Original subtitles

Tomek! Znaleźliśmy ślady potyki. I to.

To herb nie mierzy.

Zaraz za Zagajnikiem są ślady walki. Tam musieli ich napaść.

To przy drodze do Jesienika.

Nie ma ani ciała, ani mogił.

Sprawdźcie, tam mamy pędę do Jesienika.

Dalej!

A gdybyśmy tak pojechali do Sącza?

Cóż, odwiedzić moją matkę?

Spytek mówił, że królowa Jadwiga Rada byłaby nas zobaczyć.

Elżbietka i Kunza ciągle o nią pytają. Elżbietce wydaje się, że życie w zakonie

jest jej przeznaczone.

A co jeśli po wizycie u babki tylko utwierdzi się w tym przekonaniu?

jeszcze dziecko.

Zmieni zdanie.

A nie można jej z tego powodu zabraniać odwiedzenia. Nie, to nie jest dobry

moment na opuszczanie Krakowa. Czekam na powrót Jaśka w Niemierzu.

Wkrótce święto. Czekam na listy zawinionu.

Nie byłabyś rada, gdyby papież zgodził się na przeniesienie biskupa Grota do

Wrocławia?

Powiedz po prostu, że nie chcesz jechać.

Nie po to pozbywałem się matki z Wawelu, żeby teraz dawać jej okazję do

układania mi życia i mówienia mi, jak mam rządzić.

Bryptiuszu, wobec zgromadzonych tutaj dostojników składam na Twoje ręce at

lokacyjny i nad Rzeką Białą, którą od dzisiaj z pomocą Bożą będziesz

Jak będę umiał najlepiej, miłościwa Pani.

Sam ultima folwark sołtyński dot.

Trzyłany z kar sądowych będzie Ty przysługiwał co trzeci grosz, a za

czynszu szósty. Tobie i swoim poddanym dajmy piętnaście lat wolnizny na

założenie osady i okrzyknięcie.

Dziękuję po stokroć. Niech ziemia rodzi plony, a nie leży odłogiem.

Nasze królestwo nie ma dziedzica tronu.

Widocznie Annie nie jest wpisane urodzić,

Kazimierzowi syna.

Musimy rozważyć inne możliwości.

Ale małżeństwo to rzecz święta.

Oczywiście, Zbigniewie, wiem.

Ale pomyślałam o innym rozwiązaniu.

Moja córka Elżbieta ma trzech synów.

Moja starsza ma już dziewięć lat.

Może przyszedł czas, żeby Kazimierz zabezpieczył tron dla siostrzeńca.

Jak miałam iść za Kaziuka, mówili mi, że zobaczy świat.

A co widzę?

Ciągle te same smutne mury.

Jego siostra Elżbieta wciąż podróżuje.

Chciałam pojechać choćby do Sącza, a nawet tego mój mąż mi skąpi.

Co cię tak bawi, Egle?

Nie sądziłam pani, że tak ci będzie zależało na wizycie u Świekry.

Wiesz, że nie o to mi chodzi. Po prostu chcę, żebyśmy zrobili coś razem.

On mnie oddala od siebie, a nic już dla niego nie znaczy.

Kurczę, szanuję.

Ale przestał mimować.

Ciągle miarkuje się, żeby nie krzywić się na mój widok.

Zawiodłam go, bo nie urodziłam mu syn. Nie ma w tym twojej winy, pani. I co z

tego, że nie ma, skoro jestem za to karana jego obojętnością?

Egle, ja wyciągam rękę do zgody, a on ją ciągle odtrąca.

Grzyby i mięso w garnku.

Gotuj powoli i mieszaj co chwilę. Przyprawy sam dodam.

Pierwszy raz kapustę gotuję.

Zapraszam jutro na świąteczne śniadanie.

Tak, dziękuję.

Może piwa z tych przyniosę. Mam jeszcze mały zapas. O!

Niestety, odkąd król wydłużył prawo składu w Krakowie, to mi tu prawie cały

towar schodzi. Nie mam po co iść dalej.

Król nasz, że świecą takiego szukać. Ludzi rozumie jak nikt.

Zależy kogo, kupców nie bardzo.

Nie, tam.

Kupstwa przecież.

Odkąd wyłapał zbójów, I na drogach bezpiecznie, to na targu więcej wozów

kola Warszawa.

A im więcej kupców, tym na gościńcach więcej kart.

Bo gdy ja się bogacę, to i kul się bogaci.

Żyć nie umierać.

Tylko w samotności. Opalnij się w głowę i co powiesz.

Nie słyszałeś? Podobno ma wprowadzić zakaz spraszania na śluby więcej niż

czterech gości od męża i od żony.

Żeby nikt się ze swoją zamożnością nie obnosił. A jakże to ślub bez gości? A

prawda.

