Original subtitles

Ai bëri një salto të bukur.

Ai do të jetë gjimnast.

Vallëzo, mami. Do ta bëjë vëllain tim të vogël të kërcejë.

Hajde, babi. Vallëzo.

Babi, pse po e refuzon?

Nuk është bërë ende. Zhurma i shqetëson njerëzit.

Çfarë njerëzish?

Sinqerisht, a shihni ndonjë njeri këtu?

Në shtëpi, jemi të kujdesshëm për shkak të fqinjëve.

Por ne as fqinjë nuk kemi!

Dhe askush nuk vjen kurrë.

Mami, kërkoji ta rrisë zërin.

Hajde, babi. Ngrite zërin.

Atje, mund të kërcesh.

- Çfarë ishte ajo? - Nuk e di.

Më jep një pecetë.

Nilufar, mos rri pranë dritares.

Faleminderit Zotit që jemi shëndoshë e mirë.

Fikeni.

E vrave.

As nuk e pashë. U hodh përpara makinës.

Zemër, rruga nuk është e ndriçuar. Këto kafshë të shkreta shtypen.

Ishte thjesht një aksident.

Çfarë do të jetë, do të jetë.

Zoti me siguri e vendosi atë në rrugën tonë për një arsye.

Ai vrau një qen. Zoti nuk ka të bëjë fare me këtë.

Nuk është faji i tij. Nuk e bëri me qëllim.

Një tjetër shenjë.

ISHTE VETËM NJË AKSIDENT

A është rripi?

Nuk e di. Ndiz makinën.

Vazhdo.

Përsëri.

Mjaft më. Është e kotë.

Më falni, ju lutem.

A ka ndonjë garazh afër?

Dy kilometra larg.

Kjo është shumë larg. U prisha me familjen.

Nuk ka asgjë më afër.

A mund t'i telefonoj?

Nuk e kam numrin.

Në rregull, faleminderit.

Zotëri, mund të përpiqem ta riparoj.

Kjo është shumë e sjellshme.

Hajde, Rahim, ne jemi miq.

Nëse ndonjëherë ke ndonjë problem, mund të mbështetesh tek unë.

Kështu është.

- Omid. - Çfarë?

Mos e mbyll telefonin. Do të kthehem menjëherë.

Çfarë po ndodh?

Një familje u shpërbë.

Do të përpiqem t'i ndihmoj ata.

Je ende aty, Rahim?

A po dëgjon?

Kur do ta kthesh furgonin?

Duhet të jem atje për një orë.

E njëjta gjë çdo herë.

Meqenëse klienti nuk është aty, kthe mallin.

Po, duhet ta sjell pajën.

Është urgjente. Bëhu sportiv.

Prit, kam një telefonatë tjetër. Flasim më vonë.

Përshëndetje, mami. Gjithçka në rregull?

Kush i ndezi dritat?

Omid! A e ndeze dritën?

Omid?

Më fal, po kërkoja dritën e banjës.

Kam gabuar çelësin.

Fike. Është çelësi tjetër.

Në rregull. Më vjen keq.

Më fal, mami.

Ishte një klient.

A keni ngrënë darkë?

Pse?

Ha. Do të vij së shpejti.

Mami, të lutem, furgoni nuk është i imi.

Në rregull.

Nuk mund të vij tani, mami im i dashur.

Në rregull.

E kuptova. Po.

Pikërisht ajo që kërkuat.

Një markë e huaj.

Mos u shqetëso, do të ketë gjithçka.

Diçka tjetër?

Të dua.

Shihemi më vonë.

Si quhet ai?

Njësi.

Njësi?

Njësi?

Njësi?

Po?

Omidit i duhet kutia e veglave.

Nga dera, në të djathtë, është dollapi me kuti veglash.

Në atë mënyrë?

Po.

Faleminderit.

Ndiz motorin.

E kam ndryshuar. Është e përkohshme.

- Shumë faleminderit. - S'ka problem.

- Çfarë? - Çelësi.

- Për çfarë? - Është urgjente.

Dhe paruket për motrën tënde?

Bashkohuni me mua me furgonin. Mos harroni rrobat e mia.

- Kujdes me biçikletën. - Sigurisht. Relaksohu.

Dil që andej.

Çfarë po bën?

Hesht, pleh.

Thjesht hesht. Mos u lëkund.

- Po të varros. - Jo!

Kopil i ndyrë!

Çfarë po bën?

Ndalo!

Ndalo! Nuk marr dot frymë!

Mos e bëj këtë!

Unë kam familje. Mos e bëj këtë.

A është ky emri juaj i vërtetë? Rashid Shahsavari.

Po, jam unë.

Dëgjo, merr kartën time bankare.

Kodi është 1329. Tërhiq çfarë të duash.

A nuk ishte Ekbal një emër mjaftueshëm i mirë?

Është më e shkurtër, më e shpejtë.

Ndalo!

Kush është Ekbali?

Mbylle gojën, bir kurve!

E thoshe këtë dikur. Të kujtohet?

Ti the, "Nëse nëna jote nuk do të ishte kurvë,

Ajo nuk do të kishte bërë asnjë seks si ti."

Pra, ti copë mut?

A e ke harruar Ekbalin?

Eqbali, Këmba e Kunjit. Të biesh ndonjë zile?

Do të ndodhë së shpejti.

Nuk e kam dëgjuar kurrë atë emër!

Kush është?

Mos u bëj i zgjuar me mua.

Mendon se një jetë e mjerë ma ka fshirë kujtesën?

Që nuk të njoh dot?

Që mund të na i lidhësh sytë,

Na ul përballë murit, dhe ne nuk do të të njohim?

Veshët tanë mund të dëgjonin të gjitha njësoj.

Zhurma e hapave të tu.

Do ta njihja cicërimën e këmbës tënde artificiale kudo!

Ai tingull i tmerrshëm ende më tingëllon në vesh.

Mendon se jam budalla? Hë?

Më ka fiksuar për vite me radhë.

Ma shkatërrove jetën, idiot.

Për vite me radhë? E humba këmbën vitin e kaluar në një aksident.

Ndalo!

- Do të ta tregoj! - Betohem! Shiko vetë!

Shikoni plagët e mia!

Do të shihni që janë të kohëve të fundit.

Do të takohem me mjekun sot.

Kërko për veten tënde.

Po të lutem, ndalo.

Ndalo.

Nuk marr dot frymë. Nuk marr dot frymë.

Ndalo.

Mos e tërhiq! Është një gjymtyrë artificiale!

Tërheq këmbën e pantallonave lart.

