Original subtitles

Dawni jeźdźcy dosiadali swoich rumaków,

głosząc idee odwagi i rycerskości.

Coś podobnego!

Rumaki się zmieniły, ale ci młodzi ludzie wyznają te same idee.

Niektórzy z was nie byli zachwyceni,

słysząc warkot motorów w miasteczku,

ale wspomnijcie innego motocyklistę, który przyjechał tu kiedyś

pełen brawury choć niekoniecznie rozsądku.

Z czasem przyjęliście mnie do społeczności.

O szlachetnych motywach tych motocyklistów

świadczy ich udział w dzisiejszym wyścigu dobroczynnym.

Jeśli ktoś nie ma biletu, pani Davenport mu go sprzeda.

To słuszny cel!

Owszem, bo ci dokopię!

Akurat!

Proszę, dołączcie do mnie w modlitwie.

Boże, oddajemy siebie i nasze motory w Twoją służbę.

Ślubujemy być odpowiedzialni.

Dziękujemy Ci za obietnicę przygody i dreszcz emocji.

Bardzo zabawne. Pani C. omal nie dostała zawału.

Burnhamowie. Wspomnij o ich daliach.

Państwo Burnham! Gratuluję dalii.

Cóż za niegrzeczność!

Wszystkie uschły!

A oto ona.

Motocykle w kościele?

Przynosi pani kapustę i cukinię na Festiwal Żniw.

Moja kapusta nie brudzi tak posadzki.

Płyn do zmywania naczyń to jedyny ratunek.

Przyrzekła pani być bardziej tolerancyjna.

Bóg nas kocha, ale istnieją granice.

Imponujące. Przykro mi, że nie będę na wyścigu.

Jak ośrodek? Może wpadłbym jutro?

Proszę. Mam kłopoty z sąsiadami.

Zrobiliśmy listę!

Nie powinniśmy byli.

Joseph, Ruth, Silas...

Ezekiel?

Imiona dla dziecka! Nie powinniście byli.

Gdyby wszyscy księża byli tacy jak on, przychodziłabym tu co tydzień.

No co? To przystojniak!

Skóry w kościele?

Zobacz!

Mówi, że musiał złapać światło, które na niego padało.

Genialne, Carl!

Genialne.

To nie "gryzmoły", to piękne rysunki.

Pokaż im nasz znak.

Spójrzcie. Kruki Cambridge!

Pani Davenport, zachowujmy się.

Trochę już na to za późno.

Idźcie, ja tu posprzątam.

- Szkoda, że cię nie będzie. - Idę na herbatkę z żoną biskupa.

Gdybyś ją widział po kilku earl greyach...

- Będą inne wyścigi. - Oby. Nie możesz wygrać beze mnie.

To moja szansa, prawda? Da-ven-port! Da-ven-port!

Ma fajną kurtkę.

Nie.

Niech się cieszy! Mnóstwo dziewcząt lubi motory.

Może kiedyś nauczysz się jeździć.

Hej, Brando.

Spójrz, jak wygląda! Brawo!

18 funtów ze sprzedaży biletów i wielka frajda.

Spójrzcie, co mamy!

My w młodości nie mieliśmy takich rozrywek.

Bo walczyliśmy na wojnie, żeby oni nie musieli ryzykować życia.

Straszny hałas!

Słyszysz to? Ryczy jak twoja matka.

Na co się gapisz?

Nie warto, Carl.

Spadaj do Newmarket, Tommy.

Zachowujcie się.

W zeszły weekend wgnietliście mi błotnik.

Zaczyna się. Przetłumacz. Co do siebie mówicie?

Gdybyśmy ci płacili za głupotę, do piątku byłbyś milionerem.

Zobaczycie, jaki jestem głupi, łykając po mnie kurz.

Ty możesz łyknąć moją piąchę.

Raczej ty moją!

Spokojnie!

Zachowujcie się! Następny twardziel wróci do domu ma piechotę!

10 sekund. Na motory!

Ty też, Jimmy. I ty, Carl!

Imponujące.

