Original subtitles

Modlitwa i leki dobrze działają razem.

Gdy braknie ziół, przyślę powięcej.

Podziękuj ojcze braciom za modlitwę.

Nie przestaniemy prosić o zdrowie królowym.

A za duszę księżnej Kunegundy odprawimy msze święte gregoriańskie.

Najjaśniejszy panie, przekonałeś się chyba, że nie ukrywamy nikogo.

Wam, ojcze, ufam.

Przyjmujemy tylko tych, którzy przybyli z miłości do Boga.

Gdyby się jednak zdarzyło, że przybędzie tu ktoś obcy, ślijcie posłańca na

Wawel. Nie ma powodu do niepokoju.

Modlę się za księdza biskupa, by nie zarażał wszystkich swoimi obawami.

Złóżcie to na ofiarę w naszym imieniu.

Jedźcie z Bogiem.

Ojciec Eliasz mówi, że ta chwila przebudzenia to były resztki jej sił.

Że śmierć stoi już blisko. Nie wdydaj śmierci na głos, bo przyjdzie.

A dusza też wszystko słyszy, nawet jak tak leży bez płucia.

Tak się cieszyłam, że tu ze mną przyszła, że dała się położyć.

Miałam nadzieję, że już będzie lepiej.

Potrzeba czasu.

Spójrz.

Oczy ma otwarte, a wydają się, jakby były martwe.

Pójdę po korzeń białej szały.

Zapalę jej okadzę. Może tutaj jest za dużo trudnych wspomnień.

Nie.

Królowa by się na to nie zgodziła.

Trzeba jej pomóc, ale w zgodzie z Pismem Świętym.

Troszczysz się o nią jak córka, a ona nigdy nie była dla ciebie jak matka.

Zawsze była najpierw królową, matką później.

Nie masz już żalu?

Dzięki niej jestem teraz królową. Mam nie okazywać jej wdzięczności.

Zapomniałaś już o liście Katarzyny?

Egle, przestań ją trzyć.

Ona tu leży chora, nic nie zrobi.

Jesteś pewna?

Sługa sług Bożych. Proszę, dalej.

Zaiste godnym jest, abyśmy my,

którym powierzono stery kościołów, czuwali nieustannie

nad ich wolnością. Dzywam niniejszym do pobrania

sześciolecia.

dziesięciny na rzecz wyprawy krzyżowej.

Dlaczego się złości, złoju?

Bo to kolejny podatek. Wiesz, co to znaczy? Udział w wyprawie.

Przecież co zaszczyt? Sam chciałbym zobaczyć ziemię świętą, bo i nie?

Jak mamy zbierać na wojnę z krzyżakami, kiedy podnosimy podatek dla papieża?

Ale zakończą przecież nasi bracia, chrześcijanie.

Moglibyśmy razem z nimi ramię w ramię iść w nieznane.

Zdobywać nowe krainy.

Nawracać barbarzyńskie plemiona?

A gdyby to nam było dane odzyskać Ziemię Świętą?

Wyzwolić Jerozolimę? Choć raz mnie wysłuchaj i postaraj się zrozumieć.

Jerozolima daleko, a krzyżacy stoją u naszych bram. Ale przecież mamy z nimi

pokój. To trochę.

A będę pierwszym urzędnikiem, którego wyrzucę za głupotę.

Tym razem biskup przesadzi mnie.

Złożę na niego tkankę do papieru.

Czekaj, a może ma trochę racji w tych swoich podejrzeniach.

Sprawa, z którą przyjechałem, nie ma jak dotąd wyjaśnienia. I na to przyjdzie

czas. To, że nie ma szpiega w opactwie, nie znaczy, że nie ma go wcale.

Wciąż nie wiemy, dlaczego moi ludzie tutaj nie dotarli.

Nic mi tylko nie. Nie mieli złota, nie mieli kosztownych strojów.

Zniknęli jeden po drugim, jakby czartik gdzie pochwycił. Jesteś ich pewny.

Zaraz po śmierci matki posłałem do was apeczkę.

Doskonały szermierz. Jeździł, jakby się w siodle urodził. Sam...

Sam

pojechał, bo na dwór szybciej dotrzeć w pojedynkę.

Wyczekiwaliśmy twojego orszaku i nic.

To ruszyłem na pogrzeb do Wittenbergi, a już z drugiej posłałem niczkę.

Niczko, ten co z oszczepem jeździł. Tak, ten.

Oszczepem władał jak nikt i dostał najlepszego konia na drogę.

Raz, dwa powinni tutaj być i przypadni.

Jak kamień w wodę.

