Original subtitles

Κανείς μας δεν μπορεί να κρυφτεί. (μουσική σειράς)

Ό, τι κι αν κάνουμε, ό, τι κι αν λέμε είμαστε ερωτευμένοι.

Ξέρω ότι δεν είμαι εγώ αυτό που θέλεις. Είμαι σίγουρη.

(συνέχεια μουσικής)

-Τι θα γινόταν, αν ήμουν έγκυος; -Είσαι;

-Είπαμε "αν". -Να μην λέμε. Μπούχτισα με τις εγκυμοσύνες.

(Μιρ.) Τον λογαριασμό δεν θα τον φέρεις σ' εμένα.

-Θα πληρώσει ο ζωγράφος. -Εμένα εννοεί.

Χαίρομαι πολύ που είσαι εσύ αυτή που περίμενα.

Πάντως, μη δίνετε και πολλή σημασία. Ελεύθερος άντρας είστε.

Δεν φοβάμαι για μένα. Την Αρετή σκέφτομαι.

Και μετά θα οργανώσουμε το επόμενο χτύπημα.

Καμία αρχιτέκτονας δεν πρόκειται να καταφέρει τίποτα στην Ergan

όσο αυτή έχει τα πρωτεία.

Αν δεν στείλεις διάψευση και διαμαρτυρία γι' αυτά που αφήνουν να υπονοούνται...

-θα στείλω εγώ. -Μην κάνεις τίποτα μέχρι να 'ρθω από 'κει.

(Ελένη) Πού είσαι; Παίζεις σε όλα τα site.

Φτάνω στην Ergan όπου να 'ναι. Δεν καταλαβαίνω τι λες. Ποια site;

(Ελένη) Κλείνω και θα τα πούμε.

(απότομο φρενάρισμα)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(αρχή τραγουδιού τίτλων αρχής)

Ήταν η μοίρα που μας ένωσε φτωχιά

Μόνο μια νύχτα είχε Ήτανε στον άσο

Μια νύχτα μόνο σου ζητάω, μόνο μια

Όταν θα φέξει θα χαθώ και θα σε χάσω

Όπως η έρημος της νύχτας τη δροσιά

Κι αν θα με δεις στον δρόμο, να με προσπεράσεις

Ποτέ στον νου σου μην με ξαναφέρεις

Κι αν θ' αναφέρουν τ' όνομά μου, μην διστάσεις

Να πεις πως δεν με ξέρεις

Αγάπη μου, να πεις πως δεν με ξέρεις

(συνέχεια και τέλος τραγουδιού)

Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω.

Εγώ πάλι δεν χαίρομαι και τόσο, κύριε Ζαμπετάκο.

-Δεν μου αρέσει ο τρόπος σου. -Ο καθένας έχει τον τρόπο του.

Τι άλλο θέλετε από μένα; Δεν σας φτάνει που πήρατε τα σχέδιά μου,

χωρίς να με ρωτήσετε, χωρίς να ζητήσετε την άδειά μου, έστω και τυπικά;

Θέλω μια απάντηση. Και τη θέλω από σένα.

Γιατί αυτά που μου 'πε ο Παπαμιχάλης κάνω πως δεν τ' άκουσα.

Αυτός, βέβαια, το συμφέρον του κοιτάει.

Ελπίζω το ίδιο να κάνεις κι εσύ.

Θα μου υποδείξετε ποιο είναι το συμφέρον μου, κύριε Ζαμπετάκο;

(Ζαμπ.) Θα σ' το κάνω λιανά και θα καταλάβεις. Ζήτησα απ' την Ergan

να σου επιτρέψει να συνεργαστείς μαζί μας για την δουλειά στην Τουρκία

με απώτερο σκοπό η συνεργασία αυτή να γίνει μόνιμη.

Η Build έχει αρχίσει ν' ανεβαίνει πολύ στην πιάτσα.

-Θα το 'χεις πάρει χαμπάρι, δεν μπορεί. -Στο προκείμενο.

Η θέση που σου προσφέρω έχει πολλά...

-Δεν θέλω ακούσω τίποτα' άλλο. -Μην βιάζεσαι. Άκου πρώτα.

Στην Ergan το πολύ πολύ να έχεις έναν καλό μισθό.

Σ' εμάς όμως θα έχεις και ποσοστά επί των έργων που θα αναλαμβάνουμε.

Έχω τις άκρες να κερδίσουμε τους διαγωνισμούς ακόμα κι αν καταθέσουμε λευκό χαρτί.

Σε δύο χρονάκια από τώρα οι καταθέσεις σου θ' ανέρχονται σε νούμερα που δεν έχεις ξαναδεί.

(μουσική έντασης)

Αφού έχετε τέτοιο δόντι στους διαγωνισμούς,

γιατί δεν βρίσκετε κάποιον άλλο να σας κάνει τη δουλειά;

Γιατί ειδικά εμένα;

Έχεις κάνει καλό όνομα στους Τούρκους και σε εμπιστεύονται.

Τα πολλά λεφτά αυτοί τα βάζουν. Μου 'σαι απαραίτητη.

(συνέχεια μουσικής)

Σας παρακαλώ, μην με ξαναενοχλήσετε.

Σκέψου αυτά που σου είπα.

Δεν έχω τίποτα να σκεφτώ.

(βάζει μπροστά τη μηχανή)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Πού είσαι;

Όχι, Ελεονόρα μου. Ένα τυχαίο ενσταντανέ είναι.

Ναι, ναι. Είναι παραπλανητική η φωτογραφία.

Δεν υπάρχει καμία διαχυτικότητα. Η γωνία λήψης φταίει.

Ναι, έχει μεγάλη σημασία η γωνία λήψης.

Καλά, άσε, αυτό θα σ' το εξηγήσω κάποια άλλη στιγμή.

Τώρα καταλαβαίνεις, το πήρανε τα κανάλια... Λίγο θέλει;

(Κατερίνη) Πρέπει να σε κλείσω.

(Κατερίνη) Έλα μου, σε φιλώ.

(Κατερίνη) Καλώς τονε.

(Κατερίνη) Δεν σε περίμενα τόσο γρήγορα.

Χαίρομαι που κατάλαβες ότι το ζήτημα είναι σοβαρό και δεν με αγνόησες.

Θεώρησα πως δεν είναι ανάγκη να έρθω μέχρι εδώ, αλλά αφού σε άκουσα έτσι αναστατωμένη...

Είμαι αναστατωμένη. Είμαι.

Και πιστεύεις πως, αν στείλουμε μία διάψευση, όλα θα πάνε καλά;

Έπρεπε ήδη να έχουμε στείλει διάψευση.

Το κουτσομπολιό πήρε φωτιά. Την άκουσες.

Ε, και;

Πολύ ψύχραιμα το πήρες.

Μήπως σου αρέσει που κυκλοφορεί αυτή η φωτογραφία;

Καμία σχέση. Το αντίθετο.

Και νιώθω άσχημα και για την Αρετή.

Τόσα χρόνια δεν έχω δώσει κανένα δικαίωμα να μιλάνε για τ' όνομά μου.

Κανένα.

Αν στείλουμε τώρα διάψευση, θα 'ναι σαν να ρίχνουμε λάδι στη φωτιά.

Μπορεί να 'χεις δίκιο.

Από την άλλη όμως, αν δεν υπάρξει κάποια αντίδραση από πλευράς σου,

είναι σαν να το παραδέχεσαι.

Να παραδέχομαι τι;

Ότι ήμουνα στην έκθεση με μία ωραία κυρία που τυχαίνει να είναι και συνεργάτιδά μου;

Ήμουν. Και λοιπόν;

Αφήνουν υπονοούμενα για σχέση, Οδυσσέα.

Λοιπόν, εμείς πρέπει να σταματήσουμε ν' ασχολούμαστε μ' όλα αυτά

για να σταματήσουν και τα υπονοούμενα. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος.

Δεν είμαι τόσο σίγουρη.

Σε κάνα-δυο εβδομάδες θα 'χει ξεχαστεί το όλο ζήτημα.

Θα 'χουν ν' ασχοληθούν με κάτι άλλο. Έτσι δεν γίνεται πάντα;

Αυτή είναι η μόνη ενδεδειγμένη μέθοδος. Πίστεψέ με.

Μ' εμπιστεύεσαι; (γελάκι Κατερίνης)

(χτύπημα πόρτας) Παρακαλώ.

Καλημέρα.

-Καλημέρα. -Τα προσχέδια για το Σαράγεβο.

(Ελένη) Να τους ρίξεις μια ματιά.

Μόνο για τα προσχέδια ήρθες να μου πεις δηλαδή;

-Τι άλλο; -Ξέρω 'γω; Κάτι. Για χτες το βράδυ.

