Original subtitles

Υ π ό τ ι τ λ ο ι : Κ̷ Ο̷ Π̷ Α̷ Ν̷ Ο̷ Σ̷ [ T 4 V T_e_a_m ]

Αμήν.

Αμήν.

Πάτερ.

Πρέπει να με βοηθήσετε.

- Πωλίν. - Τομά.

Τον χαρτοφύλακά μου, σε παρακαλώ.

Μάλιστα.

Πάτερ, κρατήστε αυτές.

Μην αφήσετε κανέναν να τις πάρει.

Ταχυδρομήστε τες για μένα, σας παρακαλώ.

Βεβαίως, κυρία Κριστόφ.

Ευχαριστώ, πάτερ. Θα είναι πιο εύκολο γι' αυτήν τώρα.

Μην την αφήνετε, Τομά. Ξέρω πού είναι η έξοδος.

Μπορώ να κάνω κάτι άλλο;

- Να προσευχηθείτε γι' αυτήν. - Θα το κάνω.

- Τα γράμματα; Τα ζήτησε; - Ναι.

Τι θα συμβεί τώρα;

Ίσως να μην έρθουν.

Κι αν έρθουν;

Τότε η Πωλίν θα πεθάνει ευτυχισμένη.

Αμήν.

Αμήν.

Αμήν.

- Καλημέρα, δεσποινίς... - Κριστόφ.

Λορένα Κριστόφ.

- Ελπίζω να μη διακόπτω. - Γιατί το λέτε αυτό;

Η τελετή φαινόταν τόσο ιδιωτική.

Οι ηλικιωμένοι έχουν λίγους φίλους, δεσποινίς Κριστόφ.

Δεν ξέραμε καν ότι υπήρχε οικογένεια.

Έκπληξη ήταν και για μένα, πάτερ.

Θα ήθελα να το ήξερα νωρίτερα.

Δεν περίμενα τίποτα απ' όλα αυτά.

Πολλές παλιές οικογένειες στην περιοχή έχουν ιδιωτικό νεκροταφείο.

Εννοώ, δεν έχω ξαναδεί θρύψαλα γυαλιού πάνω σε φέρετρα.

- Είναι τοπικό έθιμο; - Μάλλον τοπικό σκάνδαλο.

Το γυαλί υποτίθεται πως διώχνει τα κακά πνεύματα.

Για να μην κλέψουν τις ψυχές των νεκρών. Είστε προληπτική;

Φυσικά και όχι.

Θάψ' τον. Θάψ' τον!

Αν χρειαστείτε οτιδήποτε, μη διστάσετε να με καλέσετε.

Ευχαριστώ.

- Καλώς ήρθατε στο Βουνό του Κρανίου. - Ευχαριστώ.

Είμαι ο Τομά. Έχετε αποσκευές;

- Ναι, στο πορτμπαγκάζ. - Τα κλειδιά, παρακαλώ.

- Σε ποιον ανήκει αυτό το αυτοκίνητο; - Στον ξάδερφό σας, τον Φιλίπ Ουιλέτ.

- Έφτασε πριν από λίγο. - Ευχαριστώ.

- Θα ήθελα να γνωρίσω τον ξάδερφό μου. - Είναι μέσα, δεσποινίς.

Τι κάνεις, γλυκιά μου;

Ναι, είσαι ό,τι ακριβώς χρειαζόμαστε εδώ.

Το χιούμορ σας είναι τόσο ξεκαρδιστικό όσο και η οδήγησή σας.

- Ξάδερφε Φιλίπ. - Ξάδερφος;

Άρα είσαι του σιναφιού.

Λορένα. Λορένα Κριστόφ.

- Ναι, ε, τι τρέχει; - Μια κηδεία.

Η κηδεία της προγιαγιάς μας...

και παρά λίγο η δική μου.

Εσύ ήσουν; Λοιπόν, λυπάμαι πολύ.

Οι τύποι σαν εσένα θα 'πρεπε να οδηγούν μόνο συγκρουόμενα.

Έγινες έξαλλη επειδή πήγες στην κηδεία.

Τι κρίμα. Το χάσατε.

Δε γουστάρω τις κηδείες γιατί δε μ' αρέσει να βλέπω γυναίκες να κλαίνε.

Ειδικά όταν είναι γλυκούλες. Κι εσύ είσαι γλυκούλα, μωρό μου.

Συμπεριφέρεστε λες και όλο αυτό είναι ένα αστείο.

Η προγιαγιά σας κείτεται νεκρή εκεί έξω.

Και δεν υπήρχε κανείς να την κλάψει. Δεν το καταλαβαίνετε;

Και ποια είσαι εσύ; Το 'πιασες;

Δεν τη γνώρισα ποτέ τη γριά καρακάξα. Δεν είναι τίποτα για μένα.

- Τίποτα; - Όχι.

Τότε τι κάνετε εδώ; Γιατί ήρθατε;

Γιατί όχι; Τζάμπα ήταν το εισιτήριο.

