Original subtitles

Bracie Wojciechu, chciałam się zapytać,

jak nie ulec pokusie?

Modlitwa to bardzo dobry kierunek.

Wytrwaj w nim.

Modlę się, ale nie wiem, czy to wystarczy.

Jest jeszcze ciężka praca, posługa biednym, chorym.

A jeśli mimo to człowiek okaże się zbyt słaby?

Cudko, Pan Bóg nigdy nie daje nam ciężarów większych niż to, co potrafimy

unieść.

Naprawdę?

Tak mówi nam św. Paweł w liście do Koryntian.

Pan Bóg pokazuje człowiekowi drogę, jak przetrwać pokusę, nie ulegając jej.

Cudko, jeżeli czujesz, że przegrywasz pokusę,

Odwróć się od niej.

Nie tylko umysłem, ale i ciałem.

Czy nim?

Jeżeli czujesz, że ogień patrzy w twoje stopy, odejdź od ogniska jak najdalej.

Egle widziałaś Jagnę? Miała przyjść do mnie rano. Nie widziałam.

Na jutrzni jej nie było.

Czyżby uciekła z Jovaniem?

Jagna?

Mądra i roztropna Jagna?

Tłumaczyłam jej, że jak to uczyni, będzie pohańbiona na zawsze. Obiecała

inne wyjście.

Byłam pewna, że mnie zrozumiała.

Jest młoda.

Zakochana.

Też byłam bardzo młoda.

I zakochana.

I nie miałam wyboru. Ona ma. Można jeszcze wpłynąć na jej...

Jagna?

Wyglądasz, jakbyś całą noc płakała.

Dopiero nad ranem zasnąłam. Nie słyszałam dzwonów na jutrze.

Wsiadaj, porozmawiamy.

Miłościwa pani, ja dziękuję za twoje dobre rady, ale ja już wiem, co zrobię.

Całą noc o tym myślałam. Tylko nie mów, że postanowiłaś wyjechać z nim do Włoch.

Nie. Nie mogłabym tego zrobić, ojcu.

Oddam się Bogu.

Gorsze gotuje.

Dorzucisz słodziny i trzeba trochę doprawić.

Tylko z umiarem, bo przyprawy drogi.

Dobrze, poradzę sobie.

Pan niech się lepiej przejdzie przewietrzyć, to na ból głowy pomaga.

Co, wiesz, że boli?

No bo ktoś wypił całą wodę z kapusty i raczej nie byłem to ja.

Zapraszam, pani.

Co podać?

Widzę, pani, że na dłużej wyjeżdżacie.

Suknie letnie?

Nie wiem, ile mnie nie będzie.

Ja bym tam nie chciała opuszczać, Wawelu.

Gdzie może być człowiekowi lepiej niż przy królu?

Lepiej uważaj.

Nawet w plecu, w takiej głupoty.

Moja ulubiona suknia od niej mierzy.

Zabija. Weź, weź.

Pasuje do ciebie.

Tak myślisz?

Ale drogo. A kto bogatemu zabroni?

Bogatemu? Chyba nie mówisz o mnie.

Jako chmiszczyni muszę myśleć o tym, jak wyglądam. A, trafił ci się jakiś

adorator na dworze?

Jeszcze się zastanowię.

Jaki adorator?

Mam tyle pracy, że o męża nie myślę.

A, czy dwórki też mają tyle pracy, że nie myślą o zamęściu?

Dwórki mają dużo więcej czasu dla siebie.

Pewnie myślisz o Egli.

Powiedzisz.

Ja się jej oświadczyłem.

A ona... Wiem.

Odmówiła ci.

Wyśmiała. Nie odmówiła.

Cały czas słyszę jej śmiech.

Powiadają, że śmierć i żona od Boga przeznaczona.

A mnie chyba... Tylko to pierwsze już zostało. Nie można tak mówić. Można, bo

tak czuję.

Staram się myśleć roztropnie.

Jeśli szaleństwem jest miłować drzewa niego, to klasztor jest głosem

Na taki krok zawsze przyjdzie.

Ale nikogo więcej nie chcę i nie pokocham.

Dlatego mogę oferować twoje życie.

Takich decyzji nie podejmuję się w ciągu jednej nocy.

Będziesz potem żałować.

Ja to wszystko przemyślałam.

Jeśli będę miała dostęp do ksiąg, to jakoś przeżyję w klasztorze.

Jak no?

Klasztor to powołanie. Jeśli go nie czujesz... To co mam zrobić?

Musisz spokojnie porozmawiać ze swoim ojcem.

Kasztelan Spetsimir to mądry człowiek. Wiem, że cię mimuje.

On nie zmieni zdania.

Tyle mu wstydu przyniosłam, honor mu nie pozwoli. Jestem pewna, że chce twojego

dobra. Sama z nim pomówię. Poprosimy też Jaska o wsparcie.

