Original subtitles

‫مترجم: آرین دراما

‫آره...

‫عجله‌کن پاییز!

‫حتماً خیلی خاطرت رو می‌خوان

‫که برات مارماهی گرون‌قیمت فرستادن.

‫بحثِ دوست داشتن نیست.

‫می‌خوان حتی بیشتر از قبل ازم کار بکشن.

‫حتی اون آمریکایی‌ها هم...

‫حتماً می‌دونن که مارماهی ‫واسه بنیه مردا خوبه.

‫حتی روز تولدت فرستادنش.

‫بچه‌ها می‌شنون!

‫من مارماهی می‌خوام! مارماهی!

‫بیاید شام!

‫بابا واسه کباب کردن اینا کلی ‫توی گرما عرق ریخته.

‫من میرم.

‫ماره؟

‫مار که انقدر خوشمزه نیست!

‫شرکتِ بابا فرستاده، ‫به‌خاطر اینکه کارش درسته.

‫تازه عید هم نیست.

‫نمی‌تونستن بهمون گوشت گاو بدن؟

‫ری-وان.

‫شام.

‫بیا بریم شام.

‫بذار ویولنسل یه استراحتی بکنه.

‫این چیه؟

‫عزیزم!

‫حتماً خیلی گرون بوده!

‫بهرحال وسعم به یه کفش رقص ‫درست‌وحسابی می‌رسه.

‫- کفشای مامان خوشگل نیست؟ ‫- غذات رو بخور.

‫با اینا خیلی خوب می‌تونم برقصم.

‫می‌گن نباید به کسی که دوستش داری ‫کفش هدیه بدی.

‫چرا؟

‫چرا؟

‫چون ممکنه بپوشتشون و فرار کنه.

‫ظاهراً بابات به خودش مطمئنه.

‫بیا.

‫تا وقت داریم باید تمرین کنیم.

‫آماده، شروع!

‫یک دو سه،

‫دو دو سه، سه دو سه...

‫ قدردان سال‌ها زحمت و ‫ تعهد شما به شرکت کاغذِ سولار هستیم.

‫کاغذِ لعنتی...

‫عزیزم، بیا اینجا.

‫چرا؟

‫بیا.

‫بیا، ری-وان.

‫ری-تو ‫شی-تو

‫فقط سه دقیقه دیگه.

‫یک دقیقه...

‫می‌دونی الان چه حسی دارم؟

‫به همه چی رسیدم.

‫ شماها سولار پیپر رو خریدید، جایی ‫ که من ۲۵ سال از عمرم رو وقفش کردم.

‫ ولی به محض اینکه وارد شدید، می‌گید

‫ می‌خواید ۲۰ درصد از خط تولید رو تعدیل کنید؟

‫ و از من لیست اسامی برای اخراج می‌خواید؟

‫ اسم کهنه‌کارایی که فوت‌وفن رو بهم یاد دادن؟

‫ اسم جوونایی که تو این کارخونه بزرگ شدن؟

‫کارگرای بی‌گناهی که با عشق ‫مراقب این دستگا‌ه‌ها بودن،

‫ ازم می‌خواید اسلحه‌ رو بگیرم سمت سرِ اونا؟

‫ من نمی‌تونم.

‫اسلحه رو سمت دشمن نشونه می‌گیرن!

‫ من نمی‌تونم اون لیست رو بهتون بدم.

‫ شما آمریکایی‌ها می‌گید

‫اخراج شدن یعنی "تبر خوردن" (Axed)؟

‫می‌دونید ما تو کره چی می‌گیم؟

‫سر زدن!

‫اخراج شدن،

‫یعنی اینکه سرت رو با تبر قطع کنن بندازن دور!

‫ شغل مادام‌العمر، کفش‌های کهنه

‫اگه اتحادیه درست نکنید، ‫شغل مادام‌العمرتون رو تضمین می‌کنیم.

‫اون سنت زیبا... ‫مثل کفش کهنه دور انداخته شد!

‫شما آمریکایی‌ها...!

‫لعنتی، گلوم گرفت...

‫گفتم باید این کار رو توی انبار انجام بدیم.

‫همه‌ش به‌خاطر اینکه ‫می‌خواستی سیگار بکشی.

‫ترکش کن عنتر!

‫تو کلی زحمت کشیدی واسه اینکار

‫می‌تونست بگه بیخیالش.

‫- ولی جوری رفتار می‌کنه انگار شغل خودش در خطره. ‫- خب هست!

‫اگه شماها اخراج شید، ‫من با کی کار کنم؟

‫واقعاً چه حس انسان‌دوستانه‌ای.

‫لعنتی

‫وایستید!

‫میخواد یه چیزی بگه.

‫در آمریکا اخراج شدن یعنی "تبر خوردن"

‫ببخشید، چاره‌‌ای نیست.

‫سلام قربان.

‫برو پی کارت

‫- اخراج شدن... ‫- کلاه‌ایمنی رو پس بده!

‫...یعنی اینکه سرت رو با تبر ‫قطع کنن بندازن دور!

‫وایسا!

‫کلاه ایمنی رو چرا برد؟

‫نکنه...

‫برای تو هم مارماهی رو فرستادن؟

‫نه بابا، مگه می‌شه؟

‫عزیزم.

‫چیه؟

‫گفتی می‌خوای یه چیزی بگی.

‫یادم رفت.

‫نمی‌خوای بری سر کار؟

‫چرا، چرا.

‫درسته.

‫شی-تو ری-تو، برید تو خونه!

‫خوب درس بخونید.

‫- ری-وان، بریم. ‫- ری-وان!

‫روز خوبی داشته باشی.

‫موفق باشی!

‫من ۲۵ سال بیگاری دادم!

‫نفس عمیق.

‫- من... ‫- من...

‫آدم خوبی هستم.

‫آدم خوبی هستم.

‫مان-سو!

‫- از دست دادن شغلم... ‫- از دست دادن شغلم...

‫- از دست دادن شغلم... ‫- از دست دادن شغلم...

‫انتخاب من نبود!

‫- خانواده مهربونم... ‫- خانواده مهربونم...

‫خانواده مهربونم...

‫در حالی که دنبال فرصت‌های جدیدم ‫کاملاً ازم حمایت می‌کنن.

‫...در حالی که دنبال فرصت‌های جدیدم.

‫خانواده مهربونم کاملاً ازم حمایت می‌کنن

‫در حالی که دنبال فرصت‌های جدیدم.

‫ عزیزم.

‫می‌تونی هدفون بذاری؟

‫ یه لحظه.

‫ استخدام در ۳ ماه

‫پس حتماً شب‌ها بی‌خوابی کشیدی؟

‫داری گریه می‌کنی؟

‫کجاست اون مجرد شجاعی که ‫از یه مادر مجرد خواستگاری کرد؟

‫من یه شروع تازه داشتم، تو هم می‌تونی.

‫معلومه که می‌تونی!

‫تمام امید و آرزوهات رو جمع کن،

‫و وِرد جادویی خودت رو بخون.

‫آماده‌؟

‫شروع کنید!

‫ یه شروع تازه...

‫یه شروع تازه... یه شروع تازه...

‫یه شروع تازه.

‫یه شروع تازه.

‫من سرپرست خانواده‌ام.

‫من دوباره متولد می‌شم.

‫برای اینکه نون تو سفره خونواده‌م بذارم...

‫هر کاری لازم باشه می‌کنم.

‫در عرض سه ماه،

‫دوباره استخدام می‌شم!

‫حالم عالیه!

‫ ۳ ماه بعد

‫ ۱۳ ماه بعد

‫سلام نامگو، می‌دونم.

‫امروز ساعت ۵.

‫ رئیسم واقعاً کنجکاوه تو رو ببینه.

‫ ببخشید یهویی می‌گم، ‫ ولی می‌تونی ظهر بیای؟

‫ببین، من...

‫با خانمم توی فروشگاهم.

‫ رئیس برای ساعت ۵، ‫ پرواز برگشت به چین گرفته.

‫خیلی خواسته زیادیه؟

‫نه نه، صبر کن.

‫وایسا.

‫حالا به خانمم یه چیزی میگم.

‫ باشه. زود بیا منتظریم.

‫راستی یه سوالی هست که رئیسم همیشه می‌پرسه: ‫«نقطه ضعفت چیه؟»

‫نقطه ضعف؟

‫ این یه مسئله شدیداً حساسه، متوجهی؟

‫باشه، ممنون!

‫نقطه ضعف؟

‫ شرمنده، می‌دونم جواب دادنش واقعاً غیرممکنه.

‫نقطه ضعف من چیه؟

‫نظرت چیه؟ ‫تو گل و گیاه رو بیش از حد دوست داری.

‫تو یه گیاهی.

‫ دیشب که بهم گفتی حیوون.

‫ نامگو من رو راهنمایی کرد

‫اخطار عدم پرداخت وام مسکن

‫فقط باید بتونم نقطه ضعفم رو ‫خوب توضیح بدم.

‫ این یه مسئله شدیداً حساسه.

‫اگه استخدام شی، باید برای ‫زیردستِ سابق خودت، نامگو کار کنی.

‫بگو چه حسی راجع به این موضوع داری.

‫درسته که من مدیر بودم،

‫ولی همیشه خودم رو جزو ‫قشر کارگر می‌دونستم.

‫پس، از این نظر...

‫فکر کنم متوجه سوالم نشدی.

‫نامگو...

‫نه، معلومه که می‌فهمم، منظورم اینه...

‫نامگو زودتر اومده پاپیروس، ‫پس تو ازش یاد می‌گیری، درسته؟

‫البته!

‫من همیشه در حال یادگیری‌ام.

‫به محض اینکه دیپلم گرفتم استخدام شدم.

‫ولی حین کار، ‫مدرک شیمی هم گرفتم.

‫البته، دانشگاه غیرحضوری بود.

‫البته بعد از اون هم، به ‫تحصیل ادامه دادم.

‫مدرک مدیریت ایمنی گرفتم.