Ο Τομά είπε ότι είμαστε ξαδέρφια.

Ναι. Ήταν γιαγιά μου, καταλαβαίνεις.

Την ήξερα μόνο στο όνομα. Χωρίς πρόσωπο, δεν είναι τίποτα.

Δεν την είχα δει ποτέ μου.

Ούτε εγώ.

Τι συμβαίνει;

Λουέτ;

Είδα καπνό και αίμα.

- Για τι πράγμα μιλάς; - Το φέρετρο. Το φέρετρο της Πωλίν.

Ένα κοράκι πέταξε από πάνω κι άφησε ένα ουάνγκα.

Και μετά το φέρετρο άρχισε να καπνίζει.

Το ουάνγκα σημαίνει ότι κάποιος θα πεθάνει.

Ήταν για μένα, Τομά.

Μήνυμα από τον τάφο, Λουέτ;

Το είδα. Ήταν αίμα.

Αυτή η γριά είχε περισσότερη δύναμη απ' όση φανταζόμασταν.

Η Πωλίν είναι νεκρή.

Και οι νεκροί δεν έχουν καμία δύναμη.

Μόνο οι ζωντανοί έχουν δύναμη.

- Μα το είδα. - Ίσως.

Αλλά υπάρχουν καλεσμένοι στο σπίτι και δεν πρέπει να τους παραμελήσουμε.

Έχω ήδη ανεβάσει τις βαλίτσες τους. Πήγαινε να τους δείξεις τα δωμάτιά τους.

Πώς σου φαίνομαι;

- Συγγνώμη. - Ναι;

Θα σας δείξω τα δωμάτιά σας.

Θα γίνει αγρυπνία; Πόσο θα περιμένουμε;

- Να περιμένουμε τι; - Την ανάγνωση της διαθήκης.

Πάντα διαβάζουν τη διαθήκη μετά την κηδεία.

- Λουέτ, γνώρισες τη Λορένα; - Γεια σας.

Λοιπόν, Λουέτ; Πότε θα διαβαστεί η διαθήκη;

Ο κύριος Λεντού θα είναι εδώ απόψε. Είναι ο δικηγόρος της οικογένειας.

Γιατί μας ανεβάζεις όλες αυτές τις σκάλες;

- Ας πάρουμε το ασανσέρ, έτσι; - Αυτό είναι το ασανσέρ της κυρίας Πωλίν.

Ναι, λοιπόν, δε νομίζω να έχει αντίρρηση.

Δεν έχει επισκευαστεί από τότε που αρρώστησε.

Δε γουστάρω τις μάγισσες με σπιρτάδα.

Κυρίες και κύριοι, πλησιάζουμε το Διεθνές Αεροδρόμιο της Ατλάντα.

Παρακαλώ σβήστε τα τσιγάρα σας και βεβαιωθείτε ότι έχετε δέσει τη ζώνη σας.

Συγγνώμη, δεσποινίς Τζόνσον. Λυπάμαι για την ενόχληση, αλλά δέστε τη ζώνη σας.

Θα προσγειωθούμε σύντομα.

Δεσποινίς Τζόνσον, είστε καλά;

Είστε καλά;

Ναι, ναι, είμαι καλά.

Μπορώ να βοηθήσω, κύριε;

Έι, μην το ξανακάνεις αυτό, εντάξει;

Να με τρομάζεις έτσι. Μπορεί και να σε χτυπούσα.

Τι λέει;

Ξέρεις κάτι; Δεν είσαι κι άσχημη, ξέρεις;

Ναι, καθόλου άσχημη.

Έι, σου αρέσει εδώ, μωρό μου; Στο Βουνό του Κρανίου;

Τι κάνουμε για πλάκα εδώ, ξεθάβουμε τους νεκρούς;

Ξέρεις, σκέφτομαι ότι μια ωραία σκύλα, εεε...

νεαρή κοπέλα σαν εσένα θα βαρεθεί κάποια στιγμή.

Έι, θα σου πω κάτι.

Ξέρεις, ένας άντρας θέλει να βλέπει χαμογελαστά πρόσωπα στο σπίτι του.

Το 'πιασες;

Σκέψου αυτό που σου είπα, εντάξει;

Καλησπέρα.

Δεσποινίς Τζόνσον, ο ξάδερφός σας, ο κύριος Φιλίπ Ουιλέτ.

- Δεσποινίς Χάριετ Τζόνσον. - Ναι, τι λέει, Χάριετ;

- Λοιπόν, σ' αρέσει το μέρος; - Το μέρος;

Ναι, η περιοχή. Το σπίτι;

- Ναι, είναι πολύ ωραίο. - Ναι. Ναι.

- Πώς... - Η τελετή ήταν σήμερα το απόγευμα.

Έι, δεν τελείωσε ακόμα, ξέρεις;

Πήγε να βρει τον Κύριο.

