Original subtitles

Coś się jeszcze trafi, królu?

To, o czym wszyscy mówią na dworze.

Czy będę miał syna?

Mijają dwa lata, odkąd Anna poroniła.

Obcujemy ze sobą, a ona ciągle nie jest brzemienna. Muszę coś zrobić.

Musisz się modlić, panie. Modły zostawiam matry. Ja muszę działać.

Przywiozę Annie medyków w Wyszehradu.

Tam mówiłeś, że Elżbieta ma najlepszych na dworze.

Czy ty coś przede mną ukrywasz?

Naniec na medycy, panie.

Trzeba zawierzyć Bogu.

Biblina Sara przecież też dzięki modlitwie otrzymała potomstwo. Sara była

bezpłodna, Anna, przecież.

Może mieć jeszcze dzieci, prawda?

Jeśli Bóg zechce was obdarzyć synem. Przestań zasłaniać się Panem Bogiem! Mów

prawdę!

Mów!

Czy Anna może mi dać syna?

Wiatku! Co?

Zatrzyma się!

Chodź do wsi.

Po babkę.

Przecież Jaśko zabronił mi cię zostawiać. Nie pamiętasz?

Leć, po pomoc.

Już!

Nie wiesz, że ja ciągle posłuję.

Tylko mała Leżunia i Jolenta osłabiają mi życie.

Ale lepiej mów ojcze co ciekawego na dworze.

A nie zapytasz co u mnie?

Co u ciebie ojcze?

Żenię się. Jak to? Z kim?

Z Jagną.

Ona jest młodsza ode mnie.

Dobrze.

Dzieci mi jeszcze urodzi. Syna.

Zważ, że to dziewczyna z charakterem, obyś nie żałował.

Młode bywają pytkate.

Nie ona.

Czyli już zdecydowałeś?

Kasztelan ci ją odda?

Lada dzień ma mi dać odpowiedź.

A Jagna?

Co ona na to?

Jeszcze nic nie wie.

Jak śmiałaś!

Co się stało? Czym zawiniłam? Poszukałaś mnie.

Dwa lata mnie zwodziłaś.

Zapraszałaś do łoża.

Mówiliśmy o synu, którego miałaś mi urodzić.

Każdego dnia czekam na cud. Cud?

Nie wierzę w cuda. I ty też w mnie nie wierzysz. Wiesz, że już nie dasz mi

dziecka? Że po ostatnim połoku już nigdy nie będziesz przemienna!

Kaziu! Kto jeszcze o tym wie? Nikt, tylko ja, Eliasz. Kłamiesz.

Nie kłam...

Władysław, spodziewaliśmy się ciebie po południu.

Jechałem przez całą noc, bo chciałem dotrzeć wcześniej. Witaj.

Złe myśli mam przed Wyszehradem. A ja po rozmowach w Tręczynie jestem zupełnie

spokojny.

Zobaczysz, że jeszcze uda nam się odzyskać ziemię twoich przodków.

A skąd ta pewność?

Wyszehrady zaczynają kontrolować przyprawy przez Wisłę, tak?

Dlaczego? Bo mają Toruń.

Gdybyśmy się z nimi układali kilka miesięcy wcześniej, wtedy kiedy zmarł

Mistrz, może mielibyśmy jakieś szanse. A teraz?

Posił się, odpocznij, a ponownie spotkamy się na razie u króla.

Nie ma czasu na odpoczynek.

Trzeba myśleć, jak podejść zakon. A to łatwe nie będzie.

Nie traf się.

Kazimierz wie, jak to rozegrać.

A teraz wybacz, ale czekają mnie jeszcze posłuchania.

A gdzie trzydzieści florenów?

Nie mam tych pieniędzy.

Panie, nie wolno. Rękę na sługę Bożego podnosisz? Co tutaj robisz, biskupie?

Przyszedłem po mojego człowieka, którego bezprawnie przetrzymujecie.

Paszek jest oskarżony o to, że ukradł pieniądze należne królowi i przez niego

będzie sądzony. To mój człowiek i moje pieniądze.

Tylko ja mam prawo decydować o jego losie.

Nie ustąpię ci.

