Original subtitles

Doeme, doeme, doeme, doeme, doeme, doeme, doeme toch. Rudy!

Dag Herman. Rudy, jongen!

Kijk maar eens goed, André.

Dat is nogal een verrassing, hè!

Ik wil in de beenhouwerij komen werken.

Daar had je eerder moeten aan denken. Tien jaar eerder! André!

De laatste drie jaar heb je niks laten horen! Moemoe? Moe!

Je mag nu niet beginnen te denken:

“Oei, Rudy is terug, het is gedaan voor mij.”

Nee, jij bent mijn man. Ja?

Wij zijn heel blij dat je terug bent. Vooral ons vader, ja(!)

Welkom thuis, jongen(!)

In het ziekenhuis. Dat heb ik niet graag.

Heb jij een testament, Moe? Maurice!

We gaan hier en hier een gaatje boren.

Daar brengen we de elektroden aan.

Die moet toch op een berg geld zitten? Zo'n beenhouwerij..

Ik wou gewoon terugkomen.

Komt in orde, hoor, meneer.

Je snapt het niet.

Als ons moeder doodgaat, wordt alles in drie verdeeld.

Een deel voor ons, een deel voor Luc en een deel voor jou.

Alles staat op naam van ons Moe.

LANGE PIEPTOON

ONDERBROKEN PIEPTOON

TELEFOON RINKELT

ZE HAALT DE NEUS OP

Beenhouwerij Vangenechten, goedemorgen.

Nee. Nee, ik wil niet dat je me belt op mijn werk.

Ik moet hem niet hebben, jouw sorry.

Ik moet het niet weten!

Dag Anke. Dag.

Watis er? Nee, niks.

Jawel, er is iets. Wat was dat met de telefoon?

Hè?

Hij heeft mij bedrogen.

Wie?

Bart?

ZE HUILT

MACHINE DRAAIT Mike?

Mike!

MACHINE STOPT

Hier, jong. Dat is die bestelling van..

IEMAND HUILT Sst.

Luc, stop eens. Sst.

IEMAND HUILT

Aiaiai, toch.

IEMAND KLOPT

Andrê.

Gecondoleerd, hè, man.

En... heel veel sterkte, hè, jongen.

TELEFOON RINKELT

Beenhouwerij Vangenechten, goedemorgen.

Ja.

Wat zeg jij?

En dat is zeker?

Ja.

Dat is goed. Klaar.

Yo.

Dat was Gerda.

Ons Moe mag deze middag naar huis!

Allee, dat is goed nieuws.

Nee... Ik zag ze daar staan en ik dacht...

Nee, nee.. Dat is goed nieuws, hè, Luc, dat ze naar huis mag?

Dat is goed nieuws, hè, André?

Allee, de dag is goed begonnen.

Hij had te veel gedronken, zei hij. Ja..

En met zijn gedachten er niet bij.

Met zijn gedachten tussen zijn benen, ja! Ja.

En dan bleek dat dat al maanden bezig was.

De klootzak!

Oei. Ik stoor, denk ik. Dat is niet erg, jongen.

Heb je goed geslapen?

Ja, Ga va.

Ik moet terug in slaap gevallen zijn, want... Ik was wakker.

Ons vader ging mij toch oproepen?

Moeten jullie. Nee.

Moemoe mag deze middag naar huis. Amai, dat is goed nieuws!

Toch, hè? Ja, ja. Ja.

Wil je misschien even aan je vader gaan vragen..

…of je hem een beetje kunt helpen...

„beneden in het atelier?

Ja, ja. Ja.

Ik zal anders even...

„.beneden wat gaan helpen, hè.

Ja.

Breng die al maar weg, Luc.

Alles onder controle, nonkel?

Ja, ja, ja.

Is er iets?

Nee.

Je staat precies te wachten.

Ja.

Zeg, waarom mag nonkel dat vees niet zelf in de toog leggen?

Daarom. Dat is beter zo.

Hoe, dat is beter zo?

De mensen zien ook dat Luc niet helemaal...

En als hij aan dat vlees komt... Dat zien de mensen niet graag.

Dat is nu eenmaal zo!

Jij weet dat Moemoe uit het ziekenhuis mag? Ja. Goed nieuws, hè.

Voor Moemoe wel, maar niet voor jou. Hoezo?

Je zult je boeltje moeten pakken.

Het hotel zit vol. Gelieve uit te checken vóór de middag.

