Original subtitles

Skąd pewność, że twoich końców zabili ludzie Luksemburczyka? Nie mamy dowodów

to, że zabili ich Czesi.

Mam to.

Julian wydał pozwolenie na przejazd karawany ze śledziami przez wcięstwo

świdnickie. Bez mojej wiedzy.

Nie możesz znieść, że nie zdążyłem mu hołdu.

Wsi wstyd, niech go odjadą.

I wciąż używa mojego tytułu. Rex Polonie, król Polski. Bałkomarat, nie

powinniśmy zareagować. Ma tytuł, to go używa. Wiesz, że dostałem koronowany,

ma prawa. Ale wiesz, że ma.

Niestety, tak być nie może i ja to zmienię. Musisz mi pomóc. Tam nie dam

walczyć i z Czechami, i z Brandenburgią. Czego chcesz? Ojciec Eliasz.

Coś z matką?

Kazimierz!

Królu, czy... A teraz?

Jak biel.

Przez to mniej czujny.

Piąże bolko.

Laudatur. Co tak roztwierdziło króla?

Wezwali go do matki. Chyba koniec bliski.

I jeszcze to.

Potwierdziły się moje najgorsze obawy.

Jan ma zakłóceń na moje księstwo.

Nadziewa je szpiegami, gońców morduje. Jeszcze uważa, że ma do tego prawo.

Wszyscy wokół ciebie złożyli już hołd lenny Czechom.

Liczyłem, że Kazimierz mnie wesprze.

Ale on, jak widać, ma ważniejsze sprawy do roboty.

Książę, jak wierznie pochwalam, rozejmu z krzyżakami.

Ale przynajmniej mamy więcej sił do walki na południu.

Tylko jak długo, Kazimierz, chcę jeszcze zwlekać?

Póki trwają zbiory, możesz się czuć bezpiecznie.

Jedno wiemy o Czechach.

Zanim ruszą po cudze dobra, dobrze zadbają o własne. No nie byłbym tego

Jeżeli biskupie, dokąd...

Mojemu mężowi też przed śmiercią upuszczano krew i nie pomogło.

To jedyna metoda, żeby pozbyć się z ciała żółci, która zatruwa organizm.

Więc dlaczego to nie pomaga?

Ciepliwość pomaga.

Co będzie, jeśli nie zacznie jeść?

Eliaszu!

Nie opuszcz mnie, matko.

O, ksiądz biskup.

Laudatur, Jezus Chrystus.

Secle seculorum.

Jak się czuje królowa Jadwiga?

Nie widać niestety poprawy. Będę wspierał modlitwą twoje starania, żeby

uzdrowić.

Ojcze Marku, pomódl się z księdzem biskupem. Ja zaraz

przyjdę.

Przybyliście bracie z Tyńca.

Tak, panie.

Podobno jest wśród was wyjątkowo uzdolnionym mnich z Monte Cassino.

Podobno jest nieprzeciętnym zielarzem i skrybą.

Tylu nas.

Ale kto z braci najzdolniejszych w pisaniu, w zielarstwie, to trzeba opata

spytać.

Czekają na nas.

że ukrywają w klasztorze zbiega lub szpiega czeskiego. W klasztorze? Tak.

Pojedziesz tam i wszystkiego się dowiesz.

Na drogach jest tak niebezpiecznie, wujo.

Święty Judo, daj mi cierpliwość.

Gdyby wiadomość o śmierci Kunegundy została ją tu, przy rodzinie, trzeba

inaczej zawiadomić.

Nie obwiniaj się.

Powinienem był ją tu zatrzymać.

Miała prawo wyjechać, nie zmienisz tego.

A zadręczaniem się nie pomoże. Co to mam robić?

Moja sypialnia wygląda prawie tak samo, jak wtedy, kiedy ona tu mieszkała.

Może kiedy poczuje się jak dawniej, w domu z rodziną, w swojej sypialni, wróci

jej chęć do życia.

