Original subtitles

Drabisz, wiedźma!

Zostaw!

Co tu się dzieje? Dopiero co zasnęłam.

Biskup musi za to odpowiedzieć.

Nie chce mieć zamieszek w Krakowie.

Jestem pewien, panie, że pobicie ludzi Lewka to nie wina listu jego

Ale list biskupa wisiał na drzwiach świętego Floriana cały październik.

I wisiałby dłużej, gdyby król nie kazał go zdjąć.

Mógłby sobie wiszyć i rok. Kto z wiernych potrafi czytać?

Ale wierni wysłuchali go w kilku kościołach.

Panie, mój sługa był w ratuszu.

Dowiedział się, że ci mieszczanie byli pijani.

Zanim pobili ludzi Lewka, obili jakiegoś czeladnika pod bramą floriańską. To był

przypadek, Lewek przesadza. Uważam inaczej.

I przekaż jutro rano biskupowi, że jeśli nadal będzie podburzał ludzi przeciwko

mnie i osobom, które wspierają królew, poukażę go.

Lepiej, żebyś królów.

Osobiście go wedmał.

Panie.

Wuju. To dobrze spóźnienie, ale już w Krakowie koleba się zerwała.

W błoto wpadła, śmiechu było co miliara.

Kto to jest?

Córka mojej siostry, królu.

Machna ze Szczyżyca.

Matko króle, królu.

Myślałam, panie, że będziesz starszy, że będziesz miał wąsy i brodę do pasa.

Machno. Pewnie kiedyś będę miał.

I będzie ci do twarzy, panie.

Wój zawsze mówi, że zmarszczki to nie woda, lecz oznaka mądrości. Machno.

Byłam pewna, że Wawel się pali. Chciałam cię ratować, królowo.

Pani to tylko biała szałwia się tliła.

Prosiłam o twoje zdrowie, naszą boginię Rzymynę.

Już nie moją Egle.

Wiedziałam, że to litewskie czary.

Katarzyno, mogłabyś nas zostawić?

Ustaliłam, że mną i córkami zajmuje się Eliasz. Ile razy mam ci to powtarzać?

Chciałam dobrze, pani.

Dla kundzi Elżbietki też chciałaś. To pochorowały się po twoich kroplach i

Eliasz do dziś musiał je kurować.

Pomylił się i nawet mnie przeprosił. A dzieci rozchorowały się, bo Jolenta

kaszlała. Wiem, ale Eliasz to medyk.

Dominikanin. I chrześcijanin.

A ja jestem zwykłą poganką, dlatego moje leki są gorsze.

Ale nie wyprę się wiary, przodku.

Nie każe ci.

Tylko przestań się wreszcie sprzeciwiać.

Nie chcę mieć kłopotów.

Jutro przedstawię cię królowej.

Masz mieć baczenie na swoje zachowanie. I nie narzucaj się tak królowi. Przecież

nie był na mnie zły.

Nawet się uśmiechnął. Machnął. Jak chcesz tu zostać, królowa musi cię

Od miesiąca szukasz dwórki.

Podobno to poganka.

Dziecko!

Królowa to bogobojna białogłowa. I zapamiętaj. Na dworze lepiej milczeć niż

niepotrzebnie... Coś chlapnąć.

Wiem, wiem.

Bo gdy król kogoś polubi, to na dania różne daje i można się wzbogacić. Nie po

to tu przyjechałaś.

Ojciec tak do mnie mówił.

A królowa mnie polubi.

Zobacz.

Musiała tym dymem odtruwać królową jej nienarodzonego syna już dawno.

Dlatego tak często cuchnęło na korytarzach.

Pani poruszyła się.

Nie mogę uwierzyć w to, co mówisz. Wiem, że Egle jest pogańką, ale zawsze

wiernie służyła Annie.

A sprawa złych leków dla królewie?

Egle mogła być zła, że królowa wyszykła się wiary przodków.

To jest czarownica.

Odkąd Anna omalnie poroniła, to zauważyłam, że jej wiara bardzo się

Egle się...

Do tego... Jedna z łóżka mi mówiła, że...

Że Ekle w twojej komnodzie robi

miktur. Mark ptaków. Bierz od.

No i... Była przez taką, jak ona straciła pierworód tego.

I ty mi o tym nie mówiłaś.

Król odsunął cię od rady. Grozi karami, a ty zachwycasz się kielichem?

Daj spokój kielichowi.

Król ma za nic jedność, harmonię i ład.

A ja, jako parter, nie mogę pozwolić, aby moi wierni, biorąc przykład z króla,

grzeszyli, pożyczając pieniądze od lichwiazy.

Pamiętaj, Grzegorzu, że do wiernych mogę pisać, co chcę, a rozliczać...

Mogą mnie jedynie Bóg i papież.

Król jest młody. Nie okrzepł jeszcze.

Ale otknie się, gdy zabraknie mu twojego doświadczenia.

Tu się mylisz.

On wie, co robi.

Chce osłabić rolę kościoła w królestwie.

