Original subtitles

Kim ty jesteś?

Bruchem?

Przyjacielem?

Zdrajcą?

Myślałem, że jak cię przeprowadzę tych łotrów, którzy zhanibili Helenę...

Kundzia płacze po nocach.

Anna może stracić mojego syna.

A ty wierzysz w dwórcę, która zeznawała przeciwko niej?

Mnie próbowała uwieść, a mówiła, że miłuje ciebie.

Jak to?

Uwieść? A ty podwórzasz mieszkańców Krakowa przeciwko mnie.

Tylko jeden garncarz wiedział, dlaczego ich szukam.

Tak, on szedł do Ligendy.

Na Mikołaja nie chcę słyszeć ani słowa. Jest lojalnym poddanym.

A ciebie nie chcę tu widzieć.

I jeżeli dalej będziesz rozpowiadał o tym, że Helena jest niewinna, oskarżę

o zdradę stanu.

Oddalisz mi, panie? Wyjdź.

Eliaszu.

Ojciec Jaszu.

Ojciec nie wie, że to jest czas na moją modlitwę.

Ojciec, jesteś egzorcystą, prawda?

Tak. Helena chciała odebrać sobie życie i... O, Matko Boże. Zalazła kawałek

rzadki. Zaczęła kłuć sobie ręce. Ja ledwo ją powstrzymałam.

Patrzę chwilę spirytusem.

Przebiegujesz i donosisz?

Złamałeś robka króla.

A więc to o to chodzi, żeby się wkupić w jego ład?

Garentarz ci powiedział?

On? Tak się chwalił znajomością z tobą, że wcale nie musiałem pytać. I

dośpiewałeś sobie, że buntuje poddanych przeciwko królowi.

Zaprzeczysz? Nie buntuje.

Po prostu walczy o Helenę, która jest obłąkana.

A gdybym ją kiedy wyprowadzała, królewny Zuzanku?

Bo może postradała mysły dopiero w lesie, albo w lochu.

Więc jest winna, czy nie?

Może ja i nie studiowałem w Bolonii.

Ale takich jak ona u nas nie skazuje się na śmierć.

U nas jest jeszcze sumienie. I mówi ono.

Rekt autem semper rectum.

Król ma zawsze radę.

Król jak się na tobie pozna, to wtedy pogadamy.

Nie poniżaj, jak nie chcesz być poniżany.

Heleno.

Heleno.

Przeprowadzę cię przez ciemności, w których jesteś.

Zostawcie.

Chyba medyk jest potrzebny Wojciechu, a nie egzorcysta.

Biegnij do mojej celi.

Po leki.

Przynieś trzy buteleczki z drugiej półki.

Pospiesz się.

To dla mnie niczym młodszy brata ustalił mnie jak psa.

Synu, kiedyś udało... Nie, nie musi. Tylko szkoda mi Kerem.

Nie, wszystko stracone. Rozmawiałem z Wojciechem. Jest u niej. Co, myślisz, że

Kazimierz go wysłucha? Nie tracę nadziei. Nie wierzę w to.

A wiesz dlaczego?

Bo mu na wszystko pozwalacie.

Wygodnie wam tutaj na Wawelu z tym ligięzną na czele.

Nie obrażaj mnie!

Nic tu po mnie, jadę szukać oprawców Heleny. Przynajmniej to dla niej zrobię.

Czekaj na wiadomość ode mnie w karczmie na miechów. I co, cud się stanie?

Nagle powiesz mu stanowczo o niej i cię wysłucha?

Zaufaj mi.

Nie odpuściłem.

Chociaż tak uważasz.

Panie, jestem do twoich usług.

Witaj, Przemysławie.

Krwawienia ustały.

Nie straciła dziecka?

Nie.

Nie zasłużyliśmy na dary Boga, ale jest on miłosierny i łaskawy.

Egle, wejdź.

Gdybyś potrzebowała mojej pomocy, daj znać, matko.

Widzę, że przejmujesz się nie tylko Anną.

Pamiętasz bunt wójta Alberta?

Tak.

