Original subtitles

(σκοτεινή μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(θρήνος Μαρίκας)

(συνέχεια μουσικής)

Είσαι ευχαριστημένη εκεί που τον έστειλες;

Φύγε.

Άσε με ν' αποχαιρετίσω τον γιο μου όπως πρέπει.

(Μαρίκα) Γιε μου!

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Φύγε.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε αμανέ)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Εσύ κι εγώ τώρα, μωρό μου.

(Αρετή) Οι δυο μας.

Μόνοι μας μείναμε.

(απαλή μουσική)

(Αρετή) Καλημέρα.

(συνέχεια μουσικής)

(Αρετή) Στο καλό.

(συνέχεια μουσικής)

Να ζήσεις, Πετράκη, και χρόνια πολλά

Μεγάλος να γίνεις με άσπρα μαλλιά

Παντού να σκορπίζεις της γνώσης το φως (σε χαμηλή ένταση)

Και όλοι να λένε να ένας σοφός

(χειροκρότημα) Μπράβο!

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

(αρχή τραγουδιού τίτλων αρχής)

Ήταν η μοίρα που μας ένωσε φτωχιά

Μόνο μια νύχτα είχε Ήτανε στον άσο

Μια νύχτα μόνο σου ζητάω, μόνο μια

Όταν θα φέξει θα χαθώ και θα σε χάσω

Όπως η έρημος της νύχτας τη δροσιά

Κι αν θα με δεις στον δρόμο, να με προσπεράσεις

Ποτέ στον νου σου μην με ξαναφέρεις

Κι αν θ' αναφέρουν τ' όνομά μου, μη διστάσεις

Να πεις πως δε με ξέρεις

Αγάπη μου, να πεις πως δε με ξέρεις

(τέλος τραγουδιού)

(ξυπνητήρι)

(επιφώνημα ξυπνήματος)

(αναστεναγμοί)

(απαλή ποπ μουσική πλοκής)

(συνέχεια μουσικής, βογγητά)

(νότες πιάνου)

(νότες πιάνου)

(συνέχεια μουσικής, τρεχούμενο νερό)

(τέλος μουσικής)

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

Αυτό;

Το μπλε καλύτερα.

(απαλή μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(φρενάρισμα, τέλος μουσικής)

(κλείδωμα αυτοκινήτου)

(φρενάρισμα)

Αν κρίνω απ' το ύφος σου, χάσαμε τη δουλειά στην Κωνσταντινούπολη;

Για να 'χεις όρεξη γι' αστειάκια, μάλλον ήρθες άυπνος.

Μέσα έπεσες.

Ευχαριστώ, Μανώλη.

(προειδοποιητικός ήχος ασανσέρ)

Εγώ θα πάω να δώσω τα κοστολόγια για το χιονοδρομικό.

Εσύ οργάνωσε την ομάδα για την Κωνσταντινούπολη.

Μήπως ν' αφήσουμε την αρχιτέκτονα, που βραβεύτηκε κιόλας,

να ορίσει την ομάδα της;

Της έχω ζητήσει τα σχέδια, αλλά δεν τα 'χω δει ακόμα στο μέιλ μου.

Για να δούμε, θα τα βρω στο γραφείο μου;

Πάντως, το βραβείο είναι αυτό που μας έδωσε το έργο.

Κουμπώσου. Μην έρθεις έτσι στο meeting.

Κακώς δεν ήρθες στο σκάφος χθες.

Γι' αυτό είσαι έτσι πρωί πρωί.

(άνοιγμα πόρτας)

(βήματα)

Ωχ!

(Μεταξία) Κυρία Αρετή; Κυρία Αρετή.

(Μεταξία) Τι κάνεις εδώ;

-Τι ώρα είναι; -Είναι οχτώ παρά δέκα.

Αχ, δεν το πιστεύω, Θε μου, δεν το πιστεύω! Έχω αργήσει πάρα πολύ.

Με πήρε ο ύπνος.

-Να σου πω, Μεταξία... -Ναι.

Σε παρακαλώ μην τον ξυπνήσεις τον μικρό. Άργησε πολύ να κοιμηθεί.

-Είχε ρίγη ο καημένος όλη τη νύχτα. -Εντάξει.

-Πρέπει να φύγω, έχω αργήσει. Πρόσεχέ τον. -Μην ανησυχείς.

Όταν θα ξυπνήσει θα του βάλω εγώ θερμόμετρο. Κανένα νέο απ' τον γιατρό;

Τίποτα. Πάω.

(Φιλίππου) Ελένη, πρέπει να σε πάρω σ' ένα ταξίδι μου στη Βουλγαρία,

να δεις εκεί τι μπουφέ έχουν στα meeting.

Καλά, μου τα στέλνεις κάθε φορά σε φωτογραφίες.

Ναι, αλλά δεν βλέπω να γίνεται το ίδιο κι εδώ.

-Κουλουράκια; -Σταμάτα, βρε γκρινιάρη.

Κάτσε κάτω πρωί πρωί.

(Οδυσσέας) Καλημέρα. (Φιλίππου) Καλημέρα.

(Σταύρος) Ομάδα, καλημέρα. Μία καινούρια μέρα ξημερώνει στην Ergan.

Φιλίππου, γελάς; Μην γελάς,

γιατί από τότε που άρχισες τα πάρε-δώσε με τους Βούλγαρους έχεις πάρει κιλά.

Ένα θα σου πω. Σκεπ τζόρπερ και κεμπαμπκάτα.

Κοίτα, το δεύτερο που 'πες το 'πιασα. Το πρώτο, το σόμπερ, τζόμπερ, μόμπερ...

Το σημερινό meeting γίνεται για το έργο στην Κωνσταντινούπολη

κι η αρχιτέκτονας λείπει.

Ξέρει κανένας τον λόγο;

Τα βραβεία φουσκώνουν τα μυαλά απ' ό,τι φαίνεται.

Σε ειδοποίησε ότι θ' αργήσει;

(μουσική μυστηρίου)

(συνέχεια μουσικής)

-Εε, με κάρτα θα σας πληρώσω. -Πρέπει να περιμένουμε ν' ανοίξει το pos.

-(ταξιτζής) Δεν έχετε μετρητά; -Μισό λεπτό να δω.

(συνέχεια μουσικής)

Ναι. Ορίστε, κρατήστε.

-Δεν έχετε ψιλά; Τριάντα πέντε ευρώ είναι. -Εε...

-Δεν έχω να σας χαλάσω. -Δεν πειράζει. Κρατήστε τα ρέστα.

(κλιμάκωση μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(άντρας) Καλημέρα. (Αρετή) Καλημέρα.

(συνέχεια μουσικής)

(Οδ.) Μέχρι το μεσημέρι θέλω τα συμβόλαια για τους Τούρκους.

Αν δεν έχω το χρονοδιάγραμμα, πώς θα ορίσω τις ημερομηνίες;

Το χρονοδιάγραμμα το ορίζουμε εμείς.

Οδυσσέα, δεν πρέπει να παραγκωνίσουμε την αρχιτέκτονα. Ας περιμένουμε λίγο.

Η αρχιτέκτονας δεν μπορεί να είναι συνεπής στο ραντεβού

και θ' αναλάβει ολόκληρο έργο;

(Οδυσσέας) Α! Κατά φωνή!