Εντάξει, τώρα που σε είδα είμαι σίγουρη.

-Για ποιο πράγμα; -Ότι δεν τ' ονειρεύτηκα.

Όχι, δεν το ονειρεύτηκες.

Εκτός αν θες εσύ να μείνεις σαν όνειρο.

Χαίρομαι πολύ που ό,τι ζήσαμε είναι πραγματικότητα.

(χτυπάει το κινητό)

Και ξέρω πως έχεις αναστατωθεί με... Ευχαριστώ πολύ, Βούλα.

...με τις φωτογραφίες κι όλα αυτά, αλλά πραγματικά δεν έχω ν' απολογηθώ σε κανένα.

Μα δεν σου ζήτησα ν' απολογηθείς.

Εσένα και να θέλει κάποιος να σου πάρει κουβέντα, άμα δεν θες να μιλήσεις!

Λες και δεν σε ξέρω!

Ωραία, τότε τι άλλο έχουμε να πούμε;

Από ενδιαφέρον ρωτάω. Τι δεν καταλαβαίνεις; (δόνηση κινητού)

-Θέλω να σε προστατέψω. -Μερικές φορές ξεχνάς πόσο χρονών είμαι.

Ναι, καμιά φορά το ξεχνάω.

Θέλω να είσαι καλά κι ευτυχισμένος αγόρι μου.

-Πιστεύεις πως δεν είμαι; -Μακάρι. Αλλά φοβάμαι.

(κελαηδήματα)

-Τι φοβάσαι; -Μην πληγωθείς. Όπως τότε με την Έρικα.

-Αυτό ανήκει στο παρελθόν. -Ναι, αλλά και τότε έδειχνες ευτυχισμένος.

Ένα βήμα πριν από τον γάμο φτάσατε. Όλα φάνταζαν ιδανικά.

Και; Σε πρόδωσε. Κι εσύ τότε...

Σου είπα ότι αυτό το θέμα δεν θέλω να το ξανασυζητήσουμε.

Καλημέρα.

Καλημέρα.

-Για τη φωτογραφία είσαι έτσι; -(Αρετή) Ποια φωτογραφία μου λες;

-Πήγα να τρακάρω τώρα. -Τι λες;

Ο Ζαμπετάκος βγήκε μπροστά με τ' αμάξι και μου 'κλεισε τον δρόμο.

-Δεν πάμε καλά. -(Αρ.) Ίσα μου πρόλαβα να πατήσω φρένο.

-(Αρετή) Θα 'πεφτε πάνω μου. -Τι είναι αυτό τώρα;

Απειλή. Έμμεση απειλή. Ήθελε να με τρομάξει.

Τι σου είπε δηλαδή;

Μου τάζει τον ουρανό με τ' άστρα για να γυρίσω στη Build.

Έχει βρει τρόπο να κερδίζει τους διαγωνισμούς και δίνει τις δουλειές σε κατασκευαστές

παίρνοντας αυτός μια μίζα. Αυτό κάνει. Κατάλαβες;

-Α, μιλάμε για ελεεινό τύπο, έτσι; -Ναι.

Τώρα κατάλαβε ότι οι Τούρκοι μ' εμπιστεύονται και γι' αυτό με προσεγγίζει.

-Κι εσύ τι του απάντησες; -Ότι δεν θέλω να τον ξαναδώ.

Τι θα κάνω, θα φοβηθώ τα γκανγκστεριλίκια του Ζαμπετάκου;

(βήματα, χτύπημα στην πόρτα)

Ο μπουφές για την press conference είναι έτοιμος.

Οι δημοσιογράφοι περιμένουν να κάνεις δηλώσεις.

Α, βρήκες ώρα κι εσύ να κάνεις πλάκα.

Πες μου ότι μιλούσατε για τον καιρό, για οτιδήποτε άλλο εκτός απ' τη φωτογραφία.

-Μα ποια φωτογραφία λέτε; -Έχει κυκλοφορήσει παντού.

(μουσική έντασης)

Ποιος την τράβηξε; Και γιατί τη δημοσίευσαν;

Εγώ φεύγω. Μην έρθει ο κύριος Χαριτάκης και δεν με βρει.

(συνέχεια μουσικής)

Ωραία! Δεν μου έφτανε ο Ζαμπετάκος, έχω τώρα κι αυτό.

Πάντως το θέμα του Ζαμπετάκου δεν πρέπει να το πάρεις αψήφιστα.

Φαίνεται ύπουλος ο άνθρωπος.

Η Τριανταφύλλου δεν θέλει να φύγει απ' την Ergan.

Προσπάθησα να την ψήσω. Της έταξα ποσοστό, της έταξα πολύ χρήμα.

Ούτε ν' ακούσει.

-Ξέρεις αν έχει αναλάβει το εμπορικό κέντρο; -Πολύ πιθανόν.

Η δουλειά αυτή ήταν δική μου. Μέσα από τα χέρια μου την πήρε ο Χαριτάκης.

Τελευταία στιγμή.

Η γυναίκα αυτή έχει το κοκαλάκι της νυχτερίδας.

Ό, τι δουλειά και να της δώσουν το αποτέλεσμα είναι άψογο. Άψογο.

Όταν ήρθε και μου ζήτησε δουλειά ήταν πριν πάρει το βραβείο.

Οι μετοχές της ήταν στον πάτο. Σχεδόν τη λυπήθηκα και την πήρα.

Είχε κι ένα θέμα με τον γιο της.

Κάτι σοβαρό με την υγεία του, δεν θυμάμαι ακριβώς.

Τώρα που μεγαλοπιάστηκε όμως, σήκωσε μπαϊράκι. Κατάλαβες;

Ώστε έχει γιο, ε;

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(Μιρέλλα) Λοιπόν, ο πίνακάς σου μου θύμισε έναν πίνακα

που 'χα δει στο Whitechapel Gallery στο Λονδίνο, γι' αυτό τον αγόρασα.

-Υπάρχει πίνακας που μοιάζει με το δικό μου; -Δεν είπα "μοιάζει", είπα "μου θύμισε".

Οκέι. Μόνο και μόνο που είδες πίνακα στην Whitechapel Gallery

να σου θυμίζει τον δικό μου δεν με χαλάει καθόλου.

Να σου πω κάτι; Απ' όταν γύρισα στην Αθήνα είσαι η πιο ενδιαφέρουσα επαφή που είχα.

(απαλή μουσική υπόκρουση)

Δεν μπορεί, δεν μπορεί να μην υπήρχαν άνθρωποι που πεθύμησες να δεις.

-Όχι. -Έλα, αποκλείεται, τόσο καιρό έλειπες.

Θα 'πρεπε να σε πιάσει μια νοσταλγία, κάτι. Τίποτα;

Ο κύριος λόγος που γύρισα ήταν η αφόρητη βαρεμάρα μου

και η ανικανότητά μου να καταπιαστώ με το οτιδήποτε.

Η ζωγραφική; Δεν σε εμπνέει πια;

Περνώ μια φάση που αμφισβητώ τα πάντα, και τον εαυτό μου και τις δεξιότητες μου.

Κάθε πραγματικός καλλιτέχνης περνάει μια τέτοια φάση, θέλει επιβεβαίωση.

(γελάκι συμφωνίας)

Είσαι πολύ έξυπνη.

Χαίρομαι που σε γνωρίζω.

(συνέχεια μουσικής)

Αν δεν είχες βάλει την αγγελία για τον πίνακα, δεν θα είχαμε γνωριστεί.

(συνέχεια μουσικής)

Αλήθεια, πόσο πλήρωσες να τον αγοράσεις;

(συνέχεια μουσικής)

-Γιατί ρωτάς; -Ε, πώς, έχει κι αυτό τη σημασία του.

-Μισό. Θες μια μπιρίτσα; -Ναι.

(τέλος μουσικής)

Δεν σε πρόλαβα στον διάδρομο. Ο κύριος Χαριτάκης δεν είναι εδώ.

-Α! Ενημέρωσε, πότε θα έρθει; -Όχι.

Εε... Να σου πω, μην του πεις ότι σχολιάζαμε τη φωτογραφία.

-Θα πάρει κεφάλια. -(Αρετή) Καλά, όλος ο κόσμος τη σχολιάζει.

Αυτό να μου πεις!

-Καλημέρα. -Καλημέρα σας.

Ξέρω γιατί είσαι έτσι.

-Την είδα κι εγώ τη φωτογραφία. -Ποιος την έβγαλε;

Κάποιος με το κινητό του, φαντάζομαι.