Może to jednak zwykli rabusie.

Samotnych jeźdźców umieli pojmać, a was się bali.

Kazimierz, a jeśli to część planu Luksemburczyka, mordowanie gońców?

Chcę na to rozdzielić.

Laudetur.

Secula seculorum, amen.

Wybacz, księże biskupie, że tak długo kazałem na siebie czekać.

Nie tłumacz się, bracie. To ja mam prośbę. A raczej potrzebna mi twoja

Moja?

Ja jestem tylko zwykłym sługą Bożym. Gdzie mnie do księdza biskupa?

Mnie nie uczył Calderini. O, dawne czasy.

Spójrz, bracie, na to.

Kolejny podatek?

Kraj biedny, zniszczony wojną. Wdów i sierot więcej niż chłopów na polach.

Król chce...

Budować zamki. Papież chce ruszyć do Ziemi Świętej, a u mnie w diecezji

na chleb.

Sześć lat.

Więcej mówisz z ludźmi. Jakie słowa do nich trafią? Jak przekazać wiernym,

żeby oddawali jeszcze więcej?

A może ksiądz biskup nie docenia wiernych?

Zna naprawdę wielu, którzy z radością dzielą się z kościołem.

Tylko ukrywasz się przede mną.

Ledwo założyli mi koronę na głowę, aby za nie mogłaś.

Tyle przeszłaś.

Tyle zła pokonałaś.

Teraz.

Kiedy tak bardzo potrzebuję Cię, kiedy potrzebuję Twojej pomocy, kiedy

potrzebuję Twojej rady.

Jak możesz mi to robić?

Jesteś, Egle?

Czy kunegunda nie dokucza lżbietce? Znowu słyszałam, jak się kłócą.

Poszły z cudką na spacer.

Przy Jolencie zachowują się inaczej.

Egle, mam pomysł.

Chyba wiem, jak się pozbyć Katarzyny.

Nie da się łatwo odprawić.

Zwłaszcza, że dostała zadanie wyznaczone przez królową. Właśnie.

Wiesz, co zrobimy?

Pomożemy jej.

W czym?

Pomożemy jej znaleźć Arunata.

Pojedziesz z misją.

Nikt nie może się dowiedzieć dokąd ani po co. Ani cudka, ani nimierza, nikt.

Panie, wiesz, że możesz mi powierzyć każdą wiadomość.

Tym razem ty je zdobędziesz dla nas. Trzeba się dowiedzieć, kto zabił moich

gońców. Ale nikt nie może podejrzewać, że działasz z mojego polecenia.

Graj znużonego rycerza.

Pytaj od niechcenia, niby przypadkiem.

Udawaj, że szukasz rozrywki. Może i zwady?

Płać za trunki, schlebiaj, a sam?

Słuchaj.

Przede wszystkim słuchaj. Omijaj damki i kasztelanie. Idź między ludzi.

Na jarmarki, zachodź do łaźni, do karczmy.

W karczmie wiedza mocno podlana piwem.

W każdej plotce znajdziesz ziarno prawdy.

Wiem, że to niebezpieczna misja.

Powiedzcie tylko, dokąd mam jechać. Do Świdnicy? Do Świdnicy ręczę. To na Wawel

nie dotarli. Gdyby zabili ich w Krakowie, wiedziałbym o tym. Rozpytam

ruszę tą samą drogą.

Dość już dostałem. Weź.

Chcę się dowiedzieć, kto mnie chciał skłócić z Wolkiem.

Płać tym, z których potem może być pożytek.

A wyruszaj jeszcze dziś.

Śmiem prosić tylko jedno.

Królu, miej baczenie na moją cudkę.

O nią nie musisz się martwić.

Najgłupszy sposób, jaki widziała.

Naprawdę?

Tak mało zarabiasz, że musisz oszczędzać ćwierć paznokcia na kupku piwa? A wam

co do tego?

Mogłaby tu pracować, odbili.

Nie musisz mi robić tej przyjemności.

Za to mogłabyś tam wyjść. Już! Umiem wiele.

Pracowała w kuchni na Wawelu.

Gotuję potrawy z miejsc wszelakich. Kasie, kapusty, pierogi. Wypiekam

Na Wawelu, bo uwierzę.

Dałaby ci dokument, ale i...

Czytać nie umiesz. A ty umiesz?

Baba w kuchni.

Mleko się kisi, a śmietana kwasieje, jak baba miesza w garze podczas pełni

księżyca. Jak kto każe gotować po nocy, to albo jedzenie ma stare, to i kwaśne,

albo trucizna dodaje.

I ukryć to chce.