Με συγχωρείτε πολύ για την καθυστέρηση. Ζητώ συγγνώμη.

Εδώ είναι το συμπληρωματικό σχέδιο, που ζήτησαν οι πελάτες μας.

Μου χρειάστηκε λίγος παραπάνω χρόνος για να το φτιάξω.

Θα προτιμούσα να ακούσω "Συγγνώμη, δεν χτύπησε το ξυπνητήρι μου".

Εντάξει, δεν χάλασε ο κόσμος για δέκα λεπτά.

Είκοσι. Είστε μαζί μας τρεις μήνες.

(Οδυσσέας) Ακόμα δεν ξέρετε πώς δουλεύουμε;

Πιστεύετε πραγματικά ότι το βραβείο που έχετε κερδίσει

είναι ικανό να διατηρήσει τη θέση σας

όταν δεν μπορείτε ν' ανταπεξέλθετε στις απαιτήσεις μας;

(σκοτεινή μουσική και τέλος)

Να ξεκινήσουμε.

Εμ...

Το έργο, που έχουμε αναλάβει, αφορά στην κατασκευή δύο διασυνδεδεμένων ουρανοξυστών

ύψους εκατόν σαράντα ορόφων έκαστος

μέσα σε έκταση εβδομήντα πέντε χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων.

Μπροστά υπάρχει υδάτινο στοιχείο, στο οποίο θα αντανακλούν οι ουρανοξύστες

δημιουργώντας έτσι την εντύπωση τεσσάρων ουρανοξυστών αντί για δυο.

Τώρα τα συμπληρωματικά σχέδια, που μας ζήτησαν οι πελάτες,

αφορούν στην κατασκευή νήσου, δηλαδή μιας πλωτής κατασκευής,

η οποία θα περιλαμβάνει χώρους αναψυχής και διασκέδασης.

(σκοτεινή μουσική)

(μήνυμα)

(τέλος μουσικής)

-Λοιπόν, έτοιμα τα σχέδια; -(Ελένη) Έτοιμα, ναι.

(Ελένη) Αν χρειαστείτε κι άλλα αντίγραφα, μας λέτε.

Ωραία, ελάτε απ' το γραφείο μου να ετοιμάσουμε τον φάκελο.

Αρετή, είσαι καλά;

Ναι. Θα πρέπει να φύγω. Εκτάκτως με ειδοποίησαν μόλις

ότι κάτι έχει συμβεί. Είναι σοβαρό.

Εννοείται. Αναλαμβάνει η Ελένη.

Ευχαριστώ. (σκοτεινή μουσική)

(εναλλαγή σε δραματική μουσική με νότες πιάνου)

Στο γραφείο μου.

(συνέχεια μουσικής)

-Χάρη; -Τον βρήκες τον γιατρό;

Τον έψαχνα σ' όλη την διαδρομή, δεν το σήκωσε το τηλέφωνο.

-Μάλλον θα είναι σε κάνα χειρουργείο. -Όχι. Μου είπαν θα τον βρω στο παθολογικό.

Πότε έκανε τελευταία φορά εξετάσεις ο Πετράκης;

Χθες.

Τρέμω τι θ' ακούσω. Φοβάμαι ότι θα 'χουν βγει πολύ άσχημα τ' αποτελέσματα.

Έλα, έλα, έλα. Μην πάει ο νους σου στο κακό.

Ευχαριστώ που ήρθες. Να μην είμαι μόνη μου σ' αυτό.

Δεν είμαι κάνας ξένος. Ο νονός του είμαι.

(συνέχεια μουσικής)

(Σταύρος) Το χρονοδιάγραμμα που έχει βάλει η Αρετή φαίνεται βατό.

Έχει προβλέψει κάποια περιθώρια, που μας διευκολύνουν πολύ.

Καλά, μην νομίζεις ότι θα τα δεχτούν όλα.

Γιατί την πιέζεις τόσο; Ας της δώσουμε λίγο χρόνο.

Δεν θέλω να πάρουν τα μυαλά της αέρα. Θες να 'χουμε πάλι τα ίδια;

-Ξεχνάς την υπόθεση Ηλιάδη; -Την έχεις παρεξηγήσει την κοπέλα.

Σταύρο, θυμήσου τι μας λέγανε οι πατεράδες μας.

"Φιλικοί με τους υπαλλήλους, αυστηροί με τους συνεργάτες".

(χτύπημα πόρτας) Παρακαλώ;

(άνοιγμα πόρτας)

Έμαθα μόλις από έγκυρη πηγή, ότι το Construction Mag

θα κυκλοφορήσει με τετρασέλιδο αφιέρωμα στην Ergan.

Παντού κατασκόπους έχεις εσύ, ε;

Οι μετατροπές της σύμβασης για το χιονοδρομικό.

(Οδυσσέας) Ευχαριστώ πολύ.

Τι ήταν αυτό το τόσο σημαντικό που ανάγκασε την κυρία Τριανταφύλλου

ν' αφήσει έτσι τη δουλειά της;

Είναι κάτι προσωπικό.

Έχει τόσο σοβαρά προσωπικά θέματα;

Δεν μπορώ να σας πω εγώ γι' αυτά. Καταλαβαίνετε.

Παρ' όλα αυτά, να είστε σίγουροι πως δεν πρόκειται να επηρεάσουν τη δουλειά της.

Μπράβο σου, Ελένη. Εκτιμώ που δεν προδίδεις τα μυστικά της.

Οι φίλοι έτσι είναι.

(πικρό χαμόγελο) Ναι.

Ωραία, Ελένη, σ' ευχαριστώ πολύ. Μόλις τελειώσω θα σ' ενημερώσω.

-Βρέθηκε δότης; -Η κατάσταση είναι λίγο περίπλοκη.

Όμως, ναι, βρέθηκε. Είμαστε κοντά στο "θαύμα".

Τότε, γιατί λες ότι η κατάσταση είναι περίπλοκη, αφού βρέθηκε δότης;

Κάθισε, σε παρακαλώ.

Η αναζήτηση δότη μυελού των οστών αποδείχτηκε πολύ χρονοβόρα διαδικασία.

-Περιμένουμε ήδη πάνω από έναν χρόνο. -Ναι, αλλά βρέθηκε μόσχευμα.

(Ζαφειρίου) Όχι όμως από τον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων.

Ούτε από τον Παγκόσμιο. Μέσω οργανισμών θα χρειαστεί να περιμένουμε

-ακόμα έναν χρόνο, το λιγότερο. -Αλλά πώς;

Η διαδικασία που θα ακολουθηθεί, εάν συμφωνήσεις φυσικά κι εσύ,

δεν είναι η νόμιμη. Δεν θα το συζητούσα καν,

εάν η κατάσταση του παιδιού δεν ήτανε τόσο επείγουσα.

Ο συμβατός δότης το μόσχευμα το πουλάει.

Ζει σ' ένα πρώην σοβιετικό κράτος, την Κιργιζία,

κι αποβλέπει στο να σώσει την οικογένειά του από τη φτώχεια.

Πόσα λεφτά ζητάει;

Ειλικρινά δεν θα σ' έμπλεκα σ' αυτή την διαδικασία,

αν δεν κινδύνευε ο γιος σου. Δυστυχώς δεν έχει τον χρόνο με το μέρος του.