Do ta shohësh.

Mos tërhiq.

A është ajo një plagë e vjetër?

Ku shkove?

Më nxirr që këtej.

Më ndihmoni, po mbytem.

Ejani më nxirrni që këtej.

Eja, po të lutem.

Nxito, po mbytem.

Çfarë të bëra që ta meritosh këtë?

Më nxirr që këtej!

- Përshëndetje. Si je? - Mirë. Po ti?

- A është Salari këtu? - Po, sipër.

Përshëndetje, Salar.

- Vahid. Si je ti? - Po ti?

- Mirë. Faleminderit. - Ku ke qenë, shoku?

- Si është ajo veshkë? - Jo keq.

Uluni.

- Po të shqetësoj? - Çfarë të sjell këtu?

Meqenëse je këtu të martave, erdha unë. Nuk doja të telefonoja.

Është e rëndësishme.

Më thuaj më parë nëse ke vizituar një mjek.

Të kam caktuar dhjetëra takime. Po e shtyn shumë.

Kujdesuni për veshkën tuaj.

Ne gjithmonë të quanim kokëtrashë.

Duke mbajtur shpinën gjatë gjithë kohës. Tani dukesh vërtet si një enë.

Jam mbytur. Do të iki.

Pra...

Këtu.

Kush është ai?

I përket Peg Leg.

Si e morët?

Më në fund e gjeta.

E godita me makinën time.

Ai është në bagazhin tim.

Je i çmendur, Vahid?

Mos u shqetëso, ai është gjallë.

Kam nevojë për ty. Kam një dyshim.

Mund ta konfirmosh që është ai?

Më ndiq.

Çfarë të ka zënë në mendje?

Merrni në konsideratë pasojat.

Nuk dija çfarë të bëja. Kur e pashë, humba mendjen.

E di çfarë më bëri ai bir kurve?

Ai mori gjithçka. Dinjitetin tim, gruan time, punën time.

Humba gjithçka!

Madje hapa një gropë për ta varrosur të gjallë.

Por më bëri të dyshoj. Thotë se nuk është Ekbali.

Po të kërkoj vetëm të më ndihmosh ta identifikoj.

Kjo është ndryshe nga ty.

Ne nuk jemi vrasës. Ne nuk jemi si ata.

Nuk ka nevojë t’u hapësh varret. E kanë bërë vetë.

Janë idealet e tua ato që do të varrosje.

Dëgjo, nuk erdha këtu për ta dëgjuar këtë.

Nuk më intereson më.

Do ta përfundoj atë që kam nisur.

Po të kërkoj vetëm të konfirmosh që është ai.

Edhe nëse është ai, lëre të shkojë. Nuk do t'ia dalësh mbanë.

Salar.

Gjatë kohërave më të këqija të jetës sime, ti ishe aty. Më mbështete.

Nuk do të të harroj kurrë.

Nëse nuk më ndihmon, nuk do ta mbaj fajin kundër teje.

Do të bëj atë që duhet të bëj.

Mos e bëj këtë, Vahid.

Po, miku im?

Telefononi këtë numër.

Bëj atë që të thotë ajo.

Në rregull.

Kthehu djathtas.

Ke arritur në destinacionin tënd.

Kaq ishte. Buzëqesh, Goli.

Më falni, dy sekonda.

Shikoni trenin tim.

- Duhet të përgjigjem. - S'ka problem.

Përshëndetje?

Përshëndetje, Merjem. Si je?

Po, e gjithë seria është gati.

Do ta dërgoj sonte.

Më falni.

Dasma është nesër. Tani për tani, po bëj portretet.

Ritukimet kanë mbaruar. Do t'i kesh...

Sigurisht, mos u shqetëso.

Vazhdo dhe bëj zgjedhjen tënde. Por na mbaj larg telasheve.

Në rregull.

Kjo tingëllon mirë.

Faleminderit. Kujdesu për veten.

Shihemi më vonë.

Përshëndetje. Si jeni?

Do të marrim më shumë në ndërtesën me tulla atje.

Është mirë të ndryshosh cilësimet.

Siç të thashë, jam i mbytur.

Por meqenëse Salari të ka dërguar, po të dëgjoj.

A nuk është ajo znj. Biglari, që u arrestua me ju?

Ëëë, a mund të dalim jashtë për disa minuta?

Për çfarë?

Po dëgjoj.

Është mjaft delikate. Nuk mund të flas për këtë këtu.

Jam shumë i zënë, zotëri, siç mund ta shihni.

Dil jashtë, dhe unë do të të bashkohem kur të mbaroj. Faleminderit.

E gjeta Peg Leg.

Ti e quajte atë Gimp, besoj.

Kush je saktësisht ti?

U arrestova dy javë pas teje.

Për bashkëpunim dhe propagandë kundër regjimit.

E lexova hetimin tënd.

Kam nevojë për ty.

Për t'u siguruar që është vërtet ai.

Ai është këtu?

Po. Mos ki frikë. Ai nuk mund të lëvizë ose të flasë.

Ai është në pjesën e pasme të furgonit.

A e vrave ti atë?

Jo, bastardi është gjallë.

Më duhet të më ndihmosh ta identifikoj.

Nuk mund të të ndihmoj.

Salari bëri një gabim të rëndë që të dërgoi tek unë.

Sapo po rifilloj një jetë normale.

Dhe ajo po përgatit dasmën e saj, e cila është nesër.

Të lutem largohu.

Ai më rrahu aq shumë sa më duhet ta mbaj veten vazhdimisht.

Dukem si budalla. Më quajnë kokëtrashë.

Po pres konfirmimin tënd për t'u kujdesur për të.

Kokëfortë apo jo, nuk më intereson.

Nuk mund të të ndihmoj.

Largohu ose do të të nxjerr jashtë. Tani humbu.

Më falni, miqtë e mi.

Pra, si po dukemi?

Ali, këtu. Goli, nga ana tjetër.

Po, kjo nuk është keq.

Një...

Kemi të zezë mbi të zezë.

Kthehu në mënyrën që ishe më parë.

Po, kjo është bukur.

Ëh...

Shikoje atë.

Do të bëj një telefonatë dhe do të kthehem menjëherë. Më vjen keq.

Përshëndetje?

Përshëndetje, Salar.

Ai është në furgon.

Çfarëdo që të bësh, Shiva, mos thuaj asnjë fjalë.

- Pse? - Ai mund të të dëgjonte.

Do të flasim më pas, në rregull?

- Je i sigurt që është ai? - Jo, përndryshe nuk do të kisha ardhur.