Tak jak wczoraj nie ustąpiłem. Na ustępstwo króla też nie liczę.

W takim razie żądam ordaliów. Niech sąd boży zadecyduje o jego winie.

Dobrze.

Niech tak będzie.

Próba poświęconego kęsa?

Ale ordalia muszą się odbyć.

Przy królu.

Idź po ogółki.

Egle!

Egle!

Patrz!

To twoja zatługa.

Co panie, ptaka udajecie?

Strzykano mnie w biocie.

Chodzić nie mogłem, taki ból. A po jej maści zdarzył się cud.

Myślałem, że się ucieszy.

Ojciec sprawił, że niewiasta to inaczej rozumuje. Prosto.

Jak się jej nie powie, to się nie domyśli.

A ja twoich chat nie potrzebuję.

A tamci to kto?

Niczego chcą od naszej Egle.

Naszej? Nie trzeba się słuchać. Nie wiem. Przed Karszą jakiś wóz stoi z

i rano na Litwę jadą.

Na Litwę?

O.

Zaczynaj.

Winny. Klewa nie przełknął. Król zdecydował.

Gdybyście choć młyk piwa dali. Straż!

Próbuję jeszcze raz. Pozwól, panie.

Wuju! Wuju, jestem niewinny! Niech zaczeka w lochu do naszego powrotu.

ratuj!

Chyba nie będziesz podważał sądów boskich, biskupie.

Wszyscy już przybyli, panie.

Książę Łańczycki i książę Bolko. A kanclerz i kasztelan krakowski czekają

ciebie po nonie.

Ełko, za nie dbałem cię.

Nie, królu.

Chojnie mnie wynagrodziłeś za moją służbę.

Tak, ale kiedy inni dostawali stanowiska, ty trwałeś przy mnie bez

zaszczytów. Nie dbam o nie. A powinieneś.

Spytek mówił mi, że starasz się o rękę jego córki, Jagny.

To prawda?

Żeniaczki nic nie będzie.

Ponoć za dobra dla mnie.

A kasztelana nie przekonuje moje wiano.

Podejdź.

Mianujecie kasztelanem kaliskim.

A w dowód mojego uznania i wdzięczności darujecie jeszcze osiem wści w kluczu

koźmińskim.

Wrodkowo, obrę, wykowy, bostrzetwo, skałowo.

Kobyle pole dziadowo zabiję.

Panie! Nie trzeba.

Z dumą zawsze służyłem tobie i królestwu.

Z radością to robiłem, nie dla zaszczytów.

Tak było, wiem.

Ale zasługujesz na nie. I na córkę z pytka.

I na gromadkę dzieci.

Samech synów.

Zawiodłam go.

Zawiodłam mojego męża.

Mogłam dać mu syna, a poroniłam.

To był wypadek.

Dlatego straciłaś dziecko. Dlatego teraz nie możesz mieć kolejnego. To nie jest

twoja wina.

Kazimierz ma rację. Nie miałam prawa go ukłamywać.

Bałaś się, co będzie, jak król się dowie? Już wie.

Będzie na ciebie zły.

Nawet wściekły. Ale to mi nie.

A ty musisz być silna. Dla Kundzi i Elżbietki.

Ale jak ja dam radę bez ciebie?

Proszę cię, ty nie możesz mnie teraz zostawić. Ja nie mogę być tu sama.

Nie będziesz sama. Jest córeczka, Jagna. Cudka wróciła. Ja też wrócę, obiecuję.

Tylko znajdę moją Audrę.

Moją córeczkę.

Masz rację.

Nie mogę myśleć tylko o sobie.

Jedź. Musisz odnaleźć dziecko. To jest najważniejsze.

Może pojadę do Olgierda. Powiem mu, że go potrzebujesz.

Zrób tak, proszę.

Będę was wypatrywać.

Wypiękniałaś, cudko.

Macierzyństwo ci służy.

Jesteś zbyt płatkawy, panie.

Nie mniej na dłużej?

Tęskno mi było za Wawelem.

Za... Po mnie?

Ja tego tak nie zostawię.

Sprawiedliwość jest po mojej stronie. Zejdź mi z oczu, biskupie. Mam

sprawy na głowie niż twoja stakietka. Wiem, wycehrat.