- Μπορώ να σας δείξω το δωμάτιό σας; - Ναι, ευχαριστώ.

- Έρχεται ο δικηγόρος της κυρίας Πωλίν. - Εντάξει.

Θα φρεσκαριστώ. Τα λέμε αργότερα.

Ναι, εντάξει.

Γεια σας. Είμαι η Λορένα Κριστόφ.

Εγώ είμαι η Χάριετ Τζόνσον.

- Φαντάζομαι είμαστε συγγενείς. - Φαντάζομαι.

Το αεροπλάνο μου είχε καθυστέρηση. Ήθελα να φρεσκαριστώ λίγο.

Θέλετε να την βάλετε εδώ, κοντά μου;

Δε θέλω να ενοχλήσω κανέναν.

Αυτό είναι το δωμάτιο της κυρίας Πωλίν. Είναι κλειδωμένο τώρα.

Θα τα πούμε αργότερα, εντάξει;

- Εντάξει. Γρήγορα. - Έρχομαι.

- Συγγνώμη. Άργησα; - Εσείς είστε η δεσποινίς Τζόνσον;

- Ναι. - Καθίστε, παρακαλώ.

- Ευχαριστώ. - Ο κύριος Λεντού, δικηγόρος της κυρίας Πωλίν.

Υποθέτω κανείς σας δεν έχει νέα από τον Δρ. Κάνινγκχαμ;

- Ποιον; - Τον Δρ. Άντριου Κάνινγκχαμ.

Ποιος είναι πάλι αυτός;

Άκου, φίλε, πόσοι είμαστε τέλος πάντων;

Είστε τέσσερις: η δεσποινίς Κριστόφ, εσείς,

η δεσποινίς Τζόνσον και ο Δρ. Κάνινγκχαμ.

Τέλος πάντων...

Η κυρία Κριστόφ άφησε μια επιστολή που πρέπει να διαβαστεί την ημέρα της κηδείας.

Χεστήκαμε για τις επιστολές. Διάβασε τη διαθήκη.

Θα διαβάσω την επιστολή.

"Αγαπημένα μου παιδιά.

Σας ευχαριστώ που ήρθατε.

Δεν γνωρίζετε ο ένας τον άλλον, αλλά εγώ σας γνώρισα.

Είστε οι Κριστόφ.

Η καταγωγή σας δεν είναι συνηθισμένη, αλλά μια γραμμή ισχυρή και περήφανη,

πλούσια σε ιστορία, δυνατή στο πνεύμα.

Και να τι πρέπει να ξέρετε.

Η κληρονομιά των Κριστόφ είναι ένας θησαυρός ανεκτίμητος.

Αλλά δε μπορεί να δοθεί. Πρέπει να την αναζητήσετε.

Οι εχθροί μου έχουν ηττηθεί.

Οι δικοί σας ίσως ακόμα κοιμούνται.

Υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι.

Είστε η ανανέωση, και η ανανέωση παίρνει χρόνο.

Δε θα πάει χαμένη, γιατί το αίμα φωνάζει το αίμα,

και δε θα απαρνηθεί."

Υπογραφή, Πωλίν Κριστόφ.

Θα αφήσω αυτή την επιστολή για τον Δρ. Κάνινγκχαμ.

Αν μπορούσατε να του τη δώσετε όταν φτάσει, θα το εκτιμούσα.

Ναι, βέβαια, κύριε Λεντού.

Μπορείτε να με ειδοποιήσετε όταν φτάσει ο Δρ. Κάνινγκχαμ,

και θα επιστρέψω να διαβάσω τη διαθήκη.

Όχι. Για ένα λεπτό, φίλε.

Πώς ξέρουμε ότι θα έρθει; Μπορεί να έχει πεθάνει, ξέρεις;

Δε μπορούμε να περιμένουμε για πάντα.

Αυτό που θέλει να πει ο Φιλίπ, κύριε Λεντού, είναι ότι όλοι έχουμε δουλειές.

Δε μπορούμε να μείνουμε εδώ επ' αόριστον.

Καταλαβαίνω. Θα επιστρέψω σε μία εβδομάδα από απόψε.

Κι αν ο Δρ. Κάνινγκχαμ δεν είναι εδώ,

τότε θα διαβάσω τη διαθήκη,

και θα τελειώσουμε.

- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.

Αυτή είναι η μεγαλύτερη βλακεία που έχω ακούσει ποτέ.

- Ποιος είναι ο Δρ. Κάνινγκχαμ; - Ο πιο έξυπνος από εμάς.

Δεν ήταν τόσο χαζός ώστε να έρθει σ' αυτή την τρύπα

επειδή μια γριά του έστειλε ένα γράμμα πριν πεθάνει.

Ο μπουφές είναι έτοιμος στην τραπεζαρία.

Είστε στην υπηρεσία της Πωλίν πολλά χρόνια.