- Dhe pastaj çfarë? - Çfarë do të thuash?

Edhe nëse është ai, çfarë do të bësh?

Ma lër mua, mos u shqetëso.

Nuk dua të të shkaktoj telashe.

- Por a është ai? - Nuk e di.

Isha me sy të lidhur gjatë gjithë kohës.

Shiva.

Humbuni.

- Po, zemër? - Kush është ai? Çfarë do?

Përshëndetje, vëlla.

Do të martohemi. Erdhëm për foto. Është gjithçka e ligjshme.

Festa është nesër. E kupton çfarë dua të them.

Unë kam atë që ju nevojitet.

Por?

- Çfarë i the? - Më thuaj çfarë do ai.

Mos u shqetëso. Ai erdhi të më tregonte diçka.

Dukesh i shqetësuar.

Kthehu brenda.

Ai solli Gimp-in.

- Kush është ai? - Çfarë?

Gimp-i.

Gol...

Sillni ujë!

Mos u mërzit kaq shumë.

Goli, qetësohu. Është në rregull.

Kthehu brenda.

Jam mirë.

Gol.

Gol.

Ku është bastardi?

Qetësohu.

Ai do të të dëgjojë.

Hape!

Hesht.

Ku e gjete atë?

Nuk e di kush je apo çfarë do.

Por e di që është shumë për Golin.

Nëse i ndodh diçka asaj, ki kujdes.

Ali, ndalo. Kthehu brenda.

E kupton? Nuk mund të të themi nëse është ai apo jo. Largohu.

Po bën shaka? Ai djalë më shkatërroi jetën.

Nuk do ta lë këtë derisa të di nëse është ai.

Të thashë të largoheshe.

Na ke futur në një rrëmujë të madhe.

Hape përsëri që ta shoh.

Jo ti.

Ai mban erë djerse njësoj si ai, gjithsesi.

- Por... - Çfarë?

I vetmi person që mund ta identifikojë është Hamidi.

Shiva, nuk mund ta sjellësh atë të çmendur këtu.

Do të shkojmë tek ai.

Goli sapo është duke u rikuperuar. Nuk mund të marrim asnjë rrezik.

Pse erdhët ju të dy këtu?

Dëgjo, nuk kam asgjë për të humbur.

Por Goli është shumë i brishtë.

Hamidi është i vetmi që mund të na ndihmojë.

Kush është Hamidi?

- Një nga... - Çfarë po presim?

Dëgjo. Na presin të kthehemi në shtëpi.

Më jep celularin tim.

Hajde pra.

Përshëndetje, mami.

Jam mirë.

Do të shkojmë të bëjmë më shumë foto me Aliun dhe Shivën.

Po, kështu është.

Jo, por këtë mbrëmje...

Mos u shqetëso. Do të kthehem vonë në shtëpi.

Në rregull. Të dua.

Je i qetë? Po vijmë.

Në rregull. Por më parë, më jepni celularët tuaj. I fikur.

Hyr brenda.

Duhet të shkosh drejt.

Një seancë fotografike.

Oh, të lutem, kemi shumë foto. Ndalojeni.

Çfarë rrëmuje.

Ti ankohesh vazhdimisht. Mjaft më.

- Nuk e kuptoj... - Hëshh.

- Përshëndetje. - Përshëndetje. Si jeni?

Përshëndetje.

- Vahid, Abolfazl. - Gëzohem që u njohëm.

- A është doktori këtu? - Po, hyr brenda.

Shpresoja ta shihja.

Sigurisht.

- Si është shëndeti juaj? Më mirë? - Po. Faleminderit.

- Ti? - Gjithçka është në rregull.

- Faleminderit. Mirupafshim. - Me kënaqësi. Mirupafshim.

Hamidi do të bëjë një krizë.

Mora tapa veshësh për Gimp-in.

Dhe kjo, për ta vënë në gjumë.

A funksionojnë ato gjëra?

Po, Hamidi i rekomandoi. Dhe shoku im më tha çfarë të bëja.

Nuk kemi mundësi ta vrasim.

Më falni, a mundem?

- Çfarë është kjo? - Jepu atyre para.

Këtu.

- Kjo është e gjitha? - Po.

Ne nuk kemi asnjë para në dorë.

Parko pranë kamionit të vogël.

Ja ku është.

Hej.

Ai është jashtë mendsh.

Ku po shkon?

Ata po vijnë.

Mjaft. Hyr brenda.

- Çfarë do? - Po shkojmë diku të qetë.

Ke pak guxim. Pse po më shqyen kofshët?

Dëgjo, mik, kjo është serioze.

A po më flet mua?

Hesht, Hamid!

Na trego ku mund të shkojmë për të bërë një bisedë të qetë.

Shko drejt, pastaj së pari djathtas.

- O ti copë e keqe! - Hamid!

Është ai! Është ai plehra!

Më lër të shkoj! Lëre të shkoj!

Hamid, hesht ose do të të nxjerr jashtë.

Betohem se është ai!

Ajo është këmba e mallkuar që humbi në Siri.

Ai e shpërthente veten me djem si unë.

Ia kam kaluar dorën mbi këmbë për pesë vjet në makthet e mia.

Më lër të shkoj!

Së pari, duhet të jemi të sigurt.

I sigurt për çfarë?

Më bëri të ndieja këmbën e tij të kalbur me një fashë në sy

për të vërtetuar bëmat e tij në luftën e tyre të shenjtë të mallkuar.

- Më lër të shkoj. - Qetësohu.

A e pranoi ai se ishte Ekbali?

Çfarë do të thuash, prano? A fole me të?

Para se ta rrëzoja, po.

Janë të gjithë të çmendur, betohem.

Pret që ai ta pranojë?

Jepi dy minuta dhe do të na varë të gjithëve.

Nëse e lejojmë, ai do të na zërë përsëri në kurth.

Për sa kohë që ai nuk ka folur, unë...

Më shiko, do ta bëj të flasë!

Askush nuk e prek atë për sa kohë që ai nuk e ka pranuar se është ai.

Ku e morët këtë gjysmëmashtrues?

Sa djemve u është prerë këmba e djathtë në të njëjtin vend?

dhe të njëjtat shenja në këmbën e majtë?

Hesht. Ai është një mik i Salarit.

Tani e kuptoj. Ai i dobëti, Salar.

- Më lër të shkoj! - Dil jashtë!

I thashë, më lër të lirë.

Më jep një minutë.

Qetësohu. Pse po bërtet?

Do të pësosh një goditje në tru.

Nëse bërtet kështu, dikush me siguri do të të dëgjojë.

