Original subtitles

Stanisławo, przekaż, żeby gościom podać gorącej kaszy.

Żeby zaparzyć pokrzywy, bo ból głowy powinien. Jest najlepsza.

Cudko, nie widziałam Cię na porannej mszy.

Całą noc byłam przy ojcu. Modliłam się przy jego łóżku.

Czuje się lepiej?

Eliasz uratował mu życie.

Szkoda, że nie dotarliście z niemierzą na wczorajsze popisy.

Tacy zabawni? Byli ci kuglarze?

Tacy pouczający.

Dziesięć, dwadzieścia, trzydzieści, czterdzieści.

Słyszałeś?

Czterdzieści.

Tak, cieszę się, Róża, że tyle zarobiłaś.

Jakiś smutnyś.

Zły jesteś?

A mi są jakieś pęknięcia z tobą i nie wiem od czego.

Czy to glinka zła, czy może piec za bardzo nagrzany.

Dobrze, że twoje laleczki i ptaszki są bez skazy.

Jaki to by był wstyd, jakby coś, nie daj Boże, samo w siebie pękło.

Kupcy węgierscy wykupili pół kramu i zabrali ze sobą do Wyszehradu.

Trzydzieści.

Czterdzieści.

Siedemdziesiąt.

Trochę piachu, wody, ognia i taki zysk. To trzeba wiedzy i niemało talentu. Nie

każdy może tak zarabiać. A mi się udało.

Nowy król i nowe życie dla mnie. Jakoś się po tej koronacji z wylosu ode mnie

odwrócił.

Szkoda tylko, że mój Harpik nie może tego bogactwa zatknąć. Jakby zatknął, to

go przepił.

Napiszę do Elżbiety list z podziękowaniem za ten ucobliwy dar.

Nie wiem, jakim dziękować za przedstawienie.

Nie martw się, Anno. Ja podziękuję przede wszystkim Bogu za wszystko, co

dobrego spotkało.

Będę się modliła ze służebniczkami pańskimi są.

Jedziesz na rekolekcje do Klarysek?

Rekolekcje? Nie.

Chcę tam zamieszkać.

Matko, to nie może być.

Cóż teraz po mnie na Wawelu, skoro mój dorosły syn z woli Bożej został królem,

jego żona, moja synowa, została królową.

Mogę im pomóc tylko modlitwą, a uczynię to najlepiej w sądu.

Wyjeżdżam na zajęć.

Królowo.

Nie może być dwóch królowych na jednym dworze.

Wybacz.

Matko!

Chcesz mnie ukarać? Ukarać? Skąd taka myśl, synu? Szanuję twoją decyzję. Anna

przejęła moją koronę, więc nie jestem już wam potrzebna. Jesteś. Do prawdy?

Przypomnij sobie wczorajszą sztukę. Po co mu żona ma mnie?

Uważasz naprawdę, że ja tak myślę? Nie chciałabym, żebyś z mojego powodu był

obiektem drwin.

Kuglarze plotą, co im ślina na język przyniesie.

Nie wyjeżdżaj, potrzebuję cię.

Chyba nie.

Naprawdę ta sztuka aż tak cię dotknęła?

Każe dać kuglarzykatowi podtopór.

Kazimierzu, dała mi bardzo wiele do myślenia. Nie chcesz być nadszydzoną,

ludzie zawsze będą gadać.

Nie to ważne, co o nas po gościńcach plotą. Mylisz się. Słuchaj swoich

poddanych, a nie dworskich pochlebców.

Prostych ludzi stać na szczerość.

Nie wyobrażam sobie Wawelu bez ciebie.

Pomyśl o Annie.

Co mam zrobić, żebyś zmieniła decyzję?

Pozwól mi odpocząć, obserwować, a nie uczestniczyć.

A poza tym proszę Cię, poproś Twoją żonę. Chciałabym Wam coś przekazać.

Trzeba listy wysłać. Do Elżbiety i Kunegundik.

No ale to pilne?

Bo dzisiaj tylko jeden pisarz mi przyszedł, drugi za niemu.

O, to wczorajszym dwie, nie?

Nie, no, spodziewam się go lata chwila.

