Original subtitles

Cieszę się, że cię poznałam.

Może kiedyś nauczysz mnie czytać. A ty mnie fechtunku.

I miłowania, które niczego się nie lęka.

Tego nie muszę. Ty to już potrafisz.

Jedziemy.

Poczekam na ciebie przed chatą.

Nie powinienem was zostawiać.

Jasiek, poradzę sobie.

Dzień, dwa i wracam.

Żeby chociaż Getko z wami został.

Wróci. Czuję to.

Tak myślisz?

Wróci i na pewno się nami zaopiekuje.

A ty... Ty się o nic nie martw.

A ty gdzie?

Zaraz pójdzie mój pan.

Musi być niezłym z kleru, skoro resztki po innych każe ci zbierać.

Do zakonu duchaków. Na szewską lepiej idź. Oni żebrakom pomagają. Nie jestem

żebrakiem.

Ej, ty!

Lepiej stąd idź.

Nic dobrego cię tu nie spotka.

Pani, goniec przyjechał.

Mówi, że orszak królewski już niedaleko.

Jak szybko ten czas mija.

Przygotuję ci pani paradną suknię.

Był najpiękniejszym od królowej Elżbiety. I dwór musimy przystroić.

Wezwać wesołków, grajków i wyprawić ucztę dla króla.

Uspokój się, ty jesteś mężatką i nie możesz zachowywać się jak dzierlatka.

Tak się cieszę, że król i jego świta wracają.

Pomyśl pani, jaki król będzie z ciebie dumny, kiedy się dowie, że sama Wawel

obroniłaś. Tak jak kiedyś królowa Jadwiga.

Dobrze, idźcie już i zawołajcie autry.

Wuju, twoja krewniaczka wciąż czeka.

No już dobrze. Kto to jest?

Bożena Tęczyńska.

Wdowa po nawoju z Morawicy.

A, to trzeba było tak od razu mówić. To najbogatsza niewiasta w całej

Małopolsce. Proszę.

Kuńza zawsze robi taki nieporządek.

Dopiero co dostała tą lalkę, a już ją pożyciła.

Ładna, prawda?

Audre, jestem ci wdzięczna za pomoc.

Przecież nic nie zrobiłam.

Przeciwnie. Kiedy wszyscy pochowali się jak szczury, ty byłaś ze mną.

Ty i twój łuk.

Nigdy się z nim nie rozstaję. Wiem.

Bóg nam cię zesłał.

Dlatego... Chciałabym ci to jakoś wynagrodzić. Niczego mi nie brakuje.

A może jednak jest coś, co... Nie.

Dobrze, w takim razie dziękuję ci jeszcze raz. Możesz odejść.

Jest coś, co chciałabym wiedzieć.

Tak?

Dlaczego ona mnie porzuciła?

Musiała wyjechać. Mogła mnie zabrać ze sobą. Nie pozwolili jej.

Kto?

Mój ojciec.

Gdyby tego nie zrobiła, spotkałaby ją kara.

A ty nie przeżyłabyś takiej podróży. Byłaś zbyt mała.

Dlaczego mi tego nie powiedziała?

Nie chciała.

żeby mnie znienawidziła.

Ciebie, pani? Tak, to mną miała się opiekować.

Wydawali mnie za mąż, wysyłali do obcego kraju.

Mogłam zabrać ze sobą tylko jedną dwórkę.

Mój ojciec wyznaczył, egle twoją matkę musiała jechać.

Ale wiem, że każdego dnia o tobie

myślała.

Nie wie, co przeżyłam.

Autre, to jej to opowiedz.

Wybacz, ekscelencjo, nie mogłam się powstrzymać, żeby nie uściskać kuzyna.

Bo się sobie przypominałam, jak żeśmy po komnatach w Tręczynie razem biegali.

Ileż to miałeś wtedy, wiosen? Pięć, sześć?

Cóż za cudowne wspomnienia.

Cóż cię sprowadza, pani?

Chodzi o moją córkę Małgorzatę.

Pomóż mi ją dobre za mąż wydać.

Ufam, że po matce panna nie tylko uroda, ale i pobożność.