Και γιατί την έδωσε στα media; Τι όφελος είχε απ' αυτό;

-Πραγματικά, δεν έχω ιδέα. -Και τώρα τι θα κάνουμε;

Τίποτα. Δεν θα κάνουμε τίποτα.

Όσο περισσότερο ασχολούμαστε, τόσο περισσότερο θόρυβο κάνει.

-Θα το αφήσουμε να περάσει. Χμ; -Δίκιο έχεις.

Έγινε και κάτι άλλο.

Τώρα που ερχόμουνα

ο Ζαμπετάκος μου έστησε ενέδρα.

Πετάχτηκε μπροστά μου με τ' αμάξι και με ανάγκασε να σταματήσω.

(Μιρέλλα) Ευχαριστώ.

Ψυχολογικά είμαι έτοιμος ν' ακούσω την τιμή που πλήρωσες για ν' αγοράσεις το έργο μου.

Λοιπόν, εε, εννιά ευρώ οι καφέδες, δώδεκα ευρώ οι μπίρες...

-πιο πολλά θα πληρώσεις εσύ σήμερα. -Μάλιστα.

Σε παζάρι να πήγαινες δηλαδή, παραπάνω θα πλήρωνες.

-Παραπάνω δεν θα 'δινα για κανένα λόγο. -Οκέι.

Μπορεί να μην αξίζει μία το έργο μου,

η γνωριμία μας όμως πιστεύω ότι αξίζει όσο τίποτα.

(απαλή μουσική υπόκρουση)

Για κάποιο λόγο κι εγώ έτσι νιώθω.

(συνέχεια μουσικής)

(τσούγκρισμα)

(συνέχεια μουσικής)

Μην πάρεις τοις μετρητοίς αυτό που σου 'πα

και δεν ξαναπιάσεις πινέλο στα χέρια σου.

-Καλά, και να μην ξαναπιάσω τι έγινε; -Καλά, κάνε ό,τι θες, εγώ να μην ευθύνομαι.

(γελάκια και των δύο)

Μια χαρά τιμή είχε ο πίνακάς σου. Αστειευόμουν πριν.

(συνέχεια μουσικής)

Πλήρωσες παραπάνω δηλαδή;

(συνέχεια μουσικής)

Πάλι καλά που είχα ψιλά πάνω μου δεν λες;

(συνέχεια μουσικής)

Δεν ήθελε το δικό μου "όχι". Ήθελε να τ' ακούσει κι απ' την ίδια.

Ο Ζαμπετάκος πίστευε ότι, αν σου έταζε λαγούς με πετραχήλια, εσύ θα δεχόσουν.

Αν λάβεις κάποιο πανάκριβο δώρο το ερχόμενο διάστημα, μην απορήσεις.

Από εκείνον θα 'ναι.

Κύριε Σταύρο, σας ζητούν στο τηλέφωνο. Είναι επείγον.

(Αρετή) Τώρα ο Σταύρος προφανώς είδε κι αυτό στη φωτογραφία.

Άκου, δεν μ' ενδιαφέρουν εμένα τώρα όλα αυτά.

-Άλλο πράγμα μ' ενδιαφέρει. -Τι;

Το φιλί μας. Μόνο αυτό σκέφτομαι.

Κοίταξέ με.

Το μετάνιωσες;

(απαλή μουσική)

Τότε;

(συνέχεια μουσικής)

Συμβαίνουν πολλά τον τελευταίο καιρό

και προσπαθώ να βάλω το μυαλό μου σε μια τάξη.

Για ένα πράγμα μόνο είμαι σίγουρη. Απόλυτα σίγουρη.

-Ότι η προτεραιότητά μου είναι ο γιος μου. -Το καταλαβαίνω.

Τον τελευταίο καιρό διαισθάνεται ότι κάτι συμβαίνει μεταξύ μας.

Και μου κρατάει μούτρα γι' αυτό.

(συνέχεια μουσικής)

Είναι σαν να μου λέει ότι έτσι απομακρύνομαι απ' τον πατέρα του.

Και κάπως σαν να μ' επικρίνει γι' αυτό.

-Κι αυτό δεν το αντέχω. -Παιδί είναι. Θα του περάσει.

Ναι, αλλά μέχρι να του περάσει...

(συνέχεια μουσικής)

δεν έχω μυαλό για κάτι άλλο.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

-Καλώς τους, καλώς τους. -Γεια σας.

Αγάπη μου, αυτή είναι η Ιουλία κι η Γωγώ. (τέλος μουσικής)

Κορίτσια, η Τάνια. Κι ο Πετράκης.

-Εσύ είσαι ο Πετράκης; -Εγώ είμαι.

Καλέ, εσύ είσαι ολόκληρο παλικάρι!

Είδες ο εγγονός μου;

Αχ, κυρία Μαρίκα! Ένας κούκλος είναι. Να τον χαίρεστε.

Πρώτη φορά που έρχεται στο σπίτι μας το καμάρι μου να γνωρίσει την οικογένειά μας.

Καλώς ήρθες στο σπίτι του μπαμπά σου, αγάπη μου.

Έλα. Έλα να σου δείξω το σπίτι.

(Μαρ.) Φέρτε μας απ' όλα. Και κέικ και κουλουράκια...

και πορτοκαλάδα να διαλέξει ό,τι θέλει το παιδί.

Βεβαίως.

Έλα, έλα να δεις κι από 'δω.

(χαμηλόφωνα) Έλα.

Πισίνα! (γελάκι ικανοποίησης Μαρίκας)

Το καλοκαίρι θα φοράς το μαγιό σου και θα κάνεις μπάνιο εδώ όσο θέλεις.

Κι ο μπαμπάς μου κολυμπούσε στην πισίνα;

Όχι, δεν είχαμε τότε πισίνα.

Αλλά, να, εδώ σ' αυτή την αυλή έπαιζε ο μπαμπάς σου συνέχεια.

Βλέπεις εκείνο το δέντρο, το μεγάλο;

Σκαρφάλωνε συνέχεια εκεί κι εγώ τον μάλωνα, γιατί φοβόμουν μην πέσει.

-Κι έπεσε καμιά φορά; -Όχι, δεν έπεσε, γιατί...

ήμουνα συνέχεια από κάτω και τον πρόσεχα και τον μάλωνα.

(κελαηδήματα)

Όλη η αγορά μιλάει για την καινούρια δουλειά που πήρε η Ergan.

-Το εμπορικό κέντρο; -Τι άλλο; 78.000 τετραγωνικά.

Όποιος δουλέψει εκεί θα ζήσει και τα δισέγγονά του.

-Ωραία, να 'μαστε έτοιμοι λοιπόν. -Τόσο σίγουρο το 'χεις;

Αν ο επενδυτής τρέξει πιο γρήγορα τα πράγματα...

-Εξήγησέ μου πού το πας για να ξέρω. -Εσύ μου χρωστάς εξηγήσεις, όχι εγώ.

Τέλειωσες με τα γκομενικά σου;

Ή θα σε πάρει χαμπάρι η γυναίκα σου και θα τρέχουμε;

(χτυπάει το κινητό)

Συγγνώμη. Παρακαλώ;

Ναι;

Α!

Ωραία.

Ωραία, ωραία. Έρχομαι.

-Φεύγω, έχω δουλειά. -Πού πας;

(Ελένη) Έρχεσαι λίγο να μου πεις πώς σου φαίνεται;

(επιφώνημα συμφωνίας Αρετής)

Εδώ είναι μία έκταση οχτώ στρεμμάτων με κυκλικά μονοπάτια.

Χμ. Ωραίο φαίνεται. Γιατί δεν το ξεκινάς από 'δω;

Λες, ε; Οκέι, θα το δω κι από 'κει.

(Ελένη) Ευχαριστώ.

(Ελένη) Χρειάζομαι τη συμβουλή σου όσο δεν φαντάζεσαι σήμερα.

Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ με τίποτα.

Δεν έχω καμία όρεξη για δουλειά.

Χτες πέρασα μια μαγική νύχτα. Ούτε στον εαυτό μου δεν τολμώ να το πω.

Μην το γρουσουζέψω.

Γι' αυτό κάποια στιγμή που σ' έψαχνα στη γκαλερί είχες εξαφανιστεί.

-Με πήρε ο Σταύρος και φύγαμε. -Και πού πήγατε;

Περάσαμε όλο το βράδυ στο σκάφος μαζί.

-Και πότε περίμενες να μου το πεις; -Νομίζεις ότι εγώ το 'χω συνειδητοποιήσει;

(Ελένη) Απ' το πρωί τσιμπιέμαι να δω αν είναι όνειρο.

(μήνυμα)

Ο Χάρης είναι. Μας περιμένει κάτω, λέει.