Król chce poczynić nadania, a królowa chce wyjechać do Sącza. No jednak byłoby

dobrze, gdyby pomogła młodego króla tu na miejscu. Zwłaszcza teraz, gdy twój

przyjazd, pani, nastąpi o takim spokoju.

Zastanawiam się tylko, skąd nagle ten połysz, żeby tak wyjechać.

Myślisz, że dotknęły ją występy kuglarzy? Ale skąd?

Bardzo je się spodobali.

Trzeba więcej takich na dwór spraszać.

Dobrze, że przyjechałaś, Katarzyno.

Masz dobry wpływ na naszą królową.

Wszystko, co tu jest spisane, wyszło z głębi mojego serca, synu. Niech Ci

Nikt prócz Boga, który oddał swojego syna na śmierć, nie zrozumie matki,

posyła syna na wojnę. Ja właśnie spisałam wszystkie modlitwy, kiedy

Boga o wsparcie dla ciebie.

Anno, ja ciebie nie zostawię bez wsparcia.

Ja nie mogę tego przyjąć.

Święta Jadwiga Śląska będzie czuwać nad tobą, tak jak opiekowała się mną, moimi

dziećmi i całym dworem.

Proszę, przyjmij to ode mnie.

Jeszcze jedna ważna sprawa. Poczekajcie chwilę. O co ci chodzi?

Ja się boję tej relikwii. I twoją matką tym wie.

Zaproponowałam Helenie wyjazd do Sącza, ale poprosiła mnie o możliwość zostania

na dworze.

Decyzja należy do Was.

Mów, Helenu.

Pani, błagam Cię o wybaczenie.

Proszę, przebacz mi to, co Ci uczyniłam.

Jest młoda, zakochana.

Dlatego chciała pozostać na Wawelu.

Żałuję tego, co zrobiła, bo popełniła błąd. Ja już jej wybaczyłam.

A ty, Anno, jesteś na to gotowa? Panie Juszczyń, to więcej Cię nie zawiodę.

I błagam, nie odsyłajcie mnie, pozwólcie mi dostać.

Powoli, powoli.

Ostrożnie, żeby nie pękły.

Do spiżarni.

I tam postawcie jedno obok drugiej.

Boże.

Straszy? Nie spodziewałem się żadnych gości. Nie chciałam przeszkadzać.

żeby zobaczyć, kto szykuje takie wspaniałości.

Ja już bym wczoraj zeszła, ale tak się obiadłam, że ani ręką, ani nogą.

Cieszę się, że smakowało.

Ja nie zawsze wiem, co dla Wasiego pod niby niedobre.

Wiesz. A jak nie wiesz, to od czego masz mnie?

A ja myślałam, że w moim domu w Smoleniu najlepsze pierogi robią.

Ale te twoje kołdumy i tak dobrego barszczu to ja jeszcze nie jadłam.

Na co czekacie? Zaczna dworzanka przyszła, szlachetna doma. Policja,

po kielichy by po miód. Dobrze.

I na chwałę Boża.

Na chwałę.

Włosek pomaluje na biało.

A tutaj rękawy.

Józef?

Matko!

Grosiek, gdzie trzymasz, babo? Mamo, jak to? Nie ma!

Zostaw ją. Nie rób jej krzywdy.

Dobrze.

Już dobrze?

Pokaż. O matko.

Będzie dobrze.

Różu.

Już, kochany.

Hegle?

Zostaw nas same.

Twoje kłamstwo mogło kosztować mnie wygnanie.

Wiesz, co by to znaczyło dla mnie i dla moich córek?

Dla przymierza Polski z Litwą?

Helena, tyle lat pod jednym dachem, jak mogłaś mnie zdradzić? Ja przysięgam na

wszystko, na Boga, że już... Nie przysięgaj!

Jak ja mam ci zaufać? Jak mogę uwierzyć w to, że twój...

strach nie wygrać swoją lojalnością. Proszę,

pozwól mi zostać.

Błagam cię, nie odsyłaj mnie. A ty byś się zgodziła na moim miejscu?

