Original subtitles

Musimy powstrzymać króla. Helena to szlachcianka.

Musi ponieść karę za porwanie królewskich dzieci.

No to nie ulega wątpliwości, ale nie może zostać wcięta. Cywileje to

zobowiązania, które król ma wobec nas.

Powinniście zawiadomić o tym możnych. Nie działajmy pochopnie. Spytek sugeruje

rozwagę. Ekscelencjo, panowie.

Król przysyła mnie, abyście przed spotkaniem z Lefkiem zaznajomili mnie ze

sprawą pożyczki na zamki.

Kazimierz znowu zaprasza na dwor lichwiarza?

Ekscelencjo, w całej Europie władcy biorą kredyty. To nie znaczy, że w

Królestwie Polskim musi być tak samo.

Król jest jeszcze młody. Jak go przyzwyczajicie do swoich ustępstw, to

szlachty osłabnie. Uważajcie.

Jeszcze wystąpi przeciwko Kościołowi.

Masz, oddaj to tylko szybko.

Ojcze, potrzebuję twojej pomocy.

Wojciech chodzi spowiadać skarańców w lochach.

Tak, podobno całą noc tam siedziałeś. Strażnik ci doniósł? Na dworze wrze.

Kazimierz jest zdenerwowany. Też chcesz tam skończyć? Jestem szlachcicem.

Helena także.

Helena wyznała mi, że została pochańbiona.

Podobno przez gerbarzy.

Jak przyblokę któregoś na zamek, a Wojciech potwierdzi, że Helena posradała

mysły, to król odpuści.

Wolałbym już, żebyś się uganiał za tą rozwójniczką Baśką Dunin.

Dlaczego ty jesteś po stronie króla? Bo też jestem ojcem.

I żądałbym kary dla każdego, kto chciałby ciebie skrzywdzić.

A jako król?

Co bym zrobił?

Co zyska Kazimierz, jak zetnie Helenę?

Utwierdzi tylko wszystkich w przekonaniu, że każdy może schańbić

ujdzie mu to płazem.

To na jakiego wyjdzie króla?

No powiedz.

No, źle się czujesz?

Tylko odpoczywam.

Dlaczego jesteś tu sama?

Gdzie dziewczynki? Egle?

Są z twoją matką i cudką. A Egle poszła do Witałtasa.

A kogo?

To kupiec z Litwy.

Wiele razy bywał na dworze.

Kazimierzu, twoja matka i służba chcą mnie chronić i nic nie mówią o Helenie.

Co z nią?

Co z nią?

Wielu nie podoba się moja decyzja.

Burzą się, ale pójdzie pod topór.

Kiedy zamachowiec zaatakował Karola Roberta i moją siostrę Elżbietę, Karol

ich całą rodzinę w pień.

Nawet tych, którzy byli niewinni.

Nie chcę torturować Heleny.

Karać jej rodzinę.

Ale musi zostać ścięta. Dla przykładu.

Moje córki i mój przyszły syn są nietykalni.

Nie może być tak, że byle kto bierze moje dzieci i robi z nimi to chce.

Mam obowiązki.

Muszę iść.

Masz dla mnie te lekcje z Litwy, o które prosiłam?

Łza mi pachnie.

Już nie pamiętam twarzy moich bliskich.

I zapominam słów z naszego języka.

Egle, co tu się dzieje?

Dzieci królewskiej szukano. Gabija jest w kaszmie pod Krakowem. Nie wyjechała na

Litwę? Może się za mną zabierze.

Powiedz, czemu królowę wyrzuciła?

Egle!

Muszę już iść.

Co się stało?

Muszę już iść do królowi, mam tu liceum.

A jednak wiedźma.

Kasztelanie, czy to pewne, że Helena została pohańbiona?

Król o tym wie?

Nie. I lepiej, żeby to zostało między nami.

W zaufaniu tu przyszedłem.

Wiem, że z własnej woli spowiadasz skazańców.

Pan jest dobry i prawy.

Ja jestem tylko jego pośrednikiem.

Najlepszym, jakiego znam.

A Helenie teraz potrzebna jest spowiedź i rozgrzeszenie. I to szybko.

Podobno postradała zmysły.

Widziałeś to?

No na własne oczy nie.

Dziś do twoich braci idę.

Dobrze, postaram się wrócić wcześniej.

I z całą szczerością oddam Bogu co jego, a władcy co świeckie.