Ε, πες του να περιμένει λίγο. Θα τελειώσουμε γρήγορα με τις τροποποιήσεις και θα φύγουμε.

Θα τα φτιάξω εγώ για σένα. Δεν σε βλέπω σε κατάσταση.

(πληκτρολόγηση)

(Αννέζα) Ήρθε πρωί-πρωί μια δημοσιογράφος...

Τι δημοσιογράφος, δηλαδή, ένα κοριτσάκι ήταν!

...να με ρωτήσει αν έγινε εδώ η έκθεση που πιάσανε τον διευθυντή της Ergan...

-να κρατάει από το χέρι κάποια. -Ελπίζω να μην άνοιξες κουβέντα μαζί της.

-Δεν μ' αρέσει αυτό το βλέμμα. -Χρειάζεται προβολή η έκθεση.

Δεν μπορώ ν' αφήνω τέτοιες ευκαιρίες να πηγαίνουν χαμένες.

Τι της είπες, Αννέζα; (σαρκαστικό γελάκι)

Αν είχες καλύτερη διάθεση, θα σου έβγαζα την ψυχή.

Αλλά έτσι όπως σε βλέπω δεν σηκώνεις πλάκα, οπότε παραιτούμαι.

-Φυσικά και δεν της είπα τίποτα. -Και προς τι όλη αυτή η παράσταση;

Απωθημένα ηθοποιού έχεις, αδερφή;

Τόσο πολύ σ' ενόχλησε η δημοσίευση της φωτογραφίας;

Δεν μ' ενόχλησε μόνο η δημοσίευση.

Μ' ενόχλησε αυτό που είδα.

Καλά, γι' αυτό ήμουν σίγουρη.

Σήμερα το πρωί είχα μια έντονη συζήτηση με τον γιο μου.

Και, φυσικά, δεν μου είπε τίποτα για το αν συμβαίνει κάτι μεταξύ τους.

-(σαρκαστικά) Σαν δεν ντράπηκε! -(ενοχλημένη) Αννέζα;

Και να συμβαίνει κάτι, γιατί να σ' το πει;

-Τι σε νοιάζει εσένα; -Τι με νοιάζει;

Πόσες φορές έχουμε συζητήσει εμείς οι δύο για την αγωνία που έχουμε...

Για να φτιάξουν τη ζωή τους; Αυτό δεν λέμε συνέχεια;

Ναι, αλλά όχι με όποια βρεθεί μπροστά τους.

Ωχ! Δεν τη συμπαθείς;

Φυσικά και τη συμπαθώ.

Και την εκτιμώ και σέβομαι τον αγώνα που έδωσε για το παιδί της.

Αλλά ως εκεί.

Τι σε πείραξε τόσο πολύ, αγάπη μου;

Αχ, αυτή η επιπολαιότητα των ανδρών!

Ιδίως αυτών που θεωρούνται σοβαροί και έξυπνοι.

Ναι, ο Οδυσσέας και σοβαρός είναι και έξυπνος και γοητεύτηκε από μια πολύ όμορφη γυναίκα.

Πού το βρίσκεις το κακό;

Τα ίδια λέγατε και τότε όταν μας κουβάλησε την Αμερικάνα.

Την Έρικα. Και θυμάσαι πού καταλήξαμε.

Αυτό για τη σύσκεψη.

Αυτό για τον Φιλίππου να μπει στον φάκελο για Κύπρο.

-Στείλαμε απάντηση στην Ευθυμίου; -Ναι, έφυγε.

Για τους χώρους περιμετρικά του εμπορικού κέντρου...

-θα χρειαστούν όλες οι δικαστικές αποφάσεις. -Στα χέρια μου τις έχω.

-Είναι καθαρό μέχρι το τελευταίο τετραγωνικό. -Μπράβο.

(δόνηση κινητού) Έλα, Δημητρό μου.

Ναι. Ναι, πες μου.

Ο Κορωναίος;

Για ποια υπόθεση;

Πες μου ότι δεν μου κάνεις πλάκα!

Έγινε, σ' ευχαριστώ πολύ.

Ξέρεις σε ποιον αποτάθηκε η Ευθυμίου για την απόλυση της;

-Στον Κορωναίο. -Στον Κορωναίο;

Θα το διασταυρώσω πρώτα και μετά θα το πω στ' αφεντικά.

(πληκτρολόγηση)

-Καλημέρα. -Τι κάνεις εσύ εδώ;

Βαρέθηκα να περιμένω. Και πες και μια "καλημέρα", δεν θα πάθεις τίποτα.

-Λοιπόν, έφερα ντόνατς να το γιορτάσουμε. -Τι να γιορτάσουμε;

-Ντόνατς; Για φέρ' τα εδώ. -Κοίτα, κοίτα, κοίτα πώς κάνει.

Πες μου την αλήθεια. Δεν ντρέπεσαι που την έχεις φίλη;

Λίγο. (γέλια)

-Λοιπόν, τι θα γιορτάσουμε; -Τα ευχάριστά σας νέα.

Της μιας τα μαθαίνω από το ίντερνετ, της άλλης τα υποθέτω απ' τις εκατό καρδούλες

και τα ογδόντα πέντε emoji που απάντησε στην "καλημέρα" που έστειλα.

Έλα, λίγο υπερβολή ήταν αυτό. Ογδόντα ήταν τα emoji.

Λοιπόν, έλα, φάε και πες μου μετά γιατί σε πήρε χαρά από τα μούτρα.

Δεν καταλαβαίνω πού κολλάει η Έρικα.

Γιατί μπερδεύεις το παρελθόν με το σήμερα;

Ο Οδυσσέας τότε ήταν ένας νεαρός που μόλις είχε έρθει από τη Νέα Υόρκη...

Γεμάτος όνειρα, έτοιμος ν' ανοίξει τα φτερά του κι αυτή του τα 'κοψε μια χαρά!

Έχουν περάσει τόσα χρόνια, μωρό μου.

Αυτές οι πληγές μου μένουν πάντα μέσα μας. Γράφουν ανεξίτηλα.

Εσύ που ασχολείσαι με την τέχνη θα 'πρεπε να το ξέρεις αυτό.

Σταμάτα να αναμοχλεύεις αυτή την ιστορία.

Ήμουνα η μόνη που είχε επιφυλάξεις όταν μας την έφερε πρώτη φορά απ' την Αμερική.

Όταν την είδα...

το βλέμμα της...

"Αυτή μέχρι και πτώματα τρώει" σκέφτηκα. Αλλά δεν μίλησα.

(Κατερίνη) Όλοι ήσασταν ενθουσιασμένοι μαζί της.

Ο γιος μου πίστευε πως βρήκε τη γυναίκα της ζωής του.

Ήθελε και να την παντρευτεί. Και μετά είδαμε τι έγινε!

-Το θυμάσαι. -Όχι. Δεν θυμάμαι.

Κι ούτε ο Οδυσσέας θυμάται, πάω στοίχημα.

(Αννέζα) Μόνο εσύ ασχολείσαι ακόμα.

Είναι αυτή η μανία σου να μην πετάς τίποτα. Ειδικά τα δυσάρεστα.

-Τα κρατάς σαν φυλακτό. -Τα κρατάω σαν φυλακτό, ναι.

Γιατί απ' αυτά μαθαίνουμε για να μην ξανακάνουμε τα ίδια λάθη.

Αγάπη μου, είναι παράλογο

να φοβάσαι κάθε γυναίκα που τον πλησιάζει μη τυχόν και του φερθεί όπως η Έρικα.

Δεν το καταλαβαίνεις;

Ναι, αλλά...

αν δεν προστατέψω εγώ το παιδί μου, ποιος θα το κάνει;

Άρα μετά τη χθεσινή νύχτα πάθους σήμερα πώς ήτανε μαζί σου;

Ξέρω 'γω;

Το λίγο που μιλήσαμε στο γραφείο του ήταν πολύ γλυκός μαζί μου.

-Σου ζήτησε να ξαναβρεθείτε; -Όχι.

Κι όσο ήταν στο γραφείο σου έστειλε κανένα μήνυμα;

-Τι μήνυμα να στείλει; -Κάτι χαριτωμένο, κάτι πρόστυχο, ξέρω 'γω;

Έλα, μωρέ Χάρη! Αυτά είναι για τα πιτσιρίκια.

Έλα, άσ' τη να χαρεί. Τι της σπέρνεις αμφιβολίες τώρα κι εσύ;

-Αλίμονο σ' εμένα που έμεινα ο τελευταίος. -Α, γι' αυτό τα κάνει αυτά, επειδή ζηλεύει.