Οι προχθεσινές εξετάσεις του δεν ήταν καθόλου καλές.

Η λευχαιμία του καλπάζει πολύ πιο γρήγορα απ' ό,τι περιμέναμε.

Πόσα λεφτά ζητάει;

Διακόσιες χιλιάδες.

(δραματική μουσική)

Και θα πρέπει να βρεθούν όσο πιο σύντομα γίνεται.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(Χάρης) Τι έγινε;

(Χάρης) Τι σου είπε;

Διακόσιες χιλιάδες ευρώ.

Τι διακόσιες χιλιάδες ευρώ; Για ποιο πράγμα;

(συνέχεια μουσικής)

Μετά από έναν ολόκληρο χρόνο εδώ μέσα,

τριακόσιες ενενήντα πέντε μέρες για την ακρίβεια, τις μετράω μία μία,

μετά από τόσο πόνο και τόση αγωνία

βρέθηκε συμβατός δότης για το παιδί.

-Αλλά; -Αλλά...

όχι απ' τον Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων.

Θα πρέπει να κινηθούμε δια της παράνομης οδού γι' αυτό χρειάζονται διακόσιες χιλιάδες.

(συνέχεια μουσικής)

Ωραία, και τι σκέφτεσαι; Αν θα πρέπει να το κάνεις;

Δεν ξέρω, όλα είναι μπερδεμένα μες στο μυαλό μου.

Αν κινηθούμε νόμιμα, θα πρέπει να περιμένουμε έναν ολόκληρο χρόνο

να βρεθεί συμβατός δότης, αλλά αυτός ο χρόνος δεν υπάρχει.

Το παιδί είναι πολύ εξασθενημένο. Μου το 'πε ο γιατρός.

-Δεν ξέρω τι να κάνω. -(Χάρης) Ωραία, άκου, άκου.

(συνέχεια μουσικής)

Το θέμα είναι πού θα βρούμε τα λεφτά.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Παναγία μου...

Μητέρα...

Βοήθησέ με.

Βοήθα το παιδί μου.

Βοήθα μας.

(αναστεναγμός)

(αμανές)

(συνέχεια μουσικής)

Γιατί, ρε παιδί μου, είσαι αρνητικός;

Δικαιούται να είναι επικεφαλής. Χάρη στο βραβείο της πήραμε το έργο.

Το έργο το πήραμε, γιατί η εταιρία μας είναι εγγύηση, Σταύρο.

Τα βλέπεις όλα μέσα από ένα πρίσμα ελαφρότητας.

Είσαι καλοπροαίρετος άνθρωπος. Αυτό είναι πολύ καλό,

αλλά να ξέρεις ότι αυτό μπορεί να αποβεί επικίνδυνο.

-Τον νου σου. -Τελείωσες; Άκου και μένα τώρα.

Πρέπει να μάθεις να εμπιστεύεσαι τις γυναίκες περισσότερο.

Διευθύνουμε τη μεγαλύτερη κατασκευαστική εταιρία στην Ελλάδα.

Δεν επιτρέπονται τα λάθη. Ιδίως από 'μας τους δύο.

Από αλλού το ξεκινήσαμε.

Ωραία, θες να μάθεις

τι είναι η εμπιστοσύνη μου στις γυναίκες, να, δες.

(συνέχεια μουσικής)

-Τη γνωρίζουμε; -Δεν νομίζω.

Οι γυναίκες τη σήμερον ημέρα δεν κρύβουνε αυτά που θέλουνε.

(Οδυσσέας) Πες μου αυτή η κοπελίτσα τι θέλει μ' αυτόν τον τύπο.

Να σου πω εγώ. Χρήματα, κοσμήματα, πολυτέλεια.

Σαν ν' ακούω τη θεία Κατερίνη.

Άσε τη μάνα μου έξω απ' το παιχνίδι. Ήταν χτύπημα κάτω απ' τη ζώνη.

Πάντως, αν θες τη γνώμη μου,

είναι άδικο να αμφισβητείς την Αρετή.

Στην αρχή εσύ είχες εντυπωσιαστεί μαζί της.

Τόσο πολύ που πίστευα ότι ο θαυμασμός σου

δεν ήταν μόνο για τις επαγγελματικές της ικανότητες.

-Αλλά γιατί; -Εσύ θα μου πεις.

-Έχει αλλάξει κάτι; -Δε...

Μου τη δίνει η υπεροψία της.

Αργεί στο πιο σημαντικό ραντεβού για την εταιρία.

-Και μετά σηκώνεται και φεύγει. -Μόνο αυτό σε πειράζει δηλαδή;

Τι άλλο θα μπορούσε να με πειράζει;

Ξέρω 'γω; Καμιά φορά οι μεγάλες "αντιπάθειες" γίνονται μεγάλες "συμπάθειες".

Α, καλά!

Ωραία, αφού αισθάνεσαι έτσι, αναλαμβάνω εγώ την εκτέλεση του έργου μαζί της.

Γιατί τέτοια προθυμία;

Υπάρχει κάποιος σοβαρός λόγος;

Ο Γεωργίου.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Τ' άκουσες, Αρετούσα μου, τα θλιβερά μαντάτα

Ο κύρης σου μ' εξόρισε

Στης ξενιτιάς τη στράτα

Τέσσερις μέρες μοναχά Μου 'δωκε ν' ανιμένω

Κι από 'κει να ξενιτευτώ

Πολλά μακρά να πηγαίνω

Και πώς να σ' αποχωριστώ

Και πώς να σου μακρύνω

Και πώς να ζήσω δίχως σου τον χωρισμό

Κλείσε τα ματάκια σου, αγάπη μου. Κοιμήσου.

(Αρετή) Κλείσε τα ματάκια σου. (τέλος τραγουδιού)

Ξεκουράσου, μωρό μου, ξεκουράσου.

Ακριβώς.

Τα χρειάζομαι σου λέω για τον βαφτισιμιό μου.

(Χάρης) Θα σ' τα επιστρέψω σε δυο-τρεις μήνες.

(Χάρης) Όσα μπορείς.

(Χάρης) Ναι.

(Χάρης) Ναι, ναι.

(Χάρης) Οκέι.

(Χάρης) Τέλεια.

Ευχαριστώ.

Ευχαριστώ πολύ, ρε Γιάννη.

Θα σε πάρω αύριο να τα πούμε.

Έλα, φιλιά.

Εξασφάλισα πέντε χιλιάρικα από τον αδερφό μου.

(Ελένη) Ήταν τόσο ευτυχισμένο ζευγάρι!

Ο Λεωνίδας τη λάτρευε.

Γιατί, εκείνη πήγαινε πίσω;

Θυμάσαι στον γάμο τους;

Νομίζω δεν έχω δει πιο ευτυχισμένους νιόπαντρους.

-Τόσο άτυχη! -Σσσς.

Να χαρείς, σε παρακαλώ, μην το ξαναπείς.

(βήματα)

Ο γιατρός λέει ότι, αν συνεχίσει να 'χει δέκατα,

θα πρέπει να του κάνω εισαγωγή στο νοσοκομείο πάλι.

