Original subtitles

W roku pańskim, w 1334, król polski Kazimierz uznał,

że winien szczególnie zatroszczyć się o dwie sprawy, które by mogły zapewnić

uświetnienie i wzmocnienie jego królestwa.

Po pierwsze, aby ludzie udręczeni wyniszczającą wojną z krzyżakami

przez przywrócenie pokoju.

Po drugie...

aby przez wytępienie wszelkich złodziei i rabusiów zapewnić bezpieczeństwo na

drogach publicznych i prywatnych i wszelkich szlakach.

A w roku pańskim 1335

niech nam Bóg

błogosławi i okaże łaskę, byśmy zdrowi byli.

I zobaczyli, co przyniesie.

Jakie maleńkie.

Dobrze, że to kupiłeś.

Próbowałam coś uszyć sama, ale zobacz.

W życiu czegoś piękniejszego nie widziałem.

Worujesz, powiedz ze mnie.

A ja się staram. No ja wiem, że się starasz, nic nie dworuję.

Po prostu wolę twoją piękną rączkę.

Na rękojeści miecza.

Nie na iglę.

Dobrze, że przyjechałeś.

Tak mam dosyć już tej samotności.

Muszę dzisiaj jechać na Wawel.

Baśka, jak chcesz, to zostanę.

Nie. Oczywiście, powinieneś jechać.

No muszę, król i cała rada szykują się na zjazd w Wyszehradzie.

Ale na zamku zostanie królowa, to może jak się trochę spóźnię, to nikt nie

zauważy.

Jaśku, spokojnie. Całe życie musiałam liczyć sama na siebie.

To teraz też sobie poradzę.

Baśka, jest gettko.

Jak będzie trzeba, to ci pomoże.

Baśka?

O co chodzi?

Miłościwy panie!

I za twoją bohaterską służbę nadaje ci gród Koźmin i przynależne do niego wsie.

Bożencice, Bożuchowice, Wolkowo, Galewo, Orla, Lipowiec i Staniewo.

Z całego serca dziękuję, panie.

Nie dziękuj, Pełko, zasłużyłeś na nagrodę.

Powinienem był nadać ci ziemię już dwa lata temu, gdy nie mierzę uratował cię z

niewoli czeskiej. Cóż cię sprowadza, Zbigniewie?

Co to za list?

Od Jana Luksemburskiego, uprzedzający o przyjeździe do Wyszehradu.

Również jego syna.

I cóż tego?

Spójrz na podpis, panie.

Zsunął z tytulatury Rek Polonie.

Kołaju, wina.

Trzeba to uczcić.

Przynieście wina!

Najlepszego!

Król porwie cię w ramiona.

Za Basia Śminów ma zapragnienie.

Co po pragnieniu, skoro nie mogę dać mu dziecka?

Nie wierz tego.

Moja babka mówiła, że ponure myśli zatruwają łono.

Zamknij oczy i pozwól im odpłynąć.

A co jeśli Kazimierz się domyśla?

Tak rzadko odwiedza moje łoże, jeśli on wie.

Skąd niby?

Kiedy pojęłam go ziołami, które mi poleciłaś, napomknęłam, że to wspomaga

poczęcie potomka, a on obruszył się, że to bredni. Przestań o tym myśleć.

Twój mąż niczego nie wie ani się nie domyśla.

Tak bardzo chciałabym jeszcze poczuć pod sercem dzieciątku.

Czas tak szybko mija.

Egle, co z tobą?

Gdzie jest ten Witałtar?

Tyle czasu jedzie z Litwy.

Niech tylko cudka wróci, a ja sama pojadę w okazję.

Ten handlarz mnie zwodzi.

Niby fuka, ale kto go tam wie.

Ostatnio śnił mi się moment, kiedy ją malutką zostawiłam obcym.

Ładna su...

Dziesięcina na wyprawę krzyżową dla papieża.

Laudate Dominum.