Ron, to Geordie Keating. Ron prowadzi warsztat.

Ron Weller. Trzeba czasem okiełznać ich ducha młodości.

Więc to wszystko przez pana?

Powodzenia. Będzie ci potrzebne.

Różni zawodnicy, różny poziom.

Mógłbym, na przykład, zmienić pozycje startowe...

Ron, to dobroczynność.

Wiem, wiem, ale ma tu być mój dawny promotor.

Frank? To nasz ksiądz!

Coś nowego, Ron!

Myślę, że mam szansę.

Cuda są mocną stroną księży.

Jak państwo widzą, zawodnicy ustawiają się na starcie!

Nie zgłosiłeś się wcześniej!

To dobroczynność, Ron!

Co ma na kasku?

Chyba to błyskawica.

Kto wygra w dzisiejszym wyścigu?

Nowy i bardzo tajemniczy Błyskawica?

Tommy Wilson z Newmarket? Czy nasz ksiądz, Will Davenport?

Start!

Ruszaj!

Biedaczyna!

Co się stało?

- Will wygrywa? - Na to wygląda.

Dawaj, Will!

Zapeszyłeś!

Ten nowy dobrze sobie radzi.

Nie myśl o nim! Kibicujemy Willowi!

Dobrze. Więcej gazu. Głowa niżej. Właśnie tak.

Nic ci nie jest?

Nie umie brać zakrętów.

Geordie, kiedy próbowałem wstać, wydałem ten odgłos.

Odgłos?

Który ty wydajesz, wstając z krzesła.

Goń się!

Żyję, żyję!

Ty głuptasie!

Zraniłeś się? Krwawisz.

Nie, mam swoją zbroję. Kto wygrywa?

- Na razie Jimmy. - Kim jest Błyskawica?

Nie wiem.

Na Boga! Widzieliście to?

Dawaj, Carl!

Ostatnie okrążenie!

Nie mogę na to patrzeć!

Rusz tyłek, Carl!

Wziął go!

Co za wyścig!

Jack! Z emocji chyba użyłam brzydkiego słowa!

Dogoniłeś ich! To był wyścig!

Zuch chłopak!

Imponujące.

Dzięki.

Przestań!

Myślałam, że chcesz być Jamesem Deanem, ale wolisz Bustera Keatona.

- Czy to boli? - Nie.

Wystraszyłeś Erniego.

Przeżył. Dobrze, że nie było tam ciebie.

Żartujesz? Trzy godziny niekruszenia na serwetę

i wykład "Jak służyć Bogu i parafii"

zamiast dnia z moimi chłopcami?

Nawet nie wierzę w Boga.

Ani w serwety. A ten drań kopal jak Bobby Charlton.

Chcę poczuć.

Nie słuchaj, brzmi jak strojenie radia.

Nikt już nie wierzy w serwety.

Jak najszybciej, Will.

Już jadę.

Widziałaś kluczyki? Dzwonił Geordie.

Gabinet? Pudła z wyprawką?

Ernie? Will!

- Chciałeś się przejechać? - To nie ja!

Przepraszam!

W porządku.

Natychmiast tu wracaj!

Daj spokój.

Pięknie mnie wspierasz, współrodzicu.

Musisz być bardziej stanowczy. Potrzebuje męskiej ręki.

Co się stało?

Przykro mi, Will.

Lenny.

Farmer słyszał w nocy motory.

Znalazł go rano.

Popili się. Chyba dostał w głowę.

Ostatnie, co narysował, wczoraj na torze. Zanim zginął.

Ja im powiem.

Widziałem go jeszcze wieczorem.

- Musimy zawiadomić rodzinę. - My nią jesteśmy.

Był sierotą.

W porządku, tato? Usiądź.

Nie potrzebuję!

Kiedy ty go widziałeś?

Wczoraj, koło dziesiątej.

Przyjechaliśmy tu po wyścigu na kanapki i piwo,

i zrobiła się balanga.

Pan też tu był?

Dom jest na tyłach.

Wpadłem wygonić ich do domów... a potem oglądaliśmy telewizję.