Ojciec rozprawił się wtedy bezlitośnie ze swoimi przeciwnikami.

Czy ktoś spiskuje przeciwko tobie?

Mogę mieć problemy z możnymi.

Wielu nie podoba się, że chcę ściąć Helenę.

I co zrobisz?

Nie ustąpię.

Król nie

żąda

zadośćuczynienia.

Chcę dać Helenę pod topól.

Rycerską córkę.

Panie, ja jestem rycerz prosty i bez majątku.

Ale będę o nią walczył.

Cała Wielkopolska się o tym dowie.

Najprzedniej szoroby staną po mojej stronie. I dlatego cię tu wezwałem,

nie musiał tego robić.

Król jest mocno złożony. Ale nie ma prawa ściąć Heleny. Ty nie myśl nas o

prawach.

Tylko swojej córce.

Siłą Kazimierza niczego nie wskuramy.

A niewiele racji jest po jego stronie. Chciała utopić królewskie dzieci.

Co o tym ojcze?

Ojciec Aniasz odprawił wizor cyfra. Mówił, że żółtki zgryzota zmęczyły jej

umysł. Czyli potwierdzicie przed królem, że postradała zmysły?

Potwierdzimy.

Matkę widzi i mówi do niej. Żona umarła dwa tygodnie temu.

Z jej duchem rozmawiałam.

Dbacz się, mogę wracać do lochów. Helena choruje nie tylko na duszy.

Żona mi mówiła, że Helena ma za słaby charakter na dwóch.

Nie chciałem, żeby ona zła nasza, żeby...

Zobaczyłem, jak wygląda świat.

Co mam robić w zbytku?

Poszli najpierw po podróży.

A jutro w rano się tym zajmiemy.

Masz pieniądze?

Byłem u Samuela.

Piątną część od pożyczki chcę. Ujdziemy z Torbany.

A nie możecie się złożyć z innymi garntarzami na tego Ligęza? Aż by

sam sprawę nie umiem załatwić?

Że na dworze szacunku nie mam?

Taki dla mnie cech niż pośmiewisko.

Dumę włóż do kieszeni. Ona ci pieniędzy nie da.

A jak trój z garntarzy rozgada i do Ligęza dojdzie, to cechu nie będzie.

Potrzebujecie pożyczki.

Biorę mniej niż Samuel.

A ile mi?

Poszedł mi stąd.

Mam takich jak ty.

Pieniądze pożyczają, a potem jak się nie ma z czego spłacić, to pelą kramy.

Kobieto, nie obszczekuj ludzi, których nie znasz.

A ty nie obraczaj mojej róźni.

Jakby co stoi koło Franciszka?

Krzóst jeden.

Garmasz mi opowiadał o takich antymonach.

Ale pieniądze ma.

Zobacz. Jasiek z Melsztyna.

No idź porozmawiaj z nim. Może się stawi za tobą.

Sam mówiłeś, że się przyjaźni z tym liwięzą.

Sprytku?

Przyjmuję do wiadomości to, co powiedziałeś o Helenie. Daję wiarę

Wojciechowi, że jest to błądana. Ale dlaczego chcesz, żebym wystąpiła

mojemu synowi?

Pani, za drzwiami czeka ojciec Heleny, który walczył razem z twoim mężem pod

Powcami. Bronił granic Wielkopolski przed zakonem.

Pamiętam, Brzegosława, czasów mojej młodości. Nie musisz mi tego

też wiesz zapewne, jak bardzo jest poważany wśród swoich.

A Kazimierz wie, że on jest na Wawelu?

Nie, pani.

Sprowadziłeś go tutaj, poda plecami Kazimierza.

Pani, Kazimierz łamie podwójnie prawo.

Chce ściąć rycerską córkę i obłąkaną.

Może nie mogą się buntować.

Dobro królestwa zawsze było dla ciebie najważniejsze, pani.

Teraz to jest królestwo twojego syna, który bardzo potrzebuje spokoju.

Pomóż nam wszystkim.

Wszystkim poddanym królom.