‫وقتی سال ۲۰۱۹ جایزه «مردِ خمیر کاغذ سال» ‫رو بردم، دقیقاً همین جنبه بود

‫که توی سوابقم برجسته کردن.

‫و همون سال،

‫بالاخره خونه خودم رو خریدم.

‫همون خونه‌ای که توش به دنیا اومدم.

‫البته...

‫دارم زیاد می‌گم «البته»، نه؟

‫خیلی به‌خاطر استرس نیست،

‫بلکه... از اعتماد به نفس ‫و اطمینان به خودم میاد.

‫البته!

‫اگه اشکالی نداره، ‫می‌شه راجع به نقطه ضعفت بگی؟

‫نه.

‫...تنها چیزیه که نمی‌تونم بگم، ‫این بزرگترین نقطه ضعف منه!

‫به شرکتِ کاغذِ مون (Moon Paper) سر زدی؟

‫مون؟

‫می‌گن کاغذِ مون تونسته ‫وارد بازار ژاپن بشه، یه تحقیقی بکن.

‫پاسیفیک پیپر هم قراره ‫زمستون تعدیل نیرو کنه.

‫واقعا؟

‫یه دندون‌پزشکی برو، باشه؟

‫برو دیگه، باشه؟

‫اگه استخدام شی، ‫دیگه وقت نمی‌کنی بری.

‫نه، خوبم.

‫باز داری کله‌شق بازی درمیاری!

‫بهرحال، قبل از زمستون ‫یه کار پیدا کن، باشه؟

‫شرکت به زودی باهات تماس می‌گیره.

‫ممنون.

‫کاغذِ مون رو یه چک کن!

‫من یه مَردم. من آدم خوبیم.

‫ تأسیس شده توسط مرد افسانه‌ای کاغذ، مون چانگ-هو،

‫ چوی سون-چول، ‫ مدیر خط تولید کاغذِ مون

‫ - کاغذِ مون... ‫ - آقای چوی!

‫بله؟

‫ قرار شد راجع به نحوه ‫ ساخت کاغذ حرف بزنیم.

‫ منم دارم...

‫تبلیغات رو بسپارید به بخش مربوطه.

‫ ۶ ساعت و ۱۷ دقیقه بعد...

‫ خیلیا فکر می‌کنن شرکتای کاغذسازی ‫ بی‌رحمانه کل جنگل رو نابود می‌کنن، نه؟

‫ این درست نیست.

‫چیه؟

‫اول، خبر خوب.

‫من یه کار پاره‌وقت پیدا کردم.

‫مامان قراره بره سر کار!

‫همیشه ما رو سرزنش می‌کردی ‫که نذاشتیم کار کنی.

‫مبارکه مامان!

‫مبارکه مامان!

‫ممنون.

‫کجا؟ کلینیک دندونپزشکی؟

‫- دکتر اوه چین-هو. ‫- دکتر آخ این-هو؟

‫شوخی نداریم.

‫می‌خوام همه‌مون این واقعیت رو ‫بپذیریم که تو بحرانیم.

‫تا وقتی بابا کار پیدا کنه، ‫از انجام این کارا خودداری کنید

‫به جز کلاس‌های ری-وان، ‫هر چیز غیرضروری باید حذف شه.

‫مثلا...

‫مثلاً گوشتِ توی سوپ؟

‫توش هست، با دقت بگرد.

‫مثلاً،

‫ماشین من.

‫ماشینت رو با یه مدل ‫پایین‌تر عوض می‌کنیم.

‫و خونه‌مون.

‫اگه خونه رو بفروشیم، می‌تونیم وام‌هامون رو بدیم و بریم ‫یه آپارتمان اجاره کنیم.

‫گفتی سه ماهه کار پیدا می‌کنی

‫واسه همین مثل قبل زندگی کردیم و از پول سنواتت خرج کردیم.

‫الان اونم ته کشیده.

‫ مصادره خانه در ۳ ماه

‫عزیزم.

‫این خونه...

‫من کلی خاطره کودکی تو این خونه دارم.

‫بعد از ۹ سالگی، تقریبا ‫هر ۱۰ ماه اسباب‌کشی می‌کردم.

‫خیلی زحمت کشیدم تا این خونه ‫رو پس بگیرم.

‫یعنی، پس گرفتیم.

‫با دستای خودم،

‫انبار قدیمی رو خراب کردم، ‫گلخونه رو ساختم...

‫و اون تاب رو.

‫تک‌تکِ گوشه‌های این خونه...

‫عزیزم

‫اگه ورشکست بشیم، ‫به هر حال خونه رو می‌گیرن.

‫پیانو،

‫میز اتاق نشیمن،

‫دو تا صندلی،

‫تلویزیون،

‫پرده،

‫فرش...

‫همه رو گذاشتیم برای فروش.

‫راکت منم همینطور.

‫دیگه تنیس بی تنیس.

‫بیخیال کلاس رقص هم می‌شیم.

‫مجله بونسای تو.

‫و اشتراک نتفلیکس رو هم کنسل می‌کنم.

‫عه!

‫قبل از اینکه قطع بشه، ‫باید یه سریال دیگه ببینم.

‫خب رفقا، حالا خبر بد.

‫از اینم بدتر؟

‫چیزی بدتر از این؟

‫تو این شرایط، نمی‌تونیم ‫خرج این همه شکم رو بدیم.

‫یعنی چی این همه؟

‫- نرو، ری-تو. ‫- ری-وان.

‫شی-وان.

‫زود می‌بینیمشون، باشه ری-وان؟

‫بیا.

‫می‌تونی بیای خونمون ببینیشون. باشه؟

‫به محض اینکه بابا استخدام شه ‫شی-تو و ری-تو برمی‌گردن.

‫موهای سگه سرویسم کرد!

‫ببخشید، بابا.

‫با احتیاط رانندگی کن.

‫بریم تو.

‫بریم.

‫زود برمی‌گردن، قول می‌دم.

‫سلام، خانم!

‫زود اومدید!

‫خریدار احتمالی همین مرتیکه‌ست؟

‫واسه یه خونه ۵۰ ساله بد نیست.

‫پرده‌ها رو ببین.

‫این خونه خرابه رو ‫خیلی خوب بازسازی کردن.

‫دوباره متولد شده.

‫- ویلای من رو نزدیکی اینجا می‌شناسید؟ ‫- بله.

‫اون زمین در اصل بخشی از ‫مزرعه پرورش خوکِ باباش بود.

‫اگه هنوز صاحب اون زمین بود...

‫اگه اون گلخونه رو خراب کنیم، ‫جای خوبی برای تمرین گلف می‌شه.

‫خوکِ کثیف.

‫حسابی دست به آچاری، یو مان-سو.

‫برای امروز کافیه.

‫مامانا رفیق فابریکن.

‫بچه‌ها رفیق فابریکن.

‫مرد خمیر کاغذ سال!

‫اسلحه بابات هنوز سالمه...

‫ گواهی خدمت در جنگ ویتنام

‫اوه، اینجا رو ببین!

‫فکر کن بیدار شی و اون کاج قرمز ‫باابهت رو ببینی!

‫کاج سفیده.

‫کاج سفید...

‫یه دوری بزنید. ‫من می‌رم خشک‌شویی

‫لباسام رو واسه مصاحبه بگیرم.

‫تو یه مردی سو! بجنگ!

‫بریم اتاق بچه‌ها رو ببینیم؟

‫ما که یه بچه داریم، ‫از اون یکی اتاق بعنوان انبار استفاده می‌کنیم.

‫فکر خوبیه!

‫چه تشک خوبی.

‫اینم فروشیه، بخریدش.

‫کجا می‌خواید برید؟

‫اول باید خونه رو بفروشیم.

‫امیدوارم جای دوری نرید.

‫اگه بریم، شی-تو و ری-تو ‫دیگه پیدامون نمی‌کنن.

‫کی گفته؟

‫ما جایی نمی‌ریم.

‫قول می‌دم.

‫شی-وان ری-وان شی-وان ری-وان...

‫شی-تو ری-تو شی-تو...

‫بذارید رد شم!

‫- دیرم شده واسه جلسه. ‫- گوش کنید، لطفاً.

‫زنم داره کار پاره‌وقت می‌کنه،

‫خونه‌مون رو گذاشتیم برای فروش،

‫- نتفلیکس رو کنسل کردیم... ‫- چی؟

‫قربان؟

‫چوی سون-چول!

‫چه خبره؟ این کیه؟

‫چه خبره؟ این کیه؟

‫یه لحظه.

‫بفرمایید.

‫معذرت می‌خوام.

‫می‌ری جلسه؟

‫می‌خواستم باهات حرف بزنم.

‫باشه.

‫بذار ببینم...

‫خدایا، چه زوری داری.

‫اگه یکم خجالت سرت می‌شه،

‫این کار رو جایی که مردم ‫می‌شاشن و می‌رینن نکن.

‫قربان!

‫یه سر بهم بزن ‫یه کباب باهم بزنیم.

‫بسیار خب.

‫ای وای.

‫گوش کن.

‫اونور خیابون یه بارِ خوب هست به اسم «مون شاین»

‫سر راهت یه نوشیدنی بزن.

‫ من تازه اومدم اینجا به جزیره هوی.

‫ واقعاً محشره.

‫ برای اولین بار رونمایی می‌شه! ‫ خوشحالی کنید!

‫ هیچی مثل کباب روی آتیشِ هیزم خودم نمیشه!

‫ بمیر!

‫ به ازای هر قطره عرق، یه قطره ویسکی!

‫ به عشق همین زنده‌م.

‫ منزل

‫سلام عزیزم.

‫ ببین، معلم ویولنسل زنگ زد...

‫- کجایی؟ ‫- هان؟

‫- توی باری؟ ‫- نه نه.

‫چرا، درسته

‫توی بار هستم ‫ولی تنهام.

‫ببین

‫کسی باهام نیست.

‫دیوونه شدی؟

‫- دارم اینو می‌خورم ‫- ویسکی؟

‫اینو

‫رفتی بار که آب سیب بخوری؟

‫عزیزم، بهم اعتماد داری؟

‫معلومه.