Dziwne prawo.

Tam widzisz.

O, gorza

to.

Widziałaś Giovanniego?

Widziałam. Gdzie?

Na korytarzu.

I w auli.

I chyba jeszcze na dziedzin. Dzisiaj?

A nie pytałaś, czy dzisiaj? Nie dworuj sobie ze mnie.

Wszędzie go szukam, nikt nic nie wie.

Czyżby wyjechał?

Tylko mi tu nie płacz.

Wiem, że Marzel do mnie żadnym nie uciekła, ale co?

Od razu zrezygnował? I bardzo dobrze zrobiłaś, że nie uciekłaś.

Ile przeciwności losu zniósłby ktoś, który zgnuje tak łatwo? Nie wart twoich

łez.

Tak to jest.

Jak się pozwala rządzić sercem.

Nie głowie.

Jaki tu spokój.

I cisza.

Kiedy zmarł mój Przemko, byłam tak nieszczęśliwa, że trudno mi było zebrać

myśli.

A co dopiero wspierać brata?

Tutaj w Sączu odzyskałam wiarę, że ta jego walka ma sens.

I dopiero odkąd jestem tutaj, Bolko ma we mnie podporę. Często modlę się za

niego.

Tak, modlitwa jest podstawą naszego wsparcia.

Ale czasami trzeba zrobić jeszcze więcej.

Napiszę do Elżbiety. Jestem pewna, że nie odmówi matce i przyjedzie do

Razem pomożemy Kazimierzowi i naszemu królestwu.

Chcę, żeby mój wnuk zasiadł na tronie.

Jaki wnuk?

Ludwik Andrzej albo Stefan.

Jeden z synów Elżbiety.

W tych murach każdy dzień jest podobny do poprzedniego.

Nieważne, czy jest lato, czy zima.

Żyję tu jak uwięziona w klatce.

Kiedy będziesz w moim wieku, pani, docenisz wygodę tej, jak mówisz, klatki.

Nie dożyję twojego wieku, Katarzyno.

Czuję to.

Panu Bogu musimy mieć nadzieję.

A jego wyroki są niezbadane.

Potrzebuję zmiany.

A Kazimierz nie chce nawet słyszeć o wspólnej podróży do Sącza.

Król ma mnóstwo spraw na głowie.

Myślisz, że o tym nie wiem?

Powiedz, co masz na myśli.

Mury, w których żyjesz, też mogą być piękne. To zależy tylko od ciebie.

Witaj, cudko.

Szybko przyjechałaś.

Ruszyłam od razu, gdy tylko goniec odarł do gołczy z tą okropną wieś, całą nie

mierzy. Jasiek pojechał go szukać.

Czy królowa jest u siebie? Muszę z nią mówić. To bardzo ważne. Królowa ma dość

własnych problemów.

Nie rozumiesz.

Nie wiesz wszystkiego, Eka.

Wiem.

Wiem wszystko.

Nie masz w karczmie co robić przed świętami?

Gotowałem bigos, ale garnek się spalił i karczma wkazał mi iść w pręt, no to

jestem.

Mam coś dla ciebie.

Co to?

Zobacz.

Kołard makie.

Sam piekłem.

Lepiej zjedz teraz, bo jakby wtygnie, to będzie twarde.

Audrey! Nigdy nie mogę znaleźć tych...

Może ja już pójdę.

Twoja matka mnie zobaczy i to jeszcze jakieś urobi.

Audrey.

Uważaj, żebyś nie złamała mojego serca. Bogdan wiele przyszedł.

Nie wiem, o czym mówisz, Gabio.

Naprawdę.

Musimy wierzyć, że niemierza wróci zdrowy i modlić się. Cały czas to robię.

Ale modlitwa mnie nie uspokaja.

Czuję się winna tego, co się stało.

Napij się i nie zadręczaj.

Nic w tym dziwnego, że niemierza spieszył do ciebie, nie bacząc na

niebezpieczeństwo.

Powiedz, jak się miewają Elżbietka i Jolanta.

Za każdym razem, gdy przyjeżdżam do Gołczy, są większe i mądrzejsze.

Wiastunka mówi, że Jolanta jest bardzo muzykalna.

Pomodlimy się razem, żeby szybko odzyskały ojca?

Panie! Panie, konie zdrożone muszą odpocząć. A ludzie ogrzać się przy ognie

posilić.

Jak najszybciej musi zobaczyć go medyk. Sam widziałeś, że wydycha. Jedziemy.

O, a ten jest jeszcze lepszy.

A co ty, królu, chcesz mi dzisiaj upić?

Raczej siebie, ale nie lubię pić samotnie.

Twoja matka... Tak, tak, tak, nie pochwala picia.

Nie, myślę, że na to przymknęłaby oko.

