Original subtitles

Είστε μαζί μας τρεις μήνες. Ακόμα δεν ξέρετε πώς δουλεύουμε;

Πιστεύετε ότι το βραβείο που έχετε κερδίσει είναι ικανό να διατηρήσει τη θέση σας;

Τι ήταν τόσο σημαντικό, που ανάγκασε την κυρία Τριανταφύλλου

ν' αφήσει έτσι τη δουλειά της;

(Ζαφειρίου) Ο συμβατός δότης το μόσχευμα το πουλάει.

-Πόσα λεφτά ζητάει; -Διακόσιες χιλιάδες.

Το παιδί είναι πολύ εξασθενημένο. Το 'πε ο γιατρός.

-Δεν ξέρω τι να κάνω. -Ωραία, άκου, άκου.

Το θέμα είναι πού θα βρούμε τα λεφτά.

Ο Νταγιάννος μπορεί να μην σε ήθελε για νύφη του, αλλά...

Με θεωρεί υπεύθυνη για τον θάνατο του γιου του.

Ο Πέτρος μου χρειάζεται άμεσα μεταμόσχευση μυελού.

Σήκω φύγε από 'δω μέσα. Σήκω φύγε και μην ξαναπατήσεις.

(Μαρίκα) Θέλω εκατόν πενήντα χιλιάδες.

(διευθυντής) Τα χρήματα στους κοινούς λογαριασμούς με τον σύζυγο

έχουν μεταφερθεί όλα στους δικούς του.

Άργησα πολύ και δεν έχω καμία δικαιολογία. Ήρθα να γνωρίσω τον εγγονό μου.

Είναι ίδιος ο Λεωνίδας μου όταν ήταν μικρός.

Αγάπη μου! Αγάπη μου!

(Μαρίκα) Είναι ένα κόσμημα αξίας. Πρόσεξε μην σ' το "σκοτώσουνε".

Μπορεί να πιάσει πολλά λεφτά.

-(ενεχυροδανειστής) Μέχρι δεκαπέντε χιλιάδες. -Σύμφωνοι.

-Υπογράφεις την επιμέλεια του παιδιού. -Ορίστε;

Κι αποποιείσαι κάθε δικαίωμα για το παιδί και την οικογένειά μας.

(Αρετή) Μπορώ να πάρω δάνειο απ' την εταιρία;

-Για τι ποσό μιλάμε; -Εκατόν πενήντα χιλιάδες.

Θα σου τα δώσω απ' τον προσωπικό μου λογαριασμό.

Όχι ως δάνειο. Ως αμοιβή.

Για μια νύχτα μαζί μου.

(αρχή τραγουδιού τίτλων αρχής)

Ήταν η μοίρα που μας ένωσε φτωχιά

Μόνο μια νύχτα είχε Ήτανε στον άσο

Μια νύχτα μόνο σου ζητάω, μόνο μια

Όταν θα φέξει θα χαθώ και θα σε χάσω

Όπως η έρημος της νύχτας τη δροσιά

Κι αν θα με δεις στον δρόμο να με προσπεράσεις

Ποτέ στον νου σου μην με ξαναφέρεις

Κι αν θ' αναφέρουν τ' όνομά μου μην διστάσεις

Να πεις πως δε με ξέρεις

Αγάπη μου, να πεις πως δε με ξέρεις

(τέλος τραγουδιού)

Τι είπατε; (μουσική έντασης)

Μια νύχτα μαζί μου και τα εκατόν πενήντα χιλιάρικα είναι δικά σου.

Τι νομίζετε ότι είμαι;

Γιατί ταράζεσαι; Μια προσφορά σου έκανα.

Περνάς μια νύχτα μαζί μου και τα χρήματα, που θες, είναι δικά σου.

Πώς μπορείτε να μου κάνετε μια τέτοια πρόταση;

Βρείτε άλλον αρχιτέκτονα για την Κωνσταντινούπολη.

-(Αρετή) Εγώ δεν θα ξανάρθω. -Άρα...

δεν δέχεσαι.

Ποτέ δεν θα δεχόμουν κάτι τέτοιο.

(κλιμάκωση μουσικής)

(κοπάνημα πόρτας)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(μελαγχολική μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(κοφτές ανάσες)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(δόνηση κινητού)

(δόνηση κινητού)

-Γιατρέ; -Δεν θέλω να σε αγχώσω περισσότερο...

αλλά ο δότης μου έστειλε ένα μήνυμα που...

Δεν ξέρω... Μισό, σ' το διαβάζω.

-Τι καταλαβαίνεις απ’ αυτό; -Δεν καταλαβαίνω τίποτα.

Γιατί δεν τον παίρνετε τηλέφωνο να ρωτήσετε τι εννοεί;

Αρετή, νομίζω ότι πρέπει να το κάνεις εσύ αυτό.

Υποψιάζομαι ότι έχουν αρχίσει οι θεωρίες συνωμοσίας.

-Δεν ξέρω αν μπορώ να βοηθήσω άλλο. -Τι θεωρίες συνωμοσίας;

-Δηλαδή πιστεύει; -(Ζαφειρίου) Υποθέτω, δεν ξέρω.

Μπορεί να φαντάζεται ότι θα τον φέρουμε εδώ, θα μας δώσει το μόσχευμα κι εμείς μετά

θα τον δώσουμε στην αστυνομία λόγω του παράνομου του πράγματος.

(Ζαφειρίου) Την καχυποψία να την θεωρούμε δεδομένη.

Δεν είναι δυνατόν! Γιατί, γιατί;

-Λίγο χρόνο του ζήτησα μόνο. -(Ζαφ.) Μπορεί να το σκέφτεται διαφορετικά.

Σου λέει, "Αν όντως υπάρχει ανάγκη, πού κολλάνε".

Πάρ’ τον σε παρακαλώ τηλέφωνο, γιατί υπάρχει το ενδεχόμενο

ν' ακυρώσει το νούμερο και να μην τον βρίσκουμε μετά.

-Ο Πετράκης πώς είναι; -(Ζαφειρίου) Δεν έχει αλλάξει κάτι.

Η κατάσταση θεωρείται δύσκολη.

Εύχομαι να μην την χάσουμε αυτή την ευκαιρία.

Εντάξει, θα τον πάρω τώρα.

(μουσική μυστηρίου)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Δέχομαι.

Αλλά με κάποιους όρους.

(συνέχεια μουσικής)

Ακούω.

(συνέχεια μουσικής)

Θα είναι μόνο μία νύχτα. Μία.

Κανείς άλλος εκτός από 'μας τους δύο δεν θα μάθει γι' αυτή τη νύχτα.

Θα την αφήσουμε για πάντα πίσω μας

και δεν θα επηρεάσει με κανέναν τρόπο τη δουλειά μας.

(συνέχεια μουσικής)

Αυτό; Τίποτ' άλλο;

Τα χρήματα θα τα πάρω σε μετρητά.