Dank je wel.

Dag André.

Mevrouw Verspoor. U komt voor de koteletjes?

Ja, daar heb ik erg veel trek in. Ik zal ze eens pakken.

Volgens mij ben jij hier nieuw. Nieuw? Ik ben de zoon.

De zoon?

Oh. Ik wist niet dat André een zoon had.

Ja, dat is mij toch gezegd.

Of ons moeder moet gelogen hebben.

Ziezo.

God, Andrê...

Jij hebt een zoon. Ja.

Ja. Een zoon, ja.

Ja, ja, maar..

„Vanmiddag is hij alweer weg.

Hè?

Hij was maar even op bezoek. Hè, jong? Oh.

Leuk.

Neem het van mij aan, Anke..

…er is één ding waar je met de jaren niet wijzer van gaat worden.

Ik doe al jaren moeite om André te snappen.

En dat kost mij alleen maar meer moeite.

Ah. Maar..

Ik dacht dat jullie...

Allee, ja. Nee, nee, nee.

De mensen denken dat, hè. Dat is de buitenkant.

Ah. Nu dacht ik toch echt... Nee, nee, nee.

Je voelt wel dat er af en toe spanningen zijn tussen jullie.

Nu zeker.

Met Maria..

En met Rudy die terug is.

Maar wij kennen elkaar al zoveel jaren.

Op ons 18e waren wij al getrouwd. Amai.

Ja, we moesten.

We hadden ocharm één keer gevreeën en ik was al in verwachting.

Ja, hier beneden, in het atelier. In het atelier?

Ja, ja. Wij waren ook nog zo jong.

Te veel goesting, hè. Allee, Liliane!

Er is toch niks zo plezant als vrijen, hè? Maar... Zeg!

Die drang, die mindert niet, hè, met de jaren.

Allee, bij mij toch niet!

Zeg...

Mocht jij te weten komen dat André jou bedriegt..

…dan vliegt die toch buiten? Direct.

Ik moet dat doen, hè, Luc.

Eerlijkheid is de basis van alles.

Ook als je zaken wilt doen.

Op die manier krijg je vertrouwen.

En je ziet het: André vertrouwt mij, jij vertrouwt mij. Toch?

Ja, ja, ja.

Nu Anke nog.

Bij vrouwen is dat natuurlijk niet zo gemakkelijk.

Dat wordt rap emotioneel.

Eigenlijk moet je gewoon zakelijk blijven in die dingen.

Subiet is ons Moe terug.

God, ja, die ook nog!

Dat is toch ongelofelijk, hè, wat ze tegenwoordig allemaal kunnen.

De wetenschap staat eigenlijk toch al heel ver, hè?

En ook weer niet.

Als je ziet hoeveel mysteries er nog altijd niet zijn opgelost...

Neem nu de hersenchirurgie..

Die dokters denken dat ze zich alles kunnen permitteren, zeker?

Ik zit hier mijn tijd te verschijten dat het niet meer mooi is.

Wat heeft hij nu gezegd?

De dokter zou in de loop van de voormiddag langskomen.

Het is al middag!

Als je niet kunt wachten, vertrek dan.

Ik dacht dat je de uitleg over ons Moe ook wou horen, maar.….

We kunnen ons Moe straks wel brengen.

Nee, ik neem haar wel mee.

Gaan jullie maar door.

Maak maar dat je weg bent. Nee!

Ik wil weten wat de dokter te zeggen heeft.

Wat denken die hier, zeg?

Waar zit die dokter?

Ah, daar. Ah!

Waar zat jij? Vind hier maar eens je weg!

Alles is hier zo slecht aangegeven. De dokter kon niet wachten.

Ze mag toch naar huis. Met twee antennes op mijn kop. Kom.

Wacht, mijn sacoche!

Ja, dat is goed. Oké.

Daag.

Goedendag. Goedendag.

Tussen de middag zijn ze een uurtje gesloten. Ja, ja.

Ik heb een afspraak. Maak je geen zorgen. Dat doet een mens toch.

Er zijn altijd dingen waarmee je bezig bent.

Ook niet goedkoop, hè?

Excuseer?

Maar plezant, zeker? Hè?

IEMAND KLOPT

Wij zijn gesloten tussen de middag.

(lk heb een afspraak,)

Wat?

Een afspraak! Een afspraak!

Ik heb een afspraak met uw man. Ik ben notaris Vrydaghs.