Spróbuj.

Nie trucizna. Rusz tym, co masz nad oczami. Chcę dostać z ciebie roboty. Po

miała by się próbować?

Mam ci pracę na kilka dni.

Zawikt i dach nad głową, a bo widać, żeś prosto z drogi.

Mam darmo robić?

Wolne żarty. Na początek tylko tak.

Bierzesz czy nie?

Pomyśleć muszę.

Miodu nalejcie.

Do dobrego.

Ja sama napoję moją panią i zostanę przy niej. Nie ma potrzeby. My zegle

czuwamy. Ale skoro mówię, że chcę zostać, zegle przy mojej teściowej, to

zostaniemy. Mamy też sprawy do omówienia, które nie są przeznaczone dla

usz.

Egle moje serce tak tęskni.

Co noc widzę go u bram w awelu, jak stoi.

Jak myślisz, gdzie on teraz jest?

Podobno znalazł zajęcie w baranowie sandomierskim.

Najął się do pomocy przy handlu zbożem.

Jest cały zdrowy?

Tak jak i ty, pani.

Na sny nie ma rady, ale pamiętaj...

Pod żadnym pozorem nie wolno ci o nim mówić.

To jak będzie?

Zapłacisz. To będziesz mieć najlepsze jedzenie. Nie zapłacisz. Nikt tu po

Prudno kasza wstrętna. Do miodu wody dolewasz.

To wszystko przez wesołków.

Trzech jedzą za dwudziestu. A ile piją?

Nic bym nie załamił, jakbym nie oszczelcał. Zdecyduj się.

Nie opłaca mi się.

Sam mówisz, że każdy grosz się przyda. Zobaczysz, jak wiele zarobisz. Wiele

dyskasz, nikt nie stracisz.

To cię szkodzi.

Krótka próba.

Jak witał to z pomnie przyjaciel... Witał też?

Kupiec? Tak.

Było od razu tak mówić. No chodź, chodź do kuchni. Chodź, chodź, chodź, chodź.

Chodź, chodź, chodź, chodź.

Miód przynieś, byle lipowy. Kiedy ja teraz mam pakować panią Katarzynę?

Pakować? Miałam nie mówić.

Pakować.

Czyli to działało. To była przednia myśl.

Tak.

Teraz możemy spokojnie szukać Arunasa.

Tylko gdzie?

Jakoś opusty.

Jak tak dalej pójdzie, to trzeba będzie dać pomoc do kuchni. Oj, zdaje mi się,

że tobie nikogo nie trzeba.

No masz.

To jak ci na imię?

Gabija. A, to ładnie.

Dobre, poszyczkowe.

Sworzeczko.

My tu gadamy, a w piecu kolor się pali.

Wy z Wawelu?

Daleko jedziecie?

Daleko. Do Kadisza.

Tego miodu popróbujcie.

Najmocniejszy.

Gabina!

Gabina! Gabina!

Powiedz dostojnemu panu, czym go możemy uradzić.

Zupy już nie ma.

Kolacz jest. Ale przypalony. Piwotniki.

Czad nie wykatujesz.

To można go odnaleźć.

dopóki nie pomówisz we mną.

Jak wyszaluję kocioł i podprzętam kuchnię, możemy porozmawiać, ale nie

A gwizdaj!

Piękna figurka.

Ano, piękna.

Mówią, że wasze ptaszki pojechały z kupcami aż na Węgry.

Pojechały. Powinni szować.

Wy z Krakowa, a wasze figurki ruszyły w świat.

A nie z Krakowa, tylko z Księstwa Racibórskiego.

Nie może być, a skąd?

A co wam do tego?

Na jarmarki jeździcie.

Nie boicie się rozbojów?

Ja się boję tylko wiedzy.

A jak chcecie wiedzieć coś o zbojcach, to moje ciotaczne ciągle dzieci nimi

straszą. Zapytajcie.

Siedzi w memunie i ciągle się wszystkiego boi.

Ale co ja wam o tym będę opowiadała?

Tego wezmę.

Ile?

Dużo.

O,

tarnina. U nas na Litwie suszycie owoce, a potem daje temu, kto chory z

przejedzenia. A u nas w Polsce owoce tarniny zbierają dopiero po pierwszych

przymrozkach.

Nie wcześniej.

Gabio.

Gabio!

Sławik.

Sławik.

Nigdy ci nie powiedziałem, jak bardzo cię podziwiam.

Chcę zrobić coś wyjątkowego w twojej intencji.

Żeby ci pokazać, jak bardzo cię kocham.

Jak nikogo na świecie.

Królu?