Original subtitles

Najpierw przez tę Helenę zbuntowałeś się przeciwko królowi.

Teraz przez tę zbójniczkę występujesz przeciwko królestwu.

Miłowałem ją. I czym się ta miłość skończyła? Toporem kata?

Mam syna.

To Benkart. Bez praw, bez szacunku.

Ochronię go przed ludźmi.

Nie uda ci się.

Będą go niszczyć na każdym kroku.

Nigdy nie zostanie rycerzem. Cud, jeżeli go przyjmą do jakiegoś klasztoru.

Dam mu nazwisko i usynowie.

Powiem ci, co masz zrobić.

Osać go z mamką w Małogoszczy, a potem wracaj na Wawel.

Znajdę ci przyzwoicą żonę.

I módl się, żeby go przyjęła pod swój dach.

Ja nie chcę innej kobiety.

Jesteś moim pierworodnym. Jesteś mi to winien.

Wy masz ją z pamięci.

Gdzie byłeś?

Pytam, gdzie byłeś? Przecież wiesz.

Kupiec przywiezł wóz pełen win zbudy. Mówiłem przy wieczerzy.

Musiałem to wszystko policzyć, podpisywać.

I całą noc ci to zajęło?

A od kiedy ty jesteś taka biegła w królewskich rejestrach?

Zdarzyło ci się policzyć coś więcej niż suknię w czyni?

Czekałam na ciebie. Tak.

Aż ci się od tego czekania zmarszczki pokazały. Jak możesz? A mogę!

Dwa lata jesteśmy po ślubie, a dziecka się nie doczekałem. Jakbyś częściej

nocował w domu.

Nocowałem, a teraz mam ważniejsze sprawy na głowie.

Wiesz, jaki majątek przechodzi przez te ręce? Już ja wiem, co przez nie

przechodzi.

Spójrz, co mi się odechciało.

Wracam tam, skąd przyszedłem.

A nie myślę was, Mikołaju.

Pani, chciałabym odwiedzić Jagnę.

Dobrze, możesz iść.

Dziękuję.

Au, Egle, ciągniesz mnie za włosy.

Przepraszam.

Dobrze, wystarczy. On i tak nawet na mnie nie spojrzy, więc po co to

Dzisiaj będzie inaczej, zobaczysz. A dlaczego miałoby być inaczej? Z powodu

spinek?

Odkąd wrócił z Wyszehradu, nie odwiedził mnie w nocy ani razu.

Miał wiele ważnych spraw sama, wiesz, pani.

Bądź cierpliwa.

Lata dzień król do ciebie zawita.

Cierpliwa?

Jeśli mężczyzna jest znudzony, nie ma na co czekać.

A co jeszcze mogę robić?

Zawsze stoi obok niego.

O, właśnie, pani.

Stoisz obok. Oj, Boże, no.

Mój nawój, jak go poznałam, wyżej sobie cenił wojaczkę niż uroki małżeńskiego

łoża. W ogóle się w domu nie pokazywał.

Wiecie, co zrobiłam?

Prosiłam się do niego na rycerski siennik.

Miłość i wojna często idą w parze. Dlatego atakuj pani, to walka.

Ale walczyć trzeba nie mieczem, tylko głową.

A właściwie ciałem.

A jeśli o to chodzi, niczego pani przecież nie brakuje.

Jakie to ładne.

Atakuj, to walka.

Bardzo dobrze.

Zanieś.

Panie kentlerzu, dwórka królowej czeka.

Mówi, że to sprawa wagi państwowej.

Państwowej. A co, nic ci do haftowania zabrakło?

Chodzi o mojego męża.

Podczasego.

Słucham.

Chodzi o jego zdradę.

To nie do mnie.

Może ochmistrzyni coś pomoże.

Chodzi o zdradę królestwa.

Mój mąż okrada skarbiec.

Mam na to dowody.

Tylko ja wiem, jaka byłaś dobra i szlachetna.

Wolko, witaj!

I jak się za mną wstępiłeś? Gdzie jest najlepszą kompanię?

Nie dla mnie, tylko dla dwórek tu przyjechałeś. A wstąpię, same mnichki.

habitu w ledwie nocy im wystają.

Ja myślałem, że ty siostrę pojechałeś odwiedzić.

A ty za pannami się oglądasz. Jak Konstancja? W doskonałym zdrowiu i

królową Jadwigą nieustannie rozprawiają o polityce.