Znasz to, Kutnicha, nie wiesz, gdzie mają doły garbarskie? Przecież Kolotka o

ciebie pracował.

Panie, gdybym wiedział, gdzie są, od razu bym doniósł do ratusza.

Panie, jak śmiesz się jeszcze do mnie odzywać.

Panie, co ja zrobiłem? Przez ciebie nie złapałem tych łotrów, a Helena pójdzie

pod topór.

Jak to?

Powiedziałeś o miligencie.

Pytał, to mówiłem. Zresztą powiedział, żeby ci przysłać kogoś do pomocy, żebyś

tych zbirów złapał. Ty mu uwierzyłeś. Mówił, że się go przyja... Zejdź mi do

czuł.

A za plotki, jakbyś był niewiastą, poszedłbyś w dyby.

Pożyczki, pożyczki daję.

Jak?

Zawaliłem.

Jeszcze tylko dybami mnie straszą.

Pożyczki.

Pożyczki daję.

Królu, tak się nie godzi. Wydałem rozkaz. Do jutra ma być ścięta.

Panie, królowa Jadwiga.

Witaj, matko.

Z pewnością muszę z tobą pilnie pomówić.

To, co powiem, nie jest przeciwko tobie.

Ojciec Heleny jest tutaj.

Przybysław Borkowic się rakował.

Już cię z pytek na kanda i cała reszta przeciągnęli na twoją stronę.

Kazimierzu, tutaj chodzi o królestwo.

A od kiedy to niewiasty wtrącają się do jego spraw?

Twój ojciec zawsze liczył się z moim zdaniem.

Więc posłuchaj mnie.

Nie jest ci potrzebny teraz bunt mążnych.

Nie masz pewności, czy przedłużysz rozejm z krzyżakami.

Luksemburczyk nadal mieni się królem Polski.

Proszę, oddaj Helenę ojcu. Okaż litość.

Zyskasz temu wszystkich.

Będą o tobie mówić, że jesteś dobrym królem, a Przybysław sam rozgłosi to w

Wielkopolsce.

Ojciec bią ścią.

Ale to były inne czasy i inne racje.

Co będzie, jeżeli odeślesz wici, a połowa rycerstwa nie stawi się pod twoją

chorągiew? A druga połowa będzie mówić, że słucham się matki. Nie, nie matki,

nie.

Rozsądku.

Jednym ruchem możesz wiele zyskać, ale i wiele stracić.

Pani. Zabierz córkę do domu.

Dziękuję pani.

Zawdzięczacie to mojemu synowi, który okazał łaskę.

Mój mąż Władysław nie zrobiłby tego.

Pani Króla wielką serc. Nie zapominaj o tym, Przybysławie.

Chowili ci się o uszy partacze, konopkę albo mszczuj? Nie, panie. A to ktoś

ważny?

Stój!

Stój! Czekaj! Stój!

Wczoraj cię ratowałem, a dzisiaj jesteś z nimi w dmowie?

Jak płaci, to jestem za nim. Stój!

Wiesz, gdzie mają dolę garbarskie?

A niby skąd mam wiedzieć?

Bo cię zaprowadzę do ratusza.

Za Stradomiem.

Na południu koło Mokradę.

A zapłata?

Egle! W tej chwili zabierz to stąd.

To tylko zioła.

Mam leki od Eliasza. Dlaczego ty mnie nie słuchasz?

Widzę, że wracasz do zdrowia. Nie może mnie leczyć dwóch medyków, tylko jeden.

Jak mój syn? Dzisiaj już dawało sobie znać. Od godziny się wierci.

Będzie silny jak ty.

Ja jestem inny niż mój ojciec.

To i on będzie inny niż ja.

Dlaczego tak mówisz?

Uniewinniłem Helenę.

Ustąpiłeś?

Jestem słabym królem, prawda?

Myślę.

Że trzeba mieć sporo siły, żeby darować winę komuś, kto zasłużył na karę.

Nie wiem, czy bym tak potrafiła.

Jasień! Jesteś, ojcze.

