Original subtitles

Przez umiłowanie Syna Bożego, który Ci umiłował i wyniósł ponad chóry

Proszę, wysłuchaj mnie.

Módl się za mojego ukochanego syna Kazimierza.

Zatałczaj.

O święto Maryjo, wspieraj go i spraw, aby Bóg uwolnił go od wszelkich

niebezpieczeństw, od wszelkich utrapień.

Wypieraj nas, królestwo.

Proszę, wysłuchaj mnie nędzno, aby mój Syn znalazł w

Tobie wsparcie i pomoc.

Pani? Tak.

Przyjechał kasztelan krakowski.

To proś go, prosi.

O święta, o!

Chwale mnę, o najmilsza, bo ogódeczki nie wiat.

Amen.

Królowo.

Ja mam wpłacić grzywnę? Ty, ty, a kto? Przecie nie ja. To on mnie za gardło

szarpał. Ja bym się za gardło szarpał? Ja bym go za gardło szarpał.

Tyś mnie ugryzł, ugryzł, boś mi przenosł.

Widać prawnie. Dość.

Macie obaj wpłacić grzybny na szpital dla ubogich. A teraz zejdź mi z oczu.

Na dzisiaj koniec.

Mam dosyć zajmowania się błahostkami.

Panie, ale ona tak długo czeka. Jutro mówię, nie dziś.

Wybacz mi, panie.

Chodzę bez pozwolenia.

Bo do jutra mogę nie dożyć.

I skryzoty.

Właśnie uchowałam jedynego syna.

Trzebora.

Twojego sługę, panie.

Nie wiedziałem, że zmarł.

Zamordowano go.

Chcę, żeby ten, który odebrał mi syna, zawisł na murach.

Tylko o to cię proszę, panie. O sprawiedliwość.

Nie mam nikogo.

Kto by się mną opiekował?

Ten zbrodniarz zabrał mi wszystko.

Wszystko.

Dajcie tej kobiecie roczną pensję Trzebora.

Powiedziałem.

Znajdziemy winnego.

Niech Bóg miłościwy da Ci pomyślność, nagrodzi Twą dobroć i da Ci synów.

Lepszego miodu nigdzie nie dostaniecie.

Jedynie zatrzygnę się.

Sprawdzę, czy wodą nie rozrobią.

Schowajcie to, panie.

W Krakowie teraz lepiej nie pokazywać się z pełną sakierką. Zwłaszcza przy tym

naciągaczu.

Dzisiaj pogrzebano Trzebora, dworzanina królewskiego.

Mówią, że w karczmie sakiewką wymachiwał i się doigrał.

Teraz do świętego Piotra pójdzie już bez sakiewki. Trzebora zabili?

Nie może być.

Trach teraz z domu wychodzić. Ja to się ciągle za siebie oglądam.

Aż mnie karkot tego rozbolał i muszę się króliczą skórką ratować. Lepszy byłby

oklat z niczego tuszu. Mam jeszcze trochę do sprzedania.

Poczuję się lepiej, jak złapią tego zabójcę.

A nie będę tracił pieniędzy na te twoje mazidła. Siebor to nie był byle jaki

pachołek. Król tego nie odpuści. Jego ludzie znajdą winnego.

Brat Wojciech bardzo chwali Elżbietkę.

Królewna już biegle czyta po łacinie, za to kunegunda ma mniejsze chęć do

nauki. To dobrze, że Katarzyna wraca na dwór.

Będę spokojniejsza wiedząc, że ona i brat Wojciech zajmą się wychowaniem

wnuczek. Pani Pilecka to istotnie bardzo dobry wzór dla królewskich córek.

Istota bogobojna, stateczna.

Żałuję pani, że przed laty nie posłuchałem twoich rad i nie ożeniłem

ponownie.

Myślałeś o tym?

Kasztelanie?

Kim miałbyś się ożenić? No chociażby z panią Pilecką. No

ale nie zrobiłem tego.

Dzieci wtedy miałybym matczyną opiekę, a tak to teraz na...

Stare lata to tylko więcej zgryzoty, aniżeli pociechy.

