Original subtitles

O tej porze? Co może być tak pilnego?

Pani, archidiakon Jarosław.

Wasza królewska mość.

Znam powód, dla którego Anna nie może być koronowana.

Niewierność. A skąd te podejrzenia? Ja nie podejrzewam, ja wiem.

Masza królewska mówić.

Stanisławo wezwi Kazimierza. On też musi wiedzieć.

Ale król modli się z Eliaszem przed koronacją. Czy to konieczne?

To jest konieczne.

Muszę jeszcze raz zobaczyć się z Aldoną.

Pomóż mi.

Skąd się to wziąłeś?

Muszę powiedzieć jej coś bardzo ważnego.

Aldonie. Annie.

Żonie króla Kazimierza, który dług będzie koronowany.

Straciliś rodę?

Błagam cię.

To jest sprawa życia i śmierci.

Matko, proszę cię, miarkuj słowa! I to kim?

Z pospolitym rycerzem i do tego poganinem.

Pani, może... Może trzeba by to wszystko sprawdzić? Właśnie to robię!

Sprawdzam! Nie, to jest jakieś szaleństwo. Wezwij ogierdajki i studa.

niemożliwe, żeby bracia nie wiedzieli. Wszyscy muszą złożyć przysięgę. Anna i

dwórki. Wszyscy! Tutaj! Teraz!

Koronacja Święto Królestwa. Nie psujmy tego.

To może zaszkodzić. Anna nie jest wierna mojemu synowi. Ale czy jesteś pewna,

pani? Mam świadka.

Pani? Książę Olgierd i książę Kiejstut.

Komuś trzeba pomóc? Mojemu synowi. Wasza siostra go odradziła.

Nie pozwolimy jej obrażać Kazimierzu. Nie spodziewałem się. Ja ufam żonie.

Książę, czy jesteś gotów przysiąc na to, co dla ciebie najcenniejsze? Że nic nie

wiesz o romansie twojej siostry. Ale i cnotę ręczę swoim honorem.

A ty, książe, też ręczysz?

Proszę mnie nie oskarżać. Ani mnie, ani mojej siostry.

Jest wierna mężowi. W takim razie sprawa zakończona. To ci powinno wystarczyć,

matko. Nie odchodźcie, proszę.

Helena, jak przyjdzie Anna, proszę, pod przysięgą powiesz... Wszystko, co

widziałaś. Niech wszyscy usłyszą prawdę.

Musisz pójść ze mną.

To rozkaz królowej Jadwigi.

Mamy przysiąc, że Anna nigdy nie zdradziła Kazimierza. To oczywiste. Że

ostatnie noce była sama. Na relikwie świętej Jadwigi Śląskiej. Jak mogę

przysięgać, skoro nie wiem?

Byłam cały czas przy ojcu. Ale każdego dnia byłaś przy niej przez osiem lat.

Od tego zależy koronacja Anny, a być może ich życie.

Mam kłamać?

Mam jej pomóc.

Na tym polega służba.

Kręknijcie.

Przeżegnajcie się.

Czy oni robią?

Modlą się nad krzyżmem.

To specjalny olej.

Wasz ojciec zostanie nim namaszczony w czasie koronacji.

Władza króla pochodzi od Boga.

Ksiądz arcybiskup potwierdza to tym znakiem. To tak jakby wasz ojciec

być zwykłym człowiekiem.

A nasza mama też zostanie namaszczona?

Oczywiście. Jest żoną króla.

A babcia się zgodziła?

Babcia kocha całą waszą rodzinę.

Waszą matkę też.

Królowa Jadwiga nie powinna się zgadzać na koronację Anny.

O wszystkim zdecyduje król.

Coś się stało?

Nie, wszystko dobrze.

Pomódlcie się za rodziców.

Dlaczego mi nie powiedziałeś?

On nie chciał jechać. Ja go zmusiłem.

Sam go ze sobą wziąłeś. Gdybym wiedział, nie zabierałbym go do Krakowa.

Aldona wybrała Kazimierza. Czego chcesz ode mnie? A co, jak on od mnie ucieknie?

Jest odpowiedzialna. Wierzę jej, ty nie? Też wierzę.

Ale w jej sercu jest drog.

Cały sojusz może się rozpaść przed jednego rycerza.

Zwygodno.

Pani, nalegam.

Niczego złego nie zrobiłam.

Podaj mi pierścienie.

Królowa wzywa?

Może co, dyj Stanisławo? Pójdę, jak będę gotowa.

Tak myślisz? Królowa Jadwiga tak myśli, a to ona będzie cię sądzić.

Myśl, słowa, pragnienia mogą być złymi uczynkami, ale jej nie chodzi o twoje

zbawienie, tylko o władzę. Z przyjemnością powiem, że byłam przy tym.

Tyle cię krzywdziła przez te wszystkie lata, nie pozwolę jej wyciążyć.

Cudko. Poślij po brata Wojciecha. Jeśli ma być sąd, powinien być to ktoś

sprawiedliwy.

A jeżeli ona jednak... Daj mi spokój.

Słowa przysięgi muszą być spisane.

Heleną musisz tu być cały czas.

Ja nigdy ciebie nie opuszczę.

I zawsze będę cię kochać.

Ale już mnie nie zobaczysz.

Miejmy to już za sobą. O co mnie oskarżasz, matko? Nie jestem twoją

Mężu? Jeśli chcesz, będę przysięgać. Ja i moje dwórki.

Egle nie może przysięgać na relikwie.