Może by od razu przekazać te środki kamerze papieskiej.

Tak? Tak hojnie chcesz rozporządzać, nie swoimi pieniędzmi?

Jeżeli ubiegniemy innych bitkupów, zyska wój przychylność papieża.

Moje stosunki z papieżem są doskonałe.

A jednak wezwał wuja do naprawy błędów, do pojednania z królem Kazimierzem.

Mówiłem, żebyś tego imienia przy mnie nie wymawiał.

Wybacz wuju. Papież jest daleko. Nie widzi, że ten człowiek prowadzi kraj ku

przepaści.

Czy przygotowano już pieniądze, które zobowiązaliśmy się przekazać w tęczynie

Czechom? Nie, panie.

Dwadzieścia tysięcy kop groszy to duża suma. I dobrze.

Nie ma się tu śpieszyć.

Nie wyznaczono terminu ostatecznej spłaty.

Wstrzymanie spłaty może utrudnić rozmowę w Wyszehradzie.

I nastawić Jana przeciwko nam.

Ma być przecież arbitrem w tej sprawie.

A co jeśli znowu zacznie się tytułować królem Polski?

Dopóki boi się, że Polska może sprzymierzyć się z Brandenburgiem

niemu, nie zrobi tego.

Poczekajmy, panowie.

W polityce potrzeba cierpliwości.

Prawie ustrzeliłem sarnę, ale w ostatniej chwili mi uciekła.

Wiem coś jeszcze i wracam do lasu. Nigdzie nie pojedziesz.

No ale potrzebujemy mięsa. Wystarczą te cztery zające.

Baśka mówi, że znikasz na całe dnie.

A jak się pojawisz, to w ogóle nic nie mówisz.

Poza tym muszę jechać na wawel.

To jadę z tobą. Zostaniesz tu, bo lada moment może urodzić. To jedźmy wszyscy.

Chcesz, żeby matka mojego dziecka zawicła?

A co ze mną? Od dwóch lat siedzę w tej głuszy jak jakiś pustelnik. Sam chciałeś

jechać z nami. To był twój wybór. I żałuję tego, jak wybrałem.

Trzeba było myśleć wcześniej.

Miłościwy panie, przybył książę Świdnicki, Wolko.

Wolko!

Cieszę się, że przed wyjazdem do Wyższych Radu zawitałeś na Wawel.

Będzie czas omówić nasze sprawy.

Królu, nie wierzyłem, kiedy mi mówiono, że król Kazimierz skazuje na śmierć

całej hordy Łotrów.

Tymczasem droga by się sami ozdobiona.

Obowiązkiem króla jest chronić uczciwych ludzi przed złymi.

Racja.

Szkoda tylko, że równie gładko jak Łotwów pozbyłeś się innego kłopotu.

Śląska. Niczego się nie pozbyłem.

Śląsk nie należał do mnie. I nie będzie. Bo w tęczy nie obiecałeś Czechom nie

rościć sobie praw do tych ziem. Tylko do tych, których władcy złożyli hołd

lenny. Janowi ciebie to nie dotyczy. Oczywiście, że dotyczy. Jak Luksembursik

opanuje wszystkie ościenne księstwa, zostanę całkiem sam otoczony przez

Zawsze możesz liczyć na mnie.

Dobrze wiedzieć.

Jak już będę miał czystki nóż na gardle, na pewno zaredukujesz całe królestwo

dla ratowania mojej świdnicy.

Jan przestał się tytułować królem Polski.

O to ci chodziło.

Prawda?

Miłościwa pani, czy możemy iść na tańce?

Tak.

Słyszałaś? Kończ czytanie i chodź.

Kiedy ja nie umiem tańczyć?

To się nauczysz.

Giovanni jest świetnym nauczycielem.

Wolę księgi. Słowo daję. Znam niżki, bardziej skory do zabawy od ciebie.

Daj jej spokój, jeśli nie chce.

