Original subtitles

Dlaczego król zwleka z wysłaniem pomocy mojemu ojcu?

Przecież wiemy, gdzie go trzymają.

Dwa dni czekaliśmy na wieści od rycerza, który był na służbie u krawarza. Dzięki

jego informacji oznamy rozkład twierdzy.

Wiemy, w której celi trzymany jest pełka. Wiemy, kogo przekupić. Ale po co

wiedzieć, skoro król chce zapłacić okup?

Na wszelki wypadek.

To znaczy, że mogą go nie wydać?

Bądź spokojna.

Niedługo zobaczysz ojca.

Krawarz jest własny na pieniądze.

To dlaczego nikogo nie wysłał z żądaniem okupu? Nie wiem, może wysłał, ale

goniec nie dotarł.

A kto pojedzie do krawarza?

Jeszcze nie wiadomo.

Proszę, nie.

Co zrobię jeśli obu was... Nie myśl o tym.

Wszystko będzie dobrze, obiecuję.

Czuję, że nie mówisz mi całej prawdy.

Wydaje ci się.

i wygłosił.

Bracie Szymonie, wystarczy.

Myślałem, że jestem silny.

Czaru na te już nie ma, jest tylko brat Szymon, który w sercu ma Boga.

Jeżeli Bóg domu nie zbuduje, próżno trudzą się ci, którzy go wznoszą.

A jeśli to Pan Bóg, mieszkający w twoim sercu, kazał ci jechać na Wałę i

uratować królową?

Nikt z nas nie wie, kiedy staje się narzędziem w jego rękach.

Jeśli masz dostać, muszę mieć pewność, że jesteś tu dla niego.

Zamknij się.

Przysięgam.

I przysięgam nigdy więcej nie opuszczać muru w klasztoru.

Ustanowione. Jesteś pewny.

Miałem nadzieję, że jeszcze nie śpisz.

Ile godzin można spędzać w łożu?

Cieszę się, że czujesz się lepiej.

Wyglądasz pięknie.

Tak pięknie, jak machna?

Jeżeli moje słowa nie są w stanie przekonać cię, jak bardzo żałuję, jak

cię miłuję.

Pozwól mi chociaż się rozpieszczać.

Chcesz mnie kupić? Pragnę przebaczenia.

Znając twoją słabość do niewieścich wdzięków, niebawem cały kufer zapełnię

klejnotami.

Piękny.

Chodź wybaczyć, a zapomnieć.

To dwie różne rzeczy.

Polować nie mogę, przeklęty los.

Uważaj, bo słowa mogą stać się proroczne. A to ty.

Wpieszyłam do królowej, że zapomniałam ci podziękować.

Umarłabym jak dzikie zwierzę we wnękach, gdyby nie ty.

Uratowałeś mi życie i życie królowej. Dziękuję.

Jak noga bardzo woli?

Po co pytam? Masz swoje sposoby.

Straszny ziom.

No, chodźmy do środka.

Grzegorzu, wezwałeś niemierze? Tak, panie.

I gdzie on?

Powinien być obecny przy obsadzaniu urzędu, który mu podlega.

Myślę, że zaraz przyjdzie.

Miłościwe panie, nie mogę nigdzie znaleźć ochmistrza.

To go szukaj.

Trudno, zaczniemy bez niego.

Gabio.

W uznaniu twoich zasług mianuję cię ochmistrzynią na dworze królowej Anny.

Dziękuję, panie. Taki zaszczyt.

Brak mi słów.

Z Bożą pomocą będę wypełniać twoje obowiązki najlepiej jak potrafię. Nie

wątpliwości.

Jeszcze stakiewka w nagrodę za uratowanie życia królowej.

Anna powinna się odpoczywać.

Przeciwnie. Elias nakazał mi się ruszać.

I nie mogłam ominąć tak ważnej chwili.

Gabio, wiem, że potraktowałam cię niesprawiedliwie oddalając z dworu.

nie byłabym winnej.

Cieszę się, że będę miała cię blisko siebie.

Obiecuję dbać o was.

Z całych sił.

Tylko nie wiesz, gdzie nie mierza?

Nie wiem, panie.

Jeszcze te narzekania, że u mnie droga. A ja ledwo wszędzie pomocnika musiałem

zwolnić. Widzisz?

Każdy widzi, że tu myszy kratują.