Jedyne, czego cię nie może wybaczyć, że jej nie odwiedzasz.

Teraz ty, spytku?

Nie nalegaj.

Proszę cię.

Jak sobie życzysz, panie.

Chciałem tylko powiedzieć, że twoja matka bardzo się o ciebie martwi.

I nie ma by ci przychyliła. I dlatego mam rzucić wszystko i jechać, by sprawić

jej przyjemność, tak?

Nie rozumiem, że jestem zajęty.

Komu jak komu.

Ale królowej, jak widzę, nie trzeba tego tłumaczyć.

Właśnie o królestwo jej idzie.

Ona jak mało kto zna trudy rządzenia. No to niech da mi rządzić.

Doskonale sobie dajesz radę.

Jedyne, co można ci zarzucić, to brak następcy.

Mnie?

To Anna nie może mieć już dzieci.

I tak się właśnie sprawy mają, drogi Spytku.

Jaka przyszłość czeka to królestwo?

Martwię się, że Giovanniemu coś się stało.

Giovanniemu... Mówisz o nauczycielu tańca.

Widziałem, jak w podróżnym odzieniu siadło u konia.

To jednak wyjechał?

I tak bez pożegnania?

Może dlatego, że ma zamiar wrócić.

Tchórzył i nawet nie miał odwagi powiedzieć, że od nami konie.

Zostaw!

Panie, mogę ci się położyć.

Wręcz!

Rzecz powyżej.

Też nie możesz spać w kasteranie?

A no jakoś tak.

Nie mogę.

W takim razie powiem w kuchni, żeby dla ciebie też zaparzono ziół na sejf.

Jesteś bardzo łaskawa, Katarzyno, ale... Wybacz, odmówię.

Nie czekam na Jaśka i chcę być pewien, że wrócił.

A wiesz, że Jasiek ma syna?

I dam mu moje imię.

Winszuje wnuka.

Słyszałam o tej historii z Baśką Duninem.

Kto by uwierzył, że się nią tak zauroczył. Przecież ja o mało przez nią

nie straciłam. A jednak... Ale

to już dla nami.

Zachwycony nie byłem, ale... Dziecko w rodzinie to...

Zawsze błogosławieństwo.

Tym bardziej jak patrzę na rozpacz króla i królowej.

To prawda.

Dzisiejsza rozmowa z królową bardzo mnie zadmuciła.

Więc wiesz... Jest taka młoda.

Nie jednego syna mogłaby urodzić królowi.

A nie, ten będzie za ciemny na ścianę.

Ten.

Może ten.

Zielony?

Zielony niepokoi.

To kolor dzikich, niedostępnych miejsc, w których mieszkają utopce i rusałki o

zielonych oczach i włosach.

A ten?

Nie.

Dlaczego?

To kolor oczu Arunasa.

Już wolę kolor oczu twoich rusałek.

Wciąż o nim pamiętasz.

Jak mam zapomnieć o jedynym mężczyźnie, który naprawdę mnie miłował?

Wnieście go prosto do Eliasza.

Szybko, ale ostrożnie.

Gdzie Jasiek?

Poszedł do króla.

Dobrze się spisaliście.

Odpocznijcie.

Otwieraj. Panie, teraz nie można. Król odpoczywa. Otwieraj, powiedziałem. Król

czeka na te nowiny. Będzie zły, jak się dowie, że pozwoliłeś mu spać. Panie,

proszę.

Otwieraj. Co tam się dzieje?

O, Jasiek, wejdź.

Przywieźliśmy go. Ledwie żyje.

Kogo? Nie mierzę.

O, dobrze.

Siadaj.

Ja jestem pijany, Jaśku, ale ty nie.

To napijesz się ze mną.

Mów, gdzieście go znaleźli.

U chłopa, ledwie żyje.

A dobrze, że uszedł z nami.

Teraz wszystko w rękach Eliasza.

I Pana Boga. I Pana Młoda.

Który jednym daje, a drugim zabiera.

Mówią, że miód przynosi zapomnienie.

Ale nie mnie.

Ja nie mogę udawać, że wszystko jest dobrze, bo nie jest.

I wszyscy to widzą.

Ty masz syna.

Ty też będziesz miał panie. Nie jednego.

Ale nie za mną.

Nie z nią.

Pościsz święta?

Musiałeś nieźle nagrzeszyć, że Elież aż tak cię ukarał. Nie lepiej to się na

ręce zmierzyć?

Błagam, użyj całej twojej wiedzy. Nie pozwól mu umrzeć.

Cały Paweł wywrócę do góry nogami. Chcę więcej życia, radości, koloru.

Wiesz jak?

Przeprowadzić taką sprawę. Ale jaką sprawę? Pomyśl.

Poszukaj. Muszę mieć syna.