Oei.

Is ze dood?

Liliane...

Gecondoleerd, hè.

Is er iets?

Anke, ik euh..

Ik heb jou altijd al een heel toffe gevonden.

En ik ben altijd heel blij als ik jou zie.

En ik weet...

Je gaat misschien verschieten van wat ik nu ga zeggen...

En misschien moet ik het nog niet zeggen..

…Is het te vroeg..

…of ben jij er nog niet aan toe.

Of ik.

Alhoewel, nee. Nee, dat is niet waar.

Ik ben er echt van overtuigd dat wij. Nee. Nee!

Nu even niet, Mike. Sorry.

Ze kan nog rap vermoeid zijn. Ze moet zich kalm houden.

Volgende week moeten we op controle komen. Ja.

Ga je die draden blijven zien? Voorlopig wel.

Ze moeten eerst zien hoe haar lichaam reageert. Dat is normaal.

Ah, dat vind jij normaal, dat er draden uit mijn kop komen!

Moe, wees toch blij. Je moet geen pillen meer slikken.

Moet ze niks meer slikken? Nee.

Alleen nog iets tegen het vocht in haar benen.

Alles staat op papier.

Wacht eens. We moeten langs hier. Nee, Gerda. We moeten terug.

Ik zei toch dat het slecht aangegeven is. Nee.

Kijk naar de symbolen. We moeten terug. Kom.

Ik moet naar de wc. Je bent net geweest.

Dat is van die pillen.

Kun je het niet ophouden? We zijn al te laat.

Gerda, de dokter heeft gezegd dat ik me niet mag opwinden. Ja, Moe.

Dat alle spanning slecht is. Ja, Moe.

Dat ik dus kalm moet blijven. Ja, Moe.

Dan zou ik nu graag gaan pissen.

Ja, Moe.

Neem gerust, hè.

Dat is van de kop van het varken.

Alles zit erin.

De neus van het varken, zijn wangen, zijn tong.…

….maar ook zijn poten, zijn staart.

Eigenlijk kun je er alles indoen.

Luc is daar zot van. Ja.

Je kunt ook een cornichon nemen. Of mosterd. Dat is lekker, hoor!

Nee, nee, dank u.

Allee, nog even en je bent weeral thuis.

Ja.

In je eigen huis. Ja.

Ja.

Nu ben ik toch verschoten, Moe.

Van wat?

Dat is toch normaal, denk ik?

Van wat ben je verschoten?

Wel, ja… Het kan toch rap gaan.

En ook... Wij moeten toch nog iets regelen, mocht het in de toekomst...

Je weet nooit...

We hopen natuurlijk van niet, maar.

Je weet het niet, hè.

Wat wil je zeggen, Andrê?

Tja..

Heel het huis, de winkel, het atelier…

Dat staat allemaal nog op jouw naam. Ja. Awel, ja…

Ja. Ik woon erin. Het is van mij.

Dan is dat toch normaal dat dat op mijn naam staat.

Normaal, normaal...

Dat hangt ervan af wat je normaal noemt.

Wat je nu doet vind ik niet normaal.

Michel Vrydaghs?

Euh... Rudy.

Rudy..

Ah, Rudy! Ja, ja, ja.

Amai, dat is.. Dat is lang geleden. Dat is lang geleden.

We zijn al begonnen, hè. Jullie kennen elkaar?

Ja, van.. Van op school. Ja.

Ja, ja. Van op school!

De kleine beenhouwer!

Dat ik die link niet gelegd heb toen ik naar hier kwam!

Rudy Vangenechten! Wat wil je drinken?

Nee, sorry. Dat is een gewoonte.

Nee, dat is niet erg. Wat heb je?

Een pintje is goed. Ja.

Excuseer, dat ik dat zo...

Geen probleem. Twee pintjes?

Allee, ja.

En hoe is het met jou?

Sorry voor daarjuist, Mike.

Ik ben echt verschoten.

En ik had dat gewoon niet verwacht van jou.

Ik ook niet, Anke.

Voor mij was dat ook een verrassing.

Maar als je het achteraf bekijkt...

Zo vreemd is dat nu ook weer niet.

Tja… Misschien niet.

Maar toch, ik had dat nooit van jou gedacht.

Je ziet dat toch zitten?

Kijk, ik vind jou...

In het begin zal het raar zijn..

Maar ik blijf gewoon in het atelier en jij in de winkel.