-Πότε; -Αύριο βράδυ.

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε απαλή μουσική)

Τι ωραία που είναι εδώ! Και το φαγητό τέλειο.

Να περιγράψεις αύριο στη φίλη σου τι έχασε.

Όλο το βράδυ θα φταρνίζεται. Συνέχεια γι' αυτήν μιλάμε.

Συγγνώμη, ρε Ελένη, σε κούρασα. Απλώς, ανησυχώ λίγο.

Ξέρεις πόσο πολύ τη στήριξα στην ανάληψη της δουλειάς,

αλλά δεν σου κρύβω ότι μέσα μου έχω μια αμφιβολία για το αν θα τα καταφέρει.

-Αφού τα είπαμε αυτά. -Ναι, τα είπαμε.

Αλλά ακόμα δεν ξέρουμε το σοβαρό θέμα που έχει προκύψει.

-Καλησπέρα. -Ω, τον κύριο Μανωλίδη!

-Πού 'σαι εσύ, ρε; Πού χάθηκες; -Εκεί που θα είσαι κι εσύ σε λίγο.

-(Μανωλίδης) Έμαθα πήρατε μεγάλη δουλειά. -Τι θα κάνεις εσύ εκεί;

Όταν έρθεις θα σου πω. Πάω στην παρέα, τα λέμε.

(συνέχεια μουσικής)

Όταν μας πρότεινες να βγούμε

σκέφτηκα ότι θα μας πας στο σκάφος σου.

(συνέχεια μουσικής)

Εκεί είναι η κρυψώνα μου.

-Σκέφτομαι να το κάνω μόνιμη κατοικία. -Είναι τόσο άνετα;

"Άνετα"! Δεν με πολυενδιαφέρουν οι ανέσεις.

Απλώς, με τόσο φόρτο εργασίας, που έχω,

εκεί είναι το μόνο μέρος που ηρεμώ.

Σε ποια μαρίνα το έχεις;

Απόρρητο. Δεν είπαμε; Κρυψώνα.

Ούτε σε μένα;

Μπορεί κάποια στιγμή να το μάθεις.

(συνέχεια μουσικής)

Συγγνώμη δυο λεπτά.

(εναλλαγή σε μελαγχολική μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(χτύπημα πόρτας)

(τέλος μουσικής)

-Μίλησα με τον δότη. -Και;

Ευτυχώς τα βρήκαμε. Το παιδί πώς είναι;

Παρουσιάζει μια αστάθεια στην αναπνοή του.

-Πώς εννοείς "τα βρήκατε"; -Τελείωσε.

Περιμένει την ειδοποίησή σας και να κανονιστούν οι τελευταίες λεπτομέρειες.

Βρήκες τα χρήματα;

Τα βρήκα, ναι. Αύριο το βράδυ θα τα έχω.

Και μεθαύριο το πρωί θα είναι στη διάθεση του δότη.

-Εύχομαι να 'ναι σίγουρο αυτό που μου λες. -(Αρετή) Είμαι απόλυτα σίγουρη.

Το μόνο που μένει είναι να τον ειδοποιήσετε και να κανονίσουμε τα εισιτήριά του.

Χαίρομαι πολύ που τα κατάφερες.

(παλμογράφος)

(παλμογράφος)

(Τάνια) Ο νονός του μικρού πήγε να πάρει καφέ κι έμεινα εγώ στη θέση του.

Εσύ ήσουν έξω πριν με το κοριτσάκι.

Ναι. Ήρθε η μαμά της τώρα.

Και καθώς έφευγα μου ζήτησε ο κύριος αν μπορώ να μείνω για πέντε λεπτά.

Μάλιστα.

Φαίνεται πολύ καλό παιδάκι ο γιος σας.

Είχε ξυπνήσει πριν λίγο και κουβεντιάζαμε.

Μου έλεγε ότι θα γίνει γιατρός όταν μεγαλώσει.

(Τάνια) Να βοηθάει όποιον αρρωσταίνει.

Είναι πολύ καλό παιδάκι.

Φαίνεται κουρασμένο.

(μελαγχολική μουσική)

Σας αφήνω.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Ακόμα εδώ είσαι; Περιμένεις κανέναν;

Πήγαινε στη γυναίκα και στις κόρες σου. Θα 'ρθω κι εγώ σε λίγο.

Αυτό; Για τη νύφη σου είναι αυτό;

Κάνε αυτό που σου 'πα και κουβέντα στο σπίτι.

Μην μάθω ότι άνοιξες το στόμα σου γι' αυτά που άκουσες το πρωί.

Δεν άκουσα κάτι το πρωί.

Όχι εξυπνάδες σε μένα. Κάνε αυτό που σου 'πα μην έχουμε άσχημα ξεμπερδέματα.

Το κατάλαβες αυτό που είπα; Το κατάλαβες ή να το ξαναπώ;

Δεκάρα δεν δίνω να μάθω τι παρτίδες άνοιξες με τη χήρα του αδερφού μου.

Αυτό που θέλω είναι να κλείσω τις παρτίδες μαζί της οριστικά.

Όχι να τις ανοίξω.

Έλα...

(σκοτεινή μουσική)

(εναλλαγή σε απαλή μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

-Έλα, πιες. -Τι είναι αυτό;

-(ψιθυριστά) Καφές, πιες λίγο. -(ψιθυριστά)Ευχαριστώ.

(συνέχεια μουσικής)

Όπως βλέπεις εδώ όλα είναι υπό έλεγχο.

-Πήγαινε σπίτι να ξεκουραστείς. -Όχι, θέλω να μείνω μαζί του απόψε.

-Ευχαριστώ. -Δεν ακούω κουβέντα. Ξέρεις πώς είσαι;

Για σένα φοβάμαι περισσότερο απ' τον μικρό.

Καλά είμαι.

(συνέχεια μουσικής)

Αρετή μου...

έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας.

Χρειάζεσαι δυνάμεις. Πήγαινε σπίτι, κάνε ένα μπάνιο,

πέσε να κοιμηθείς κι έλα το πρωί.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Δεν ξέρω τι θα 'κανα, αν δεν σε είχα. Ευχαριστώ για όλα.

-Να μου τον προσέχεις, ε; -Εννοείται.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

-(Πετράκης) Πότε θα πάμε σπίτι; -Τώρα, αγάπη μου.

Θα 'ρθει ο γιατρός θα μας πει τι φάρμακο θα πάρουμε για να πέσει ο πυρετός και θα πάμε.

-Ο Metal Man θέλει να πάμε σπίτι. -Ναι, αγάπη μου, το ξέρω.

-Λίγο υπομονή. -Ωραία.

-Κυρία Τριανταφύλλου; -Ναι.

Υπέγραψα τα χαρτιά για να κάνει εισαγωγή ο γιος σας.