Jeśli myślisz, że dzieci pójdą ścieżkami, które ty im wyznaczyłeś, to

ogóle nie ucz ich chodzić.

Brakuje mi, pani, twoich rad.

I twojej mądrości.

Zresztą nie tylko mnie.

Gdyby tak było, to nie mogłabym się tutaj opędzić od gości. Ja jakoś rzadko

miewam.

Ty też zresztą byłeś u mnie ostatnio bodaj na Świętego Ważyńca. Wybacz Pani,

sprawy Królestwa tak mnie zajmują. Wiem, wiem, wiem.

Był u mnie mój wnuk Bolko i opowiadał o Waszych rokowaniach w Wyszehradzie.

No niestety więcej dla Polski uzyskać się nie dało.

No ale wywalczyliśmy pokój.

Niestety niezbyt pewny.

W Brandenburgii nie musimy się obawiać. Czesi też nie rwą się do wrogich

działań. Ale zakon krzyżacki jest nadal dla nas zagrożeniem.

I nie łódźmy się, że dawny wróg jest teraz naszym przyjacielem. On tylko

siły.

Wpłacił do skarbka kumerskiego 300 groszy.

To jest kara za ukrywanie rozbójniczki Baśki Dunin.

Król i tak był łaskawy. Gdybym to ja ją ukrywał, na pewno by mnie nie

oszczędził. Ale synowi, kasztelana krakowskiego wolno więcej. Wolniej,

Był łaskawy. I co dalej?

Czyś ty się szalejł na jadno przecież tego?

Nie trzeba było pisać.

Myślę, że to będzie trzeba jeszcze raz wszystko przepisać.

Napiszę do kanclerza Kujawskiego Jarosława Bogowi, żeby pomógł nam

krzyżaków przed sądem papieskim. I muszą zapłacić za krzywdy, jakie wyrządzili

naszym poddanym. Ale mało to już listów słaliśmy do papieża w tej sprawie.

Ojciec Święty jest głuchy na nasze wołanie. Ale nie możemy w tym ustawać.

Kiedy przed laty Kazimierz zachorował, to papież wspierał go swoją modlitwą.

Po wielokroć wspominał w swoich listach, że mój syn stał się dla niego kimś

bardzo bliskim i bardzo drogim. Kazimierz nie jest dla niego jakimś

królem w odległym kraju.

Nie myślisz pani, że Lisbo Goli ruszy sprawę sądu papieskiego?

Musimy zjednoczyć siły. Ja nawet napiszę do biskupa Jana.

Do biskupa Krota?

Jeśli chodzi o sprawy królestwa, musimy zapomnieć o naszych osobistych

krzywdach. A poza tym myślę, że biskupowi chodzi o to samo, żeby

zapłacili za swoje zbrodnie.

Kastelanie, ruszaj proszę, nie chcesz, by noc została cię w drodze.

I pamiętaj, pamiętaj, nie zostawię mnie tak długo bez wieści. Wrócę pani, wrócę

razem z kanclerzem Zbigniewem.

To ja przygotuję akty lokacyjne dla nowych wsi.

Dla mnie, pani, ty zawsze będziesz królową Polski.

Egidiuszu, przyjmuję cię na urząd. Od dzisiaj obejmiesz godność podczeszego.

Dziękuję, miłościwy panie.

Jestem zaszczycony.

Obiecuję, należycie wypełniać swoje obowiązki. Dla dobra królestwa. Panie!

To był rycerz, który był z Niemierzą w Pradze. Jest bramny.

Ślicie po Eliasza.

Miłościwy panie. Mów.

Dowieśliśmy pieniądze królowi Janowi.

Do Pragi.

Chciał nas ugościć do wiosny, ale pan Niemierza... Co z nim?

Jak tylko śniegi ustały, kazał nam ruszać.

Chciał wracać do żony i córki.

I co dalej?

Mów człowieku, co się stało? Jechaliśmy przez Jesenik.

Na skróty, ale... Pogłądziliśmy i napadli nas wszyscy zbójcy.

Nie wiem, co było dalej.

Pan Niemierza kazał nam uciekać i jechać z otchu na Wawel.

Konia straciłem. Co z Niemierzą?

Żyje?