Elżbietka też nie chciała, a dziś? Aż miło patrzeć, jak pięknie tańczy.

Jak no.

Idź, pobaw się.

W końcu taniec pomaga w znalezieniu dobrego męża. Kiedy i tak wyjdę, za kogo

ojciec każe.

Nie wyobrażam sobie wyjść za mąż bez miłości.

A tak miłujesz Mikołaja?

Bardzo.

Ale nie mówię mu tego zbyt często.

A ty? Kogo masz w sercu? Ja?

Nikogo. Chciałabym poznać tego nikogo.

Skoro myśl o nim tak rumieni twoje policzki. Chcę wrócić do czytania.

Pod warunkiem, że zgodzisz się na lekcję tańca z Giovanni.

A świst jeszcze nie osiadłany? Nigdzie nie jadę, zostaję z tobą.

Rozumiem, że to przez getta.

To pojedźmy razem, powiemy, że banda zbojów spaliła twój dom i że wyrżnęli

rodzinę. Jaśku, to ci nie uda.

Ten dworzanin, który nas spotkał... Trzebor. Tak, on na pewno mnie pamięta.

Baśka, to znajdę ci dom za murami. Nie, to jest wszystko zbyt ryzykowne.

Poza tym dwór nie jest dla mnie.

Miasto nie jest dla mnie.

Ja już wybrałam dawno temu, nie zmienię swojej decyzji.

Baśka, ja nie mam pewności, że Jadko wróci.

To sobie poradzę bez niego.

Idziesz z nami.

Ja? Za co?

Ja nic nie zrobiłem. Każdy tak mówi.

Jeszcze nie słyszałem, żeby się któryś od razu sam przyznał. Chyba, że łamany

kołem.

Ale ja naprawdę nie wiem.

Przed sądem się dowiesz.

Biskup Grot za mnie poświadczył.

Przekaż biskupowi, że strasznie pójmała. Idziemy!

Sam pójdę.

Koła dzisiaj?

Na mnie patrzcie.

Nie myśl, tylko tańczę. Mhm.

Gowani tańczy, ciało tańczy.

Korpo. Si?

Brawo.

Nie przeszkadzam?

Anno, mogę cię prosić o taniec?

Chciałam wierzyć, że nigdy nie tańczyła, ale chyba mówiła prawdę.

Skromność i prawdomówność to piękne cnoty.

Robi postępy.

Uparta jest.

To znaczy, że będzie świetną żoną.

Pięknie pachniesz.

Zaczekasz na mnie wieczorem.

Jak rozkażesz, panie.

Ale król wcale nie chce rezygnować ze Śląsk. Myślę, że już dawno to zrobił, a

teraz tylko to pił targu. Książę, w procesie z zakonem musimy mieć

Luksemburczyka po swojej stronie, a nie przeciwko nam.

I dlatego Kazimierz obieca wydać Elżbietkę za Ludwika Bawarskiego.

sojusz z Ludwikiem Bawarskim da Luksemburczykowi sporo do myślenia. Ten

mocno go osłabi. Liczymy na to, że ostudzi jego wielką przyjaźń

z zakonem grzeżackim.

Jak więc widzisz, książe, królu w ten sposób wzmacnia państwo.

A kiedy już będzie dostatecznie mocne,

Wtedy upomni się o Śląsku.

Pomyśl o tym.

Załatwiłem Ci tę pracę.

Tak mi się odwdzięczasz?

Otrzymałeś tyle pieniędzy, ile chciałeś na kamień do budowy murów w Skrzepicach.

Więcej nie dam rady. Ja nie mogę tak uszuplać skarbca dla jednej tylko

Buduję zamek.

Kamień podrożał.

Zbój sobie ze mnie.

Za te pieniądze można by od nowa cały Kraków murem obwarować. Razem ze

Stradoniem. Nie tym tonem.

Gdyby nie ja... Jakuj się, kuzynie, bo i moja cierpliwość się kończy. Czy

chcesz, żebym policzył każdy kamień w murach tego zamku?