Przyprowadzę dwie sły.

Zawsze tu stał, prawda?

Na pewno poczuje się lepiej, kiedy będzie miała wokół siebie znajome

Oddajesz jej swoją komnatę?

Już zapomniałaś o liście, o intrygach?

Wybaczasz tak łatwo, że suka Runasa?

Egle, to nie ma teraz znaczenia.

Wiesz, co będzie, jak odzyska siły i go znajdzie?

Oskarżyła mnie o zdradę i przegrała. Jestem niewinna.

A jeśli on powie, że się kochacie?

Jak na torturach wymuszą na nim weznania, że byliście razem. Ten

nigdy mnie nie zdradzi. Gdy wyłupią mu oczy i...

Gdy

wyłupią mu oczy i przypalą żelazem, powie, co będą chcieli. A Jadwiga chce

ciebie pozbyć.

Urodzę syna i nikt nie będzie wracał do tamtej sprawy.

Nikt nie powie złego słowa przeciwko mnie.

A jeśli to będzie trzecia córka?

Odkąd jesteś w stanie błogosławionym, zdajesz się w ogóle nie używać rozumu.

Miarkuj się, Egle.

Jeśli nie dasz królestwu dziedzica, a w nas może im być potrzebny, dzięki niemu

mogą oskarżyć cię o zdradę, odesłać na Litwę i dać Kazimierzowi nową młodszą

żonę, która urodzi mu syna.

To co?

Mam dobić matkę własnego męża jak jakieś chore zwierzę?

Królu mój.

Przestań ze mną chodzić.

Pozwól mi być twoim cieniem. Już to nie do rzeczna.

Ja nie mogę zapomnieć tamtej nocy. Nic się wtedy nie wydarzyło. A kto się nie

wydarzyło? Odejdź!

Bo cię odprawię z dworu.

Otaczają nas wrogowie.

Dlatego zaczynamy budować pierścień zamków.

Ale zanim staną te warowne zamki, Czesi i Krzyżacy nas zaatakują. Zaczynamy od

południa. Pierwszy będzie zamek w Będzinie, przy moście na Przemszy.

Nie lepiej wzmocnić ziemne wały?

Będziemy stawiać murowane.

Królu, zostaw budowanie zamków na lepsze czasy.

Silne państwo musi mieć warownię.

Ja nie mam nic przeciwko warowniom, ale tym razem muszę zgodzić się z biskupem.

Musimy wesprzeć Bolka.

Bo na Śląsku jedynie księstwo świdnickie zostało wierne koronie. Nie będę nic

czynił pochopnie.

Trzeba nam pokoju, by się wzmocnić.

A skąd na to wziąć pieniądze?

Nie stać nas na wojnę o Pomorze. Ciągle to słyszę. Podskarbi lamentuję każdego

dnia. Nie stać nas na zbudowanie jednego zamku, a co dopiero na pierścień zamku.

Nie trzeba znać żony. Nie stać się na budowę.

A Kościół nie może nam pomóc?

Daj mi znak, królowo, że słyszysz.

Nie wiem, co robi.

Gabi jej już odesłano, a ta wiedźma Egle niczego nie powie.

Gdzie mam szukać?

Królowo, ty na pewno byś wiedziała.

Katarzyno, pomóż mi.

Zaprowadzimy królową do jej dawnej sypialni. Przecież nie zrobi kroku.

Pani, chodź ze mną. Ojciec Eliasz nakazał, żeby królowa miała spokój.

Czy to nie zaszkodzi miłościwej pani?

Miłościwa pani nie jest chora, tylko jej dusza cierpi.

Ty wstajesz?

Nasze modlitwy zostały wysłuchane.

Pomóż, pomóż Katarzyno. A przyjrzyj na mnie królowo.

Henryk? Probus chciał zrobić to, co ty, królu. Jak skończył?