Odziedziczyła. Mój mąż, nieboszczyk, zawsze powtarzał najpierw modlitwa,

przebłaganie, a dopiero na końcu działanie.

Cztery lata go opłakiwałam i się za niego modliłam.

Myślę, że już wystarczy tej żałoby.

Teraz szukam miejsca na dworze dla siebie i dla córki.

Szlachciankom z tak znakomitego rodu koneksje chyba nie są potrzebne.

ale i nie zaszkodzą.

A nikt nie ma większego wpływu na rodzinę królewską niż ty, biskupie.

Obawiam się, że nikt mnie tam już nie słucha.

Nie daję temu wiary.

Ale jeżeli nawet tak jest, to zawsze można to zmienić.

Dwie bliskie istoty na Wawelu mogą się temu przysłużyć.

Pasternak kuczmorka, wszystko świeże.

Pasternak kuczmorka, wszystko świeże.

Pasternak ku... Bóg zapłaci.

Pasternak grzepa, tylko umie.

No i co?

Puszaj je. Co tam masz?

O, ładny nic.

Zobaczcie, co znalazłem.

A to padale.

Już od kilku dni ktoś mi podkrada jazyny.

Straży! Darujcie, darujcie, wszystko oddam. Piekarzowi też?

Od tygodnia mu ktoś kradnie kołacze. To nie ja, to nie ja, naprawdę.

Jeszcze się wypiera. Pod topór z nim.

Witości. Na szubienicę.

Coś się stało?

Ja... On... Tylko mnie rozbolała głowa.

Może zaprowadzę cię do komnaty. Przecież mówię, że nic się nie stało.

Za chwilę lekcja tańca.

Dziwa nie odzyskał siły, to chyba twój Mikołaj przywołał go do porządku.

Tak.

Tak.

Trzeba by mu podziękować.

Masz rację, cudko.

Już ja mu podziękuję.

Jagna! Jagna, poczekaj.

Jesteś pewna, że tego chcesz?

Że chcesz wrócić na Wawel i poślubić Pełkę?

Jeśli tak, jak wola ojca.

Mówiłaś, że kochasz innego.

Wydawało mi się.

Kogo próbujesz oszukać?

Nie chcę, żeby ojcu pękło serce.

Ale przecież nie możesz żyć wbrew temu, co czujesz. A jak mam żyć?

Mam się wyrzec wszystkich?

Żyć w ukryciu, tak jak ty?

Ja nie żałuję.

A pomyślałeś, jaką przyszłość zapewnisz swoim ojcom? Tak, będzie wzrastał,

patrząc, jak miłuje jego matkę.

Chyba to jest najważniejsze.

Darujcie! Już nie będę więcej kradł!

Wy, pokorzenie pasternetu, chcecie mi głowę uciąć? O głowę się nie martw!

U nas zakradziesz kat!

Tylko ręce obcina. Ale co ja bez nich zrobię? Już nie mam nikogo na tym

Litości, gości ode mnie chodzą wolno.

Trzeba było wcześniej się o to martwić.

Znam herta banku, dla którego jest nagroda.

Wiem, gdzie się ukrywa.

Wszystko wam powiem.

Wielki garnik złota, tylko dla war.

A ja wam powiem tylko za to, żeby mi rąk nie ucinali.

Nie wiem, czy królowa znajdzie czas, by cię teraz przyjąć, pani.

Gdybyście się tak za mną wstawili... Król wraca z Beszechradu. Tyle

niezałatwionych spraw.

Moje uczty są sławne w całej Małopolce. Chętnie na dworze pomogę.

Powiedzcie biskupowi, że damy sobie radę sami.

Biskupowi?

To nie twój kuzyn, pani.

Cię tu przysyła?

Uchowaj Bóg.

Toż to pieniacz.

Żyć się z nim w pokoju nie da.

Trudno się z tym nie zgodzić.

Już dawno przestałam słuchać jego nawoływań o datki.

No ale skoro mówicie, że królowa was nie posłucha...

Jak nie posłucha?

Kanclerza?

Zaraz cię pani do niej zaprowadzę.

Co jest takiego ważnego, że mnie tu ciągnąłeś?

