Original subtitles

Mówi, że przybył ze Tmolenia. Czeka w sieni. Przyprowadź go tu.

Wiesz, nie pani go zna?

A wiadomość świekra pani mówiła, że pilnatom pędził i dziś nazad pojedę.

odejść?

Nie jesteś ze Smolenia. Ktoś jest?

Królowa Jadwiga prosi, żebyście przyjechali, pani, ale tak by nikt o tym

wiedział. Królowa kazała ci mówić, że jesteś z moich stron. Nie inaczej.

A czemu, za Boga nie wiem.

I nie musisz wiedzieć.

Przekaż tam w Smoleniu, że jak tylko będę mogła, ruszę w drogę.

Tak, pani.

Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście. A ja

was pokrzepię.

Gdyby tylko każdy potrafił powierzyć swoje troski Panu Bogu.

To by nasze życie na ziemi było rajem.

Proszę.

Wyzywałaś pani? Mój gość przyjechał. Nikogo nie było.

Trzeba przygotować pokój gościnnym. Niezbytki niepotrzebny, ale gościom

niczego nie zbywa.

Nie brak wam dworskiego życia, miłościwa pani?

Dworu nie, ale brak mi syna.

To miłościwy król przyjedzie? Nie,

Katarzyna Pilecka, dama dworu. W kuchni niech pamiętają, że ona nie musi

przestrzegać ścisłego postu. Chociaż czasem by jej się to przydało.

Pani Katarzyno?

Pani w tajni? Dziwi cię to?

Wiedz, że ujeżdżałam konie za nim. Jeszcze przyszedłeś mi się.

Jaki piękny zaprak.

Jakaś okazja? Coś przeoczyłam?

A nie zdradzisz pani nikomu?

Mawiają, że milczenie jest złotem, ale ja jedynie znacznie więcej.

Król chce mnie mianować ośmiostrzem.

Kazimierz nie mógł dokonać lepszego wyboru. No wiesz, żuje.

Dwór królowej pod twoją pieczą.

Anna już wie?

Jestem pewna, że nie posiada się z radości. Nikt nie wie.

Niech pozostanie.

Zawsze możesz mi mowa.

Dziękuję.

Pani?

Siadła i konia.

Dlaczego konia pani potrzebuje, czy raczej spokojnego?

Zapanuję nad każdym rumakiem.

Pani, nie trzeba.

Niech nikt się nie dowie, że opuszczam zamek. Coś pani grozi?

Pośpiesz się.

Księże biskupie, widzę, że czujesz do mnie zal.

Z powodu Krystyna miałem go puścić wolno? Ja nie, nie teraz. Spieszę do

Pozwól to powiem, jak było, kiedy wracałem z Torunia, gdzie pojechałem

odpis rozejmu. Napadł na mnie.

Napadł na ciebie. I żyjesz. To co z niego za zbój? Po co go wlokłeś aż

Mogli go powiesić w Sandomierzu, tam gdzie zbójował, a nie tutaj, gdzie ja

jestem biskupem. Ale nikt nigdy nie śmiałby porównywać Krystyna z tobą.

Daj sakietkę, babo, jeśli ci życie miłe.

Sakietki nie mam, ale cnotę mu oddam. Nie!

Muszę!

Nigdy, nigdy pierdolę i zginę.

Zdawaj złoto albo córkę.

Takiej ślicznotki jak twoja córka, to nawet do klastoru by nie wzięli bez

potagów. Weź złoto, jeśli ci życie miłe.

Kraków, Kraków, Kraków.

To doj, gdzie, bo zabiję.

Włóż, o co, ty siedzinek.

A ja ciebie skuźnam.

Laudetur Spiritus Pieniądzu.

Mamosiu! Ja go chyba gdzieś widziałam! Księdza biskupa naszego ukochanego!

Czuruś! Przecież on cię musiał obkupić, prawda?

Chcecie wiedzieć, co było dalej?

Przychodźcie o Zbierzku, proście krewnych, piłanie za...

Nie zawsze się zgadzamy, ale zawsze przedkładasz dobro wspólne nad nasze

Dlatego poprosiłem cię na radę. Powiem jasno.

Zamierzam zawrzeć układ.

Na zachodzie.

Z Markrabią Ludwikiem?

