Original subtitles

Za chwilę będą tu książę Świdnówki i kasztelan z Pecimi.

Tak, jak miło się wypani. Nie wpuszczaj nikogo więcej.

Chcę mieć spokój.

Nie, ja w tej sukni też nie mogę oddychać.

To na nic tu jest za duszno.

Jeżeli źle się czujesz, to może wezwę ojca Eliasza. Nie trzeba. Przy

też tak było.

Jak sama będziesz przy nadziei, to się przekonasz.

Egle!

Masz coś dla mnie?

Świeże borówki, dobre na twoje dolegliwości.

Cudko, proszę cię, zostaw nas same.

Ojciec Wojciech już tu idzie.

Oj, to nie wypada, żeby oglądał takie porozrzucane suknie.

Egle, chodź, pomożesz mu.

Egle, dowiedziałaś się czegoś?

Oj, spokojna. Powiedz mi, czy Arunas tu jest? Nie pojechał na Litwę.

Miłościwa pani, brat Wojciech.

Prawda to jest ostrzyk.

Bartłomieju. Takie pismo.

Litery krzywe.

Tuakoslawę. Tu niewyraźne.

I to jest pismo najjaśniejszego pana, króla Polski.

Pyt.

Nie kłam?

Ile czasu na to miałeś?

Myślałem, że mogę ci zaufać. Panie, list do króla.

To idź za nim.

Nie można teraz, bo narada trwa.

To poczekaj, aż jest końce.

Panie kanclerzu.

Co znowu?

Goniec mi groził. I nie zatrzymałeś go?

Uciekł. Jak to uciekł?

Ilu was tam jest przy bramie?

Tylko nie mów, że tam jeden.

Idź do marszałka dworu, powiedz mu to, niech wzmocni strażę. A co z fitnem?

Nie twoje zmartwienie, idź już.

Przepisz to.

Dobrze? Bardzo dobrze.

Poznajcie prawdę, a prawda was wyzwoli.

Veritas znaczy prawda, libertas wolność.

Dlaczego wybrałeś akurat to zdanie?

Ponieważ, Pani, kiedy człowiek żyje w kłamstwie i kiedy stale coś ukrywa, nie

może być wolny.

A ty coś ukrywasz?

Ja staram się iść za Chrystusem.

Często boimy się prawdy o sobie, o innych i wtedy schodzimy z drogi

Przeczytaj to zdanie na najbliższe już się.

Na dworze wszyscy kłamią i mało tego, nawet bardzo dobrze na tym wychodzą.

Pani, najwyższy czas, żebyś powierzyła komuś swoje tajemnice, żebyś zaufała

Bogu.

Ciągle się spowiadam.

I nie odchodzisz spokojna.

Powtarzasz mi, że Bóg wie o mnie wszystko.

Pani, tu nie chodzi o Boga.

Chodzi o Ciebie.

Widzę, jak jest Ci ciężko.

Uwolnij się od tego dla swojego dobra.

Przede wszystkim dla dobra dziecka.

Ojciec uczył, że niezależność jest najważniejsza, a nasi kuzyni oddali hołd

Czechom, jeden po drugim.

Sprzedali wolność dla trochę spokoju.

Wujowie ciągle przekonują, że warto iść w ich ślady.

Kazimierz Bytomski jest dla nich wzorem.

Pobołują się na jego decyzję i mówią, że... Prawdy mi nie oszczędzaj.

Mówią, że korona czeska jest silna, a polska słaba, podzielona.

Luksemburczyk jest sprytny.

Śledzę do nich listy tytułując się królem Polski, a im się nawet nie chce

pomyśleć. A nie zauważyli, że to ja jestem królem Polski? A siedzą w tych

zamkach i każdy myśli tylko o sobie. Nie dostaniesz stambolko, masz moje słowo.

Kazimierzu, nie o moje księstwo tu chodzi.

Powinieneś odzyskać cały Śląsk.

Teraz powinieneś uderzyć.

Masz rozejem z Krzyżakami, pokój z Brademburgią. Idealny moment, żeby

zawód. Nie rozpocznę wojny z Czechami, nie teraz.

To co chcesz robić? Szukać sojuszników. To za mało.

Król Jan nie będzie rządził wiecznie.

W wojnie go teraz nie pokonam, ale kuzynów mogę sobie zjednać. I jak się

tym dowie?

Wiem, że to trudne. Bardzo trudne.

Być może utracimy tę ziemię na zawsze.

Ale muszę próbować wszystkiego.

Kazimierzu, jego ludzie są wszędzie.

Tak samo jak morduje moich posłańców, tak będzie mordował twoich ludzi.

Poczekajmy.

Nie zabijajcie.

Jestem zwykłym pielgrzymem.

Pielgrzymem?

A jutrz na konie? I tych dwóch?

Nie twoi ludzie?

Nic wam do tego.

Po co kłamiesz?

Myślisz, że nie odróżnię pielgrzyma od kupca? Kradą na tych drogach. Zabijam

litości. Zwłaszcza takich jak ja, obcych.