Karpelanie miodu?

A przed wieczerzą odrobinę nie odmówię.

Pijemy za twoje nadania?

Chciałbym, żebyś przyjął ode mnie wyrazy uznania.

Za co?

Za to, że tak wspaniale córkę wychowałeś.

No dziękuję, mądre z niej dziecko.

Powiem wprost.

Przyglądam się Agnie i myślę, że byłaby z niej idealna żona.

Dla kogo?

Dla mnie.

No przecież to moja córka.

Rosną nam dzieci szybciej niż byśmy tego chcieli.

Ja też nie mogłem w to uwierzyć, kiedy cudka mi powiedziała, że myśli o zamorz

pójściu.

Twojej córce niczego nie zabraknie.

Są tacy, co mają więcej od ciebie.

Jako wiano mogę dorzucić 300 floremów.

Niech się zastanowie.

To tutaj.

Dziękuję.

To była przyjemność.

Za tańce również.

Polecam cię.

Żądam uwolnienia mojego sekretarza.

Tylko król w twojej łatkowości może go uwolnić. On jest niewinny. Być może.

Ciążą jednak na nim poważne podejrzenia. Co mu zarzucacie?

Przywłaszczenie danin należnych skarbowi króletwa.

To jakiś absurd.

Nawet gdyby tak było, tylko ja mogę go sądzić.

Biskupstwo ma immunitet sądowy.

Król! Ściga złoczyńców na swoim poletku, ja na swoim, takie jest prawo.

Z całym szacunkiem, ekscelencjo. A trudno tu orzec, kiedy i gdzie dokonano

grabieży. Czy zebrane daniny opuściły pałac biskupi, czy też nie zostały

w królewskim skarbcu. I to musi rozstrzygnąć król.

Ojcze!

Ach, jesteś nareszcie.

Nie śpieszyłeś się zbytnio.

Wstylania w Małogoszczy wymaga więcej zachodu niż sądziłem. Nie kłam.

Ja wiem o tym, że nie bywasz tam zbyt często.

Śleisz mnie?

Nie, tylko martwię się o to, że zamiast służyć u boku króla, to ty uganiasz się

za zbójami.

Twoja siostra prędzej wyjdzie za mąż, aniżeli ty się ustatkujesz.

Na kuchni jest kasza i polewka.

Ufolowałem sarnę.

Muszę ją jeszcze tylko uprawić.

Myślałam, że cię tutaj już nie zobaczę.

Bo nie wróciłem tu dla ciebie.

Tylko dla ojca twojego dziecka.

Tylko dlatego, że mnie o to prosił.

W twarz dostał.

To musiał pomyśleć, że niezłe z ciebie ziółko.

Teraz już na pewno cię nie zapomni.

Nie poruś ze mnie.

Zamknę się w komnatie i nigdy z niej nie wyjdę ze wstydu.

Nie ma powodu do wstydu.

Widzę, że ten włoch nieźle zapadł ci w serce.

Jak na jeżeli naprawdę kogoś miłujesz, to nic nie jest ani śmieszne, ani

zabronione.

A ty?

Miłujesz kogoś?

Bardzo, bardzo, że z tej miłości zrobiłbyś coś zabronionego.

No powiedz.

No Jerzy, przecież wiesz, że możesz mi wszystko powiedzieć.

Kiedyś ci powiem.

Kiedyś.

W twarz.

Moja mała siostrzeczka.

Już myślałam, że o mnie zapomniały.

Grot nie daje za wygrany.

Ciągle próbuje pokazać, że to on jest ważniejszy.

Nie potrafi się pogodzić z prawdą.

Ja już się pogodziłam z tym, że zawsze będę mniej ważna niż korona.

I jesteś ważna.

I urodzisz mi syna.

W następnym odcinku.

Czy

będę

miał syna?

Dziecko w brzuchu źle ułożone.