Nie stać mnie na wojnę z Brandenburgą.

A stać się na rozej... To najlepsza decyzja.

Nie mam innego wyjścia. O, zawsze jest jakieś wyjście.

Wczoraj też je miałeś. Decyzja jest już podjęta.

Bez odwołania.

Czego zatem oczekujesz ode mnie w sprawie Brandenburgii?

Bo widzę, że nie rady. Czy mam odprawić nabożeństwo w tej intencji?

Oczekuję poparcia.

Nie będziesz oponował?

Skoro nie ma innego wyjścia, jesteś namiestnikiem Boga na ziemi, królu.

słowo jest dla mnie rozkazem.

Potrzebujemy zgody na dworze.

Zgoda zawsze, ale nie kosztem rozsądku.

Świetnie.

Proszę, byś ty nakreślił tę sprawę na Radzie.

Nikt inny tego lepiej nie zrobi.

Helena zdradziła królową Annę na tajnym procesie.

To dlatego nie chciałeś, żebym sobie nią głowę zadracał? Nie wolno nam o tym

mówić, ale... nie mogę patrzeć, jak się męczysz.

Zdradziła?

Nie chcę jej znać.

Jasiek!

Jasiek!

Widzę, że lepiej się czujesz.

Eliasz mówił, że napar z rumianku bardzo ci pomógł. Tak, dziękuję pani.

Jesteś bardzo łaskawa.

Heleno, zmieniłam zdanie.

Ty pochodzisz z Wielkopolski, prawda?

Król mówił, że ludzie z tamtych stron płyną z gospodarności.

Tak. Już od dziecka uczyli nas, żeby zjadać. Nawet okruszki chleba, nic nie

mogło się zmarnować.

Nawet pestki wrzucaliśmy do ziemi, bo może coś wyrośnie.

Chcę, byś tego uczyła mojej córki.

Oczywiście.

Nie chcę, by wyrosły na bezmyślne lalki.

Przekażesz im swoją wiedzę i zwyczaje?

To wielki zaszczyt, pani.

Tylko pamiętaj, że jak popełnisz choć jeden błąd, trafisz do luchu.

Nie zawiodę cię.

I nie przychodzi dzisiaj na ucztę.

Chce, by miejsce obok mnie zajęła Katarzyna. Przekaż jej to.

Jaśnie, panie marszałku.

Heleno.

Widziałaś pani Katarzynę?

Dziś ważny dzień na dworze. Koniecznie musisz przyjść na ucztę.

Laudetur Jezus Christus. Secula seculorum. Amen.

Księże biskupie, współczuję tej historii z Samborcem, ale przecież ty nie miałeś

z tym nic wspólnego.

No to musiało boleć. Rawit na szafocie.

Dobrzy ludzie potrafią odróżnić dobre od złego i zbuja od sługi

Bożego.

Wiesz, nie, panie marszałku?

W karczmie widziałem nieprzystojne rzeczy.

Kuglarze najgrywali się w księdza biskupa.

To grzech.

Jak o nim mówili?

Nie oszczędzili nawet chrześcijańskiego powitania.

Do apokalipsa.

Dobrze, że mi o tym powiedziałeś.

Pięknie to napisałeś, kanclerzu, że pamięć jest zawodna.

Ale zebraliśmy się, bo ja pamiętam.

Kazimirus, Dei gratia Rex Poloniae, Terrarum Cracoviae, Sandomiriae,

Cyradiae, Lancitiae. Tam powiem.

Druh, byłeś ze mną odkąd pamiętam.

Stałeś u mojego boku, gdy podejmowałem najtrudniejsze wybory.

Zawsze mogę na ciebie liczyć.

Jesteś dzielny.

Chociażby wasz nieznośny.

Bez ciebie byłbym inny.

Jaśku z Melsztyna, podejdź.

Po

co

mamy iść do kuchni?

Nauczę was niczyć worki z kaszą, od tego zaczniemy.

No chcę do mamy.

A ja umiem liczyć warsztaty psalmów. Helena, nie widzę nieba Katarzyny.

Anna o nią pyta.

Poczeruj trochę, to może ją znajdziesz.

Twój Jasiek został właśnie nagrodzony przez króla.

Idź, idziesz się razem z nim. Nie wolno mi tam wchodzić.