Jak odjeżdżałem, zobaczyłem, że ubili sześciu naszych.

Co zresztą nie wiem.

Niech mi przygotować posiłek i posłanie dla rycerza.

Ślicie po Jana z Melstena.

A mnie nie nauczyłbyś tańcować?

Cęca dupi.

Bez wagania.

A jeszcze czekaj.

Ja ci zaraz dam cęca dupi. Wynoś się stąd, ale to już!

Pomyśleć, że chciałam pójść do Spicmira i prosić, żeby spojrzał na ciebie

łaskawiej.

Chciałaś tylko nauczyć balare tań. Nie kłam chociaż.

To

dlaczego

nie powiesz tego, jak nie?

Mam swoje dumy.

Może myśli tak jak, co patrzę, że nie jestem dla niej dość dobry.

No i co?

I znaczy, że twoja miłość nie taka wielka.

A jeśli to nie zbójcy napadli na Niemierze, może to ludzie Jana

Ale co król Czeski zyskałby na śmierci Niemierze?

To dlaczego nie napadli na nich, gdy wieźli pieniądze? Tylko w drodze w

To przypadek. Ten ocalony rycerz powiedział, że zbłądzili. Może wtedy

łapy zbójców. A szkoda czasu na domysły, panowie.

Trzeba sprawdzić, który z naszych przeżył.

Mogę ruszyć do jesiennika, choćby w tej chwili, panie.

Dobrze mówisz.

Zostawcie nas samych.

Gdzie mam zamieść?

Zawierz kuflę.

Ktoś panie był wczoraj z Trzebowem.

Nie wiem, o co mówisz, panie.

Jak to, że tu siedzieliście? Nic nie widziałeś. Ale przecież ja... Nic nie

widziałeś.

Rozumiesz?

Tak, panie.

To musi pozostać między nami.

Ten napad mógł być zemstą za to, że niemierze odstąpił od szpiegowania na

Czechów. Niemierze szpiegował na Czechów. Był szantażowany.

Zrobił to, żeby ratować Pełka.

Zdradził cię, a ty mu zobaczyłaś.

Tak jak mnie.

Permit!

Panie, robimy parlarę.

Muszę porozmawiać z tobą, panie Prego.

Proszę, to bardzo ważne.

Rozjaśnia skórę. Tylko nie należy go nakładać zbyt wiele.

Ale nie przeszkadza ci, że ta maść jest ukręcona z gołębich odchodów?

Bardziej przeszkadzają mi plamy od słońca.

Przybyła Katarzyna Pilecka. O cóż, upiększać ciało stworzone przez Boga.

Właśnie słyszę.

I czy to nie oszustwo wydawać się piękniejszą i młodszą niż jest w

rzeczywistości? Ale to ja na smalec ustawę błyszczę.

Sprawiłaś mi wielką radość, pani, że po mnie posłałaś. Przewitaj, Katarzyno.

Poznaj panią Bożenę Tęczyńską, wdowę po nawoju z Morawicy.

Herbutopór?

I jak, Toporczyku, po mężu?

Można więc powiedzieć, że jesteśmy rodziną?

Siostro?

Gotowe, panie.

Każgońcom jechać z tymi listami jak najszybciej.

Ruszą od razu.

Jutro przed świtem dotrą do Gołczy.

Gdyby nie mierzał, zaczekał do wiosny.

Gdyby skorzystał z gościny Jana Luksemburskiego, a nie gnał do żony,

tak bardzo bym ją umiłował. Nie mów o nim tak, jakby nie żył.

Słyszałeś tego rycerza, panie.

Widział go żywego, jak odjeżdżał.

Trzeba mieć nadzieję.

Nadal żadnej odpowiedzi od papieża w sprawie biskupa Jana?

Obawiam się, że i tym razem papież okaże mu swoje miłosierdzie. Nawet papieżkie

miłosierdzie musi mieć swoje granice. Co jeszcze musi się stać, żeby go ukarał?

Król zwolnił mnie za służbę.

Wyjeżdżam do Wyszekrad.

Signora... Pego, nie mów, jak nie żemniec

spotkałaś. Odwagi starczyło ci tylko na spakowanie toreb, jak widzę.