‫چرا معلم ویولنسل زنگ زد؟

‫من دیگه نمی‌تونم به ری-وان درس بدم.

‫چی؟

‫استعداد ری-وان خیلی...

‫برجسته‌ست؟

‫ولی خانم،

‫چطور حرفتون رو باور کنم؟

‫اون برای ما ساز نمی‌زنه.

‫ما به جز چند تا نُت، ‫چیز دیگه‌ای ازش نشنیدیم.

‫درسته.

‫چرا فکر می‌کنید من باید از شهریه کلاسم ‫به نفع یه معلم دیگه بگذرم؟

‫یه معلم دیگه؟

‫ری-وان الان باید زیر نظر یه استاد موسیقی یاد بگیره.

‫ولی باید بدونید، ‫شهریه‌ش با من خیلی فرق داره.

‫گفتید می‌خواید ری-وان بتونه مستقل زندگی کنه.

‫اگه اینطوری میخواید، ‫باید هزینه کنید...

‫دو تا نکته می‌گم.

‫خیلیا فکر می‌کنن شرکتای کاغذسازی ‫بی‌رحمانه کل جنگل رو نابود می‌کنن، نه؟

‫این درست نیست.

‫درختای مخصوص کاغذ، ‫جداگانه کاشته می‌شن، قطع می‌شن،

‫دوباره کاشته می‌شن، ‫رشد می‌کنن و باز قطع می‌شن.

‫و این همه‌ش نیست. ‫استفاده مجدد هم هست.

‫ما کاغذ باطله رو جمع می‌کنیم، ‫بازیافت می‌کنیم،

‫- بعد دوباره جمعش می‌کنیم و... ‫- چی داری نگاه می‌کنی؟

‫تنها شرکتی که این روزا ‫وضعش خوبه کاغذِ مونه.

‫اونا بازار ژاپن رو گرفتن. ‫این آقا مدیر خط تولید کاغذهای مخصوصه.

‫یه شغل عالی واسه تو. ‫ژاپنی هم که بلدی.

‫کره پیشرفته‌ترین کشور ‫در زمینه استفاده مجدد از کاغذه.

‫استفاده مجددِ نامحدود!

‫ استفاده مجددِ نامحدود تا دسته!

‫در برابر شوهر من، هیچ پخی نیست.

‫نمی‌شه رعدوبرق بزنه بهش؟

‫با یه چتر نوک‌تیز بره وسط طوفان...

‫چوی سون-چول

‫آره، محشره!

‫فقط یک هفته اونجا زندگی کن.

‫آپارتمان حتی به گرد پاشم نمی‌رسه!

‫بیخیال، کشتی خیلی زیاد میاد.

‫دارم بهت می‌گم...

‫می‌دونم، ولی اونجا خیلی ساکته.

‫هوا تمیزه، محشره.

‫شبا حتی محشرتر هم می‌شه...

‫درسته.

‫نه، اصلا نیست!

‫اگه می‌ترسی، مرغ نگه می‌داریم. ‫اونا مارها رو می‌خورن.

‫چی؟

‫گوش کن عزیزم...

‫حداقل بیا یه بار بریم ‫اونجا کباب بخوریم!

‫گوشت خوک بابا! ‫کی مار کباب می‌کنه؟

‫البته بدون مشروب.

‫داری وزنه می‌زنی؟

‫عزیزم! عزیزم!

‫حتی اگه این یارو غیبش بزنه،

‫اینطور نیست که من بتونم جاش رو بگیرم.

‫نه؟

‫یعنی منظره‌اش انقدر قشنگه؟

‫رقابت برای اون پست شدید خواهد بود.

‫خدایی هم قشنگه.

‫نور مستقیم خورشید، نسیم خوب.

‫آره...

‫چند تا کاندیدای دیگه هست؟

‫ده نفر؟

‫پنج؟

‫ شرکت کاغذ مون

‫چهار؟

‫این رو بفروش به من. چند می‌خوای؟

‫با «پالپ مِن» تماس گرفتید

‫اینجا بخش تبلیغاته؟

‫حداقل اون پیژامه رو بده بشورم.

‫و تو این قرن یه دوش بگیر!

‫و می‌خوای بذاری درخت گلابی‌مون بمیره؟

‫حشرات بهش هجوم آوردن.

‫هوی! مرگ منم می‌خوای؟

‫انقدر مستی که درد رو حس نمی‌کنی؟

‫عملاً فلج شدی!

‫به‌خاطر اون همه حشره‌ست.

‫پس چیزی که می‌خوام اینه که...

‫حشره تویی!

‫...لطفاً یه قطره دارو بهم بده.

‫دیر میام.

‫بعد از تست بازیگری، جلسه دارم!

‫ کاغذ زندگی ماست!

‫ مدرک کارشناسی ارشد در کاغذ ‫ یا مهندسی شیمی الزامی است.

‫ تسلط به ژاپنی امتیاز محسوب می‌شود.

‫ ما در «رد پپر پیپر» (کاغذ فلفل قرمز)،

‫ به همراه شرکت‌های اروپایی و ژاپنی

‫در حال راه‌اندازی یک سرمایه‌گذاری ‫مشترکِ سه‌جانبه در کره‌ایم.

‫هدف ما این است که برترین کارخانه بوتیک ‫در زمینه کاغذهای امنیتی خاص باشیم.

‫ ما دنبال خانواده هستیم، ‫ نه مهره‌ای در ماشین.

‫ از سرگرمی‌ها، شخصیت ‫ و خانواده‌تان برایمان بگویید.

‫ عکسی تا حد امکان ‫ بزرگ و جدید برایمان بفرستید.

‫ مدارک را به صندوق پستی ۷۶، اداره پست مرکزی ‫ شهر گوجونگ ارسال کنید.

‫ ما قاطعانه درخواست‌های اینترنتی ‫ را رد می‌کنیم.

‫ اگر ما از کاغذ استفاده نکنیم، ‫ چه کسی بکند؟

‫ نام من گو بوم-مو است.

‫ به عنوان یک فرد کاملاً آنالوگ،

‫ موسیقی را با صفحه گرامافون گوش می‌دهم، ‫ عکس را با دوربین آنالوگ می‌گیرم،

‫ و نامه را روی کاغذ می‌نویسم.

‫ پیوند من با کاغذ، به اندازه ‫ کاغذ مصنوعی تقویت‌شده بادوام است،

‫ و قبل از تولدم آغاز شد.

‫ با تشویق عمویم، یکی از مردان نسل اول کاغذ،

‫ در رشته ساخت کاغذ در ‫ دانشگاه کانگوون ثبت‌نام کردم.

‫ پس از خدمت در نیروی دریایی، ‫ در سال ۱۹۹۹ به کاغذ نامسون پیوستم.

‫ در سال ۲۰۱۳، سرپرستی خط تولید ‫ کاغذ تقویت‌شده را بر عهده داشتم

‫ که اکثر مشتریان ما ‫ از صنایع دفاعی بودند.

‫ بردن جایزه مرد خمیر کاغذ سال در ۲۰۱۸...

‫«به منابع انسانی رد پپر پیپر»

‫ ...اوج دوران کاری من بود،

‫ اما در سال ۲۰۲۳ وزارت دفاع ‫ استراتژی خود را تغییر داد

‫ که باعث بسته شدن خط تولید ما شد.

‫ کاغذ نامسون با کاغذ موری ادغام شد،

‫ و تمام پرسنل کاغذهای مخصوص مثل من

‫ مجبور به ترک شرکت شدند.

‫ الان ۸ ماه است که بیکارم،

‫ و احساس می‌کنم باتری‌هایم ‫ کاملاً شارژ شده‌اند.

‫ در طول وقت آزادِ زیادم،

‫ من...

‫ مرد خمیر کاغذ سال

‫ گواهی ایمنی آتش

‫ ۲ سال کار در کاغذ ایشی در ژاپن

‫یک،

‫دو،

‫سه نفر...

‫روزت چطور بود؟

‫روزِ بابا سخت بود.

‫یه خونه‌ای هست که یه ‫درخت گلابی خوشگلی داره،

‫ولی حشرات دارن زنده‌زنده می‌خورنش.

‫ناراحتم کرد.

‫تو این شرایط، نمی‌تونیم ‫خرج این همه شکم رو بدیم.

‫لعنت بهش!

‫باز هر قارچی دیدی خوردی!

‫مشروب رو ترک کردی، ‫حالا هر آشغالی می‌خوری؟

‫بدون پتو کمردرد می‌گیرم.

‫چرا میخوای رو زمین بشینی؟

‫از مار نمی‌ترسی؟

‫برای مصاحبه زنگ نزدن.

‫زنگ می‌زنن.

‫مثل من بکن.

‫چی؟

‫نور خورشید رو بپیچ لای باد ‫و یه گاز بزن.

‫با یه تیکه برگ روش.

‫من همیشه حداقل ‫یه مصاحبه گرفتم.

‫پس من چی؟

‫بازم تستم رو رد شدم!

‫پوستم زیادی سفته

‫واسه نقش زنی که عزای مرگ ‫شوهرش رو گرفته.

‫ولی بازم خوب بود ‫بعد این همه وقت یه سر به مرکز هنر زدم.

‫شب خاموشی یادت هست؟

‫اولین تئاتری که با هم دیدیم.

‫تو پرده دوم، یهو چراغا رفت.

‫مردم ترسیدن، زنا جیغ می‌کشیدن،

‫و من داشتم سکته می‌کردم،

‫که تو پیدات شد.

‫یهو، معلوم نیست از کجا،

‫مثل یه چراغی که روشن شه،

‫صورتت...

‫ لطفاً شعله‌ای روشن کن

‫ در قلب تنهای من...

‫با لبخند،

‫منو بردی سمت در.

‫«آرا، دنبالم بیا. فقط من.»

‫«مواظب جلوی پات باش.»

‫«حالت خوبه؟»

‫اون موقع تو معصومانه‌ترین حالتم بودم.