Twierdzisz, że wie, gdzie się ukrywa herszt jakiejś bandy?

Jaki herszt?

Dawka dłoń.

To i ja wiem, gdzie ona.

W piekle.

Dwa lata temu zabili ją jej kameraci.

Przykładał na niego czasu.

A widziałeś jej ciało, panie? Bo ja widziałem.

Dwa dni temu.

I to żywe jak ciebie, że ja go widzę.

Gdzie? Gdzie?

Jak mi obiecasz, że... że kat mi rąk nie utnie, to wam powiem.

Tadeusz.

Zaprowadzę was.

A wierzycie łodziejowi?

Jeszcze nas na manowce wywiedzisz. Baśka Dunin zabiła mi ojca i matkę.

To jej się należy karanie mnie.

O, drzeważni.

Bellissima. Prego.

Twoja kolej.

Prego bellissima.

Pani, pozwól sobie przedstawić.

Bożena Tęczyńska.

Kuzynka, daleka kuzynka, biskupa Jana Grota.

Słyszałam, że doskonała z Ciebie uczniczka, pani.

Kuzyń się skarżył?

Też mu kiedyś tyłek złoiłam, jak z łóżki podglądał. Biskup Jan?

Niezworne było z niego po chole.

Miał taką swoją ulubioną słuszkę, Rózie.

Uroda nie grzeszyła, a mówiliśmy na nią...

Kudłata. Bo?

Wąsik miała.

Ale serce małe moje się złamała.

Cudowne historie opowiadasz, pani.

Jeszcze więcej takich znam. I ten taniec też znam i chętnie zatańczę. Powolisz,

pani? Tak.

Poprowadzę.

Prego.

Prego.

Weź 10 uzbrojnych.

Bóg wystarczy, panie.

Ona jest sama w chacie.

Wprowadź Baćkę do mnie osobiście. Tylko żywo.

A co ze mną będzie, panie?

Obiecuj, że mi rąk nie utną.

Jak się spiszesz, to jeszcze nagrodę dostaniesz.

Ruszaj już, na co rzekasz?

Pani Dęczyńska, nie wolno wchodzić. Witków zajęty.

Wspaniale mi doradziłeś.

Królowa Anna przyjęła mnie na swój dwór.

Co? Tak od razu? Mam swoje sposoby.

Ale teraz...

Dorać mi proszę, za jakim kawalerem warto się na dworze rozejrzeć.

Szukamy dla ciebie czy dla Małgorzaty?

Dla obu.

Ale najpierw zajmijmy się moją córką.

Z nią może być trudniej.

Może jutro?

Dobrze już, nie patrz tak na mnie.

Jest pewien kandydat godny uwagi.

Jego ojciec to Kasztelan Krakowski.

Cieszę się, że widzę was oboje.

Czy wszystko dobrze?

Tak.

Wszyscy za tobą tęskniliśmy.

Ja za wami też tęskniłam.

Uczymy się nowego tańca. Chcemy nim powitać króla.

Dołączcie.

Dziękuję pani.

Nalegam.

Życie martwi.

Mówią, że miłość wszystko zwycięża.

To jest niedaleko.

Tam za tymi krzakami.

Znajdziemy ją po cichu.

Chodź konia.

Tu chodź.

Chodzę.

Co jest?

Ty tu zostajesz.

Dawaj nogi.

Widzisz, w tym lesie są winy. No to cię pożrą.

Razem z waszymi koniami.

To jest pilnuj!

Nie musisz mnie odprowadzać, Giovanni.

No, no. Nie mógłbym sobie odmówić tej przymnoci. Che piacere.

Tyle czasu czekałem.

Signora. Wyjechałaś bez słowa. Nadmiar słów nie pomaga.

Jagna.

Gdy uciekłaś?

Coś się stało?

Nic.

Urodziłem cię.

Skończmy.

Wybaczmy.

Sarp się, Baśka!

Nie jestem Baśka!

Nie no, pachnę! Zielarka!

Zielarka? Tam zostało moje...

Patrz!

Uciekł!

Wsi syn!

W następnym odcinku.

Pośle mi cię tam kogoś!

Zostaw mnie!