André gaat er ook nog over praten met jou. André? Ja.

Er komt een moment dat hij wil dat dat officieel wordt.

Zowel onder ons als voor de klanten. Mike, sorry, maar..

Ik wil dat echt niet.

Ik wil dat echt niet.

Liliane, ga jij eens zien of de winkel draait?

Anke is beneden, hè.

Rudy, anders moet je eens zien of je in het atelier kunt helpen.

Jij wilt toch niet dat ik help? Waar haal je dat nu?

Vanmorgen heb je het nog gezegd. Dan heb je dat verkeerd verstaan.

Ga maar eens zien. Er is nog werk genoeg.

En dan kunnen wij hier…

Nee, nee. Nee, ga maar.

Luc, ga maar mee.

Er staat nog een serieuze afwas. Laat hem maar even hier blijven.

Hij heeft mij al genoeg moeten missen.

Hij zal straks wel afwassen. Ja, straks.

Bon. Mevrouw Vangenechten, vertel het eens.

Moet ik iets zeggen? Ik zal beginnen, Moe.

Bon. Tja...

Meneer Vrydaghs.

Ik had eigenlijk gehoopt om dat met uw vader te bespreken..

„Want uw vader kent onze familie zeer goed.

Dus euh..

Tja, ik dacht dat hij zou komen, maar dat is dus niet zo.

Het is de zoon. Dat is ook goed, hè!

Allee, ja.… De tijden veranderen blijkbaar, dus euh..

Is dat de zoon van Vrydaghs? Ja.

Van de notaris? Ja.

Van notaris Vrydaghs?

Van notaris Vrydaghs & Zoon.

Ik ben de zoon, Michel Vrydaghs.

Wat doet die jongen hier?

Awel, Moe... Van wat ik in de auto gezegd heb.

Wat heb jij in de auto gezegd?

Awel, van het huis en de beenhouwerij en het atelier.

Nee. Wat?

Nee. Dat gaat niet door. Ja, maar..

Heb jij dat met Luc en Gerda besproken? Nee.

Allee, ja… Ja of nee?

Luc? Ik weet van niks.

Ga jj die boterham nog opeten? Nee, neem maar.

Nee, dus.

Ik denk dat wij niks te vertellen hebben.

ZE ZUCHT

Waarom zitten er draden in jouw kop?

Er zit een kortsluiting in mijn kop.

En daarom hebben ze nieuwe draden moeten steken.

Nieuwe?

Je hebt toch nooit draden gehad in je kop?

Ik moest altijd pillen pakken. Ja?

Twee gele 's morgens, één witte 's middags en drie witte 's avonds.

Nu blijken die niet meer te werken.

Daarom hebben ze die draden daar gestoken.

Als die er niet zaten, had ik de hele tijd zeer.

En zitten die draden echt in jouw kop?

Ja.

In mijn hersenen.

Raar, hè?

Ik vind je schoner zonder die draden. Ja..

Dus jij maakt hier alles proper en dan kun je naar huis gaan.

Ik ben toch al thuis?

Ja, maar dan mag je stoppen met werken.

Ja, dit is altijd het laatste werk van de dag. Ja, maar..

Je gaat er toch moeten aan wennen, Luc. Aan wat?

Dat ik zulke dingen tegen je zeg.

Allee, tot morgen.

Tot morgen.

Eet maar, jong.

Het is lekker, zeker?

Uhu.

Moeten wij Moemoe niet wakker maken? Nee, laat haar maar slapen.

Het zal haar goed doen.

Vóór je dat opeet...

„moet je misschien eens zien of je dit kunt betalen.

Dat is de rekening voor je verblijf hier.

Je dacht dat ik dat vanmorgen zei om te lachen? Wat heb jij gezegd?

Dat als Moemoe terug is, ik kan vertrekken.

Ik hoop dat ik met een bankkaart kan betalen.

En datis voor de vriendelijke bediening!

Dat is slim. Dat is heel slim(!)

Wat ga je doen? Wandelen met Joepie. Nu? Ja, nu.

DEUR GAAT OPEN Kom, Joepie!

DEUR SLAAT DICHT

Moet ik ook betalen? Maar nee, jij!

DEUR GAAT OPEN

Heé! Wat is er? Wat is er?

Ik ben hier weg.

Ik had niet moeten terugkomen.

Stom van mij. Echt heel stom!

Het komt niet meer goed tussen mij en ons vader.