‫تپل و خوشگل.

‫گذاشتم اولین بوسه‌م مال تو باشه.

‫یادته چی گفتی؟

‫«آرا، لب‌های تو نرم‌تر از باکیفیت‌ترین ‫کاغذ کالکِ اوکاموتو هستن.»

‫اسم درستش آکیموتو بود.

‫اوکاموتو برندِ کاندومه.

‫«آرا، لب‌های تو

‫نرم‌تر از باکیفیت‌ترین ‫کاغذ کالکِ آکیموتو هستن.»

‫نه پیامی، نه ایمیلی.

‫کاغذ، کاغذ! همش کاغذِ کوفتی!

‫بابام هی پیشنهاد می‌داد ‫برات یه کافه بزنه،

‫ولی نه، حتماً باید میزدی تو کار کاغذ!

‫حتی اگه استخدامت کنن، ۶-۷ سال دیگه ‫بازنشسته می‌شی. بعدش چی؟

‫تو عصری که همه تا ۱۰۰ سال عمر می‌کنن؟

‫تو با اون سیستم صوتی خوبت،

‫با یه کافه موزیک ‫می‌تونستی خیلی بیشتر دربیاری!

‫می‌دونی این روزا چه حسی دارم؟

‫دلم می‌خواد بزنم به کوه و کمر، ‫مثل یه زن دیوونه جیغ بکشم!

‫منم مثل یکی از اون ‫ماشینای کاغذسازی عزیزتم.

‫بهم نرسی، خراب می‌شم!

‫زود باش منو روغن‌کاری کن!

‫وگرنه تیکه تیکه‌ت می‌کنم. ‫مثل کاغذ کالک!

‫کاغذ ۲۵ سال بهم نون داده.

‫عزیزم

‫سرنوشت من اینه، انتخاب دیگه‌ای ندارم.

‫تو هم نونِ پولی رو خوردی ‫که من از کاغذ درآوردم.

‫اون پول روی کاغذی چاپ شده بود ‫که من ساختم،

‫و فیلترِ سیگاری که ‫می‌کشی هم کاغذیه.

‫اگه ما از کاغذ استفاده نکنیم، کی بکنه؟

‫چی؟

‫نه پیامک می‌دن نه ایمیل.

‫صندوق پست! صندوق پست!

‫هوی!

‫هوی!

‫دیگه از دستت خسته شدم!

‫مرتیکه...

‫به اندازه کاغذ باطله هم ارزش نداری!

‫ببخشید معطل شدید.

‫- قبل از اینکه دکتر بیاد یه چک می‌کنم. ‫- بله.

‫شما پرستارید؟

‫بهداشت‌کار دهان و دندان. ‫فرق داره.

‫دیگه کلاس رقص نمیرید؟

‫دندونم خیلی درد می‌کنه.

‫پس بگید «آآآ».

‫ولی برای جشن رقص میاید که؟

‫چطور بیام؟ کلاس رو ول کردم.

‫هنوز می‌تونید بیاید! ‫از معلم بپرسید.

‫خانم لی، برید خونه.

‫باید برید دنبال ری-وان.

‫بله.

‫تو موجودی پاک، نجیب ‫و صادق بودی!

‫و الان... وای بر من!

‫وقتی فکر می‌کنم که مردی مثل تو رو ‫ایده‌آل خودم کرده بودم!

‫وای بر من! ایده‌آلِ زندگی من!

‫مارِ لعنتی!

‫سرش مثلثی بود؟

‫پس افعی آدم‌خواره. ‫مادر خودش رو هم می‌خوره.

‫یا طرح سیاه و سفید داشت؟

‫اونجوری میشه «ماموشیِ ۷ قدمه». ‫قبل از اینکه ۷ قدم برداری می‌میری.

‫فکر کنم صدای زنگوله هم شنیدم.

‫زخم رو بالاتر از قلبت نگه دار.

‫نباید پایین‌تر باشه؟

‫نگران نباش. یه بار تو یه تئاتر ‫این کار رو کردم.

‫چیکار کردی؟

‫- عزیزم، می‌دونی چی شده؟ ‫- گوش کن...

‫یه مار همین الان نیشم زد.

‫- چی؟ ‫- ممکنه سمی باشه، دوباره بهت زنگ می‌زنم.

‫مارها رو اینطوری فراری می‌دن.

‫لعنتی!

‫۱. نیش رو پایین‌تر از قلب نگه دارید. ‫۲. زهر رو نَبُرید یا نمکید.

‫ای تف توش!

‫نباید بری بیمارستان؟

‫خوبم.

‫اگه سمی بود تا الان مرده بودم.

‫چت شده؟

‫راجع به جشن رقص...

‫بهتره نریم، نه؟ کلاس رو که ول کردیم.

‫چی؟ ولی خیلی تمرین کردیم.

‫این آهنگ مال اولین ‫نواریه که بهم دادی.

‫برای پسری که فقط ‫راک دهه ۸۰ گوش می‌داد.

‫عشق کورم کرده بود.

‫فکر کنم اون موقع ‫از همیشه خوشگل‌تر بودم.

‫حتی با اینکه یه زن مطلقه بچه‌دار بودم.

‫هی، اینطوری حرف نزن.

‫البته، درآمدم بیشتر از تو بود.

‫چی؟

‫فکر کردی به‌خاطر حقوقت ازت خواستگاری کردم؟

‫کی می‌دونه؟ ‫منم مدرک دانشگاهی داشتم.

‫- منم داشتم. ‫- اون موقع نه.

‫خیلی بدجنسی. بیخیال.

‫تو مشغول گرفتن مدرک ‫غیرحضوری حین کار بودی.

‫اون موقع خیلی دلم می‌خواست ‫باهات خوش بگذرونم.

‫معذرت‌خواهی کن، زود باش. همین الان.

‫حق با توئه.

‫بیا به جای وقت تلف کردن با غر زدن، ‫۱۰ برابر بیشتر خوش بگذرونیم.

‫کی باید به شی-وان بگیم؟

‫چی رو بگیم؟

‫قرار گذاشتیم وقتی ‫به سن ریش‌تراشیدن رسید بگیم.

‫اصلاً لازمه بگیم؟

‫من از ۲ سالگی ‫باباش بودم، پس باباشم.

‫معذرت می‌خوام، میری.

‫تو هم حتماً روغن‌کاری می‌خوای. ‫من خیلی...

‫روغن‌کاری؟

‫مهم نیست.

‫این روزا خیلی درگیر ‫مصاحبه‌های کاری بودم.

‫حتماً باید کاغذ باشه؟

‫یه شغل دیگه چطور؟

‫چی؟

‫مثلا یه کافه؟

‫چرا کافه؟

‫کاغذ ۲۵ سال بهم نون داده، عزیزم.

‫سرنوشت من اینه.

‫فکر کن،

‫به یه افعی آدم‌خوار می‌گی شکمش رو ‫با برگ گلابی پر کنه؟

‫اون برای خوردنِ مادرش ساخته شده.

‫- که اینطور، آقای یو؟ ‫- بله.

‫- آقای یو. ‫- بله؟

‫رقاصِ بدی نیستی.

‫دنبالم بیا. فقط من.

‫فکر کنم زیادی ساز ‫رو فشار دادی.

‫این بهترین مصاحبه شغلیت می‌شه.

‫می‌ترکونیشون!

‫آره، همه‌شون رو می‌ترکونم

‫چراغ سبز!

‫چون-اوه!

‫چون-اوه!

‫سکس روی تخت شما عالیه، خانم. ‫حتی جیرجیر هم نمی‌کنه.

‫به من نگو خانم!

‫به شوهرت بگو اون گروه ترک الکل رو

‫ول نکنه. ‫چقدر خوش میگذره!

‫ شهر مین‌سان...

‫سلام، اینجا رد پپر پیپره.

‫ اوه، سلام!

‫- هی، نکن! ‫- چی؟

‫بله الو؟ چی شد؟

‫صداتون رو خوب نمی‌شنوم.

‫من صداتون رو خوب دارم.

‫از اونجایی که اول جواب دادید ‫صدا خوب میومد.

‫آهان! دارم میرم همونجا.

‫وایسا!

‫همونجا عالیه.

‫از اینجا بهتر می‌شنوید؟

‫ بله، الان عالیه.

‫احیاناً الان خونه‌تون ‫در شهر مین‌سان هستید؟

‫بله.

‫رئیسم می‌خواد شما رو ببینه.

‫ خیلی کنجکاوه شما رو ببینه، آقای گو.

‫- اما... ‫- بله؟

‫رئیسم ساعت ۵ پرواز داره ‫که برگرده زوریخ.

‫عذر می‌خوام، ولی اگه همین الان ‫از مین‌سان راه بیفتید، به موقع می‌رسید.

‫همین الان؟

‫حتماً خواسته زیادیه؟

‫باشه، پس بهش می‌گم شما...

‫نه، نه!

‫می‌تونم بیام.

‫البته که میام!

‫پس همین الان آدرس دفترمون رو

‫براتون پیامک می‌کنم، ‫لطفا همین الان راه بیفتید.

‫بله چشم.

‫فقط سریع لباس عوض کنم و راه بیفتم.

‫آدرس رو برام بفرستید.

‫نه، نه! همونطوری خوبی...

‫هرزه...

‫ پیام جدیدی نیست

‫لطفاً جواب بده...

‫یالا جواب بده.

‫سلام چطوری؟ سرت شلوغه؟

‫آنتن نمیده؟

‫نه بابا؟ جدی انگار اینجا سیگنال خوبه.

‫صدام رو می‌شنوی، نه؟

‫والا رفتم یه دورهمی ولی ‫نمی‌دونستم کنسل شده.

‫واسه همین زود برگشتم، ‫و الان حسابی حوصله‌م سر رفته.

‫زنم؟

‫مطمئن نیستم.

‫شاید رفته بیرون.

‫پایه‌ای یه نوشیدنی بزنیم و گپ بزنیم؟

‫آره ترک کردم، ولی الان تحت ‫کنترله. می‌تونم در حد معقول بخورم.

