Original subtitles

Από αύριο θα είμαστε δύο συνεργάτες. Και τίποτα άλλο.

-Σταύρο, πρόσεχε. -Εγώ να προσέχω ή εσύ...

που της έχεις κάνει πρόταση γάμου και δεν έχει ακόμα απαντήσει;

Θα περιμένω όσο χρειαστεί. Πού είναι το πρόβλημά σου;

Κι αν πει όχι;

Οδυσσέα, θέλω να καταλάβεις ότι κάνω πίσω για μια γυναίκα, την οποία έχω ερωτευθεί.

Και που είμαι σίγουρος ότι δεν πρόκειται να δεχθεί την πρότασή σου ποτέ.

Θα δεχτεί.

Σ' εσένα ερχόμουνα για το ραντεβού με τη Build.

Δεν χρειάζεται ν' ασχοληθείς άλλο με τον Ζαμπετάκο.

Θα τον αναλάβω εγώ.

Να υποθέσω ότι αυτό σημαίνει πως δεν έχουμε κάποιο νέο για τον πίνακα.

Ας πούμε ότι δεν βρίσκουμε τον αγοραστή.

Εσείς δεν μπορείτε να μου αποκαλύψετε το όνομα του συλλέκτη;

(σκέφτεται) Αυτός είναι. (μουσική σειράς)

Ξέρεις τι λένε για τους άντρες που αγοράζουν ακριβά δώρα τις γυναίκες τους, ε;

Ότι τις απατούν. Κι ότι έχουν τύψεις. Κι ενοχές.

-(Μίνα) Είμαι έγκυος. -Εε, αυτός τι λέει;

Τι να του πω, που πριν μια βδομάδα γέννησε η γυναίκα του;

-Τι, πάλι ήταν έγκυος; -Και του 'κανε την τρίτη κόρη.

-Αφού το βλέπω στα μάτια σου. -Ποιο πράγμα;

-Αυτό που δεν θέλεις να μου πεις. -Τι δεν θέλω να σου πω;

Ότι μ' αγαπάς. (συνέχεια μουσικής)

Μ' αγαπάς; (τέλος μουσικής)

(αρχή τραγουδιού τίτλων αρχής)

Ήταν η μοίρα που μας ένωσε φτωχιά

Μόνο μια νύχτα είχε Ήτανε στον άσο

Μια νύχτα μόνο σου ζητάω, μόνο μια

Όταν θα φέξει θα χαθώ και θα σε χάσω

Όπως η έρημος της νύχτας τη δροσιά

Κι αν θα με δεις στον δρόμο, να με προσπεράσεις

Ποτέ στον νου σου μην με ξαναφέρεις

Κι αν θ' αναφέρουν τ' όνομά μου, μην διστάσεις

Να πεις πως δεν με ξέρεις

Αγάπη μου, να πεις πως δεν με ξέρεις

(συνέχεια και τέλος τραγουδιού)

Κοίταξέ με.

Θέλω ν' αλλάξει η ζωή μας αυτή τη στιγμή.

Γίνεται;

Γίνεται;

Δεν πειράζει.

Θα έχεις πολλές ευκαιρίες να μου απαντήσεις. Αρκεί που το ξέρω.

Αρκεί που το ξέρουμε κι οι δύο.

Σ' ακούω.

Η απάντησή μας στο αίτημά σας σχετικά με την κυρία Τριανταφύλλου είναι αρνητική.

Μάλιστα.

Θα μπορούσα να σας απαντήσω τυπικά με ένα e-mail, αλλά

ήθελα να έρθω αυτοπροσώπως, γιατί έχω κάποιες απορίες,

τις οποίες θα ήθελα να τις συζητήσουμε.

Πήγαινε.

Πιστεύετε ότι λειτουργεί αυτή η τακτική σας

με τους δανεικούς αρχιτέκτονες και τους δανεικούς μηχανικούς;

Τι ακριβώς κάνετε στην εταιρεία σας, κύριε Ζαμπετάκο;

Ψάχνετε στα αρχεία σας για σχέδια παλιών σας συνεργατών,

ώστε να τα χρησιμοποιήσετε και να κλείσετε δουλειές;

Θεωρείτε δεοντολογικό αυτόν τον τρόπο; Γιατί εμένα μου φαίνεται κάπως σαν

έμμεσος εκβιασμός.

Και η μεγαλύτερη απορία από όλες: τι είδους συνεργασία θέλετε από την Ergan;

Πιστεύατε ότι θα υπήρχε ποτέ περίπτωση να δεχθούμε;

Οι ερωτήσεις σου δεν έχουν κανένα νόημα.

Ο καθένας δουλεύει με τον τρόπο που ξέρει.

Κι αν οι πελάτες σας μάθουν τον τρόπο, με τον οποίο παίρνετε τις δουλειές,

δεν θα σας γυρίσουν την πλάτη;

Ήρθες να μου υποδείξεις πώς θα κάνω τη δουλειά μου;

Όχι, βέβαια.

Απλώς, ήθελα να καταλάβω το σκεπτικό σας.

Ελπίζω να μην χρειαστεί να τα ξαναπούμε.

Στην Τουρκία έχει δουλειά για όλους.

Δεν υπάρχει λόγος να βάζουμε τρικλοποδιές μεταξύ μας.

(μουσική έντασης)

Τι έγινε;

Νομίζει ότι έχει τη δύναμη να κουμαντάρει την αγορά.

(Ζαμπετάκος) Δεν δέχεται να συνεργαστεί;

Κάτσε και θα δεις.

Όσο για την Αρετή, θα την πιάσω εγώ ίδιος.

Και τότε θα τα πούμε με τους ομορφονιούς της Ergan.

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε απαλή μουσική)

Νομίζω είμαι έτοιμη να υποδεχτώ τους επισκέπτες.

Ελπίζω μόνο να μην αγνοήσουνε το κάλεσμά μου.

Κανονικά θα έπρεπε να είναι εδώ ο ίδιος ο καλλιτέχνης.

Αυτός οφείλει να υποδεχτεί τον κόσμο. Όχι μόνο να εμφανιστεί στα επίσημα εγκαίνια.

Έτσι είναι οι Βορειοευρωπαίοι, αγάπη μου. Ψυχροί άνθρωποι.

Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι οι εμφανίσεις τους στα μέσα.

Άσε που είναι και ντίβες! Δεν είναι σαν τον γιο μου

που του 'χει γίνει έμμονη ιδέα να βρει τον αγοραστή του πίνακά του.

Λες κι εξαρτάται η ζωή κι η καριέρα του απ' αυτό.

Ίσως να μην τον αφήνει αδιάφορο και το ενδιαφέρον του συλλέκτη.

(συνέχεια μουσικής)

Θα προτιμούσα να είσαι περισσότερο εδώ παρά στον κόσμο σου.

Άσε, γιατί είμαι stand by για κάτι μηνύματα. Περιμένω μιαν απάντηση.

Τι σημαντικό έχουν αυτά τα μηνύματα; Από γυναίκα είναι;

Δεν μπορώ να σου πω ακόμα σίγουρα. Ίσως.

Συγγνώμη, δεν ξέρεις με ποιον επικοινωνείς;

(ανάσα απηυδίμαστος)

(συνέχεια μουσικής)

Μόλις έκαναν την εμφάνισή τους και οι πρώτοι φιλότεχνοι.

(γελάκι Αννέζας) Καλώς ήρθατε. Ελάτε.

-(Αννέζα) Ευχαριστώ που με τιμήσατε. -Εμείς ευχαριστούμε για την πρόσκληση.

Είμαι σίγουρος ότι η έκθεση θα 'χει τρομερό ενδιαφέρον.

(Αννέζα) Το ελπίζω. (Ελένη) Έχουμε εμπιστοσύνη στο γούστο σας.