Cudka może. Cudka pielęgnowała w tym czasie swojego ojca w chorobie, czyż

Pani Anna na pewno niczego złego nie zrobiła.

Możesz to udowodnić?

Przysięgniesz?

Gdzie jest Arunas?

Był z wami całą noc? Kiedy go widziałeś ostatni raz?

O zmierzchu, panie.

Gadał, że mu kazano oglądać Kraków, to poszedł.

Lepiej dla Arunasa, żeby go nie znaleźli.

To samo podejrzenie romansu z królową czeka go śmierć.

Lepiej, żebym ja go nie znalazł.

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.

Na wieki wieków. Amen.

Bracie Wojciechu, pozwól tutaj, proszę.

Cudko, przysięgnij, że Anna Giedyminowna, żona mojego syna

Kazimuza, jest mu wierna.

Pamiętaj, że krzywo przysięgo jest grzechem.

Wybacz, pani.

Wybacz, Anno, nie mogę.

Zapewniam się Kazimierzu, że jestem niewinna.

Przysięgam, że się nie zdradziłam.

Dziękuję, żono, ja ci wierzę.

Heleno!

Podejdź.

Teraz twoja kolej.

Przysięgam, że widziałam ostatniej nocy obecną tutaj Anny

Giedyminówny, żonę króla Kazimierza, jak spotkała się potajemnie z litercim

rycerzem.

Ona kłamie.

Muszę się widzieć z opatem.

Litwin. Rycerz.

Proszę.

Nie zdradziłam cię i nie boję się prawdy. Tak, mówiłam z litewskim

żadnym czynem nie uchybiłam powinnościom żony i matki.

Dlaczego, Anna?

Prosiłam, by nigdy więcej nie pojawiał się na Wawelu. Tylko tyle.

Dlaczego spotykałeś się z nim potajemnie?

A kto pozwoliłby nam pomówić w spokoju?

Rycerz Arunas nie przyjechał tu z własnej woli. Kazano mu. Tak jak i mnie

kazano tu przyjechać.

Zawsze byłam posłuszna woli mojego ojca.

Nigdy nie zdradziłam króla i na Boga nie mam sobie nic do zarzucenia. Ale Helena

widziała was razem.

Chmury przykryły światło księżyca i...

Ale tak.

Tak widziałam ich razem, blisko, tak jakby w objęciach. Helena, dlaczego

Ta, która kłami, nie chce więcej widzieć.

Chce się z wami widzieć.

Chyba z nic.

Chciałeś mówić do Patem?

Zaprowadź mnie, Panie, do niego.

To ja jestem.

Jak mogę pomóc?

Chciałbym wstąpić do Waszego zakonu.

Poczułeś nagle powołanie, czy przed kimś uciekasz?

Chcę ofiarować swoje życie Bogu.

Pójdź ze mną, Ryderzu.

Mów, co wiesz.

Widziałam.

Wolałabym nie widzieć, ale widziałam.

Helena, czy jesteś pewna tego, co widziałaś?

Tymi swych czasem nas zawodzą. Mów.

Mów dalej, co widziałaś.

Nie widziałam!

Kłamałaś?

Tak rozmawiali przy blasku księżyca.

Ten mężczyzna wyciągnął rękę.

Ale Anna odsunęła się.

Tego ci nie powiedziałam, przepraszam.

Poszukałaś mnie.

Marzu.

Odkąd jesteśmy razem, nigdy nie byłam z innym mężczyzną.

Kocham cię i będę cię wspierać.

Synu?

Wierzysz jej?

Na pewno jesteś na to gotów, rycerzu, na takie życie?

Nie mam potrzeb.

Tak, żyjemy.

Tutaj w Tyńcu, na Świętym Krzyżu, na Monte Cassino.

I ciągle powtarzamy tę samą regułę.

Nałóż mnie jej, panie.

Kimkolwiek jesteś, ty, który wyrzekasz się własnych chęci.

a chcąc służyć pod rozkazami Chrystusa, Pana, prawdziwego króla, przywdziewasz

potężną i świętą zbroję posłuszeństwa.

Umiem być posłuszny. A umiesz milczeć?

Bo nasza reguła mówi, że nawet na rozmowy dobre, święte, budujące należy

pozwalać rzadko uczniom dojrzałym.

Bo jest napisane, nie unikniesz grzechów gadulskie.

Życie i śmierć są w mocy języka.

Będę milczał.

Mam na imię Arunas, czyli stawiający na swoim.

No będziesz musiał przyjąć inne imię zakonne.

Proszę o chrzest.

Czy popełniłeś jakąś sprótnię?

Kocham kobietę, która nigdy nie będzie moją.

Chcę tę miłość ofiarować waszemu Bogu. Bóg jest jeden.

Jemu będziesz mówił o sobie, a mnie musisz powiedzieć tylko jedno.

Kim jest ta kobieta?

No gotum in regnum, in nobini patri, et fili,

et spiritus sancti.

Amen.

Niech każdy będzie poddany władzom sprawującym rządy nad innymi. Nie ma

władzy, która nie pochodzi od Boga, a te, które są,

ustanowione są od Boga.

Żyjmy przyzwoicie jak w jasny dzień i w hulankach, i

pijaństwach, nie w rozpuściwych uzdaniach, nie w zazdrości

i kłamstwach.

Przeobleczmy się w Pana Jezusa Chrystusa i nie troszczmy się zbytnio o ciało,

ulegając pokusom.

Nie, nie, nie.

Nie, nie, nie.