‫احسنت!

‫توی مرغ سوخاری فروشی می‌بینمت.

‫کارت تموم شد بیا. اونجا منتظرتم.

‫ کلینیک دندانپزشکی اوه چین-هو

‫- سلام. ‫- آره.

‫- سلام ری-وان. ‫- دیر کردی.

‫می‌ندازمش دور.

‫ممنون.

‫منتظر موندم بهتون سلام کنم. ‫من اوه چین-هو هستم.

‫دندون‌درد بدی دارید؟

‫بله.

‫وقت کردید یه سر بزنید.

‫- می‌شه شیشه رو بدید پایین؟ ‫- همینجوری خوبه.

‫من کاملاً خوبم، آقای اوه چون-اوه.

‫ممنون، دکتر اوه. چین. هو.

‫ممنون!

‫برو خونه دیگه.

‫گندش بزنن، چه آبروریزی‌ای...

‫ری-وان، الان دیگه خوبه.

‫بابا فقط رانندگیش خیلی ‫روون نیست.

‫جوونه. اختلاف سنیش زیاده.

‫اختلاف سنی؟

‫با کی؟

‫ترجیح می‌دم راجع به من ‫با اون آقا حرف نزنی.

‫ ♪ شاید به این خاطره ♪

‫ ♪ که من هنوز فقط یه بچه‌م ♪

‫ ♪ به نظر اینطوری میاد ♪

‫ ♪ مامان، چرا من ♪

‫ ♪ همش منتظرتم؟ ♪

‫ ♪ مامان، چرا من ♪

‫ ♪ یهو انقدر دلم برات تنگ می‌شه؟ ♪

‫ ♪ شاید به این خاطره ♪

‫ ♪ که من هنوز فقط یه بچه‌م ♪

‫ ♪ به نظر اینطوری میاد ♪

‫ ♪ مامان، چرا من ♪

‫ ♪ همش احساس غم دارم؟ ♪

‫ ♪ ...مامان، چرا من ♪

‫ما دو تا نمی‌تونیم ‫زیر یه آسمون باشیم.

‫می‌خوای با دوئل تمومش کنیم؟

‫آرا می‌دونه داری این کار رو می‌کنی،

‫بازیگر تازه‌کار لی چون-اوه؟

‫کی؟

‫داشتی نون می‌پختی،

‫و یهو،

‫تصمیم گرفتی آرا رو ‫واسه خودت داشته باشی؟

‫دقیقا!

‫ ♪ با قلبی که غرق تنهاییه ♪

‫ ♪ به آسمون خیره می‌شم ♪

‫ ♪ و ابرا می‌گذرن ♪

‫ ♪ سرم رو گیج میارن ♪

‫ ♪ سرم رو به دوران میندازن ♪

‫ ♪ وقتی اون سنجاقک قرمز پرواز می‌کنه و می‌ره... ♪

‫ببخشید

‫ولی تو باید ناپدید شی

‫تا من بتونم زندگی کنم.

‫حد خودت رو بدون!

‫مردی که آرا عاشقشه منم!

‫مطمئنی؟

‫چیه؟

‫مگه یه مرد بیکار نمی‌تونه عاشق باشه؟

‫موضوع این نیست!

‫اصلاً موضوع این نیست، اما...

‫تو...

‫حتی...

‫به پیشنهادات منطقی

‫زنِ خودت هم گوش ندادی!

‫لعنتی، گلوم باز گرفت.

‫مگه کافه موزیک چشه؟

‫حتی اینم بهت گفته؟

‫اگه نمی‌تونی پول دربیاری، ‫خونه رو بفروش!

‫برو تو فروشگاه باربری کن!

‫من مهندسم!

‫متخصصم!

‫خونه...

‫مال پدر آراست، ‫پس نمی‌تونم بفروشمش.

‫جعبه‌ها هم...

‫کمرم رو داغون می‌کنن، ‫نمی‌تونم بلندشون کنم!

‫به این افتخار می‌کنی؟

‫اگه فهمیده بودی، بهم می‌گفتی!

‫چرا چیزی نگفتی؟

‫اگه بگم چی؟

‫برمی‌گردی؟

‫هان؟

‫نیش مار! عوضی!

‫عزیزم!

‫عزیزم!

‫آشغالِ کثافت!

‫تفنگ!

‫تفنگ رو بده من!

‫قبلا تو ارتش بودم!

‫از دست دادن شغلم

‫انتخاب من نبود.

‫چند بار باید بگم؟

‫مشکل از دست دادن شغلت نیست!

‫مشکل طرز کنار اومدنت باهاشه!

‫بیخیال...

‫می‌خوای با دو تا گلوله بمیری؟

‫ منزل - ۱۰ تماس بی‌پاسخ

‫گندش...

‫...بزنن!

‫اینا خیلی گرون فروش می‌رن.

‫آره.

‫چرا مامانت جواب نمی‌ده؟

‫ نمی‌دونم.

‫ - مامان خونه‌ست؟ ‫- نوچ.

‫پیغامی چیزی نذاشت؟

‫بابات پشیمون می‌شه!

‫ بابات پشیمون می‌شه!

‫چرا؟ کجا رفت؟

‫- مامان برام لباس گذاشته؟ ‫ - آره.

‫نمی‌تونی مثل آدم با جمله کامل جواب بدی؟

‫موفق باشی، بابا!

‫ممنون!

‫بیا برقصیم.

‫تو رقصش رو بلد نیستی.

‫معلومه که بلدم.

‫همین الان که دیدم حفظش کردم.

‫گفتی کلی تمرین کردی.

‫باید نشونش بدی.

‫سلام علیکم. اون طرف.

‫حرفم رو باور نمی‌کنی؟

‫نه!

‫من امروز گاوبازم، ‫پس یه گاو خوشگل... نه، گاو ماده

‫خوبه!

‫یه کوکتل میل دارید؟

‫ به شهر گوجونگ خوش آمدید

‫توی ماشین سکس کردید؟

‫میدونم توی ماشین دوست داری.

‫اون شورت توری مشکی رو پوشیدی؟ ‫توریِ گل رز؟

‫گشتم، نیستش.

‫داری چیکار می‌کنی؟

‫پوشیدیش!

‫پوشیدیش! درش بیار.

‫اگه بوش کنم، می‌فهمم ‫باهاش خوابیدی یا نه.

‫فقط یه ثانیه طول می‌کشه!

‫اگه بی‌گناهی، از چی می‌ترسی؟

‫مشروب خوردی؟

‫نباید بخوری!

‫نمی‌تونیم دوباره اون ماجراها رو تکرار کنیم!

‫نه سال آزگار!

‫تو ۹ سال تحمل کردی، ‫دندون رو جیگر گذاشتی.

‫همه‌ش دود شد رفت هوا؟

‫بالا آوردی تو خواب، ‫نزدیک بود خفه شی!

‫مست می‌کردی و...

‫پسر ۵ساله‌ام رو کتک می‌زدی ‫چون می‌گفتی به دخترت حسودی می‌کنه!

‫من یه میلیون بار گفتم.

‫شی-وان بچه منم هست.

‫معلومه.

‫تو تبعیض قائل نمی‌شی. وقتی مستی ‫پاچه همه رو می‌گیری.

‫با چه فکری این کار رو کردی؟

‫با دکتر آخ لباست رو ست می‌کنی.

‫اونوقت لباس فندق‌شکن ‫تنِ من کردی!

‫جان اسمیت!

‫دریاسالار بریتانیایی جان اسمیت ‫و پوکاهانتس بودیم، احمق!

‫کارتون مورد علاقه ری-وان!

‫یادت رفته؟ ‫یه میلیون بار باهاش دیدیمش!

‫وقتی به دکتر اوه گفتم ‫می‌خوام پوکاهانتس بشم،

‫کل کلینیک تصمیم گرفتن ‫سرخپوست بشن!

‫پرستار اونجا هم لباسش ‫همین شکلی بود!

‫من و تو قرار بود با هم ست باشیم!

‫فکر می‌کنی من همچین آدمیم؟

‫چطور می‌تونی بهم شک کنی؟

‫معلومه که می‌تونم بهت شک کنم!

‫تو خوشگلی! تو خیلی خوشگلی لعنتی‌!

‫تو هم خوش‌تیپی!

‫این چیه؟ کی این کار رو کرده؟

‫من دارم برای خانواده‌امون می‌جنگم.

‫پس باید متحد باشیم ‫و همدیگه رو باور کنیم.

‫وفاداری.

‫اعتماد.

‫پس چرا خودت رو تو ‫گلخونه حبس می‌کنی؟

‫اون گلخونه لعنتی!

‫و ۳۰۰۰ کیلومتر رانندگی تو یک ماه!

‫چرا شرت لاستیکی می‌بری؟

‫چطور ممکنه تو مصاحبه ‫کاری مار نیشت بزنه؟

‫فکر کردی من چقدر احمقم؟

‫بگو ببینم دختره کیه؟

‫اون عوضی‌ای که باهاش می‌ری ماهیگیری ‫و مرغ می‌خوری،

‫و قبل کردنش روغن‌کاریش می‌کنی کیه؟

‫عزیزم، این کار رو باهام نکن.

‫مصاحبه‌های کاری من،

‫مصاحبه‌های واقعاً سختی هستن.

‫نگاه کردن مستقیم توی چشم کسی...

‫انجام این کار واقعاً سخته.

‫انکارش نمی‌کنی؟

‫ نوشیدنی با همکاران، صحبت کاری

‫این چطوره؟

‫این جنسش نرم‌تره.

‫نه خیلی.

‫یه لحظه.

‫یِنی، چی شده؟

‫می‌تونم بعد از کلاس هنر ‫با دوستام برم بیرون؟

‫- بابای مین می‌رسوندت؟ ‫- آره.

‫اینام خوب نیستن.

‫بله، یه لحظه.

‫یکی دیگه دارم که پسند می‌کنید.

‫برو، برو!

‫این جنسش تازه‌ست، پس...

‫مهم نیست

‫وایسا.

