Original subtitles

Pijanyś. A tutaj twierdzi?

Ledwo na nogach stoisz.

Lepiej się tak nie pokazuj na dworze.

W pytku mój człowiek już obserwuje Ligęzę.

Tylko on mógł donieść Czechom, że Pełka szuka gońców Bolka.

No ale Ligęza o tym nie wiedział.

Wspomniałem o Pełce przy nim.

No nie wiem, no.

Doniósł na Jaśka, lubi pieniądze. Ale z drugiej strony jego ojciec oddał życie

za królową.

Dobrze, jak nie Ligęza, to kto?

Biskup Grot?

Kantlerz?

Jarosław Bogoria? Wszyscy studiowali w Italii jak ten szpieg.

No ale to jest pewność, że on tam studiował.

Potwierdził to Doltan.

Zaufany królowej Elżbiety, wiemy, że szpieg ukrywa się pod pseudonimem

Ma liczne kontakty, jest obeznany w świecie. To są same tylko słowa, żadnych

dowodów. Nie wierzysz mi, panie?

Spytku, niemierza widział na wykradzionym Czechom dokumencie jego

Z dokumentu wynikało, że Tiberius pobrał od nich sporą zapłatę za swoje usługi.

I był tam dopisek w Krakowie.

Zdradzili miejsce szpiega na tajnym dokumencie?

To nie wiarygodne.

Masz ten dokument?

Zoltan nie mógł mi gadać.

Panie, będziemy mogli porozmawiać sami? Nie mierzę.

Zdaje mi się, że idziemy już rok.

Cicho! Jak chcesz wrócić do domu cała, musisz zachowywać się ciszej.

Przecież tu nie ma żywego ducha.

Tu jak na Litwie.

Już zapomniałam, jaki świat jest piękny.

Zimno, a nie pięknie.

Jesteś pewna, że jedziemy w dobrym kierunku?

Dojdę tam po omacku, jakby mi ktoś nurkiem serca obwiązał i ciągnął do

jedynej. Egle, do kogo ty wracasz?

Do córki.

Oddałam ją dobrym ludziom.

Niedługo ją wreszcie zobaczę.

Heligenza jest kuty na cztery łapy, a Animierza jest za miękki.

Nawet nie umiał wydobyć dokumentu od Zoltana i ten dokument też jest mocno

podejrzany. Nie mam nikogo innego.

Komu jeszcze mogę tu ufać?

Masz mojego Jaśka.

Którego oddaliłem, bo robił co chciał.

Nie mierza, nie jedną misję wykonał dobrze. Poradzi sobie.

A ty jeszcze dzisiaj musisz wyjechać z posledztwem do zakonu.

Luksemburczyk pewnie już wie, że rozejm z nimi jest nam potrzebny, bo jesteśmy

za słabi na wojnę. A co wiedzą Czesi?

Wiej zakon.

Tak, to się zgadza.

Ale ze sprawą szpiega postępujesz, panie, zbyt pochopnie.

Dla mnie to wszystko jest za proste.

Sugerujesz, że to nie Ligęza? Też go podejrzewam, ale... Na dobrą sprawę,

śpiegiem może być teraz każdy.

Pospiesz się!

Idę!

A wy kto?

Nic wam nie zrobię!

Stójcie!

Zostaw ją!

Jeszcze dziś przyjdą po ciebie vele!

Więc vele?

Niech to jest was.

Duchy zbawie.

Dojrzał cię?

Pijanego udawałem.

Miej go na oku i donuś o wszystkim.

No właśnie.

Widzę, że niektórzy dworzanie zaczynają w tobie folgować pod twoją nieobecność.

Policzę się z nim, jak go jeszcze raz zobaczę pijanego.

A jak tam dwór węgierski?

Dobre wino, włoska moda, piękne dwórki.

Mnie moja żona wystarczy.

Ale z tobą, Mikołaju, chętnie się zobaczę po wieczerzy.

Nie planuję dziś wieczerzać na Wawelu.

Jak to?

To twój obowiązek, jesteś pod czaszem.

Kochmistrz dał mi dziś wolność.

A dokąd się wybierasz? Może pójdę z tobą, napijemy się miodu?

My dwaj?

A skąd ta nagła przyjaźń do mnie?

Prawdę mówiąc, chcę namówić króla, żeby kupił skrzynię, jakie widziałem u Karola

Roberta, a jesteś jedynym człowiekiem, który tak pięknie umie prawić.

I dlatego musimy się spotkać aż przy miodzie.

Może dobrze byłoby się poznać, Mikołaju.

Cenię twoją wiedzę.

Służę więc pomocą.