Çfarë është kjo, shantazh?

Jo, thjesht po bëj shaka. Jemi miq.

A dukemi si mashtrues?

Jo, por ka një rrëmujë dhe zhurma të çuditshme në furgonin tënd.

- Ndihesh më mirë, Hamid? - Ai është miku ynë.

Çfarë po ndodh atje brenda?

Asgjë fare.

Çfarë po bëni ju djema?

Po flasim me këta zotërinj.

Përshëndetje. Si jeni?

Unë jam fotograf dasmash. Erdhëm për të bërë disa foto.

- Këtu? - Pamja është e mrekullueshme.

- Pra, keni një autorizim? - Një autorizim?

- Për fotot e dasmës? - Sigurisht.

A e ke humbur?

Reketim, prishje e qetësisë.

Ata janë roje sigurie.

- Po bënim shaka. - E kuptoj.

Ai nuk është aty. Goli.

Nuk ka asgjë për të parë.

Po hedhim vetëm një vështrim, kaq.

Po shkojmë në anën tjetër. Pamja është më e bukur.

Shpejt.

Goli, më jep një buzëqeshje.

Ali, shko atje. Do ta fotografoj Golin vetëm.

- Të kemi shqetësuar. - Aspak.

Në rregull, kaq ishte. Ikëm.

- Ke ndonjë dhuratë të vogël për ne? - Më fal?

Çfarë dëshiron ai?

Shoku/shoqja juaj nuk është mirë.

- Je doktor? - Më fal.

Nuk kam para në dorë. Herën tjetër.

Planifikoni të martoheni përsëri?

Më falni?

A keni para në dorë?

Unë kam një terminal, përndryshe.

Këtu.

Vazhdo.

- A nuk është shumë kjo? - Nuk ka kuptim të kursejmë.

Në rregull, ja ku po fillojmë.

Të gjithë ju, dilni jashtë, ju lutem.

Më falni?

Të shqetësova kot. Do të iki vetëm.

Nuk dua të të shqetësoj me punët e mia.

Oh, është puna juaj?

Personalisht, për sa kohë që nuk e kam vrarë atë kopilin,

Nuk do të tërhiqem.

Ndihem shumë rehat këtu. Faleminderit.

Nuk do ta them përsëri.

Nëse nuk del ti, unë nuk do të shkoj askund.

As unë. Nuk do ta them më.

Epo, po ikim.

- Le të shkojmë, zemër. - Ku?

Ai ka të drejtë, dhe ne kemi gjëra për të bërë.

A e kupton?

Ai është personi që e gjeti. Mund të bëjë çfarë të dojë me të.

Largohu nëse do.

Pa ty? Por ti nuk je mirë.

Jo, nuk jam mirë!

Edhe nëse është ai, dhe ata e lënë atë në dorën tuaj,

çfarë do të bësh me të?

Kjo është një moçal, e dashur.

Sa më larg të shkosh, aq më shumë fundosesh.

Do të jetë fundi i të gjithëve ju.

Po ikim dhe po i harrojmë të gjitha këto.

E gjitha ndodhi para teje, dhe duhet të ndalet një ditë.

Pra, bie sot. Lëreni mua në dorë.

Do të martohemi. Ta lëmë ty në dorë?

Dëgjoni të gjithë. Plehra duhet të flasë.

Ose nuk do të jem gjallë për dasmën nesër.

Dëgjo, Goli. Po e them këtë për ty.

E di që je.

A mund të pi një cigare?

Çfarë do të bësh?

Nuk jam shumë i sigurt.

A vepron gjithmonë përpara se të mendosh?

Pse e thua këtë?

Kjo është ajo që bën ti.

Ju rrëmbeheni, merrni vendime të nxituara.

Dhe pastaj, bëhesh i arsyeshëm. Kjo është mirë.

Mendova se do ta lije duhanin.

Vërtet, është vërtet joshëse kur flirton.

Qëndro këtu. Duhet të flas me ty.

Tani për tani, problemi yt është se djali nuk e ka rrëfyer, apo jo?

Nëse shkojmë diku larg rrugës,

Betohem në varrin e nënës sime se mund ta bëj të flasë menjëherë.

Duke përdorur metodat e tyre?

Aspak. Do t'i gatuaj një vakt të shijshëm,

Ofroji një dush të mirë. E ke seriozisht apo jo?

Na lanë të varur përmbys për tre ditë që të merrnim një emër.

Ne nuk e pamë dritën e diellit për tre muaj.

Dhe ke mëshirë për ta?

Aspak.

Nuk është se ata përdorën dhunë, që edhe ne duhet ta bëjmë këtë.

A nuk do të ndalet kurrë?

Shiva, bëhu i vërtetë.

E rrëmbeve, e lidhe, e rrëzove përtokë.

Çfarë mund të bëjmë më shumë?

Unë jam ai që i bëra të gjitha këto. Nuk kisha zgjidhje tjetër.

Tani as ti nuk e bën më.

Nëse ai largohet nga kjo, të gjithë do të jemi në telashe të mëdha.

Ai nuk na pa. I ka sytë të lidhur.

Ai e di se ku punoj unë.

O, dreq.

Bravo, Vahid.

Ti sillesh si profesionist, na konfiskon celularët,

dhe ai e di se ku punon ti?

Çfarë shakaje.

Nuk mendoja se gjërat do të shkonin kaq larg.

Çfarë është ajo?

- Çfarë po ndodh? - Nuk e di.

Ne kemi ngecur.

Më falni.

Duket sikur e ke bërë këtë gjithë jetën tënde.

Uf. Kolegu yt e ka bërë vetë seks.

Më lejo mua ta trajtoj këtë.

Çfarë nuk shkon, zemër?

Je mirë?

A ka ndonjë problem?

Aspak.

Duket sikur nusja dhe dhëndri e kanë vënë qerren përpara kalit.

Je i afërm me dhëndrin?

- Nusja. - Urime.

Ja ku je.

Dyzet litra, 120 toman.

Kodi është 1962.

- Të shtoj një zero? - Hajde.

Duhet ta ndash lumturinë tënde.

Një paketë ofertash për dasmën dhe lindjen.

Është pak e pjerrët, apo jo?

Po bëj shaka.

A të përshtatet kjo?

Sa kohë e njeh atë?

E takova sot.

Shiva, mos ma thuaj këtë. Kush është ai?

Pse i beson atij?

Salari ma dërgoi mua.

Kushdo mund të paraqitet në emër të tij dhe ti i beson atyre?

Unë nuk jam profesionist si ti.

Marrëzi.