Miłościwa pani, pani Tańczyńska prosi o możliwość przedstawienia swojej córki

Małgorzaty. Już przyjechały?

Poproś proszę, żeby zaczekały w auli. Zaraz przyjdziemy.

Jak no? O trzy łzy i głowa do góry. Idziemy poznać Małgorzatę.

Ciekawe, czy odziedziczyła urodę po matce.

Przygotuj dokumenty.

I zaczekaj na mnie w komnacie.

Potawcie ten kufer i odejdźcie.

Proszę, nie od tego.

Panie, nie mogę tutaj zostać. Dlaczego?

Nie umiem spojrzeć w oczy mojej pani.

Łapy! Nie doczekasz się.

Tam zakat masz. Nie ma.

Kradą chłopaka z Alpatry.

Przechwyt wyszło. Bez płacenia. Niech się kaszą szatomarki. Nie my.

Masz wiadomość?

Malcztyński przywiózł z Małogoszczy maleńkie dziecko.

Bez matki.

Tylko z mamką.

I coś mi mówi, że to może być Bachuriego i tej rozbójniczki.

Pójdzie pod topór. Jak się król dowie, że ukrywa paść, kiedy by mu złożył.

A trudno lepszy dowód niż dziecko.

Teraz tylko trzeba, żeby król się o tym dowiedział.

Nie do pomyślenia, że nikt się nie poznał na Ligęzie. Sprytnie się

Musimy szybko znaleźć nowego podczernego.

Ostaż, nasz Podstoli ma syna. Może by warto jego osobę wziąć pod uwagę na to

stanowisko. Ostaż.

Jeszcze pod ojcem służył.

Ale Ligendra też pochodził z dobrej rodziny.

No widać, lud teraz niczego nie przesądza.

Ten syn Podstolego, choć nie głupi, bardziej sobie ceni rozrywkę, aniżeli

Młody może mu minie. Może weźmy go.

Ale niech wierzy na próbę.

Podstoli będzie rad.

Martwi się o syna.

Przynajmniej go ma.

A ja mogę myśleć tylko o tym, jak zawrzeć sojusze, wybierając dobrych

na mężów dla moich córek.

Żeby ten sojusz zyskał panie umowę na przeżycie.

Mam kupczyć tronem? Nie, nie kupczyć.

Tylko porozumieć się z kandydatami, którzy po twojej śmierci bez męskiego

potomka obejmą tron.

Dzieło mojego ojca i moje ma przepaść pod obcymi żądami. Panie, już twój

myślał o takiej umowie z Węgrami, kiedy pomarli twoi starsi bracia, a ty leżałeś

chory.

Prawda. Tak było.

Jednak czy i ja mam się wiązać umową na przetrwanie?

Nie.

Nikt tego nie chce.

Jesteś młody. Jeszcze będziesz miał syna. Chodzi tylko o korzystny układ.

Miłościwa pani, pozwól, że ci przedstawię Małgorzatę.

Królowo, moja córka Małgorzata.

Miłościwa pani, dziękuję, że zgodziłaś się przyjąć mnie na swój dwór.

Zawdzięczasz ten przywilej swojej matce.

Podobno pięknie śpiewasz i wysyłasz.

Pragnę być sobą szczera, pani.

Śpiewam... okropnie.

Małgorzato, przecież uczyłaś się śpiewu. Tak, matko.

Do czasu, kiedy nauczyciel nie wyszedł z lekcji i ślad po nim zaginął. No

faktycznie, odszedł dosyć niskie spodziewanie.

Nie, twój śpiew go spłoszył.

Takim jak ja powinno się zabraniać otwierać usta w kościele.

Ale za to dobrze tańczę i lubię wyszywać. To dobrze, na Wawelu cenimy

sobie piękny taniec.

A teraz poznaj, to jest Tegle, a to Jagna.

Niestety budowa zamku w Krzepicach stanęła z winy Ligenzy.

Ale będzie nie trwa. Za dwa, trzy lata będzie damek, jak się patrzy. W

Czorscynie trzeba zacząć budować.

Wapno już w dołach czeka na wiosnę.

Dobrze, że cię widzę.

Słucham, panie.

Chcę, żebyś wiedział, że doceniam swoją uczciwość.

Mówiono mi, że Ligenza próbował wpływać na ciebie.

Jaki jest stan skarbca?

Dobry, panie.

Wpływy z rzut solnych są coraz większe.

Skład soli w Kazimierzu wciąż przynosi zyski.

I miasto się rozwija. Niestety, częste wypadki w kopalniach, Panie, zostają

wdowy, dzieci.

To przeznaczcie część zysków na zapomogi dla nich.

Ale to uszczupli nasze zarobki. Ale będzie więcej chętnych do pracy.

Tak zrobię, Panie.

Ja sam bym o tym tak nie pomyślał.

Nie mogę się odnaleźć z tych korytarzy. Wawel nie jest taki duży. Przejdźmy się

i wszystko ci pokażę.

