Original subtitles

Napij się córeczko.

Kto to zrobił?

Kto chciał cię otruć, mamo?

Dowiemy się.

Teraz przede wszystkim martwię się o ciebie.

Pij.

Chcę wracać do domu.

Do siebie.

Odpocznij najpierw.

Ja tylko zemdlałam.

Ciebie chcieli otruć.

Jedź ze mną do Saksonii.

Nie powinnaś zostawać tutaj po tym wszystkim, co się stało. Kochana jesteś.

Bardzo ci zależy na tym, żeby twoją matkę wyniesie na ołtarze.

Dopilnujemy tego.

Poproszę Rudolfa.

On pomoże uzyskać ci audiencję u papieża.

Ale Kazimierz nie może teraz być sam.

Nie mogę go opuścić. Da sobie radę.

Da sobie radę. Modlę się o to.

Ale nie mogę teraz wyjechać.

Nie teraz.

Nie chodzi tylko o Kazimierza, prawda?

Zostaliśmy zaatakowani i muszę przypilnować ukarania zdrajców.

Tak naprawdę to wina Kazimierza.

Wszyscy mówią, że to zemsta, zachów.

Nie wierzę w to.

Jak długo będziesz go bronić?

Tylko spokojniej z rozwagą, nie daj się sprowokować. Posła nie tknę, ale tej

odpadniej wojny im nie daruję.

To przez krzyżaków ojciec nie żyje.

Sam chciałeś z nimi pertraktować.

Bądź ostrożny.

Wiedzą, że kraj jest wyliczony wojnami. Wiedzą, że nie mamy wojska. Spójrzmy

prawdzie w oczy. Nie stanowimy dla nich żadnego zagrożenia.

Niech przynajmniej nie znają twoich zamiarów. Jeżeli nie boją się nas, to

przynajmniej boją się ciebie. A co ojciec by na to powiedział?

Bądźże wreszcie królem, a nie tylko synem króla.

Proś posła Krzyżackiego.

Tyle zła i nieszczęścia wydarzyło się przez niego.

Nie popłażaj mu tak.

Ale Kunegundo, co ty mówisz? Wszyscy się boją ci to powiedzieć.

Kazimierz nie nadaje się na króla.

Ludzie się z niego śmieją.

Potrafi tylko wpędzać naszą rodzinę w kłopot.

Tak jak na Węgrzech z tą zachłówną.

Nie wierzę, żeby Węgrzy chcieli mnie otruć.

A jeśli to Anna?

Mamo. Przyszła do stołu później od wszystkich?

Mamo.

Przecież to jej brat ostrzegł Kazimierza.

Niech cię nie zaślepia nienawiść, Soni. Nie, kochanie, nie.

Olgiert próbował nas zmylić. Rozgłaszał plotki o spisku Węgrów. Nie wierzę.

Chcą się mnie pozbyć, żeby Anna została królową.

Naprawdę myślisz, że byliby do tego zdolni?

Takie jest stanowisko wielkiego mistrza krzyżackiego, lotara von Braunschweiga.

Nam też zależy na rozejmie.

Powinieneś, panie, przemyśleć ten sojusz z Litwą.

Papież, który odganił wasze przymierze z poganami.

Zakon ma misję.

Niesiemy światło Chrystusa. Głównie mieczem. Mówmy o zbawieniu, nie o jego

narzędziach. Sojusz z nami przeciwko Giedyminowi bardziej by ci się opłacał.

niemożliwe. Wysokość zna pierwsze przykazanie Boże.

Znam dobrze.

Moja żona jest chrześcijanką.

Litwini są i będą naszymi sojusznikami. Ostrzegam tylko.

Jeśli nadal będziecie razem uderzać na księstwa chrześcijańskie, krucjata może

ruszyć na Kraków.

Nikt tego nie chce.

Spytku?

Pojedziesz do Torunia.

Co mam przekazać wielkiemu mistrzowi?

Podpiszemy rozejm.

Na dawnych warunkach.

Robią to kadalicy!

Uwolnijcie moją rodzinę!

Za podpeszego tyle możesz dotkać.

To ma być królowa i królewny, nie jakiś urzędnik. Też za tych pieniędzy chcę

wiedzieć, czy żyją.

Zgodziłeś się.

Chciałeś zarobić.

Wracaj na służbę.

Czekamy w karczmie przy lesie.

Błagam cię.

Nie rób krzywdy moim dzieciom. Błagam cię.

Z każdą chwilą narażasz je coraz bardziej.