Είμαι σίγουρος ότι ξέρετε περισσότερα για τους Κριστόφ απ' τους ίδιους.

Έχω περάσει πάνω από 20 χρόνια στο σπίτι.

Αυτό είναι το αγαπημένο δωμάτιο της κυρίας Πωλίν.

Έχει τα πορτρέτα όλων των Κριστόφ.

Ξέρω κάθε πρόσωπο σ' αυτόν τον τοίχο σαν να ήταν η δική μου οικογένεια.

Η Πωλίν φαινόταν να είναι πολύ περήφανη γι' αυτούς.

- Για τους προγόνους της, εννοώ. - Και με το δίκιο της.

Ο Ανρί Κριστόφ ήταν ο προ-προπάππους της κυρίας Πωλίν.

Απελευθέρωσε τον λαό του απ' τη σκλαβιά και ίδρυσε ένα έθνος.

Το ακούσατε αυτό; Ο Μωυσής ήταν αδερφός.

Δε θα αστειευόμουν, κύριε Φιλίπ.

Ήταν σπουδαίος άνθρωπος. Ήταν βασιλιάς.

Ο Βασιλιάς Ανρί Α' της Αϊτής.

Νομίζω έχω διαβάσει γι' αυτόν.

Δεν είναι αυτός ο σκλάβος που ηγήθηκε της επανάστασης κατά της Γαλλίας

πριν γίνει βασιλιάς;

- Ναι. Ανρί Κριστόφ. - Απίστευτο.

Πες μας γι' αυτό, Τομά.

Όταν το λόα Νταμπάλα κατέλαβε έναν σκλάβο...

Το λόα;

Το πνεύμα.

Όταν το λόα Νταμπάλα κατέλαβε τον σκλάβο Ανρί Κριστόφ,

αυτές οι χάντρες ήταν ένα σημάδι για να του θυμίζουν

το χρέος του στον Νταμπάλα όταν θα γινόταν βασιλιάς.

Μου φαίνεται πως κάθε πνεύμα που αξίζει τα λεφτά του

μπορεί να κάνει κάτι καλύτερο από ένα κολιέ με χάντρες.

Μια χρυσή μπλούζα, ας πούμε;

Μην κοροϊδεύετε, κύριε Φιλίπ. Το λόα Νταμπάλα είναι ισχυρό πνεύμα.

Δε το πιστεύετε στ' αλήθεια, έτσι;

Γιατί όχι; Τέσσερα εκατομμύρια άλλοι το πιστεύουν.

Στο βουντού, δηλαδή.

- Ποιος είσαι εσύ; - Άντριου Κάνινγκχαμ.

- Εσύ είσαι ο γιατρός; - Είμαι δόκτωρ.

Έι, φίλε, μάλλον έγινε κάποιο λάθος στην επικοινωνία,

γιατί δεν έχεις το σωστό χρώμα.

- Το σωστό χρώμα για τι; - Υποτίθεται πως είμαστε συγγενείς.

Και δε μοιάζεις για συγγενής μου.

Ούτε εσείς μου μοιάζετε για συγγενής.

Άρα θα πρέπει να πιστέψουμε την Πωλίν, ε;

Όχι, η Πωλίν είναι νεκρή. Δε θα πιστέψουμε καθόλου την Πωλίν.

Είμαι η Λορένα Κριστόφ κι αυτή είναι η Χάριετ Τζόνσον.

Κι αυτός είναι ο Φιλίπ Ουιλέτ.

"Το αίμα φωνάζει το αίμα."

Φαίνεται πως κάποιος δεν έλεγξε καλά το αίμα!

Θα έλεγα ότι τα έλεγξε όλα.

- Τη γνωρίζατε; - Όχι. Θα το ήθελα πολύ.

- Τι είδους γιατρός είστε; - Δόκτωρ Ανθρωπολογίας.

- Διδάσκετε; - Ναι. Στο Πανεπιστήμιο του Μέιν.

Συγγνώμη που άργησα, αλλά χάθηκα.

- Πεινάτε, Άντριου; - Πεινάω σαν λύκος θα έλεγα.

Ωραία. Κι εμείς. Έλα, Χάριετ.

Ελπίζω ο κύριος Λεντού να μην ξαναγυρίσει ποτέ.

Κάποιος εδώ είναι πολύ καλός μάγειρας.

Αυτό το γεύμα ήταν θεϊκό.

Μαγειρεύετε, Χάριετ;

Μαγείρισσα, καμαριέρα, υπηρέτρια. Πες το κι έγινε.

Έι, φίλε, εσένα είναι που θέλω να γνωρίσω.

Το φαντάστηκα.

Δεν υπάρχουν και πολλά να πω, αλλά ρώτα ελεύθερα.

Λοιπόν, πες μου εσύ, φίλε. Ποιος είναι ο λευκός στον σωρό;

Δεν ξέρω.

Κυριολεκτικά με παράτησαν και μεγάλωσα σε ορφανοτροφείο.