- Carl wyszedł sam? - Jako ostatni.

- Powiedział, dokąd jedzie? - Sądziłem, że do domu.

To te łobuzy z Newmarket!

Tommy Wilson.

O co się ścięliście przed wyścigiem?

Parę tygodni temu pojechaliśmy do King´s Lynn. Zjeść frytki na plaży.

Tommy i jego kuple nas zaczepili. Poszły w ruch pięści.

Nieokrzesane żule!

Ja uczę moich chłopców szacunku dla drogi.

Gdzie możemy znaleźć Tommy´ego?

No więc... co porabiałeś wczoraj wieczorem?

Nie chciałby pan wiedzieć.

Owszem, Tommy, chciałbym. Dlatego tu jesteś.

Parę pubów. Parę panienek.

- Spotkałeś Carla Taylora? - Nie. I nie zabiłem go.

Nie przepadałeś za nim.

Bezczelny typ. Dobrze by mu zrobiło lanie.

- Lubisz się bić, prawda? - Czemu ksiądz pyta?

Krążysz po klubach i szukasz pretekstu do bitki.

Jest ksiądz miękki jak Kruki.

Pobiliście się z nimi w King´s Lynn. A potem przed wyścigiem.

Chciałeś się zemścić?

Kiedy Carl cię wyprzedził, musiałeś być wściekły.

Spotkałeś go na torze przypadkiem? Czy sam go zaprosiłeś?

Rysował, kiedy go uderzyłeś

Co?

Czymś dużym i ciężkim. Może butelką. Albo łomem.

- To śmieszne! - To oskarżenie o morderstwo.

Bardzo poważna sprawa.

Jestem z Newmarket. Nie podlegam panu.

Nie tak to działa.

W Cambridge... jesteś na moim podwórku.

Nie zrobiłem tego! Nawet go nie widziałem!

Nie odróżniasz lewej od prawej. Dlaczego mamy ci wierzyć?

Uwierzycie mojej gospodyni. Kleiła się do mnie.

Graliśmy w gry planszowe.

Wiesz, kogo winię? Rodziców.

Noc w celi będzie pierwszą karą, jaką dostał od lat.

A jeśli nie był to Tommy,

Carl mógł się z kimś pokłócić o dziewczynę albo o motor.

Mówiąc o karach. Możesz mi coś poradzić jako ojciec?

Ernie?

Chcę mu dawać dobry przykład. Być ojcem, którego nie miał.

Słusznie.

- Tak, panno Scott? - Prosi pana nadinspektor.

Lepiej się zmyj.

Gdzie jest motor Carla?

Dostałeś ten medal już dawno.

Za długą służbę? Tak.

Pod koniec lata możesz wystąpić o wcześniejszą emeryturę.

Chyba tak.

Musisz się na to cieszyć.

- Nie wiem, nie zamierzałem... - Oczywiście zgodzę się na to.

Zasłużyłeś na odpoczynek.

Czy zrobiłem coś...

Musimy zrobić miejsce dla młodych.

A ty masz żonę i dzieci.

Niech zasuwają tacy frajerzy jak ja.

Do licha, Will! To kostnica, nie warsztat!

Co sobie myślisz?

Odsuń się od zbiornika. Tak iskrzysz, że może wybuchnąć.

Goń się!

- Chcesz mi coś powiedzieć? - Nie.

Elliot... sugeruje, żebym przeszedł na emeryturę.

W porządku.

"W porządku"? To przez ciebie, bo odbiłeś mu narzeczoną!

Rzuciła go rok temu, nie przeze mnie! Nadal żywi urazę?

Niestety tak. Co za tupet. Mogę służyć jeszcze długo.

Oczywiście.

- Więc powiedziałeś "nie". - Jasne!

Tak powiem.

Poświęciłem temu posterunkowi życie.

Ten nadęty gryzipiórek jest tu od pięciu minut!

Powiedz mu to, na pewno się zgodzi.

Co tu wypatrzyłeś?

Motor jest w doskonałym stanie.

