ile mam czekać? Zaraz, zaraz przyjdę. Już, już, już podaję. Poczekam.

Audra?

Co ty tutaj robisz?

Piję.

Natychmiast wracaj na dwór.

Po co?

Żeby Ligendzie nie było przykro?

Okaż mu więcej szacunku. To mój przyszły mąż.

Twój. Nie mój.

Wstawił się za tobą.

Masz dobrą pracę, o wiele lepszą niż w kuchni. Nie prosiłam go o to.

Ależ ty jesteś uparta. Dla samej przekory chcesz zapsepaścić świetną

Włóczyć się po karczmach. Audrey, nie włóczy się, tylko pracuje.

Prawda?

Słucham, to żart?

Nie, pomagam w karczmie.

Płacę grosz na miesiąc.

O grosz więcej niż na Wawelu. Sama mi tu pomagałaś.

Tak, ale... Jesteś pewna, że chcesz tu zostać?

Tak. Zdanie nie zmienię.

Twoja wola.

No co tak stoisz? Idź do kuchni. Kapustę trzeba gotować. A ja mam już szabat.

Proszę pani.

Wybacz, biskupie, że przeszkadzam w modlitwie.

Wszystko gotowe do wyjazdu.

Martwi się, biskup, że nadłożymy drogi, ale musimy... Martwi mnie, że jest już

za późno.

Nawet jeśli krzyżacy dotarli do Awinionu, jeszcze nie wszystko

Lękam się, że wszystko, a przynajmniej to, co udało się wywalczyć w procesie z

zakonem, przepadło wraz ze śmiercią papieża Benedykta.

Los nam nie sprzyja.

Dokąd spieszysz, pani?

Księżna mnie wzywa. Wybacz, panie.

Ma wiele innych dwórek.

Pani czeka. Niech czeka.

Wybaczę, gdy powiesz jej, żeś czas spędziła z najzacniejszym rycerzem.

Pogam, puść mnie.

Honor cię wielki spotkał, panie.

Ja...

Zasłuchałem się pochwał, że lepszego rycerza od ciebie nie sposób znaleźć.

A ty co?

Niegodny zmienić się rycerzem.

Głupcze. Mógłbym cię zmieścić z jednym uderzeniem miecza.

Proszę, wstańmy do walki.

Żaden to honor zwyciężać nad słabszym. A uchybiać niewiastom?

Sama chciała.

Wiem, co widział.

I doniosę o tym księciu Świdnickiemu.

Błagam, zabierz mnie ze sobą. Ja nie poczyłuję kolebę.

Musisz mieć baczenie na swój stan.

Nie zachowuj się jak dziecko. Ja już dawno przestałam nim być. Dlatego wiem,

czemu nie chcesz mnie wysychać.

Czemu? Żebym ci nie zajmowała miejsca w łosie, kto chyba przeznaczyłeś dla

węgierska dwórka. Postradałaś zmysły? Jako żona, żona... Jako żona właśnie

mnie słuchać.

Niedorzeczne jest, że powtarzać muszę, co już raz rzekłem.

Wracasz na Wawel.

Musisz się jeszcze wiele nauczyć.

Wybaczam ci teraz, ale zapamiętaj sobie.

Moje słowo jest niepodważalne.

Tak, panie.

Nie życzę sobie więcej takich ataków zazdrości.

Dajecie ku temu powody?

Widzimy się na Bawaju.

Bądź zdrowa.

Ależ księżno, oczywiście.

Pełka jest mężem wielkiego honora.

Księżna właśnie opowiedziała mi o twoim czynie.

Każdy zachowałby się tak samo, widząc niewiastę w potrzebie. Nie Gunzel.

Czy spotka go jakaś kara, pani?

Niczego bardziej nie pragnę.

Niestety w tej kwestii jestem bezradna.

Gunzel to rycerz księcia. Przysłużył mu się w wielu bojach.

Bolko wysoko go ceni.

W moich oczach niesłusznie.

Dziękuję ci, Pełko, w imieniu mojej dwórki i swoim.

Mam wobec ciebie dług wdzięczności.

Nie trzeba, księżno. Zbytek ławki.

Kiedy wyruszacie?

Orszak gotowy. Król ponagle. Zatem niebawem. Pożegnam się z Kazimierzem.

Dług? Cudownie. Teraz warto poprosić. Lepszej okazji nie trafię. O co?

Księżna pniła Jagnę na swój dwór. Mowy nie ma i Pytkowi powiem to samo.

To szybciej znajdzie męża niż na Wawelu. Do Świdnicy wjeżdżają się najlepsi

wydarzenia Europy. Najlepsi i najgorsi. Nie zostawię tutaj córki kasztelana

krakowskiego.

Nie

powinieneś

oddalać się od orszaku, panie.

Potrzebuję twojej porady, Pełko.

Książę Żagański odmawia sojuszu?

Nie będzie żadnego sojuszu. Mówisz to tak spokojnie?

Henryk jest zbyt uparty. Nie ufam mu.

Od początku wiedziałem, że rozmowy z nim nic nie dadzą.

A nie pojmuję, skoroś wiedział o tym wszystkim, to po co chciałeś się z nim

widzieć? Bo bardziej niż księstwo Żagańskie interesuje mnie sama wdchowa

należąca do niego.

Chcę ją przyłączyć do królewka.

To jest ostatni skrawek Wielkopolski, jakiego nie udało się odzyskać mojemu

ojcu. Zaatakujesz Henryka?

Odrzucony sojusz jest wystarczającym powodem, nieprawdaż?

Wolko o tym wie?

Myślisz, że przystałby na to? Nie.

Myślę, że to może oznaczać koniec dobrych stosunków między wam.

Zdaję sobie z tego sprawę.