Γι' αυτό είμαι εδώ,

για πληροφορίες, όχι για κληρονομιά.

Αυτό ακριβώς χρειαζόμαστε για να ελαφρύνουμε την ατμόσφαιρα.

Η Πωλίν δε λέει και πολλά, ε;

- Ίσως αυτό να ήθελε. - Πώς το εννοείς;

Λοιπόν, αν η Πωλίν καταγόταν όντως από τον Ανρί Κριστόφ,

πιθανότατα πίστευε στο βουντού.

- Η Πωλίν ήταν Καθολική. - Το ένα δεν αποκλείει το άλλο.

Στην Αϊτή, για παράδειγμα, η Παρθένος Μαρία είναι απλώς μια άλλη όψη

ή εκδήλωση της θεάς Ερζουλί, που είναι μια νεαρή θεά του βουντού.

Έι, πού τα έμαθες όλα αυτά;

Όταν ήμουν στο πανεπιστήμιο, έκανα έρευνα για το βουντού.

Με γοήτευε.

Δεν ξέρω γιατί.

Ίσως η απάντηση να κρύβεται κάπου σ' αυτό το σπίτι.

Η γεννήτρια έσβησε πάλι. Πάρτε αυτό.

Ευχαριστώ.

Ίσως είναι ώρα για ύπνο. Πρέπει να βρω ένα δωμάτιο.

- Καλή ιδέα. - Ναι, τα λέμε αύριο.

- Θα με αφήσετε μόνο μου; - Αν μείνετε εδώ, ναι.

Τελικά δε θα χρειαστούμε αυτά τα κεριά.

Φιλίπ, θα έπρεπε πραγματικά να πάτε για ύπνο.

Ήπιατε πολύ απόψε, έτσι δεν είναι;

Είμαι καλά, Χάριετ. Ξέρεις, όχι και τόσο.

Λοιπόν, εντάξει, καληνύχτα.

Σ' το έχω ξαναπεί να μην το κάνεις αυτό.

Γιατί δε κάνεις λίγο θόρυβο ή κάτι τέτοιο;

Φαντάσματα! Αυτό το μέρος είναι γεμάτο φαντάσματα.

Ξέρεις κάτι, Τομά; Εσύ είσαι φάντασμα.

Το ήξερες; Εσύ και οι βουντού μαλακίες σου.

Πες μου κάτι. Μεταξύ μας.

Πιστεύεις πραγματικά σ' όλες αυτές τις βουντού ανοησίες;

Έχω δει πολλά παράξενα πράγματα, κύριε Φιλίπ, σ' αυτή την έπαυλη,

πράγματα πέρα από κάθε φαντασία.

Τι έπαθες;

- Με τρομάξατε. - Συγγνώμη, μωρό μου.

- Αφήστε με. - Μη μου κάνεις έτσι.

Σας παρακαλώ. Σας παρακαλώ, πηγαίνετε για ύπνο.

Έλα τώρα, εντάξει;

Εσείς πρέπει να σταματήσετε και να πάτε για ύπνο, Φιλίπ.

Και ποιος διάολο είσαι εσύ, ο λευκός ιππότης;

Είστε μεθυσμένος, Φιλίπ. Πηγαίνετε για ύπνο.

- Άκου, φίλε... - Φιλίπ, σας παρακαλώ.

Ευχαριστώ για το κρασί. Ήταν πολύ ευγενικό.

Εντάξει.

Πηγαίνετε για ύπνο.

Τα λέμε αύριο, εντάξει;

Ναι, εντάξει, μια χαρά.

Άκουσες; Η κοπέλα είπε ότι είναι κουρασμένη, εντάξει;

Ευχαριστώ.

Ακούσατε; Ήταν απ' το ασανσέρ.

Κάτι υπάρχει κάτω.

- Μείνετε εδώ. - Θα έρθουμε μαζί σας.

- Άκουσα μια κραυγή. - Λείπει ο Φιλίπ.

- Αυτό το ασανσέρ πάει στο υπόγειο; - Ναι.

Δείξε μου.

Είναι εκεί.

- Τομά, κάλεσε γιατρό. - Μάλιστα, κύριε.

Είναι νεκρός;

- Ναι. - Κύριε, ελέησον.

Χάριετ. Πες στον Τομά να ειδοποιήσει τον σερίφη.

Εντάξει.

Ας πάμε πάνω.

Ο Τομά μας έδειξε πώς να κατέβουμε στο υπόγειο.

Βρήκαμε το πτώμα και σας καλέσαμε. Αυτά πάνω κάτω.

Ακούστε, ας τα πάρουμε απ' την αρχή αυτή τη φορά.

- Ήρθατε για την κηδεία; - Όχι ακριβώς, σερίφη.

Βλέπετε, η κυρία Κριστόφ μου έστειλε ένα γράμμα ζητώντας μου να έρθω εδώ.

