Original subtitles

To twój posad.

Trochę daleko od Krakowa.

A po co ci Kraków?

Jak zostaniesz żoną, matką, będziesz miała co robić.

Postawicie sobie dom, wychowacie mi wnuki.

Ojcze, kiedy zakładałeś rodzinę, ty wkąd wiedziałeś, że to, co czujesz, to

miłość?

Miłość przetrwa wszystko.

Jak trawa.

Może po niej przejść kolumna wojska, ogień, woda.

Zawsze się odrodzi.

Ale musi być prawdziwa.

I to... Kocham nie mierzę.

Miłość to trwanie przy kimś bez względu na wszystko.

Chciałabym zamieszkać tutaj z Jolentą. Na mojej ziemi macie wychowywać moje

wnuki.

Widziałem, jak patrzysz na Kazimierza. Chcesz skończyć jak matka tej małej?

Uważaj, córeczko.

Nie zrobię nic, przez co musiałbyś się za mnie wstydzić.

Wiem.

Ale bądź ostrożna.

To wielka radość przybyć na twoją koronację, Kazimierzu.

Kraków. Zrobił na nas wielkie wrażenie. Wilno, jak młodszy brat, może już

niedługo doścignie starszego.

Aruna, się musisz przyznać, że zamek robi wrażenie.

Łatwiej tu się zgubić niż w litewskiej kniej. Nie gubię się w kniej.

Twoja siedziba, panie, onieśmiela.

To kiejstów?

Nie mówiłeś, że twój brat jest taki przystojny.

Jak go ostatni raz widziałam, był niższy i chudszy ode mnie.

Też mi ciebie brakowało.

Nie miałem z kim się mierzyć nauki.

Nie było na Litwie lepszego ucznika.

No, może poza Arunatem.

Pamiętasz go?

Przyniosę coś do jedzenia.

Panienka daleka?

Nie ma mnie panienka czym poratować.

W domu sześć rodziatek, chwili z głodu.

Zlituj się, miła pani.

Nic nie mam przykro.

Coś tam jednak masz.

Oddaj, że jej to dobre człowieku.

Już. Spokojnie, miłościwy panie.

Zostawcie!

Stójcie!

Siadajcie, proszę.

Czujcie się wszyscy, jak u siebie w domu.

A może by...

Muszę

z nim pomówić.

Pij. Dobrze wiesz, komuś mu.

Nie.

Ja się z nim rozmówię.

Kto go tylko wzburzy, wiesz, jaki jest znasz.

Znam.

I ciebie też. Dobrze pamiętam, jak się potajemnie wymykaliście wbrew

i wszystkim.

Kolej!

Nikt się nie może dowiedzieć, że ja muszę w nim pomóc.

To się dobrze nie skończy.

Siadaj, dziecko.

Helena?

Wiem, jak cię ciężko z dala od najbliższych, od matki.

I że rola dwórki czasami była bardzo trudna.

To wielki zaszczyt. Ale wiem, że mogę na tobie polegać.

Mogę, prawda?

Jesteś uczciwa, prawdomówna.

Otrzymałaś dobre wychowanie.

Dziękuję, pani. Wiem, że zrozumiesz moje obawy.

Chodzi o to, że wczórce będzie koronacja, na dworze jest coraz więcej

I chciałam cię prosić, żebyś nie spuszczała oczu z Anny.

To dla jej dobra i twojego.

Mojego? Tak, no bo jako dwórka jesteś za nią odpowiedzialna. Więc proszę cię,

żebyś była czujna.

Bardzo czujna.

W dzień i w noc.

Co się stało?

Zobaczyłaś ducha?

Zostaw nas samych, Egle.

Królowa nie może być tam na flanc od tym mężczyzną. Nie jestem obcy, Egle.

Znasz mnie od dziecka.

A co będzie, jak ktoś się dowie, że tu jesteś?

Zrób wszystko, żeby nikt się nie dowiedział.

Myślałam, że jesteś mądrzejszy.

