Original subtitles

Dziękuję.

Jestem chora.

Pomóżcie mnie.

Siadaj tu.

Powiedz, że już jesteśmy.

I kogo tu mamy?

To ja jestem.

Zlitujcie się. Ledwo żyję. Jestem tylko piętną wdową.

Jak się wiesz?

Biedne wdowy nie noszą takich celi. Bóg was skarży.

Zobaczcie, słuchaj, tak.

No nabi, nabi. Na co czekasz?

Panie, dajcie mi pić. Nie domagam. Może macie jakieś zioło.

To jakaś pomyłka.

Nieporozumienie. No na co ci stara, chora wdowa?

Widzę.

że masz posłuch u tych chłopców, którzy mnie porwali.

A wiem, że tylko ludzie silni duch mogą przewodzić innych.

I mądrzy.

Kim jesteś?

I dokąd jedziesz?

Dobrze mi tu zdobię, synu.

Ale czas na mnie.

Im dłużej tu jestem, tym trudniej mi będzie.

Znowu opuścił w te mury. To nie jest konieczne. Ale potrzebne, zwłaszcza

żonie. Pamiętasz, co Eliasz mówił?

Ta podróż może ci zaszkodzić. Och, Sącz, to nie jest koniec świata.

A ty nie musisz czekać, aż ktoś umrze, żeby mnie tam odwiedzić.

Wiesz, ile mam zajęć.

Przyjedź do Sącza na polowanie.

W naszych lasach jest mnóstwo niedźwiedzi.

A ja nie mogę teraz upuścić Wawelu, przecież dobrze to znasz.

Rozwiążę jedną sprawę, zaraz trzy kolejne. Wiem, wiem, ale czasami dobrze

spojrzeć na Wawel z daleka.

Wiele spraw lepiej widać.

O Boże, ratuj.

Nie wytrzyma.

Pomóżcie mi.

Przestań udawać, niewiasto, bo to żałosne.

Pomóżcie mi, albo zabijcie od razu. Nie wytrzyma. Daj jej pić.

Ty mi lepiej powiedz kobieto, ile za ciebie dadzą.

Tylko dobre słowo.

Mój mąż odszedł do pana, a dzieci no niewdzięczne. Cóż, sama jestem na

bez grosza przy duszy.

Czyli co?

Wartaś tyle, ile to, co masz na sobie.

Wypuśćcie mnie i znajcie kogoś zamożniejszego.

Pokaż ręce.

Biedna wdowo.

Prałaś ty kiedy sama bieliznę? Ale ja ręce nacieram serwakką na... Dosyć!

Koniec wymysłów.

Boksa.

Strzelaj.

Nie ma pani Katarzyny?

Nie widziałem jej w kaplicy, a nigdy nie opuszcza nabożeństwa.

Musiała pojechać w trawach rodziny.

Odwodziłam ją od tego, ale myślę, że niedługo wróci.

Pewnie stęskniła się za bliskimi.

A ty, Anno, nie tęsknisz za rodziną w Litwie?

Przywykłam, że są daleko.

No tak, ale przecież ciągle mamy od nich wiadomości.

Najlepsza wiadomość ostatnio to twoje lepsze zdrowie, matko.

To dzięki twojej opiece, Anno, pielęgnowałaś mnie jak dobra

Nie jestem już obca jak Samarytanka.

Wiem, ale modlę się codziennie. Proszę o łaski dla was obojka i o szczęśliwe

rozwiązanie.

Królowa Jadwiga, święta i zwycięska.

Rad jestem widzieć cię w dobrym zdrowiu.

Mikołaju, ale zmężniałeś.

Niech ci się przyjrzę. Wszystkich moich zalet nie widać, ale ujawnił mnie

zaopatrując królewskie piwnice.

Czym mogę służyć pani?

Dobrze pamiętam, zawsze piłaś tylko gorzkie dzieła.

Podejdź proszę.

Witaj.

Usiądź z nami razem do stołu proszę.

Wiecie, gdzie tkwi różnica pomiędzy posiłkiem przy polskim stole a przy

bolońskim? Chyba w przyprawach.