Czyste przewody paliwowe, dobre hamulce.

Ale to... widzisz tę kreskę? Grafit jest przewodnikiem.

Wystarczy gruba kreska na izolatorze...

I wysiada zapłon.

Ron sprawdził motory przed wyścigiem,

więc ktoś zrobił to tuż przed startem.

Carl zorientował się, że coś nie gra,

ale dał radę ruszyć.

Wiedział, że ktoś go sabotuje.

Mógł kogoś podejrzewać i chcieć się zemścić.

Tommy na pewno nie przestrzega zasad fair play.

Czy Jimmy mógłby sabotować kumpla?

Albo Ron chciał pomóc synowi? A ten nowy motocyklista?

Błyskawica. Carl nie ucieszył się na jego widok.

Nie zgłosił się, nie wiemy kim jest.

Zostaw to mnie, ktoś będzie wiedział.

I nie przejmuj się Elliotem, chciał cię wkurzyć.

...i nie wolno u nas pić.

Wybacz, że nie wpadłem wcześniej. Masz teraz czas?

Jasne! Keith, to ksiądz Davenport,

który co wtorek odprawia u nas mszę.

Keith Pruitt.

Zaczekaj, Will. Wygłaszam mowę.

Utrzymuj porządek w pokoju i sprzątaj po sobie.

Szafy są na ubrania, półki na książki.

Jestem do twoich usług.

Mam nadzieję, że nauczysz się dbać o siebie,

i kiedy stąd wyjdziesz, będziesz gotów znów stawić czoła światu.

Brzmi to wspaniale.

Nie wiedziałem, co ze sobą zrobić po wyjściu z...

po wyjściu z...

Możesz mówić "więzienie".

Mnie też było trudno.

Rozmawiamy o tym na spotkaniach we czwartki.

Winston, zaprowadzisz Keitha do pokoju?

Jasne. Pójdziesz ze mną.

Dziękuję panu.

- Ilu ich już masz? - Keith jest czwarty.

Nasz pierwszy alkoholik. Były alkoholik.

Niesamowite. Taki ośrodek.

Uciekaj stąd, Will.

Chociaż rozmowy o "miejscu Boga w życiu grzesznika"

pewnie ci pasują.

Dorzuć popcorn i piwo, idealny wieczór.

Uważaj. Wpadłem się przywitać, a teraz montuję drzwi.

Za co jestem ci wdzięczny!

Potrzebuję twojej pomocy.

Mamy... skargi, ze strony sąsiadów.

"Przestępcy włóczą się po ulicach".

Nie chcę zamknąć ośrodka ledwo go otworzyłem.

Co mogę zrobić?

List otwarty, do prasy. Podkreśl pozytywy.

Szanowany, żonaty ksiądz może zdziałać cuda.

- Załatwione. - Będę ci dłużny.

Bzdura.

Chyba że wiesz, jak wychowywać siedmiolatka.

Brak im wychowania. Nie wiedzą, co robić.

Może jestem za ostry dla Jimmy´ego,

ale odkąd odeszła jego mama, chciałem, żeby był dzielny.

Żeby mógł zostać, kim chce.

Ale nie przyszedł ksiądz po radę.

Ten Błyskawica. Znasz go?

Nie. Pewnie to ktoś z paczki z Newmarket.

Mógłby to być ktoś stąd?

Rozpoznaję ich po silnikach.

Innych interesuje muzyka, scena.

Zaraz wracam.

Co to?

Tablica liderów. Zapisywali, kto dobił do stówy.

Jasny gwint.

Sto mil na godzinę to nie wyczyn, to życzenie śmierci.

Notowali to.

Błyskawica jechał stówą na drodze do Duxford na tigerze.

To cała paczka przed wyjazdem do King´s Lynn, dwa tigery.

Ten należy do Ralpha Thompsona.

Ale nie podniecajcie się, spędził noc w areszcie, pijany w sztok.

A ten drugi?

Howard Kidman z Northampton Street, Cambridge.

Panie Kidman? Policja!

Może go nie ma.