(Ελένη) Εξάλλου, πάντα κάνετε πολύ πρωτοποριακές εκθέσεις.

-(Ελένη) Εμείς είμαστε οι πρώτοι; -Ναι, μου κάνατε ποδαρικό.

Κάτι μου λέει ότι όλα θα πάνε τέλεια.

(γελάκι Ναυσικάς)

(συνέχεια μουσικής)

Γεια σου, Ανταίο μου. Ο γιος μου δεν ήρθε;

Δεν είναι μαζί σας;

Από ό,τι βλέπω ούτε η Τριανταφύλλου με τη Ναταλία ήρθαν.

Οπότε, λογικά όπου να 'ναι θα φανούν.

(απαλή μουσική υπόκρουση)

Δεν μπορώ να κάτσω πολύ. Πρέπει να παραστώ κάπου.

-(Νατ.) Υποχρέωση της εταιρείας. -Με το θέμα μας τι έγινε.

-Έχει προχωρήσει; -Ναι.

Θα σου έρθει απάντηση μ' αιτιολογικό.

"Αποτυχία εκτέλεσης των καθηκόντων και συμπεριφορά του εργαζομένου,

η οποία δεν είναι σύμφωνη με τον δεοντολογικό κώδικα της επιχείρησης".

-Δεν θα του περάσει του Χαριτάκη. -(Ναταλία) Ηρέμησε λίγο.

Εγώ ανησυχώ με την πιθανή τροπή που μπορεί να πάρουν τα πράγματα.

(Ναταλία) Θα σε συμβούλευα να είσαι πολύ προσεκτική με τον πόλεμο που ανοίγεις.

Ο Χαριτάκης δεν είναι κάνας τυχαίος.

Μπορεί να βγάλει μεγάλη βρώμα και να μην ξαναβρείς ποτέ δουλειά.

Μεγαλύτερη απ' αυτή που μπορώ να βγάλω εγώ;

Δεν μ' αρέσει αυτό που λες. Τι έχεις στον νου σου;

Στείλε μου εσύ την απάντηση όσο πιο γρήγορα μπορείς και ξέρω εγώ τι θα κάνω.

Πρόσεχε, δεν τα βάζει κανείς με μεγαθήρια όπως η Ergan.

Ο τρόπος του ήταν απαράδεκτος. Με μείωσε κι επειδή απλά αντέδρασα μ' έδιωξε.

Συγγνώμη, αλλά αυτό δεν πρόκειται να του περάσει.

Η επόμενη κίνηση είναι μήνυση για όλα αυτά που μου προσάπτει.

Κι εγώ θέλω να το πληρώσει.

Αλλά σαν φίλη σε συμβουλεύω να είσαι σίγουρη πριν κάνεις οποιαδήποτε κίνηση.

Μην ανησυχείς, στείλε την απάντηση. Θα με στηρίξεις;

Όσο μπορώ και όσο μου το επιτρέπει η θέση μου στην εταιρεία.

Θα σε κρατάω όμως ενήμερη για ό,τι συμβαίνει εκεί μέσα.

-Αυτό μου αρκεί. -Πρέπει να φύγω, έχω αργήσει.

(συνέχεια μουσικής)

Τα λέμε.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(απαλή μουσική)

(Κατερίνη) Ελένη; Ο Μακρυνιώτης μου είπε

ότι ο γιος μου και η κυρία Τριανταφύλλου φύγανε από την εταιρεία πριν από εσάς.

Τι έγινε, γιατί αργούν; Μήπως πάθανε τίποτα;

-Καλησπέρα σας. Πώς είστε; -Πολύ καλά. Εσείς πώς είστε;

Καλύτερα. Από ό,τι βλέπω τ' αφεντικά δεν έχουν έρθει ακόμα.

Αυτό είναι και το σωστό.

(Ελένη) Α, να τοι! Άδικα ανησυχήσατε.

(συνέχεια μουσικής)

-Ευχαριστώ. -Καλή επιτυχία στην έκθεση.

Ευχαριστώ πολύ.

Λίγο ακόμη και θ' ανησυχούσα.

Ελάτε να σας δείξω τους πίνακες.

(συνέχεια μουσικής)

Ελπίζω ν' απέδωσε ο λόγος που καθυστερήσατε.

-Ποιος λόγος, τι εννοείς; -Για την Αρετή λέω.

Ο Ανταίος μου είπε ότι τη ζητήσανε κι από άλλη εταιρεία.

Ελπίζω ο λόγος που καθυστερήσατε να 'χει να κάνει με την παραμονή της στην Ergan.

Ναι, ναι, μ' αυτό έχει να κάνει.

Βέβαια, όχι ότι η Τριανταφύλλου θα δεχόταν ποτέ μια τέτοια πρόταση.

-Απλά, ήταν μια κουβέντα που έπρεπε να γίνει. -Ωραία.

Θέλω να μιλήσω με την Αρετή. Της έκανα μία πρόταση πριν από καιρό

να μπει στο Ίδρυμά μας σαν μέλος και περιμένω τώρα την απάντησή της.

(συνέχεια μουσικής)

Δείτε τις γραμμές, τα χρώματα.

Είναι ο αγαπημένος μου αυτού του ζωγράφου, γι' αυτό σας έφερα να το δείτε πρώτοι.

Είναι υπέροχος.

Με συγχωρείτε ένα λεπτό. Πάω να φωνάξω την αδερφή μου κι επιστρέφω.

(συνέχεια μουσικής)

Έγινε κάτι και καθυστερήσατε με τον Οδυσσέα;

-Όχι, βέβαια. Τι να έγινε; -Σίγουρα; Γιατί νιώθω ότι κάτι έχει συμβεί.

Είσαι πολύ καχύποπτη.

(συνέχεια μουσικής)

(Κατερίνη) Μπορούμε να σ' απασχολήσουμε για λίγο, Αρετή;

Εννοείται.

Πριν από καιρό σου είχα κάνει μία πρόταση. Θυμάσαι;

Πέρασα δυο-τρεις φορές από την εταιρεία, αλλά είχες δουλειά

και δεν ήθελα να σε απασχολήσω. Λοιπόν, το σκέφτηκες;

Ναι. Το σκέφτηκα, αλλά...

Αρετή, η ενεργή παρουσία σου στο Ίδρυμα θα δώσει νέα πνοή.

Είσαι μια νέα μητέρα με προσωπική εμπειρία.

Θα ευαισθητοποιηθεί περισσότερος κόσμος. Κι αυτό είναι το ζητούμενο.

Έχετε δίκιο και η αλήθεια είναι ότι με τιμά πολύ η πρότασή σας.

Θα το ήθελα. Αλλά οι υποχρεώσεις μου στην εταιρεία είναι πολύ αυξημένες.

Ο γιος μου με χρειάζεται δίπλα του, οπότε ο χρόνος μου είναι περιορισμένος.

Δεν ξέρω αν έχω τα περιθώρια.

Αρετή, χρειαζόμαστε ένα πρόσωπο σαν το δικό σου στο Ίδρυμά μας.

Σε παρακαλώ, μην αρνηθείς. Υπάρχει πολύς κόσμος εκεί έξω

που έχει ανάγκη από ελπίδα και παρηγοριά.

Έτσι όπως μου το θέτετε δεν μπορώ να αρνηθώ.

(Κατερίνη) Ωραία, λοιπόν.

(συνέχεια μουσικής)

-Δεν θα 'ρθει. -Ποιος;

Ο αδερφός μου.

Για να μην έχει εμφανιστεί, πάει να πει ότι έχει σαλπάρει με το σκάφος του.

Εγώ ήρθα μόνο για την έκθεση.

Δεν μου λες εσύ που είσαι καλλιτέχνης και εικαστικός,

τι ακριβώς συμβολίζει αυτός εδώ ο πίνακας;

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(ποπ μουσική υπόκρουση)

Σε λίγο κλείνουμε οχτάωρο. Θα βραδιάσει, άντε.