Εισαγωγή;

Δηλαδή θα μας κρατήσετε μέσα; Ο λόγος;

Μαμά; Μαμά, ο Metal Man θέλει να φύγουμε.

-Πάμε. -Ναι, αγάπη μου.

Γιατρέ, τι συμβαίνει;

(δραματική μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

-Καλημέρα. -Καλημέρα σας.

-Καλημέρα. -Μια ενημέρωση για την πρόοδο μέχρι τώρα.

Ναι, για να δούμε.

-Είναι αυτό που βλέπω; -Ναι, βεβαίως.

Θα είναι έτοιμο στον προβλεπόμενο χρόνο, όπως συμφωνήσαμε.

-Αυτό εδώ; -Εδώ έχουμε ένα μικρό πρόβλημα.

-Τι πρόβλημα; -Δυστυχώς έχουν καθυστερήσει τα υλικά.

(χτυπάει το κινητό)

-Καλημέρα. -(Σταύρος) Καλημέρα.

Ένα πουλάκι μου είπε ότι χθες βράδυ δειπνούσες στο Grey με μία κυρία.

Πες μου σύντομα τι θες, γιατί είμαι στο εργοτάξιο με τον Οδυσσέα κι έχουμε δουλειά.

Οκέι, με δυο λόγια λοιπόν. Σας περιμένουμε για μεσημεριανό στης Κατερίνης.

-Εντάξει. -Κι επίσης, μην κλείσετε τίποτα για το βράδυ.

-Σας χρειαζόμαστε. -Θα τα πούμε άλλη ώρα. Βιάζομαι.

Τι σου 'πε ο εργοδηγός;

Πλήρωσε κι αποπεράτωσε πάνω από τέσσερις μήνες.

-Δεν περνάνε τα υλικά απ' το τελωνείο. -Δεν γίνεται να καθυστερήσουμε.

-Θα πέσουν ρήτρες χοντρές. -Εμένα μου λες;

Να σου πω, γιατί να μην αποταθούμε στον Νταγιάννο;

Σου ζήτησε συνεργασία. Ας μπει εδώ κι ας αφήσει την Τουρκία.

Μίλα με τους προμηθευτές. Πάρε μια τελική απάντηση.

Αν δεν μπορούν ν' ανταπεξέλθουν θα πάμε στον Νταγιάννο.

(κομπρεσέρ)

(κομπρεσέρ)

(κομπρεσέρ)

Τα κορίτσια μας περιμένουν το μεσημέρι στο πατρικό σου για φαγητό.

-Κι απ' ό,τι κατάλαβα θέλουν κάποια χάρη. -Δεν μπορούμε, πες. Έχουμε δουλειές.

Ας πεταχτούμε να δούμε τι θέλουν. Αφού τις ξέρεις.

-Έχω με άλλα ν' ασχοληθώ. Θα περάσω μετά. -Τι άλλα;

(Σταύρος) Πού θα πας;

(σκοτεινή μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

-Καλημέρα. -(Ιουλία) Καλημέρα.

Πού πήγαν τα πεθερικά μου πρωί πρωί;

Η κυρία Μαρίκα έφυγε πριν από λίγο, ο κύριος έφυγε πολύ πρωί.

-Τι ώρα γύρισε χθες; -Δεν ξέρω.

Είχα ξαπλώσει νωρίς, δεν τον άκουσα.

Περασμένα μεσάνυχτα ήταν. Πήγε κατευθείαν στο υπνοδωμάτιο.

Ούτε φώτα δεν άναψε.

Κλέφτης ήρθε, κλέφτης έφυγε.

-Σου 'χω πει εκατό φορές να μην πετάγεσαι. -Γιατί, τι είπα;

Δεν είναι δουλειά μας να δίνουμε πληροφορίες.

Εδώ μέσα, βλέπεις, ακούς και δεν μιλάς. Αν θέλεις να μείνεις.

(μουσική ίντριγκας)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Πού είναι οι γονείς σου πρωϊνιάτικα;

Ούτε εννιά δεν είναι κι έχουν εξαφανιστεί κι οι δύο.

Κι εμένα τι μ' ανακατεύεις;

-Μια ερώτηση έκανα. -Και σου απαντώ. Δεν θέλω μπλεξίματα.

Κάτι έχει γίνει, ε;

Κι εσύ το ξέρεις και με κρατάς στα μαύρα σκοτάδια.

Άσε με να χαρείς.

Σάββα, λέγε. Τι έχει γίνει;

Θα σου πω, αλλά δεν θα βγάλεις μιλιά.

Ο πατέρας αφορμή ψάχνει να τα βάλει μαζί μου.

-Ναι, εντάξει, λέγε τώρα. ­-Χθες...

έσκασε μύτη στην εταιρία η Αρετή. Πήγε πάλι και κλάφτηκε στον πατέρα.

-Δεν έχει τον Θεό της αυτή. -Ξέρεις τι της είπε;

Να της δώσει ένα συμβόλαιο ότι θα του δώσει το παιδί και θα τα αναλάβει όλα αυτός.

Συγγνώμη, εμένα πότε περίμενες να μου το πεις;

-Με απείλησε ότι αν μιλήσω... -Σάββα, είναι δυνατόν να είσαι τόσο αφελής;

Δεν καταλαβαίνεις ότι οι κινήσεις του είναι ενάντια στις κόρες μας;

-Εκτός κι αν δεν σε νοιάζουν. -Τι λες; Τα κορίτσια;

Αυτό είναι το πρόβλημα. Ότι είναι κορίτσια.

Ενώ ο πατέρας σου θέλει γιους.

Και μέχρι να γεννηθεί ο γιος μας θα 'χει φέρει εδώ μέσα τον γιο αυτηνής.

-Ούτε να γεννήσω δεν περιμένει. -Σώπα, σε παρακαλώ. Ηρέμησε.

Έλα, σε παρακαλώ. Άσε με.

Τι να σου πω τώρα;

Αυτός μπορεί και ν' αμφιβάλλει ότι το μωρό είναι γιος.

Δηλαδή αν είναι κορίτσι, τι μας περιμένει εδώ μέσα;

Τι νοιάζεσαι; Αφού δεν ισχύει αυτό.

Τέλος πάντων, Σάββα, πήγαινε σε παρακαλώ. Δεν θέλω να μιλήσουμε άλλο.

-Καλά. Θα σου τηλεφωνήσω αργότερα. -Ναι, εντάξει.

(μουσική ίντριγκας)

(συνέχεια μουσικής)

Την προηγούμενη φορά δεν μου 'χες πει με σιγουριά το φύλο του μωρού.

Ελπίζω τώρα ο γιος μου να κάθεται σαν πασάς και να το δούμε καθαρά.

(υπέρηχος)

Ο γιος σας σας άκουσε και πήρε τη θέση που χρειαζόμαστε.

Το καλό που του θέλω.