Nuk ka nevojë të jesh profesionist për të kuptuar se ai është një prej tyre.

A nuk e sheh që është i heshtur si një varr?

Ai tashmë di gjithçka për ne.

Dhe tani, ai dëshiron të ndahet.

Ashtu?

Ai ka vjedhur informacione nga ne.

Po ai djali, Eqbali?

Bashkëpunëtori i tij, sigurisht.

Mos e prek.

Më lejo mua.

Çfarë nuk shkon?

Çfarë është? Je mirë?

Çohu.

Për në furgon.

Budallai! Kapeni!

Kape atë, Ali!

Ndalo, Hamid!

Ndalo!

Çfarë dreqin po bën?

S’ka gjë.

Ndoshta doza ishte shumë e fortë dhe ai kërciti.

E kontrollova më parë. Thjesht duhet të presim.

- Të presësh çfarë? - Që ai të zgjohet.

Çfarë dobie ka? Zgjuar apo jo, do ta varrosim.

Ai ka të drejtë të dijë.

Po sikur kjo?

Shumica e heshtur del me një mendim.

A po prisje të shihje se nga do të frynte era për ta shoqëruar?

Bravo. Hej, gjysmë idiot.

Djali dëgjoi zërin tënd.

Ai do të të gjejë në një çast dhe do të të shkatërrojë, do ta shohësh.

Shiva, i beson shokut të Salarit?

Je i sigurt që nuk do të të ngacmojë?

Unë them se ai do ta zbulojë të vërtetën me shuplakën e parë.

Sa për ty, z. i Gjithëdijshëm, je i painformuar.

Dhe çfarë kupton ti?

Secili prej nesh mund të shprehë një mendim.

Je njeri i mirë për të folur.

Ke një kapje të vërtetë, kjo është e sigurt.

Mendon se nuk e njohim?

E dini se si u ngrit në detyrë babai i tij brenda natës...

si një raketë?

Je kaq naiv.

Ndalo së shfryri zemërimin tënd duke i ofenduar të gjithë.

- Rritu! - Goli.

Qetësohu. Mos u shoqëro me të.

Unë, qetësohu?

Dhe ta shndërroj veten në zombi me më shumë ilaçe?

E kam arritur deri këtu!

Ai do të më thotë se jam e gatshme për nuse.

Kur dola nga burgu, ai kopili tha që kisha bashkëpunuar.

Kështu që jeta ime jashtë do të ishte një burg më i madh.

Doja që ti të ishe këtu

ta dëgjosh historinë nga goja e atij qelbësire.

Dëgjo, Ali.

Në burg,

Isha me sy të lidhur

dhe u nxor nga qelia.

Më detyruan të hipja në një platformë.

Dëgjova një grua të thoshte: "A duhet ta vesh unë?"

Dhe pastaj ai kopil,

"Po, vazhdo. Por meqenëse është e re,

Vendos lakun në një kënd në mënyrë që qafa e saj të thyhet shpejt.

"Ajo do të vuajë më pak."

Çdo sekondë, prisja të bija në boshllëk.

Qëndrova aty për tre orë.

Pastaj e dëgjova përsëri zërin e tij.

Ai tha,

"Ulni poshtë atë.

Ajo duhet së pari të deflorohet që të shkojë direkt në ferr."

Ai tha që nëse do të isha e virgjër, do të shkoja direkt në parajsë.

Që ai do të sigurohej që unë të isha në ferr, madje edhe në tokë.

Më beso, doja t'ju tregoja të gjitha këto para se të martoheshim.

Po prisja një mundësi.

Pra, Hamid, do të më varësh mua në vend të kësaj?

Bukur. Më krahason me ata njerëz?

- Mjaft. - Hesht.

Nuk kalove asnjë orë me sy të lidhur me atë bir kurve.

Jam ngurruar deri tani, por tani mund t'ju përgjigjem.

Kam pushuar së prituri përgjigje shumë kohë më parë, djalosh i pashëm.

Që kur më zhvendosën në një qeli tjetër

duke më zvarritur lakuriq nëpër dysheme.

Çfarë bënte babai yt në atë kohë?

Shitja e dollarëve në tregun e zi për të siguruar të ardhmen tuaj.

Ai i luajti kartat e tij drejt.

Shumë njerëz do të duhet të pranojnë.

Në rregull, Hamid.

Mezi presim. Por kjo nuk është drejtësia.

Mos më fol për drejtësi.

Ti më bën të sëmurë.

A ishte e drejtë të më braktiste pa asnjë qindarkë në emrin tim?

Apo premtimi juaj për të qëndruar bashkë përgjithmonë?

Nuk u largova për shkak të kësaj.

Gjithmonë ke qenë dhe gjithmonë do të jesh i varfër.

Ti ngatërron mikun me armikun.

Ndalo. Je i frikësuar, kaq është.

Ju jeni thjesht një tufë budallenjsh.

Thjesht ke frikë se do të kthehet për të të përndjekur.

O idiotë. Po ju them, më lini mua ta trajtoj këtë.

Është në interesin tënd.

Do të hakmerresh duke qenë një njeri i padhunshëm me dy këpucë.

Nuk po flas për dhunën.

Po flas për një krim. E kupton?

Shiva, ne jemi në luftë.

Kjo nuk është shaka. Nëse nuk vret, të vrasin.

Aliu, neutrali.

Më ndihmo ta varros, dhe le ta mbarojmë këtë punë.

Më quani neutral, bashkëpunëtor, nëse doni.

Unë i njoh ata që duhej të na çlironin

vrisni të rinjtë tanë ndërsa recitojnë lutjet.

- Doni ta vrasim? - Ju lutem më kurseni fjalimet tuaja madhështore.

Çfarë grumbulli me gjëra të këqija.

Nga larg, më kujtove atë shfaqje që pamë.

Vetëm me një pemë.

Duke pritur Godonë.

Jemi pikërisht në të njëjtën situatë.

Ti kurrë nuk ke dashur të më dëgjosh.

Por tani, më besoni, varet nga ne të marrim veten në dorë.

Nuk ka kuptim të presësh për një mrekulli.

E vetmja gjë për të cilën mendon është hakmarrja.

Ai nuk të vrau.

Sigurisht që e bëri. Edhe më keq.

Ata bij kurvash më vodhën pesë vitet më të mira të jetës sime.

Ai ua bëri këtë të paktën njëqind njerëzve.

Për sa vite bëhet kjo?

Problemi nuk është një individ.

Po ngatërron një agjent të nënshtruar dhe sistemin.

Çfarë sistemi? Më çmend.