Litwin.

Witautas.

A ty, panie?

Daleko jedziesz?

Nie chcecie powiedzieć, bo jestem z Litwy.

Poznałem was dobrze.

W niewoli. Ja jestem tylko kupcem.

Jedziecie, panie, na Będzin? Ja do Bytomia, a potem do Wrocławia.

Kompania w podróży zawsze się przydaje.

Nie boisz się spać w lesie?

Kiedyś trzeba odpocząć.

Lepiej tu niż za Będzinem.

Tamto dopiero trzeba uważać. Gdzie? A wszędzie. Ale warto, panie, jakie targi

we Wrocławiu. Co tam kupię, sprzedam na samym Wawelu.

Kucharka Gabija zawsze weźmie ode mnie przyprawy w dobrej cenie.

Gabija? Znacie ją?

Kucharka królowej.

Wyrzucono ją z Wawelu.

Wiedziałeś?

Ty znasz czary i zaklęcia, prawda?

Nie dam się wciągnąć w żadne intrygi.

Potrzebuję pomocy.

Źle się czujesz?

Idź do Eliasza. Nasz drogę dowierzy.

Błagam.

Zostaw mnie. Chcesz zrobić komuś krzyw. Nie!

Nie.

Jasiek mnie nie chce, a ty znasz zaklęcia.

Dziwisz się?

Zdradziłaś swoją panią, a Jasiek to rycerz. Nie chcę takiej żony. To prawda.

Królowa mi kazała.

Co ja miałam zrobić? Jestem niewinna. Kazała mi.

Ty też nikogo nie masz.

Wiesz, jak ciężko jest kobiecie samej.

Chcesz zdobyć serce rycerza?

Czy tylko chcesz być dla mnie jak...

Gabija

całe życie służyła w kuchni. Tyle lat przy miłościwej pani.

Nie może być. Za co?

Powinieneś wiedzieć.

Jeżeli była ci tak bliska.

Skąd ma wiedzieć taki człowiek jak ja?

Ciągle w drodze, wszędzie obcy.

Mam tylko nadzieję, że się sama na Litwę nie wypuściła.

Pełno zbójców na traktach. A oni żadnej świętości nie znają. Nikogo nie

oszczędzą.

Skoro, jak mówisz, nawet na książęcych posłańców napadają.

O właśnie, tej kobiecie nie odpuszczą.

Biedna Gabi.

Trzeba mi prędko do Krakowa wracać.

A skąd wiesz, że na tych posłańców napadli? Tak coś po drodze mówią.

Żeby tylko posłańców.

Kupców z Rybnika wymordowali co do jednego.

Do komory celnej nawet nie dotrwali.

Rozbój za rozbojem.

Coraz ciężej z towarem jeździć.

Smutne, co mówisz.

A o tych kupcach z Rybnika to pewne?

Jak Tomasz celnik z Będzina coś powie, to znaczy, że pewne.

On, panie, wie o wszystkim, co tu się dzieje na drogach.

Wie albo nie wie. On wie.

Głupot by nie gadał, słuchop.

Zawsze na tle pomoże, przodem puści.

Potraktuje po ludzku. Zresztą, panie, sam się będziesz mógł przekonać.

się tu zjawi.

Zawsze się tu spotykamy.

Lubi sobie popić.

Zwłaszcza, gdy nie za swoje pije.

Wszystka grzywień dla Katarzyny.

Wymiana przy głazie za karczmą, przy drodze na miechów albo śmierć.

Mówiłem, że trzeba działać.

Albo ty atakujesz, albo atakują ciebie.

Biedna pani Pilecka, Bogu ducha winna.

Nie chodzi o nią, tylko o króla.

Ugniesz się?

Ile mamy czasu?

Do zachodu słońca.

Zabłowajcie Jaśka.

Wezwijcie pana Jana z Mersztyna. Prędko.

Kto to jest?

Porywacz, który pisze list do króla, a nie do rodziny?

Pewnie Pileska się pochwaliła, że jest z Wawelu.

Ciągle za dużo gada.

Zbigniewie, kto to mógł napisać?

Pełno błędów.

Inkaust z grudkami.

Tu rozmadane, brudne paluchy.

Musiałbym to napisać jakiś biedny klecha.

Zmusili go albo zapłacili.

Mogli kogoś przysłać. Byłoby prościej.

Może było ich niewielu.

I co teraz robisz?

Ulegniesz gardce porywaczy?

A ty co radzisz?

Bo jedno jest pewne, zabić bezbronną damę umie każdy.

Zbigniewie, powiedz podskarbie mu, żeby przygotował 300 grzywien.

Rzutka, gdzie jest segle?

Rzutka?

Jesteś taka smutna, pani.

Brat w ojcach coś powiedział?

Powiedz mi, czy ty nigdy nie kłamiesz?

Ja?

Ja nie umiem kłamat.

Tak mnie wychowaliście, ty pani i mój ojciec.

Nie umiałabym tak żyć.