Nie lepiej wykładać płatki tylko na noc.

Może racja.

Pan Bóg pokarał mnie tą mysią flagą.

Ale ja się nie skakrzę.

Miał Pan Bóg za to.

A ja by ja nie zasłużyła na to, co ją tu spotkało.

Durej ze mnie.

Mam za swoje.

Jak się nic nie zmieni, nie dotrwam do wiatry.

Póki to nie marudź, tylko rozpal w piecu.

Zaraz będziesz miał co robić.

Chcesz mnie pocieszyć?

Witam gości.

Piwa? Zjecie coś, panowie?

Dawaj, co masz, ale żywo, bo z daleka jedziemy. Już, już, już.

Proszę, proszę. Teraz będziesz mieć więcej gości. Za nami jadą jeszcze dwa

O Boże.

O Boże, a ja sama.

Nie ma gość źle. Są też niedobrze.

Nie lepiej poprosić o pomoc, a nie narzekać?

Kłopoty. Wytłumacz mi, przyjacielu, dlaczego kleksy robią się zawsze wtedy,

jest już prawie gotowe?

A dlaczego u mnie oszalały kot goniąc mysz musiał wpaść do kancelarii i wydać

ostatni inkaus?

Wybrałeś.

Poratujesz, zanim sługa wróci ze sprawunkami?

Dziękuję, przyjaciel.

Potrzeba nam zaufanych ludzi. Trzeba puścić błędy w niepamięć. Ja sam

niejeden. Dlatego, Mikołaju, przygotuj wezwania dla Jaśka i poślij ludzi do

Melsztyna i Małogoszczy. Chcę go mieć tu z powrotem.

Panie, nie chcę przyskadzać, ale to ważne.

Co się stało, cudko?

Czy ty wysłałeś Niemierza do krawarza, panie?

Nie, właśnie radzimy, kto ma jechać z okupem.

Cudko.

Tam pojechał ratować mojego ojca.

Niemierza?

Nigdzie go nie ma.

Eliarto, dałabym wszystkie pieniądze za krople, które uśmierzą ten ból. Masz to

za darmo, pani.

To lekarstwo, to czas.

Król tak bardzo pragnie syna.

Może jeśli szybko wyzdrowieje... Królowo, chciałem zaczekać, aż

całkowicie wyzdrowieje.

Z tym, co chcesz mi powiedzieć?

Ci dane zostać matką.

Eliaszu.

Nikt nie może się dowiedzieć, że ja nie mogę mieć więcej dzieci.

To rzeczy, Zbigniewie.

To raz.

Dwa, złamanie zasady poufności na rad królewskich i wyjawianie ich tajemnic.

Trzy, podburzanie poddanych przeciwko królowi.

Odezwą do wiernych i listami do wojewodów biskup przeszedł sam siebie.

To już nie jest różnica zdania.

To otwarta wojna.

Na mnie już pora.

Zostań jeszcze, proszę.

Mam wrażenie, że to jakiś sen.

Że jak wyjdziesz, to się obudzę i ci wszyscy ludzie zamienią się w myszy.

Egle?

Gabio? Ty tutaj?

Właśnie wracam na zamek.

Poczekaj, pójdziemy razem.

Muszę tylko... Na dobry początek.

Nie mam już do was zialu.

Macie przed sobą...

No, ochmiczynie na dworze królowej Anny. Boże, paniale!

Król mnie dzisiaj osobisty mianował.

Zasłużyłaś na ten zaszczyt.

Los się wreszcie i do mnie uśmiechnął.

A ty, Egli? Co?

Wracasz na bitwie?

Jak tylko królowa by dobrze je.

Muszę odnaleźć moją córkę.

Skąd tak nagle? Minęło tyle lat.

Widziałam, jak królowa walczyła o swoje dziecko.

Jak cierpiała po stracie syna i wtedy...

Ja o nią nie walczyłam, Gabija.

Oddałam ją obcym.

I nie mogę sobie tego darować.

Muszę ją odzyskać. Może jeszcze nie jest za późno.

Konie mają być napojone i gotowe do drogi.

Dobrze, panie.

Jeśli nie wrócę za dwa dni, jedź na Wawel.

Powiedz cudce, że bardzo ją kocham.

Niech dobrze wychowa nasze dziecko.

Panie.

Jeśli nie wrócę.