Jeżeli postradała zmysły, powiem o tym królowi. Jeżeli nie, dzięki spowiedzi

pójdzie do Boga oczyszczona.

I o to Cię chciałem prosić.

Dziękuję.

Co się stało?

Egle! Ja chyba poroniłam.

Nie patrz na mnie.

Te droższe garnki postaw na górze. Zniszczą je zaraz.

To ktoś dotnie, to oglądnie.

Już dawno powinniśmy mieć sklep lokum mamy.

Otworzę, jak zostanę cechowym.

Teraz nas nie jest.

Trzeba nowe sprzęty kupić.

O, witaj miłościwy panie.

Rozalia i mój waleczny garncarz z karczmy. Co tam miłościwy panie? Może

garnki? Bardzo piękne mamy.

Skóry chciałem kupić. Panie, a to prawda, że złapali tą wiedźmę, która

zabić królewskie dzieci?

To nieszczęśliwa dziewczyna. Żadna wiedźma.

Żeby go zarazę ścisła.

Pachnacz jeden brudny i świedzące skóry sprzedaje nielegalnie pod moim okiem.

Łotrz.

Kazimierz się Boga nie boi.

Lichwiarza zapraszać na Wawel, to jak samemu diabłu wysłać zaproszenie.

Pismo mówi, że od brata nie będzie żądał odsetek. A król Kazimierz i ten

lichwiarz to przecież żadni bracie. No to co mu szkodzi od Żyda pożyczyć?

Non furtum facies.

Nie kradnij, mówi czwarte przykazanie. A jaka kradzież, wuju?

Przecież jak ktoś pożycza od lichtarza, to mu potem oddaje. A oddaje z

procentem. Więcej niż wziął.

I to jest właśnie kradzież. I grzech. Może i wuj ma radę.

Ale król i tak zrobi co chce, a my go musimy słuchać.

A ty masz słuchać mnie.

I tak robię.

A wuj niepotrzebnie sobie psuje wątrobę.

I moja matka też tak mówi.

Twoja matka niech się liczy ze słowami.

Wspierałem Władysława, kiedy Kazimierza nie było jeszcze na świecie. I moim

obowiązkiem jest dbać o jego dziedzictwo.

Chcesz się wójt przeciwić królowi?

Tylko tyle zebraliśmy z podatków.

Trzeba będzie więcej pożyczyć od Lewka, królu.

Ruszyła już budowa warowni w Będzinie.

Mamy plany innych zamków. Mury miasta trzeba wznosić.

Musimy dzisiaj przypieczętować sprawę z Lewkiem.

Ligenzo.

Poprowadzisz negocjacje.

Panie, ale od tych negocjacji zależy byt naszych zamków. Chcesz je złożyć w ręce

człowieka bez doświadczenia?

Skoro jest to taki dobry w prawie, niech pokaże na co go stać.

A jeśli nie, sam nam pożyczki udzieli.

Jestem zachwycony twoim zaufaniem, panie.

Ale zasada negocjacyjna mówi, że trzeba coś obiecać, żeby coś zyskać.

A ja nie wiem, co mógłbym zaoferować Lewkowi.

Lewek, panie.

To mówisz, że ten Konopka, co uciekał, u Garbarza pracował?

Terminował u niego, ale potem go Garbarz wyrzucił koło Słobódki.

Koło Sobótki?

Szczoju, to jest Jan z Wolsztyna. Chcę skóry kupić. Musisz czuj.

Słyszałem gdzieś to imię.

Nie jednemu Czuburek.

Musisz czuj, w Krakowie wielu pani znajdziesz. Tutaj się nie wymądrzaj,

pokaż, co masz.

Macie cebolowe skóry?

Muszę udobruchać moją panią, bo od Sobótkowej nocy nie chce mnie widzieć.

Może da, w sam raz na kołnierz.

Czemu się tak, panie, przyglądacie?

Widziałem cię w sobótkową nadwresie.

W sobótkę w garbarni siedziałem. Skóry nie mają świąt. A ten konopka, czego

goniłeś? A skąd ja mam wiedzieć? Zwolniłem go.

Aż wstyd było słuchać. Ty się nie odzywaj.

Nawet cechowym nie jesteś. I nie będziesz.

Puścio!

Puścio!

Moja rodzina chętnie pomoże, królestwo.

Ale czasy są niespokojne.