Jest sprytniejszy, niż ci się wydaje.

A ty mnie nie wspierasz.

Nie bądź niesprawiedliwy, Janie.

broniłem wczoraj twoich prawy u króla, narażając się na nieławkę.

Nie wiem, czy tak było.

Do mnie na razie dochodzą tylko twoje prośby.

Tak.

Chcę kanonii świętego Floriana dla mojego bratanka. Ale nie znajdziesz

wykształconego jak on młodego człowieka.

A mnie zależy na tym królestwie.

Dlatego chciałbym wiedzieć, jakie Kazimierz czyni głupstwa za moimi

Mam ci mówić o zamiarach króla?

Tego nie powiedziałem.

Ale chciałbym je znać.

Wtedy może łaskawym okiem spojrzę na kandydaturę twojego bratanka.

Drogo kosztował, ale widać, że królewski dokument.

Tylko o tym Ligęzie muszę zapomnieć.

Cech mamy, a garntarze wybrali mnie na technistrze.

Ważny teraz jest.

Dlatego chcesz się żenić?

Ludzie mnie szanują, w tle potwieramy.

Tylko sakramentów mi zróżą, brakuje i potomka.

Daj, bo powródzisz swoimi łapskami.

Ale co ja ci poradzę z tymi pierwieniami?

Słuchaj.

Ludzie się ciebie boją.

Jak nie kowal z tobą zobaczy, to od razu mi zmiczkę da. A ty... Wiesz, ja z

pustymi rękami oświadczyć się do róży nie pójdę.

Jak złota.

A ty gdzie się wybierasz?

Spotkanie w Techowie.

Aha. A nie idziesz w panią Bełamuci?

Piekarzowa o ciebie pytała.

A jej córce oczy aż się świeciły.

Widzisz, kogo masz? Niewiasty do męża z władzą ciągną, jak pszczoły do plastra

miodu.

Żyć nie umierać. Idziemy.

Już.

Witaj, Rozalio.

Święty Duch Pana Boga chwali.

A gdzie jest ci słowa?

Jak najszybciej przynieś królowej piwo.

Nie domyśliła się wiedźma.

A ty to stój i uważaj. Jakby wróciła, musisz zrobić wszystko.

Zdrażną śmiercią zmarła.

Pobita i pohańbiona.

Ojciec, przestań.

Uspokój się.

Poczekaj, tu by pojechali, co?

Znowu słuchać, jak on o tym gada?

Wracaj! Idę po niego.

To dobry chłopak.

Tylko tak przeżywa śmierć matki.

A on widział, jak ją?

I inne straszne rzeczy.

I ładnej kary ludzie tego krebarza nie ponieśli?

Bezkarni są, bogaci. Cud, że Bogdana udało mi się od nich wydostać.

Dlaczegoż oni go porywali?

Urządzają sobie polowania na ludzi.

Dlaczego uciekacie ze Śląska?

Nie uciekamy.

Mój kuzyn wraca do Czech.

A ja do ciebie, Luziu.

Przyjechałem po prośbie.

Ale ja muszę jeszcze pomodlić. Babcia mówiła, że dzisiaj jest święto mojej

patonki Elżbiety. Jeszcze do końca nie wyzdrowiałaś.

Co się dzieje?

Tak, Luziu.

To przez ciebie, to przez twoje czary.

Pundzia, dlaczego tak mówisz do Egle? Mamo, wszyscy tak mówią.

Katarzyna, Słuszka, Halszka.

Myśmy zachorowały przez jej leki.

Jacku.

Królowo, to jest moja siostrzenica, o której ci wspominałem.

Machna ze Strzyżyca.

Pani?

Powiedzą prezenty dla królewiny.

No to jest.

Mój skarby, dziewczynka.

Skarby.

Skarby?

Wracam! A tu pod domem wujka! Ten chłopak powinien trafić do ratusza.

Na szczęście powiedzieli, że jest od ciebie. Co się stało?

Zaczepił czeladnika garbarza. To nieprawda. To on go uderzył.

Jestem mąż kozynki Rozali. To mój syn.

Wybaczcie mu.

Najważniejsze, że się nic nie stało.

A to jest Bogdan.

Będzie u nas mieszkał. Jak to mieszkał?

Chłopcu zmarła mama.

Trzeba mu pomóc.

No

znowu?

Ten naszyjnik mogłabym dostać?

Tak.

A wiesz, że sama go zrobiłam?

Nauczysz nas.

Tak, naucz.

Kiedy tylko chcecie.

Moja siostrzenica pani bardzo chciałaby zostać na dworze. Ma pięć młodszych

sióstr i trzech braci. Myślę, że byłaby pomocna przy dzieciach.

Rozważę twoją prośbę, kanclerzu.

Teraz, królowo, jeśli pozwolisz, was opuszczę. Najlepiej będzie, jak same się

poznacie.

Kiedyś też byłam taka radosna.

Dziewczynki chyba ją polubiły.

Nie wszystko złoto, co się świeci.

Dlaczego tak mówisz?