W dźwiękach tutaj słychać nawet muchę brzęczącą przy oknie.

A skoro o brzęczeniu nie myślałem, że to powiem, ale bez pani Pileckiej cicho

tu, jak w grobowcu.

Musisz się ustatkować, Mikołaju, pókiś młody.

Panna Hanna, jak to nie pamiętasz, która stęczyna?

Tak, tak, pamiętam. Ta, której uroda przeszkadzała wyjść za mąż.

Ale gdy za moją radą zaczęła stosować na policzki chleb namoczony w mleku, to po

roku była za mężną.

Kochana pani Pilecka. Zawsze można na nią liczyć, prawda?

Panełko Przemysiu, Trzemimiu, pij ze mną przełket.

Pobożny chrześcijanin nie bawi się w ten sposób.

Pobożny chrześcijanin wiesza tylko grzeszników.

Strzela tylko do innowierców.

A dzieci morduje tylko swoją drogą.

Dalej nie przypomniałaś sobie, skąd jesteś?

Za pilnie. A nie narażę moje dzieci.

Zobaczymy.

Skrępuj ją porządnie, żeby nie uciekła.

Niech posiedzi sama.

Dobrze jej zrobi, jak nie będzie miała do koku gębę otworzyć.

I żeby nikomu do łba nie przyszło dawać jej cokolwiek do jedzenia albo picia.

Niech skruszę je.

Jesteś niepoprawny, Mikołaj.

Nic dziwnego, że twój ojciec tak szybko posiwiał.

Pamiętasz synu?

Co wyprawiał Mikołaj, jak byliście mali? Pamiętam piwo z strogą i żarty z

biskupa Nankiera.

Cały rok mnie piekłem straszył.

Pokaż Nankiera.

No pokaż.

A kto na ziemi po krótkim przechodzi, bez wieńco słabym położy się w grobie,

tyle śladów zostawi po sobie, co dym w powietrzu.

Nie męczą cię te żarty?

Ależ skąd?

Bóg nam go wysłał.

Chyba na utropienie.

Co ty mówisz?

Przecież właśnie dzięki niemu wróciły tamte czasy, kiedy byliście mali.

Kiedy Władysław był przy mnie i wszystkie moje dzieci.

Może powinnaś się położyć.

Nic, nic, nic.

Anno, zobaczysz, będzie wam razem wykoło.

A pamiętasz, królowo, jak chciałaś mnie skrócić o głowę lub o inne członki?

Bo kiedyś nie znałeś miary, a język twój wstydł.

Chyba ci go przycieli w Bolonii.

Tak, wedle najnowszej mody. Przyzwoitości nie urągać, świętości nie

Ale w spokoju, nie zostawić nikogo. A ja jeszcze bym dodała i cnotę zachowywać

Mikołaju. Przede wszystkim, Bruno.

Znam ją od ośmiu lat.

I pierwszy raz widzę, jak się śmieje.

To nie zasługa Mikołaja, tylko twojej opieki.

To jak?

Powiesz skąd jesteś?

Dostaniesz cały udziec i kwartę piwa.

Z Grzymałów?

Nawet żadnych nie znam.

A to może z Siechów?

Włostowiców czy Spileckich?

Jest tych Spileckich.

Do diabła z nimi.

Przez takich jak oni.

Nie miałam czy dzieci wyżywić.

Przez Pileckich?

Dobrze. W takim razie zaczniemy od nich.

Pojedziesz z nami do Smolenia?

Boksa! Siok maj konie! Nie!

To małe dziecko.

Kobieta w ciąży.

A jednak.

Pani Pilecka.

Błagam.

Daj spokój mojej rodzinie. Masz dzieci.

Nie mam.

Ale jutro pojadę porozmawiać z twoimi.

I coś mi mówisz, że dobijemy targu.

Nie chrzepć mojej rodziny.

A kto mi zapłaci za ciebie?

Na Wawelu.

Szybciej ci dadzą, jak chcesz.

Na Wawelu?

Coś się stało?

Patrzę na kamienie, na których umarł mój ojciec.