-Πάμε, πρέπει να πας κι εσύ στο μαγαζί. -Σταμάτα, υπερβολική. Έχουμε χρόνο.

Όσο και να το ψειρίζουμε, και μέχρι αύριο το πρωί να το κουβεντιάζουμε δεν έχει νόημα.

(Ζέτα) Τη λύση την ξέρουμε κι ας μην θέλουμε να τη δούμε.

Αυτά τα θέματα δεν είναι να τ' αφήνεις να σε τρώνε για πολύ.

Όσο πιο γρήγορα το αποφασίσεις, τόσο καλύτερα.

Μην μιλάς έτσι. Λες κι είναι να ξεφορτωθώ καμιά κύστη.

Έτσι πρέπει να το δεις όμως, αν δεν θέλεις να βασανίζεσαι.

Νομίζεις πως είναι εύκολο να πάρω μια τέτοια απόφαση;

-Τον Σάββα τον αγαπάω. -Ναι, εσύ τον αγαπάς.

-Αυτός όμως έχει ήδη τρία παιδιά. -Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μ' αγαπάει.

Ωραία, τότε γιατί δεν του το λες; Χμ;

(Ζέτα) Γιατί δεν θέλεις να το μάθει;

Αγάπη μου, θέλεις να γίνεις όνομα και να φτάσεις ψηλά, ναι ή όχι;

Ωραία, τότε πρέπει να πάρεις μία απόφαση γρήγορα.

Πρέπει να διαλέξεις ένα από τα δύο. Κι αν διαλέξεις να βασιστείς στον Σάββα,

τότε θα βρεθείς με περισσότερα προβλήματα απ' όσα μπορείς να αντιμετωπίσεις.

-Σου είπα, τον Σάββα τον αγαπάω. -Α!

Εγώ είχα την εντύπωση ότι έχεις την καριέρα σου πάνω απ' όλα.

Ωραία. Ωραία, το δέχομαι. Τον Σάββα τον αγαπάς.

Αυτός;

(συνέχεια μουσικής)

-Δεν ξέρω. -(Ζέτα) Μην λέμε πάλι τα ίδια, λοιπόν.

Μόλις του πεις για την εγκυμοσύνη θα σου πετάξει κάμποσα φράγκα στη μούρη

κι ούτε που θα τον ξαναδείς. Πάμε όσο στοίχημα θέλεις.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Να σου πω τώρα, είναι δικό σου προσωπικό

ή πήρες από της εταιρείας να μου πουλήσεις μούρη;

Ξεκόλλα ρε φίλε, δικό μου είναι. Από 'δω το πρώτο μου αμάξι.

Μπορεί να μην είναι τόσο γαμάτο σαν το δικό σου,

αλλά για πρώτο αμάξι την κάνει τη δουλειά του.

(χτυπάει το κινητό)

-Ναι; -(Άσπα) Δεν μου λες...

πώς βρέθηκες εσύ μ' αυτοκίνητο απ' τη μία στιγμή στην άλλη;

-Πού το έμαθες; -Είδα τη φωτογραφία που έστειλες στον Σάββα.

Καλά, άρχισες να ψαχουλεύεις το κινητό του άντρα σου; Ντροπή.

(Άσπα) Ναι, άσε το τι κάνω με τον άντρα μου κι απάντησέ μου.

Πώς βρέθηκες εσύ μ' αμάξι; Γιατί για να το αγόρασες αποκλείεται.

-Κλεμμένο είναι; -(Άλκης) Καλά, έχεις ξεφύγει τελείως.

Δώρο. Μου το 'κανε ο φίλος μου.

Τώρα, εδώ μαζί μου είναι. Ναι.

Ήρθε να μου το δείξει λίγο, γιατί είναι αυτόματο.

(Άσπα) Θα 'θελα πολύ να 'χα κι εγώ φίλο που να χαρίζει αυτοκίνητα.

-Λοιπόν, λέγε έχεις μπλέξει πουθενά; -Πω, μην λες κουλαμάρες.

Ακούς σου λέω; Αυτό το σπίτι δεν θα βρει άλλο μπελά εξαιτίας σου.

Τι μπελά, παιδάκι μου; Αφού σου εξήγησα.

Ένα πράγμα θα σου πω.

Την ευκαιρία που σου έδωσε ο πεθερός μου δεν βλέπω να την εκτιμάς.

Η φαντασία σου οργιάζει. Εντάξει, κοπέλα μου;

Έλα, πρέπει να σε κλείσω τώρα, γιατί έχω δουλειά.

Θα τα πούμε από κοντά.

Δηλαδή, αν κατάλαβα καλά, εσύ είπες ότι από μένα το 'κονόμησες το αμάξι,

αλλά εμένα δεν μου λες από πού το βρήκες.

(απαλή μουσική)

Δεν πέρασε απαρατήρητη η απουσία σου.

Πριν η κυρία Αννέζα ρώτησε αν έλαβε την πρόσκλησή της η κυρία Δέλιου.

Πέρασα απ' το κέντρο πριν κι είχε πολλή κίνηση.

Εξαιρετικός ο καλλιτέχνης.

-Αν και λίγο δυσνόητος. -Συμφωνώ.

Νομίζω ότι πρέπει να τον τιμήσουμε σε μια ταβέρνα με παϊδάκια.

Μην με κοιτάς έτσι.

Ξέρω, ακούγομαι πεζός, αλλά η πολλή τέχνη μου κάθεται στον λαιμό.

Εμένα θα με ξεναγήσει κάποιος στην έκθεση;

(επιφώνημα αμηχανίας)

Όχι εμείς. Εμείς την περιηγηθήκαμε.

Η οικοδέσποινα ή ο γιος της. Ως εικαστικός είναι πιο κατάλληλος σ' αυτά.

(συνέχεια μουσικής)

Βλέπω πως κοιτάς αρκετή ώρα τον πίνακα. Πώς σου φαίνεται η έκθεση;

Σκεφτόμουν ότι

θα 'ταν ενδιαφέρον να μπει η φιλοξενία έργων τέχνης στην αρχιτεκτονική κτιρίων.

-Ίσως όχι μόνο στην είσοδο. -Σήμερα είναι η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου.

(συνέχεια μουσικής)

-Γιατί; -Γιατί μου μιλάς.

(εναλλαγή σε μουσική σειράς)

Μπορεί να 'χει κόσμο εδώ μέσα, αλλά

εγώ νιώθω σαν να 'μαστε μόνοι μας.

Οι δυο μας. Και κανένας άλλος.

(συνέχεια μουσικής)

(Πωλ) Με συγχωρείτε.

Ο αδερφός μου δεν έχει έρθει. Ξέρεις πού είναι;

-Σε κάποια συνάντηση νομίζω. -(Πωλ) Η μητέρα μου έχει αρχίσει κι ανησυχεί.

(Πωλ) Γίνεται να πας να την καθησυχάσεις;

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Γι' αυτό σου 'πα να 'ρθεις από εδώ να μιλήσουμε.

(τέλος μουσικής)

Προς το παρόν το μόνο που 'χω πει είναι ότι μου το 'χεις δώσει εσύ.

Να πούμε τις λεπτομέρειες της ιστορίας για να μην λέει άλλα ο ένας

κι άλλα ο άλλος και πιαστούμε σαν βλάκες.

Κάτσε, ρε φίλε, όμως, γιατί εσύ θα με στείλεις.

-Τι άκρες έχεις βρει που σου δίνουν αμάξια; -Κάποιες άκρες τις έχω κι εγώ.

Άκου εδώ, αν έχεις μπλεξίματα και θες να καθαρίσεις, ξέρεις...