‫یه لحظه.

‫هنوز نرو.

‫دفتر مرکزی فقط چند جفت ‫برامون می‌فرسته.

‫فقط یه لحظه.

‫الان میام.

‫جناب!

‫پس اون آقا رفت؟

‫اینطور بنظر میاد.

‫ببخشید معطل شدید.

‫دنبال کفش واسه خودتون هستید؟

‫یا هدیه‌ست؟

‫منم یه دختر دارم.

‫چند سالشه؟

‫بفرمایید داخل.

‫دلت تنگ شده، نه؟

‫واسه نوشیدن با همکارا، ‫حرف زدن از کار؟

‫واسه منم بیشتر از یک سال شده،

‫پس یه رفیق بیکار رو ‫سه‌سوته می‌شناسم.

‫قیافه‌ت به این کار نمی‌خوره.

‫ده سالشه.

‫آها دخترتون رو میگید...

‫چه جور کفشی؟

‫چکمه؟ صندل؟

‫- کفش ورنی. خیلی براق. ‫- بله.

‫من تو صنعت کاغذ کار می‌کردم.

‫کاغذ مخصوص.

‫ما اسکناس می‌ساختیم، ‫بلیط بخت‌آزمایی...

‫فاکتور، پاسپورت، ‫جلد قیفی بستنی،

‫کاغذ محافظ نوار بهداشتی، ‫فیلتر سیگار...

‫وقتی اینو می‌گم مردم می‌خندن،

‫ولی واسه ماهایی که می‌سازیمش، ‫کاغذ سفید یه جور هنره.

‫چرا بخندن؟

‫اون حسِ لمس کردن کاغذِ خوب

‫خیلی آرامش‌بخشه.

‫می‌بینم که شما هم خوش‌سلیقه‌اید.

‫دخترم به ندرت حرف می‌زنه.

‫وقتی هم می‌زنه، فقط تکرار ‫حرف‌های بقیه‌ست.

‫اینطوری به دنیا اومده. ‫فقط ویولنسل می‌زنه.

‫معلمش می‌گه نابغه‌ست.

‫شاید حتی در سطح جهانی معروف شه.

‫ولی واسه ما ساز نمی‌زنه.

‫به عنوان والدین، باید از ‫استعدادش حمایت کنیم،

‫چون بدون موسیقی ‫هیچ‌وقت مستقل نمی‌شه.

‫معلمش گفت باید با یه ویولنسل ‫۵۰ هزار دلاری ساز بزنه.

‫این کریسمس اجرا داره،

‫ولی فقط چکمه پلاستیکی داره.

‫نمی‌تونم براش ساز بخرم، ‫حداقل کفش که می‌تونم بگیرم.

‫صبر کن.

‫کلاسش زود تموم می‌شه. ‫شاید بیارمش که امتحان کنه.

‫کی می‌بندید؟

‫تا قبل ۷ هر وقت بیاید هستم.

‫کلاسش تا ۷ تموم نمی‌شه.

‫جمع و جور کردنم یه ساعت طول می‌کشه.

‫پس منتظر می‌مونم.

‫پس ساعت ۸ می‌بینمت

‫فقط اگه از طریق من بخرید ‫پورسانت می‌گیرم.

‫باشه

‫چاره دیگه‌ای نیست.

‫چاره دیگه‌ای نیست.

‫چاره دیگه‌ای نیست.

‫چاره دیگه‌ای نیست.

‫چاره دیگه‌ای نیست.

‫تو اینجا چکار می‌کنی؟

‫هنوز نتونستی بری دنبال دخترت؟

‫فکر کنم باید بکسل شه. ‫ولی خیلی گرون در میاد.

‫اونوقت پول برای کفش ندارم...

‫ من تعمیرکار ماشین‌آلاتم...

‫ببینم مهارتم به درد می‌خوره یا نه.

‫اونم ماشین النترای عزیزم!

‫ای جان، بدون عینکت شبیه مدل‌هایی.

‫ببینم مشکل کجاست؟

‫پس سر راهِ خونه‌ته.

‫مشکل از این بود

‫استارت بزن...

‫عزیزم.

‫عزیزم.

‫عزیزم!

‫پلیس اومده اینجا!

‫چکار کنیم؟

‫هول نکن، باشه؟

‫باید لباس عوض کنم.

‫توی کلانتری همه چی ‫رو توضیح می‌دم.

‫همه‌ش تقصیر...

‫شی-وان

‫چی می‌گفتید؟

‫همه‌ش تقصیر منه که ‫پدر بدی بودم.

‫خودت گفتی هول نکن!

‫سوار شو!

‫درِ ماشین...

‫مامانِ دونگ‌هو عمداً جواب نمی‌ده؟

‫دونگ‌هو چطور تونست ‫دوستش رو اینجوری لو بده؟

‫نمی‌تونه فکرِ شی-وان بوده باشه.

‫مغازه بابای دونگ‌هو بوده. ‫پس دونگ‌هو پیشنهاد داده.

‫تابلو نیست؟

‫ مامانِ دونگ‌هو

‫بچم حتماً خیلی تنها و ترسیده.

‫همه‌ش تقصیر توئه!

‫ببخشید!

‫یه لحظه وایسید!

‫یه دقیقه صبر کنید!

‫ببینید، مادرش داره ‫ماشین رو پارک می‌کنه.

‫می‌تونیم باهاش بریم تو؟ ‫اون هنوز فقط یه بچه‌ست.

‫باشه.

‫ممنون.

‫سرت رو بگیر بالا. نگام کن.

‫دونگ‌هو تو رو کشوند تو این کار، نه؟

‫دونگ‌هو؟

‫چرا اون باید منو...

‫هی. گوش کن...

‫تنهایی خلاف کردن ‫خیلی ترسناک و سخته.

‫من که اینطور فکر می‌کنم.

‫من هیچ‌وقت تنهات نمی‌ذارم.

‫پس، به همکاریت نیاز دارم.

‫چون ما یه تیمیم.

‫راستش، اونی که پیشنهاد داد...

‫هی، هی، وایسا. وایسا!

‫خودت رو جمع کن.

‫به حرفم گوش کن.

‫خونواده ما الان تو جنگه.

‫چی؟

‫نه، منظورم جنگ با همدیگه نیست.

‫من و تو، توی این جنگ، باید ‫از زن‌هامون محافظت کنیم، درسته؟

‫تپانچه پدربزرگ رو یادته؟

‫پدربزرگت انگشتای یه ‫ویتنامی مرده رو خم کرد

‫و اون تپانچه رو برداشت، فکر می‌کنی چرا؟

‫تا یادش بمونه اگه اول شلیک نکرده بود، ‫دشمن با همون اسلحه بهش شلیک می‌کرد.

‫متوجه منظورم شدی؟

‫همه مردا...

‫می‌خوای چیکار کنی، هان؟

‫بیا دستات رو بشوریم.

‫بیا بالا!

‫دونگ‌هو می‌گه شی-وان می‌خواسته گوشی‌ها رو ‫بفروشه تا کمک‌خرج مامانش بشه!

‫مغازه خودته.

‫بیا قضیه رو تموم کنیم.

‫اگه رضایت ندی، یه سال حبس می‌گیره.

‫یه مادر نمی‌تونه بذاره ‫همچین اتفاقی واسه پسرش بیفته.

‫مگه نه؟

‫سلام مان-سو

‫وون‌نو.

‫یه نخ بده.

‫بفرما.

‫داری چیکار می‌کنی؟

‫دوباره سیگاری شدم.

‫عزیزم، اشکالی نداره یه لحظه ‫با دوستم حرف بزنم؟

‫حرف بزن.

‫ناراحت که نمی‌شی، نه؟

‫خب...

‫دونگ‌هو شی-وان رو کشوند تو این کار. ‫دونگ‌هو همینو شهادت می‌ده.

‫شی-وان فقط اون نزدیک وایساده بود.

‫چه مزخرفاتی!

‫دونگ‌هو دوربین مداربسته رو خاموش کرد،

‫ولی اون یکی رو نه.

‫نمی‌دونست که باید سیستم ‫امنیتی رو هم خاموش کنه.

‫اگه زنت بفهمه چی

‫که شبا از مغازه به عنوان ‫مکان واسه سکس با زنا استفاده می‌کنی؟

‫و اگه بشنوه که واسه تمام ‫مردای محله تعریف می‌کردی چی؟

‫توی آشغالِ بیکارِ بوگندو!

‫می‌کشمت!

‫یه چیز دیگه

‫تو خونه من رو نمی‌خری.

‫میری، بریم.

‫خریدنش رو فراموش کن.

‫عزیزم، مراقب باش.

‫اون بالا هستن؟

‫زیادن؟

‫چند تا؟

‫بازم هست؟

‫ای بچه پررو...

‫دو، چهار، شش...

‫لازم نیست پسشون بدیم؟

‫بیا کاری کنیم غیب بشن.

‫وون‌نو به هر حال مجبوره ‫روشون سرپوش بذاره.

‫آره؟

‫معلومه.

‫چه درختی می‌کاری؟

‫وقتی سیب‌ها رسید، ‫بیا مربا درست کنیم.

‫ریشه‌ها روی گوشی‌ها رشد می‌کنن؟

‫خوشمزه‌ترین چیزها ‫روی کثافت رشد می‌کنن.

‫کود از ادرار و مدفوع درست می‌شه.

‫باشه، ممنون.

‫ماجرای پدربزرگ راسته؟

‫تو این خونه خودش رو دار زد؟

‫مزرعه پرورش خوکش رو یادته؟

‫خوک‌ها یه مریضی گرفتن،

‫و اونم مجبور شد هر ۲۰هزار ‫خوک رو بکشه.

‫چطوری؟

‫زنده‌زنده چالشون کرد.

‫ولی همیشه یه تخته‌اش کم بود.

‫از وقتی که از جنگ ویتنام برگشت.

‫توی انبار قدیمی خودش رو...

‫ولی من خودم ندیدم.

‫پیش من بشین.

‫بیا نزدیک‌تر.