I rad jestem, że w końcu nabierasz ogłady.

Dlaczego nas wledziłeś?

Na Litwę idę.

Do żony i dzieci. To nie mogłeś tak od razu? W lesie ostrożność nie zawadzi.

Macie może chłupkę i krzesiwo?

Wewnyki złapały mi się zające.

Co się tak gapisz?

Uważaj, bo oślepniesz.

Idź po drzewo.

Trzeba ognisko rozpalić.

No, ale pójdziecie. Jest tutaj kucharka. Chcesz dobrze zjeść?

Co robimy? Uciekamy?

Czy idziemy z nim na Litwie?

Dobrze cię widzieć w Krakowie.

Tak jak ci pisałem, Kazimierz nie radzi sobie ze sprawą Krzyżacką.

Chce się z nim godzić.

I przedłużyć rozwój.

Widać, ma swoje powody.

Pisałeś, że krzyżacy skupują ziemię od Polaków. Nie tylko.

Regulują też prawo, robią nowe nadania.

Nawet kobiety mogą teraz dziedziczyć.

Kobiety? Cóż to za pomysł?

Gdański Toruń rosnął w siłę. Handel się rozwija, ludzie się bogacą.

I coraz bliżej im do zakonu niż do polskiego króla, który...

Gdzieś tu w Małopolsce urzęduje.

I o tym właśnie powinien dowiedzieć się Kazimierz.

Póki czas.

Trzeba wypowiedzieć wojnę.

Musimy odzyskać dostęp do portów na morzu.

Chcesz, żebym mu o tym powiedział?

Oczywiście.

Daj to do sklejenia jakiemuś garncarzowi. A jeśli nie da rady, niech

samą. To Wicie zapłacę.

Pani, wzywałaś nas.

Pani, a czy to prawda, że z mężem cudki przyjdzie tancerz z węgierskiego dworu?

Idź po królewnę i przekaż halszce, że ma być z nimi na nonę w auli.

Będą tańce.

Pani, a ja?

Będę mogła tańczyć.

Ty nie zasłużyłaś.

Dlaczego?

Mówiłam ci, że nie chcę cię widzieć?

Wyjdź stąd!

Czy Machna coś zawiniła?

Stłukła figurkę rzemęny. Nie przeprosiła.

I w dodatku plotkuje o królu.

Ludzie gotują się do wojny, tylko czekają na wici.

Jacy ludzie? Kto?

Możni z królestwa. Znowu spiskujesz przeciwko mnie?

Z kim?

Nie spiskuję, tylko słucham wiernych. I możni też chcą walki, a nie układania

się z zakonem i przedłużania rozejmu.

Którzy to mów?

Powiem, jak zajdzie taka potrzeba.

Skąd wiesz, że planuje przedłużyć rozejm z krzyżakami?

Miałeś to zachować dla siebie.

Zamiast się burzyć, posłuchaj Bogorii.

Chyba, że chcesz zostawić Polaków na Pomorzu bez pomocy.

Krzyżacy skupują od niej ziemię.

Nie będzie wojny.

I ze strachu przed nią.

Chcesz zaprzepaścić dziedzictwo ojca? Nie strach mną kieruje, lecz rozwaga.

jak pod płowcami.

Wybacz Janowi, panie.

On wie, że wywiozłem cię z pola bitwy wbrew twojej woli. To nic dla niego nie

znaczy.

Wszyscy mnie dziś zawodzicie.

Wszyscy.

Co się stało?

Królowa jest na mnie była.

Chce mnie chyba oddalić. Za jedną pogańską figurkę, którą odbiłam.

Prosiłaś o wybaczenie?

Wuju, a może pomówiłbyś z królem? Niech on się ze mną wstawi. Na pewno nie będę

zawracał mu głowy takimi bochotkami.

Wracaj do królowej. Proszę o wybaczenie.

Jak cię oddali, narobi wtedy mnie i swojemu przeszłemu mężowi.

Nie chcę wychodzić za kasztelana Nakielskiego. On jest starszy od ciebie.

To bogobojny chrześcijanin. Wracaj do królowej.

Uderzyła mnie w twarz.

Nawet jej wybaczyłam.

Ale ona mnie nie znosi.

Wszyscy idą na tańce, tylko mnie ja.

Uważaj na pychę, Machno.

Bo to królowa ma tu co ci wybaczyć, a nie ty jej.

Dobrze, wujo.

Znajdę sposób na królową.

Elżunio, dlaczego ty nie chcesz tańczyć?

Idę do klaryzy. Ten taniec nie będzie mi potrzebny. Ale ty to za królewna, która

nie potrafi tańczyć.