Μόνο όταν έφτασα, έμαθα ότι είχε πεθάνει.

Αυτός ο ξάδερφός σας που πέθανε, ο Φιλίπ δεν ξέρω κι εγώ τι...

- Ήρθε κανείς μαζί του; - Όχι.

Δεν ήξερα καν ότι είχα ξάδερφο, σερίφη.

Και ποια είναι η δική σας ιστορία, Δρ. Κάνινγκχαμ;

Όπως και οι άλλοι, είμαι εδώ κατόπιν αιτήματος της Πωλίν Κριστόφ.

Ναι, αλλά αυτοί είναι οικογένεια. Εσάς γιατί σας ήθελε εδώ;

Ήταν η προγιαγιά μου.

Άρα δε γνωριζόσασταν; Κανείς δεν ήξερε ότι ήταν νεκρή;

Ξέρατε ότι χωρίς ρεύμα, το ασανσέρ ήταν εκτός λειτουργίας.

- Αλλά κανείς δεν ξέρει τίποτα. - Κάπως έτσι.

Το σπίτι ήταν ήσυχο. Ούτε ήχος πριν την κραυγή.

Σερίφη, ο Φιλίπ είχε πιει.

- Πολύ; - Το μπουκάλι του κρασιού ήταν άδειο.

Είναι μια πιθανότητα, βέβαια.

Ο ιατροδικαστής θα κάνει αυτοψία. Θα δούμε τι είχε στο στομάχι του.

Θα πρέπει να μείνετε εδώ για λίγο.

Τι πάει να πει "για λίγο"; Με περιμένουν στο πανεπιστήμιο.

Θα πρέπει να τους πείτε ότι θα καθυστερήσετε.

Πρέπει να πάω να φέρω τον δικαστή από το Μπράνσγουικ. Θα θέλει να κάνει έρευνα.

Δε θέλω να φύγετε πριν ξεκαθαρίσει όλο αυτό, κατανοητό;

- Θα σας κρατάω ενήμερους. - Εντάξει. Ευχαριστούμε, σερίφη.

- Λορένα, είσαι καλά; - Μια χαρά.

Πρέπει να κάνουμε κάτι.

Ναι, το ξέρω. Αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα άλλο από το να ξεκουραστούμε.

Έλα, γλυκιά μου. Πάμε.

Είσαι καλά;

Δεν κοιμήθηκες, ε;

Ούτε εγώ.

Ο σερίφης με αναστάτωσε όταν είπε ότι πρέπει να μείνουμε για την έρευνα.

Γιατί δε μπορούμε να πάμε σπίτι μας;

Δε μπορούμε να γυρίσουμε την πλάτη σ' αυτή την κατάσταση.

- Δεν εννοούσα αυτό. - Ξέρω τι εννοούσες.

Κοίτα, υπάρχει κάτι άλλο εδώ.

Υπάρχει κάτι άλλο που μας περιμένει σ' αυτό το σπίτι.

Ακούγεσαι σαν το γράμμα της Πωλίν.

- Μας έφερε εδώ για κάποιο λόγο; - Ναι.

Νομίζεις ότι ήταν για να μαζευτούμε γύρω από το νεκροκρέβατό της;

Όχι. Μας έφερε εδώ για έναν συγκεκριμένο λόγο,

κι αν φύγουμε, δε θα μάθουμε ποτέ ποιος είναι.

Και τι μ' αυτό;

Είναι τόσο σημαντικό;

Είναι σημαντικό για μένα.

Γιατί ο σερίφης στέλνει να φέρουν τον δικαστή;

Είναι τυπικό. Δε σημαίνει τίποτα.

Σημαίνει μπελάδες. Οι ξένοι είναι πάντα μπελάδες.

Και η οικογένεια της κυρίας Πωλίν, είναι ξένοι.

Τι λες;

Είδα πώς κοιτούσες τη δεσποινίδα Λορένα.

Σαν να ήταν ξεχωριστή.

Επειδή είναι όμορφη δε σημαίνει ότι είναι διαφορετική.

Είναι μια Κριστόφ.

Κι ο Φιλίπ ήταν.

Θα σε χρειαστούν στο σπίτι.

- Καλημέρα. - Καλημέρα.

Πάμε στην Ατλάντα. Θέλεις να έρθεις μαζί μας;

Όχι. Πηγαίνετε εσείς οι δύο. Εγώ προτιμώ να μείνω εδώ.

- Είσαι σίγουρη; - Ναι. Πηγαίνετε και περάστε καλά.

Τότε ξεκουράσου καλά.

- Να περάσετε καλά, εντάξει; - Εντάξει.

- Πάω να πάρω την τσάντα μου. - Κι εγώ το αυτοκίνητο.

ΜΕΤΡΟ ΑΤΛΑΝΤΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΑΙΘΟΥΣΑ ΑΝΑΜΟΝΗΣ

Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΓΩΤΟΥ

ΟΡΧΗΣΤΡΑ

ΤΟ ΚΑΜΠΑΝΑΡΙΟ

ΜΥΣΤΙΚΟΙ ΚΗΠΟΙ

Είναι η Χάριετ!