Czy królowo mi kiedyś wybaczy?

Nie wiem.

Ale królowo została dzięki mnie. Gdybym wtedy dla niej nie skłamała, już dawno

by ją odesłano. I to ma być twoja zasługa?

Zastanów się lepiej, co mówisz i przy kim.

Mój syn, będziesz dobrym kastelanem, Małogosz będziesz szczęśliwa.

Wybacz królu, ale frasowałem się, czy będziesz pamiętał o Jaśku.

Wyżej ceni ciebie niż ty mnie.

Ja się nie bałem, że ambicje ojcowskie przeważą nad twoją lojalnością.

Silencjum, silencjum!

To nie koniec.

Kanclerzu drugi dokument.

Domine, domine.

Nie mierzą?

Podejdź.

Za twoje zasługi i wierną służbę mianuję cię

ochmistrzem dworu mojej żony Anny.

Panie królu, cudowna krowa.

Z całego serca dziękuję.

Najpierw rada!

Damy!

Damy, zostawcie nas teraz samych.

Na świętowanie przyjdzie jeszcze czas.

A jak będą z tego kłopoty?

Dworowaliśmy króla na zamku i nic.

To co?

Strach nas obleciał? Teraz? Z królem inaczej niż z biskupem. No i dobrze

Jak króla skaże ściąć, to sprawa z głowy.

Jak nas wygna, to pójdziemy drgnić innego władcy.

Ale jak nas kościół potępi, to koniec.

Myślicie, że biskup Grot nie ma nic lepszego do roboty niż potępianie

pchętni? Odwołajmy występ. Teraz?

Wiecie ile piwa rozlałem na zachętę? Nie ma nowej, musicie wystąpić.

I bez żadnych sztuczek.

Gracie o biskupie i zbuju.

Przednie to jest.

Spirytus pieniądzus.

A może będziemy w końcu sławni? Albo potępieni.

Wojna z Brandenburgią nie jest nikomu potrzebna.

Kasztelanie, co myślisz?

Na drodze do Torunia widziałem wiele spalonych wsi.

Granice to tak naprawdę pogorzenisko. Królu, poddani pragną pokoju.

Och, mistrzu, jakie jest twoje zdanie?

Uważam, że król ma zawsze rację.

Sam słyszałeś, królu.

Biskupie, milczysz?

To do siebie niepodobna.

Biskup Grot wprowadzi was w szczegóły.

Wiecie, że nie pochwala rozejmu z krzyżakami, ale ten pokój...

Mów, biskupie.

To jest najgorsza decyzja z możliwych.

Słyszeliście dzisiaj, że pamięć ludzka jest zawodna.

I królewska, jak widzę, też.

Teraz ziemi lubuskiej była błędem, dawno popełnionym. Teraz jest szansa, żeby to

naprawić.

Utracone ziemię trzeba odbierać. Ale biskupie, w spytku.

Ty wiesz, na co przystajesz?

Pomyślałeś, jak to obniży morale wśród wojska?

Nie patrzycie na dalekie cele, tylko na jakieś śliczne pergaminy. Dość!

Prosiłeś o radę. Chcę uprzedzić ruch krzyżaków. Kto nie atakuje, ten

królu. A kiedy było inaczej?

Wiesz, czego potrzebują poddani? Bezpiecznej granicy.

Papierkami jej nie utrzymasz.

Ani się obejrzysz, a w tych twoich bezpiecznych czasach sprawisz nam taką

z krzyżakami, że ją ludzie będą jeszcze w trzecim milenium wspominać.

Może i będą wspominać.

Ale nasze zwycięstwo.

Nie ugnę się, biskupie, ani przed nimi, ani przed tobą.

Ja już wiem, co będą o nas mówić.

A wiesz, co o tobie mówią, księże biskupie?

To idź na jarmark.

Albo do kartmy i zapytaj o kuglarzy. Nie słyszałeś?

Laudetur spiritus pieniądzus.

Spokój się, kasztelanie.

Zostaw mnie. Chodzi o Helenę.

Widać, że ci na niej nie zależy, dlatego się złościsz.

Nie będę o tym z tobą rozmawiał.

Skłamała przeciwko królowej.

Dziwne, że jej nie odprawiono.

A ta jatutka?