Woda w Wiśle ma pewnie więcej smaku.

Ja tam wolę kwaśne mleko.

Zmienisz zdanie, jak dotrze piwo, które zamówiłem.

Jakie?

Wiem, gdzie jest najlepszy browar.

Jak spróbujesz, zmienisz zdanie.

Niestety na wino będzie trzeba trochę poczekać. No i więcej zapłacić.

A ty nie słyszałeś, że mamy oszczędzać na wszystkim?

Król Kazimierz zbiera na warownię. Warownię nie zbuduje za te grosze, które

na wino. Władysław myślał ciągle o wojnie. Kazimierz jest inny, zrozumiem.

obrażaj świętej pamięci króla Władysława.

Ale nie ma sensu obrażać się naprawdę.

A prawda jest taka, że Kazimierz winien zacząć myśleć jak gospodarz, nie jak

złojak. Jak gospodarz?

Jak kmieć na zagrodzie, który woli się upić, niż zabrać na zimę?

Nic nie rozumiesz.

Może nic nie rozumiem, bo nie jestem tak wielkim uczonym jak ty.

Ale jedno wiem na pewno.

Jak król oszczędza, to i nam potrzeba.

Już się nigdy nic nie zmieni.

Mam nadzieję, że to coś ważnego.

Kazimierzu, wybacz szczerość, ale Wawel przypomina klasztor, a nie zamek,

koleś.

Mikołaju, zajmij się swoimi sprawami.

Ale jak ja mam sprawować mój urząd, jak na nic nie ma pieniędzy?

U Pilecki w Smoleniu jest wytworni.

Tenczyński ma ponoć złotą wannę.

Spójrz na szaty biskupa Grota.

Czego chcesz?

Jeżeli nie będziesz dbał o swój dwór, będziesz stracił szacunek.

Przypomnij sobie historię o Złotym Cielcu. Jakbym słyszał królową Jadwigę.

Weźmierzun, idą nowe czasy.

Kościół też się zmienia.

Przestali w kółko gadać o śmierci, bo pojęli, że radość nie jest grzechem.

A co, myślisz, że jak będę miał kapitan ze złota, to będę lepiej rządził?

Czy w kapitanie, to nie wiem, ale po trunkach, które zamówiłem, na pewno.

Powiedz podkarywiemu, żeby nie żałował na lepsze piwo.

Kiedyś twój ojciec pokazywał nam, jak czyści miecze.

Pamiętasz, co wtedy mówił?

Nie oszczędzaj na broni.

A przed każdą bitwą sprawdź, która jest najskuteczniejsza.

Dwór to też oręż.

Trzeba o niego dbać jak o broń, aby śnił.

Dobrze, masz moją zgodę.

Ale tylko jeden raz.

Powinnaś, pani, odsunąć Helenę od dzieci.

Dlaczego? Ponieważ ma na nie zły wpływ. Tracą radość życia.

Uważajcie.

Helena, możesz odejść.

Chcemy do Egle.

Co nam po tym, że będziemy wiedziały, gdzie jest spiżarnia? Musimy nawrócić

egle. Nic wam nie wadzi nawracać egle i uczyć się pożytecznych zajęć z Heleną.

Ojcze, czy modlitwa nieważniejsza od uczenia worków z fasolą?

Modlitwa jest zawsze najważniejsza.

I oczywiście słowa matki też.

Widzisz, ojcze?

Taki się grzeczny zrobiłem.

Trochę nauk dobrze im zrobi.

Zmieniłeś się ostatnio, bracie Szymonie.

Częściej Cię widzę w kaplicy.

Pozostali bracia i tak patrzą na mnie jak na obcego.

W domu naszego ojca mieszkam wiele.

Mogę się przenieść.

Na Monte Cassino, na Monte Calvo, gdzie tylko wskażesz.

Kiedyś inaczej mówiłeś o Arunasie.

Arunasa już nie ma. Jest brat Szymon.

Pokorny i posłuszny.

A Twoje uczucia?

Przysięgam Ci, ojcze, tamtego człowieka już nie ma.

