Original subtitles

Mięsa mogę nie jeść, ale jazdy konnej to mi brakowało. Nie tylko tobie, ale

musimy trzymać się za to.

Możesz je zmienić.

Niebawem będziesz królem właściwie.

Już nie mierznij.

Jak król nie trzyma się prawa, to staje się tyranem.

To jedyna rzecz, której boję się tak naprawdę.

Widziałem wiele pychy u ludzi, którzy mają władzę. Nie chcę być takim.

Nie będziesz. Ty jesteś inny. Jesteś wolny.

Skończył się post.

Pochowaliśmy ojca, zróbmy wreszcie ucztę.

Wiesz, co będzie, jak matka usłyszy o tańcach?

Kolejna awantura. I tak będzie awantura, ona nie potrzebuje pretekstów.

Wytrzymajmy do koronacji.

Potem będzie inaczej?

Amen.

Jak myślisz?

Czy to moja wina, że Leżbietka zendlała? Jest dzieckiem, a pościła jak dorosła.

Nie powinna mnie zabierać na jałmużnę. Mamo, to nie twoja wina.

Pogoda jest taka zmienna, ona jest taka wrażliwa i...

Mamo, co się stało?

Tyfanek był taki sam, taki jak ona.

Mój synek, pierworodny.

Nigdy o tym nie rozmawiałyśmy.

Nigdy.

Szkoda, prawda?

Też mam ciągle przed oczami.

Twarze swoich zmarłych dzieci.

Pomodlimy się razem?

A wy nie?

Pomodlę się za was.

Całe życie będę się modlić.

Chyba niecałe.

Któregoś dnia wyjdziesz za mąż, będziesz mieć dużo obowiązków.

Nie, królowa ciotko. Pójdę do klasztoru, nie wyjdę za mąż.

Mamusia jest ciągle smutna, a w kościele jest tak ślicznie.

Elżbietko, ale może to jest bardzo ważne. Będziesz miała dzieci. A kto wie,

będziesz kiedyś władczynią jakiegoś królestwa, tak jak my z ciotką.

Ale ja nie chcę. Będę cię modlić za tatusia.

To znaczy za króla.

I za Polskę!

Przecież widzę, że coś ukrywasz.

Nie.

Rozmawiałem z Ogierdem na polowaniu. Też się o ciebie martwi. Mówi, że jesteś

jakaś nieswoja.

Zostawmy ich.

Jak będą nas potrzebować, to nas znajdą.

Albo my ich znajdziemy.

Nawet jednej miski nie zostawili w całości.

Kaszę całą ukradli. Wszystkie zające. To wszystko, co kupiłam od węgierskich

kupców. Skóry, takwy, rzemieni, bukłaki. No wszystko ukradli.

Boże, boże, za jakie grzechy mnie to wszystko spotyka.

A tam ukryte były dwie beczki kapusty.

Wywężyli i ukradli.

A tu widziały grzyby suszone.

Nic nie ma. Pomogę ci jakoś, Ruziu.

I to wszystko, co odbierałam na pogrzebie króla?

Bogate zakupy zachętą dla złodziei. Jak słyszałem, że karczma szuka ludzi do

pracy. Mam jaką piwo wycierać?

Przepraszam, Ruziu, ja tylko chciałem... A co chciałeś? Chciałeś mnie na służbę

do karczmy? Ja tylko chciałem pomóc, Ruziu.

Takie rady to niech ci Pan Bóg wybaczy.

Ja już chyba sobie pójdę.

A on akurat powinien wiedzieć, że jak ktoś pracuje na siebie, to nie chce iść

służbę. Ale przecież chciał dobrze.

Powinna iść do Kasztelana. To sprawiedliwy pan.

No po co? Zwrócisz się z prośbą jako ofiara złodziei.

Złożysz skargę i może coś uzyskasz.

Kasztelan powinien wiedzieć, że w mieście rozbój.

Gdzie Aldona?

Pojechała na przejażdżkę.

W taką pogodę przecież burza będzie.

Kuncia z Jolentą znowu się kłócą.

Trzeba Jolentę zrozumieć.

Wiele przeszła.

Mało mówi, za to potrafi wrzeszczeć. A ja myślę, że brakuje jej matki.

Czuję, że nikomu na niej nie zależy.

To prawda.

Dziecko jeszcze nie rozumie, że każdy i tak sam tła się po tym świecie.