Bingo.

Howard Kidman?

Howard Kidman, człowiek, którego szukamy.

Na pewno?

Stephanie Kidman. Motor na nazwisko ojca.

Pomógł mi go naprawić.

Wie, że bijesz rekordy prędkości, narażając ludzkie życie?

Wie, że udajesz chłopaka, Błyskawicę?

Powiecie mu?

Wie, że jesteś podejrzana o zabicie Carla Taylora?

- Nie zabiłam go. - Uszkodziłaś jego motor?

Nie oszukuję.

Tylko udajesz kogoś, kim nie jesteś!

Błyskawica jest znany.

Ale nie Stephanie. Bo nie możesz się ścigać.

- To bzdura. - To zasady.

Zasady się zmieniają, dziadku. Powiesz mi, co mogę robić,

kiedy rozłożysz skrzynię biegów nortona w trzy godziny.

Kto wiedział, że jesteś Błyskawicą?

Jimmy i Carl.

- Nie byli źli? - Jimmy był zachwycony.

Po wyścigu złapał promotora,

przekonał go, żeby mnie obserwował.

A Carl?

Był ze szkoły Rona. "To nie jest sport dla kobiet".

Po tym, jak musiał z tobą walczyć, rzucił w ciebie kaskiem.

A kiedy później wypił, dostał szału.

Chciał powiedzieć Ronowi, wykopać mnie z klubu.

- Musiałaś się wkurzyć. - Nie zabiłam go!

Spotkałaś się z nim i uderzyłaś go łomem, żeby ratować skórę.

- Nie! - Czyżby?

Masz gdzieś, co ludzie o tobie myślą,

ale obchodziło cię zdanie Carla.

Guzik ksiądz wie.

Dla niego nauczyłaś się migać. Lubiłaś go.

Nie chciałam jego śmierci.

Tak, podobał mi się.

Ale... chciałam, żeby...

...zobaczył, co potrafię.

Żeby we mnie uwierzył.

Skończyliśmy, dziadku?

To nie ona. Kochała się w nim.

Słyszałeś o zbrodniach namiętności?

Dlaczego w ogóle motocykliści lubią jeździć jak wariaci?

Mnie to uspokaja. Wyzwala.

Kiedy prowadzę, nad wszystkim panuję.

Cokolwiek złego dzieje się w moim życiu, mam przynajmniej te chwile.

Panowałeś nad wszystkim, wpadając w to siano.

Najwyraźniej pracuję też dla diecezji.

Wiadomość dla księdza Davenporta.

"Potrzebna pomoc w ośrodku przy Bosnor Street.

Inspektor Keating nie jest niezbędny".

Odwalcie się ode mnie!

Keith, daj mi tę...

- Co się dzieje? - Nie wiedzieliśmy, kogo wezwać.

Nic o mnie nie wiecie, żaden z was!

Mam gdzieś, kim jesteś. Też możesz spadać.

- To sprawa dla policji. - Chcesz, żeby znów go zamknęli?

Co mówisz?

Keith, spójrz na mnie.

Wejdziemy do środka i opowiesz mi wszystko, wszystko o sobie.

Odstaw tę butelkę i pogadajmy.

Chcecie tylko gadać i gadać, zamiast się zamknąć i posłuchać!

Świat nie potrzebuje gadania!

Daj mi butelkę!

Musi stąd odejść. Jest niebezpieczny dla innych.

Po prostu czuje się samotny. Właśnie takim ludziom pomagamy.

Keith, nic ci nie jest?

( telefon )

Inspektor Keating.

Jeszcze w pracy?

Wybacz, skarbie. Najwyżej godzinka.

Twoja mielonka wytrzyma. Jak sprawy?

No wiesz.

Po staremu.

- Do zobaczenia. - Pa, skarbie.

Will! Spójrz, co znalazła pani C.

Marnował się na strychu pani Bennett.

Więc go pani skonfiskowała.

- Chciałam tylko pomóc. - Wiem.

Złapali już mordercę?

- Nie ufam tym rockersom. - Kibicowała im pani!