-ο Μάξιμος είναι πρώτος σ' αυτό. -Τι μπλεξίματα, μωρέ;

Τι μπλεξίματα! Κάποια λαμογιά έχεις κάνει, γιατί σιγά μην σου 'δωσε κανένας τ' αμάξι.

Όπα!

Άλκη, τι κομμάτι είναι αυτό! Το θέλω.

Γιατί εξαφανίστηκες έτσι; Πέρασε ο Νταγιάννος και σ' έψαχνε.

Έλα, όλο και κάτι θα βρήκες να του πεις για να με καλύψεις. Χμ;

Προς το παρόν σε κάλυψα, αλλά δεν θα το κάνω για πολύ.

Σ' ένα λεπτό στο γραφείο σου.

(βήματα που απομακρύνονται)

Τι του 'κανες του κοριτσιού και τα 'χει πάρει μαζί σου;

Sorry, bro, πρέπει να γυρίσω. Έχω δουλειά.

-Θα σε πάρω να βρεθούμε. -Θα μου τη γνωρίσεις την τύπισσα;

Είναι πιασμένη.

(σκοτεινή μουσική)

Σε άκουσα φορτωμένο στο τηλεφώνημα. Για λέγε.

Προβληματάκια με την Ergan;

Οι παλικαράδες της θέλουν όλη την πίτα για πάρτη τους.

Θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτικοί και οι δυο τους.

Ειδικά μ' εμένα. Ξέρουν ότι δεν μασάω στα παιχνιδάκια τους.

Γι' αυτό σου τηλεφώνησα. Έμαθα ότι σου χαλάσανε μια δουλειά τελευταία.

Όλοι οι λογαριασμοί θα πληρωθούν στην ώρα τους.

(Μπακύρας) Εσύ τι θα κάνεις.

Σήμερα ήρθε από' το γραφείο μου ένας απ' τους δύο. Ο Παπαμιχάλης.

-Έδωσε τελεσίδικη απάντηση. -Άσ' το επάνω μου.

Άσε πρώτα να κάνω ένα κοντινό στην αρχιτέκτονα που του ζήτησα

κι αν το παίξει ζόρικη κι αυτή, τότε θα παίξεις μπάλα εσύ.

Περιμένω νέα σου.

(συνέχεια μουσικής)

(κλιμάκωση μουσικής)

(εναλλαγή σε απαλή μουσική πιάνου)

Άργησες και φοβήθηκα πως δεν θα 'ρχόσουν.

Παραπονάκια;

Κάτσε να πιω ένα ποτάκι πρώτα, γιατί ήμουνα σ' ένα ραντεβού πριν

κι ήμουνα έτοιμος ν' αρχίσω τις σφαλιάρες. Πέρασα από το σκάφος,

γιατί άκουγα διάφορα περίεργα για τον καιρό και ήθελα να ρίξω μια ματιά γρήγορη.

Πάω να σου φέρω ποτό.

Τι έγινε; Σε προκάλεσε ο Ζαμπετάκος;

Και μόνο που υπάρχει, ο Ζαμπετάκος πρόκληση είναι, Ανταίο.

(βήματα που κατεβαίνουν στις σκάλες)

Έλα, πιες απ' αυτό. Είναι λίγο δυνατό, αλλά θα σε φέρει στα ίσα σου.

(συνέχεια μουσικής)

-Τι είναι αυτό, ρε; Θες να με ξεκάνεις; -Οι εκθέσεις μου προκαλούν άγχος.

Και πού να 'ταν δική σου! (δόνηση κινητού)

Yes!

(Οδυσσέας) Όμορφη, ε; (Αρετή) Πολύ.

(συνέχεια μουσικής)

Τέτοια μορφή, τόσο εκλεπτυσμένη,

αλλά θλιμμένη.

Όπως εσύ.

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε μουσική σειράς)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

-Πότε ήρθες; Δεν σε είδα. -Πριν κάνα δεκάλεπτο.

Και τι, φεύγεις κιόλας;

(απαλή μουσική)

Φεύγουμε;

-Δεν θα χαιρετίσουμε; -Δεν χρειάζεται.

Δεν θα νοιαστεί κανείς για την απουσία μας.

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Αυτό ήταν το τελευταίο για μένα. Έχω μάθει να καταλαβαίνω το όριό μου.

Εγώ, πάντως, τόσα χρόνια σ' αυτή τη δουλειά δεν τα 'χω καταφέρει.

Απορώ εσύ πώς. (απαλή ποπ μπλουζ μουσική)

Τα όρια είναι για να ξεπερνιούνται.

Ε, για να το 'χει στον νου της

κάτι θα φοβάται η κοπέλα. Πάω κι έρχομαι.

(Σταύρος) Για πες, λοιπόν,

τι φοβάσαι;

Ποιο είναι το όριο που δεν θες να ξεπεράσεις με το ποτό;

Φοβάμαι μήπως πω περισσότερα και μετά δεν ξέρω πώς να το μαζέψω.

Μ' εμένα δεν έχεις τέτοιο φόβο. Έχω μάθει ν' ακούω λιγότερα απ' όσα μου λένε.

-Τι, δηλαδή βάζεις κόφτη στα λόγια που ακούς; -Κάπως έτσι.

(συνέχεια μουσικής)

Νομίζω ότι αυτό είναι το ιδανικό για να τελειώσει τη βραδιά σου απόψε.

-Τι είναι; -Kir royal.

(συνέχεια μουσικής)

-Σαν κρασί μοιάζει πιο πολύ. -Δεν είναι κρασί, σαμπάνια είναι.

Αυτό είναι το βασικό συστατικό.

Στη νίκη την αξίζουμε τη σαμπάνια. Στην ήττα τη χρειαζόμαστε.

Πάρη, βάλε μου κι εμένα ένα.

(συνέχεια μουσικής)

Άρα εμείς απόψε την αξίζουμε ή τη χρειαζόμαστε;

(συνέχεια μουσικής)

Μάλλον και τα δύο.

(τέλος μουσικής)

Έχω μια ιδέα.

Υπάρχει μια ταβέρνα στον Ισθμό,

όπου η ακτινοβολία της πόλης χάνεται και βλέπεις μόνο τον σκοτεινό ουρανό.

Τι λες;

Θα ήθελα να πάω σπίτι.

(απαλή ποπ μπλουζ μουσική)

Πες μου.

Μόλις ήρθαν με mail οι εξετάσεις απ' το διαγνωστικό.

-(Μιρέλλα) Να σ' τις προωθήσω; -Βρήκες την ώρα!

Γιατί, τι συμβαίνει; Σε υπερένταση σ' ακούω.

-Θα τα πούμε αύριο αυτά. -Γιατί αύριο, δεν θα 'ρθεις απ' το σπίτι;

Δεν θέλω να συζητήσω τίποτα απόψε. Καληνύχτα.

(τέλος μουσικής)

(ξεφύσημα)

(απαλή ποπ μπλουζ μουσική)

Για λέγε. Για ποια ήττα χρειάζεται η σαμπάνια;

-Για την περίπτωση που λέγαμε τις προάλλες. -Τι έγινε;

-Ο Οδυσσέας κέρδισε. -Έλα, δεν θέλω τέτοια.

Δεν το χρειάζεσαι αυτό εδώ. Συμβουλές χρειάζεσαι.

Όπως έλεγε κι ένας φιλόσοφος, αλλά τώρα δεν θυμάμαι το όνομά του...

Αφού δεν μας πέτυχαν όλα τα υπόλοιπα, το ρίξαμε στις φιλοσοφίες.

Ένας άντρας μπορεί να νικείται καμιά φορά,

αλλά δεν πρέπει να υποκύπτει ποτέ.

(συνέχεια μουσικής)

Ελπίζω να μην ξενέρωσες όση ώρα έλειπες.

Για πάμε.

(τσούγκρισμα) Στην υγειά μας.

