Original subtitles

Poustawiamy łaby w podkowę, żeby młodzi mogli widzieć wszystkich w weselniku.

Kapustę już wstawiłem.

Nie trzeba.

To pół dnia powinna stać na udziu.

Wesela nie będzie.

Jak to nie będzie?

Rozalia i Józef nie żyją.

Pogrzeb będzie.

Byłoby lepiej, żebyśmy... Zobaczyła ja twój, że cię cierpi.

Riaszu, uzdrowisz go, prawda?

Mróz zesklepił rany, więc krew z ran wolniej płynęła, ale zimno zabrało mu

resztkę sił.

Nie wiem, czy mu ich starczy, żeby wyrwać się śmierci.

Dlaczego Bóg chce mi go zabrać właśnie teraz?

Zanim jego wnuk przyjdzie na świat.

Tak bardzo chciałabym, żeby go postął.

Ojciec.

Pogucień.

Jest nadzieja.

Róg jak na targu solnym. Tędy, tędy proszę.

Jacyś cudzoziemscy goście przyjechali?

Wojewoda Wielkopolski i jego ludzie.

A po co przyjechali?

Ślub nam się szykuje na Wawelu.

Ślub?

A ty?

Królewny Elżbiecki.

Dajcie nam jeść.

Polewkę mamy i kaszę z okrasą.

To będzie trzy grosze.

Pogoń za nami.

A my tutaj.

Prawie spadłeś z konia ze zmęczenia.

Ustaż może być tu w każdej chwili.

Spokojnie.

Trochę odpoczniemy i ruszamy dalej.

Za ka... Za kapliczką wjedziemy w las.

Tam się skryjemy.

Ustaż i w piekle las.

Zaraz wracam.

Jedz.

Powinniśmy ją związać i zaciągnąć pod topór krakowskiego kata.

Zapomniałeś, że uratowała ci życie?

Sprawdź konie.

Eliasz powiedział, że uratowałeś ojca w ostatniej chwili.

Nie przeżyłby tam dłużej.

Jestem z ciebie taka dumna.

Słuchasz mnie?

Zamyślałem się.

Coś cię gnębi?

Nie.

Przecież widzę.

Dlaczego nie jesteś ze mną szczery?

Nadwasz mi kłamcą?

Jeżeli mąż nie patrzy w oczy żony, to znaczy, że coś przed nią ukrywa.

To spójrz mi w oczy. Niczego przed tobą nie ukrywam.

Powiedziałem, że jak za mnie pójdziesz, nie będziesz żałować.

A ja zawsze dotrzymuję słowa.

Co znowu?

Czy to prawda, że przybyli posłowie z Wielkopolski, których wysłałeś w sprawie

rozmów o rękę Elżbietki?

Nie możemy poczekać aż dorosnie?

Chciałam, żeby szła śladami twojej siostry Elżbiety. Gdyby zabrakło dziś

Roberta, to ona rządziłaby na Węgrzech.

Nie rozumiem, co to ma wspólnego z naszą córką.

Gdybyś pozwolił jej kształcić się i dojrzewać przy nas, mogłaby objąć tron w

Polsce.

W Polsce nigdy nie rządziła niewiasta.

A więc czas to zmienić.

Gdybym uparł się, że nasza córka ma być moim następcą, rycerstwo wystąpiłoby

przeciwko mnie.

Tak się jej boisz?

Mamy dosyć wrogów za granicami.

Nie potrzeba nam ich jeszcze wewnątrz królestwa.

Zadbam o to, aby naszym córkom nie stała się krzywda. Nie pójdą za byle kogo.

Mam ci ufać?

Kiedyś już obiecywałeś, że będziesz się liczył z moim zdaniem.

Wybacz pani, ale... Co?

Języka w gębie zapomniałeś?

W skórach i w spodniach za bardzo rzucałam się w oczy.

Kupiłam te łachy od tamtych kupców.

Sprytna jesteś.

Jedźcie do Krakowa. Ja ruszę na północ.

Oktarz wie, że w Krakowie natychmiast zostanie pojmany.

Nie pojedzie za wami.

Jadę z tobą.

Założyłam suknię, ale to nie znaczy, że musisz się od razu o mnie troszczyć.

Nie muszę, ale chcę.

Nie darowałbym sobie, gdyby coś ci się stało.

Zginiesz, jeśli ze mną pojedziesz.

Konie gotowe.

Możemy ruszać.

Dokąd jedziemy?

Na północ.

Bogu dzięki, że udało ci się wyciągnąć Pełkę z niewoli.

Jak z nim?

Lepiej.

Chociaż ojciec Eliasz studzi nasz zapał.

Rany się jątrzą.

Gorączkę nie odpuszcza.

Wszystko w rękach pana.

Dusza także czasem potrzebuje lekarstwa, nie mierzą.

Nie rozumiem, o czym mówisz, ojcze.

Cierpienie kładzie się cieniem na Twojej twarzy.

To tylko troska o zdrowie, Pełki.

Gdybyś jednak zechciał się wyspowiadać...

Ludzie! A mieliśmy jechać do samego Melchstyna po ciebie, panie.

Król was zzywa na Wawel. Gdyby nie wy, to już by było po nas.

Król się z nimi rozprawi.