‫مامان نمی‌دونه.

‫نگاه نکن، نگاه نکن!

‫من ترک کردم.

‫خودت بندازشون دور.

‫شرکت پاپیروس...

‫شما اونجا مصاحبه دادید؟

‫من رد شدم.

‫- اسم گو شی-جو... ‫- تا حالا نشنیدم.

‫و گو بوم-مو؟

‫مطمئن نیستم...

‫ما به کسایی که اونجا ‫مصاحبه دادن سر می‌زنیم.

‫اخیراً اتفاق عجیبی نیفتاده؟

‫احساس خطر نکردید؟

‫این دونفر ناپدید شدن.

‫شاید فکر بد راجع به من بکنید،

‫ولی حتی بعد اینکه فهمیدم مردن،

‫فکری که به سرم می‌زنه اینه که، ‫کدوم آدم خوش‌شانسی استخدام شده؟

‫گفتم «ناپدید شدن».

‫اونو بده من.

‫و بعدش،

‫آقای یو، شما بهم گفتید «اونا مردن».

‫چرا فکر می‌کنید مردن؟

‫خب...

‫تو دنیای امروز، اگه کسی غیبش بزنه،

‫معمولاً یعنی...

‫«تو دنیای امروز، اگه کسی ‫غیبش بزنه، معمولاً یعنی...»

‫زنِ گو شی-جو گزارش ‫گم شدنش رو داد،

‫و بعد از ردیابی گوشیش، ماشینش ‫رو پیدا کردیم که یه گوشه ول شده بود.

‫می‌گفت بعد از اخراج شدن، ‫به شدت افسرده شده بود.

‫ای وای.

‫گوشیِ آدم کل زندگیِ آدمه، مگه نه؟

‫با کی حرف زدی،

‫و همچنین، با کی نتونستی حرف بزنی.

‫ ۹ تماس بی‌پاسخ

‫این دیگه چیه!

‫همون شماره‌ست! همونی که ‫میس‌کالش افتاده!

‫چتر رو بگیر.

‫بالاخره جواب دادید.

‫شما با گوشی مردی تماس گرفتید ‫که ناپدید شده.

‫ببخشید، ولی شما؟

‫من مدیر منابع انسانی شرکت پاپیروسم.

‫آقای گو توی شرکت ما مصاحبه دادن، ‫و زنگ زدم بگم که استخدام شدن.

‫انگار یه جور طلسمه.

‫ چی؟

‫ما در اصل می‌خواستیم یه متقاضی دیگه ‫رو استخدام کنیم ولی اونم در دسترس نبود.

‫اسم اون آقا چی بود؟

‫اسم اون آقا...

‫بالاترین نمره رو هم آورد.

‫گو... گو... گو...

‫بوم-مو.

‫می‌دونستم این اسم رو قبلاً دیدم.

‫ گو بوم-مو

‫ببین پسرجون!

‫همدیگه رو می‌شناختن؟

‫پس، دو نفر که تو صنعت کاغذ کار می‌کردن

‫همدیگه رو می‌شناختن. و ‫همزمان ناپدید شدن.

‫ما اطراف ماشین رو ‫خیلی دقیق گشتیم.

‫آثار خون آقای گو رو پیدا کردیم...

‫خون...

‫و چی ممکنه باعث شده باشه خون ‫آقای گو از رگ‌هاش بیرون بریزه؟

‫یه اسلحه.

‫یه تپانچه.

‫ساخت کره شمالی.

‫یه پوکه فشنگ پیدا شد.

‫توسط من.

‫ یه پوکه فشنگ!

‫خیلی ترسناکه.

‫تا وقتی مجرم رو بگیرم، ‫باید خیلی مراقب باشید.

‫ری-وان.

‫آخه کدوم بچه‌ای ‫همچین آهنگی گوش می‌ده؟

‫به محض اینکه گم شدم ‫باهاتون تماس می‌گیرم.

‫این موضوع شوخی‌بردار نیست.

‫به سلامت!

‫ری-وان!

‫داری چیکار می‌کنی؟

‫چی شده؟

‫ری-وانِ عزیزم...

‫گریه نکن... گریه نکن.

‫گریه نکن.

‫برشون می‌گردونم، ‫باشه؟ گریه نکن.

‫فقط یکی دیگه مونده.

‫ ۲۵ سال

‫ ♪ بعد از اینکه ترکم کردی، ♪

‫♪ حفره‌ای که توی ♪ ‫♪ سینه‌م گذاشتی خیلی درد می‌کنه! ♪

‫ ♪ با فکر اینکه می‌میرم، دعا می‌کنم ♪

‫ ♪ لطفاً این درد رو ازم بگیر... ♪

‫این دیگه چه کوفتیه؟

‫آقای چوی سون-چول؟

‫فکر کردی گوزنم؟

‫- ای لعنتی. ‫- تمام روز منتظر بودم.

‫من یو مان-سو هستم.

‫مدیر بخش کاغذهای مخصوص سولار ‫بودم تا وقتی اخراجم کردن.

‫همون یارو توی دستشویی؟

‫کلی وقت آزاد دارم، ‫و انقدر بهت حسودیم می‌شه،

‫که هر روز اینستاگرامت رو چک می‌کنم.

‫یعنی منو تعقیب می‌کردی؟

‫میای یه نوشیدنی با من بزنی؟

‫ظاهراً خودت زدی.

‫باشه.

‫بعد از ۲۵ سال بیگاری،

‫بهم ۲۵ دقیقه وقت دادن ‫که جمع کنم برم.

‫از دفتر اومدم بیرون،

‫و نگهبان وسایلم رو ‫توی یه جعبه گذاشته بود

‫و باهاش اونجا منتظر من وایساده بود.

‫نذاشتن از راهرویی که همیشه ‫ازش رد می‌شدم برم.

‫از در پشتی فرستادنت؟

‫دقیقاً.

‫عوضی‌های لاشخور!

‫زود باش بخور.

‫باز نه!

‫اگه نخوری، اون برگه رو ازت می‌گیرم!

‫باید بخوری تا بازوهات قوی ‫شه و آرشه کشیدنت محکم‌تر.

‫ری-وان، چرا مردای این خونه ‫همه‌شون یه چیزی رو ازم پنهون می‌کنن؟

‫دلیلش چی می‌تونه باشه؟

‫می‌خوان بمیرن؟

‫نسبت کیفیت کارم ۹۶ درصد بود.

‫اونم با اون دستگاه‌های قدیمیِ بومین.

‫جایزه مرد خمیر کاغذ سال رو ‫به هر بی‌سروپایی نمی‌دن.

‫هی، بخور. اینو بخور.

‫درسته.

‫اگه به هر بی‌سروپایی می‌دادن، ‫منم یکی از اون جایزه‌ها گرفته بودم.

‫هی، منظورم این نبود!

‫شرمنده، کیرم توش

‫کون لقش آقا. به سلامتی!

‫کیرت تو من؟

‫نه من...

‫هی! ببین چی می‌گی.

‫بیا کیر منم بذار توش!

‫- بسلامتی ‫- بسلامتی

‫هی، یکم یواش‌تر.

‫به درک، من تند می‌خورم.

‫می‌خوان بمیرن؟

‫پس دیدیش، یا فکر می‌کنی دیدیش؟

‫اگه اینطوری کار کنم می‌میرم.

‫با این همه کار، یه مدیر دیگه لازم دارم.

‫درسته.

‫در سطح خودت.

‫منم همینو می‌گم!

‫مان-سو داداش داری گریه می‌کنی؟

‫دلت واسم می‌سوزه؟

‫چرا انقدر دل‌رحمی؟

‫از رده‌بالاها بخواه.

‫چی رو؟

‫که یکی دیگه رو استخدام کنن!

‫اون عوضی‌های خسیس؟

‫اگه ساکت بشینی، اونا ‫خسیس‌تر می‌شن!

‫درخواست کن!

‫یه روز سر کار غش کن!

‫مرخصی استعلاجی بگیری ‫تولید متوقف می‌شه!

‫اونوقت سر عقل نمیان؟

‫سر عقل بیان؟ ‫فقط اخراجم می‌کنن.

‫منو پیشنهاد بده.

‫ما خیلی خوب با هم کار می‌کنیم!

‫مکمل همدیگه‌ایم.

‫تیم الف، تیم ب.

‫باشه.

‫سعی می‌کنم باهاشون حرف بزنم.

‫ ای بابا.

‫پس این بهترین چیزیه که داری؟

‫می‌دونم، رگه آب داره.

‫فرمول سلولز کراس‌لینکِ ‫اون حرومزاده‌های بومینه.

‫ولی می‌دونی،

‫چاره دیگه‌ای ندارم.

‫حتی اگه از دستگاه اونا استفاده می‌کنی،

‫مجبور نیستی از فرمولشون هم استفاده کنی.

‫به عنوان مدیر خط تولید، چطوری پول ‫این خونه رو داری؟ و اون ماشین رو؟

‫شاید یکی فکر کنه داری ‫کلی پول به جیب می‌زنی.

‫من اینطوری فکر نمی‌کنم،

‫ولی ممکنه بقیه اینطوری ‫فکر کنن، منظورم اینه

‫من واقعاً همچین فکری نمی‌کنم. بیا.

‫برو بالا.

‫خوبی؟

‫کارت تمومه.

‫شاتِ بمب بزنیم.

‫چاره دیگه‌ای نیست.

‫چاره دیگه‌ای نیست.

‫چاره دیگه‌ای نیست...

‫برو بالا دیوث!

‫خیلی سرده لعنتی...

‫سرم...

‫کجا نگه می‌داریش...؟

‫آخیش راحت شدم!

‫هوای تازه میخوام!

‫بریم بیرون.

‫مست کردن جلوی آتیش، ‫آرزوی تمام عمرم بود!

‫تو واقعاً محشری.

‫ودکا.

‫بازم داشتی؟

‫مان-سوپرمن

‫تو بهترینی!

‫شیش ماهه اومدم اینجا و این ‫اولین باریه که آتیش روشن کردم.