Będziesz krzyżakom z ręki. Sam idź.

Straż?

Wyprowadzić go.

Przenocuję to dziś o świcie, ruszam z kurtami na lice.

Niech już niedługo zobaczę mój furt.

Nie czuję, wiem.

Dlatego muszę panią żyć.

Witautas!

Gdzieś ty się włączył tyle czasu.

W drogę pojedzie 25 wozów.

Cechowi z Krakowa dołączają swoje wozy kupieckie. Gońce już posłane, droga

sprawdzona dobra, a załogi na zamkach uprzedzone.

Za dwie niedziele od jutra będziecie, panie, w Wyszehradzie.

Dobrze się sprawiłeś. Możesz odejść.

Dzięki mojej siostrze król Węgier jest po naszej stronie.

I dzięki twojej rozsądnej polityce, panie.

A Luksemburszyk?

Wątpię. Od kiedy Kazimierz zaczął utrudniać Janowi przejęcie schady po

Karyńskim. A na co nam Karyntię? Ale nie chodzi o Karyntię.

Potrzebny nam jest tylko dobry układ z Habsburgami i Wittelsbachami.

Mówcie składniej, bo nic nie rozumiemy.

Jan Luksemburski ma spór z Wittelsbachami i Habsburgami o Karyntię.

I my, pomagając Habsburgom...

Osłabimy w ten sposób Czechów.

Albo jednocześnie rozmawiajmy z Luksemburskim za plecami Habsburgów i

się z Habsburgami za plecami Czechów.

Potem wybierzemy, co dla nas najlepsze.

Sprytne. Działasz inaczej niż twój ojciec.

Mam nadzieję, że skuteczniej.

Uczę się i na jego sukcesach, i na błędach.

Jak to się będzie uczyło na twoich?

Co dalej?

Masz same córki.

Po mojej śmierci trzeba będzie wszystko budować od początku.

Chyba, że znajdę godnego następcę.

Ojcze!

Ja się cie ćwię tylko na chwilę.

Kto cię tu sprowadza?

Znasz Pełkę?

To ojciec Sutki.

Król jest bardzo zadowolony z jego służby.

Powierzył mu nawet dzisiaj kasztelanie kaliską.

Skoro to twój druh, ojcze, to cieszę się jego szczęściem.

Kasztelan kaliski Pełka poprosił mnie o twoją rękę.

A ja się zgodziłem.

I co ty na to jak, no?

Skoro taka jest twoja wola, ojcze, to... Dobrze, pójdę za niego.

Po powrocie z Wyszekradu powyprawię wam ślub.

Dobrześmy cię z matką wychowali.

Posadź ją.

Bierzemy się do roboty.

Nie ma rady.

Musisz urodzić.

Dziecko w brzuchu, źle ułożone.

Nie mogę trzymać.

Dziecko.

Co się z Tobą działo? Gdzie mieszkałaś? Co robiłaś?

Może ze przysłowa powiedziała.

Za to ludzi, o których byla mówi, żeby uważać, bo podobna jest zła do tyku

Sprzedali ją za dziesięć groszy.

Tylko musiałem dać piętnaście.

To pewnie ważne.

Co tam masz? Pokaż.

Excellencio. Zbierz ludzi.

Ale panie... Mają być uzbrojeni i czekać na mój znak.

Przeżyję? Jak nie urodzi za chwilę, to umrze.

Twój syn.

Nasz.

W następnym odcinku.

Wielki mistrz nie raczył przybyć do Wyszehradu. Woli grzać swoje gnaty przy

kominku, niż z nami rozmawiać. Piękna robota.

Mój odebrano mi zaraz po przyjeździe do Krakowa. Zapłać zaległy podatek. Wtedy

puszczę paszkową.

Zawsze stoję po stronie niewinnych. Pan Vox, krawasz. Nie, jesteś to w ważnej

misji. Kto mówi, że to szaleństwo?

Chcesz, panie, najechać na zamek? Jak śmiesz. Nigdy więcej nie próbuj podnieść

ręki na króla Polski.

Widziałeś ekle?