Bo lepiej wystrzygać się tych, co przynoszą prezenty, pani.

Egle, przestań być zazdrosna.

Kolejna dwórka ci się nie podoba, a ja muszę kogoś mieć.

Tylko, że ja, pani, już do niczego dziś nie jestem potrzebna.

Co ty tak patrzysz, Egle? To moje rzeczy.

Włosy jakiegoś dzieciątka.

Buciki noworodka.

Skóra węża.

Kości.

Pewnie ludzkie.

Oskarżę cię o czary.

Oddaj to.

Płoniesz na cofie.

Oddaj to, bo naprawdę zaraz czarę rzucę.

Nie wybaczyć.

Kanclerz był u ciebie ze swoją siostrzenicą? Machna już się bawić z

dziewczynkami. Chyba znalazłam nową dwórkę.

Zbigniew ją chwalił.

Królowo.

Mnie się nie pokłonisz, biskupie.

Nie kłaniam się tym, którzy wysyłają posłańców, bo sami obawiają się mnie

do siebie.

Kazimierzu. Co się stało?

Myśli, że się go boję.

Wypowiedział mi otwartą wojnę.

Czyje są te włosy?

Oddaj mi to królowo, proszę.

Kura węża?

A te buciki czyje?

Chyba nie królewian.

Na pewno nie.

Ale są dla mnie bardzo barne.

Są świadkowie, że pobiłaś Katarzynę. Jakim prawem?

Weszła do mojego pokoju i ukradła moje rzeczy. Bo szkodzisz królowej Annie, jej

nienarodzonemu dziecku i królewnom. I nie wiadomo, co zrobiłaś z tym

dzieciątkiem, któremu obciąłaś włosy. Jak śmiesz mówić o mojej... Wiem, że

wiernie służysz królowej, ale nie możesz potajemnie okazać, wbrew jej woli, jej

pokoju.

Nie możesz napadać na Katarzynę.

I nie możesz krzywdzić moich wnuczek.

Najwyższy czas, żebyś opuściła, Fawel.

Bardzo chętnie, panie.

Zabierz to.

A ciebie niech ogień pochłonie i działy w nocy uduszą!

Laudatur, Jezus Chrystus.

In fecula feculorum, amen.

Co się do mnie, Pani, sprowadza?

Lekcja, mamy przecież jutro.

Rex disculpit Helena?

Król uniewinnił Helenę?

Mówią, że Egle podała królewnom pogańskie leki i

zachorowały. Nie wierzę w to.

Dzisiejszy dzień, 19 listopada.

Wojciechu, co to jest?

Piszę kronikę pani o tym, co dzieje się na dworze i w królewcie, ale to nie są

żadne plotki.

Ale to bardzo ciekawe.

Nie gniewasz się pani?

Nie. Zwłaszcza, że piszesz o Egle.

A właśnie w jej sprawie przychodzę do ciebie.

Martwisz się, że wasze drogi się rozchodzą?

Tak.

Przeczytaj pani ten fragment.

Może tu znajdziesz odpowiedź.

Sanctus Dominicus ipse aput deum.

Święty Dominik u Boga stawiał się za niewiernymi.

Tego nie rozumiem?

Ja też modlę się za Egle.

Wyznaję pogańskich bożków.

Ma jednak... Korde bonum habuit.

Lepsze serce niż niejeden chrześcijanin.

To prawda, ojcze.

Ale dalej nie wiem, co mam robić.

Kieruj się sercem.

I módl się za nią.

To jest klucz do Egle.

Egle, gdzie ty się wybierasz? Wracam na Litwę. Tak nagle? Dlaczego?

Dbaj o królową.

Na początku ci nie wierzyłam, bo widziałam jak patrzyłaś na Kazimierza.

Ale potem zobaczyłam, że wygrała w tobie lojalność wobec królowej Anny.

Dobra z ciebie niewiasta i wszystko ci się ułoży.

Urodzisz zdrowe dziecko, niemierza wróci, a twój ojciec...

Myślisz, że żyje?

Widziałam go we śnie.

Nie trać nadziei.

Egle, może zostań?

Królowa Anna wie o tym?

Wszystko.

Egle!

Będę tęsknił.

Nie chcę tu zostawać.

Do wiosny, syn.

Gdyby coś mi się stało, dajcie to Bogdanowi.

Macie wielkie serce.

Głowa do góry i miej się dobrze.

Za chwilę powiesz nam wszystko, co ci rozkażemy.

Wstawaj! Wstawaj.

W następnym odcinku.

W waszych żyłach płynie litewska krew. Poczujesz, jak będzie trzeba.

Egle, nie jestem wiedźmą, tylko mnichem. Pani, ona chyba zabiła jakieś dziecko.

A ja odpowiadam, że Egle jest niewinna. I to chciałem usłyszeć. A jak już

zostaniesz naszym szpionem?

Niezbrodę Kazimierza! Kazimierz nie szanuje starych druhów swojego ojca.

Biskup Grot ma na ciebie zły wpływ. Idź już i rządź naszym królewcem

po swojemu.