‫فکر می‌کردم هر روز کباب می‌خورم.

‫وقتی چیزی که می‌خوای رو ‫به دست میاری، اینطوری می‌شه.

‫حق با زنم بود.

‫واقعاً دلم نمی‌خواد این کار رو بکنم.

‫چکار؟

‫ولی اگه نکنم، مرگ اون ‫دو تای دیگه بی‌معنی می‌شه.

‫انگار مثل سگ مردن...

‫نه...

‫نباید سگ‌ها رو کباب کنی!

‫ منزل

‫ببخشید، نمی‌تونم تصویر رو وصل کنم.

‫اشکالی نداره. تو منو ببین.

‫نمی‌خواستم الکی امیدوارت کنم،

‫ولی دارم به یه دوستم ‫از شرکت کاغذِ مون سر می‌زنم.

‫انقدر کار سرش ریخته، شرکت ‫یه مدیر خط تولید دیگه می‌خواد.

‫یادته کارآگاه‌ها چی گفتن؟

‫- راجع به مصاحبه‌شونده‌ها. ‫ - آره.

‫که اونا مردن.

‫جدا؟

‫خب؟

‫نگرانم.

‫- نصفه‌شبی این‌ور اون‌ور می‌ری... ‫- هی، من خوبم.

‫چطور انقدر مطمئنی؟

‫چون من...

‫منم؟

‫هی، نمی‌شه ولش کنی ‫و بیای خونه؟

‫دلم نمی‌خواد اینو بگم، ولی نه.

‫بار رو تنهایی به دوش نکش.

‫حتی یه ورق کاغذ هم ‫بهتره با هم بلند شه.

‫این تکیه‌کلامِ صنعت ماست. ‫یه ورق کاغذ.

‫اگه ما چهار تا با هم متحد شیم، ‫می‌تونیم از پسش بربیایم.

‫شش‌تا.

‫می‌دونم، شی-تو و ری-تو.

‫برشون می‌گردونم.

‫تو هم تو باغبونی یا ‫بونسای خوب می‌شی.

‫آدما تا ۱۰۰ سال عمر می‌کنن، ‫هنوز وقت داری.

‫این آخرین مصاحبه منه.

‫تا الان داشتم شخم می‌زدم، ‫حالا باید درخت بکارم.

‫اگه کار بدی بکنی،

‫منم باهات انجامش می‌دم، باشه؟

‫هی، نگران نباش.

‫فکر کنم دوستم بیدار شد.

‫ - گونه‌ت... ‫- فردا زنگ می‌زنم، باشه؟ فعلاً.

‫ عزیزم!

‫شی-وان، شی-وان!

‫چیزی نیست.

‫زمین رو کندم.

‫اونجا رو؟

‫واقعاً یه چیزی بود.

‫خوک رو تیکه تیکه کرده؟

‫آره.

‫مثل پارسال که واسمون خوک کباب کرد؟

‫یه خوک کامل رو چال کرد ‫تا کود بشه واسه درخت.

‫حتماً براش خیلی سخت بوده.

‫ پس قضیه این بود،

‫ یه خوک...

‫مصاحبه خوب پیش رفت؟

‫آره.

‫خوب خوابیدی؟

‫فقط یک دقیقه.

‫۵۹، ۵۸، ۵۷...

‫از یک بشمار.

‫۱، ۲، ۳، ۴...

‫پس بالاخره الکل خوردی.

‫آره.

‫بوی دود هم میدی.

‫خونه دوستم کباب درست کردیم.

‫شیش ماهه تنها شده، ‫ولی از الان احساس تنهایی می‌کنه.

‫طلاق گرفته؟

‫سرِ خونه جدا شدن.

‫می‌خواست تو طبیعت زندگی ‫کنه، ولی زنش قبول نکرد.

‫این می‌تونه دلیل باشه؟

‫سرِ همچین چیزی جدا بشن؟

‫متأسفم.

‫وقتی داشتم مدرک می‌گرفتم، ‫نتونستم باهات خوش بگذرونم.

‫نباید انقدر سخت زندگی می‌کردی.

‫چند ثانیه شد؟ ۳۰؟

‫۵۹

‫۶۰.

‫حتماً براتون سخت بوده.

‫نکته‌ای که حین گذروندن اون ‫مصیبت فهمیدم اینه که

‫آدم به یه برنامه خلاقانه نیاز داره.

‫نکته مهم اینه که ‫زاویه دیدتون رو عوض کنید.

‫در فاز اجرا، باید ‫سرسخت و جسور باشید.

‫در صورت لزوم، در هر زمانی ‫باید بتونید «نه» بگید.

‫ما یه «سیستم خاموشی» داریم.

‫اخیراً یه کارخونه ‫کاملاً اتوماتیک ساختیم.

‫خاموشی؟

‫- چون هوش مصنوعی نیاز به چراغ روشن نداره. ‫- درسته.

‫روزگارِ ضربه زدن به رول ‫با چوب تموم شده.

‫بله، البته.

‫به هر حال، ما فوراً بهتون نیاز داریم

‫که روی این اجرای آزمایشی نظارت کنید.

‫وقتی می‌گید کاملاً ‫اتوماتیک، کارگرا...

‫...باید تعدیل بشن، درسته؟

‫هدف کل سیستم همینه. ‫چاره دیگه‌ای نیست.

‫اعتراضی دارید؟

‫اگه دوست ندارید، می‌تونید بگید نه.

‫اصلاً.

‫چطور می‌شه خلاف جهت زمانه شنا کرد؟

‫ولی به هر حال، به یک نفر نیاز دارید ‫که مراقب همه چیز باشه، درسته؟

‫پس ۵ سال پیش، یه مناقصه مخفیانه تو شرکت ‫چاپ اسکناس و اوراق بهادار بود؟

‫بله، اون موقع رقابت شدید بود.

‫سولار، جایی که من کار می‌کردم، یکی ‫از سه شرکت برجسته بود.

‫ما حتی فکر شرکت ‫در مناقصه رو هم نکردیم.

‫پس کی شرکت کرد؟

‫دو نفر به عنوان نماینده دو شرکت ‫بزرگ کاغذ رو در روی هم قرار گرفتن.

‫رقیب‌های این جنگ خونینِ ‫مناقصه چه کسایی بودن؟

‫گو بوم-مو و

‫گو شی-جو!

‫روزی که از سفر کاریش ‫به دی‌جون برگشت...

‫حرف زدنش تو خواب منو ‫نصفه‌شب بیدار کرد.

‫شروع کرد به گریه و ناله،

‫چیزایی مثل «این انصاف نیست!» ‫و «به من توهین نکن!» می‌گفت.

‫بعدش،

‫باورتون نمی‌شه...

‫باورتون نمی‌شه...

‫ولی آب دهنش رو جمع کرد و...

‫ولی آب دهنش رو جمع کرد و...

‫خودش هم جا خورد و بیدار شد.

‫روزی که از دی‌جون برگشت؟

‫«خیلی بی‌انصافیه»؟

‫همونطور که می‌دونید، شرکت چاپ اسکناس ‫و اوراق بهادار تو دی‌جونه.

‫از اون موقع شروع شد؟

‫فقط اینجا آهنگ گوش می‌داد، ‫از همخوابی با من دوری می‌کرد.

‫بعد از اینکه اخراج شد، تمام روز ‫مشروب می‌خورد، افسردگی گرفت...

‫وای خدای من.

‫داروهاش رو نبرده.

‫عزیزم،

‫کدوم گوری هستی؟

‫شوهرتون احیاناً سلاح کمری داره؟

‫می‌تونم بپرسم چرا انقدر ‫طول می‌کشه جواب بدید؟

‫اگه سلاح گرم دارید، ‫باید گزارش بدید، درسته؟

‫اون این کار رو نکرد.

‫تازه،

‫تفنگ هم با شوهرم غیبش زده.

‫ممکنه...

‫باهاش خودکشی کنه.

‫لطفاً سریع پیداش کنید.

‫یکی از اینا بود؟

‫این یکی؟

‫زنِ گو بوم-مو واقعاً اینو گفت؟

‫پس مراقب گو بوم-مو باشید.

‫صورتش یادتون بمونه.

‫گو بوم-مو، گو شی-جو رو کشته و فرار کرده؟

‫واو، این دیگه...

‫ عزیزم!

‫حرفی داری؟

‫اولین روزِ کاریت مبارک.

‫این آخر هفته، خوک کباب کنیم؟

‫- نه. ‫- عمراً!

‫الان دیگه براش خیلی سرده.

‫کلینیک رو ول کن و دوباره تنیس ‫رو شروع کن. برات یه راکت نو می‌خرم.

‫نه دیگه لازم نیست.

‫پول پس‌انداز می‌کنم.

‫شی-تو ری-تو، برید تو خونه!

‫ خونه!

‫ری-وان، بیا اینجا! ‫اونجا بازی نکن.

‫حلزون! حلزون!

‫به مشاور املاک زنگ زدم.

‫گفتم خونه رو نگه می‌داریم.

‫ما اینجا درخت سیب کاشتیم، ‫چطور می‌تونیم بفروشیمش؟

‫دقیقا.

‫ری-وان!

‫ری-وان!

‫بعداً می‌بینمت.

‫حشرات دارن زنده‌زنده می‌خورنش.

‫ ...امروز صبح کمتر می‌شه.

‫ بعد از بارون دیشب که انگار ‫ در سوگِ رفتنِ پاییز بود،

‫ دما هم به شدت کاهش پیدا کرد، ‫ و ما رو یک قدم به زمستون نزدیک‌تر کرد.

‫- داری می‌ری مدرسه؟ ‫- من و دونگ‌هو زودتر قرار گذاشتیم.

‫شما دو تا هنوز با هم دوستید؟

‫حتی بعد از اتفاقی که دفعه قبل افتاد؟

‫مترجم: آرین دراما

‫آرین دراما در ‫Telegram @ArianDrama ‫Twitter(X) @ArianisDrama

‫«چاره دیگه‌ای نیست»