Po co tu przyjechałeś?

Nie miałem wyjść.

Mówią, że nie masz żony ani dzieci. To prawda?

Tak, prawda.

Dlaczego? Przecież jesteś wolny.

Spaliłam wisarek z wężem od ciebie. A runasie byliśmy dziećmi. Już czas, żebyś

mnie zapomniał i żebyś zaczął żyć własnym życiem.

A ty myślisz, że ja przez ciebie się nie ożenił?

Przecież wiedziałem, po co ty wyjechała.

Że urodziłaś mu dzieci.

Nie miałam wyboru. Nie pamiętam, żebyś się bardzo wzbraniała przed tym

małżeństwem.

Małaś się sprzedać.

Za to.

Jak możesz tak mówić?

Ale nie miałaś wyboru.

Bo co to za wybór?

Między biedakiem a królem. Ojciec i tak nigdy by się nie zgodził, żebyśmy byli

razem.

Kiedyś nie bardzo słuchałaś ojca.

Ale to było zanim się dowiedziałaś, że masz być królową.

Gdybym miała inny wybór. Miałaś!

Czego chcesz?

Królowa Elżbieta dojdzie.

Jestem tutaj!

Co się stało?

Zbójcy! Zaatakowali nas!

Zanieście go do mojej komnaty!

Prędko!

Musisz przymierzyć cukier, nim panny zaczną naszywać ozdoby.

Teraz? No nie stój jak słup soli. Pomóż jej to ściągnąć.

Z takim ciałem chyba nie musisz podawać mężowi afrodyzjaków.

Mężczyźnie niewiele trzeba.

Wystarczy odsłonić ramię.

Ciężka.

Bycie kobietą nie jest lekkie, a bycie królową jeszcze cięższe.

Tu wyhaftujemy różane krzewy. Każdy po trzy złote liście.

Do tego gałązki wysadzone perłami. I?

Piękne!

Będą wykończone pozłacanym srebrem.

Tutaj haft z kwiatem koniczyny.

Do tego trzeba iście czarodziejskich palców.

Przepraszam. Można się bez nich obejść.

Na szczęście miłość kobiety objawia się nie tylko w jej palcach, ale również w

oczach, w ustach, nawet w czubku palca u jej stopy.

Nie to co miłość mężczyzny, która wrośnięta jest w jego... Co?

Ale ty musisz coś wiedzieć przed ślubem.

Daj mężowi rozkosz jak ruchliwa pszczółka, będzie warował przy twoim

wierny pies.

Warmcarzu, solidna robota.

A to co?

A ptaszki.

Ale to zmyślny. To trzeba pokazać dzieciom. Nie mam dzieci.

O króliwnach mówię.

A po co dzieciom gliniane ptaszki? Żywe, ładniejsze.

Dziecko to dziecko, chłodzkie czy królewskie. Wszyscy lubią się bawić.

A wymyśliła, żebym dzieciom gliniane ptaszki roznosił.

Ucieszą się.

Trzeba zapłacić.

Po ile?

Po dziesięć groszy.

Za to bym dwa garnki kupił.

Myślałam, że się będzie targował.

Koniec końca zapłaci po trzy grosze.

My, kobiety, musimy sobie pomagać.

Dziękuję.

Czekaj się trochę.

Nic ci nie jest?

Zostawcie go samego.

Musi odpocząć.

Będziesz żył.

Będziesz żył.

Tak się boję.

Już dobrze.

Już.

Powiedz, że on nie umrze, proszę cię.

Powiedz, nie chcę być sama.

Nie będziesz.

Ja zawsze będę przy tobie.

Tełka jest ranny?

Eliasz go opatruje.

Niesamowite, że król znalazł czas, żeby odwiedzić mojego ojca.

Twój ojciec to nie jest zwykły rycerz.

No ale to i tak niezwykłe.

Dla mojego ojca.

Dla mojego ojca to na pewno ważne.