A wy tylko dwudziestą część od pożyczki proponujecie, panie.

Nawet weneccy liświarze są tańsie od ciebie.

Wiem, że królestwo jest w stanie wojny z Czechami.

Ryzyko czai się za rogatkami Krakowa.

Granica blisko.

No to tym bardziej, bo przyjdzie króla.

Żyjecie tu w Krakowie spokojnie.

Możecie kupować domy, robicie interesy.

No gdzie wasze diasporze będzie lepiej?

Ludzie padają nie z powodu słabości, ale dlatego, że uważają się za silnych,

panie. Ale dostaliście przywilej od Bolesława Wielkopolskiego? W 1264 roku.

Przyznał nam statut i rozpoczął nad nami opiekę, ale król Kazimierz tego nie

potwierdził.

Odboła ich wiarza, panie.

Inaczej wierni dowiedzą się, co czyni ich król.

Biskupie, namawiasz ludzi do buntu?

Za moment sami przeciwko tobie wystąpią.

Załamanie przywilejów.

Nawet zaufani twoi już mówią o tym.

Grzegorzu!

Swoich decyzji nie cofnę. Przypominam ci, biskupie, że jesteś moim poddanym.

Najpierw jestem sługą Bożym, który musi mówić prawdę.

Robisz wszystko inaczej niż twój ojciec. Uważaj.

Przypomnij sobie los Muskaty, twojego poprzednika na tronie biskupin.

Sprzeciwił się mojemu ojcu.

Nie groź mi, panie.

List pójdzie do wiernych.

Niech wiedzą, co czyni ich król.

Uciekł nam.

Panie, tobie na pewno o skóry chodziło? Szukał młotów, którzy pochańbili

szlaciankę w sobótkę.

Ta, która porwała królewskie dzieci? Jeden z nich miał na imię Mszczuj.

Garbarz zadzierał nas do góry, ale słucha się żony bardziej od księdza. Ale

konopka słyszałem.

Madrucha, Mszczuja właśnie.

Wiesz, gdzie ich znajdę?

Śpią za miastem, w dołach garbarskich.

Ojej, na śmierć zapomniałem.

Muszę lecieć na zamek na spotkanie z niegdędną sprawie cechu. To najpierw

powiedz mi, gdzie ich znajdę. Blisko muru, koło wschodniej bramy.

Tam często sprzedają skóry. A do wygarbarskich gdzie?

Wybacz, panie.

Bałem się, że Grot zniszczy nasze negocjacje.

Prędzej ty. Po co wspominałeś o przywilejach Bolesława?

Król nie miał wyjścia i musiał je potwierdzić. Gdyby o nich nie wspomniał,

byłbym na niego zły.

To była nasza jedyna karta przetargowa z Lewkiem.

Być może, panie, ale jak dasz komuś palec, to zechce całą rękę.

Tacy są lichwiarze. A jacy są doradcy króla, którzy układają się z biskupem?

Wyraziłem tylko swoje zdanie, królu.

Tak było za czasów twojego ojca.

I tak jak za jego czasów, potrzebna nam jest lojalność.

Więc zamiast się kłócić, świętujmy, bo dzięki tej pożyczce wzmocnimy królestwo.

Być może biskup Grot ma rację, Wigniewie.

Uważaj. Wybacz, panie.

Lowa.

Zabierz te leki, one mi nie pomagają. I was, wy, Eliasza? Już po niego posłałam.

Egle, ja nie mogę poronić.

Te krwawienia ustaną, tylko potrzeba czasu.

Kazimierz! Anna, co się dzieje?

Nasiłam wczoraj kundzie i brzuch mnie zabolał, ale nie chciałam ci mówić,

się nie martwił. Coś z moim synem? Nie.

Znaczy, krew się pojawiła, ale nic się nie stało. Ja go nie straciłam. Przez

Helenę. Kto ją przyprowadził na dwór?

Panie, królowej potrzeba spokoju.

Eliaszu, ratuj moją żonę i mojego syna.

Błagam.

Pani, muszę cię zbadać.

Ja już rozszedłem tym korytarzem do króla, ale dzisiaj może wyjdę jako

Przekażcie to kanclerzowi.

O, widzę, że już jesteś, Józefie.

Zapamiętałeś moje imię, panie, dziękuję.

Nawet król czydna.

A jak tam wieści z Krakowa?

Plotkują coś o dwórce, która porwała dzieci?

