Original subtitles

To nie trucizna! Spuść się w niego!

To nie trucizna! Szczegół!

Daj Aldonie więcej mikstury, by z tego nie zadziałał! Ja umrzę!

Nie umieraj, błagam, nie umieraj!

Amen.

Panie, nareszcie.

Panie,

to nie mój list, ale marszałek kazał wrzucić mnie do lochu.

Rozmawiałeś z nim? On wie, że mnie winny.

Najpierw chciałem się dowiedzieć od ciebie, co się stało.

Ktoś podrzucił mi list do fakty.

Gdy dwie krzyżom Ligę zapadł na mnie, takwa się zerwała.

Ten list był w środku, wszyscy go widzieli.

Radosławie, kto mógł podrzucić ci ten list?

To pani Ligęza.

Pomyśl, kiedy ostatni raz otwierałeś sakwę?

A może gdzieś ją nieopatrzny zostawiłeś?

Wszak... Halszka!

Ona mi go podrzuciła. Kiedy?

Płakała na korytarzu, żaliła się na Ligęzę.

Początkowo nie dawałem temu wiary, ale... Miękkie serce mam do niej. Co

potem?

Pocałowała mnie.

Wtedy musiała mi podrzucić ten list do sakwy. Dałeś się podejść jak rzekko!

Daj mi zabrać mężczyznę.

Anna przed ciebie umiera. Podajcie jej więcej leku, to ją uratuje. Milcz!

Jak śmiesz się tu pokazywać? W mój nisim habicie.

To nie przebranie. Jestem brat Szymon Stryński. Jak śmiesz.

Anna ci kazała zniknąć z swojego życia, a ty wróciłeś tutaj, żeby ją zabić?

Bo nie jest twoja!

Ja bym zabijać tę, którą miłuję. Nie masz prawa jej miłować, bo jest moja.

Tego nawet Bóg nie może mi zabronić.

To miłość czysta i niewinna. Czysta i niewinna?

Wierzcie go.

Nie wyjdzie stąd żywy!

Panie, źle robisz.

Podaj jej więcej leku.

Wybacz, panie, ale to ważne. Czego chcesz?

Przeczytaj ten li.

Co się dzieje?

Wzłam królową, żeby lepiej jej się oddychało.

Obawiam się, że już nic nie możemy zrobić.

Bo świcie będzie już z naszym panem.

Nowonarodzony syn króla nie żyje.

Podejrzewam, że królowa jutro zejdzie z tego świata.

List do Luksemburczyka. Kto to napisał?

Znaleźliśmy go przy Radosławie. Panie, Radosław jest niewinny.

Byłem przy tym, jak ten list wypadł mu z taksy. Panie, Ligenta dowiedział się,

że go obserwujemy.

A jako, że potajemnie spotyka się z Halszką, kazał jej podrzucić ten list

Radosławowi. Panie, mamy na dworze szpiega, a ja o tym nic nie wiem? Bo

biskupowi.

Ale skoro już się o tym dowiedziałeś, posłuchaj nie mierzy. Chętnie.

Ale może najpierw niech ochmistrz obejrzy ten list, zanim zacznie bronić

Radosława. Radosław jest niewinny. Według mojego człowieka z Węgier, Szpieg

światowiec, który studiował w Bolonii. A może ktoś celowo wprowadził cię w błąd?

Niemożliwe. Panie, takie listy są zaszyfrowane, a ten napisany jest zwykłą

łaciną. Znając Ligęzę, zaszyfrowałby ten list tak, że uchowaj boże. Dość!

Sprawdźcie ich obu!

Królowa umiera, ja nie mam czasu na wasze kłótnie!

Nie możemy się spotkać.

Jak to?

Będą nas przesłuchiwać, musimy być ostrożni.

Proszę jedynie.

Poradzimy sobie.

Tylko musimy mówić to samo.

Posłuchaj mnie.

Pamiętaj, że jesteśmy dla siebie obcy.

Gdyby ktoś mówił, że jest inaczej, zaprzeczaj. Bo nikt tak naprawdę

Oprócz Radosława o tym nie wie. Właśnie.

I nigdy nie widziałaś człowieka w kapturze.

Podejrzewam, że jest to niemierza.

Ale tak naprawdę niewiele wiem o tej sprawie, więc lepiej zachować milczenie.

Zostań, co na to zgodziłam.

Nie chcesz widzieć swojego przyszłego męża na mękach.

Nie lękaj się, bo to cię straci.

Musisz zachować siłę.

Dla siebie i dla mnie.

No wróćcie i zdrowie.

Musisz żyć.

Co jej dajesz?

To zioła na gorączkę.

Prawdę mówisz? To nie miktura od tego Litwina?

Nie, panie.

Powiedz, widywała się z nim?