Poszedł. Możesz wyjść.

Nie możesz się przed nim chować.

Nie wiem, co mu powiedzieć.

Musi być zawiedziony.

A co będzie, jeśli królowa przekona twojego ojca?

Dostaniesz zgodę na ślub, a Giovanni nie będzie chciał cię znać.

Pomyśl o tym.

Co tu tak pusto?

Pojedli i poszli.

Cały groch ze słoniną poszedł.

Cały? Na trzy dni był.

Powiedzieli, że tak dobrego grochu jeszcze nie jedli.

Kminy Majeranek też zużyłeś. Do niedzieli miał starczyć.

A pieniądze?

Tylko tyle?

To by było ludzi, a ja sam jeden.

Tak mógł nie zapłacić.

A Małgorzata też umie pięknie pleść warkocze. Na

braciach ćwiczyła. Naprawdę?

Trzech braci, a nie jednej siostry. Musiałam sobie jakoś radić.

Może zaprezentujesz swoje umiejętności na Jagnię, córko?

Może innym razem.

Chodź. Proszę.

Masz piękne włosy.

Pięknie. Wybacz, pani, ale muszę poczytać.

Czy mogę odejść, pani?

Skoro musisz.

Nie śmiejmy się. Wszak lektura ważna rzecz.

Owszem. Jak to umie czytać?

Pani. Czy będą tańce przy wieczerzy? Tak, oczywiście.

No ale przy wieczerzy, Małgorzato.

Królowo, Tutka prosi o rozmowę. Niech wejdzie. Na osobności.

Dobrze, w takim razie widzimy się na wieczerzy.

To córka Bożeny.

Co się stało córką?

Gdzie się podziewałaś?

Mogę ci pomóc?

Jak chcesz.

Ale ostrzegam, że to nudne.

Przebywanie z tobą nigdy nie jest nudne.

Zadomowiłaś się tu?

Trochę.

Jedzenie jest dobre.

Na straganach ludzi więcej niż mrówek w mrowisku.

Aż mi głowa rozwołała.

Szukasz pierników?

Widzałaś ich?

Obróżny się do nich dobrał, więc je schowałam, żeby nie zjadł wszystkich.

Moja kochana Audrey.

Ratujesz mi życie.

Na ból głowy mogę ci zrobić napar z chory białej wierzby. Kierniczki

Egle!

Lepiej swoje wielkie serce okaż temu, któremu go poskąpiłaś.

O czym ty mówisz?

Częstuj się.

Możemy pomilczeć, ale chyba chciałaś się o czymś ze mną pomówić.

Chciałam cię prosić o wybaczenie, pani.

O wybaczenie?

Bo... Cudko, co się stało?

Ja... Ja muszę cię opuścić, pani.

Opuścić? Muszę jechać do domu.

Miałam sen o dzieciach, bardzo zły.

Muszę zobaczyć, co z nim.

Rozumiem.

Dobrze, jedź.

Dziękuję, pani.

Już myślałam, że stało się coś strasznego.

A to przecież nic niezwykłego, że matka tęskni za dziećmi.

Ale będzie mi ciebie brakowało.

Staram się wrócić jak najszybciej.

Kiedy powiedziałaś, że chcesz mnie opuścić, przestraszyłam się, że na

Właśnie cię szukałam.

Wiem, że wczoraj na mnie czekałeś. Mogę to wyjaśnić. Ale chcę.

Znać sobie kogoś, kto będzie lubić takie dziokary, zabawę. Ale to nie jest

zabawa.

Ufałem, że miłujesz mnie tak jak ja ciebie.

Giovanni. Są stupido.

Głupie ze mnie.

A cóż, bo zarządzała już jako pięciolatka.

Charakter za niewiasta.

Widać po mamie to.

O, oto ona.

Moja córka Małgorzata.

Rzeczywiście ładnie tańczy.

Tylko Sutki brakuje.

Sutka wyjechała do Gołczy.

Do Gołczy?

Tak. Tęskniła za dziećmi.

To zaczęła rodzić.

Jest to?

To. No mój syn z tą mamką, co go miała wykarmić.

Czy ty wziąłeś ich, panie, do siebie?

Jak to mało gość, czy ich nie ma?

Wieczorem wróciłem do domu, tam pusto. Służba mi powiedziała, że od południa

widziała ani mamki, ani dziecka.

Tutaj nie wrócili.

Przysięgnij się!

Przysięgam!

Boże.

Gdzie jest mój syn?

W następnym odcinku. Czy on mnie zdradza?

Miłowałem ją. Ona była zbrodniarką, Jaśku!

Nigdy nikogo nie zabiła! Go wydawała rozkazy! Tak jak ty!

Żal mi tego twojego miłowania, ale ty sprowadziłeś na naszą rodzinę

niebezpieczeństwo. Wybaczcie, to się uczyniłem.