Ως τώρα έχουμε μαζέψει τριάντα μία χιλιάδες.

Έχεις υπολογίσει και τ' αυτοκίνητο;

Μόνο τα μετρητά είναι τώρα αυτά. Μην με μπερδεύεις.

Ποιος άλλος μπορεί να βοηθήσει;

-Κάποιος απ' την Καστοριά; -Ποιος;

Μόνο τη θεία έχω.

Που κι αυτή τι; Με μια σύνταξη ζει.

-Κι ένα κτηματάκι έχει, τίποτα άλλο. -Ωραία, δεν της κάνεις κάνα τηλέφωνο;

Ποιος ξέρει; Αυτό το κτηματάκι;

(μπουμπουνητά)

Θα την πάρω, ναι. Όχι ότι έχω ελπίδες από 'κει.

(μπουμπουνητά)

Ο Νταγιάννος;

Γιατί, πότε ενδιαφέρθηκε για το εγγόνι του;

Νοιάστηκε ποτέ για 'μας όλα αυτά τα χρόνια από τότε που πέθανε ο Λεωνίδας;

(Αρετή) Πήρε τηλέφωνο να δει αν ζούμε ή αν πεθάναμε;

-Έθαψε κι εμάς με τον γιο του. -Ό, τι και να πεις έχεις δίκιο.

Αλλά το ποσό είναι μεγάλο. Κι ο Νταγιάννος είναι πλούσιος.

Μπορεί να μην σε ήθελε για νύφη του.

Με θεωρεί υπεύθυνη για τον θάνατο του γιου του.

-Με σένα τα 'χει, όχι με το εγγόνι του. -Γιατί, ήρθε μία φορά να το δει;

Ωραία, παρ' τον και πες του ότι το εγγόνι του πεθαίνει.

Τι έχεις να χάσεις;

(μπουμπουνητά)

Θέλεις να έρθω μαζί σου;

(μπουμπουνητά)

(καταιγίδα)

(φλας μπακ)

(γδούπος μαχαιριού)

Γι' αυτό πούλησες το οικόπεδο στα Μέγαρα;

-Να της ανοίξεις γραφείο; -Άσ’ το τώρα, πατέρα, άσ' το.

Πέτρο, σε παρακαλώ.

Θ' αφήσει το σπίτι και τα παιδιά να γίνει επιχειρηματίας;

Στη δική σου επιχείρηση;

Περίμενε, θα φύγουμε μαζί. Περίμενε.

-Συγχώρεσέ με, είναι απαράδεκτος. -Να σου πω, μην σε νοιάζει.

Μείνε εσύ, για τη μητέρα σου. Θα πάρω ταξί.

-Πες μου ότι θες να της ζητήσω συγνώμη! -Εγώ φταίω που την έπεισα να 'ρθει.

Τα λεφτά, δεν είπες, απ' το οικόπεδο τι τα θες.

-Τα λεφτά απ' το οικόπεδο τι τα θέλεις; -Σταματήστε, σας παρακαλώ.

Έχει παιδί ο γιος μας και δεν έχουμε δει το προσωπάκι του.

Εσύ όταν οργανώνεις τέτοια τραπέζια να την προειδοποιείς τη λεγάμενη.

Στα 'λεγα, δεν ήθελες να καταλάβεις. Ολόκληρη αυτοκρατορία θα 'χαμε,

αν είχες πάρει αυτή που σου βρήκα.

-Θα φύγουμε μαζί. -Όχι, μείνε.

(αναστεναγμός Σάββα)

(κλείσιμο πόρτας)

(δραματική μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(καταιγίδα)

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

(χτυπάει το κινητό)

-Έλα, αγάπη μου. -Τι έγινε, μωρό μου, δεν το άκουγες;

-Ναι, τώρα μπήκα σπίτι. -Νιώθω απαίσια.

Νόμιζα ότι το είχαν δεχτεί.

Δεν πειράζει. Μην στεναχωριέσαι.

Το περιμέναμε, δεν το περιμέναμε;

(κορνάρισμα) Αρετή!

(Αρετή) Λεωνίδα; (γδούπος, συνεχές κορνάρισμα)

(συνεχές κορνάρισμα)

Λεωνίδα; (συνεχές κορνάρισμα)

Λεωνίδα; (συνεχές κορνάρισμα)

(Αρετή) Λεωνίδα, μ' ακούς; (συνεχές κορνάρισμα)

Λεωνίδα; (συνεχές κορνάρισμα)

(συνεχές κορνάρισμα)

(φωνάζει) Λεωνίδα!

(φωνάζει) Λεωνίδα!

(μουσική αγωνίας)

(Αρετή) (φωνάζει) Λεωνίδα!

(καταιγίδα)

(απαλή μουσική ίντριγκας)

(συνέχεια μουσικής)

(εκκίνηση μηχανής, γκάζι)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Να ρωτήσω κάτι κι όποια το βρει πρώτη θα της δώσω ένα πενηντάρικο.

Το μηδέν είναι πολλαπλάσιο όλων των αριθμών, ναι ή όχι;

-Ναι, είναι. -Η Πετρίνα λέει ότι είναι.

-Γιατί, Πετρίνα μου; -Γιατί ένα επί μηδέν, μηδέν.

Πολύ ωραία. Η δεσποινίς Πετρίνα Νταγιάννου κερδίζει ένα πενηντάρικο.

-Βρε πατέρα, μην τις κακομαθαίνετε. -(βουβό) Θα σου δώσω εγώ.

Κάθε φορά που τους ζητάω κάτι, ρωτάνε πόσα θα τους δώσω.

Θα τους πάρουμε έναν κουμπαρά να τα μαζεύουν.

Κουμπαρά; Τι είναι ο κουμπαράς;

Καρέκλες ρίχνει σήμερα. (μπουμπουνητά)

Ανοίξανε οι ουρανοί απόψε.

(ομιλίες τηλεόρασης)

(κουδούνι)

(ομιλίες τηλεόρασης)

(μπουμπουνητά)

Καλησπέρα.

-Τι θέλετε; -Τον κύριο Νταγιάννο.

(μουσική αγωνίας)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(Νταγιάννος) Εσύ;

Στο σπίτι μου;

-Τι θέλεις; -Πέτρο...

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Πρέπει να σας μιλήσω.

(συνέχεια μουσικής)

Πήγαινέ την μέσα.

(συνέχεια μουσικής)

Περάστε.

(συνέχεια μουσικής)

Για να έχει έρθει τέτοια ώρα και με τέτοιο καιρό...

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Πίστευα πως ο Θεός θα μου 'κανε τη χάρη

να μην σε ξαναδώ μπροστά μου μέχρι να κλείσω τα μάτια μου.

Αλλά φαίνεται πως ο Θεός για κάποιους λόγους μας δοκιμάζει.

Ο γιος μου είναι άρρωστος.

Εδώ κι έναν χρόνο παλεύει με τη λευχαιμία.

Κάθε μέρα που περνάει. Γι' αυτό ήρθα εδώ.

Δεν θα σας απασχολήσω πολύ με την παρουσία μου. Θα 'μαι σύντομη.

Με ειρωνεύεσαι;

(μπουμπουνητά)

Ο Πέτρος μου χρειάζεται άμεσα μεταμόσχευση μυελού.