Ata qelbës e krijuan sistemin.

Mendon se ai është thjesht i nënshtruar? Ai është në rrënjë të së keqes.

Mos harro se ai donte ta zhvirgjëronte Golin.

Ai beson me mish e me shpirt në ferrin ku dëshiron të na dërgojë.

Më jep një pushim.

Pesëdhjetë vjet fjalime të vazhdueshme.

Ja ku je. Do ta vrasësh?

Çohu. Vazhdo, vrite atë.

Më jep çelësin.

Çelësi!

Ma jep mua në vend që të më shikosh ashtu.

Je çmendur? Lëviz. Do ta hap unë.

E lehtë.

Gjysmë mendsh, është aty brenda.

- Ia kisha marrë. - Hape.

Ja ku është.

Mos u përgjigj. Do të na lokalizojnë menjëherë.

Është shtëpia e tij.

Sigurisht. Ata gjithmonë telefonojnë nga një numër i sigurt.

Mos u përgjigj.

Përshëndetje?

Në rregull.

Kush ishte?

Vajza e tij. Ajo po qante. Nëna e saj ra të fikët në kuzhinë.

O Zot, është një kurth.

Çfarë kurthi?

Kemi një nga burrat e tyre, kështu që po na ngrenë një kurth.

Ajo po qante. Nuk po bënte sikur bënte sikur shkëlqente.

Xhiperë.

Do ta ndihmoj. Mund të bësh çfarë të duash.

Po vij me ty.

Ka të drejtë. Do të shkoj edhe unë.

Ku po shkon? Mund të të kapin.

Rrëmbimi i një agjenti të inteligjencës nuk është çështje e vogël.

Po vjen, i pashëm?

Është aty.

Nëse do të ishte kurth, ata do të ishin tashmë këtu.

Jepu një minutë, mendjemadh.

Përgjigje.

Merre dhe vendoseni në altoparlant.

Përshëndetje? Babi im?

Eja shpejt. Kam frikë se mami do të vdesë.

Babi, të lutem.

Përshëndetje, babi?

Po shkoj.

Nëse shihni ndonjë gjë qesharake, largohuni menjëherë me furgonin.

Prit, po vij me ty.

- Po? - Hej.

Zemër, a mund ta hapësh?

Ne jemi miq të babait tënd. Kemi ardhur për të ndihmuar mamin tënd.

Mami.

Eja këtu, zemër. Eja në krahët e mi.

Mos qaj.

Mami do të jetë më mirë së shpejti. Mos ki frikë.

Më thuaj, kungull, a do një vëlla të vogël apo një motër të vogël?

Dua që mami im të jetë më mirë.

Sigurisht, zemër, ajo do të jetë.

Më thuaj, a e di çfarë i ndodhi këmbës së babait tënd?

A do të heshtësh, Hamid?

Zonjë.

Kemi një emergjencë.

- Çfarë nuk shkon me të? - Është shtatzënë.

Si quhet ajo?

Azam Pourniaz.

Adresa e saj?

Rruga Mohammadi,

Rruga Shahin, numri 39.

ID-ja e saj?

Ishim me nxitim dhe e harruam.

Je ti burri i saj?

Jo, ai është xhaxhai im.

Babi yt duhet të jetë këtu, zemër.

Babai i saj është i zënë.

U përpoqëm ta kontaktonim. Nuk mund ta lësh të vdesë.

Është ligj. Babai duhet të jetë i pranishëm.

Çfarë do të thotë kjo? Po sikur ta gjej në rrugë?

Kujdesu për të.

Çfarë po ndodh? Më trego.

Nuk e kemi dokumentin e saj të identifikimit për pranime.

Sa muaj me radhë?

Ajo ra të fikët. Ajo ra dhe nuk i hapi më sytë.

- Je fëmija i saj i parë? - Po.

Është shtatzënia e saj e dytë?

Kështu është.

- A e dini nëse ajo ka ndonjë sëmundje? - Jo.

Është urgjente. I kanë plasur ujërat.

Zgjidhe çështjen. Po e çoj në operim nën përgjegjësinë time.

- Faleminderit shumë. - Shpejt.

Zotëri, a keni kartë bankare?

- Po. - Çoje këtë te arkëtari dhe paguaj.

- Ku është arkëtari? - Atje.

Këtu.

- Kartë, të lutem. - Sigurisht.

Merr këtë.

A do të dëshironit pak?

Nuk kam uri. Është për ty.

Nilufar?

Po?

- A mund të të bëj një pyetje? - Po.

A nuk ka ndonjë teze ose xhaxha që mund ta telefonosh?

Ekziston, por...

Babi më tha të mos telefonoja kurrë askënd tjetër përveç tij.

Nuk më lejohet të telefonoj njerëz të tjerë.

Familja e mamit jeton në provinca.

Nuk mund t’i telefonoj.

Për znj. Pourniaz.

Po?

Urime, princeshë.

Ke një vëlla të vogël. Ai është po aq i bukur sa ti.

A mund t'i shoh?

Sigurisht që do t'i shihni.

Ëh...

A di xhaxhai yt si të japë një dhuratë apo thjesht si të bëjë një skandal?

- Çfarë? - Asgjë.

Qëndro këtu. Do të kthehem menjëherë.

Shko ulu.

Ndihmoni veten.

Faleminderit shumë.

- Ka lindur foshnja? - Po.

Mirë.

- Pra? - Është një djalë. Nëna është mirë.

Ju sjellni lajme të mira.

Misioni u krye. Duhet të jesh krenar.

A keni para në dorë?

Jo.

- Për çfarë? - Nuk e besoj.

Po shpenzon shumë për ta?

Ëmbëlsirat janë të zakonshme, dhe infermierja dëshiron një bakshish.

Harroje. Ke bërë mjaftueshëm tashmë.

Nuk mund ta lë vajzën vetëm.

A keni kartë bankare?

Po.

Merr nga 200 tomanë secili. Do t'ia dal unë me kaq.

Jo, faleminderit. Do të rri këtu.

Shko përpara dhe bëj veprat e tua të mira.

Në rregull, përshtatu veten.

Oh, e kuptoj.

Duke ardhur nga ai, mund ta kuptoj.

Ai nuk më njeh, dhe është furgoni i tij.

Por ti, a nuk më beson mua?

Nuk është ky problemi. Do të preferonim të ishim të kujdesshëm.

E shikon, edhe pse i humbur ndjenjat, ai plehra shkakton telashe mes nesh.

Edhe të vdekur, ata janë një plagë për njerëzimin.