Λοιπόν, ωραία περνάμε, αλλά...

-δεν πίνουμε άλλο. -Μέχρι εδώ ήταν δηλαδή;

Όχι απαραίτητα. Μπορούμε να συνεχίσουμε αλλού.

Σε άλλο σκηνικό με τη μυρωδιά της θάλασσας.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(φρενάρισμα αμαξιού)

(σβήσιμο μηχανής)

Το κλίμα στη γκαλερί έδειχνε ότι θα συνεχίζαμε κάπου αλλού.

Υπάρχει ένα παιδί στο σπίτι που με περιμένει.

Το ξέρω. Απλά, λέω, μ' ένα τηλεφώνημα, δύο κουβέντες στο παιδί,

θα λυνόταν το πρόβλημα. Αν το ήθελες κι εσύ.

Αρετή,

δώσ' μας λίγο χρόνο

να ζήσουμε αυτό το καινούριο πράγμα μεταξύ μας.

-Πρέπει να φύγω. -Όχι.

Μην προσπαθείς άλλο.

Κανείς μας δεν μπορεί να κρυφτεί.

Ό, τι κι αν κάνουμε, ό, τι κι αν λέμε

είμαστε ερωτευμένοι.

Κι ας ξεκίνησε αυτός ο έρωτας με τον πιο ανορθόδοξο τρόπο.

Μην αντιστέκεσαι. (μουσική σειράς)

Νίκος Τερζής - Πηνελόπη Α. "Αρετούσα (ορχηστρικό)"

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(ξεκλείδωμα πόρτας, τέλος μουσικής)

Και να που βρέθηκε κάποια που τα κατάφερε.

-Εσύ; -Όχι.

-Συμβαίνει κάτι; -Χμ; Ποια τα κατάφερε;

(Μαρίκα) Αύριο τον περιμένω στο σπίτι μας. Κι αν δεν μπορεί να τον φέρει η μαμά του,

έρχομαι και το παίρνω εγώ το παιδί. Α!

-Γύρισες; -Η γιαγιά λοιπόν τα κατάφερε με το ποδήλατο.

Μ' έπιασε στεναχώρια που το είδα έτσι φασκιωμένο.

(Μαρίκα) Εξάλλου αύριο ο Πετράκης είναι καλεσμένος να παίξει με τις ξαδέρφες του.

Κι αν θέλει μπορεί να φέρει και το ποδήλατο μαζί.

Αν και οι ξαδέρφες του έχουνε, ου, πάρα πολλά παιχνίδια!

Λυπάμαι που δεν γύρισα νωρίτερα.

Τι λες; Δεν πειράζει, έχεις τις δουλειές σου.

Εξάλλου εμείς μια χαρά συνεννοηθήκαμε με την Τάνια.

(Μαρίκα) Αν δεν μπορείς να έρθεις εσύ ή

αν δεν θες να δεις κάποια πρόσωπα,

θα το φέρουμε εμείς με την Τάνια.

Αιφνιδιάστηκα, δεν ξέρω τι να πω.

Έχω τάξει στον Πετράκη να τον πάω να δει τα μέρη που μεγάλωσε ο πατέρας του.

Μου το ζήτησε και το 'χω ήδη καθυστερήσει.

Ε, θα γινόταν κάποια στιγμή. Ας γίνει αύριο.

Yes! (γελάκι ευχαρίστησης Μαρίκας)

-Καλησπέρα. -Καλησπέρα, Μαργαρίτα.

Πρώτη φορά σας βλέπω να γυρνάτε τόσο χαρούμενος από έκθεση.

(Μαργαρίτα) Τι σας έδειξε η κυρία Αννέζα κι έχετε ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά;

-Α! -Θα πάω κι εγώ να τη δω αυτή την έκθεση.

Άμα είναι να γυρίσω στο σπίτι έτσι, θα πάω τρέχοντας.

(πονηρό γελάκι Μαργαρίτας)

(βαθιά ανάσα)

(ήχος κύματος)

Λοιπόν...

Θέλω να σου πω ότι είμαι χαρούμενος που είμαστε ξανά οι δυο μας

και δεν ξέρω αν το παρατήρησες, έχω βάλει στη σκάλα "Do not disturb".

Μην τυχόν έρθει πάλι κάποιος ανεπιθύμητος και

μας διακόψει ξανά.

Έτσι και κάνει το ίδιο αστείο ο Πωλ, μα τω Θεώ σ' το λέω,

θα τον πάρω με τα χέρια μου και θα τον πετάξω στη θάλασσα.

Για πες τώρα,

τι ήταν αυτό που 'πες πριν στο μπαρ;

Ότι φοβάσαι να μην πεις πράγματα που δεν πρέπει;

Δεν λέγονται όλα. "Κρύβε λόγια" δεν λένε;

Έτσι λένε όταν φοβάσαι ότι ο άλλος μπορεί να εκμεταλλευτεί αυτά που λες.

Καμιά φορά δεν εκφράζουμε αυτά που νιώθουμε όχι επειδή φοβόμαστε τον άλλον,

αλλά από δειλία.

Δεν θέλουμε να εκτεθούμε ή να φανούμε αφελείς στα μάτια του.

Έχεις δίκιο. Είναι δειλία να μην εκφράζεις τα συναισθήματά σου.

Αυτή την ατολμία μπορεί να την πληρώσεις πολύ ακριβά.

Γιατί όταν αποφασίσεις τελικά να το κάνεις μπορεί να είναι πολύ αργά.

Ελένη, δεν θέλω να με φοβάσαι.

Δεν πρόκειται ν' αλλάξω τη γνώμη μου για σένα. Ξέρω πάρα πολύ καλά

πόσο μετρημένος άνθρωπος είσαι.

Καλά, μην ορκίζεσαι. Έχω υπάρξει πολλές φορές ανόητη στη ζωή μου.

Εγώ να δεις!

Θα μου πεις;

Θα σου πω,

αν μου πεις κι εσύ για ποιο λόγο έφυγες έτσι από τη γκαλερί.

Γιατί ήσουν τόσο ταραγμένος; (μελαγχολική μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Σήμερα παραλίγο να φωνάξω τον εγγονό μας Λεωνίδα.

(Μαρίκα) Μου θυμίζει τόσο πολύ τον μπαμπά του!

Σε ρώτησε για μένα; Είπε κάτι για τον παππού του;

Πιστεύεις ότι πάω εκεί για να κάνω στο παιδί πλύση εγκεφάλου για τον παππού του;

-Δεν ρωτάει τίποτα δηλαδή; -Ρωτάει, πως δεν ρωτάει.

(Μαρίκα) Ρωτάει πού ήταν ο παππούς του και δεν τον έβλεπε τόσα χρόνια.

Το ίδιο ρώτησε και για μένα.

Αλλά εγώ τη γλίτωσα χάρη στη λαχτάρα του παιδιού για μια γιαγιά.

Γιατί ούτε εγώ αξίζω την αγάπη και τον σεβασμό του.

Θα περιμένω να μεγαλώσει λίγο ακόμη και θα του τα πω όλα.

Ποια όλα;

-Τα πάντα; -Σταμάτα να με αγχώνεις.

Βλέπεις πόσο μου στοιχίζει που δεν θέλει να με δει το εγγόνι μου.

Και ξέρεις ότι έχω μετανιώσει για τα λάθη μου.

Μην μου στρίβεις κι εσύ το μαχαίρι στην πληγή.

Οι αμαρτίες πληρώνονται.

(Μαρίκα) Πάντοτε.

(αναστεναγμός)

Θα μου πεις;

Έχεις σκεφτεί ποτέ ότι επενδύουμε μερικές φορές σε κάτι περισσότερο απ' όσο αξίζει;

-Σε κάποιο πρόσωπο; -(Σταύρος) Όχι απαραίτητα.