(Αρετή) Έχει βρεθεί δότης.

Αλλά ζητά διακόσιες χιλιάδες ευρώ για να δώσει μόσχευμα.

(Αρετή) Έχω μαζέψει τριάντα πέντε χιλιάδες.

(Αρετή) Λείπουν πολλά.

Είναι επείγον. (δραματική μουσική)

Κάθε μέρα που περνάει ο μικρός χάνει τη ζωούλα του.

(συνέχεια μουσικής)

Για ποιο λόγο είναι αυτή εδώ;

(συνέχεια μουσικής)

Βλέποντάς σε, βλέπω τον γιο μου στο φέρετρο.

Απορώ με το θράσος σου να 'ρχεσαι εδώ.

Τελευταία φορά εσύ έφυγες ζωντανή κι εμείς είδαμε τον γιο μου στο νεκροτομείο.

Ο γιος του με έφερε εδώ.

Κι εγώ λέω πως χρειάζεσαι χρήματα ν' ανοίξεις το δικό σου γραφείο.

Δύο έχεις κλείσει μέχρι τώρα. Και τώρα έρχεσαι εδώ

τάχα μου να ζητήσεις χρήματα για τον γιο σου;

Γιατί, σας απασχόλησα εγώ ποτέ από τότε που χάσαμε τον Λεωνίδα;

Ήρθα εγώ ποτέ όλα αυτά τα χρόνια να σας ζητήσω οτιδήποτε;

Ήρθα ποτέ να σας κλαφτώ για τις ανάγκες που αντιμετωπίζαμε καθημερινά με το παιδί;

(συνέχεια μουσικής)

Σας λέω ότι ο εγγονός σας πεθαίνει

κι ούτε που σας νοιάζει.

(Αρετή) Ο γιος του γιου σας.

Το αίμα σας.

Εμένα δεν μου 'χει σηκώσει φωνή κανένας. Τ' ακούς;

Στο σπίτι μου απαιτώ σεβασμό.

Σήκω φύγε από 'δω μέσα. Σήκω φύγε και μην ξαναπατήσεις.

Να μας ξεχάσεις και εμάς και αυτό το σπίτι.

(Νταγιάννος) Έξω. Φύγε.

(συνέχεια μουσικής)

(καταιγίδα)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(φλας μπακ)

Και για να καταλάβω, έναν χρόνο τώρα δεν βαρέθηκες να λες τις ίδιες βλακείες;

Βαρέθηκα, πραγματικά βαρέθηκα. Κάνε ό,τι νομίζεις.

Άνοιξε επιχείρηση στη γυναίκα σου και μείνε σπίτι να αλλάζεις πάνες στον γιο σου.

Πέτρο, επιτέλους, επιτέλους! Σταμάτα, σε παρακαλώ.

Άσ' τον να λέει, μάνα. Άσ' τον.

-Μίλα μόνος σου. Φεύγω. -Όχι, όχι, όχι, σε παρακαλώ. Μην φύγεις.

-Κάτσε να ηρεμήσεις πρώτα. -Ήρεμος είμαι. Άσε με.

Αν φύγεις τώρα από 'δω μέσα, μην ξαναπατήσεις το πόδι σου.

Διάλεξε: ή τη γυναίκα σου ή εμάς, την οικογένειά σου.

Όχι, όχι, όχι. Θα τα διορθώσουμε όλα.

Σε παρακαλώ, μίλα και στην Αρετή.

(βήματα εξόδου)

(κλείσιμο πόρτας)

Είδες τι έκανες τώρα;

Εγώ; Ή η "πριγκιπέσα" που μας κουβάλησε εδώ μέσα;

(χτυπάει το σταθερό)

-Τι συμβαίνει; -Θέλουν κάποιον απ' την οικογένεια.

Ναι; (μουσική αγωνίας)

Η ίδια.

Ναι, εγώ είμαι. Τι συμβαίνει;

(συνέχεια μουσικής)

Τι;

(συνέχεια μουσικής)

Τι;

-Πέτρο, το παιδί. Πέτρο, το παιδί. -Τι είναι;

Πέτρο, το παιδί!

-Μαρίκα. -Πέτρο, το παιδί.

(Πέτρος) Τι; (Μαρίκα) Όχι, όχι, όχι!

-Τι; -Λεωνίδα!

(οδυρμός)

(δραματική μουσική βιολιού)

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε βουκολική μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε δραματική μουσική πιάνου)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

(Κατερίνη) Αυτό λέγεται ύψωμα.

Το ευλόγησε ο πατέρας Φιλόθεος ειδικά για σένα.

Θα μπορούσες να περάσεις να τον δεις έστω και για ένα λεπτό.

Δεν υπήρχε χρόνος μητέρα.

Θα μου δημιουργήσεις τύψεις, αδερφή,

που εγώ δεν έχω κάνει ούτε ένα τρισάγιο στον άντρα μου.

Ο άντρας σου δεν έχει ανάγκη να του συγχωρεθούν οι αμαρτίες του.

Δεν έχει κάνει τα αίσχη του δικού μου.

Αλήθεια, πόσα χρόνια μνημονεύουμε τώρα τον πατέρα;

-Δεκαπέντε; Δεκάξι; -Δεν θυμάσαι πότε χάσαμε τον πατέρα σου;

Θυμάμαι. Πολύ καλά θυμάμαι.

(Αννέζα) Για να δω το πρόσωπό σου;

(γελάκι Αννέζας)

(Αννέζα) Φοβάσαι μήπως δω πάλι μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια σου;

Οι μαύροι κύκλοι αυτή τη φορά είναι από τις ευθύνες,

που έχει αναλάβει στην Ergan, θεία.

Τόσα χρόνια προσπαθώ να καταλάβω, θεία.

-Τον έχεις συγχωρήσει τον άντρα σου; -Όχι.

(μπουμπουνητά)

(καταιγίδα)

Μετά από τόσα χρόνια από τον θάνατο του θείου Απόστολου

περίμενα ότι θα 'χει μαλακώσει κάπως.

-Αλλά όχι. -Να σου πω τι πιστεύω εγώ;

Δεν τα κάνει για να συγχωρεθούνε οι αμαρτίες του πατέρα μου,

αλλά για να μην τις ξεχάσει η ίδια.

Τέτοιος μαζοχισμός;

Κοίτα, το ότι πέθανε στην αγκαλιά της ερωμένης του,

δεν νομίζω να του το συγχωρέσει ποτέ.

Ούτε θα βγει ποτέ απ' την ψυχή της.

Ήταν δύσκολα, δεν θυμάσαι;

Η διαπόμπευση απ' τα μέσα, δεν μπορούσαμε να βγούμε απ' το σπίτι μας.

Τα ξέχασες;

Ήταν μεγάλο σοκ. Και για κείνη και για μένα.

Ούτε εσύ τον έχεις συγχωρέσει;

Δεν ξέρω. Έχουν περάσει και πολλά χρόνια.

Καταλαβαίνω, πάντως, το μίσος της μητέρας μου.

Καλά, αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι

πώς ένας άντρας σαν τον πατέρα μου, έξυπνος, διορατικός, πετυχημένος

έγινε υποχείριο μιας γυναίκας.

Να παρατήσει έτσι την οικογένειά του.