Γιατί ο παππούς του ανυπομονεί να έρθει ο εγγονός.

(συνέχεια μουσικής)

-(γιατρός) Κορίτσι είναι. -Τι;

(συνέχεια μουσικής)

Πώς είναι δυνατόν; Αφού την προηγούμενη φορά είχες πει ότι...

"Φαίνεται σαν αγόρι" είχα πει. Μας είχε μπερδέψει ο υπέρηχος.

Τώρα φαίνεται καθαρά.

(εναλλαγή σε δραματική μουσική)

Γιατρέ;

Αυτό θα το ξέρουμε μόνο εμείς οι δύο. Εγώ κι εσύ.

Μέχρι τη στιγμή που θα γεννήσω. Συνεννοηθήκαμε;

Κι ο σύζυγος;

(συνέχεια μουσικής)

Θέλω να του κάνω έκπληξη.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(Νταγιάννος) Μήνες είχες να 'ρθεις από 'δω.

Πώς έτσι και μας έκανες την τιμή σήμερα;

Πίστευες θα το άφηνα έτσι; Επειδή κατάφερες να μ' αποφύγεις χθες βράδυ;

Ήρθα να μάθω τι έκανες με το παιδί του Λεωνίδα.

-Χτες είχα δουλειά μέχρι αργά. -Τι δουλειά ήταν αυτή που σε κράτησε τόσο;

Όταν γύρισα σπίτι σε είχε πάρει ο ύπνος.

Εσύ για να λείπεις απ' το δείπνο πρέπει να έγινε η συντέλεια του κόσμου.

-Έλεγχο ήρθες να μου κάνεις; -Ήρθα, γιατί, αν πήγαινα πρώτα στην Αρετή...

και μου έλεγε ότι δεν έκανες τίποτα, θα μου έπεφταν τα μούτρα.

Εγώ ό,τι ήταν να κάνω το 'κανα.

Η εγωίστρια η νύφη σου όμως απαιτεί να γίνουν τα πράγματα όπως τα θέλει αυτή.

Δηλαδή τι απαιτεί;

Θα της αφήσω και τη σημερινή μέρα να σκεφτεί αυτό που της πρότεινα.

Θα κάνει λίγο ακόμα τη δύσκολη, αλλά στο τέλος θ' αναγκαστεί να δεχτεί.

-Να δεχτεί τι; -Δεν σε αφορά.

-Τι της πρότεινες; Με αφορά. -Δεν σε αφορά.

Γύρνα σπίτι στις δουλειές σου. (χτυπάει το κινητό)

Έλα, πήγαινε. (χτυπάει το κινητό)

Πήγαινε, είναι σοβαρό το τηλεφώνημα. (χτυπάει το κινητό)

Πήγαινε. (χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

Δεν περίμενα να με πάρεις τόσο σύντομα.

(Οδυσσέας) Δεν έχω νέα για την Κωνσταντινούπολη.

Πήρα μόνο να μάθω αν μπορείς να με καλύψεις για ένα κτίριο δυόμισι χιλιάδων τετραγωνικών.

-Άμεσα. -Το 'χα αναθέσει στον Αβράμογλου...

αλλά αυτός έχει κολλήσει στο τελωνείο.

(Νταγιάννος) Έχει πολλά προβλήματα ο Αβράμογλου.

Δεν είναι μόνο οι δασμοί που χρωστάει και δεν μπορεί να εκτελωνίσει.

Ναι, το έχω πληροφορηθεί αυτό.

Αν ναυαγήσει η συνεργασία σας, εγώ είμαι εδώ.

-Θα σε καλύψω. -Καλώς.

(μουσική ίντριγκας)

(συνέχεια μουσικής)

Εκατόν πενήντα χιλιάδες.

(συνέχεια μουσικής)

Παρακαλώ πολύ, υπογράψτε εδώ.

(κλιμάκωση μουσικής)

Σας ευχαριστώ πολύ.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Λίγο υπομονή ακόμα, Πετράκη.

Είσαι γενναίο παιδί εσύ.

Αύριο θα 'χουμε και το "φάρμακο" που χρειάζεσαι.

(δραματική μουσική)

Σε ταλαιπωρήσαμε λίγο, αλλά τα καταφέραμε.

(εναλλαγή σε συγκινητική μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Άκουσα μόλις τον γιατρό να λέει στον Πετράκη ότι το φάρμακο που θα τον κάνει καλά βρέθηκε.

-Τι; -Ότι αύριο έρχεται, θα είναι εδώ, λέει.

-Ποιο φάρμακο; Τον δότη εννοούσε; -Ξέρω 'γω; Τι άλλο;

-Η Αρετή το ξέρει; -Δεν θα το ξέρει, δεν θα το 'πε;

Έλα, είναι κάτω, στο κυλικείο. Πάμε.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Ευτυχώς τ' αφεντικά θα λείπουν όλη μέρα και δεν θα πάρουν είδηση

ούτε την απουσία σου, ούτε την κοπάνα μου.

Κι εσύ πρέπει να γυρίσεις κάποια στιγμή στο γραφείο σου όμως.

Έχεις εγκαταλείψει τα πάντα για χάρη μας.

Νιώθω άσχημα.

Πριν λίγο άκουσα τον γιατρό να λέει στον Πετράκη ότι το φάρμακο βρέθηκε.

Ότι αύριο θα είναι εδώ.

Είναι αλήθεια, ο δότης έρχεται.

Του έκλεισα εγώ η ίδια τα εισιτήρια.

Καλά, και σ' εμάς, δηλαδή, πότε θα το 'λεγες;

Τώρα που θα σας έβλεπα.

Ήθελα να 'χουν βγει κιόλας πρώτα τα εισιτήρια να 'ναι σίγουρο.

(σκοτεινή μουσική)

Πενήντα μία χιλιάδες εξακόσια. Τόσα έχουν μαζευτεί. Τα υπόλοιπα;

Βρέθηκαν;

(συνέχεια μουσικής)

Χτες το βράδυ μίλησα η ίδια με τον δότη.

Αποφάσισα ν' απαντήσω με πίεση στην πίεσή του.

Του πρότεινα να του δώσω τώρα τα πενήντα χιλιάρικα

και τα υπόλοιπα να του τα καταθέτω κάθε μήνα σε δόσεις στον λογαριασμό του.

Καλά, και πως τον έπεισες να δεχτεί;

(συνέχεια μουσικής)

Δεν ήταν εύκολο, αλλά του υποσχέθηκα κάτι ακόμα.

Τόκο δέκα τοις εκατό. Δηλαδή θα του δώσω επιπλέον είκοσι χιλιάδες.

(συνέχεια μουσικής)

Ήταν το τελευταίο μου χαρτί.

Δεν μπορώ ν' αφήσω το παιδί μου να το πάρει ο Νταγιάννος.

(συνέχεια μουσικής)

Δεν έχω δικαίωμα να παίζω πια με τη ζωή του.