Σε μια επιθυμία, σ' ένα όνειρο, σε μια σχέση.

Αρχίζει όλο αυτό και διογκώνεται σιγά σιγά στο κεφάλι σου, παίρνει μεγάλη αξία.

-Καταλαβαίνεις τι εννοώ; -Ναι.

Μάλλον, δηλαδή.

Για παράδειγμα, γνωρίζεις έναν άνθρωπο και στην αρχή σου αρέσει.

Μετά σου αρέσει πολύ, μετά αρχίζεις και τον ερωτεύεσαι

και δεν μπορείς να τον βγάλεις απ' το μυαλό σου.

Κι ύστερα έρχεται η κούραση, η απογοήτευση, η παραίτηση.

Ξέρεις πόσο οδυνηρό είναι να θέλεις κάποιον

και να ξέρεις ότι δεν μπορείς να τον αποκτήσεις;

Λες να μην ξέρω; Επίτηδες μου τα ρωτάς όλα αυτά;

Δεν έχεις καταλάβει τόσο καιρό τι είναι αυτό που θέλω όσο τίποτα;

Και κάθε μέρα καταλαβαίνω ότι δεν μπορώ να το έχω;

Έχω καταλάβει.

Έχω καταλάβει ότι είμαι κάτι παραπάνω από συνεργάτης για σένα.

Είσαι πολλά παραπάνω.

Δεν έχω λόγο να το κρύβω πλέον.

Μπορεί να είπα περισσότερα απ' όσα χρειάζεται

κι αύριο να το μετανιώνω,

αλλά απόψε όχι. (απαλή ερωτική μουσική)

Είχα ανάγκη να σου το πω, ακόμα κι αν ξέρω ότι δεν έχω περιμένω τίποτα από σένα.

Γιατί να μην έχεις να περιμένεις τίποτα;

Γιατί ξέρω ότι δεν είμαι εγώ αυτό που θέλεις.

Είμαι σίγουρη.

Γιατί, αν με ήθελες τόσο καιρό, θα με είχες.

(συνέχεια μουσικής)

(κλιμάκωση μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(απαλή μουσική υπόκρουση από μακριά)

(συνέχεια μουσικής)

Νόμιζα ότι μου την κοπάνησες, αλλά τελικά μετά είδα ότι

λείπει το πουκάμισό μου.

Σ' είχε πάρει ύπνος κι είπα να σ' αφήσω να ξεκουραστείς.

(συνέχεια μουσικής, ήχος κυμάτων)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(άνοιγμα πόρτας)

(κλείσιμο πόρτας)

(βήματα, σκοτεινή μουσική)

(κλιμάκωση μουσικής)

(εναλλαγή σε μουσική αγωνίας)

(επιφώνημα τρόμου)

(κλιμάκωση μουσικής)

Λεωνίδα;

(συνέχεια μουσικής)

Ήρθες;

Έκανες πολύ καιρό να φανείς και νόμιζα ότι δεν θα ξαναγύριζες.

(κλιμάκωση μουσικής)

Εσύ είσαι;

(συνέχεια μουσικής)

Γιατί ήρθες;

Γιατί είσαι εδώ;

Τι θέλεις από μένα;

Αρετή...

Αγάπη μου.

Μη!

Μη!

(κλιμάκωση κι αποκλιμάκωση μουσικής, επιφώνημα απότομου ξυπνήματος)

(τέλος μουσικής)

(δραματική μουσική)

(βαθιά ανάσα ανακούφισης)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(Σκορδά) Λοιπόν, θέλω να περάσουμε τώρα σ' ένα θέμα, θέλω την προσοχή σας,

για το οποίο δεν θα χαρούν πολύ οι τηλεθεάτριές μας. Η Ergan.

(Σκορδά) Μιλάμε για την πιο γνωστή κατασκευαστική εταιρεία

και όπως όλα δείχνουν με τα στοιχεία που έχουμε στην εκπομπή,

το κλαμπ των εργένηδων της Ergan σπάει.

(Ζαρίφη) Σπάει, αλλά από ποιον από τους επικεφαλής της Ergan;

(Ζαρίφη) Γιατί έχουμε τον Οδυσσέα Χαριτάκη και τον Σταύρο Παπαμιχάλη.

(Ουγγαρέζος) Σωστά.

(Σκορδά) Κατερίνα μου, ο πρόεδρος είναι. (Ουγγαρέζος) Ω! Κορυφή!

Ο κύριος Χαριτάκης; Έλα, απίστευτο.

Βεβαίως, και έχουμε ένα αποδεικτικό στοιχείο, κάποιες φωτογραφίες.

Λοιπόν, πριν να δούμε τις φωτογραφίες, αυτό που ήθελα να πω

είναι ότι τον τελευταίο καιρό η Ergan έχει ανοιχτεί σε πολλά ευρωπαϊκά κράτη

και στην Ανατολή, κερδίζοντας μεγάλους κατασκευαστικούς διαγωνισμούς.

Καλά, ας τ' αφήσουμε τώρα αυτά για την Ergan

και ας πάμε σε ό,τι μάλλον αφορά περισσότερο τις τηλεθεάτριες.

(Ουγγ.) Για πες για την κρέμα μας. (Σκορδά) Γιατί έρχονται πολλά...

απ' ό,τι καταλαβαίνουμε και έχουμε στα χέρια μας κάποιες φωτογραφίες

οι οποίες φτάσανε στον σταθμό πριν από λίγη ώρα.

Δεν ξέρω αν είμαστε έτοιμοι να κάνουμε την αποκάλυψη,

όπου βλέπουμε τον πρόεδρο της Ergan σε μία έκθεση

-Ζωγραφικής απ' ό,τι φαίνεται. -ζωγραφικής, σε μια γκαλερί...

με μία κομψότατη κυρία, μελαχρινή.

(Σκορδά) Βλέπουμε αυτά τα βλέμματα, ακόμα δεν ξέρουμε ποια είναι.

(μονολογεί) Δεν θα του αρέσει καθόλου αυτό.

(Ουγγαρ.) Κομψοί και οι δύο. (Ζαρίφη) Κομψοί και οι δύο.

(Ζαρίφη) Από τα βλέμματα καταλαβαίνουμε ότι δεν συζητούν

κατασκευαστικό έργο εδώ, Είναι ατμόσφαιρα ηλεκτρισμένη.

(Σκορδά) Μιλάμε για νέο έρωτα;

Τι έγινε, Μαργαρίτα; Συμβαίνει κάτι;

(ομιλίες απ' την τηλεόραση)

Έλα, πες το.

Τώρα στην τηλεόραση, στην πρωινή εκπομπή

δείξανε κάτι πλανάκια από την έκθεση της κυρίας Αννέζας χθες.

Τι πλανάκια;

-Υπήρχαν φωτογράφοι εκεί; -Όχι, τα επίσημα εγκαίνια είναι άλλη μέρα.

Δεν καταλαβαίνω. Τι πλανάκια;

(απαλή ποπ μουσική)

(Ναταλία) Πριν από λίγο έπαιξε σε πρωινή εκπομπή και σε λίγο θα παίζει παντού.

Ο σοβαρός κι ακριβοθώρητος εργένης της Ergan

δείχνει την εύνοιά του στην αδυναμία του

κι εσύ θα 'χεις το καλύτερο πάτημα σε αυτά που θα ισχυριστείς.

Μπράβο, ρε Ναταλία, το μυαλό σου είναι πολύ μπροστά.

Θα το πληρώσει πάρα πολύ ακριβά ο Χαριτάκης που με έστειλε στην ανεργία.

Μετά απ' αυτό η εικόνα του σίγουρα θα τσαλακωθεί.