Cała matka. Nie daje wytchnienia ani innym, ani sobie.

Właśnie, przysyła przeze mnie prośbę. Pragnie, abyś przyjął na dwór ponownie

Katarzyny Pilecką.

A to Anna ją oddaliła. Nie znam sprawy.

Panie, kantlerz prosi cię o rozmowę. Mówi, że to ważne.

Spotkamy się na wieczerzy.

A ty prowadź księcia na odpoczynek.

Tylko badź, żeby do jakiejś dwórki nie schręcił.

Raz, dwa, trzy, cztery, pięć. Te będą na dzisiejszą wieczerzę. Gdzie? Raz, dwa,

trzy, cztery, tamte.

Gdzie jest wino?

Wino? Tutaj, panie?

Wczoraj zostawiłem na półce duży dzwan.

Ktoś ukradł mój tokań.

Niemożliwe. W piziarnie jest cały czas pod kluczem. Ale ktoś ma do niej dostęp.

Tylko ja, Krajci, Obruśny i wy, panie.

Czasem Audry.

Audry?

Ta mała dzikuska?

Na pewno ona ukradła wino.

Ręcie za Audry głową.

Oj, żebyś jej za szybko nie straciła.

Dawać mi tę dziewkę.

Biegnij po Audry, niech mówi, gdzie wino. Wino?

Jakie wino?

No co mnie tu zostawił? Cały dzban. A sam przecież pani kazałeś się sobie

wczoraj zanieść do komnaty. Tak też uczyniłem. A jeden ten mniejszy, to

opróżniliście razem. Nie pójdź, wystarczy.

Pamiętam, pamiętam.

Pamiętam. Musiałem sprawdzić, czy aby od tym nie podeszło.

Król cierzywa, panie.

Niech no tylko zostanę marszałkiem dworu.

Zrobię tu porządek. Z drogi!

Chodź, żeby go pokręciło.

Gnida jedna.

Widok zbójniczki. A może myśl o jej egzekucji ją przeraziła.

Ale już jest lepiej.

Prego, proszę, powiedzcie, że jakby tylko chciała, to ja mogę dla niej

lekcje tańca zrobić.

O każdej porze.

Dziorne noce, dnia i nocy.

A może sam jej to powiesz?

Ale przecież nikt do niej nie pójdzie.

Czekam po obiedzie.

Pod drzwiami jej komnaty.

Ceniłem Twój intelekt i wykształcenie, Ligenzo.

Przez lata służyłeś mi radą i pomocą.

Koniłem to z radością, panie. Dlatego wezwałem Cię na rozmowę.

A nie przed sąd, przed który powinienem Cię postawić.

Panie... Okradałeś mnie, mój dwór i moje królerstwo.

Pomówienia. Milcz. Wiemy, że przyjąłeś pieniądze od biskupa Grota za uwolnienie

jego krewniaka.

wydałem je na uczty, aby świętować twój sukces we Wyszehradzie, królu. A także

przywłaszczyłeś sobie pięćset floreniów przeznaczonych na budowę umocnień w

Krzepicach. Oszczerstwo!

Oto dokument, który potwierdza, że w imieniu króla zrezygnowałeś z budowy.

Pieniądze, które dostałeś na ten cel, nigdy jednak nie wróciły do skarbca.

Król... Przecież ja to wszystko oddam.

Nie dawałem wiary tym, którzy mówili, że kupczysz urzędami na moim dworze.

Teraz widzę, że to nie jedyne twoje przewinienia.

Co masz na twoje usprawiedliwienie, Ligalgo?

Wszystko, co czyniłem.

Czyniłem po to, aby dodać blasku.

Europejskiego blasku temu dworowi.

I co mnie za to spotyka?

Nie ma w tobie za grosz pokory.

Pozbawiam cię urzędu.

Musisz opuścić ziemię królestwa.

przygotowała zioła. Idź, Panie, do kuchni. Nie mogę.

Kasztelan mi przekazał siedzieć przy jego twórcy i w dzień, i w noc.

Ja się nią zajmę.

Jesteś sama, możesz wejść.

Pasuszka, pewnie Dziart wróci.

Aglet się nim zajmie.

Byliśmy. Nie, nie, nie.

Dziewani, to, co się między nami dzieje, jest złe.