Φυσικά και ζηλεύω. Κι όχι μόνο την Ελένη. Ζηλεύω κι εσένα.

Που είδα να σε κρατάνε από το χέρι και να σε κοιτάνε στα μάτια.

(Χάρης) Μήπως ήρθε η ώρα να μας πεις και τα δικά σου;

Πρέπει να γυρίσουμε στη δουλειά. Έχουμε σύσκεψη σε λίγο.

Τη βλέπεις πώς μου ξεγλιστράει. Σαν το χέλι.

Ναι, σιγά που μπορώ να σου ξεγλιστρήσω εσένα.

-Λοιπόν, τα υπόλοιπα είναι για τον Πετράκη. -Αν περισσέψει κανένα.

(Χάρης) Κατάλαβα. Λοιπόν, έφυγα.

-Καλή συνέχεια. -Ευχαριστούμε.

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό) Αυτός είναι.

-Έλα. -Πήγες στον γιατρό;

-Ναι, φαρυγγίτιδα τελικά, μου 'δωσε κι αγωγή. -Πάλι καλά!

Να προσέχεις τα παγωμένα, μωρό μου. Μην χαλάσεις τη φωνούλα σου.

Τόσο κόπο έκανες να γίνεις όνομα. Μην πάει στράφι.

Σωστά. Θα 'ρθεις ν' ακούσεις τη φωνούλα μου;

-Ή μήπως βαρέθηκες να την ακούς; -Τι είναι αυτά που λες;

Σ' έχω συνέχεια μες στ' αυτιά μου. Κι όχι μόνο όταν τραγουδάς.

Ξέρεις, κι όταν μου ψιθυρίζεις τα δικά μας στο κρεβάτι.

Πότε θα 'ρθεις να σου πω αυτά τα ψιθυριστά, τα δικά μας;

-Τι με ρωτάς τώρα; -Πότε θα σε δω. Αυτό σε ρωτάω.

Επίτηδες το κάνεις; Γιατί με πιέζεις;

Λες και δεν σου 'χω εξηγήσει τι γίνεται!

Έτσι και καταλάβει ο πατέρας μου ότι βρεθήκαμε...

Αυτό θα 'χουμε από εδώ και πέρα; Θα κάνεις ό,τι σου λέει ο πατέρας σου;

-Πόσο χρόνων είσαι, ρε Σάββα; Δώδεκα; -Α, να σου πω...

Δεν μου φτάνουν όλοι άλλοι, θα μου βάζεις κι εσύ τις φωνές τώρα;

Έλα, αγάπη μου, ηρέμησε.

(ακατάληπτες φωνές παιχνιδιού παιδιών)

Ένα, δύο, τρία. (γέλια παιδιών)

Αυτή η συνάντηση έπρεπε να 'χει γίνει από χρόνια.

Έγινε μια κακή αρχή. Τώρα όμως όλα θα φτιάξουν.

Το ελπίζω.

-Αν δεν είχαν γίνει όλα τόσο λάθος! -Μην τα σκέφτεσαι τώρα αυτά.

(γελάκια κι επιφωνήματα παιδιών)

Κοίτα τον, κοίτα τον.

Πόσο χαρούμενος είναι που παίζει με τις ξαδέρφες του!

Αφού δεν πρόλαβε να παίξει με τον πατέρα του τουλάχιστον...

Τον βλέπω κι είναι σαν να βλέπω τον Λεωνίδα μικρό.

Η συνέχειά του είναι.

(συγκινείται) Απ' τη μια χαίρομαι, απ' την άλλη...

είναι τόσο μεγάλος ο πόνος μου!

Δεν γιατρεύεται αυτό.

(κλάμα μωρού)

Το μωρό κλαίει κι εσύ κάθεσαι. Πήγαινε να δεις τι έχει.

(κλάμα μωρού)

(κλάμα μωρού)

Πότε θα με διώξετε; Για να φέρετε τον αγαπημένο σας εγγονό εννοώ.

-Τι είναι αυτά που λες; -Όχι, για να ετοιμάσω βαλίτσες ρωτάω.

-Κάνω πως δεν το άκουσα αυτό. -Ε, πώς!

Φαίνεται το πράγμα. Σήμερα παίζει στο σαλόνι,

αύριο θα έχει δικό του δωμάτιο.

Άσπα, κάνω υπομονή, γιατί δεν είσαι καλά τον τελευταίο καιρό.

Και το καταλαβαίνω.

Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πώς μπορείς να σκέφτεσαι τέτοια πράγματα.

(Μαρίκα) Δεν έχεις καμιά δικαιολογία.

Και κάτι ακόμα.

Στην Ιουλία θα μιλάς καλύτερα.

Δεν είναι δουλειά της να ασχολείται συνέχεια με το μωρό.

Εξυπηρέτηση σου κάνει.

Άντε πήγαινε να ξεκουραστείς. Κι όλα θα πάνε καλά.

Λίγη απ' την αισιοδοξία σου να είχα, αδερφή!

-Α, καλώς τονε. -Θειούλα μου.

-Μαμά. (φιλί) -Τι έγινε, αγόρι μου;

-(Αννέζα) Κάτι ευχάριστο; -Ναι. Τη βρήκα.

-Ποια; -Αυτή που αγόρασε τον πίνακα.

Είσαι σίγουρος; Είδες τον πίνακα από κοντά;

(Πωλ) Όχι, δεν τον είδα. Αλλά δεν έχει σημασία.

Σημασία έχει ότι ο πίνακας ήταν αφορμή για να...

για να γνωρίσω μια πολύ ενδιαφέρουσα κοπέλα.

-Και ποια είναι αυτή; -Άλλη φορά, λεπτομέρειες. Βιάζομαι τώρα.

Κορίτσια, σας χαιρετώ.

-Σε ποιαν τον χάρισες; -Δεν θυμάμαι.

Τον είχα χαρίσει εκείνο το βράδυ που κάναμε το φιλανθρωπικό γκαλά των Χριστουγέννων.

-Ναι, αλλά σε ποια; -Δεν ξέρω.

Τον είχα δώσει μαζί με τρεις άλλους πίνακες σε έναν άνθρωπο εκεί της διοργάνωσης

και του είπα να τους μοιράσει όπου εκείνος νομίζει.

Αχ, Θεέ μου, τι θα κάνω αν μάθει ότι τον χάρισα;

Και να το μάθει, δεν νομίζω ότι θα τον πειράξει.

Το ενδιαφέρον του τώρα έχει μετατοπιστεί σ' αυτήν που έχει τον πίνακα.

(αναστενάζοντας) Να δούμε ποια θα μας κουβαλήσει κι αυτός!

(βαθιά εκπνοή)

Τέλεια. Θα κάνεις κι ένα ωραίο μακιγιάζ και θ' ανέβεις στην πίστα να κάνεις ζημιά.

-Δεν έχω καθόλου όρεξη να πάω μαγαζί. -Γιατί; Επειδή δεν θα 'ρθει το κελεπούρι;

Άκουσε να σου πω, αγάπη μου, αυτός δεν θ' αλλάξει.

Ίδιο ανθρωπάκι θα μείνει. Μία θα φοβάται τη γυναίκα του, μία τον πατέρα του

-και ποιος ξέρει ποιον άλλον. -Εντάξει.

Είναι λογικό να φοβάται την αντίδραση του πατέρα του.

-Κι η γυναίκα του μόλις γέννησε. -Α, ναι; Πήγαινε ζήτα του και συγγνώμη τώρα.

Τι ήθελες, ρε Ζέτα;

Να παρατήσει τη γυναίκα του λεχώνα και να τρέχει πίσω από μένα;

Όποιος κι αν ήταν στη θέση του το ίδιο θα 'πρεπε να κάνει.

Το θέμα δεν είναι τι θα κάνει αυτός, αλλά τι θα κάνεις εσύ.

(Ζέτα) Όλο αυτό που ζεις μαζί του βλέπεις ότι πηγαίνει κάπου;

Γατί εγώ νιώθω ότι βρίσκεις σε τοίχο. Δηλαδή τι περιμένεις να κάνει;

Να ξεκλέβει χρόνο από την οικογένειά του και να σε βλέπει;

Σου φτάνει αυτό;

-Όχι, δεν μου φτάνει. -Κι ας το δούμε κι απ' την άλλη.

Πες ότι το κρατάς το παιδί. Πιστεύεις ότι θ' αλλάξει κάτι;

Έπρεπε να τον δεις όταν προσπάθησα να τον ψαρέψω.

Και μόνο στην ιδέα του κόπηκαν τα πόδια.

Γι' αυτό σου λέω, δεν θέλει πολλή σκέψη.