Masz być w karczmie na Aniu Pański. Z informacją, komu dzwony biją.

Tylko nie próbuj nas więcej okłamywać.

Twój synek tak ładnie mówi po ternoster.

Szkoda by go było.

Patrz, mama, podzieliłyśmy się z Violentą.

Cieszę się, że macie dobre serca.

Jak życie najważniejsze.

A babcia mówi, że najważniejsze to przekazania.

Są bardzo ważne.

Ale cenienie dobra jest równie istotne.

Nigdy tak do nich nie mówiłaś, co się dzieje.

Ich życie jest w waszych rękach. Nie spuszczajcie ich z oczu. Możesz być

spokojna. Nie znaleźli jeszcze zdrajców, którzy zamierzali otruć moją teściową.

Nie wiadomo, kogo jeszcze mogą skrzywdzić. Czyli królewny nie pójdą na

żałobną? Nie i nie mogą stąd wychodzić, dopóki ja nie wrócę.

Nikt, absolutnie nikt nie może tu wejść.

Tylko wam mogę zaufać.

Pilnujcie moich dzieci.

Egle, i proszę, nie strasz ich dzisiaj żadnymi opowieściami o smokach.

Weź, proszę.

Pieniądze. Taka jest decyzja królowej Jadwigi. Twój mąż odtalił jej życie.

Pieniądze mi go nie wrócą.

Chcesz ziemię? Wieść? Powiedz.

Panie, wybacz.

Śmiałość, ale mam prośbę. Dostaniesz, co zechcesz. Nie chcę pieniędzy, ale mam

prośbę, wielką prośbę. Wasza wysokość, proszę.

Przyjmij na dwór mojego syna, Mikołaja.

Będziecie mieć z niego pożytek.

To dobry chłopak.

Niech przyjdzie zaraz po pogrzebie.

Kanclerzu zajmi się nim.

Żegnaj pani.

Zabachałeś się, panie. Mogły być z nim kłopoty.

Zbierz wszystkich w auli, niech pożegnają króla.

A ten w lochu coś powiedział?

Mamy jakiś ślad?

Podobno wniósł, tylko trudzina.

Ma zostać stracony zaraz po pogrzebie.

Dlaczego nie ma waszych córek?

Dzieci trzeba ze śmiercią oswajać.

Żeby się jej nie bały.

Lepiej niech pamiętają króla żywego.

On jest żywy.

Będzie żył wiecznie.

Ojcze!

Przyszło.

Pomóż matce.

Marcin.

Marcin.

Kołacz się przyniosło.

Chcę tam wyjść.

Pomóż mi.

Ale co ja mogę?

Musisz znaleźć tego w kapturze.

Tego, co mi dopłacił.

Za późno.

Przyznałeś się, że do ty trucizny przyniosłeś.

Nie wiedziałem, co niosę.

A co ci pieniądze głowę zamroczyły?

Ten kaptur mnie osukał. Powiedział, że to przyprawy.

A teraz muszę gnić w lokus.

Co z szczurami?

Cicho, wiem.

Mówiłeś coś o człowieku w kapturze. Kto to jest?

Nie wiem. Owcy. Nigdy go wcześniej nie widział. Gdzie go znajdę?

Bo ja wiem.

On się pojawia tak znikąd.

Węgierscy mu płacą.

Truciznę kto podawał? On?

Nie, bo on nie wszedł na Wawel.

Trodzik nie chciał go wpuścić. Ruch!

Roch ma na imię. Na Radomiu mieszka. Ten kapturowy tylko z Rochem gadał. Czemu

Roch go nie wpuścił? Bramy przecież otwarte.

A bo ja wiem.

Nie jestem strażnikiem strażników.

To jest głupia!

Znowu mnie lżejesz?

A szczęść mi tutaj.

Spokój będę miała bez ciebie.

Duszko moja.

Wracaj.

Duszko.

Zostań.

Szukaj zdrajcy.

Chciałabyś już mieć swoje dzieci, co?

W nie mierzą.

Ledwo go znam.

Ciągle gdzieś pocłuje.

A ty?

Chciałabyś wyjść za mąż? Uff.

Podoba ci się Jasiek?

Mój ojciec nie dosiadł płaci, żebym wyszła za niego za mąż.

Dlaczego? Jest blisko króla. Jest z Tarnowa.

No to co z tego?

No jest wielkopolski, z Poznania.

I rozumiesz?

Nasze rodziny nigdy nie pozwolą, żebyśmy byli razem.

No to nie możesz błagać swojego ojca?

Bartoszku.