Obiecał, że wszyscy zwoje pójdą pod topór.

Nie każmy mu czekać.

Cóż to za pilna sprawa?

Nie wiem, panie.

Najpierw muszę zawieść narzeczoną do rodziny.

Syniaku! Nie wiesz, jak kończą złodzieje?

Nie mecz.

Nie ziemno ci.

O, już, już, już.

Wstawaj, wstawaj. Chodź.

No chodź tu. Chodź do kuchni, dostaniesz pole.

Tylko nikomu ani słowa, bo nie chcę, żeby mi tu jutro pod drzwiami ustawiła

kolejka rzepa.

Przyniosłam źródła Gabii. Miała piec prosiaka na wesele.

Ach, to ty nic nie wiesz.

Spaliło się sześć kramów i trzy domy.

I teraz zamiast wesela mamy żałoba.

To chyba ten chłopak, co się chował u Rosalii.

Świeć Panie nad jej duszą.

Pośle po Gabiję.

Może będzie wiedziała, co z nim zrobić.

Basia! Basia!

Zimą do ojca nie pójdzie. Nie wiadomo, czy jego ojciec jeszcze żyje.

Może zostać u mnie, gdy dam się pomóc.

Tylko o co go odziać?

Ja się tym zajmę.

Aż piła się nabi.

Słyszeliście o Rozali i Józefie.

Mówili, że ogień wyszedł od nich.

Józef wybiegł w koszuli, ale wrócił, żeby ratować Rozali.

A ty gdzie?

To moja wina.

Przeze mnie ta pożoga.

Żeby cię diabli widzieli!

Mówiłem, Rozali, ty...

To prawda?

Czy od was zaczął się kur cierwony?

Gdzie się zapaliła?

Od świecy.

Chciałem ją zgasić, naprawdę.

Zamarzając na śmierć, nie zwrócisz im życia.

Żyj tak, żeby rodalia była swiej widowni.

Zostanie w karczmie, proszę.

No, możesz zacząć od przetarcia stolów.

Musi cię uciekać.

Wiem, kim jesteś.

Widziałem, jak rzucasz nożem.

Nie możesz jechać do Krakowa.

Puszczasz mnie wolno?

Ocaliłaś mi życie.

Ruszaj.

Zabierz gettkę na Wawel.

To dobry chłopak.

A ty dokąd?

Nawet w tym.

Podniesie panie twoją pozycję w oczach innych władzy. Do ślubu jeszcze daleko,

ale zmówiny Elżbietki z Ludwikiem sprawią, że będę miał Brandenburgię po

stronie.

Rad jestem, że widzę cię całego i w zdrowiu.

Sam przeciwko załodze krawarza.

Odwagi w tobie więcej niż się spodziewałem.

Panie, musimy porozmawiać na osobności. To ważne.

Zostawcie nas.

Mów nie mierzę.

Odbierz mi wszystko.

Ale oszczędź cierpienia moim najbliższym.

Zdradzę.

Zdradziłem ci, pan.

Próbuję mu dać kilka łyżek polewu. A ja przygotuję łódno do oczyszczenia ralu.

Ojcze, zjedz trochę.

przeze mnie masz takie opuchnięte oczy.

Nie tylko.

Czuję, że nie myśl, że coś przede mną ukrywa.

A jak będzie wyglądało nasze małżeństwo bez zaufania?

Co da się zbudować na kłamstwie?

Nie bądź dla niego zbyt surowa.

Zrobił to z miłości.

Zgodził się szpiegować, żeby mnie u krawarza nie ubili.

Dla ciebie to zrobił.

Jak to zgodził się szpiegować?

Zdradził króla?

Racja, żeś winny śmierci tego dworzanina.

Ale uratowałeś życie Pełce.

Życie za życie.

Zapłać głów szczytne i zaopiekuj się rodziną Radosława.

Puszczę, Wawel.

Wykazałeś wielką odwagę, wyznając winę.

Czyż Bóg nie każe nam wybaczać?

Wstań.

Pojedziesz do księcia Siemowita.

Chcę przedstawić mistrzowi zakonu moją propozycję. Żeby Siemowit miał baczenie

na moją ojcowiznę i zasiadł w Brześciu.

Przynajmniej na czas rozmów z krzyżakami.

Na ciebie wszystko, panie.

Nigdy więcej mnie nie zawiedź.

Gietko będzie spał w tajni. Zgoni.

A skąd masz pewność?

że nikt nas tu nie znajdzie?

Nie bój się, to jest mój myśliwski dom.

Moja ziemia, jestem tu kasztelanem.

Oddać pieniędzy nie możemy, bośmy je spożytkowali.

Mów prawdę, Tyczka.

Przepiliśmy wszystko co do grosza. No ale możemy pokazać przedstawienie.

Dla mnie to w śmiechu dzisiaj.

Nigdy nie wezmę ślubu.

Gdyby nie z cuknia i świece na ślub, Bazalia byłaby z nami.

Ale dobrze mieć kogoś na tym padoli.

Męża, dziecko.

Mnie nikt nie zapłaci.

Ja bym zapłakał.

I sromota nie daje samej

słodkości. Nie ma w

niej łaskawości.

Słychać jeno lament ciągle.

Ja...

W następnym odcinku.

A co jeśli Kazimierz się domyśla?