Rozdziszczą on swą królowi?

Henryk wygrał spór z biskupem Tomaszem.

Ale skoro kościołowi sprawy kraju są obojętne, to poradzimy sobie bez jego

pomocy.

Niby jak?

Podniesiemy podatki.

Dla wszystkich.

Z wyjątkiem kościoła.

Siedem groszy od łana, a nie jak dotychczas było cztery. Marszałku.

Będziesz zdawał sprawy z budowy zamków. Z nasz najlepszych budowniczych.

Zaczniemy od tego w Będzinie.

Po co ci nasze rady, skoro i tak robisz co chcesz? Będź jak postanowiłem!

A później?

Później zmienimy prawo.

Po co zmieniać prawo?

Nauczmy ludzi go przestrzegać.

Mamy inne prawa w Małopolsce, inne w Wielkopolsce. Tak dłużej być nie może.

Za te same zbrodnie muszą być takie same kary.

Twoja warownia, król.

Chodźcie, pozwólcie jej chociaż usiąść.

Katarzyno, przynieś wino z Węgier, to od Elżbiet.

Matko, spójrz.

Pamiętasz relikwię świętej Jadwigi?

Zobacz.

Babcia, babcia!

Babciu,

to ja, Kundzia.

Urodzimy się razem do świętej Jodwilii, jak dawniej?

Żebyś tak zdechła za to, że mi życie zmarnowałaś.

Za ciebie ja się nie wina.

Ja twój syn pocieszę.

w noc święta jest.

Boże, to ja urodzę cię w łukach.

Babcia!

Umarła! Helena, zabierz się stąd!

Biskup wypytywał mnie o Michał z Monte Cassino.

Co mu powiedziałeś?

Nie zdradziłem brata Shimona, ale... Powiedz, kim on jest.

Jednak z nas.

Tyle powinno ci wystarczyć.

Ktoś tu jedzie.

Chyba od strony Krakowa.

Ty nie musisz się bać.

Ale duchy, za którymi gonisz, zaprowadzą cię w niebezpieczne miejsca.

Lepiej się tym nie chwal.

Bo skończysz wyźle z kamieniem u szyi.

Witków chce zamówić przepytanie antyfonarza. Podobno brat z Monte

sobie w tym względzie równych. No bardzo mnie przekro, ale już wyjechał.

Kiedy? Dokąd?

Do Padwy.

Ale jak tylko wróci, to dam znać biskupowi.

Czyli niepotrzebnie się trudziłem.

Ten to kto?

Ten przy kapuście?

Nie, ten przy ziołach.

To brat Szymon. Ale on nie zajmuje się pisaniem, tylko ogrodem.

Dobrze, pora wracać.

Mówią, że na drogach więcej zbójców niż kamieni.

Lepiej dotrzeć do celu, nim zapadnie zmrok.

Ojciec powierzył mi ten kraj i ludzi.

To ważniejsze niż biskupie Dąsy.

Miłościwy panie, pana Mikoła Jeligenza.

Nie mam więc zaszczytu się przedstawić, ale służba tobie, panie, mi to

wynagrodzi.

Co się tak bawi?

Ciągle mam przed oczami...

Wesołków, którzy w Krakowie pokazują farsę o biskupie Izbuju.

Coś pysznego.

Daleko im oczywiście do weneckich komediantów.

Zapomniałeś, jak wygląda kasza? Zostawcie nas samych.

Obejmiesz urząd bez zwłok.

Jestem do Twojej dyspozycji, panie.

Choćby od nowego miesiąca.

Dopiero za dwie niedziele?

Muszę znaleźć porządnego krawca.

Kupić konia, najlepiej białego, żeby pasował do złotego siodła.

Masz złote siodło?

Zamówię, sprawdzę.

Dwór musi dawać przykład.

Jeżeli zaczniemy chodzić w niegodnych strojach, jeździć na byle jakich

co ludzie pomyślą?