Co ci się stało w rękę? Biłeś się?

Czasem trzeba bronić tego, w co się wierzy.

I czasem się obrywa.

Myślałam, że trzeba nadstawiać drugi policzek.

( skrzypnięcie drzwi )

Co robisz? To moja kurtka.

Nie chcę, żebyś zginął!

Miałeś wypadek. I biłeś się z kimś. Sam słyszałem.

Ten chłopiec, który mnie narysował...

Nie żyje, prawda?

Tak. Bo ktoś zrobił mu krzywdę.

Ja ryzykowałem, nie myśląc. Nie myśląc o tobie.

Nie powinienem jeździć jak... według twojej mamy, "cholerny idiota".

- Przeproś za "cholerny". - Przepraszam. Ale ma rację.

Czas odłożyć zabawki.

- Motocykl idzie na... - Emeryturę?

Na wakacje. Długie wakacje.

Zazwyczaj mam rację.

Ale nie wolno ruszać cudzych rzeczy, bez względu na powód.

Żadnych komiksów "Eagle" w tym miesiącu.

Surowa kara. Ale... słuszna.

Do łóżka, młodzieńcze.

Dziesięć punktów od sądu rodzinnego.

Oto, do czego zmuszają nas dzieci.

Dzień dobry. Pomyślałem...

Zaczekaj chwilę i sprawdź, czy nie mam przywidzeń.

Ostatni rysunek, jedyny krajobraz.

Co?

Miękkie linie.

To 5B, jak portrety.

Krajobraz jest twardszy.

To HB.

Narysował go ktoś inny, żebyśmy myśleli, że Carl zginął na torze.

Ale go tam przewieziono.

Teraz ty zaczekaj.

Wiemy, że Carl był w garażu z Ronem i Jimmym.

Na później mają kiepskie alibi.

Obaj byli wstrząśnięci śmiercią Carla.

Wiem i nie chcę obwiniać Rona,

ale to on sprawdzał motory przed wyścigiem.

I zrobiłby wszystko, żeby wygrał jego syn.

Mógł zabić Carla.

Kochasz syna.

Jasne. Wyrasta na naprawdę porządnego chłopaka.

Wiele dla niego robisz.

Motory, szkolenie, promotor ze Speedway.

Robię to dla Jimmy´ego i dla innych chłopców.

Czy gdyby Carl lepiej wystartował, wygrałby z Jimmym?

Niektórzy zawodnicy mają dar. Może jeden na stu.

Wyczucie toru. Carl je miał.

Pański syn ścigał się z kimś tak zdolnym.

Ojciec mógł chcieć mu pomóc.

- Interweniować. - Kawa na ławę.

Zepsuł pan motor Carla.

Wiedział pan, jak to zrobić. Carl się zorientował.

Może po imprezie w garażu coś powiedział.

I może się pan uniósł.

Bzdura! I obelga! Kochałem go jak syna!

To prawda.

Więc Jimmy nie ma tego "daru"?

Ma serce. I chęć do nauki, ale nie talent.

Nie chcesz, żeby dziewczęta się ścigały.

Co czułeś, gdy po wyścigu Jimmy zaczepił promotora?

Że co?

Poprosił go, żeby zainteresował się Stephanie. Żeby ją "obserwował".

Za kogo dureń się ma? Wstawił się za tą dziewuchą?

Chryste! Oboje nie umywają się do Carla!

Jimmy wygrał.

Tylko jeden zawodnik był godny uwagi i nie żyje!

Nie jest takim kochającym ojcem.

Nie dla Jimmy´ego.

Kiedy byłem chłopcem, walczyłem o podziw ojca.

Ale bez najmniejszego skutku.

"To nie mój syn, jesteś jak twoja matka,

rozczarowujesz mnie".

Chyba znasz to uczucie.

Tata jest twardy, ale to dla mojego dobra.

Twarde słowa nie wzmacniają, tylko ranią.

Tym bardziej, kiedy ktoś ma więcej sympatii dla innego.

Carla.

Tata był miły, chciał mu pomóc.