Chętnie się nią zajmę, tylko...

Tylko boję się zapytać.

Tak dłużej nie może być. Trzeba porozmawiać z Eldonem. Anno.

Nie chcę wracać na zamek. Tam jest tak ponuro.

Dziewczynki też nie potrafią się odnaleźć. Najpierw śmierć dziadka, a

cała historia z trucizną.

Martwię się o nie, wiesz? Już najbardziej o Elżbietkę.

Powiedz szczerze, chodzi ci o Jolentę, prawda?

Powiesz mi kiedykolwiek, kim była jej matka? Nie żyje. To ci nie wystarcza?

Nie chcę wracać do przeszłości, ale do klasztoru już jej nie odeślę.

Przecież ci Węgrzy zostali straceni i nam nic nie grozi. Tak, ale nie działali

sami. Nadal nie wiemy, kto im pomagał.

Tam jest kaszma!

Chyba nawet najbiedniejsi twoi poddani lepiej jadają.

Zbytek na zamku boli poddanych, kiedy kraj jest zniszczony wojną.

Jasne, wielmożne panie, mam list od jego wysokości króla Karola Roberta.

Może odkryli, kto jeszcze spiskował przeciwko nam. Pozwól, matko, że

Jakieś złe wieści?

Ojciec święty zemdlał podczas nabożeństwa.

No cóż, ma już prawie dziewięćdziesiąt lat.

Mianował jeszcze trzech kardynałów Francuzów.

Znowu Francuzi mają wybierać następnego papieża?

Małżonek król kazał się matce nisko kłaniać.

Napisz mu, że się za niego ma.

Ty byłeś przy wykonaniu wyroku, prawda?

Czy coś powiedzieli przed śmiercią? Wydali kogoś? Nawet na mękach tylko

przeklinali jego wysokość.

Krzyczeli, że ma wrogów.

W Polsce też.

Ukrywasz coś?

Nie mam tajemnic przed matką. To wszystko, co wiem.

Każdy, kto podniesie rękę na mojego syna, będzie surowo ukarany. Wierzę, że

woli Boga będzie królem.

Znowu napadają.

Tamtych kupców okradli ze wszystkiego.

Nawet kmiecią zioła okradli. W Krakowie też robunki.

Moją znajomą przekupkę okradli.

Szukam dla niej jakiegoś zajęcia, ale... Nie, nie, nie. Ja sam chciałem kogoś

zatrudnić, ale już nie mam za co.

Zaraz sam zwagrotuję.

Ludzie nie mają czym płacić.

Dwie ryby dzisiaj sprzedałem i trzy miski kaszy na cały dzień.

Nie, nie stać mnie.

Czy tak żyć, powiedz?

O, do tego deszcz, piachony, koniec świata.

To ja jedno piwo poproszę.

O, już daj.

Mówiłem już, że nie ma pana Kasztelana. To kto wysłucha mojej skargi?

Pomóżcie, dobrzy ludzie, pomóżcie!

Pomóżcie! Co się tu dzieje?

Wielmożne, panie.

Ja do Kasztelana.

Ponoć do Krzyżaków pojechał. Nie ma go w Krakowie.

To kto mi pomoże?

Jestem tylko przekupką na kleparzu i to spod Opola.

Mąż utonął. Takie nieszczęście. Wszystko zabrali do ostatniego mułgicera w

Sześciusieńku. Spokojnie. Kto i co ci zabrał? Poganie jacyś pewnie. Bo w

Wielki piątek pościłam jak należy. W każdy piątek poszczę. Dziś też.

To dlatego, że i tak nie miałabym co jeść.

W tej wielkiej maty napadli, okradli, wszystko zabrali, wszystko,

wszyściusieńko. Przekażę Kasztelanowi i zajmij się tą sprawą.

A odzyskam choć trochę?

Przyjdź za dwie niedziele.

Wysłucha cię.

Nie, nie, nie, nie.

Panie, błagam, dajcie też do widzenia panie.

Panie. Czym cię zapłacę, jak mnie okradli? A skąd będę pał towary, jak za

będę rozdawał?

Chociaż pić dajcie.

O wieku.

No dobrze.

Bóg zapłać, panie.

Bóg zapłać.

Bóg z tobą, karczmarzu.