On nie jest taki jak twój.

o tej miłości.

Dobrze. Ta historia nazywa się Pitolorau.

Pani mówiła, żeby nikomu nie otwierać.

A ja?

Sprawdź, kto przyszedł.

Tylko nie wpuszczaj nikogo.

Ty jesteś, Roch? Nie, panie. Ja, Maćko. Gdzie on jest?

Skończył warty i poszedł.

Rocha, widziałeś?

Poszedł króla żegnać.

Kuchni sprzedbyła dla panienek. Nie wolno mi nikogo wpuścić.

Na pewno piciem się chce.

Miałem zanieść i im podać.

Kucharka miała przynieść.

Obiad szykują.

Nie ma komu biegać.

Wolno namrać tylko od kucharki.

albo od Krajczego.

Pić, ja chcę pić.

Do pokoju, nie wolno wam wychodzić.

Cudka, chowaj dzieci.

I Bóg wybaczy.

Moja rodzina, gdzieś na Karszuł w lesie.

Zmusili pracę moją rodzinę.

Słyszałeś, książę?

Karszuł ma w lesie, ktoś uwięził jego rodzinę, błagał, że...

Stary Goldring!

Chowaj dziecko!

Zabrał pędzlo! Po drodze, kim jaśnie!

Królowa Jadwiga zabrania stawiania na stole smoczych języków, hantlerzu.

Gdyby to wczoraj leżały, Jan wierzył.

Niewysoko stwierdzić, że modlitwa ma większą moc.

Powiedz to wdowie, panie. Była tu dzisiaj odebrać ciało męża.

Prosiła króla, żeby przyjąć Mikołaja na dwór.

Święci pańscy, tylko nie on.

Dlaczego? Większego cudaka nie spotkałem.

Krzesz pański z nim będzie. Król obiecał Liginzinie.

Nie ma odwrotu.

Tyle razy prosiłam, żeby tego nie kłaść przy mnie.

Wasza wysokość kanclerz nakazał. Wciąż nie może pogodzić się z tym, że naraził

wczoraj waszą wysokość na niebezpieczeństwo. Wystarczy modlitwa.

na pewno chroni.

Wasza wysokość. Wszyscy wierzą, że smocze języki chronią przed trucizną,

cóż szkodzi, żeby leżały.

Panu Bogu chyba to nie przeszkadza. Skąd ty wiesz, co Panu Bogu przeszkadza?

To jest za Bobą. Pamiętasz, jak ojciec był z nich dumny?

Specjalnie kazałem je wyciągnąć ze skarbca. Proszę.

Przecież one nie przeszkadzają w modlitwie.

Ale zbawieniu mogą zaszkodzić.

Trudzizna na zamku!

Chcieli zabić dziewczynki!

Boże, a przecież na zamku zostali tylko Litwini.

Olgiert, Egle.

Idź do lasu i zabij ich.

Już są nam niepotrzebni.

Najpierw zapłata.

Trzeba przynieść dowód, że sprawa załatwiona.

Co chcesz, żebym ci przyniósł?

Koronę królów?

Dzwony nie dzwonią. Ludzie nie gadają. Więc nikt na zamku nie umarł.

Sakiewko.

Moje córeczki.

Jolento, chodź ze mną.

Jolento, chodź, nie bój się.

Chodź.

Miej kamerapę w domku!

Zostań przed nimi!

Brać ich! Niech to żyje!

Mamy ich do straci szybko!

Aaaa!

Tylko powiedz, że Kazimierz nie żyje.

Jesteś rodzinny Zachów?

To niemożliwe, przecież wszyscy Zachowie nie żyją.

Kara! Aj, no diabła pogańskie, ścierwo.

Kara nie zasłużyła na śmierć.

Tak jak wasz król nie zasługuje na to, żeby żyć. Wasz człowiek w kapturze gdzie

jest? No!

Nigdy go nie znajdziecie.

Zemsta zachów i tak was dosięgnie.

To ty.

Złapali trucicieli, w lochu siedzą.

A skąd wiesz, że tu wszyscy?

Nie wyrywaj się, Kato. Żeby odrąbując ci głowę, nie przysporzył cierpienia. Z

przyjemnością odrąbię łeb temu łajdakowi.

Cóż jej pan zrobił? Ja?

Chłopy psia jego mać.

Tylko udropienie z wami.

Gdyby żył Władysław, to by wiedział, co robić.

Nie boisz się mieć Poganina za brata? Dobrze wiem, że dwie stroki ciągniesz za

ogony. Nie tylko ja.