Anna zawsze była ci wierna, panie. Mam ci wierzyć?

Pomagałaś mu przygotowywać tę miksturę, która zabija Annę.

Panie, to nie ona zabija królową, tylko połóg.

Poroniła przecież. Uważasz, że to moja wina?

Wyjdź.

Parła się, żeby mnie oddalić.

Od początku się jej nie podobałam.

Zresztą inne dwórki mówiły mi, że jest zazdrosna o moją urodę.

Machno nigdy nie posądzałby motokrólowej. Ale to nie moja wina, że

tańczył.

A królowa właśnie za to chce mnie odesłać.

Więc chyba jednak jest zazdrosna.

Na pewno chodzi tylko o taniec?

Nie rozumiem, Woju.

Naprawdę nie pojmuję, o czym mówisz, ale... Błagam, nie każ mi wracać do

A jak królową, że?

Ktoś przecież musi zaopiekować się.

Kuncio, Jelżbietko.

straciłaś?

To ja takie zachowanie wobec dwórki każę cię wychłostać.

Wybacz, panie.

Ale ja już nie mogłam wydzierżyć, jak machnę o pani mówiła.

Jakby jej los był przesączony.

No sama też nie jest bez winy. Co masz na myli?

Niech panie wybaczy.

Stój!

Nie ukaże cię, jak powiesz, co wiesz o mojej siostrzenicy.

Byłam w komnacie, kiedy królowa rodziła.

Krzyczała do króla.

Żeby szedł do Machny.

Nie obawiaj się.

Śmił mówił, że król nie spał w swojej komnadzie. Panie wszyscy gadają, że

nie Machna, to nie byłoby tego nieszczęścia.

Idź, obiecałem cię nie karać.

Ale pamiętaj.

Tłumaczę. Nic mnie z Chalską nie łączy.

O czym ja miałbym nim mówić?

Radosław widział, jak wychodziła od ciebie rano z komnaty.

A czy ktoś, ktoś trzeźwy, mógłby to potwierdzić?

Naprawdę bardziej wierzycie słowom jakiegoś pijaka niż moim? Radosław nie

Udawał na moje polecenie, żeby łatwiej było cię śledzić.

Tam widzisz, panie.

Skoro Radosław tak świetnie potrafi udawać,

Z łatwością mógł uśpić czujność naszego ochmistrza.

Mikołaju, zdaję sobie sprawę z powagi sytuacji.

Jak najbardziej, panie.

Jestem przecież oskarżany o spiegostwo. Na podstawie plotek człowieka, przy

którym znaleziono oczywisty dowód jego winy.

Ochmistrz twierdzi, że spotkałeś się z jakimś Czechem. Kto to?

Indrich Zlipe. Mój kamrat z czasów studiów w Bolonii.

Zresztą jest w Krakowie do niedzieli. Dobrze.

Porozmawiamy z nim.

Możesz odejść.

A, nie masz prawa opuszczać zamku.

No i co z nią? Podała się jej lek? Podała, ale nie cały.

Jeżeli wypiła wystarczająco dużo, do wieczora powinny wrócić jej siły.

A jeśli nie?

To zabije króla.

Cikona miś.

Jeszcze trawnik usłyszy.

Strażnicy mówią, że Aldona poroniła, bo król ją zdradził.

To prawda?

Nagle powiedz mi, to prawda?

Jeżeli Aldona umrze, zabiję króla.

Ale jeżeli przeżyję, będę Ci dalej wiernie służył.

Jej los, mój los.

Wszystko zalierzam Tobie, Boże.

Wszystko w Twoich rękach.

Łużą.

Łużą jak Ty.

Uważam inaczej.

Mówili to samo, ich słowa sobie nie przeczą. Ale mogli się umówić.

Panie, szukaliśmy dokładnie rzeczy Radosława.

Znalazliśmy to.

Jeszcze Inga u Stipiura.

Pisze tu, że wróciłeś z Węgier z wiadomością o szpiegu.

Ale nie wysłał listu, bo zalał częścią kaustem.

Węgier za go podrzucił.

Dlaczego tak bronisz Radosława?

Jeszcze chwila, pomyślę, że jesteście w zmowie.

Wybacz, panie.

Ale tyle czasu go znam, że... Ciężko mi uwierzyć, że to on.

Najczęściej zdradzają nas ci, którym ufamy najbardziej.

Dlatego przesłuchani Radosława powierzam tobie.

Co z królową, panie?

Czekamy na cud.

Mów, z czym przyszedłeś, słucham.

Co to jest?

List wojewody poznańskiego, Mikołaja.

Pisze w nim, że bikup Grot próbował go namówić, żeby stanął po jego stronie w

sprawie wojny z zakonem.

Zapewnia w nim również, że jest posłuszny tobie, panie. Grot, znowu

możnych przeciwko mnie.