Πώς τον ξελόγιασε έτσι;

Έναν Χαριτάκη;

Τέλος πάντων. Γυναίκες, θα μου πεις!

Σταμάτα, ρε, πια να τα βάζεις με τις γυναίκες.

Οι μανάδες μας, γυναίκες είναι.

(καταιγίδα)

-Τριάντα έξι κι έξι. -(Ελένη) Καλό αυτό. Ε;

Θες να σου φτιάξω κάτι να φας;

Όχι, ευχαριστώ.

Μετά την επίσκεψη στον Νταγιάννο δεν πάει τίποτα κάτω.

(Αρετή) Δεν έπρεπε να 'χω πάει.

Τι περίμενα δηλαδή; Να μου δείξει συμπόνια και κατανόηση;

Ήθελα να 'ξερα, δεν έχει καρδιά αυτός ο άνθρωπος;

Ούτε που με πίστεψε.

Πώς γίνεται να σε θεωρεί μετά από τόσα χρόνια υπεύθυνη για τον θάνατο του Λεωνίδα;

Είμαι.

Φταίω κι εγώ. (δραματική μουσική)

Δεν έπρεπε να 'χω φύγει έτσι εκείνο το βράδυ.

(συνέχεια μουσικής)

Δεν έπρεπε να 'χω δημιουργήσει την ένταση.

Αρετή, σύνελθε.

Μην το ξαναπείς αυτό. Ούτε να το ξανασκεφτείς.

Το σκέφτομαι συνέχεια. Με βασανίζει αυτή η σκέψη.

Είναι ένα αγκάθι πάντα μέσα μου. Εδώ μέσα στο στήθος.

Έχω μία ανοιχτή πληγή.

-Που δεν κλείνει ποτέ. -Αρετή μου;

Σύνελθε.

Έχασες τον άντρα σου, αρρώστησε το παιδί σου

και τώρα τα βάζεις εσύ με τον εαυτό σου; Αν είναι δυνατόν!

Αν δεν είχα χάσει τον Λεωνίδα,

αν τον είχα εδώ τώρα,

θα 'ταν όλα διαφορετικά.

Δεν μπορώ άλλο ν' αντέξω αυτό το βάρος μόνη μου, δεν αντέχω άλλο.

(Ελένη) Θ' αντέξεις.

Θ' αντέξεις για τον Πετράκη. Για σένα.

Γιατί στη ζωή δεν τα παρατάμε ποτέ.

Μην αφήνεις να σου δηλητηριάζουν την ψυχή σου.

(συνέχεια μουσικής)

(αναφιλητό Αρετής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Α, ρε Σάββα!

Λίγο παραπάνω μυαλό να είχες!

(αποχαυνωμένα) Ε;

-Για το παιδί αυτηνής λέω. -Ναι, τι;

Τίποτα δεν έχει το παιδί. Δεν υπάρχει καμιά αρρώστια.

Πού το ξέρεις;

Δεν θέλει και πολύ μυαλό για να το καταλάβεις.

Μια αρρώστια πάντα συγκινεί.

Είχε τους σκοπούς της η "κυρία".

Τι σκοπούς δηλαδή;

Να μπει στην οικογένεια.

Να κάνει τον πατέρα σου να δει τον γιο της σαν διάδοχο.

(Άσπα) Τα έχει όλα συμφωνημένα όλα με τους γιατρούς.

Καλά, τώρα εντάξει.

Γιατί, δεν της έχεις ικανή;

(Άσπα) Να σου θυμίσω πώς τύλιξε τον αδερφό σου;

Σου λέει "Τώρα, διάδοχος δεν υπάρχει,

τον έχω έτοιμο".

Αλλά ο πραγματικός διάδοχος

είναι εδώ.

Με το καλό το μωράκι μας.

Αλλά διάδοχος υπάρχει. Εγώ τι είμαι δηλαδή;

Τι γελάς;

Τη μάνα σου πρέπει να προσέχουμε.

Είδες πώς τσίμπησε μόλις είδε την Αρετή, ε;

(μπουμπουνητά)

Είμαι σίγουρη

πως, όσο κι αν αμφιβάλλεις για τις προθέσεις της Αρετής,

δεν θα τ’ αφήσεις έτσι.

Θα ψάξεις να δεις αν όντως υπάρχει πρόβλημα, έτσι δεν είναι;

Άσχετα με το τι θα κάνω εγώ,

μην διανοηθείς να κάνεις κάτι εσύ.

Και μάλιστα, πίσω απ' την πλάτη μου.

-Δεν είναι απάντηση αυτή. -Τι θες, να σου υπογράψω συμβόλαιο;

Δεν μπορώ να πιστέψω ότι επειδή έγιναν όλα αυτά στο παρελθόν,

είσαι αδιάφορος μπροστά σ' ένα άρρωστο παιδί.

(Μαρίκα) Και μάλιστα, ένα όχι οποιοδήποτε παιδί.

Αλλά το εγγόνι σου. (μουσική έντασης)

Να δω τι θα κάνεις, αν αποδειχθεί πως όλα αυτά που μας αράδιασε είναι ψέματα.

Το ταλέντο της να στήνει παγίδες είναι γνωστό.

Ναι, το 'χεις ξανακάνει να τη βγάζεις σκάρτη.

Εδώ, όμως, έχουμε να κάνουμε με τη ζωή ενός παιδιού.

Θα σε συμβούλευα να μην είσαι ευκολόπιστη.

Και να σκέφτεσαι πριν μιλήσεις.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Παρακαλώ, καθίστε.

Σε τι μπορώ να φανώ χρήσιμος, κυρία Νταγιάννου;

Θα ήθελα να κάνω μία ανάληψη.

Το ποσό, βέβαια, που χρειάζομαι σε μετρητά είναι κάπως μεγάλο.

-Αν είναι αιτιολογημένο. -Θέλω εκατόν πενήντα χιλιάδες.

Δεν σας κρύβω ότι είναι δύσκολη η ανάληψη ενός τόσο μεγάλου ποσού.

Είμαι σίγουρη πως θα με εξυπηρετήσετε.

Κι αν χρειάζεται αιτιολογία,

θέλω να τα 'χω σπίτι μου. Δεν μπορώ;

(Αρετή) Προς το παρόν δεν μπορώ να συγκεντρώσω περισσότερα από πενήντα χιλιάδες.

Καταλαβαίνω ότι δεν είναι εύκολο.

Ίσως αν με φέρνατε σε επαφή μαζί του και τον παρακαλούσα εγώ

να του δώσω τα πενήντα χιλιάρικα τώρα και στην πορεία

να του δώσω το υπόλοιπο ποσό σε δόσεις κάθε μήνα.

Αποκλείεται να το δεχτεί. Αν μας δώσει τώρα το μόσχευμα,

ποιος του εξασφαλίζει ότι θα πάρει τα υπόλοιπα;

(Ζαφειρίου) Είμαστε αναγκασμένοι να πάμε με τους όρους του.

Αν τον συναντήσω εγώ και του μιλήσω η ίδια από κοντά;

Αν ποντάρεις στο να τον συγκινήσεις, ρισκάρεις να τον απομακρύνεις.

Ο άνθρωπος έχει βρει την ευκαιρία να καλυτερέψει τη ζωή του.

