Original subtitles

Piwa? Nie ma piwa.

Dzieci nie z zamku?

Wczoraj pan się pitał w zamku, ale było minęło.

Szkoda, że ja tak osobie powiedzieć nie mogę.

Zatłukaj!

Panie, co się dzieje?

Zaginęły królewki dzieci.

Z rozkazu króla mamy przysukać wszystkie karczmy w okolicach Krakowa. Zaginęły?

Jak to mów?

Wczoraj. Ponoć dwórka Helena wyprowadziła je z zamku. Helena?

Gdzie jest król? W drodze do Tyńca.

Szuka razem z nimi.

Karczma, że ale już!

Nic królu.

Może szukamy nie z tej strony. Maciek, powiedz mi jeszcze raz, co ty wczoraj

widziałeś? Na dziedzińcu stałem.

Potem dwórka Helen z Elżbietką i Kuncio wyszli południową bramą w stronę rzeki.

Na pewno? Nie wschodnią, nie inną.

Panie!

Elżbietki.

Bierz konia i pędźcie na wawel.

Niech wszyscy co do jednego ruszają i szukać.

Muszą gdzieś tutaj być.

Boże.

Ocal je.

Ksiądzu, spokój się, proszę cię.

Nie, ja nie mogę siedzieć i czekać jak na ścięcie.

To wszystko jest moja wina.

Gdybym nie pozwoliła Helenie zostać na dworze, to nic by się nie wydarzyło.

Ja przegnałam Gabię, a Helenie pozwoliłam zostać, mimo że ona kłamała

mnie.

Mroki, woda.

Boże, gdzie ona je zabrała?

Anno, nic im nie będzie.

Matko.

Czy się czujesz?

Katarzyno, proszę, pobór.

Anno, nie bać się.

Jestem pewna, że Kazimierzowi uda się odnaleźć królewny. One są dzielne i

mądre, a ty musisz pamiętać o tym dzieciątku, które nosisz pod sercem. Nie

się. Egle, daj puchar, proszę.

Pij.

To ci przywróci siłę.

Wreszcie! Wybacz, panie. To moja wina. Nie pora na to. Moje dzieci trzeba

znaleźć. Panie!

Maciek znalazł jakieś ślady.

Jakby ktoś tędy szedł niedawno.

Prowadzą w dół rzeki.

Tam, gdzie grzęzawiska i stawy.

O co Helena miała by je prowadzić na tamte mokradła?

Panie, te mokradła da się objechać z dwóch stron.

Jak się rozdzielimy, to spotkamy się w połowie drogi. Zdoda, jedźcie tam. My

tędy. Za mną!

Panie. Co tu robisz?

Litości, panie.

Widziałeś jakieś dzieci?

Nie zabijajcie, panie.

Coś widziałem.

Zrozumiałeś wszystko.

Weź też ze sobą kuchcików i stajennych.

Podobno Jasik się odnalazł.

I teraz on kieruje poszukiwaniami.

Weźmiec powinien wracać na zamek, a nie żeby król całą noc po latach biegał.

Zaginęły jego dzieci.

Jest królem.

Przede wszystkim.

A jeżeli ta dwórka jest na usługach czystkich szpiegów?

A jeżeli specjalnie zabrała jego dzieci, żeby wywabić go z zamku?

Helena?

Nie, nie wierzę.

Dasz sobie rękę uciąć?

Jan Luksemburski noca by nie wyściubił ze swoich komnat, a wychodząc zabrałby

sobą całą armię.

I nie chodzi mi o majestat króla, którego nie przestrzegacie, ale o jego

bezpieczeństwo. No u nas są inne zwyczaje.

Wiem właśnie, to jest wasz wawel.

Tutaj nawet strażnik przed komnatą króla nie stoi.

Luksemburszyk nie posunąłby się do zabójstwa dzieci.

Pozwól mnie to ocenić.

Lepiej go znam.

Gdyby nie moja czujność, już dawno byłbym jego lennikiem.

Wy się tu za mało pilnujecie.

Za mało!

Gdzie to było?

Tu?

Co rzemy w kółko? Mów ciakrew, gdzie królewnie?

Gadaj w końcu!

Ostatniej nocy najpierw takie piszki słyszałem, a potem niewiasta z dziećmi z

mgły wyszła.

Płakały, że zimno. Jak to pielice.

Martwe i straszne. Gdzie to było?

Tam, na mokradłach. Ale ja tam nie pójdę, panie. Tam utopce krążą i upiory.

pójdę!