Dzięki małżeństwu Aldony wskaził mi, że mimy jakby bliżej wszystkich dzień

swojego świata.

Nie mów, że się chcesz odbić.

Chcę, żeby naszym ludziom dobrze się żyło. To źle?

U nas ludzie kochają się, tańczą, cieszą.

Tutaj lepiej by im było bez tych golgot.

Chcę zobaczyć Kraków z najwyższej wieży.

Widziałeś Arunasa? Gdzie on się zapłaciał? Też powinien to zobaczyć. Jak

się zgubił pierwszy raz jest w takim zamku.

Znajdzie się. Miał z nami zwiedzać.

Uczyć się dworskich manier.

Dla niego wszystko jest inne, nowe. Mój najdzielniejszy człowiek, a skulił się

ze strachu, jak tylko zobaczył Wam.

Suratki do Aruna.

Znajdźcie mi Arunasa.

Nie wstawaj.

Eliasz pozwolił mi tu zostać, jeśli obietasz, że nie będziesz wstawał.

Gdzie moja córka?

Nie mierzą.

Wybacz mi śmiałość, ale muszę cię o coś prosić. O co chcesz?

Dopilnuj, żeby za niego wyszła.

On jej nie skrzywdzi.

Mówisz, jakbyś się szykował na tamten świat.

Rana głęboka.

Taki się tam śpieszy?

A nie wolałbyś zatańczyć w niej na weselu?

Obiecaj mi.

Dopilnuję, żeby cudka wyszła za niemierza.

Wyposażę ich.

Będzie im dobrze.

Zrobię wszystko, żeby twoja córka była szczęśliwa.

Przesłać tu do ciebie jedną z moich dwórek z bielidłem.

Elżbieto, dziękuję ci.

Helena, tobie też dziękuję.

Nieprawda, ja przestałem myśleć o tobie.

Nie mogę.

W każdej chwili ktoś może tu wejść.

Spotkaj się ze mną w nocy.

Zmężniałeś.

Też nabrała kształtu.

Podglądałeś mnie.

Znajdź mi jednego mężczyznę, który by się powstrzymał.

Do końca życia będę nosił ten obraz pod powiekami.

Nie idź już.

Czekaj na mnie przy wschodniej promie.

Długo na to czekałem.

Wyszłam za innego.

Jesteś moja.

Zawsze będziesz.

Przysięgałam przed Bogiem. Ich Bogiem. Nie naszym.

Teraz już moim.

Nie pamiętasz, jak składaliśmy razem ofiarę? Tylko na sobie.

To było zanim poznałam prawdziwego Boga.

Widziałaś Go?

Nie. To skąd wiesz, że prawdziwy?

Stąd.

Wiara nie jest z głowy, tylko z serca, tak jak i miłość.

Przez cały ten czas nie tknąłem żadnej kobiety.

Kochasz mnie?

Jeszcze pytasz?

Kiedy czuję twoją bliskość i słyszę twój głos, mam w sobie coraz mniej siły.

Więc jeśli naprawdę mnie kochasz, proszę, nie wódź mnie na pokuszenie.

Bóg by mi tego nie wybaczył, ani Kazimierz. Nie mogę.

Ojcze, jak się czujesz?

Kiedy cię widzę, to od razu mi lepiej.

Strzeż jej, chłopcze.

Jak źrenice własnego oka.

Bolicie?

Zawołam Eliasza. Nie.

Wszystko w rękach pana.

Ale może pozwoli mi najpierw popatrzeć na wnuki, zanim mnie do siebie wezwie.

Helena, mów.

Proszę.

Porządzę, Anno.

Mów, nabiły Bóg, dziecko, mów.

Widziałam ją z Litwinem.

Anna zdradziła Kazimierza?

Helena, jeżeli chcesz zostać na dworze, musisz powiedzieć prawdę. Czy Anna

zdradziła mego syna?

Wiedziałam.

Nie może zostać królową.

O Boże, teraz będzie.

Z nikim o tym nie rozmawiam, nawet z Jaśkiem.