Het gaat niet meer tussen ons.

Ik heb het geprobeerd, maar het lukt niet. Spijtig!

Kalm, kalm.

Rustig nu.

Allee, kom. Zetje eens hier, bij mij.

Het is spijtig dat jij je vava nooit gekend hebt.

Die kon zich ook zo colèrig maken.

Net zoals jij.

Net zoals jouw vader.

Je vader ziet jou graag.

Och!

Ja, echt waar.

Ik weet nog hoe fier hij was..

…toen jij je diploma haalde van de beenhouwersschool.

Ledereen moest het weten.

Zijn opvolger.

De beenhouwerij moest een andere naam krijgen.

Er moesten nieuwe potjes gemaakt worden, nieuwe plastic zakjes...

Alles.

Overal moest opstaan: 'Beenhouwerij Vangenechten & Zoon'.

Ja.

Maar toen gebeurde er iets...

.dat je vader niet verwacht had.

Niemand had dat verwacht.

Jij moest niet weten van de beenhouwerij.

Je wou de wereld ontdekken.

Daar ging… onze opvolger.

Die komt wel terug, dachten wij.

Maar nee...

Die kwam niet terug.

Ja.

Af en toe eens, voor even.

En je vader begon te veranderen.

Ja.

Wat wil je?

Hij was zijn eigen vader veel te vroeg verloren.

En nu was hij nog eens zijn enige zoon kwijt.

Zijn opvolger.

Niet weggaan, jongen.

Niet doen.

Blijf maar hier.

Trouwens, ik beslis nog altijd wie er onder mijn dak woont.

En jij woont onder mijn dak.

En weet je waarom?

Nee.

Omdat ik je graag zie.

Wat ben jij aan het doen?

Ik ben Rudy's kamer aan het opruimen.

Waarom?

Omdat hij een fatsoenlijke kamer nodig heeft. Daarom. Hoe?

Hij blijft. Hij blijft niet.

André, hij blijft.

Ga maar eens met je Moe klappen.

Doe de deur eens dicht.

Je weet waar je met die rommel moet blijven? In de kelder. Ja.

Smijt het maar in de kelder, ja.

Luister, ik heb net met Moemoe geklapt.

Ja, ik ook.

Ja.

Tja, dan euh... Dan moeten we het maar proberen, zeker?

Het is niet met mijn volle goesting, maar ik heb niks te zeggen.

Als het niet met je volle goesting is, hoeft het niet. Nee, ik..

Je zegt het net. Laat mij eens uitspreken! Sorry, hè.

Ik bedoel alleen maar dat je nu niet moet gaan denken dat je...

Ja, maar..

We beginnen om halfzeven.

Vader?

Merci, hè.

Ja.

Ja. Ja, het is goed.

De benen nu nog. Oke? Ja, het is goed.

Allee, kom. Het is goed. Een beetje frisse lucht zal haar deugd doen.

Wees voorzichtig, hè. Alles is geregeld.

Tot vanavond. Tot vanavond, hè!

Dat doe jij graag, hè, Moe?

Zo wat rondrijden.

Ze slaapt.

Is het echt?

Jal Ze is vertrokken. Ja.

En wij ook.

En wat heb je dan gezegd?

Dat ik dat niet zag zitten.

Proberen duidelijk te maken dat ik niet verliefd ben op Mike.

Maar dan begon hij over Andrê. André?

André ging met mij klappen omdat dat officieel moest worden. Maar allee!

Dat is toch belachelijk!

Ik voel echt niks voor Mike.

Ja, en… Weet hij nu dat Bart bij mij weg is?

Dat hij daarom denkt... Allee, ja.

Ik weet het niet, maar ik wil dat echt niet.

Allee, die Mike..

Hij heeft in ieder geval goede smaak.

Ja.. Maar ja..

Dus, Luc, jj geeft de koppen aan Rudy.

Rudy, jij legt ze erin. Maar rustig, hè.

Niet beginnen te smijten of flauwe moppen uit te halen.

Kom, doe maar.

BONK Leggen.

Ja, Luc. De volgende.

Allee, kom. Mannekes, kom. Hup!

Allee, Luc. Geef die kop aan hem.

Maar jawel. Nee. Mike?

Ja. Kom eens even mee.

Kom.

Kom.

Het scheelde niet veel of ik had zijn kop er ook in gelegd.

Verliefd?

Op Anke?

Maar nee, Liliane.