Bycie miłym dla jednej osoby nie uprawnia do ranienia drugiej.

Miałeś ścigać się z Carlem na oczach promotora.

Co powiedziałby ojciec, gdybyś przegrał?

Nie winiłbym cię, gdybyś chciał zwiększyć swoje szanse.

Czyli... spowolnić go.

Prawie wygrał.

Wygrał.

Drugie miejsce, ale cała chwała.

Frank, wiem, że nie był to mój najlepszy wyścig,

ale mogę postarać się lepiej.

Błagałem promotora, żeby dał mi szansę.

Chciał Carla! Wszyscy zawsze chcieli Carla!

Gdyby poszedł do szkoły plastycznej, o czym stale nawijał, może...

Może ojciec by cię dostrzegł.

Świetny wyścig, chłopcze.

Kiedy wszyscy się rozeszli, tata spał przed telewizorem.

Zostawiłem go i zacząłem sprzątać.

Carl wiedział, co zrobiłem! Powiedziałby tacie, więc...

Wywiozłeś ciało i butelki na pole.

Zostawiłeś go.

I dodałeś ten ostatni szkic, żeby nas zmylić.

Przykro mi.

Bardzo mi przykro.

Jamesie Wellerze, aresztuję cię za morderstwo Carla Tayloya.

Nie musisz nic mówić, ale to, co powiesz,

może zostać wykorzystane w sądzie.

Data urodzenia?

Ósmy września.

Co narozrabiał?

Przyznał się.

Nie.

Coś ty zrobił? Jak mogłeś?

Larry, wyprowadź go.

Jimmy! Dlaczego nic nie mówiłeś?

Co z tobą? Straciłeś głos?

Tobie nie można nic powiedzieć!

Nie byłem dość dobry. Nigdy nie wygrałbym z Carlem.

Traktujesz mnie jak śmieć.

Co z tobą?

Jesteś moim synem. Wiesz o tym,

musisz wiedzieć!

Wybacz mi!

Jesteś dobrym ojcem. Nie jesteś Ronem. Uczysz się.

Nie chcę... żeby moje błędy obciążyły Erniego.

Albo to maleństwo. Nie chcę być jak mój ojciec.

Nigdy nie będziesz.

Nie będziesz zachwycony,

ale rezygnuję z wtorkowej grupy biblijnej.

Poza tym, że czuję się jak hipokrytka,

mogę zabić panią C., jeśli znów mnie poprawi.

Pomówmy o tym później.

( telefon )

Plebania.

Witaj, tato.

Co? Co? Uspokój się.

Jak bardzo?

Mama miała wylew.

Gratuluję, Keating. Dobra robota.

Dziękuję.

Chciałeś ze mną mówić?

Co do mojej wcześniejszej emerytury.

Przemyślałem to...

i nie chcę odejść, jeszcze nie.

Nadal mogę się przydać.

Niechęć do zmian jest naturalna.

Trzymanie się starych poglądów.

Ale to nie była propozycja.

Na pewno to rozumiesz.

Dziękuję.

Będę się opiekować babcią tylko tydzień.

Szybko wróci do zdrowia.

A ty przeżyjesz przygodę z Willem. Jak Dzielny Dan i Digby.

Idź już. Do zobaczenia.

Nie utrudniaj mi tego.

A twoje ciotki? Cathy?

Pozabijaliby się z tatą. Mogę jechać.

Jesteś w siódmym miesiącu ciąży.

Ale nie jestem z porcelany. Mówisz jak ksiądz!

Skądże!

Mówię jak twój mąż. Ksiądz powiedziałby: "Ufajmy Bogu".

- Wspaniała rada. - Wykręcasz się od kółka biblijnego.

- Nie bądź durniem! - Nie jestem!

Nie chodzi o parafię, Erniego czy ciebie.

Jak to nie? Jesteś na ich skinienie.

Bo to moi rodzice. Nie rozumiesz?

Proszę, proszę!

Proszę, ocknij się! Ocknij się!

Tekst: Zuzanna Naczyńska