Panie, wybacz.

Ale muszę wiedzieć.

Królowa, zanim za nim mogła, oddaliła moją przestrzenicę.

Jeśli prawdą jest to, co mówią, panie, rodzina się od niej odwróci.

Muszę iść.

Wybacz, Zbigniewie. Panie.

Panie, właśnie do ciebie. Nie teraz. Muszę się rozmówić z Grotem. O niego mi

chodzi. Co znowu?

Odsunąłeś mnie, królu, od wielu spraw.

Rozumiem to.

Teraz wiem, że pokładając zaufanie w biskupie, zbłądziłem. Ale chcę to

Co to jest?

Przeczytaj, a będziesz wiedział, co z tym zrobić.

To nie jest poufne biskup.

Wszyscy mogą poznać jego treść.

To kłamstwo, oszczerstwa.

Wówiu, w służbie wierzy...

Powiedz, że nigdy nie byłaś z królem.

Wuj, przecież znasz mnie od dziecka.

Czy kiedykolwiek cię ukłamałam?

Dwór to gniazdo, żmi.

I każdego, kto mówi takie plugastwa, powinno się wychłotlać.

Jeżeli te plotki dotrą do kasztelana Nakielskiego, zerwie zaręczyny i nikt z

dobrego rodu się z tobą nie ożeni. Przecież to nieprawda.

W takim razie wezwę zaufanego medyka.

Niech zaręczy o twoim dziewictwie.

Ty mi nie wiesz.

Albo medyk cię zbada, albo idziesz do klastoru.

Innej drogi nie ma.

Dobrze, wuj.

Pójdę do klasztoru.

Nadal podburzasz przeciwko mnie.

Walcz z zakonem, a nie będę musiał nic robić.

Przypominam ci, Janie, że tutaj ja jestem panem.

I radzę ci nie wtrącać się do spraw królestwa, bo stracisz biskupstwo.

O moim biskupstwie decyduje papież. I na pewno chętnie przeczyta o tym, jak

zarządzasz kościelnymi dobrami.

Jak widzisz, Grzegorz skrzętnie wszystko spisał. Bo nie dałem jego bratankowi

kanonii w kolegiacie św. Floriana. Zobacz sobie.

Nepotyzm, symonia i oszustwa na prabędach, które należą się rycerstwu.

Baczenie tylko na własne zbytki.

Myślę, że już czas najwyższy, Janie, żeby papież poznał twoje przewinienia.

Panie, królowa.

Wuju?

Śle się czujesz?

Panie, królowa się wybudziła.

Wody.

Dajcie wody, szybko.

Bogu niech będą dzięki.

Nie wiem, co bym zrobił, jakbym cię stracił.

Już nigdy nie będziesz cierpiała z mojego powodu.

Będziemy szczęśliwi, Anna.

Urodzisz mi jeszcze wielu synów.

Dzięki za oglądanie!

Panie. Właśnie cię szukałam.

To jest krzyżyk mojego ojca.

To się na nim wyryto.

Zobacz proszę.

Bo ja nie znam liter.

Spetymir, kasztelan krakowski, mówił, że jeden z gońców, którzy szukali twojego

ojca, wspominał coś o krawarzu.

Może twój ojciec jest u krawarza?

Anna wróciła do zdrowia. Znaj moją łatkę.

Bogu niech będą dzięki.

Wracaj do kleptoru.

Jeżeli jeszcze raz przekroczysz próg Wawelu, albo zbliżysz się do królowej,

zabiję jak psa.

Dzięki ci, panie.

Jako rycerz nie dałbym się tak łatwo zabić.

Jak śmiesz.

Ale jestem mnichem.

Zostań w pokoju.

Zmiłuj się nade mną, Boże, w swojej łaskawości, w ogromie swego

Wymarz mojej nieprawości.

Wybacz, że podrzuciłem list Mikołajowi Ligęsie,

że ruszyłem potok przemocy wobec

Jarosława, chociaż jest niewinny.

że wydałem go na męki.

Chociaż to ja sprzedałem się Luksem Błaszczykowi.

W następnym odcinku Nie masz pra...

wysyłać tego listu do papieża. Stawiasz mnie w jednym rzędzie z tymi, przed

którymi chcę bronić to państwo.

Czy ty wysłałeś niemierze do krawarza, panie? Nie, właśnie radzimy, kto ma

jechać z okupem.

Jeżeli moje słowa nie są w stanie przekonać cię, jak bardzo żałuję.

Chcesz mnie kupić? Pragnę przebaczenia.

Dwie misji.

Srebrny, powłacany.

Jabł ogony mi nakrył. Odezwał do wiernych.

Biskup przeszedł sam siebie. To już nie jest różnica zdania.

To otwarta wojna.