Bóg z wami, wielmożliwe panie, bo Bóg z wami. Przecz, przecz, przecz, proszę

bardzo, proszę. Przecz, proszę siadać.

Proszę bardzo.

Proszę, proszę.

Podaj, co macie najlepszego do jedzenia. A żywo. Tak, panie. Tak, już, już,

najlepszego. Jak mi?

Jak mi, pan?

Pata.

Nie, to bezpiecznie.

Elżbieta, co myślisz o tym, żeby wysłać Annę z dziewczynkami gdzieś bardziej na

północ? Choćby do Sandomierza.

Mamo. Tak?

Nie powinnaś rozdzielać Kazimierza z żoną.

A kto tu mówi o rozdzielaniu? Chodzi o to, żeby czuła się bezpiecznie.

A ja będę miała tutaj wolną głowę i będę mogła zająć się polityką.

Chodzi ci o to, żeby zachować koronę.

Może.

Chodzi o to, żeby było dobrze.

Dla naszej rodziny, a przede wszystkim dla nowego króla.

Mam nadzieję, że Kazimierz wziął ze sobą ciepły kapitan Pelerynę.

Już, już.

Oszcze, oszcze, wielbożni, chodź.

Oszcze. Bóg zapłakł.

Wysokość, wybaczmy, śmiałość.

Bóg z tobą?

Chciałbym błagać miłościwego pana.

Rabunek na mojej znajomej był.

Nic kobieci nie zostało. Ona sama jest na świecie. Nie ma kto jej pomóc.

Panie, pomóż prostym ludziom.

Złodziei się namnożyło. Na traktach, w miastach kradną.

Nie może to być.

Podoba mi się, że nie dla siebie prosisz.

A kto ty jesteś? Jestem garantarzem.

Robię jak umiem, panie.

Jak cię zwą?

Józef. Na prądniku się chowałem.

Kaczmarzu! Ile tam mam już takich?

Tak, panie.

Dzisiaj dasz wszystkim głodnym jeść.

To, co masz.

Czyż to jest król Kazimierz?

Jest tylko piwo, pani. Bardzo liche.

Najjaśniejsza pani.

Możemy wejść?

Oczywiście.

Amadeju, podaj prezenty.

To dla ciebie.

Dziękuję.

A to dla ciebie. Dziękuję.

A fiolento dostaniesz coś wyjątkowego.

Ten różaniec poświęcił papież w Agnionie. To skarb.

Niech cię prowadzi przez życie.

Królowo, ciotko, ja chętnie się zamienię.

Dobrze? Wolał różaniec, a widzę, że Juleńczka przykro.

Oby wszyscy mieli takie serce jak ty.

Mam też do ciebie wielką prośbę. Powróć babcie, żeby się zgodziła, bo ona nie

pozwala, a chciałabym się nauczyć pisać. Teraz?

Święty Calik w moim wieku pisał do cesara.

Garcażu, moja żona ma do ciebie prośbę.

Zrobić nam piękne dbany i misy do zamku. Pani, ja wszystko, wszystko to

potrafię. Koronacja się zbliża, ważny dzień, goście się zjadą.

Chciałabym, żeby na zamku było więcej takich pięknych rzeczy.

Nie wiem, czy podołam, pani. Przyjdź na Wawel.

Ludzie od mojej siostry Elżbiety Królowej Węgierskiej pokażą ci nowe,

wzory.

Taki zaszczyt dla mnie. No, tylko jednym pamiętaj.

Nie chcę, żeby były takie, jakie mają Węgrzy czy Wenecjanie. Chcę, żeby były

takie ozdobne i takie barwne, ale nasze.

Polskie. I niech ta znajoma ci pomoże.

Tak, panie.

Wybacz, panie.

Wybacz, panie. Kolejny gość ciebie rozpoznał.

Mogą podejść.

Chodźcie, ludzie. Ludzie, chodźcie. Idźcie, idźcie.

Królu, dziękujemy.

Panie Boże, jeżeli nie dajesz człowieku żadnego wyjścia, to może znaczyć tylko

jedno, że kowałasz do siebie, tak?

Męża miałam niedobrego.

Pijak był, był, ale mój.

Wisła mi go zabrała.

Może, żeby mnie nie ukrali, to by się dało.

Jakby Pan był dał.

Ale nie dał.

A może biednemu zawsze wiatr w oczy i Panu Bogu nic do tego.

Jezu.