- Pse nuk vjen me ne? - Ku?

Për të festuar lindjen e këlyshit të atij kopili?

Hej.

Hajde, është një fëmijë.

E çfarë pra? Ai do të jetë më i keq se babai i tij.

Të gjitha abortet në burg, do të flasim për këtë?

Miqtë e mi, pasi të rrëzohen, të gjithë do të duhet të jepni shpjegime.

Ata mendojnë se janë të lidhur me Zotin dhe fshihen pas Sheriatit.

Po ti? A do të përgjigjesh për dështimet e tua?

Jam i sigurt që nuk do ta bësh.

Këtë mëngjes, e dija menjëherë se ishit dështakë.

Po humb kohën kot.

Doli që unë jam idioti më i madh në këtë grup.

A do ta lije të pushonte pak?

Po na ngatërron përsëri që të bëjmë çfarë të duash ti?

Marrëzi.

Ose më braktis, ose vjen për mua,

dhe arrin të më bësh të ndihem i padëshiruar.

- Çfarë bëra? - Nuk më telefonove kur vdiq nëna ime.

- Çfarë? - Më braktise.

Je e kuqe si zambaku. Gjithmonë duke ikur nga vështirësitë.

Ashtu është! Po iki nga ti!

Sjellja juaj, vendimet tuaja!

Ti më bën të sëmurë!

Kaq ishte. Po iki që këtej.

Ai vërtet u largua.

Shiva, po vjen?

Urime të sapomartuarve.

Faleminderit.

Të uroj lumturi.

Më fal që të prisha ditën. Kërkoj ndjesë.

Duhet të ndahemi tani.

Mundohu ta bindësh Golin.

Tani do të jetë më e lehtë për ta bindur.

Ajo lëshoi ​​pak avull. Ndihet më mirë.

Çfarë do të bësh me të?

Nuk jam i sigurt.

Por mos u shqetëso.

Çfarëdo që të ndodhë, unë kurrë nuk do të të denoncoj.

Vahid, këtu.

- Faleminderit. - S'ka problem.

Je ende këtu?

Nuk mund të largohesha thjesht nga ti.

Ndoshta nuk më beson.

Nuk e di.

Ndoshta i bëra një premtim Salarit.

Nuk mendoja se e kishe brenda teje.

Pse?

Ju thatë se ishit kundër dhunës.

Unë nuk jam frikacak.

Ai do të të kishte vrarë.

Në emër të të gjithë shenjtorëve, më zgjidh.

I njoh shprehjet e tua.

Ndërsa na rrihje, the se të dhembte.

E di çfarë më bëre, o i poshtër?

Për çfarë po merrje hak?

Ne ishim thjesht punëtorë të varfër që kërkonim të drejtat tona.

Ne po vdisnim nga uria.

- Nuk kishim marrë rrogë prej tetë muajsh. - Për çfarë po flet?

Pse na shkatërrove jetën?

Kisha punuar si skllav gjithë jetën time në atë ferr për të ushqyer familjen time.

- Më shndërrove në një kopil si ti. - Për çfarë është kjo muhabet i çmendur?

Më zgjidh.

Hesht! Muhabet i çmendur?

Nuk do të kisha lënduar asnjë mizë.

Dhe sot të gërmova varrin.

Nëse nuk do të kisha pasur dyshim, do të ishe varrosur tashmë.

Unë nuk kam të bëj fare me këtë. E ke gabim.

Heshtni dhe dëgjoni me kujdes.

Të siguroj, gënjeshtra nuk do të ndihmojë.

Nëse do të isha njeriu që ti mendon se jam, ti do të ishe tashmë i vdekur.

Thashë, më zgjidh.

Më vrave njëqind herë. A ke harruar?

Unë jam një zombi. Një nga të vdekurit e gjallë.

Kur më vure lakun rreth qafës, më vrave.

Çfarë lak? Pse do ta bëja një gjë të tillë?

E veshe, e përmbyse stolin,

- dhe u inatosa. - Nuk ka të bëjë fare me mua.

"Ti the, E fejuara jote ka vdekur. Mendo për dikë tjetër."

Ajo kreu vetëvrasje për shkakun tënd.

Çfarë pune kam unë me të fejuarën tënde?

Po të isha unë, do t'ju kisha vrarë të dyve.

Ajo vrau veten për shkakun tënd, o kopil.

- Të thashë, nuk jam unë. - Do të të vras!

Eja këtu.

Vërtet nuk e di për çfarë po flet. Eja këtu.

Edhe unë kam familje. E kuptoj.

Nuk jam unë personi për të cilin po flet. Më lër të shkoj.

- Ndalo këtë. - Po më flet për familjen?

Ti, që solle familjet e të burgosurve përpara burgut

për të shantazhuar rrëfime prej tyre.

- Si guxon? - Cilët të burgosur?

Cilët të burgosur?

Bëj dëshirat e tua të fundit. Gjithçka mbaroi.

Për gruan tënde, vajzën tënde, djalin tënd. Kërko çfarë të duash.

Pse po më godet?

Me sa duket, ke gjetur njeriun e gabuar.

Unë nuk kam djalë.

Unë kam vetëm një vajzë.

Më ke abuzuar gjithë ditën për një keqkuptim.

Më lër të shkoj.

Unë nuk kam djalë.

Je i sigurt për këtë?

Nuk ke djalë?

Djali juaj lindi pak kohë më parë.

- Ka lindur? - E çova gruan tënde në spital.

Bir kurve. Bir kurve!

E preku gruan time, o kopil i ndyrë?

Do të të vras, derr!

Do të të vras.

Mbylle gojën, idiot.

Jo të gjithë janë si ti. Unë kurrë nuk do ta lëndoja gruan tënde.

E çova në spital.

Ajo ishte shtrirë në bagazhin ku po flije ti.

Ajo ia doli mbanë.

A është ajo mirë?

- E pe? - Po.

A ishte ajo mirë?

Ajo është në rregull.

Por unë do të të privoj prej saj.

Do të dëshpërohesh shumë ta shohësh, kopil.

Më lejo të të them diçka.

Ti nuk je vrasës.

Përndryshe, nuk do të kujdeseshe për të.

Mendo për këtë.

Dëgjo me kujdes atë që do të them.

Nuk po e them sepse kam frikë se mos vdes.

Po e them sepse e çuat në spital.

Dëgjo.

Në fakt...

Ku je? Si quhesh?

- Më përgjigju. - E sheh si ndihet?

- Hesht. - Hesht ti.

Na i lidhët sytë.

Do të të gjej. Do ta njoh zërin tënd.