Maciek!

Maciek!

Łap go tam.

Wieź go na zamek.

Niech go Eliasz obejrzy.

Królu, mogę iść. Zawieraj go!

A my na mokradła.

Możemy już razem? Mama i babcia martwią się o nas. Źle ci ze mną?

Tych dwóch kwiatków nigdzie nie ma. Są.

Są nad wodą. Mama mi mówiła w nocy.

Twoja matka? Moja mama, tak. Przecież rozmawiała z tobą w nocy. Nie widziałaś

jej?

Młodna jestem.

Przestańcie.

Musimy znaleźć Ilię.

Jasiek musi być mój.

On mnie miłował w poprocie.

Była noc.

Boję się.

Stój! Stój! Dlaczego mi uciekasz? Dlaczego?

Zostaw Gundię! Zostaw ją!

Jakbyśmy w mące i garkach dzieci mieli chować.

Gabija, te liście na pewno pomogą.

Wezwij kogoś, kto się lepiej na tym zna. Może kata.

Dobry pomysł. I ukrócić twoje cierpienie toporem.

Gabija?

Słyszelaś, że z damku cię przegnali?

Przegnali. Marciłem się, że już cię nie zobaczę.

A ty gdzie byłeś przez ten cały czas?

A na Śląskach dojechałem.

Ale co tu się dzieje?

Cudzy królewscy mnie sprawdzali. Podobno królewny ktoś porwał. U nas też byli.

Ale widzę, że wreszcie przywiozłeś mąkę spod rybnika, co ją zamawiałem.

Gabi, a no co ty?

Często przychodziły do kuchni cegle, przysmaki jadły, a ten tu o mące.

Helena was nie skrzywi.

Prawda, Helena?

Szukałeś mnie?

Szukałem.

Chciałem się z tobą rozmówić.

Nie patrz na mnie.

Nie patrz na mnie. Nie możesz na mnie patrzeć bez wianka. Helena!

Poczekaj, bez wianka wyglądasz równie pięknie.

Pamiętasz Sobótkę?

Pamiętasz?

Helena.

Wierzysz mi?

Oczywiście, że ci wierzę, tylko... Pójdź, dziewczynki.

Proszę cię.

Zrobimy dla ciebie wianek. Nie.

Nie, one nie mogą być same.

Zostaną ze sługą. Proszę cię, wypuść dziewczynki.

Wypuść je.

Nie.

Chodźcie.

Pamiętam, słobódkę?

Ciebie nie pamiętam.

Kim ty jesteś?

Kim ty jesteś?

Jasiek! Helenu, Jasiek!

Królu! No nie!

Helena!

Wczoraj, ale dobry.

I tmiało na zdrowie.

Jak to się stało, że tu jesteś?

Jedna pani z dworu, Pilicka, doniosła na mnie, że niby plotki roznosi. A to

Jędza. Tak ją nakarmiła, że będzie mnie pamiętać do końca życia.

A strach nadepnąć ci na odcisk?

Nie jest strach, o ile jesteś mi przyjacielem.

Jestem, Gabiru.

A może jak będę wracał na listę, to się ze mną zabierzesz? A żebyś tak

szczerzył!

Kocharkę w biały dzień tkaczmy chcesz wykraść? Na Litwę wywieźć? Tam

przynajmniej dostanę zapłatę za twoje roboty.

Jak to za darmo to robisz? A dzisiaj nie.

Piwa!

Królewskie dzieci się znalazły.

Dzięki Bogu.

Ale piwa nie ma. Właśnie.

Za ten bałagan, co tu zrobiliście, nie ma i nie będzie.

Skończyła się.

Odwołajcie poszukiwania.

Powiadomcie wszystkich, że mogą wracać na Wawel. Każcie kuchni przygotować

posiłek. Niech nie żałują miodu, piwa.

Co? Nic wam nie jest?

Babci modliłam się cały czas, tak jak mnie nauczyłaś. I prawie w ogóle się nie

bałam. To dobrze. Jak to dobrze, że nic wam nie jest.

Całej zdrowy. To cud.

Już dobrze. Jesteście bezpieczne.

Trzeba was przebrać, nakarmić.

Dzielne dziewczyny.

Kazimierzu, co z Heleną?

Później.

Bracie, nie wiem, jak ci dziękować.

Ja nie wiem, co bym zrobił, gdybym cię znalazł.

Dobry z ciebie przyjaciel.

Dziękuję, królu.