Τι συνέβη; Είσαι καλά;

Δεν ξέρω.

Δεν ξέρω.

Άκου, πήγαινε βρες τον Τομά.

- Πρέπει να την πάμε σε γιατρό. - Εντάξει.

Ω, Θεέ μου.

Ω, Θεέ μου.

- Εσείς. - Η δεσποινίς Τζόνσον πρέπει να πάει στο νοσοκομείο.

Καλύτερα να με ακολουθήσετε στον γιατρό.

Συγγνώμη, κυρία.

Τελικά τους σταμάτησα μέσα στη νεροποντή.

Μπήκα πίσω. Ήταν ήδη νεκρή.

- Το ξέρει η νεαρή; - Ναι. Το ξέρει.

Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, πρόκειται για καρδιακή προσβολή.

- Η αυτοψία θα το επιβεβαιώσει αύριο. - Πότε υπολογίζετε να γίνει;

Μέσα στην αυριανή μέρα.

Ακούστε, σερίφη, υπάρχει κανένα ξενοδοχείο ή μοτέλ εδώ κοντά;

Φοβάμαι πως όχι, Δρ. Κάνινγκχαμ. Το κοντινότερο είναι 30 χιλιόμετρα μακριά.

Φαίνεστε να χρειάζεστε ένα ηρεμιστικό, δεσποινίς Κριστόφ.

Ευχαριστώ, γιατρέ.

Με συγχωρείτε.

Μόλις έχω νέα από τον γιατρό,

θα σας καλέσω στο σπίτι.

- Ευχαριστούμε, σερίφη. - Καληνύχτα.

Είσαι καλά;

Όχι, δεν είμαι καλά.

Θα σε πάμε σ' ένα ξενοδοχείο. Θα περάσεις τη νύχτα εκεί.

- Θα σου φέρω τις βαλίτσες σου αύριο. - Γιατί;

Δε νομίζεις ότι ήταν ατυχήματα, ε;

Όχι.

Κοίτα. Βρήκα ένα στο χέρι του Φιλίπ χθες βράδυ,

κι άλλο ένα δίπλα στη Χάριετ απόψε.

Δεν καταλαβαίνω.

Προσπαθείς να μου πεις ότι είναι βουντού;

Αυτό ακριβώς προσπαθώ να σου πω.

Δεν το πιστεύω.

Αυτό είναι βουντού!

Και είναι τόσο αληθινό όσο ο θάνατος του Φιλίπ και της Χάριετ.

Μα γιατί;

Ένα λεπτό. Θυμάσαι το γράμμα της Πωλίν;

Έλεγε... πώς το έλεγε;

"Οι εχθροί μου έχουν ηττηθεί, οι δικοί σας ίσως ακόμα κοιμούνται."

Αυτό είναι.

Οι εχθροί μας ξυπνούν.

Και δε φταίμε εμείς. Φταίει που είμαστε Κριστόφ!

Ω, Θεέ μου.

Τότε ας φύγουμε από εδώ. Ας την κάνουμε.

- Πρέπει να γυρίσω πίσω. - Τι εννοείς;

- Καταλαβαίνεις τι... - Άκουσέ με. Πρέπει να γυρίσω.

Πρέπει να μάθω ποιος είμαι.

Ξέρεις ποιος είσαι. Ξέρεις τους γονείς σου.

Ξέρεις τι τους συνέβη. Ξέρεις το όνομά σου.

Δεν ξέρω καν τι χρώμα είμαι.

Είναι τόσο σημαντικό αυτό;

Δεν είναι θέμα χρώματος. Το ξέρεις.

Είναι το να ξέρω.

Εντάξει, εντάξει.

Θα γυρίσουμε πίσω.

Θα γυρίσουμε πίσω.

Η τέχνη της μαγείας βουντού

Πού είναι; Πήρε τη Λορένα.

Μπορώ να τον σταματήσω.

Μην είστε τόσο σίγουρος.

Πού είναι;

Πες μου!

Θα σας δείξω. Αλλά πρέπει να μου υποσχεθείτε ότι θα την πάρετε απόψε.

Ελάτε.

Υπάρχει μια πόρτα στο βάθος.

Όχι.

Σας παρακαλώ.

Σταματήστε.

Όχι!

Η Λορένα είναι δική μου! Υπακούει μόνο εμένα!

- Ξύπνα! - Δε μπορείτε να την ξυπνήσετε.

Είναι δική μου. Εγώ τη διάλεξα.

Και σκότωσες τη Χάριετ και τον Φιλίπ.

Με εκπλήσσετε, Δρ Κάνινγκχαμ.

Δεν περίμενα τόση οξυδέρκεια

από κάποιον της τάξης σας.