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

(Στέφανος) Α, δεν ξέρω, κυρίες μου. Αν είναι να σας συνοδέψουμε απόψε,

θα πρέπει να φορέσετε ό,τι πιο νεανικό και μοντέρνο έχετε.

Αυτά να τα ζητάς απ' τη μάνα σου. Εγώ δεν...

Να σου θυμίσω, αγάπη μου, τι φόραγες στη δεξίωση του Παλανδράκη εν έτη 1980;

Πού τα θυμήθηκες τώρα αυτά, καλέ;

Ημερομηνίες του περασμένου αιώνα;

-Ο Οδυσσέας πού είναι; -Στη δουλειά.

Πάω να πω στη Βούλα ν' αρχίσει να σερβίρει.

Βρήκα δύο φωνητικά μηνύματα από τον αδελφό σου.

-Τα άφησε ξημερώματα. -Λεφτά θέλει πάλι;

Να επιστρέψει στην Ελλάδα θέλει.

-Πότε; -(Αννέζα) Δεν είπε.

Τον πήρα να μάθω, αλλά μάλλον κοιμάται.

Αλίμονο! Καλά, θα τον πάρω κι εγώ αργότερα.

(κουδούνι)

Έλα, λύσε μου τώρα την απορία. Με ποια ήσουν χτες το βράδυ στο Grey.

Δεν ήμουν μ' αυτή που μ' ενδιαφέρει, γι' αυτό τέρμα οι ερωτήσεις.

Στην υγειά του Πετράκη μας, λοιπόν.

Να πάνε τα πράγματα από 'δω και πέρα καλά εύχομαι.

-Μακάρι. -Άγγελο είχες, Αρετούλα μου, δίπλα σου.

Φύλακα άγγελο.

Λοιπόν, θα αναλάβω εγώ να δώσω εγώ τα χρήματα στον δότη.

Εκτός κι αν θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του.

Ποια ανωνυμία, ρε 'συ; Αφού του 'χει βγάλει εισιτήρια.

Παιδιά, δεν χρειάζεται να ανακατευτεί κανένας σας.

Θα το αναλάβω εγώ. Θα τον συναντήσω η ίδια

και θα του δώσω αυτά που έχουμε συμφωνήσει.

Δικά σου είναι τα λεφτά, ό,τι θέλεις κάν' τα.

Ευχαριστώ και τους δυο σας. Δεν ξέρω τι θα 'κανα, αν δεν σας είχα στο πλευρό μου.

Τον άγγελο σου να ευχαριστείς.

Πάνω που ήσουνα στο χείλος του γκρεμού, τσουπ, βρέθηκε η λύση.

Μόνο εμένα μου πάνε όλα ανάποδα.

Γιατί το λες αυτό, Ελένη; Τι έγινε, με τον Σταύρο χθες δεν πήγε καλά;

Μια αποτυχία η βραδιά.

Εγώ περίμενα να ζήσω τ' όνειρό μου, κι εκείνος ούτε που μου 'δινε σημασία.

Έλα τώρα! Εσείς μου 'χετε πει ότι είναι ευγενικός.

Είναι, δεν λέω, είναι, αλλά

το παράπονό μου είναι ότι δεν με βλέπει σαν γυναίκα.

(γελάκι Αρετής)

Να 'σαι καλά, Ελένη μου. Με κάνεις και ξεχνιέμαι απ' τα δικά μου.

Μα γι' αυτό στα λέει. Για να ξεχαστείς.

(γελάκι Αρετής)

Ναι, μην γελάς. Εσύ δεν κάνεις τίποτα

για να τραβήξεις τα βλέμματα των αντρών και τα τραβάς. Ενώ εγώ;

Ναι, πες μας τώρα ότι έχεις πρόβλημα που τ' αφεντικό σου δεν σε κοιτάζει όπως θέλεις.

Εντάξει, βλακείες λέω τώρα. Μην μ' ακούτε.

Λοιπόν, απόψε θα τη βγάλουμε εδώ κι οι τρεις μας.

Ναι; Θα το γιορτάσουμε όπως παλιά. Με μπίρα...

-(μαζί) και πίτσες. -Παιδιά, όχι.

Αύριο είναι σημαντική μέρα και θέλω να μείνω με τον μικρό.

Προτιμώ έτσι. Θα ξεκουραστώ κιόλας έτσι.

-Μόνη σου θα μείνεις; -Ναι.

(σκοτεινή μουσική)

Θα πω και στη Μεταξία να φύγει.

-Εμείς θα 'χουμε ευκαιρία να το γιορτάσουμε. -Με μπίρες και πίτσες.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Καλησπέρα.

-Πάνω στην ώρα ήρθα. -(Αννέζα) Καλώς τον.

Άργησες, αλλά σε συγχωρούμε. Μάθαμε ότι είχες δουλειά.

Λοιπόν, οι μητέρες μας θέλουν απόψε να τις συνοδεύσουμε σε μια φιλανθρωπική εκδήλωση.

Α, πού; Στη γκαλερί σου, θεία;

Στο ίδρυμα Αλεβιζάτου.

Θα περάσετε να μας πάρετε κατά τις εννέα.

Λοιπόν, άκου, Σταύρο, τι θα γίνει τώρα.

Σήμερα θα λάμψεις με τις πιο όμορφες παρουσίες της Αθήνας.

-Τι εννοείς; Δεν θα 'ρθεις εσύ; -Ναι.

Δεν θα 'ρθω, γιατί...

γιατί έχω δουλειά.

(μουσική ίντριγκας)

Αν ήταν επαγγελματικός ο λόγος, θα το ήξερες.

Άρα...

ο λόγος είναι γυναίκα.

(πονηρό γέλιο Αννέζας)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Πες μου πάλι το παραμύθι με τον καβαλάρη.

-Πάλι; -Ναι.

Εντάξει.

"Πήγαινε ο καβαλάρης μας πάνω στο μεγάλο του ωραίο άλογο

μέσα απ' το δάσος γρήγορα σαν τον άνεμο.

Τ' άλλα ζωάκια είχαν κρυφτεί και τον παρακολουθούσαν. Κι εκείνος έτρεχε, έτρεχε."

(μίμηση καλπασμού)

(γελάκια Αρετής, Πετράκη)

"Φαινόντουσαν τα ματάκια τους μέσα απ' τους θάμνους.

Εκείνος ανέβαινε, ανέβαινε μέχρι που έφτασε

στην κορυφή του βουνού και τότε το άλογό του σταμάτησε.

Εκείνος έβαλε το χέρι του στο μέτωπο και κοίταξε μακριά.

Κοίταξε. (άνοιγμα πόρτας)

-Έβλεπε. -Τι έβλεπε;

Έβλεπε τη θάλασσα.

Τη μεγάλη γαλάζια θάλασσα."

(απαλή μουσική πιάνου)

-(Μεταξία) Χαίρετε. -Καλώς τη.