Είδες μην σε πήρε κάνα μάτι όταν έβγαλες τη φωτογραφία;

Λες να μην πήρα τα μέτρα μου; Παιδιά, είμαστε;

Α! Πήρανε τον δικηγόρο. Θέλει να πάρει την απάντηση.

Το ξέρω, πήρα τη Ναυσικά πρωί πρωί και της είπα να το κάνει.

Και μετά θα οργανώσουμε το επόμενο χτύπημα.

Καμία αρχιτέκτονας δεν πρόκειται να καταφέρει τίποτα στην Ergan όσο αυτή έχει τα πρωτεία.

(τέλος μουσικής)

(Σκορδά) Με μία κομψότατα κυρία, μελαχρινή.

(Σκορδά) Βλέπουμε τα βλέμματα. Ακόμα δεν ξέρουμε ποια είναι.

(Καβατζίκης) Στην ατμόσφαιρα υπάρχει κάτι; (Ουγγαρέζος) Κομψοί και οι δύο.

Αυτή είναι η φωτογραφία; (ομιλίες από βίντεο εκπομπής)

(Μαργαρίτα) Ναι, αυτή έδειξαν.

-(Μαργαρίτα) Τι γράφει η λεζάντα; -Το πήραν όλα τα site και το αναπαράγουν.

Δεν καταλαβαίνω ποιος έβγαζε φωτογραφίες; Αφού ήμαστε μεταξύ μας.

(Σκορδά) Βέβαια, για ν' αποφασίσουν να κάνουν μία έξοδο δημόσια

(ομιλίες από βίντεο εκπομπής)

Έλα Ναυσικά, είδες αν κάποιος χθες έβγαζε φωτογραφίες εκεί που ήμασταν;

Ναι. Όχι, εντάξει, τίποτα, τίποτα. Θα τα πούμε αργότερα.

Ναι.

(ομιλίες από βίντεο εκπομπής)

Κάτι μου λέει ότι ο κύριος Χαριτάκης εγκαταλείπει το κλαμπ...

Πάντως, μην δίνετε και πολλή σημασία. Ελεύθερος άντρας είστε.

Δεν φοβάμαι για μένα. (ομιλίες από βίντεο εκπομπής)

Την Αρετή σκέφτομαι. Μην το δει κι ενοχληθεί.

(Σκορδά) Και ποια είναι η κυρία. (Ουγγαρέζος) Βέβαια, αυτό είναι το θέμα.

Φάε κάτι, μην φύγεις μ' άδειο στομάχι.

Θα δοκιμάσω λίγο απ' το κέικ σου που φτιάχνεις πάντα τόσο ωραίο.

Τι συνταγή είναι αυτή;

Έτσι το έφτιαχνε η γιαγιά μου.

Και στον Πετράκη αρέσει πάρα πολύ.

Ήταν όλο χαρά χθες. Έλεγε και ξανάλεγε ότι επιτέλους θα γνωρίσει τις ξαδερφούλες του.

Είσαι σίγουρη ότι δεν θες να πας εσύ μαζί του;

Εννοώ πρώτη μέρα στο σπίτι του παππού μήπως θα ήταν καλύτερο να τον συνοδέψεις εσύ;

Έχω δουλειά όλη μέρα στο γραφείο σήμερα.

Αλλά και πέρα από αυτό δεν είμαι έτοιμη ν' αντιμετωπίσω τον πεθερό μου.

Όχι ακόμα.

Πάντως, η κυρία Μαρίκα είναι πολύ καλή γυναίκα.

Νομίζω ότι προσπαθεί να γίνει γέφυρα για να έρθετε κοντά.

Μμ. Κάνει ό,τι μπορεί.

Θα συναντηθείς εσύ μαζί της σήμερα.

Θα της πεις να 'ρθει να πάρει τον μικρό το απόγευμα.

Να έχουν γυρίσει οι ξαδέρφες του απ' το σχολείο.

Άρα να πω στον μικρό ότι εσύ έχεις δουλειά και θα περάσει να τον πάρει η γιαγιά.

Θα του τα πω εγώ όλα.

-Να πάω να τον ξυπνήσω; -Όχι, άσ' τον να κοιμηθεί λίγο ακόμα.

-(Τάνια) Εντάξει -Έχω λίγο χρόνο.

(κελαηδήματα)

-Για πού το 'βαλες πάλι; -Έχω κι εγώ τις δουλειές μου.

Ξέρω πού πας. Κάθε μέρα στον εγγονό μας.

Τον βγάζεις βόλτες, του ψωνίζεις κι εμένα μ' έχεις στην απ' έξω.

Μόνος σου τα 'κανες έτσι; Τι παραπονιέσαι;

(ξεφύσημα Νταγιάννου)

(βήματα που απομακρύνονται)

(άνοιγμα πόρτας)

(κλείσιμο πόρτας)

Καλημέρα.

Καλημέρα.

Πώς είσαι σήμερα; Νιώθεις καλύτερα;

Η μητέρα που πήγε; Την άκουσα που έφυγε.

Την έστειλα σε κάποια δουλειά.

Μάλιστα. Κατάλαβα.

Πάλι στον εγγονό που την κάνει χαρούμενη πήγε.

-(Ελένη) Καλημέρα. -Καλημέρα.

Μήπως έριξες καμιά ματιά στις εξετάσεις που σου έστειλα;

Όχι, δεν τα είδα. Πότε τα έστειλες;

Όπως βλέπεις, είμαι καθαρή.

Δεν βρέθηκε καμία ουσία στο αίμα μου, τίποτα το επιβαρυντικό.

Μπράβο σου. Αν και το περίμενα.

Ναι, ε; Γιατί φαινότανε ότι δεν με πιστεύεις.

Από τη στιγμή που δέχτηκες να κάνεις τις εξετάσεις πείστηκα.

Δεν χαίρεσαι, ε;

Θα προτιμούσες να είναι θετικές για να 'χεις κάθε λόγο να με διώξεις απ' το σπίτι σου.

Εντάξει, θα φύγω αφού το θέλεις, απλώς, σε παρακαλώ,

δώσε μου λίγο χρόνο μπας και μπορέσω να βρω καμιά δουλειά.

Δεν είναι τόσο εύκολο να βρεις δουλειά. Ειδικά εδώ που δεν ξέρεις κανέναν.

Πιστεύω ότι κάτι θα βρω. Δεν με νοιάζει τι δουλειά θα είναι.

Μπορώ να σερβίρω σε κάποιο μπαρ, σε κάποιο εστιατόριο.

Θα κοιτάξω όλες τις αγγελίες που ψάχνουν προσωπικό και πιστεύω ότι κάτι θα βρω.

Πάντως, μπορείς να μείνεις εδώ όσο ψάχνεις.

Ευχαριστώ.

Σήμερα είσαι άλλος άνθρωπος.

Σαν να έχει φύγει αυτή η θλίψη απ' τα μάτια σου, σαν να λαμπυρίζουν.

Σαν να έχεις μια χαρά που προσπαθείς να την κρύψεις. Τι έγινε;

Τίποτα, απλώς, τον τελευταίο καιρό, αντί να ερμηνεύω τα πράγματα, τα παρερμηνεύω.

Και προσπαθώ να 'μαι, έτσι, λίγο πιο συγκρατημένη.

Θα δείξει.

Ελπίζω πάντως η γκαντεμιά που με κυνηγούσε όλον αυτό τον καιρό

να σπάσει και να αλλάξει το γούρι.

Μπορεί το γούρι σου να είμαι εγώ.

Θα σου απαντούσα τώρα, αλλά έχε χάρη!

Λοιπόν, πάω στη δουλειά εγώ, ναι;

Εγώ τώρα μένω εδώ, έτσι; Μην μου τα γυρίσεις μετά.

(απαλή μουσική)

(δόνηση κινητού)

(άνοιγμα πόρτας, κλείσιμο πόρτας)

(μουσική ίντριγκας)

(τέλος μουσικής)

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

(αναστεναγμός Μίνας)

Ναι, γιατρέ.