A głupoty gadają. Mówią, że czarownica, że się nie topiła.

Ale ja tam znam rycerza Jaszka z Melsztyna i ja mu wierzę.

Sporo tu mamy rzeczy do omówienia.

Ciekaw jestem, co mówi Jasiek o tym.

Bo nie jej szkoda.

Mówi, że jest niewinna.

Dlaczego? Nie wiem, czy mogę powtarzać takie rzeczy.

Mów. Jesteśmy z Jaśkiem druhami.

Podobno została wcześniej pohańbiona.

Aż tak?

Ja dzisiaj pomagałem panu Jaśkowi szukać tych zbirów, ale uciekli.

No i gdzie on teraz jest? Może potrzebuje jakiegoś wsparcia z zamku?

Pewnie będzie blisko wschodniej bramy, koło muru, bo te łotry często tam stoją.

Pomogę mu.

Ale co ja mam z tobą zrobić, Józefie?

Nie rozumiem, panie.

Znalazłem wiele błędów w tym statucie.

Wymaga on jeszcze wiele, wiele pracy.

A król zlecił mi jego przejrzenie, nie napisanie.

No ale bez cechu ci partacze dalej będą ludzi oszukiwać. Krzywe garnki

sprzedawać. Nie będzie porządku.

Dlatego ci pomogę.

Chociaż... Zrzekłem się połowy mojej pensji dla dobra królestwa.

Chcesz, żebym ci zapłacił, panie, za poprawienie tych błędów?

To już od ciebie zależy.

Czy chcesz mi się odwdzięczyć, czy nie?

Raz krzyczy, raz do siebie gada, a ciągle jeść nie chce.

Tak by śmierć ci chciała.

Heleno?

To ja, brat Wojciech.

Chciałbym, żebyś otworzyła się na Boga i wyspowiadała.

Poznajesz mnie?

Odejdź.

Odejdź, jestem nieczysta.

Dziecko, nie trać nadziei na zbawienie.

Pamiętasz słowa Jezusa na górze oliwnej przed ukrzyżowaniem?

Ojcze, jeśli to możliwe, niech mnie ominie ten kielich.

Wszakże nie jak ja chcę, ale ty.

Helen, nawet Jezus szukał w sobie nadziei.

Bóg jest zły.

Bóg jest miłością.

Króler wyjdzie.

Syna mogę stracić, a ty mi głowę zawracasz? Wybacz miłościwo, panie.

Wiem, że kazałeś Jaśkowi porzucić sprawę tej dwórki.

Heleny. Dlatego jestem pewien, że nie zrobił tego przeciwko tobie.

Nie wiem.

Może się zakochał. Wiadomo, że nic tak nie ogłupia jak miłość. Co zrobił?

To rzeczy, Mikołaju, mów.

A nie?

Za darmo dam.

Za pomoc na targu.

Stójcie!

Zapłacę.

Potrzebuję kupić tanio skóry.

Bo u garbarza za biuletająca trzeba zapłacić tyle, co za grono staja.

Trochę się w Subutkę z pannami zabawiłem i długów narobiłem, ale mam jeszcze.

Tego dokładnie potrzeba, panie.

Niewiele pamiętam z Subutki, ale zdaje się, że na ciebie mszczuj wołają.

Skąd wiesz, panie? Coś mi się uszy obiło, jak się z jedną dworką

Ty też tam byłeś w lesie. Myśmy sobie też nie żałowali, panie.

Byłeś w tamtym stanie, tak?

A ty?

W stanie biłeś dwórkę? Z damku mów!

Panie! Panie!

Przez ciebie znowu mi ucieknij. Czego chcesz?

Panie król cię wzywa.

W następnym odcinku.

Kim ty jesteś? Druhem?

Zdrajcą?

Powiedziałeś o miligencie.

Pytał to mówiłem. Zresztą powiedział, żeby ci przysłać kogoś do pomocy, żebyś

tych zbirów złapał. I ty mu uwierzyłeś. Król jest mocno złożony. Ale nie ma

prawa ściąć Heleny. Ty nie myślisz teraz o prawach.

Panie, możecie się odłożyć z innymi na tego Liganza? Ażby wyszło, że tam sprawę

nie umiem załatwić? Czy ktoś miskuje przeciwko Tobie? Mogę mieć problemy z

murznymi. Wielu nie podoba się, że chcę ściąć Helenę.