(αναστεναγμός) Εντάξει.

Αφού καταλαβαίνει από πίεση, θα τον πιέσω κι εγώ.

-Θα του πεις για την εγκυμοσύνη; -Όχι.

Θα κάνω κάτι άλλο που έχω στο μυαλό μου πρώτα και μετά βλέπουμε.

Για πες.

Είναι ένας τύπος που μου στέλνει συνέχεια δώρα και λουλούδια.

Μου 'χει κάνει κι αίτημα φιλίας, αλλά τον έχω στον πάγο.

Για κάτσε να τον ξεπαγώσω μία, να δούμε τι θα πει ο κύριος Σάββας!

-Δουλεύω εδώ, ρε. -Άραξε, ρε, για το μωρό ήρθα.

Αυτό που 'δαμε χθες όταν μου 'λεγες για τ' αμάξι.

-Πες μου πού είναι και την κάνω. -Είναι πιασμένη, δεν είπαμε;

-Ναι, φοβήθηκα τώρα! -Μια φορά την είδες. Τι έπαθες, ρε φίλε;

-Κεραμίδα σε χτύπησε; -Ε, είπα μήπως έχω καλύτερη τύχη.

Γιατί η άλλη απ' το Γρανάζι τι βραχιόλια της στέλνω, τι λουλουδικά της στέλνω,

γραμμένο μ' έχει. Κοριτσάρα μου εσύ!

Από ποιον είπαμε ότι είναι πιασμένη;

(σκοτεινή μουσική)

(Άλκης) Μόλις σ' έσωσα από έναν πέφτουλα.

(συνέχεια μουσικής)

Αν και η αλήθεια είναι ότι μου άρεσε.

Θέλω κι άλλο.

(συνέχεια μουσικής)

-Τι κάνεις; -Πάσο.

-Νόμιζα ότι ήθελες κι εσύ. -Ρε Άλκη!

-Πότε σου 'δωσα αυτό το δικαίωμα; -Καλά, εντάξει, μην βαράς κιόλας.

Είσαι επιπόλαιος και τελείως αψυχολόγητος. Και δεν έχω χειρότερο.

Από την πρώτη στιγμή κατάλαβα ότι έχεις θέματα. Καλά έκανα που 'χα επιφυλάξεις.

(συνέχεια μουσικής)

(ανάσα αμηχανίας)

(ομιλίες των παιδιών που παίζουν)

(συνέχεια μουσικής)

(ομιλίες των παιδιών)

(συνέχεια μουσικής)

(ομιλίες των παιδιών)

(συνέχεια μουσικής)

(ομιλίες των παιδιών)

(συνέχεια μουσικής)

Σ' ευχαριστώ...

που με ειδοποίησες να 'ρθω.

(συνέχεια μουσικής)

Σε λυπήθηκα.

Λοιπόν, ποιο είναι;

(τέλος μουσικής)

Ήρθε ο παππούς! Παππού, είναι ο γιος του θείου του Λεωνίδα!

Κι αυτόν Πέτρο τον λένε.

Δεν θέλω να με στενοχωρήσεις όπως την προηγούμενη φορά.

Που ούτε καν με πλησίασες.

Πείτε στον ξάδερφό σας πόσο καλός είναι ο παππούς.

Ο παππούς είναι πάρα πολύ καλός. Και δίνει και χαρτζιλίκι.

(Μαρία) Πολύ καλό χαρτζιλίκι.

Είσαι μια αλεπού εσύ!

Πετρή μου;

Θα κάνεις τον παππού μια μεγάλη αγκαλιά σαν αυτές που κάνεις εμένα;

Αγάπη μου.

(μουσική έντασης)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Γιατί δεν μου 'πες ότι το κορίτσι ήταν δικό σου;

-Τι μ' άφησες να κάνω σχέδια; -Σιγά, ρε! Τι σχέδια έκανες δηλαδή;

Ό, τι και να 'ταν τα 'σβησα με τη μία. Πρώτον, γιατί είσαι αδερφός

και δεύτερον, γιατί μάλλον η τύχη γύρισε με το μέρος μου.

Το μωρό απ' το Γρανάζι τσίμπησε.

Αποδέχτηκε το αίτημα φιλίας που του 'χα στείλει, οπότε ο δρόμος ανοίγει από 'κει.

Ε, είσαι σίγουρος; Πρόσεχε μην σου βγει κι αυτή πιασμένη.

Επ, επ, επ! Εσύ με γκαντεμιάζεις τελικά, ε;

Λοιπόν, την κάνω. Μιλάμε.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(μήνυμα)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(χτύπημα πόρτας)

-Σας περιμένουνε στην αίθουσα συσκέψεων. -Ναι, έρχομαι, έρχομαι.

-Καλησπέρα. -(Ναυσικά) Ο κύριος;

Το γνωρίζω τον κύριο, Ναυσικά μου. Μπορείς να πηγαίνεις.

Δεν θα σε καθυστερήσω. Ξέρεις γιατί ήρθα.

Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω. Αλλά θα μου πεις εσύ.

Το εμπορικό κέντρο ήταν δρομολογημένο να το πάρουν άλλοι.

-Ένας απ' αυτούς ήμουν εγώ. -Καταθέσαμε καλύτερη μελέτη...

καταθέσαμε καλύτερη προσφορά και το έργο το πήραμε εμείς.

Έλα τώρα! Δεν είμαι χθεσινός.

Ξέρουμε και οι δύο πώς γίνονται αυτές οι δουλειές.

Παίξατε με κάποιο καλύτερο χαρτί και την πήρατε.

Αλλά στα λόγια την είχαν δώσει ήδη.

Άκου, δεν διαπραγματεύομαι δουλειές που ήδη έχω πάρει.

Ιδίως με τρίτους. (μουσική έντασης)

Έχει πληρωθεί πολύς κόσμος για να γίνουν τα πράγματα όπως πρέπει.

Παίζαμε τρία γραφεία. Μπακύρας, Δρόσος, Υφαντής.

Τη δουλειά την πήρε η Ergan. Δεν έχουμε τίποτα άλλο να συζητήσουμε.

Δεν έχω μάθει να μου αρπάζουν τα έργα μέσα απ' τα χέρια, Χαριτάκη.

Αλλά αφού το κακό έχει γίνει ήδη προτείνω να το ξανασκεφτείς για συνεργασία.

Η δουλειά είναι μεγάλη. Μην είστε μονοφαγάδες.

(συνέχεια μουσικής)

Η Ergan αποφασίζει με ποιους θα συνεργαστεί

και αν. Κι αυτή η απόφαση έχει παρθεί.

Αυτό θα το δούμε.

Δεν έχω κάτι άλλο να πω μαζί σου. Η συνάντηση έχει λήξει.

(συνέχεια μουσικής)

Χάρηκα πολύ που τα είπαμε.

Ελπίζω να συνεννοηθήκαμε κιόλας.

(συνέχεια μουσικής)

Κι αυτά είναι για το λογιστήριο.

(συνέχεια μουσικής)

-Τι θέλει αυτός εδώ; -Για τον Οδυσσέα ήρθε.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Τι κάνεις εδώ; Δεν βγήκες απ' το δωμάτιο όλη μέρα;

-Κάνεις πως δεν ξέρεις; -Τι να ξέρω;

Σ' έστειλε η μάνα σου να με μαλώσεις, ε; Δεν της άρεσαν αυτά που της είπα.

Καταλαβαίνω ότι σπάστηκες που ήρθε το παιδί εδώ.

Αλλά δεν έγινε και κάτι.

Μα να της πεις ότι θα μας διώξουν απ' το σπίτι;

(Σάββας) Τα πιστεύεις αυτά τα πράγματα;

Άρα είχα δίκιο. Σ' τα πρόλαβε όλα.

Τις χαρές που έκανε ο πατέρας σου μόλις είδε τον εγγονό του σ' τις είπε;

-Σαν το Μεσσία τον υποδέχτηκε. -Άσπα...

Παραλογίζεσαι.

Η μάνα μου μου μίλησε για σένα.

Για σένα νοιάζεται. Όλοι στο σπίτι ανησυχούν.

Ανησυχούν.

Για μία νύφη που κάνει μόνο κόρες. Θες και τα λες;

-Βάρος τους είμαι. -Μην μιλάς έτσι.

-Σε παρακαλώ, δηλητηριάζεις την ψυχή σου. -Νομίζω ότι εγώ το θέλω;

Δεν αντέχω άλλο, στεναχωριέμαι, αλλά...

(βαθιά ανάσα)

δεν βρίσκω άλλο τρόπο να μας προστατέψω.

-Ούτε εμάς, ούτε τα παιδιά μας. -Εγώ είμαι εδώ.