Τι κάνουμε; Μμ;

-Κυρία Αρετή, έχετε δυο λεπτά; -Ναι, ναι.

Έρχομαι. Έτσι, μωρό μου;

(μίμηση καλπασμού)

(συνέχεια μουσικής)

Συγνώμη, κυρία Αρετή, αλλά θα σταματήσω. Πρέπει να βρείτε μια άλλη.

Όχι, Μεταξία, σε παρακαλώ. Μην μου το κάνεις αυτό.

Είχαμε πει για κάποιες ώρες στην αρχή και τελευταία είμαι συνέχεια με το παιδί.

Εντάξει, το καταλαβαίνω. Θα το διορθώσουμε, αλλά σε παρακαλώ, μην με κρεμάς έτσι.

Ιδίως σήμερα. Θα σε πληρώσω παραπάνω.

Δεν θα μπορέσω να έρθω.

Συγγνώμη και...

(εναλλαγή σε δραματική μουσική)

και περαστικά.

(συνέχεια μουσικής)

Πάω να τον χαιρετήσω.

(κλιμάκωση μουσικής)

(τέλος μουσικής)

(Σταύρος) Κρυφή ατζέντα;

Νόμιζα ότι εμείς οι δύο δεν είχαμε μυστικά.

Τέλος πάντων, μίλησα με τον Νταγιάννο. Είναι stand by.

Θα μιλήσει και το νομικό μας τμήμα με τον Αβράμογλου και βλέπουμε.

Πας ν' αλλάξεις κουβέντα.

Γιατί τέτοια μυστικοπάθεια;

Εσύ; Γιατί τέτοια περιέργεια;

Οκέι. Α, δεν σου 'πα.

Ετοιμάζεται να επιστρέψει το δεκαπέντε τοις εκατό της Ergan.

Ο Πολ λέει βαρέθηκε το Άμστερνταμ.

Το δεκαπέντε τοις εκατό στα χέρια ενός ανεύθυνου είναι ωρολογιακή βόμβα.

Πραγματικά, πώς ο πατέρας σου του άφησε τέτοιο ποσοστό, μου λες;

Λάθος του, αλλά τον ήξερες τον πατέρα μου.

Ήθελε να είναι δίκαιος.

(βήματα)

-Τι λέτε εσείς εδώ; -Όχι και πολλά.

-Ναι, εγώ πρέπει να φύγω. -Από τώρα; Κάτσε να σε δούμε λίγο.

Άσ' τον, θεία. Πρέπει να πάει να ετοιμαστεί.

Έχει και ραντεβού.

Γεια σου, αγόρι μου.

Κατάφερες να δημιουργήσεις μυστήριο απόψε, γιε μου.

(Κατερίνη) Ακόμα κι εγώ αναρωτιέμαι.

Μητέρα, όντως δεν με πιστεύεις; Για δουλειά πρόκειται.

Αν ήτανε για δουλειά, κάτι θα ήξερε ο Σταύρος.

Άρα είναι γυναικοδουλειά.

Πραγματικά, δεν γλιτώνω από 'σας απόψε.

Από 'μας είναι πολύ εύκολο να γλιτώσεις.

Πρόσεχε, γιε μου. Το κακό με τους ανθρώπους

είναι ότι ξεχνούν, συγχωρούν,

αφήνονται μέχρι να ξαναπάθουν τα ίδια.

(μουσική ίντριγκας)

Χάρη, μάλλον θα κοιμάσαι τώρα.

Μόλις ακούσεις αυτό το μήνυμα, σε παρακαλώ πάρε με ένα τηλέφωνο.

Έχω πάρει και την Ελένη, αλλά δεν τη βρίσκω.

Είναι επείγον.

Αχ! Τι να κάνω τώρα;

Όλα ανάποδα.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Να σου βάλω ένα κομμάτι απ' την πίτα που έφτιαξα;

Δεν κατεβαίνει τίποτα κάτω.

Μην μένεις νηστική, κυρά μου. Οι έννοιες δεν τελειώνουν ποτέ, μην σκας.

Ναι, να μην σκάω. Εσύ το λες αυτό, γιατί δεν έχεις βάλει

έναν Νταγιάννο πάνω απ' το κεφάλι σου να σε φέρνει στα όρια με τα πείσματά του.

Έτσι ήταν πάντα. Τώρα θα τον μάθεις;

Άλλο οι ιδιοτροπίες με το φαγητό κι η φαγωμάρα του με τον Σάββα, κι άλλο αυτό.

(Μαρίκα) Δεν τον αφήνει ο εγωισμός του να δει.

Το παιδί του Λεωνίδα κινδυνεύει.

-Θα τ' αφήσει να πεθάνει; -Χτύπα ξύλο το παιδάκι!

(Ιουλία) Μήπως δεν έχει καταλάβει;

Περιμένει, λέει, να ρίξει πρώτα τα μούτρα της η νύφη μας.

Ήθελα να 'ξερα τι της ζήτησε. Τι σκαρφίστηκε το μυαλό του.

(μουσική μυστηρίου)

(ξεκλείδωμα πόρτας)

(συνέχεια μουσικής)

-Τι έπαθε πάλι η νύφη μου; -Νεύρα.

Όπως κάθε μέρα πια.

Πριν ήτανε στον κήπο κι έκοψε δυο τρία λουλούδια,

κι ύστερα τα πέταξε κάτω και τα πάταγε.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Αχ, δόξα τω Θεώ.

Τι καλό έγινε και δοξάζεις τον Θεό;

Το κοριτσάκι που έβλεπα πήρε εξιτήριο.

Δόξα τω Θεώ έγινε καλά.

-Αλλά... -Αλλά;

-Τι συμβαίνει; -Μου είπαν ότι δεν με χρειάζονται άλλο.

Στο σπίτι τους έχουν κι άλλη κυρία.

-Τώρα... -(Αρετή) Έχασες τη δουλειά σου λοιπόν, ε;

Έμεινα χωρίς δουλειά, χωρίς σπίτι.

Δεν ξέρω. Αν δεν βρω κάτι άμεσα, πρέπει να γυρίσω στη χώρα μου.

Κι εκεί...

Γιατρέ...

Τάνια, τώρα που έγινε καλά το κοριτσάκι, τι γίνεται; Θα σε χάσουμε;

Χρειάζομαι κι εγώ μια κοπέλα για τον γιο μου. Η Μεταξία έφυγε.

Έφυγε; Μην το σκέφτεσαι καν.

Η Τάνια.

Δεν έχω ξανασυναντήσει τέτοιον άνθρωπο.

Την Τάνια με κλειστά μάτια.

(συγκινητική μουσική)

Έλα να μείνεις απόψε με τον γιο μου.

Να δούμε πώς θα τα πάτε.

Κι αν τα πάτε καλά, ίσως μπορείς να μείνεις μαζί μας.