To wyjaśnij mi, co to jest?

No dziwnego, że Jasiek porzucił dwórkę.

Zatem, kiedy ten Jasiek pojechał znowu, to znaczy, kiedy tego Jaszka znowu

posłano... Dokąd?

A ja nie wiem, gdzie król by co ma swoich rycerzy.

Frau Zimmer żyje swoim życiem, a król swoim.

Ale ja widziałam, jak ta dziewczyna plącze nici.

Tak bardzo za nim tęskniła.

Nie wie nic, co można by sprzedać spiegom.

Zadłaj mi konia! Ale ja mówię wszystko jak na spowiedzi. Nie krzypć, moi

nie jedźcie do Smolenia.

Do Krakowa mamy bliżej.

Ktoś wie, że tu jestem.

Ktoś z Litwy.

Ryzykuję twoje życie i królowej.

Dlaczego wąż?

To znak szatana.

Nie. U nas na Litwie dobrze żyjemy z wężami. To dobry znak. Nie.

To nic dobrego.

Nie. Chodzi o drzewo. Mówiłem ci, że żyłem w lesie.

Chodzi o miejsce spotkania.

Kto ci to dał?

Znalazłem w kaplicy.

Proszę, powiedz.

A jeśli to zasadzka?

Wszystko w rękach pana.

Więc kto?

Kobieta udawała chorą.

To musi być ktoś z Litwy.

Zaręczyłem za ciebie, Szymonie.

Przysięgam, nie mam w tym nic wspólnego.

Ale pozwól mi to wyjaśnić, błagam.

Żeby wam tylko nic głupiego do głowy nie przyszło.

Jadę do naszego plebana.

Musi nam listę napisać.

Znajdź mi coś dla niego.

Miecz.

Dla klechy wtórniałeś.

Kielich daj jakiś, albo pierślin lepiej.

I coś dla gońca.

Dla gońca?

To nie pojedziesz sama na Wawel?

Mam inny plan.

Już się pomodliłam.

Babciu, poczytasz nam?

Ja jeszcze nie skończyłam.

Za chorych, proszę Cię, Panie. Za głodnych, proszę Cię, Panie. Za

Za Panią Katarzynę.

Powód za wszystkich. To już będzie u księżniczce.

I za niecierpliwych, proszę Cię, Panie. Amen. Amen.

Chodźcie.

Chodźcie.

Tak wielka miłość do zmarłego władcy ogarnęła nie tylko lud cały, ale i senat

możnych, że jedyne jego dziewczyny, której było na imię Wanda, powierzyli

po ojcu.

Babciu nam też powierzył rządy jak Wandzie? U nas korony dziedziczy się z

na syna.

To jak Wanda mogła rządzić?

Nie było jej łatwo, ale jakoś poradziła sobie, bo była mądrą i dobrą władczynią.

I tak dalece przewyższała wszystkich zarówno piękną postacią, jak i powabem

wdzięków, że sądziłbyś, iż natura obdarzając ją nie hojna, lecz rozrzucna

Babciu zostaniesz z nami na zawsze.

Egle. Nie do wiary, Arunasie.

Naprawdę jej zagrażasz.

Jak mnie znalazłaś?

Znowu używałaś tych swoich czarów.

Równym wystarczył.

Gdzie miałbyś się schować?

W Krakowie za blisko, w innym mieście za daleko. I kto by cię przyjął?

Chociażbyś nie poszedł do żadnej kobiety.

Ktoś jeszcze wie? Mów.

Wyjedź stąd.

Jak ktoś cię znajdzie, ona straci wszystko.

Nigdy do tego nie dopuszczę.

Szukają Arunasa. Ale go nie znajdą, bo on już nie żyje. I przekaż jej to.

Nie będę jej okłamywać. Nie skłamiesz.

Jego już nie ma.

A ja jestem brat Szymon.

Kto ci uwierzy?

Zagrażasz jej.

Modlę się za nią każdego dnia.

Ona spodziewa się dziecka.

Zasługuje na spokój. Egle.

Powiedz jej, że nie żyje.