Hoe? Denkt die echt dat ik... Jij hebt dat zelf tegen haar gezegd.

Mike?

Ah, die dacht dat ik...

Maar nee... Nee. Ah, ik snap het. Ik niet meer.

Ik heb haar gewoon proberen uit te leggen van de beenhouwerij.

Wat is er van de beenhouwerij? Awel...

Dat André mij gevraagd heeft om de boel over te nemen.

Jij blijft hier, he.

Ze wil niet. Hoe, ze wil niet?

Ik heb het gezegd, hè, Maurice.

Moe, we gaan naar het strand. Een frisse neus halen.

Een valling opdoen, zeker?

Dat waait hier als zot.

Allee, Moe. Het is zo'n schone dag.

Laten we dat zo houden, alsjeblieft.

En we hebben een verrassing voor jou. Ja.

Je gaat echt verschieten.

Je gaat niet met mij in die rolstoel rondrijden.

Stel dat we iemand bekend tegenkomen...

Allee.

Gewoon even naar het strand en dan terug.

Ja, kom. Wacht.

Mike, heeft André je gevraagd of je de zaak wilt overnemen?

Euh... Ja.

Nee. Het is te zeggen…. Zeg het dan.

Hij heeft gezegd dat ik zijn man ben.

En dat Rudy niet moest denken…. Voilà.

Ik heb niet gezegd dat hij hier de baas zou worden.

We weten allebei dat je dat wel bedoelde. Dat ik wat bedoelde?

Awel..

Dat ik hier de beenhouwerij..

Jij hebt mij opgeleid, omdat je... Een goede helper nodig had.

Ja, maar toch ook voor...

Naar de toekomst toe...

Dat je zeker kon zijn.. En je kunt zeker zijn, hè, Andrê.

Ik zal...

Ik zal er zijn, hè, want ik ben….

Een goede helper.

Een helper?

Ja, Mike. Een helper.

Maar geen... Maar een hele goeie, hè, Mike.

Maurice?

Zeg, nu slaapt ze weeral.

Zouden we met ons Moe geen pannenkoek gaan eten?

Dan kunnen we vertellen over dat appartement.

We moeten er om twee uur zijn, hè. Je moeder heeft twee mogelijkheden.

Ofwel geeft ze een voorschot op de erfenis..

Ofwel draagt ze de beenhouwerij over aan André.

Wij passeren sowieso langs de kassa.

Zo'n beenhouwerij, die winkel, dat huis...

Wat denk je dat dat waard is?

Ik denk dat je daar serieus zou van verschieten.

Ik denk dat ons deel alleen al gemakkelijk 150.000 euro is.

Gemakkelijk. Is dat niet wat veel?

En dan zijn we er nog niet.

Daarmee krijgen we dat appartement toch niet betaald?

Dan verkopen we ons huis, Gerda.

En definitief hier komen wonen? Wij gaan hier heel gelukkig zijn.

Ja, maar..

Ja, ja.

Dat is zo definitief, hè.

En ons Moe dan?

Die begint echt achteruit te gaan.

André zal niet alleen voor haar willen zorgen.

Ja, maar.. Je moeder kan hier ook op de logeerkamer liggen.

Enfin, af en toe.

Hè?

Zeg, wat zijn die mannekes aan het doen?

Hela! Hela, stop daar eens meel!

Allee, laat die. Ja, maar..

Ze gooien met stenen naar die meeuwen.

Hela!

En waar is hun begeleiding?

En dat moet allemaal maar kunnen? Hela!

En die stoppen niet hè! Komaan... Nee. Godverdomme!

Hela! Wat heeft dat te betekenen?

Waarom gooien jullie met stenen naar die meeuwen? Kom!

Vind je het plezierig, ja?!

En waar is jullie begeleiding?

Hoe is dat mogelijk?!

Uh. Aah.

Aaaah!! Moe!

Aaah! Maurice!

Uh. Ugh. Maurice!

Uh. Moe!

Maurice, doe dan toch iets!

Weg!

Kalm, kalm!

Mike, je ziet dat verkeerd.

Elke koning heeft een… Knecht. Nee.

Een dienaar. Nee.

Een minister.

Elke koning heeft een minister naast zich.

En jij bent een minister.

De eerste minister, hè.

En jij moet zien dat alles goed marcheert en dat de koning..

Content blijft. Ja.

Mijn chauffeur wacht.