Nie będę i już.

Po kim ty jesteś taka uparta, co?

Ja wiem, dlaczego mam się uczyć tańczyć. Bo chcecie mnie wydać za mąż, a ja nie

zostanę niczyją żoną.

Elżbietka!

Pani.

A ty co tu robisz?

Przyszłam cię przeprosić, pani.

Wybacz, że zbiłam tę figurkę. Nie wiedziałam, że jest dla ciebie taka

Ale wójt z moim ojcem zmuszają mnie, żebym wyszła ze starego kartelana.

Czasami nic poza moim cierpieniem nie widzę.

Dlatego właśnie robię takie głupstwa.

Wbrew twojej woli ma być ten ślub?

Tak, pani.

Wbrew mojej woli.

Machno, ale dlaczego rozpowiadasz Halszce, że jesteś miła królowi?

Szczerze? A skąd miałabym wiedzieć, czy jestem mu miła?

Powiedziałam tylko, że król ma dobre serce.

Pani, ja wiem.

Ja wiem, że...

że jestem strasznie niezdarna i zbyt gadatliwa, ale jestem Ci wierna, Pani.

Miłuję Ciebie i Twoje córki.

Tylko... po prostu jestem strasznie nieszczęśliwa.

Wybacz mi, Pani.

Proszę, wybacz.

Masz wprawę.

Na dworze gotowała i w karćmie.

To pewnie sporo zarobiłaś.

Okradli ją.

Wszystko wzięli.

Wracam na Litwę jak ziebraczko.

Wszędzie to samo flugactwo. Tak w Polsce, jak i w Czechach.

Tamtąd idziesz?

W Saksonii uciekłem.

Ale Czesi wsadzili mnie do lochu.

I za co?

Przem Litwin.

A teraz myślałem, do Krakowa pójdę.

Ale tęsknota za domem się mniejsza. Do Krakowa? Po co?

Coś taka ciekawe. Ja nie pytam, czemu. Lasem idziecie, nie szalakiem.

Porządnie. Z kupcami.

Uncio,

pięknie tańczyłaś. Zmęczona jesteś? Pani, a czy ja mogłabym jeszcze

Proszę. Idź.

Dziękuję pani.

Kahno, odprowadź królewnę.

Atencja! Król Kazimierz!

Prego!

No, no, no!

Co no? No, che cosa staj facendo, eh? Co sto facendo? Sle, sle, stamci le.

Bellissimo.

Elena, ma na ufa congraziosa.

Grazie mille. Prego.

Bardzo.

Ligenza dobrze się sprawuje?

Tak, wszystko nam pięknie tłumaczy. A dlaczego pytasz?

Nieważne.

Twoja siostra wraz z nauczycielem tańca przysłała nam wiele radości. Tego tu

brakowało.

No dobrze robicie.

Chcecie iść sama.

Poradnijmy sobie.

Skoro i tak chcesz iść do Krakowa... Chodź ze mną.

Mam coś.

Za to na Wawelu dostanę worek złota.

Kupimy konia i wtedy pojedziemy na Litwę.

Co masz takiego cennego?

Siedziałem u Czechów z jednym Polakiem.

Pełka się nazywał.

Nazywał?

Pewno już zdechł.

Ale jak oddam coś jego córce, to dostanę nagrodę.

Niech cię piekło pochłoni, ty pomiocie diabelski!

Wiesz nasze rzeczy.

Musimy uciekać.

A to jak Traubotli nas dogoni? Idziemy na północ.

Potem odbijemy na wschód.

Pokazywałam kiedyś.

Powiedział, że siedział w nogu z pełką.

Udejdź, wracaj do niej. Do kogo? Do machny. Widzę, jak na nią patrzysz.

Nie, dosyć. Ja rozumiem, że stan, w którym jesteś, odbiera ci siły, ale

drażliwa. To był tylko taniec. Jak możesz?

Przesadzasz we wszystkim.

Pokłóciłaś się z moją matką, Katarzynę przegnałaś w dworu, ze mną wchodzisz w

spory, a ja nawet nie mogę przyjść nocą do twojej komnaty. Bo jestem brzemienny.

Anno, miałem ciężki dzień.

Mam dość krzyków.

I brakuje mi dawnej Anny.

Powinnam to na ciebie czekać, ale... Czy królowa nie była zła?

Nie.

Nic się nie stało.

To ja już pójdę do mojej komnaty.

Panie, dziękuję za danie.

Będę go pamiętać do końca życia.

Z pięknym, młodym królem.

Niestarym zresztą.

W następnym odcinku.

a ty mi jakimś śpiegiem w głowę zawracasz!