Σάββα...

Νιώθω ότι δεν με καταλαβαίνει κανένας.

Κι εσύ έχεις απομακρυνθεί. Στην αρχή ήταν η εγκυμοσύνη, αλλά μετά...

(βαθιά ανάσα)

Εγώ φταίω, εγώ φταίω, εγώ φταίω. Για όλα εγώ.

Έλα, ηρέμησε.

(αναστεναγμός Άσπας)

Σε παρακαλώ, γύρνα στο κρεβάτι μας.

Χμ; Δεν θέλω να κοιμάμαι άλλο μόνη μου.

Μου έδωσε μια λίστα η κυρία Κατερίνη με τα κτίρια που ανοικοδόμησε η Ergan

μετά τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία και μου είπε ότι πρέπει να πάμε οπωσδήποτε.

-Τα έργα των πατεράδων μας είναι. -Είχα σκοπό να σε πάω να τα δεις.

Ανυπομονώ να πάμε στο Σαράγεβο να περάσουμε το διήμερο μαζί.

(βήματα που πλησιάζουν)

Τι έγινε; Έδειξες στον Σταύρο τα σχέδια;

Ναι, μου τα έδειξε και ομολογουμένως έχει κάνει παπάδες.

(Ελένη) Ναι, έβαλα τα δυνατά μου για να σ' εντυπωσιάσω.

Ο Οδυσσέας πού είναι; Γιατί άργησε; Αφού ήταν έτοιμος.

Συγγνώμη που άργησα,

αλλά με το εμπορικό κέντρο μπήκαμε στο μάτι κάποιων.

Κάποιος είχε το θράσος να 'ρθει από 'δω και να μας ζητήσει να παραιτηθούμε.

-Ποιος μας την έπεσε; -Είχα μια συνάντηση με τον Μπακύρα.

-Γι' αυτό άργησα. -(Σταύρος) Μάλιστα.

Απ' τη μία ο Μπακύρας, απ' την άλλη ο Ζαμπετάκος,

έχουν βγάλει όνομα στην πιάτσα για τις δουλειές που κάνουν.

-Συγγνώμη που διακόπτω. -Όχι, τώρα αρχίζουμε.

Ναι, τι έγινε;

Έχω μία πληροφορία που δεν έχω καταφέρει ακόμα να τη διασταυρώσω.

Η Ευθυμία αποτάθηκε στον Κορωναίο για την απόλυσή της.

-Στον γνωστό Κορωναίο; -Μάλιστα.

-Εκεί έφτασε η χάρη της. -Και τι πιστεύει πως θα καταφέρει;

Δεν ξέρω τι πιστεύει, αλλά ξέρουμε τον Κορωναίο.

Δεν μπορούμε να τον αγνοήσουμε. Ο τύπος είναι αδίστακτος.

Ναι, θα προσπαθήσει να κάνει θόρυβο με την υπόθεση.

Σε επίπεδο εντυπώσεων, πάντως, τον καταφέρνει τον σκοπό του.

Μιλάει συνέχεια στα κανάλια και την επηρεάζει την κοινή γνώμη.

Είμαστε εδώ για να συζητήσουμε σοβαρά θέματα της εταιρείας

κι ας μείνουμε σε αυτά, παρακαλώ πολύ. Το τι θα κάνει ο Κορωναίος

δεν μας ενδιαφέρει. Δεν έχουμε να φοβόμαστε τίποτα.

-Υπάρχει και κάτι άλλο που πρέπει να πούμε. -Όχι τώρα.

Πέτρο μου, χαιρέτησε τον παππού.

Τι είναι αυτό τώρα; Το γυρίσαμε στις χειραψίες; Ε;

(Νταγιάννος) Τέρμα οι αγκαλιές;

Λοιπόν, την επόμενη φορά θα βρεθούμε στην εταιρεία.

Να 'ρθεις να δεις πού δουλεύει ο παππούς.

Σε μερικά χρόνια, που θα μεγαλώσεις, θα 'σαι εσύ το αφεντικό εκεί μέσα.

Εντάξει;

Όταν μεγαλώσει το παιδί θα αποφασίσει μόνο του τι θα κάνει.

-Θα έρθω στην εταιρεία, παππού. -Ορίστε, φα' τηνα.

-Χαιρέτησε και τη γιαγιά να φύγουμε. -Θα σας πάω εγώ με τ' αμάξι.

Σε περιμένω, μην με ξεχάσεις.

(Νταγιάννος) Εντάξει;

Τι κάνεις εδώ; Πες μου, γιατί έχω και δουλειά.

Ήθελα να με βοηθήσεις με το βιογραφικό μου.

Για τις σπουδές μου στην Αγγλία, για την προϋπηρεσία στο Πανεπιστήμιο

να γράψω ή θα νομίζουν ότι έχω τίποτα τρελές απαιτήσεις;

Γατί δεν περίμενες να 'ρθω απ' το σπίτι; Έπρεπε να 'ρθεις εδώ;

Ναι, δίκιο έχεις, αλλά βιάζομαι να στείλω το βιογραφικό.

-Αρκετό χρόνο έχω χάσει. -Το 'χεις πάρει στα σοβαρά, ε;

Καλό αυτό.

Και για πες, πού έχεις σκοπό να στείλεις;

Σκέφτομαι για δημόσιες σχέσεις. Από πολυχώρους μέχρι νυχτερινά μαγαζιά.

-Μπουζούκια. -(Μιρέλλα) Αν κάτσει, γιατί όχι;

Μπουζούκια, θεατρικές σκηνές, κάποιον τραγουδιστή, κάποιον πολιτικό ίσως.

Αυτοί κι αν χρειάζονται καλές δημόσιες σχέσεις!

Πάντως, χαίρομαι που το παλεύεις. Ελπίζω να κρατήσει.

Θα κρατήσει. Το έχω πάρει απόφαση.

Κι ό,τι βάρος κουβαλάω απ' το παρελθόν θα το αφήσω πίσω μου.

Τα mail που μου στέλνεις με αγχώνουν, το ξέρεις;

-Γίνεται να μην μου κοινοποιείς τα πάντα; -Σας το εξήγησα και την προηγούμενη φορά.

Μου το ζήτησε ο αδερφός σας.

Όλα τα mail που αφορούν την αλληλογραφία της Ergan πρέπει να τα κοινοποιώ και σε εσάς.

Μάλιστα. Αφού είναι εντολή!

-Πού είναι τώρα; -Στο γραφείο του.

-Ο Οδυσσέας; -Κι αυτός στο γραφείο του.

Έχει πέσει δουλίτσα, ε; (χτυπάει το κινητό)

(μουγκρητό αμηχανίας)

Κύριε Μωριάτη, τι κάνετε;

Δεν πειράζει.

Δεν πειράζει, ήμουν σίγουρος ότι μόλις βλέπατε τις κλήσεις μου θα με παίρνατε πίσω.

Ναι.

Ναι, ήθελα να σας ενημερώσω ότι βρέθηκε ο πίνακάς μου,

άρα κι εσείς με τη σειρά σας μπορείτε να ενημερώσετε τον συλλέκτη.

(γελάκι Πωλ)

Πιστεύω ότι σύντομα θα βρίσκεται στα χέρια μου.

Ναι, ναι, έχω δει φωτογραφία του.

Επίσης, πληροφορήθηκα ότι πουλήθηκε σε πάρα πολύ καλή τιμή.

Θα σας ενημερώσω εγώ όταν έχω νεότερα.

Χαίρετε.

Τι κάνεις εσύ εδώ;

Στον δρόμο είστε;

Κι εγώ τώρα ξεκινάω κι έρχομαι. Πώς πέρασε ο μικρός;

Του άρεσε, ε, το χάρηκε;

Μμ. Μπράβο, θα μου τα πείτε και στο σπίτι.

Έλα, γεια.

Δεν σε ενόχλησε ξανά ο Ζαμπετάκος, φαντάζομαι.

Όχι. Μάλλον, θα απευθύνθηκε στο αρχιτεκτονικό της Ολλανδίας.

Το 'χε κάνει και στο project της Τυνησίας το ίδιο.

Αλλά επειδή αυτοί παίρνουν κάποιο ποσοστό επί των κατασκευαστικών...

-μάλλον θα ήθελε να το αποφύγει. -Μάλλον.

Άκουσα ότι ο μικρός πήγε βόλτα.

Είχε πάει στης γιαγιάς του, ναι.

Πάντως, μπορείς να του πεις αν θέλει καμιά φορά, να έρθει από εδώ,

να δει και πού δουλεύει η μαμά του.

Νομίζω ότι σου εξήγησα.