Ndalo së humburi kohën tënde.

Në rregull, ti fiton.

E gjetët, unë jam Eqbal.

I njohur edhe si Peg Leg. E çfarë pastaj?

Çfarë pra? Çfarë do të bësh?

- Je ti? - Bëj çfarë të duash.

Do të të mbys!

Ti llum!

Jam unë. Eqbali, Këmba me Kunj.

Do të jepja jetën time për regjimin, budalla.

Humba këmbën në Siri.

E sakrifikova për regjimin dhe Udhëheqësin tonë Suprem.

E sheh? Asgjë nuk është më e rëndësishme për mua.

Çfarë do të bësh? Hë?

Mendon se do t'i lëmë të vdekurit si ty

të rrezikojnë regjimin sepse u vonohet paga?

Seriozisht? Po bën shaka me veten.

Kemi pasur mijëra martirë, të plagosur.

Nuk është për të...

le të na tradhtosh.

Le të na dorëzosh në duart e armikut.

Nuk shkon kështu.

Më dëgjo dhe hesht.

- Hesht. - Hesht ti.

Më dëgjo me kujdes.

Ose e meritoje dënimin dhe e more.

Ose nuk e meritoje dhe drejtësia do të bëhet në parajsë.

A e kupton? Kaq është gjithçka.

Pra, flet si ISIS?

Ata vranë njerëz të pafajshëm dhe thanë:

"Nëse ishin fajtorë, kjo u shërbeu të drejtë atyre.

Përndryshe, ata do të shkojnë në parajsë.”

Një tufë bastardësh.

Nuk ka rëndësi çfarë bën, me kë flet

ose në çfarë beson ti. Nuk më intereson.

Nëse e lë këtë vend

dhe familja ime është shëndoshë e mirë,

Do të të lë vetëm.

Do t’i mbyll sytë dhe veshët.

Dhe nëse vdes...

Do ta arrij qëllimin tim për t'u bërë martir.

Nuk do të them asnjë fjalë tjetër.

Thuaj dëshirat e tua të fundit. Po të varros.

- Do të të vras. - Qen i poshtër!

Çfarë po bën, Shiva?

Kopil i ndyrë, ëndërron të bëhesh martir?

Kush jeni ju? Sa prej jush jeni atje?

- Ëndërron të vdesësh? - Mos më prek.

- Hesht. - Mos më prek.

Do të duash të bëhesh martir?

Unë jam engjëlli i vdekjes. Jam këtu për të të plotësuar dëshirën tënde.

Kopil, the se nuk do të flisje më.

- Hesht. - Hesht ti.

Përveç keqardhjeve, asnjë fjalë nga ti.

Ti kopil i ndyrë,

nëse thua edhe një fjalë,

Do të të shpoj në fytyrë me një lopatë.

- Çfarë je ti...? - Hesht.

Hesht.

Lejohet vetëm të thuash se je një copë mut.

E kuptove? Hesht.

Ti plehër.

- Mendon se je ende inspektor? - Po.

Po, mirë, dreq. Je një askush.

Vetëm një copë mut e ndyrë, e kuptove?

- E kuptove, ti llum? - Klloun.

Ti je kllouni. Je thjesht një grumbull mbeturinash që vlon.

Je ti, e kuptove?

Po lufton për regjimin? Mendon se vendi të përket ty?

Po lufton për Udhërrëfyesin?

Ti llum.

Gjithë pasuria që po del nga dritarja, a është faji ynë?

Ndërsa ju i ndihmoni veten vendit.

Ti kopil i ndyrë.

Mendon se do të të lë të ikësh pa u ndëshkuar?

Duke ua shkatërruar jetën njerëzve, si e imja?

E njoh zërin tënd të përçmuar.

E vetmja gjë që mund të thotë ende është se je një grumbull mut.

Më pyete se sa paguhesha për të valëvitur velin tim mbi një shkop.

E bëre gjymtyrën tënde artificiale të kërciste qëllimisht

të mburresh me bëmat e tua në Siri.

A të kujtohet?

Me gojën tënde të ndyrë...

do të më pëshpëritje në vesh.

Sa dollarë të duheshin për të të zhveshur?

Do të vdesësh si martir.

Do ta bëj realitet ëndrrën tënde.

Do ta shohësh. Do të të dërgoj në qiell.

Zëri yt më ka tingëlluar në kokë për kaq kohë.

Thuaj se më vjen keq, o pleh.

- Më vjen keq. - Thuaje.

Jo, jo kështu.

Ti the se zëri im duhet të gdhendë muret e burgut.

Tani i juaji duhet të gdhendë tokën!

Më vjen keq.

The që u zhvesha lakuriq.

Tani djali yt do të të shohë lakuriq.

Në një fotografi, meqenëse do të kesh rënë martir.

Thuaj se të vjen keq.

- Më vjen keq. - Më me zë të lartë.

Më me zë të lartë.

Më vjen keq!

- O idiot! - Më vjen keq!

Më vjen keq!

Më vjen keq.

O copë mut!

Betohem se jam njësoj si ti.

Më duhet të siguroj jetesën.

Më vjen keq.

Kur refuzove të rrëfeheshe, u ndjeva i poshtëruar.

Mendova se po talleshe me mua.

Si kur isha i vogël.

Betohem.

Betohem, më vjen keq.

Kisha një ndërgjegje fajtore, por u mësova me të me kalimin e kohës.

Më lejo ta shoh djalin tim. Po të lutem.

Dua ta shoh djalin tim.

Më vjen keq! Më vjen keq!

Më jep duart e tua.

Telefoni juaj celular dhe dokumentet janë këtu.

Po të lë me një thikë të thjeshtë

në mënyrë që të mund të çlirohesh.

Rruga është 15 minuta larg në këmbë.

Omid, si po shkon?

Është shumë mirë nga ana juaj. Më falni për shqetësimin.

Aspak.

- A mund të të sjell diçka? - Jo, faleminderit.

Lëre, mami.

- Mund ta bëj. - Jo.

Ma jep atë.

- Përshëndetje. Si je? - Mirë. Po ti?

- Urime. - Faleminderit.

- Hyr brenda. - Jo, faleminderit.

Mirupafshim.

- Faleminderit. - Nuk i bleve të gjitha.

Disa gjëra mungojnë. Çfarë lloj palaçoje është kjo?

Jam vetëm duke e bërë, mami. Thuaji asaj.

Duket e dhembshur.

Po bëj çmos. Mos më turpëro para shokut tim.

Shko shërbeje çajin. Gjithçka do të shkojë mirë.