Μην κλείσουμε αυτή την πόρτα.

(δραματική μουσική)

-Έχεις σκεφτεί για τραπεζικό δάνειο; -Φυσικά.

Αλλά δεν υπάρχει καμία περίπτωση να μου δώσουν. Δυστυχώς δεν έχω περιουσία.

Δεν έχω κάποιο σπίτι να υποθηκεύσω.

Στην εταιρία εργάζομαι μόνο τρεις μήνες. Δεν μπορώ να συγκεντρώσω τ' απαραίτητα χαρτιά.

Και τι χρόνος θα χρειαζόταν μέχρι να εγκριθεί αυτό το δάνειο;

Δεν υπάρχει περίπτωση.

(συνέχεια μουσικής)

(άνοιγμα πόρτας)

(κλείσιμο πόρτας, τέλος μουσικής)

Έπρεπε να ελέγξω τη ρευστότητα του καταστήματος.

Το ποσόν είναι μεγάλο.

Ολόκληρο υποκατάστημα δεν έχετε εκατόν πενήντα χιλιάδες σε μετρητά;

Το πρόβλημα που υπάρχει είναι αλλού.

(διευθυντής) Τα χρήματα στους κοινούς λογαριασμούς με τον σύζυγο

έχουν μεταφερθεί όλα στους δικούς του.

Η μεταφορά έγινε πριν μια ώρα απ' τον κύριο Νταγιάννο.

(μουσική έντασης)

(εναλλαγή σε μουσική ίντριγκας)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(κλιμάκωση μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

Στις αποθήκες θέλω να δεις. (χτύπημα πόρτας)

Ορίστε;

-Γεια. -Καλημέρα.

Καλημέρα.

Σ' ευχαριστώ πολύ για την τιμή, που μου έκανες να περάσεις.

Το τηλέφωνό σου με βρήκε καθ' οδόν προς το κτήμα

και μια και είσαστε στον δρόμο μου...

(γελάκι Νταγιάννου)

Δεν θα σε καθυστερήσω. Κάθισε.

Έμαθα πως έχεις ανοιχτεί στις αγορές της Ανατολής.

Άκουσα για ένα έργο στην Τουρκία.

Και θέλω να σου κάνω γνωστό ότι μ' ενδιαφέρει κι εμένα αυτή η αγορά.

-Δεν έχουμε ξανασυνεργαστεί, σωστά; -Σωστά.

Παλιά είχα συνεργαστεί με τον πατέρα σου.

Πολλά χρόνια πίσω.

Εσύ ήσουνα παιδί.

Φτιάξαμε μερικά ξενοδοχεία στη Χαλκιδική.

Χαλκιδική, ε;

Ήσασταν μαζί σ' αυτές τις δουλειές;

Πολύ πετυχημένες μονάδες. Ακόμα κρατάνε.

Δουλεύαμε με προσωπικό μεράκι κι ο πατέρας σου κι εγώ.

Μετά εγώ συνεργάστηκα με άλλους και χαθήκαμε με τον συχωρεμένο τον Χαριτάκη.

Λοιπόν, όπως σου 'πα

μ’ ενδιαφέρει η Ανατολή.

Τ' όνομα μου είναι γνωστό στην αγορά.

Καλώς. Η δουλειά στην Κωνσταντινούπολη τώρα οργανώνεται, επομένως

θα 'χω στον νου μου την πρότασή σου.

Καλημέρα.

Καλό δρόμο να 'χεις.

Γεια χαρά.

Θετικό τον είδα.

Γιατί; Επειδή είπε "καλώς";

Δεν βλέπω να γίνεται τίποτα. Καβαλημένος μου φάνηκε. Ποιος νομίζει ότι είναι;

Μ' αρέσει που έχεις και γνώμη!

Αυτός τι γνώμη λες να σχημάτισε για σένα,

που στεκόσουνα εκεί ακίνητος κι αμίλητος σαν άγαλμα;

(απαλή μουσική)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια και τέλος μουσικής)

Έβγαλε φτερά σήμερα το Φάντασμα. Παραλίγο να πετάξει.

Αν ήμουν εγώ ο αναβάτης, θα 'χε πετάξει εμένα.

Γιατί πιστεύεις ότι το άλογό μου δεν σε συμπαθεί;

Γιατί συμπαθεί μόνο εσένα;

Πριν έρθω εδώ πέρα πέρασα μια βόλτα απ' τον Νταγιάννο.

Αυτόν με τα οικοδομικά υλικά και τους εξοπλισμούς;

Ναι, θέλει ν' ανοιχτεί στην αγορά της Ανατολής και θέλει να τον "σπρώξω".

Ο συχωρεμένος, ο πατέρας μου, έλεγε ότι είχε φαγωθεί να πάρει ποσοστό της εταιρίας μας.

Ναι, ε; Δεν το ήξερα αυτό.

Έχει καλό όνομα στην αγορά ο Νταγιάννος, αλλά είναι αλεπού.

Να το 'χουμε υπόψη μας δηλαδή.

(μουσική ίντριγκας)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(μήνυμα, τέλος μουσικής)

-Ο Χάρης βρήκε αγοραστή για τ' αμάξι. -Αλήθεια λες;

Ναι, τα κανόνισε όλα, λέει. Θα σου φέρει αύριο να υπογράψεις τη μεταβίβαση.

Αχ, ευτυχώς!

Δεν ξέρω τι θα 'κανα, αν δεν είχα τον Χάρη. Δεν έχω μυαλό για τέτοια.

Έστειλαν απάντηση οι ξένοι για το χρονοδιάγραμμα;

Δεν θα τα πουν σ' εμένα. Στους προέδρους της εταιρίας θα τα πουν.

Σωστά.

Πάντως, μίλησέ το με τον Σταύρο. Είναι πιο φιλικός και συνεργάσιμος.

Τώρα με ρώταγε η Αρετή αν απάντησαν για το χρονοδιάγραμμα.

Ναι. Την περιμένω στο γραφείο μου να την ενημερώσω.

Στο έργο στην Κύπρο σ' έχουμε μεγαλύτερη ανάγκη.

Οι καθυστερήσεις εκεί πέρα είναι πρωτοφανείς.

Εσύ ως Κύπριος μπορείς να συνεννοηθείς μαζί τους.

Και με τους Βούλγαρους μια χαρά συνεννοούμαι.

Δώσ' μου τουλάχιστον έναν μήνα ακόμα.

(χτύπημα πόρτας)

Έστω δεκαπέντε μέρες. Εε!

Πες του κι εσύ κάτι. Στις βραβευμένες μπορεί να μην χαλάει χατίρι.

(πονηρό γελάκι Φιλίππου)

Με ζητήσατε.

Μας απάντησαν απ' την Κωνσταντινούπολη για το χρονοδιάγραμμα.

-Και είναι θετικοί. -Α!

Συμφώνησαν ακόμα και στους αστερίσκους για τυχόν καθυστερήσεις.

Πολύ ωραία. Άρα όλα πάνε καλά.

Αν και δεν νομίζω ότι θα χρειαστούμε επιπλέον χρόνο.

Εγώ νομίζω πως θα χρειαστούμε.

Αν κι εκεί κάτω δουλεύουν τελείως διαφορετικά.