Ugh. Ja. Oh.

Ja, oké.

Goedendag. Het zonneke was toch maar weer eens van de partij.

Gerda, die koelbox.

Wat? Heb jij die koelbox?

Die koelbox! Godverdomme!

Sorry.

Sorry, sorry!

Maurice!

Mauricel!!!

Die blijven zo lang weg.

Er zal toch niks gebeurd zijn, zeker? Maar nee, moeder.

Eigenlijk moeten we blij zijn dat ze ook eens voor je moeder zorgen.

En dan nog naar de zee.

Wat gaan die daar in godsnaam met ons Moe doen?

Ze wast zich aan de lavabo..

.Omdat ze al mottig wordt van een bad vol met water.

Ze gingen naar een appartement kijken. Wat?!

Ja, en?

Hoe doe jj nu?

Ja, en? En?

Godverdomme, hè!

Wees nu toch eens kalm.

Je verstaat het niet, of wat? Wat?

Ze willen dat ik hen uitkoop..

…zodat ze een appartement aan de zee kunnen kopen.

Godverdomme!

Dat vals paterke weer, hè!

MOE KREUNT

Tja. Misschien moeten we die draadjes terug in haar kop steken.

Oh. Ja, maar..

Misschien dat dat dan stopt hè, Gerda.

Daar dienen ze toch voor!

Ja, zeg… Heb jij een beter idee?

Laten we naar het ziekenhuis gaan.

Wat gaan we ginder zeggen?

Gewoon wat er gebeurd is, hè.

Dat we haar hebben laten onderschijten door de meeuwen?

TV STAAT AAN

TV: Op heel wat andere punten…

Laat dat eens staan, jong.

Ik ben dat aan het volgen.

DUITS PROGRAMMA

IEMAND BELT AAN

Ze zijn er.

Uh. Ugh.

Uh. Voilà.

Uh. We zijn er.

MOE ADEMT ZWAAR

Ik.. Ik ben terug.

Het was toch een plezierige dag, moeder?

Het was toch plezant zeg?

Oh.

Ooh! Moe!

Oh nee!

Moe?

SIRENE LOEIT

Rudy, ik denk dat we haar niet meer zullen terugzien.

Je moet gewoon zwijgen.

Ja?

Wij weten van niks.

Het was een heel schone dag aan de zee.

Het was plezant.

Misschien een beetje vermoeiend voor ons Moe, maar plezant!

Maar ik kan niet liegen. Je moet niet liegen!

Je moet gewoon...

„zwijgen!

Allee, Gerda.

Je gaat dus een appartement aan de zee kopen.

Is het daarom dat je naar de zee bent geweest met ons Moe?

Omdat je geld nodig hebt? André, het is nu het moment niet.

Wat is er, Gerda?

Mag je niks zeggen?

Of moet je liegen? André, alsjeblieft!

Moet je liegen?

Goedenavond. Goedenavond. Goedenavond.

Kan er mij iemand vertellen wat er met mevrouw Vangenechten gebeurd is?

Ja, euh..

Mijn vrouw en ik hebben haar meegenomen naar de zee.

We dachten: een beetje frisse lucht, dat gaat haar goed doen.

Veel jodium in de lucht en...

Enfin, het heeft haar ook goed gedaan.

Het was heel plezant.

Ik bedoel, ook voor haar.

Ze was heel opgewekt, hè, Gerda?

Heel tevreden en…

Allee, echt gelukkig.

Enfin, ze zat echt te genieten…

En gelachen...

…ook.

Nee, nee.. Nee, Maurice. Gerda! Nee! Gerda!

Dat was helemaal niet plezant!

Dat was verschrikkelijk!

Ons moeder werd op het strand aangevallen door een zwerm vogels.

En ik heb geroepen: “Maurice! Maurice!"

En Maurice heeft die vogels weggejaagd.

Toen begon ons moeder ineens heel hevig te trillen.

En...

En toen zagen wij dat die draadjes uit haar kop waren gekomen.

Waarschijnlijk een zilvermeeuw.

Wat moesten wij doen? Ja, wat moesten we doen?

Daarna hebt u zelf die draadjes er weer in gestoken? Dat was zijn idee.

Nee... Ja, maar...

We moesten haar toch helpen?

Beseft u dat u met haar leven hebt gespeeld?

(Ja)

Ja.

Liliane, hou me tegen.

Hè? Hou mij tegen!

Oh. Ooh!