Różu, bój się Boga.

Jak ludzie nie zaczną kręczeć, aż się cała kartma zatrzęsła, a Kazimierz tylko

tak... Chromnie popatrzył.

To koniec.

Naprawdę wspaniały.

A żebyś widział, jakie piękne suknie królowa Elżbieta przywiozła

I wyobraź sobie, że Elżbietka oddała swoją Jolencie. Bo ta nie dostała sukni,

tylko różaniec. No i było jej przykro.

A co na to królowa matka?

Nie lubi, kiedy dziewczynki się strają.

Tak, ale jak one się cieszyły.

Radość była patrzeć.

Cudko.

Lubisz dzieci, prawda?

Chciałabym opiekować się sierotami.

Jak patrzę na Jolantę to mi serce pęka.

Nie będę ci dziękować.

Nie licz na to.

Ja nie chcę, żebyś mi dziękowała, tylko znalazła jakieś zajęcie. Takie, które

polubisz.

Jakbyś mi pomogła przy tych moich dzbanach, to od razu szłoby lepiej. Ja

smykałkę do handlu, a nie do roboty.

Ale szybko się poznasz.

Tylko na początku, żeby... żebym ta robiła tyle, żeby wrócić na twoje.

Ja tak dostałem wielkie zamówienie od króla.

Sam sobie tym wszystkim nie poradzę.

Ale żeby w samo święto, wielką noc, w urzędzie byłam i co?

To nie jest sprawiedliwe. Ale król jest.

Jego żona Anna też.

Jak im o tobie powiedziałem, to od razu zamówienie dali.

Powiedziałem.

Bóg zapłać.

Bóg.

Kazimierzu, mam do ciebie prośbę.

Znapisz do kantlerza.

Rozpatrzę w odpowiednim czasie.

No słucham, o co chodzi?

Czy zgodzisz się, że my się ożenią?

No pewnie, nie mierzę, to świetna wiadomość. Trutką.

A co ja mam do tego?

Pełki musisz zapytać. Ale chcę mieć błogosławieństwo króla.

Pewnie, że je masz.

Chciałbym też, żebyśmy adoptowali Jolentę.

Byłaby blisko ciebie, a jednak miałaby rodzinę.

Przepraszam, nie chciałem cię niepokoić, po prostu... Chcę dobrze.

Wiem, że to robisz dla mnie i że wcale nie potrzebujesz pomocy.

Ale... Nie przerywaj mi.

To miłe, że to robisz dla mnie.

Ja jestem biedna.

Nawet pies z kulawą nogą nie zwróciłby na mnie uwagi.

Będę z tobą pracować.

I twój sklepik z garnkami będzie najlepszy nie tylko na całej ulicy, ale

całym królestwie.

Zwłaszcza jeżeli to prawda z tym zamówieniem dla króla.

Bo w to, że go spotkałeś twarzą w twarz, to nie uwierzę.

Pieniądze będę odkładać.

I dla mojego Marcina piękne wota zamówię.

Najpiękniejsze w całym Krakowie.

Marcinkowi mojemu?

Kazimierzu!

Gdzie jesteś?

Pierwsza noc w komnacie króla.

Trochę tu strasznie.

Nimierza spytał się mnie, czy zgodzę się, abym wziął cudkę za żonę.

I co?

Zgodziłeś się?

Nie będę stawał na drodze miłości.

Nie wolno.

Cudko boi się mnie zapytać, ale widzę, że bardzo chciałaby się zająć Jolentą.

Niech się żenią.

Ale nie pozwolę, żeby zabrali ją ze sobą.

Widzę, że wszystko zaczyna się układać.

W następnym odcinku... Ja wiem, brakuje pieniędzy.

Oby tylko tego. Mam nadzieję, że gdyby eksplencja chciał zarzucić mi

tchórzostwo, miałby odwagę powiedzieć mi to wprost. Nie wykorzystać takiej

szansy byłby błędem. Rycerstwo pójdzie chętnie.

Jutro jedziesz z księciem Kiejstutem do Krakowa.

Wszędzie pojadę za Kiejstutem, ale nie tam. Czy on wziął klarę siłą?

Znasz go, myślisz, że mógłby to zrobić?

Moja córka musi sama zdecydować, więc wiedz, że nie będę jej do niczego

Miłości moja, czy zgodzisz się zostać moją żoną? Ja kocham króla.