Δεν αφήνουν ώρα να πάει χαμένη.

Να υποθέσω ότι με φωνάξατε εδώ για να μου αναθέσετε το έργο.

(χτύπημα πόρτας)

Η κράτησή σας για το εστιατόριο Mervin στις εννέα είναι οκέι.

Ωραία. Ευχαριστώ πολύ.

Λοιπόν, στις εννιά στο Mervin θα τα συζητήσουμε όλα.

Θα μου επιτρέψετε, προτιμώ τα θέματα της δουλειάς να τα συζητάμε εδώ, στο γραφείο.

Το πού θα γίνονται οι εκάστοτε συζητήσεις, αυτό το αποφασίζω εγώ.

Στην εταιρία μας συνηθίζονται τα επαγγελματικά γεύματα.

Δεν καταλαβαίνω, τι σου πέρασε απ' το μυαλό;

Α, συγγνώμη.

Δεν μπορώ απόψε.

(μουσική έντασης)

Στη συνέντευξη πριν από τρεις μήνες

έδωσες πλήρη διαθεσιμότητα στην εταιρία.

Είπες πως δεν έχεις οικογενειακές ή άλλες δεσμεύσεις.

Ισχύει αυτό ή το είπες μόνο για να πάρεις τη δουλειά;

Ισχύουν.

Συγγνώμη, δεν εκφράστηκα σωστά πριν.

(συνέχεια μουσικής)

Ωραία.

Πήγαινε, σε παρακαλώ.

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(κλείσιμο πόρτας)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

-(Ναυσικά) Πείτε μου. -Ακύρωσε το σημερινό στο Mervin.

Κι ειδοποίησε και τον Σταύρο.

(συνέχεια μουσικής)

(αναστεναγμός)

(εναλλαγή σε μουσική ίντριγκας)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(συνέχεια μουσικής)

(κλιμάκωση και τέλος μουσικής)

(ξεκλείδωμα πόρτας)

Άργησες, κυρία Αρετή. Έπρεπε να 'χα φύγει εδώ και ώρα.

-Το παιδί, πώς είναι; -Κοιμάται συνέχεια.

Έφαγε λίγο το μεσημέρι, αλλά δεν είχε όρεξη. Φεύγω.

-Αύριο τι ώρα θα 'ρθεις; -Στις οχτώ θα 'μαι εδώ.

-Με συγχωρείς που άργησα. -Καλή συνέχεια.

-Ήρθες, μαμά; -Ήρθα, αγάπη μου.

(Αρετή) Γύρισα. Κοιμήσου εσύ.

Κλείσ' τα ματάκια σου. Θα μείνω εδώ κοντά σου.

(απαλή μουσική πιάνου)

Κλείσ' τα.

(τρυφερά) Παιδάκι μου!

(εισαγωγή βιολιού)

(τέλος μουσικής)

Η επαφή με τον Χαριτάκη δεν πρέπει να μείνει στις χειραψίες.

Πρέπει να βρούμε τρόπο να τον πλευρίσουμε.

Ωραία. Και τι θες να κάνουμε δηλαδή;

Γιατί μιλάω; Άσ' το κάτω αυτό.

Πού είναι οι γυναίκες; Θα περιμένουμε πολύ για να φάμε;

Δεν τρώμε εμείς πρώτα; Πρέπει να περιμένουμε και τους άλλους;

Όσο ζω εγώ αυτό δεν πρόκειται ν' αλλάξει. Θα τρώμε όλοι μαζί.

Άμα πεθάνω, κάντε ό,τι σας φωτίσει ο Θεός.

Φώναξε την πεθερά σου.

-Δεν είναι εδώ. Έφυγε. -Πού πήγε;

Δεν ξέρω. Πήρε τ' αμάξι κι έφυγε.

Να σερβίρω το φαγητό;

-Ξέρεις πού πήγε η γυναίκα μου; -Όχι, κύριε.

-Να σερβίρω; -Εγώ δεν θα φάω.

Κάτσε κάτω. (μουσική έντασης)

Θα φάμε χωρίς την πεθερά σου.

(συνέχεια μουσικής)

(εναλλαγή σε μουσική ίντριγκας)

(συνέχεια μουσικής)

(Αρετή) "...όταν το άλογο κατάλαβε ότι ο καβαλάρης του κινδύνευε

άρχισε να τρέχει. Έτρεχε, έτρεχε μέσα στο δάσος.

Τα ζωάκια κρύβονταν και παρακολουθούσαν μες στους θάμνους,

και τα πουλιά ψηλά στον ουρανό πετούσαν φοβισμένα".

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

(κουδούνι)

(βήματα απομάκρυνσης)

Άργησα πολύ και δεν έχω καμία δικαιολογία.

Ήρθα να γνωρίσω τον εγγονό μου.

(αρχή μουσικής τίτλων τέλους)

Ελάτε.

(συνέχεια μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Είναι ίδιος ο Λεωνίδας μου όταν ήταν μικρός.

Αγάπη μου! Αγάπη μου!

(Μαρίκα) Είναι ένα κόσμημα αξίας. Πρόσεξε μην σ' το σκοτώσουνε.

Μπορεί να πιάσει πολλά λεφτά.

Πήρε τη διαμαντένια καρφίτσα της. Λογικά σ' αυτή την πήγε.

(Αρετή) Μπορεί αυτό να σου δημιουργήσει πρόβλημα.

Είμαι διατεθειμένη να πολεμήσω μέχρι το τέλος. Και το ίδιο να κάνεις κι εσύ.

-(ενεχυροδανειστής) Μέχρι δεκαπέντε χιλιάδες. -Σύμφωνοι.

(Μαρίκα) Θα σου δώσει άλλη μια ευκαιρία να διορθώσεις το λάθος που έκανες.

Κοίτα μην τη χάσεις.

Πρέπει να βιαστούμε. Δεν δέχονται άλλη συμφωνία

παρά μόνο αν πάρουν τα λεφτά στο χέρι. Θέλουν να τους απαντήσουμε άμεσα.

(Αρετή) Θεέ μου, βοήθησέ με, σε παρακαλώ.

Κάνε κάτι για το παιδί μου, σε παρακαλώ.

Χρειάζομαι κι άλλο χρόνο να μαζέψω τα χρήματα.

-Υπογράφεις την επιμέλεια του παιδιού. -Ορίστε;

Κι αποποιείσαι κάθε δικαίωμα για το παιδί και την οικογένειά μας.

-Πώς είναι δυνατόν να μου το ζητάτε αυτό; -Να σώσεις το παιδί σου δεν θέλεις;

Εγώ θα 'παιρνα τα χρήματα να σώσω τον γιο μου και μετά θα τα 'σκιζα τα χαρτιά.

Είναι αυτό λύση και δεν το κάνω; Τι μου προτείνεις ακριβώς;

-Μπορώ να πάρω δάνειο απ' την εταιρία σας; -Για τι ποσό μιλάμε;

Εκατόν πενήντα χιλιάδες.

Θα σου τα δώσω απ' τον προσωπικό μου λογαριασμό.

Όχι ως δάνειο. Ως αμοιβή.

Υποτιτλισμός Videopress S.A.

Τεχνικός Προϊστάμενος SDH Βασίλης Μπακογιάννης