Łatwo oceniasz.

Mówię, co widzę.

Zawróciło się w głowie tlachciance.

A teraz zamiast wytrwać w miłości i zdobyć jej rękę, uciekasz.

Jak mam przekonać do mnie jej ojca?

On chciałby widzieć u jej boku el filio del re, królewskiego syna, a nie

nauczyciel tańca.

Wadowija, lepiej jechać.

Nie chcę jej dłużej krzywdzić.

I dlatego bez pożegnania.

Gdybym zobaczył smutek, nilioki i oczach,

nie mógłbym je opuścić.

Tak będzie lepiej.

Skoro tak, odejdź i nie wracaj więcej.

List od papieża, prawda?

Dobre wieści?

Kazimierz napisał do niego prośbę, by pozbawić mnie biskupstwa

krakowskiego i do Wrocławia odesłać. I papież się zgodził?

Nie, ale upominam mnie.

Mnie!

Widocznie nie wie wszystkiego, skoro jest tak przyjaźnie nastawiony do

Kazimierza. Czas, by poznał prawdę o tym cudzołożniku.

Kazimierz nie jest godny być królem Polski!

Myślałam, że jak będziesz pracować na zamku, to będziemy się częściej widywać.

kuchni robota.

Od świtu do nocy.

Unikasz mnie?

Wiesz, gdzie mnie znaleźć.

Całymi dniami siedzę w tej kuchni, a jak skończę pracę, to starcza mi sił, żeby

dojść na słysiennik, matko.

Czy leci tutaj?

Przynajmniej mam co jeść.

I nikt mnie nie bije.

Gdzie ta rzepa?

Ubijaj się szybciej. Robi za dwoje.

Najcięższe prace na nią zwrócacie.

Pracuje tak ciężko, bo zlitwęś?

Bo niewiasta.

Przestańcie się nią wysługiwać.

Który będzie dla ciebie niedobry?

To włosy mu wyjdą i dęby wypadną.

Jasiek wyruszył, a z nim oddział zbrojny. No bo sami dętowne tego nie są.

Cały winkałście.

Kastelan wrzucił szczącze od królowej Jadwigi.

Z Wittimirią odwiedzę, a jej syn król nie.

Widzę, że zwracasz baczną uwagę na Kasztelana.

Nigdyś starał się o mnie.

A wtedy nic nie wskazywało na to, że obejmie taki urząd.

Każdy mężczyzna zyskuje, gdy awansuje.

Królowa Jadwiga...

Modli się co dzień o waszą pomyślność. Jak jej zdrowie?

Czas jakby jej nie dotyczy.

Pełna energii i przenikiwości.

Boleje tylko na tym, że ma tak mało wieści o wnuczkach i o synu. No i o

pani.

Nam również bardzo jej tutaj brakuje.

Jesteście stale obecni w jej myślach. A w intencji waszego męskiego potomka.

Uposażyła jedną z parafii łanem ziemi i ufundowała kościół modrzewiowy.

Zdrowie królowej!

Zdrowie!

Wysłałem Niemierze do Czech, by być jego żoną.

Mógł ujechać inny rycerz, ale... Myślałem tylko o tym, żeby się go pozbyć

Wawelu.

Napadnięto go i... Nie wiadomo, czy żywy wróci.

Pan jest sędzią, który nie ma względu na osoby.

I że brakę króla jednak osądzi. Bo prawda jest taka, że...

W głębi duszy życzyłem mu śmierci.

Bo wtedy jego żona byłaby moja.

Nie pożądaj żony bliźniego.

Boże, miej litość nad nim.

Nade mną.

W następnym odcinku.

Jaki tu spokój i cisza.

Znaleźliśmy ślady potyczki i to, to herb nie mierzy. Tu jest winna tego.

Napij się i nie zadręczaj. Twoja matka bardzo się o ciebie martwi i nieba by ci

przychyliła. Nie po to pozbywałem się matki z Wawelu, żeby teraz dawać jej

okarnie do układania mi życia i mówienia mi jak mam rządzić.

Nasze królestwo nie ma dziedzica tronu.

musimy znaleźć inne rozwiązanie.