Τι λες;

-Τι ώρα να 'ρθω; -Και τώρα, αν μπορείς.

(συνέχεια μουσικής)

Σ' ευχαριστώ.

(Τάνια) Σ' ευχαριστώ πολύ.

(τέλος μουσικής)

Κατέβα κάτω στις αποθήκες και πες τους να τα διώξουν αμέσως.

(υπάλληλος) Μάλιστα. (Νταγιάννος) Σ' ευχαριστώ.

Θα περιμένω πολλή ώρα ακόμα να μου φέρεις τη λίστα με τ' αποθέματα που ζήτησα;

-Τώρα θα 'ρχόμουν στο γραφείο σου. Σιγά. -Το "τώρα" πόσες ώρες είναι;

Μια ώρα, δύο ώρες, πόσο; "Σιγά" λέει!

Μια δουλειά σου ζήτησα να κάνεις και περιμένω δέκα ώρες.

Έχεις καταλάβει τι σημαίνει μια συνεργασία με τον Χαριτάκη;

Μια ζωή τον κυνηγούσαμε. Τώρα που μας πλησίασε αυτός καθυστερείς.

Πάρε τώρα τις λίστες και παράτα με.

Ξαναπές "παράτα με", θα δεις πού θα βρεθείς το επόμενο λεπτό.

Άφησα τη γυναίκα μου, που δεν ήταν καλά, για να έρθω εδώ.

Για να τρέχω για τις αποθήκες. Γι' αυτό άργησα το πρωί.

-Και τώρα αυτήν έπαιρνα τηλέφωνο. -Τι έπαθε η Ασπασία;

Έχει αγχωθεί. Δεν το καταλαβαίνεις;

Τόσον καιρό δεν δίνατε δεκάρα για το παιδί του Λεωνίδα και ξαφνικά σας πήρε ο πόνος.

(μουσική έντασης)

Ποιος είπε τέτοιο πράγμα στη γυναίκα σου;

Νομίζεις ότι είναι χαζή, ότι δεν καταλαβαίνει.

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Πώς είσαι; Δεν είσαι καλά;

Δεν ξέρω, δεν έχω ξυπνήσει πολύ καλά σήμερα.

Έχω κι έναν πονοκέφαλο απ' το πρωί!

(βήματα)

-Εε! -Μαμά, πες της. Πάλι πήρε το τάμπλετ μου.

-Σε μένα το 'δωσε ο παππούς. -Μου το 'δωσες όμως όταν πήρες καινούριο.

-Πες της μαμά. -Πετρίνα, σε παρακαλώ...

δώσε το τάμπλετ στην αδερφή σου και πηγαίνετε. Δεν μπορώ φωνές.

(Μαρίκα) Έλα, τι είπε η μαμά; Γρήγορα μέσα, μπρος.

(φωνή μικρής) (Μαρίκα) Ολόκληρα κορίτσια κάνετε σα νήπια.

Η Ιουλία μου είπε ότι κάτι έχεις σήμερα.

Συνέβη κάτι;

Το μωρό μας;

Πότε θα ξαναπάς στη γιατρό;

(αναστενάζοντας) Στο τέλος του μήνα. Αν δεν έχω γεννήσει μέχρι τότε.

Δεν αντέχω άλλο, δε... Μ' έχει κουράσει πάρα πολύ αυτή η εγκυμοσύνη.

Λίγος καιρός έμεινε ακόμη, κορίτσι μου.

Τα 'χεις ξαναπεράσει και τα ξέρεις.

Νόμιζα αυτή τη φορά, που 'ναι αγόρι, θα 'ταν πιο ευχάριστη.

Δεν ξέρω, οι ορμόνες μου έχουν τρελαθεί.

Κι η διάθεσή μου αλλάζει κάθε δευτερόλεπτο. Τα νεύρα μου!

-(Άσπα) Φαντάζομαι, εσύ με καταλαβαίνεις. -Καλύτερα απ' τον καθένα.

Κάτσε εσύ να ξεκουραστείς. Θ' αναλάβουμε εμείς τις μικρές.

(Μαρίκα) Ξάπλωσε να ηρεμήσεις.

Κι εσύ σταμάτα να κλοτσάς. Δεν θα σε κάνουμε ποδοσφαιριστή.

(γελάκι Άσπας)

(δόνηση κινητού)

Έλα, Σάββα.

Μην φωνάζεις. Το είχα στο αθόρυβο.

(ειρωνικά) Γιατί, ανησύχησες;

Μια χαρά είναι κι η γυναίκα σου και το αντράκι σου.

Δεν βλέπει την ώρα να βγει.

Άντε, να γεννήσω μπας και ηρεμήσεις κι εσύ κι ο πεθερός μου.

Ιουλία;

Έχε τον νου σου στα κορίτσια μην ενοχλούν τη μάνα τους.

Και πες στη Γωγώ να της πάει κάνα τίλιο μπας και ηρεμήσει.

-Τι έπαθε; -Μπαίνει στον μήνα της.

-Τα 'χει αυτά η εγκυμοσύνη. -Εσύ, που πας τέτοια ώρα;

Δεν μπορώ να κάθομαι εδώ με σταυρωμένα χέρια.

(μουσική ίντριγκας)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(νερό ντους)

(συνέχεια μουσικής)

(φλας μπακ) Για μια νύχτα μαζί μου.

(εναλλαγή σε μελαγχολική μουσική)

(αναστεναγμός Αρετής)

(εναλλαγή σε μουσική ίντριγκας)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

-Καλησπέρα. -(ρεσεψ.) Καλησπέρα, κύριε Χαριτάκη.

Καλή διαμονή.

(Νταγιάννος) Ορίστε. Διάβασέ το.

(Νταγιάννος) Αυτό ζήτησα να υπογράψει η νύφη σου.

Αν ήθελε πραγματικά να σώσει το παιδί της, θα το υπέγραφε.

(Νταγ.) Αλλά έβαλε τον εγωισμό της πάνω απ' το παιδί της.

-Σταμάτα, δεν μπορώ να σ' ακούω. -Αν εννοούσε αυτά που έλεγε...

Καταλαβαίνεις τι λες; Έβαλες μια μάνα σε δίλημμα, να διαλέξει τι;

Αν θα χάσει το παιδί της;

Το αγύριστο κεφάλι και το πείσμα σου! Αυτό είναι ανήκουστο!

Κι ανήθικο.

Σε μισή ώρα, τα εκατόν πενήντα χιλιάρικα θα είναι εδώ.

Αλλιώς εμείς οι δύο τελειώσαμε.

(μουσική έντασης)

(συνέχεια μουσικής)

Υπάρχουν σε ρευστό στην εταιρία;

(συνέχεια μουσικής)

(μειδίαμα)

(συνέχεια μουσικής)

-Τι κάνεις τώρα; -Παίρνω να ειδοποιήσω την Αρετή.