Na Wawelu nigdy nie było przepychu. Ale ja nie mówię o przepychu, tylko o tym,

co konieczne.

Dlatego potrzebuję dostawać więcej pieniędzy, niż otrzymywał mój ojciec. Ja

wiem, że wojny ogłosiły królewski skarbiec, ale to ważne, żeby posłowie z

stron, dworzanie i mieszczanie, słowem wszyscy wiedzieli, że jesteśmy potęgą.

Koń, siodło, stroje.

Bez tego ani rósł.

Więcej niż swojemu ojcu ci nie dam.

Królów. Przemyśl, czy podobasz urzędowi.

To zaszczyt, nie łaska.

Źle mnie zrozumiałeś. Co prawdy?

Mogę zrezygnować z konia.

Przemyślałem sprawę. Dostaniesz połowę tego, co twój ojciec i ani grosza

Chcesz mnie wskazać na śmierć głodową? Obiecałem twojej matce, że cię przyjmę,

ale skoro nie chcesz... Biskup Grot ma dziesięciu kuzynów na twoje miejsce.

A ilu z nich studiowało w Bolonii?

Nie znają języków, nie mają obycia.

Panie, służba dla naszego kraju jest cenniejsza niż li wszystkie stroje czy

konie. Ale zrozumiałeś... Ani.

Grosza więcej.

Służba dla ciebie, panie, będzie dla mnie zaszczytem.

Jutro zaczynasz.

Pojutrzni zgłoś się do marszałka dworu.

Uśmiecie.

O co będziecie prosić wierząc, otrzymacie.

Przyniosłam wino.

Wino z Węgier.

Od twojej córki Elżbiety.

Nie wiem, co jeszcze mogę uczynić.

Jest jeden dziwny w nich.

Inaczej się zachowuje niż reszta, tak zerkam i się do czego nie widać.

Wiedziałem.

No, jeżeli jest zbiegiem...

To raczej od króla Jana.

Króżacy nie wprowadziliby swojego człowieka do benedyktu.

Chyba, że prawdę burczycy.

Nikomu ani słowa.

Zrozumiano? Oczywiście, ale co dalej?

Poproś księcia Świdnickiego, żeby przyszedł do mojej kancelarii.

Powiedz, że chodzi o jego gońców i że to sprawa niecierpiąca zwłoki.

I z nikim nie rozmawiaj po drodze.

Zrozumiano?

Połóżcie na łóżku.

Szczerbiec po lewej, a korona po prawej stronie.

by walczyłaś z królem Władysławem Koronę.

Nigdy się nie poddawałaś.

Pamiętasz, jak broniłaś Wawelu? Jak ukrywałaś się z dziećmi w przybraniu

mieszczki?

Nie możesz się teraz poddać jakiejś potrzebna Kazimierzowi

w Polsce.

Podajcie puchar.

Jak ty tego dokonałaś?

Nasze

modlitwy

zostały wysłuchane.

O co chodzi?

Musimy porozmawiać.

Podobno wiesz coś o moich gońcach.

Obawiam się, że miałeś rację, książę.

Pozwoliliśmy na to, żeby po królestwie panoszyli się szpiedzy z Pragi.

Czują się bezkarnie, jakby byli u siebie.

Do rzeczy, biskupie.

Najpierw widziałem go w Krakowie.

Jestem pewny, że to rycerz w habicie, nie żaden benedyktyn.

Bylem nich nie trzyma tak broni. Nie wmówisz mi, że król Jan ukrywa szpiegów

klasztorach. Gdybym miał wysłać swoich ludzi do Czech, też ubrałbym ich w

habity.

To mówi dostojnik kościoła.

Nie każdy, kto nosi habit, jest sługą pana.

Wyślimy więc ludzi do Tyńca. Nie potrzeba. Ale musimy mieć pewność. Nie

ich wysyłać.

Sam tam pojadę.