Zarzuca mu się również podburzanie poddanych przeciwko królowi.

Ten niezgoła z kancelarii króla nawet nie zauważył, jak mu ten list zabrałem.

Czyli... To nie były pogróżki.

Król mi za to zapłaci.

A, i to jeszcze nie wszystko, wuju.

Mów, co masz do powiedzenia.

Dowiedziałem się, dlaczego kanclerz Zbigniew oddał siostrzenicę do tyterek w

Ołoboku. Ale co mnie to obchodzi? A, nie, nie, nie.

To akurat wuj powinien usłyszeć.

Nie masz prawa!

wysyłać tego listu do papieża. Jest to również skarga na zakup. Tym gorzej.

Stawiasz mnie w jednym rzędzie z tymi, przed którymi chcę bronić to państwo.

któryś z tych zarzutów wobec ciebie, Janie, jest nieprawdziwy? Wszystkie są

nieprawdziwe. Pan Bóg oddaje człowiekowi wedle jego czynów. Nie stawiaj się

przed nim. Nie mam zamiaru. Ale nie będę tolerował zdrady i bezprawia. To napisz

też papieżowi o moralnej zgniliznie w tych murach.

Dobrze wiem, dlaczego bratanica waszego kanclerza trafiła do cysterek.

I papież też się o tym dowie. Chyba, że... Wybaczcie, że nie w porę, ale

powiedziałem, co miałem do powiedzenia.

Groził mi.

A może jednak nie tłać tego listu. Sprawy państwa są dla mnie ważniejsze

moje osobiste dobro.

To, co robi Grot, godzi w królestwo.

Nie pozwolę mu zniszczyć tego, co z takim trudem zostało przez mojego ojca

stralone.

Nawet jeżeli sam miałbym przez to ucierpieć.

Mówią, że Ludgarda, pierwsza żona króla Przemysła, straciła życie na jego

rozkaz, bo nie mogła dać mu dziecka.

Ludzkie gadanie.

Przecież urodziłaś Kazimierzowi dwie córki.

Tak. Ale jeśli nie dam mu dziedzica, to on odwróci się ode mnie.

Więc mu o tym nie mów.

A myślisz, że tak można?

Nie masz innego wyjścia.

Król cię kocha. W taki trochę niedoskonały sposób.

Przecież to ode mnie.

Nie żałuj koni Grzegorzu.

Jeszcze dziś wyruszę.

Mikołaju, będziesz musiał mnie zastąpić.

Z przyjemnością.

Marszałek dworu musi mieć baczenie na wszystko.

Nie tylko na królewską piwnickę.

Wiem o tym.

I mam czynność przypuszczać, że podoła.

Ostatnio nasiliły się kradzieże na dworze. Miej na to baczenie.

Nie zawracać sobie już tym głowy, panie.

Znajdziemy złodzieja.

To nieprawda.

No nic.

To też widła.

Ciebie ktoś zwodzi, a mnie okłamuje mój mąż.

Niby kocha, a kłamie.

Sama nie wiem, co czuję.

To jest prawdziwa miłość.

Jak w pieśni.

Gdyby mnie ktoś tak miłował, to byłabym najszczęśliwsza na świecie.

A

jak

one wyglądały?

Jedna mniejsza, druga większa. Gdzie mogłeś się podwiać?

Ja bym ogonem je nakrył.

Idź przysykać piwnicę.

A ty zapytaj się, jak u chmicia.

A ty... Podciesie go.

No nie wiem, to może ktoś tu kradnie.

Uciekajcie. Jesteście wani.

Teraz nie tak te bramie przekupiłem.

Ale dwóch musiałem zabić.

Wypuściłem więźniów z sąsiednich lochów.

W tym zamieszaniu łatwiej będzie uciec.

Już nie wierzę w ratunek.

Droga wolna.

Ruszajmy. Oprzyj się na mnie.

Proszę Bóg.

Ma nas w swoich opiece.

W następnym odcinku.

Może to przed nim tu giniemy.

W sumie to ona tu dowodzi.

Góra!

Oprowadzę cię po zamku. Co byś chciała zobaczyć najpierw?

Bibliotekę.

To dla mnie?

Sama krawcowa cukiernic ją szyła. Moja córka nie mogła wybrać lepiej.

Opiekuj się nią.

Bełko! Bełko!

Nigdzie cię nie puszczę.

A teraz?