A czemu pytasz?

Nie płaćmy, odbiję ją.

Pojedziesz z okupem.

Sam?

A jeśli to zasadzka?

Ojcze, podejdę ich.

I upewnię się, czy mają Katarzynę.

To wątpisz we mnie? Nie w ciebie nie wątpię. Tylko wątpię, czy pani Pilecka w

ogóle jeszcze żyje.

Trzeba opowiadamy się o tym królową Jadwigę. Nie.

Nie będę jej martwił.

Pojadę sam, tak jak każą.

Jeden człowiek.

Jak znajdę Katarzynę żywą, wtedy zapłacę.

Zbyt niebezpieczne.

Twój ojciec ma rację. Nie jedź sam, weź ludzi.

Jak ich zobaczą, to wtedy zabiją Katarzynę.

Kto to jest?

To pan z samego Wawelu. Nic nie mówiłeś, myślałem, że będziesz sam.

Będziesz musiał eginić słowko, może płacić. Tomaszu!

Dostaję znajomości. Schowaj to. Później się rozliczymy.

Niech będzie pochwalony. Witaj, panie. Piękny koń.

Tak się nim zachwycasz, jakby tu same szkapy ciągnęły.

To prawda, że do mojej komory częściej woły pociągowe przybywają.

Jeśli mogę coś radzić, trzeba będzie uważać za mostem.

Niczego cennego nie wiozę.

Czasy takie, że za Kubrak zabiją.

A co dopiero za takiego konia? W cenie są.

Może i racja.

Bądź nawet na książęcych gońców nie boją się napadać.

Słyszałeś coś o tym?

Panie, czego to ja nie słyszałem?

Litewski poczęstunek.

Najlepsze, co mam dla takich ważnych osobistości.

A mnie już czas.

Wiem, że litewskie gorzko wam smakuje, ale z serca zapraszam.

Na zgodę między nami.

I wypijmy zdrowie królowej. Przecież z Litwy jest, a na Wawelu.

A przed drogą warto się pośledzić. Mój dopiero zabędzi nam, a tam niechętnie

patrzą na obcych.

Ojcze, ja tylko na słowo.

Słyszałam, co królowa Anna czytała i jak ojciec mówił, że prawda jest ponad

wszystko inne.

A ojciec Eliasz zawsze mówi, że najważniejsze nie szkodzić.

To co jest ważniejsze?

Prawda czy nie szkodzić?

Prawda nie krzywdzi, zawsze jest dobra.

A jak może kogoś zabić?

Albo bardzo zasmucić?

Bóg, któremu służę, dodaje sił.

Zwłaszcza tym, którzy odważą wymówić prawdę.

A kłamstwo w dobrej wierze to grzech?

Bo ja... Egle, prawda jest zawsze dobrym wyborem. Zawsze.

Ale najważniejsza jest miłość.

A ty kochasz swoją panią.

Dlatego wiem, że twoje serce dobrze ci to radzi.

Lepiej, panie, nie mogliście trafić.

Kto może wiedzieć więcej ode mnie?

Karawana za karawaną, a jak mnie spytacie o wysokość cła, wszystko

ten przykład.

Mówiłeś coś o napadniętych gońcach, Tomaszu. Obaj jechali ze Świnicy.

No.

Taka dobra pamięć na pewno nas nie zawiedzie.

A kiedy to mogło być?

Już dawno. Po świętach Wielkiej Nocy.

Ludzie tyle gadają, że głowa puchnie.

Dobrze służysz królowi swoją ciężką pracą.

Czy za świdnicy, to nie wiem.

Ale gadali, że konie mieli dobre, drogie. I że jakieś listy wieźli,

złota. Ale to nie tutejszych zbójców sprawka. Gadali, że zabytomiem ich

Może tam ludzie będą coś wiedzieć. A kto gadał, pamiętasz?

Takich dwóch, co skóry slili. Nie, nie skóry. Jeden skóry, drugi agat. Piękny

kamień. Skąd byli? Z Rygnika?

Nie, Bytomia.

Nie jestem pewien.

Za skóry dziesięć grzywien pobrałem, a za Agacza znam nie.

Zawsze chętnie służę.

Weźcie na drogę.

Nasz lep nie gorszy od tutejszego.

Dziękuję, witał taśmę.

Z Bogiem. Za kilka zdrowasiek w lewo będzie droga na most.

Myślę, że się czuła jakoś tak.

Dziwnie mówi.

Usiedza ci.

Egle!

Czekałam na ciebie cały dzień. Jak mogłaś?

Wiem, wybacz pani. Powiedz mi, znalazłaś go?

Ja nie zniosę dłużej niepewności.

Czy Arunet tu jest?

Intuicja nie zawiodła królowej Jadwigi.

On wie, jak on elitę.

Gdzie jest pani Pilecka?

Najpierw wokół.

Najpierw, to muszę wiedzieć czy żyję.

Nie ty stawiasz żądania.

I spójrz w oczy.

Tym kogo chcesz zabić.