Dla Specymira, za zasługi na dworze daruję wieś, którą zwą Poręba

Serce dziękuję, miłościwy panie. Dla ciebie wieś Wola Grabowska nad rzeką

za najlepiej prowadzoną kuchnię. Nie śmiałbym nawet marzyć, najjaśniejsze

ale to zasługa również kucharza królowej Elżbiety i kucharki litewskiej Gabii.

No i ja tylko... Jesteś dobrym zarządcą, bo pamiętasz o wszystkich.

Tym bardziej zasłużyłeś na nagrodę. Wedle twojej woli, panie.

Dla ciebie wieś Górczyn za twoje zasługi.

Gospodarz nią i sumiennie wypełniaj wolę boską i ludzką.

Posłuchałam, co dwór mówił.

Będzie dobre słowa, Ani.

Że dobra matka, żona rozsądna, mądra. Wszyscy ją lubią.

To znaczy, że mogę już spokojnie jechać.

Matka, ja chcę z tobą do Klarysy.

Proszę.

Jesteś.

Będziecie mnie odwiedzać, ale teraz nie możecie jechać.

Może z mamą przyjedziemy.

Wspaniale. Będę Was oczekiwać.

Słuchajcie matki, słuchajcie ojca, słuchajcie dorosłych.

Módlcie się tak, jak Was nauczyłam. Dobrze? Tak.

A teraz idźcie do cudzki.

Obiecałam poprosić swego ojca, żeby nauczył Was gry w szachy.

To jest królewska gra i znajomości i zasad.

Bardzo się Wam przyda w życiu.

Pa, pa.

Nie rozpieszczałam ich, ale nieba bym im przychyliła.

Teraz się możesz o to niebo modlić. Pani Kat... Pani Katarzyna, proszę

najść do kancelarii.

Decyzja o wysokości podatku zależy od urodzaju, klęsk i rąk do pracy. Jeżeli

wszyscy będą płacić jednakowoż wysoko, to biedni pobrą z głodu, bo nie będzie

ich na to stać, a bogatym dobrobyt aż na kto napełni brzuchy.

Wszędzie na świecie to władca decyduje o wielkości podatku. Jak niski, to

szeroką ławą spływa do sakiewki pana.

Musimy i my iść z duchem czasów. Jesteśmy u nas, w Polsce.

Czyli to panowie powinni decydować, ile dają od siebie królowi.

Chować do kieszeni i udawać, że biedni. Tego chcesz, tak? Żebyśmy przymykali

oczy na oszustwo? Nie wszyscy kradną. Tak jak i nie wszyscy mówią prawdę.

Na naszych ziemiach powinniśmy szanować naszą tradycję. A ta mówi, że król ufa

swoim poddanym. Bajki jakieś.

Musimy unowocześnić system zarządzania. Unowocześnić pobór podatków, prawo i

wojsko. Katarzyno, potrzebujemy twojej pomocy.

Karczmarzu!

Piwa. Mocno pijanych nie obsługujemy.

A jakim prawem? Moim prawem.

On nie wie, że ludzie w całym Krakowie ściągają na

nasze występy. Na nasze występy. Będziemy pływać w złocie podobnie.

On też się dorobi, tylko jeszcze o tym nie wie. No wiem.

Co się dzieje?

Nic się nie stało.

Właśnie, właśnie, właśnie.

Właśnie.

Wy pochwijcie przed występem.

Liczę na was, panowie.

Też muszę się weźcie odkuć po tych wszystkich kadzieżach.

Dobra, dobra.

Myślałam, że jak twoja matka wyjedzie, to już nic nie będzie stało między nami.

Anna, co się dzieje?

Katarzyna, nie znam jej, a ma być moją dzwórką. Dlaczego? Ochmistrz musiał

wyjechać, nie chciałem, żebyś dostała sam.

Władysław załatwiał takie rzeczy twoją matką, panie. Tak, ale decyzję

ta... Nieprawda.

Anno. Czy ty przypadkiem nie jesteś brzemienna?

Skąd wiesz?

Proszę, niech mi.

Moja kochana, to wspaniała nowina. To tym bardziej niech Katarzyna zostanie.

doświadczona kobieta. Tak, niech mi nie zostanie. Tylko proszę, nie mów nikomu,

bo to było podczas nocy spędzonej razem zbrew woli twojej matki. W czasie

postój.

Dobrze, nie powiem nikomu, że będziemy mieli syna.