Jak miłość może być zła?

Nie mamy do niej prawa, mój ojciec. Ale porozmawiam z nim.

To się na nic nie stało.

No miami?

Nie miłujesz mnie?

Jak jeszcze nigdy nikogo, ale... Jestem... Przyznaczona innemu

Giovanni.

To już postanowione.

Wychodzę za mąż.

Na Wawelu już nikt nie pracuje. Wszyscy tylko śwędają się w tej swobroce.

Ja się nie świędam.

Ja... ...doglądam.

Cuchka.

Szukałem cię.

Wyjeżdżam jutro do Kalisza i mam do ciebie prośbę.

Porozmawiamy ojcze po wieczerzy.

Chcę cię prosić, żebyś zajęła się Jagną.

Bardzo świetnie wygląda.

Może przysłać do niej Eliasza.

Już u niej był.

To może coś jej trzeba.

Dajże jej do niej zapytaj. Później.

Nie lubisz jej.

Nie podoba ci się, że my... W takim razie sam zajrzę.

Miłują się.

Tak.

Jesteś tego pewna.

Kasztylanie, witajcie.

Właśnie pisze do rodziny o waszych i Agny planach. No, ja właśnie w tej

Nie możemy się pobrać.

Ale nie dworuj sobie ze mnie, Kasztylanie.

Nie mogę poślubić Agny.

Dlaczegoż to?

Bo... Za stary dla niej jestem.

Niewiele starszy niż wtedy, kiedy prosiłeś o jej rękę.

No nie może tak być, żeby żona była bardziej uczona od męża.

A ja mówiłem jej matce, że z tych książek to same popoty tylko będą.

A tak na poważnie.

To czemu chcesz zadać umowę?

Szybko znajdziesz dla niej męża.

Jeśli chcesz, sprowadzę Katarzynę na dwór.

Doceniam to, Anno.

Uszczęśliwisz tym moją matkę.

Zatańczymy?

Nic sama, z radością popatrzę.

Chciałbym się pożegnać.

Wcześniej rano wyjeżdżam do Kalisza.

Panie, zanim nas opuści, żeby chyl puchar ze zdrowie. Czym by była ta uczta

toastu za naszych najwierniejszych rycerzy? Zdrowie!

Zdrowie! Zdrowie naszych niemiast, pięknych, przyszłych żon.

A nie smutno wam tak rycerzu samemu do kasztela nie jechać, kiedy tutaj taka

zabawa?

Módlki kląsają.

Jak moja Małgorzata przyjedzie. Dajcie mi wszyscy święty spokój.

Jak miło jest potańczyć.

A może ja spróbuję?

Przyjdź do mnie po wieczorze. Będę czekał.

Dyktarz Niemierza wrócił za winem. Fajnie. Czeka w pędzelotu.

Dobrze. Do widzenia.

Cudka wie o powrocie marza? Nie, panie.

Dobrze. Będzie mieć niespodziankę.

Nie zamierzam zostać tutaj ani chwili długo.

Dokąd jedziemy, panie?

Gratuluję zawsze.

Czy ze mną stało?

Gdzie jest ten wak w Bolonii?

Może czasami człowiek musi dostać w szerep, żeby się obudzić.

Ale ja to wszystko naprawię.

Naprawię i wrócę po ciebie, Halszko.

Nie musisz.

Jadę z tobą.

Jestem twoją żoną.

Na dobre i na złe.

Myślałem, że cię nie ma.

Gdzie miałabym być?

Dobrze być w domu.

Dałam do wyczyszczenia naszyjnik, który mi podarowałeś.

Zechcesz go obejrzeć?

Jutro, Anno. Jestem jakiś zmęczony.

Powinieneś zobaczyć, jak wygląda na mnie.

W następnym odcinku.

Dobrze jest się mieć do kogo przytulić.

Nocą, kiedy ogień w kominku zgaśnie.

A on odtrącił mnie, tłumacząc się zmęczeniem. Może był zmęczony. A może

inną. Królu, pojedziesz jutro do praki. Teraz nikt i nic nie stoi na

przeszkodzie, abym mogła wziąć ślub z tym, którego miłuję.

Nie posłucham!

Żeby w tym świecie być wolną, musiałabyś być wdową.

I nie masz męża.

Idź, idź, idź, podusz do ognia.

Nie będę się oświadczał w ziemnicy.