Nie masz do mnie żalu? Nie, nie mam do ciebie żalu, ale ocholenie nie chcę już

dzisiaj słyszeć.

Jestem pewien.

Zresztą ona nie wiedziała.

Nie wiedziała, co robić.

Królu musiał, ktoś ją wcześniej skrzydlił. Próbowała utopić moje dzieci

poniesie za to surową karę.

Taka jest moja decyzja i nie próbuj jej podważać.

Ta Helena chyba rzeczywiście traciła rodę przez to, co jest na ropanie jej.

żeby porywać królewny?

Mówią, że chciała je utopić.

Boga w sercu trzeba nie mieć.

Najważniejsze, że są całe i zdrowe. Ani na moment nie straciła módlności w panu.

Wiara daje spokój. Szkoda, że brak wiary tej w jednym jest.

O kim ty mówisz? Zbierała kości, zanim weszłyśmy. Musiała nimi wróżyć albo

rzucała uroki. A minę miała, jakby zobaczyła diabła.

Ja nie rozumiem, dlaczego Anna na to pozwala. Może któregoś dnia Egle się

nawróci, tak jak Anna.

Jak do tej pory się nie nawróciła, to już się nie nawróci. Dopóki żyjemy,

jest to możliwe.

Czy ja mogłam się spodziewać tego, że Anna będzie się mną w chorobie tak

opiekować? Nie. A jednak?

To prawda.

Nie odstępowała cię ani na krok.

Ty też byłaś przy mnie, Katarzyno, i dlatego proszę cię...

Przyjmij to z powrotem. Proszę cię, to jest po matce twojego męża.

Zawsze było w rodzie Pileckich i niech tam powrót, panie. Ale to jest mój dar

dla ciebie, panie. Chcę, żebyś widziała, jak cenna jest dla mnie twoja przyjaźń.

Proszę.

Jak Anna urodzi mi wnuka, pojedziesz ze mną do sądu.

Wiem, że nie powinienem. Nie powinieneś.

O wybaczenie, proszę.

Musiałam sprawdzić, czy to prawda, że nic nie jest.

Przysięgam, że będę pilnował królewie jak własnego oka.

Do końca mojego życia.

Dobrze wiedzieć, że moje córki mają w tobie obrońcę.

Ale niewiele im z ciebie przyjdzie, jak będziesz tak dalej gulał.

Wrapań do Eliasza.

Musisz wyjechać jeszcze dzisiaj.

Co, już przekładamy twoje postępy po czat nagli? Jesteś gotowy? Jestem

przygotowany od kilku dni.

To przyjdź do mnie, jak się pożegnasz z żoną.

Jesteś. Tak się denerwowałam.

Królewnami, tobą.

Kochana. Zmęczony jesteś?

Muszę wyjechać jeszcze dziś.

Już? Przykro mi. Nawet nie mieliśmy czasu pobyć ze sobą.

Wiem, ale ta rozłąka szybko minie.

Masz Jolentę.

Jest królowa cudzieci.

I na targu pełnym ludzi można być samemu.

Cudko proszę.

A jak ci się coś stanie?

Słyszę, co się dzieje. O zbójach, szpiegach.

Wiem, bo twoj ojciec wyjechał i nie wiadomo, gdzie jest i czy wróci.

A teraz ty?

Wrócę.

Dla ciebie i dla dziecka.

Nie mogę sobie darować, że pozwoliłam Helenie zbliżyć się do naszych dzieci.

To będzie chłopiec.

Egle tak mówi, ale ja też tak czuję.

Jest inaczej niż przy dziewczynkach.

Oby.

Kazimierz!

Pierwszy raz go poczułam. Daj rękę.

Czujesz?

Mój syn.

Musimy mu wybrać imię.

Obiecuję ci, że zapewnię mu mocną Polskę.

Żebyś była dumna. I we mnie, i w niego.

Trzymaj go. Tak.

Dawaj, dawaj. Tak.

W lewo, w lewo.

Zwiąż go.

W następnym odcinku.

Helena idzie pod topór. Ale tak się nie godź! Zabierz i wejdź! Czemu ja niczego

nie zauważyłam? Ona oszukała na sobie. Helena na pewno nie zostanie ścięta,

tylko skończy w lochu. A jaka jest różnica między lochem a ścięciem?

Jeśli się złamie cały Śląsk, będzie czewki.

Dlaczego mnie napadliście? Ktoś wam kazał? Po coś ty się napatoczył!

Ja się kotali u moje dzieci, ale skoro nie chce z nami świętować, to zdrowie

mojej rodziny.