To będzie nasza tajemnica. Moja kochana.

Co jest to?

Król Kazimierz.

Za zasługi nadał mi wieś.

To niedaleko stąd.

Gabio, pojedziesz ze mną?

Konie już czekają. Konie?

Nie, no to zaprzęgnę do koleby. Nie, nie, nie, dociekaj.

Ale skoro jesteś taki ważny, to może król dałby ci ogródek pod warzywa i

Ziemi to każdy może mieć. A co to za kuchnia bez ziół?

Dobrze, jedziesz.

No, jadę.

Pożegnalna bitwa?

Proszę. Proszę.

Proszę.

Pożegnalny tanien.

Jejstucie, powiedz mi, czy on...

Książę, proszę, przyjmij ten podarunek

dla waszego ojca Wiedmina.

Pani, nie mamy nic w zamian.

Ziemia litewska obdarzyła naszą ziemię tym, co najdroższe.

Dziękuję za wasz przyjazd.

Dziś wiem, że jesteście bliżsi koronie, bardziej niż to się tam wydawało.

Księże?

Przepraszam cię za wszystko złe, co mówiłam o twojej matce.

Wybaczcie mi za dużo pożegnań, nawet jak dla mnie.

Szanowni!

Oto przed wami wielka szansa zostać pokochanym przez tłum.

Zauważonym przez kobietę.

Jeden z naszych kompanów za nie mówił i potrzebne nam jest zastępstwo.

Odważny!

Jaka postawa, jaki wzrost. Sam raz do naszej roli cesarza wielkiego Kitaju.

Kitaju!

To jest mój swojnik.

A ten igrce według czyjego pomysłu?

Twojego. Na pewno.

Muszą tu u nas zostać.

Dałem im za darmo spanie w stodole i miskę kaszy dziennie.

Przyciągają klientów do kart, żeby jak najprzedniejsza świecać me.

Modliłam się zawsze o to, żeby przy Tobie dożyć.

Z sędziwego wieku.

Stało się inaczej.

Matko, proszę, nie mów tak.

Ale wszystko można przeżyć.

Jesteś dojrzałym mężczyzną, a ja ciągle myślę o tym, żeby Ciebie widzieć,

słyszeć.

Ciągle drżę o Twoje życie.

To nie koniec, matko. Proszę.

Zawsze chciałam, żebyś był samodzielny, a teraz, kiedy przyszedł czas, żeby się

pożegnać, to... to boli.

Synku.

Męczona.

I cały ojca ode mnie. Powiem mu, że może być w ciebie dumny.

A do nas.

Spodziewasz się dziecka?

Poszli gońca do mnie, kiedy wrócicie do domu.

Dokty niebezpieczne, na gościcach można trafić na jakąś bandę.

Obiecaj mi, że nie będziesz jeździć konno.

A ty mi obiecaj, że nie zrobicie mu krzywdy.

A on zniknął.

Martw się o siebie.

I nie tylko o siebie.

Tu? Tak.

Proszę.

Mamy całą noc.

A mam dla ciebie niespodziankę. Tak?

Ale najpierw ze mną musisz tutaj usiąść. Proszę.

Piękny wieczór. Noc. A to najszlachetniejsze wino z samego

Awinionu. Papieskie.

Spróbujesz? Spróbuję.

Za pomyślność.

O!

Nie dobre.

Kwaśne, takie cierpkie, gorzkie.

Widzisz, a ja pomyślałem, że ty też lubisz wino. A nie masz tam gdzieś za

patuchą bukłaka z piwem? Naszym, pronowickim?

Gabio, chciałem ci powiedzieć, że tak wiele zmieniłaś w moim... Dobrze, że ja

wzięła.

Tak wiele zmieniłaś w mojej kuchni.

No to jeszcze raz.

Takie zioła używa Litwinka.

A to przecież zwykła pokrzywa, Katarzyna.

Ale dziękuję ci bardzo.

A jak tam nasze sprawy?

Tatka, można podejść jak każdego mężczyznę. Wszystko idzie zgodnie z

planem. Będę dwórką matroną.

Bardzo dobrze.

Jestem pewna, że Anna prędko popełni jakiś płok.