Już się bałem, że nie wrócisz.

Ciężko było wyjeżdżać bez pewności tu z Heleną.

Król się zlitował?

Naprawdę? No to opowiada, jak to się stało?

Dwa dni temu posłałem porodzieczów Heleny. Nic nie mówiłaś. Bo ja nie

wiedziałem, czy ktoś przybędzie.

Nie wiedziałem, czy królowej, jak widzę, uda się przekonać Kazimierza. Ale

odpuścił. Ojciec zabrał Helenę do domu.

To podziękuj mu ode mnie. Albo nie, nie. Lepiej sam to zrobi, jak gospodarz.

Jasiek, wracaj teraz do swojej kastelanii.

I ja będę walczył o ciebie u króla. Nie wracam teraz.

Najpierw muszę złapać tych partaczy, a potem jadę szukać Baśki Duni.

Jasiek! Czy ty całe życie chcesz ścigać wujów? Ktoś musi to robić, ojcze.

To rodzic nie może się siedzieć na miejscu, co... Śliwieści!

I uważaj na siebie.

Ty też na siebie uważaj.

Nie mogę dać domu Ruzi podzastaw.

To nie dam pieniędzy.

Jaką mam pewność, że spłacisz dług?

Daję ci moje słowo, zresztą masz swojego świadka.

Biorę za pożyczki mniej niż sam bórę.

Muszę mieć pewność, że spłacisz za dłużenie.

Z domu Ruzi, no nie mogę.

A jak zostaniesz cechowym?

Posłuchiłaś jak rozmawiałem z Ruzią? Nie musiałem.

Słychać was było na całym targu.

Nie mogę.

Nie mam komu udzielać pożytku.

Dobry człowieku, wiesz gdzie są doły garbarskie?

Zachylenie!

Pieniądze masz?

Chyba nie od tego lichwiarza z targu.

Od Samuela.

I wziął mniej od pożyczki niż rano mówił.

Jak to? Rano chciał z nas zedrzeć ostatni grosz.

Tam postawiłem mu się.

Nie będzie mnie przyszłego mistrza zechu jak pentaka traktował.

Pijany jesteś.

Z radości.

Jutro idę na zamek z pieniędzmi, a teraz zdrowie swoje i cechu garantaży.

To nie czas na świętowanie.

I picie.

A dlaczego mam dzisiaj napis, że będę cechmistrzem?

To za łapówkę.

Dla jednego zająca, czego upolowałem, zabić byli.

Dzięki ci, panie, za pomoc.

Nie musisz mi dziękować, miałem z nimi własne porachunki.

Wie Panie pewnie, żeś się z Krakowa. A może i z samego Wawelu.

Już nie.

A ty skąd?

Ja jestem gettko z Spandomierza. A to jest Gryzelda.

Zgrana z nas para.

Zadęzając na mnie umknie.

A rodzice wiedzą, że tu się włóczysz?

W buję ich zabili.

Od Baśki Dunin.

Od Baśki Dunin?

Właśnie się do niej wybieram.

Pomyślę o tobie, jak będę ślinał jej łeb.

Z tym zbójom.

Zabierz mnie, panie, ze sobą.

Przydam ci się.

Potrafię tropić dwie, zagotować.

Miodu jeszcze nie piję.

Język ci lata jak kołowrotek.

To przynajmniej nudno podczas podróży nie będzie.

Posprzątaj ich.

Idzie?

Nie pożałujesz, panie. Obiecuję.

W następnym odcinku.

Nie mogę uwierzyć w to, co mówisz. Wiem, że Egle jest poganką, ale zawsze

wiernie służyła Annie. To jest czarownica.

Król ma za nic jedność, harmonię i ład. A ja nie mogę pozwolić, aby moi wierni,

biorąc przykład z króla, grzeszyli.

Co to jest?

Córka mojej siostry, królu. Chyba znalazłam nową dwórkę.

Królową? Mnie się nie pokłonisz, biskupie.

Oddaj to.

Kłonisz na stosie. Oddaj to, bo naprawdę zaraz czarę rzucę.