(συνέχεια μουσικής)

(μήνυμα)

(συνέχεια μουσικής)

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Δεν το σηκώνει.

Μπορεί να μιλά με τους γιατρούς ή να 'ναι με το παιδί, γι' αυτό δεν απαντά.

Χρήστο, έλα μέσα.

Είπες για τα λεφτά;

(άνοιγμα πόρτας)

(μουσική μυστηρίου)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(χτύπημα πόρτας)

(συνέχεια μουσικής)

(κλιμάκωση και τέλος μουσικής)

(παλμογράφος)

-(Ελένη) Η Αρετή; -Έφυγε πριν από λίγο.

Θα μείνω εγώ στη θέση της.

-Ξέρεις πού είναι τώρα η Αρετή; -Ήταν πολύ κουρασμένη.

Όχι, δεν ξέρω. Μάλλον στο σπίτι της να ξεκουραστεί.

(παλμογράφος)

(σκοτεινή μουσική)

(τέλος μουσικής)

(απαλή μουσική)

-(μπάρμαν) Καλησπέρα. -Καλησπέρα.

(συνέχεια μουσικής)

(μπάρμαν) Εις υγείαν!

(Σταύρος) Τι κάνετε;

(συνέχεια μουσικής)

(Κατερίνη) Ευχαριστώ.

(συνέχεια μουσικής)

Κρίμα που δεν ήρθε ο Οδυσσέας.

Θα 'ταν καλή ευκαιρία να γνωριστούν με την κόρη του Δεσποτίδη.

Α, ναι. Τη γνώρισα προχθές σ' ένα γκαλά.

Φαίνεται αξιόλογο κορίτσι.

(συνέχεια μουσικής)

Σπουδάζει στην Αμερική μου είπε η μητέρα της.

(Σταύρος) Δηλαδή...

εγκρίνεις για τον γιο σου, θεία.

Ο γιος μου είναι ώριμος άντρας. Ξέρει να διαλέγει μόνος του.

Αργεί, όμως, να αποφασίσει, Κατερίνη μου.

Και σαν άντρας κι αυτός χρειάζεται μια γυναίκα.

(πονηρά) Όταν χρειάζεται τη βρίσκει.

-Όπα! -Όπα!

Τι ήταν αυτό το "όπα", Σταύρο μου;

Εσύ τι νομίζεις δηλαδή; Ότι όλες αυτές που τον τριγυρίζουνε

ενδιαφέρονται για τον χαρακτήρα του;

Ο γιος μου είναι όμορφος, διευθύνει την Ergan

κι αυτό είναι πολύ σοβαρό προσόν.

(συνέχεια μουσικής)

-Τι μου κάνετε; -Γεια σας.

(συνέχεια μουσικής)

Ελπίζω να μην σκέφτεσαι κι εσύ σαν τον ξάδερφό σου.

Αυτή είναι η εικόνα που η θεία θέλει να έχει για τον Οδυσσέα.

(συνέχεια μουσικής)

Για έλα εδώ. Για πες μου τώρα εσύ,

ποια είναι αυτή που σ' ενδιαφέρει και σου την έσκασε χθες βράδυ;

Ας μου δώσει εκείνη το πράσινο φως

και θα στη φέρω να τη γνωρίσεις την αμέσως επόμενη στιγμή.

-Τόσο δύσκολη πια; -Αξιοπρεπής.

Και Κυρία.

Πέρασε. (σκοτεινή μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

-Να σου βάλω κάτι να πιεις; -Όχι.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Η κλήση προωθείται. Περίεργο.

Να λείπει απ' το παιδί και να το 'χει και κλειστό;

Κάτι άλλο έχει γίνει.

Καλησπέρα, γιατρέ. Όλα καλά με τον Πετράκη μας;

-Όλα κατ' ευχήν. Γιατί ανησυχείτε; -Γιατί δεν βρήκαμε εδώ την Αρετή.

Μήπως άλλαξε κάτι με το πλάνο του παιδιού;

Τίποτα δεν άλλαξε. Περιμένουμε αύριο την άφιξη του δότη.

Αν όλα πάνε όπως τα 'χουμε συμφωνήσει, θα προχωρήσουμε κανονικά.

Απλά, επειδή ξέρουμε για το θέμα που προέκυψε με τα χρήματα,

φοβηθήκαμε μήπως άλλαξε πάλι γνώμη ο δότης.

Μα δεν άλλαξε κάτι με τα χρήματα. Δεν υπάρχει κάποιο θέμα.

Έρχεται αύριο κανονικά όπως έχουμε συμφωνήσει.

-Με συγχωρείτε. -Ευχαριστούμε πολύ.

Και πού μπορεί να 'ναι τώρα η Αρετή;

Τα χρήματα, που ζήτησες, είναι εδώ.

(δραματική μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε βουκολική μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε ρομαντική μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε ρομαντική μουσική έντασης)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(κλιμάκωση μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

(μουσική τίτλων τέλους)

Βρες την και πήγαινέ τα.

Αυτά τα εκατόν πενήντα χιλιάρικα θα πας να της τα δώσεις εσύ.

Πού βρήκε τα χρήματα, ρε Χάρη; Μήπως έχει μπλέξει με τίποτα τοκογλύφους.

(Χάρης) Αν δεν θέλει να μας πει, πρέπει να το σεβαστούμε.

(Αρετή) Ο δότης; (Ζαφειρίου) Τον έχω στην αιμοληψία.

(Αρετή) Του χρωστάω πολλά, είναι αλήθεια, αλλά είναι πολύ ακριβό το τίμημα που ζήτησε.

(Οδυσ.) Η κα Τριανταφύλλου δεν είναι εδώ.

Θέλω να μάθω αν υπάρχει κάτι πιο σοβαρό...

-που την απασχολεί. -Δες πρώτα αν έρθει.

Θα ζητήσεις τον Λευτέρη Σπανό από μένα.

Θα σε πάρει να σου δείξει δυο-τρία διαμερίσματα,

θα διαλέξεις όποιο σου αρέσει, ε;

Ο Μεγάλος θέλει σύσκεψη στις εννιάμισι. Πρέπει να 'ρθεις, Αρετή.

Μην δώσεις άλλα δικαιώματα.

Ότι περάσαμε μια νύχτα μαζί δεν κάνει τη θέση σου εδώ μέσα προνομιακή.

Εσύ έθεσες τον όρο αυτή η νύχτα να μην επηρεάσει τη δουλειά μας.

Κάπου μέσα μου ήλπιζα πως αυτό το βράδυ θα κυλούσε διαφορετικά.

-Πώς ήθελες να κυλήσει; -Την πλήρωσα, Σταύρο.

Μετρητά. (τέλος μουσικής)

Σου 'φερα τα χρήματα χωρίς όρους και συμφωνητικά.

Υποτιτλισμός Videopress S.A.