Mówią, że strzela oczami.

A wiesz za kim?

Ani słowa więcej.

Od kiedy królowa wyjechała, nie ma na tym dworze nic świętego.

Nic i w tym mieście.

Nawet z biskupa będą drwili.

Kuglarstwem się przejmujesz. To są grzechy języka, Spytku. Poczytaj o tym w

liście świętego Jakuba.

Anekanda i jemu podobni na to pozwalają. Gdyby nie było przyzwolenia, lud nie

drwiłby ani z biskupa, ani z króla. A tak?

Wy się tu śmiejecie, a krzyżacy się zbroją.

Zobaczysz, jak tak dalej pójdzie, tej Polski w ogóle nie będzie.

Gdzie ja się kinie mierzę?

Chce mieć we mnie wroga?

Uroki dworu.

Niejeden jeszcze cienia nie odkryjesz w swojej koronie królu.

Mimo ją narzekono!

Taki w sybie ochmistrz!

Broń się! Dość!

Królu, wybacz to.

Sprawa honorowa.

Dostaliście urzędy?

To zachowujcie się, jak przystało.

Gdybym dłużej słuchał Grota, musiałbym go posiekać. Nauczcie się panować nad

sobą. Bezczelny jest.

Ojciec zawsze mi to mówił. Nic nie rozumiecie. Grot ma rację.

Ale ja nie mam wyjścia. Mam już dość porów, naprawdę jesteście mi potrzebni.

Niech to już zamku, na którym tylko knucie, spikki i obmowa.

Na złe języki szkoda sił i czasu.

Proszę.

O, Katarzyna.

O nie, nie, nie.

Witaj. Tak prędko?

Odpocznę w grobie, jak mówią.

Wybacz pani, nie chciałam, żeby brzmiało to niestosownie. Ale już opłukałam się

po podróży. Wiesz jak to jest, pani w naszym wieku, raz gorąco, raz jeszcze

goręco. Ale ta cudowna woda źródlana tutaj, ona leczy. No prost leczy.

Katarzyno, spocznij, proszę.

Miłościwa pani, ty wciąż pościsz?

Popełniam wiele grzechów, ale obżarstwo do nich nie należy. Ale proszę Cię,

proszę Cię, nie mówmy o mnie.

Powiedz, co się dzieje na Wawelu. Anna spodziewa się dziecka, tak?

Nie inaczej.

Jak tylko o tym usłyszałam, od razu pośpieszyłam do kancelarii. Dziękuję,

dobrze dostać taką dobrą nowinę.

Ale nie mam ich więcej dla Ciebie, Pani. Ale tu nie trzeba.

Ja każdego dnia modlę się o następcę tronu.

Wiesz, że nie mierza do staniów mistrzem?

To już nie jest mój dwor.

Ale wolałaś, żeby nikt nie wiedział, że cię odwiedzam.

Tak będzie najlepiej. Dla wszystkich.

Nie. Nie, powinnaś wrócić do Krakowa.

Wawel bez ciebie się zmienia. I to na gorsze.

Słyszałaś pani?

Tak to król pięknie powiedział.

Za twoje zasługi i wierną służbę. A jeszcze po łacinie to tak brzmiało.

In nomine... Cytutko, opamiętaj.

Nie chcę.

Nie wiem, że zasłużę na ten zaszczyt.

Tak uważasz?

Wątpisz w to pani?

Ja nie, ale wiesz, co się teraz będzie działo na dworze?

Będzie miał samych nieprzyjaciół.

Jak to?

Przecież nic nikomu nie zrobił.

Awansował. A to najgorsza zniewaga.

Dlaczego twierdzisz, że ten rycerz nie odjechał na Litwę?

Tak czuję.

Można to sprawdzić.

Prytu mi nie brakuje.

Nie przeczę, ale to byłoby niepotrzebne jątrzenie zabliźnionej sprawy.

Kiedyś nie dawała ci spokoju.

Tak. Ja myślę, że on gdzieś blisko Krakowa jest, ale szukanie go nie ma

Właściwa pani.

Ja się tym zajmę.

Katarzyno, Karimierz ufa żonie i to im obojgu wypracza.

Ale dlaczego myślisz, że on nie odjechał?

Przeczucie. Rzadko mnie zawodzi.