Ναι, εγώ σας άφησα μήνυμα. Ήθελα να μου πείτε πότε μπορώ να σας δω.

(σκοτεινή μουσική)

Μια στιγμή, μια στιγμή.

(εναλλαγή σε μουσική έντασης)

Ναι, πείτε μου.

(συνέχεια μουσικής)

(κλάμα μωρού)

(κλάμα μωρού)

(κλάμα μωρού)

(κλάμα μωρού)

(κλάμα μωρού)

(κλάμα μωρού)

(κλάμα μωρού)

(κλάμα μωρού)

(κλάμα μωρού)

(κλάμα μωρού)

(κλάμα μωρού)

(Ιουλία) Σώπα, κορίτσι μου. Γιατί κλαις, κοπέλα μου; Έλα να σ' αλλάξω.

(Ιουλία) Πού είναι η ομορφιά μου; Πού είναι η κοπέλα μου;

(Ιουλία) Αγάπη μου εσύ!

(κλάμα μωρού)

(κλάμα μωρού)

(κλάμα μωρού)

(τέλος μουσικής)

(ξερόβηχας Μίνας)

Δεν νιώθω καθόλου καλά τον λαιμό μου.

Δεν ξέρω πώς θα καταφέρω να τραγουδήσω το βράδυ. Νιώθω ότι κλείνω εντελώς.

Πιες το τσαγάκι σου και θα συνέλθεις.

Δεν θέλω να πάρω πάλι χάπια. Θα πάω και αύριο στον γιατρό να με δει.

Ρε μωρό μου, με τρόμαξες πριν. Άκουσα γιατρό και τρελάθηκα.

-Ανησύχησες; -Εννοείται. Τι ερώτηση είναι αυτή;

Για μένα ή για σένα;

Δεν σε πιάνω.

Εννοώ ανησύχησες για την υγεία μου ή φοβήθηκες μην γίνεις πολύτεκνος;

Τι είναι αυτά που λες;

Ούτε για πλάκα δεν θέλω να βάζω στο μυαλό μου τέτοια σενάρια.

Πέρασα για ένα δεκαλεπτάκι να σε δω πριν πάω στην εταιρεία

για να χαλαρώσω, όχι για να με τρελάνεις.

Μάλιστα. Για να σε τρελάνω, ε;

Δηλαδή αυτό θα είμαι εγώ από εδώ και πέρα; Για ένα δεκαλεπτάκι;

Όποτε μπορείς να ξεφύγεις απ' τη γυναίκα σου, έτσι ίσα ίσα για να χαλαρώσεις, ε;

Και μετά θα με μπουκώνεις με κοσμήματα για να μην διαμαρτύρομαι.

Πρέπει να πάω στην εταιρεία. Έχω αργήσει.

-Δεν μου απάντησες όμως. -Τι;

-Τι θα γινόταν, αν ήμουν έγκυος; -Είσαι;

-Είπαμε "αν". -Να μη λέμε "αν".

Μπούχτισα με τις εγκυμοσύνες.

(μελαγχολική μουσική)

Πρέπει να πάω. Πάρε με τηλέφωνο να μου πεις τι σου είπε ο γιατρός.

(συνέχεια μουσικής)

(κλείσιμο πόρτας)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(απαλή ποπ μουσική υπόκρουση)

(συνέχεια μουσικής)

Καλημέρα. Θέλω ένα εσπρεσάκι κι ένα νεράκι,

αλλά τον λογαριασμό δεν θα τον φέρεις σ' εμένα. Θα πληρώσει ο ζωγράφος.

-(σερβιτόρα) Συγγνώμη; -Ε... Εμένα εννοεί.

(συνέχεια μουσικής)

Χαίρομαι πολύ που είσαι εσύ αυτή που περίμενα.

(τέλος μουσικής)

Μιλήσατε με την Αρετή; Ξέρει για τις φωτογραφίες;

Όχι ακόμα.

-Δεν θέλω να της το πω απ' το τηλέφωνο. -Ναι. Καλύτερα από κοντά.

Φεύγω.

(αναστενάζοντας) Στο καλό.

(κελαηδήματα)

(χτυπάει το κινητό)

-Έλα, καλημέρα. -(Κατ.) Δεν ξέρω αν είναι και τόσο καλημέρα.

Όλα τα κανάλια και τα site δείχνουν ένα φωτογραφικό στιγμιότυπο...

-που δεν νομίζω να σε τιμάει. Καθόλου. -Από ποια άποψη δεν με τιμάει;

Εκθέτεις μία υπάλληλό σου κι εκτίθεσαι κι εσύ ο ίδιος.

-Αυτό πήρες να μου πεις; -Αν δεν στείλεις διάψευση και διαμαρτυρία...

γι' αυτά που αφήνουν να υπονοούνται, θα στείλω εγώ.

Μην κάνεις τίποτα μέχρι να 'ρθω από εκεί.

(μουσική αγωνίας)

(ξεκλείδωμα αυτοκινήτου)

(συνέχεια μουσικής)

(βάζει μπροστά τη μηχανή)

(συνέχεια μουσικής)

(κλιμάκωση μουσικής)

(χτυπάει το κινητό)

(Ελένη) Πού είσαι; Παίζεις σε όλα τα site.

Φτάνω στην Ergan όπου να 'ναι. Δεν καταλαβαίνω τι μου λες. Ποια site;

(Ελένη) Καλά, έλα και θα τα πούμε.

(απότομο φρενάρισμα)

(κλιμάκωση μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(αποκλιμάκωση και τέλος μουσικής) (μουσική τίτλων τέλους)

-Σας παρακαλώ, μην με ξαναενοχλήσετε. -Σκέψου αυτά που σου είπα.

-(Ελένη) Τι είναι αυτό τώρα; -Απειλή. Έμμεση απειλή.

-Είχε κι ένα θέμα με τον γιο της. -Ώστε έχει γιο, ε;

-Τι φοβάσαι; -Μην πληγωθείς.

Όπως τότε με την Έρικα.

Σου είπα ότι αυτό το θέμα δεν θέλω να το ξανασυζητήσουμε.

-Για τη φωτογραφία είσαι έτσι; -(Αρετή) Ποια φωτογραφία;

Έχει κυκλοφορήσει παντού.

(Αρετή) Ποιος την τράβηξε; Και γιατί τη δημοσίευσαν;

-Άλλο πράγμα μ' ενδιαφέρει. -Τι;

Το φιλί μας. Μόνο αυτό σκέφτομαι. Το μετάνιωσες;

(Αννέζα) Δεν τη συμπαθείς; (Κατερίνη) Φυσικά και τη συμπαθώ.

-Αλλά ως εκεί. -Πού το βρίσκεις το κακό;

Τα ίδια λέγατε και τότε όταν μας κουβάλησε την Αμερικάνα.

Την Έρικα; Και θυμάσαι πού καταλήξαμε.

Τέλειωσαν τα γκομενικά σου; Ή θα σε πάρει χαμπάρι η γυναίκα σου και θα τρέχουμε;

Έτσι και καταλάβει ο πατέρας μου ότι βρεθήκαμε...

Θα κάνεις ό,τι λέει ο πατέρας σου; Πόσο χρονών είσαι, ρε Σάββα; Δώδεκα;

Μπορεί να μην αξίζει μία το έργο μου, η γνωριμία μας όμως...

-πιστεύω ότι αξίζει όσο τίποτα. -Για κάποιο λόγο κι εγώ έτσι νιώθω.

Δεν έχω μάθει να μου αρπάζουν τα έργα μέσα απ' τα χέρια, Χαριτάκη.

Αλλά, αφού το κακό έχει γίνει ήδη, σου προτείνω να το ξανασκεφτείς για συνεργασία.