Απ' όταν ήρθαμε στο κτήμα σου, ο μικρός φέρεται κάπως περίεργα.

Θέλει χρόνο.

Το ξέρω, απλά σκέφτομαι ότι, αν του δώσεις μια ευκαιρία

να με γνωρίσει καλύτερα, πιστεύω θα τα πάμε πολύ καλά οι δύο μας.

Μπορεί. (μελαγχολική μουσική)

Ή μπορούμε να πάμε κάπου αλλού.

Ξέρω 'γω, να βγούμε έξω, να πάμε σ' ένα μουσείο ή στον Εθνικό Κήπο.

-Όπου του αρέσει. -Σ' ένα μουσείο;

-Πώς φαίνεται ότι δεν ξέρεις από παιδιά. -Δεν ξέρω. Αλλά θέλω να μάθω.

(συνέχεια μουσικής)

Θα γίνει κι αυτό. Κάποια στιγμή.

Πρέπει να πάω σπίτι.

Σ' ευχαριστώ.

(συνέχεια μουσικής)

Καληνύχτα.

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Μα να είσαι η αδερφή της Ελένης;

(Μιρέλλα) Είδες μικρός που είναι ο κόσμος;

Τελικά ήταν καρμικό να βρεθούμε οι δυο μας.

Και εγώ δεν πίστευα στα μάτια μου όταν σε είδα.

Τώρα κατάλαβα πώς βρέθηκε στα χέρια σου ο πίνακας.

Πήγατε με την Ελένη στη γκαλερί, είπατε να αγοράσετε κάτι έτσι για το καλό

και βρήκατε το πιο φθηνό.

Πες μας και τσίπισσες τώρα. Καθόλου έτσι δεν έγινε.

-Τότε; -Μόνη μου πήγα στη γκαλερί...

και τον πίνακα τον αγόρασα, επειδή μου άρεσε.

Αν κι από ό,τι πήρε τ' αυτί μου, μάλλον έχει γίνει περιζήτητος, ε;

Μήπως έχω κάτι στα χέρια μου που η αξία του έχει αρχίσει ν' ανεβαίνει κατακόρυφα;

Πες μου να το ξέρω, αν είναι, γιατί μάλλον υπάρχει κι άλλος που ενδιαφέρεται.

Μισά, μισά.

Αγάπη μου! Αχ!

Πώς πέρασες;

Παίξαμε κυνηγητό, παίξαμε με κάρτες, παίξαμε κι επιτραπέζια.

-Όλα αυτά; -Κι ο παππούς μου είπε να πάμε στην εταιρεία.

Ναι, ε; Θα πάμε κι εκεί.

Είναι τόσο ενθουσιασμένος με την επίσκεψη, που ξέχασε και τα μούτρα που σου έκανε.

Πώς τα είδες τα πράγματα εκεί;

Καλά. Καλά, αν εξαιρέσεις τη νύφη της Μαρίκας

που δεν κατέβηκε να μας μιλήσει και κοίταζε και λίγο περίεργα.

-Η μητέρα των κοριτσιών; -Ναι.

-Γιατί σας κοίταζε περίεργα; -Δεν ξέρω.

Πάω ν' αλλάξω.

(χτυπάει το σταθερό)

(χτυπάει το σταθερό)

(χτυπάει το σταθερό)

Ναι;

Πέτρο.

Ναι, πολύ.

-Τι σου λένε, αγάπη μου, στο τηλέφωνο; -Μου λένε ν' αγαπάω τη μαμά μου.

Ποιος είναι;

(Ζαμπετάκος) Πήρα να μάθω μήπως ξανασκέφτηκες την πρότασή μου.

Μπορώ ν' ανέβω λίγο ακόμα. Και στις αμοιβές και στα ποσοστά.

(μουσική έντασης)

(Ζαμπετάκος) Θα φροντίσω να πάρουμε κι από ένα διαμέρισμα.

(Ζαμπετάκος) Τι λες;

Πάρε λίγο τον μικρό. Είναι για δουλειά.

Έλα πάμε.

-Θα σ' το πω για μία και τελευταία φορά. -Πόσο χρονών είναι το παιδάκι σου;

Ευχαριστώ πολύ για την πρόταση, αλλά έχω πάρει την απόφασή μου.

Και δεν θ' αλλάξει. Καληνύχτα.

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Μαργαρίτα, με θυμάσαι όταν ήμουν μικρό παιδί;

Βεβαίως.

Και στο σπίτι της γιαγιάς σας στην Κρήτη

κι αργότερα στο σπίτι της μητέρας σας όταν πηγαίνατε στο γυμνάσιο.

Όταν ήμουν πιο μικρός, γύρω στα οκτώ, που πήγαινα δημοτικό;

Γιατί ρωτάτε;

Δεν ξέρω, είναι φυσιολογικό ένα παιδί σ' αυτή την ηλικία, που βέβαια,

έχει χάσει τον πατέρα του όταν ήταν μικρό παιδί και δεν έχει μνήμες απ' αυτόν

να θέλει να είναι τόσο προστατευτικός και κτητικός με τη μητέρα του;

Όλα τ' αγόρια το ίδιο κάνετε.

Πάντως, εμένα αυτή η προστατευτικότητα μου βγήκε πολύ αργότερα.

Τότε με το σκάνδαλο. Πρώτη φορά είχα δει τη μάνα μου τόσο...

τόσο ευάλωτη.

Ταπεινώθηκε κι ως γυναίκα κι ως μάνα.

Γιατί να ταπεινωθεί ως μάνα μετά απ' αυτό που έγινε με τον πατέρα σας;

Έτσι θέλατε να πιστεύετε εσείς για να γίνετε φρούριο γύρω της.

Αυτά πληρώνετε τώρα.

Μ' αυτόν τον αέρα θέλει να κάνει κουμάντο στη ζωή σας.

(Αρετή) Φεύγω, αγάπη μου.

Αφού πέρασες καλά στη γιαγιά σου να την πάρεις ένα τηλέφωνο της το πεις.

-Εντάξει, μαμά. -Έλα, πήγαινε να φας το πρωινό σου τώρα.

-Πάω να πετάξω τα σκουπίδια κι έρχομαι. -Άσ' τα, θα τα πάρω εγώ. Αφού φεύγω τώρα.

-Καλή δουλειά. -Ευχαριστώ.

(μουσική αγωνίας)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής) (μουσική τίτλων τέλους)

Με πυροβόλησαν. Δεν ξέρω μήπως κάποιος ανέβει στο σπίτι

και δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει. Οδυσσέα, σε παρακαλώ.

-Τώρα είμαι εγώ εδώ. -Φοβάμαι για το παιδί.

-Εσύ μου έδωσες τη δύναμη να το παλέψω. -Έπρεπε να μου 'χες μιλήσει νωρίτερα.

Ένιωθα ότι δεν με νοιάζεις καθόλου. Εσύ και το μωρό μας

είστε το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή μου.

(συνέχεια μουσικής)

Πιστεύω ότι ο Κορωναίος θα μας δημιουργήσει τεράστιο πρόβλημα.

Φοβάμαι ότι θα βρούμε μεγάλο μπελά.

Από την άλλη μεριά ο Οδυσσέας δεν δείχνει ν' ανησυχεί.

Ο Οδυσσέας τώρα τελευταία το μυαλό του το 'χει αλλού. Ξέρουμε κι οι δύο πού.

(Οδυσσέας) Ήρθε μια ανθοδέσμη στ' όνομά σου. (Αρετή) Από ποιον;

Δεν γράφει αποστολέα. Είχε μόνο μια λευκή κάρτα.

-Είναι μια ανθοδέσμη εδώ στο γραφείο σου. -(Ελένη) Από ποιον;

Μάλλον, ο θαυμαστής σου θέλει να παραμείνει ανώνυμος,

γιατί έχει μια κάρτα, αλλά είναι λευκή.

Δύο μηνύματα, δύο ανθοδέσμες.

Η μία για την Τουρκία, που ενδιαφέρεται ο Ζαμπετάκος,

και η άλλη για το εμπορικό κέντρο, που ενδιαφέρεται ο Μπακύρας.

Πώς και ήρθες εδώ έτσι απροειδοποίητα;

Μ' έστειλε ο κύριος Οδυσσέας να μου δώσετε τα κλειδιά του εξοχικού.

Μας έστειλαν μήνυμα ξεκάθαρο: "Ή κάθεστε στ' αυγά σας

ή σας βάζουμε φωτιά και δεν παίρνετε χαμπάρι τίποτα".

Πάρε τις γυναίκες και το παιδί και πήγαινε στο εξοχικό, εντάξει;