Η μόρφωση είναι υπέροχο πράγμα, έτσι δεν είναι;

Βρίσκω τη δική σας ακόμα πιο αξιοσημείωτη.

Ναι. Η Πωλίν με δίδαξε καλά.

Κι όμως, κατέστρεψες την οικογένειά της.

Το αίμα έχει αραιώσει τώρα, είναι πιο αδύναμο.

Η Λορένα θα γλιτώσει.

- Γιατί; - Για γενιές ολόκληρες,

οι Πετεόν ζούσαν με προσοχή,

στην αφάνεια.

Οι δυνάμεις μας εξασθενημένες,

καταπιεσμένες από τους Κριστόφ.

Αλλά τώρα, χάρη στη Λορένα,

οι δυνάμεις των Κριστόφ θα γίνουν δικές μου!

Ένας κανονισμένος γάμος, αν θέλετε.

Κι εγώ;

Νομίζω θα με βρείτε λιγότερο ευάλωτο από τους άλλους.

Η άγνοιά τους τούς κατέστρεψε.

Αλλά εσείς, Δρ Κάνινγκχαμ, έχετε την ικανότητα να μαθαίνετε.

Όσο η Πωλίν Κριστόφ ζούσε,

ήσασταν προστατευμένος.

Τώρα, όμως, ο θάνατός σας θα με ευχαριστήσει.

Ξύπνα, Λορένα. Άνοιξε τα μάτια σου.

Ξύπνα, Λορένα!

Είναι εντάξει, Λορένα. Είναι εντάξει.

Θέλω να παραστείτε στον θρίαμβό μου.

Σήκω, Πωλίν Κριστόφ!

Ξύπνα από τον μακρύ σου ύπνο!

Εγώ, ο Τομά Πετεόν, σε διατάζω!

Έλα σ' εμένα!

Έλα σ' εμένα!

Άκου τη φωνή μου και σήκω!

Σήκω, Πωλίν Κριστόφ,

και έλα σ' εμένα!

Έλα σε μένα!

Άκου τη φωνή μου και σήκω!

Σε διατάζω να κάνεις ό,τι προστάζει η θέλησή μου!

Κοίτα τους απογόνους σου,

τους τελευταίους Κριστόφ!

Το κορίτσι είναι δικό μου. Δε θα σε αφήσω να την πληγώσεις.

Αλλά ο άνδρας, Πωλίν,

ο δισέγγονός σου...

Είναι καταραμένος.

Άγγιξέ τον.

Άγγιξέ τον.

Νιώσε τη ζεστή του σάρκα.

Σ' τον δίνω!

Πωλίν, ακούστε με!

Θεά Ερζουλί, σε καλώ, μητέρα του παρελθόντος.

Ανάστησε την ψυχή αυτού του πλάσματος.

- Πρέπει να με υπακούσεις! - Σε ικετεύω, Ερζουλί.

Και λόα Νταμπάλα, πατέρα όλων των Κριστόφ, προστάτευσέ μας!

Εγώ, ο Τομά Πετεόν, με τη δύναμη του Αντζελσού, το διατάζω!

Πρέπει να με υπακούσεις!

Είσαι πραγματικά ένας Κριστόφ.

- Τώρα το ξέρεις. - Έπρεπε να σιγουρευτώ.

Τι πάει να πει, να σιγουρευτείς;

Τι θέλεις;

Ένα κόκκαλο με το όνομα της μάνας σου γραμμένο πάνω;

Είναι το ελάττωμα των ανθρωπολόγων. Θέλουμε χειροπιαστές αποδείξεις.

Είμαι άνθρωπος του κόσμου τώρα. Έχω χρήματα, μπορώ...

Μπορείς τι;

Να, θα μπορέσω να εξερευνήσω αυτό το σπίτι. Να το μελετήσω.

Υπάρχουν ερωτήσεις που θα ήθελα να απαντηθούν, όπως

ποιος ήταν ο Τομά Πετεόν και γιατί.

Θα φοβόμουν να βρω τις απαντήσεις.

Θα φοβόμουν ακόμα και να κάνω τις ερωτήσεις.

Θέλω να ξεχάσω.

Θέλω να ξεχάσω ότι υπήρξε ποτέ ένα Βουνό του Κρανίου.

Αυτό θα είναι πολύ δύσκολο,

γιατί το μισό μέρος είναι δικό σου και θα είναι για πάντα.

Μην ξεχνάς ότι υπάρχει και κάποιος Άντριου Κάνινγκχαμ.

Δε θα μπορούσα να τον ξεχάσω ακόμα κι αν ήθελα.

Μη μείνεις εδώ μόνος.

Θα ανησυχώ για 'σένα.

Μείνε μαζί μου.

Δε μπορώ.

Καταλαβαίνω.

Υ π ό τ ι τ λ ο ι : Κ̷ Ο̷ Π̷ Α̷ Ν̷ Ο̷ Σ̷ [ T 4 V T_e_a_m ]