Original subtitles

Dziękuję.

A jechać nie chciała?

Nic dziwnego, że moja siostra dusi się na Wawelu. A co, skarżyła ci się?

Za Litwą tęskni.

Kobiet nie bierzemy na polowanie. Polujemy sami.

Bez kobiet.

Tu jest jej dom, ale serce...

Bądź dla niej dobry.

A jednak dałeś dyspensę.

Wielkanoc blisko, to i mięsa trzeba.

A podobno jakiś niedźwiedź teraz się spustoszył.

Królewskie barcie i pasieki. A to nie jest ten sam, co ci uciekł, jak na niego

polowałeś? Potwarz.

Po co tak cenną skorę dziurawić?

Zostaw go lepszym, myślimy. Niech cię nie zwiedzie to, kim jestem. Umiem

posłużyć się bronią. I językiem.

Odprawię msze zapolowanie. Pod tym wielkim dębem może.

Nie modlimy się pod dębami, my nie poganie. O cień mi chodziło.

To może ja upoluję tego niedźwiedzia.

Ale nie martw się, dostaniesz trochę sadła na pociechę, posmarujesz sobie nim

plecy, biskupie.

Ale Maria gracja plena Dominus tecum benedicta tu in mulieribus.

Anna, dlaczego się nie modlisz?

Ciągle siedzimy w tych lochach.

Te kawałki ciała są straszne. Nie mów tak, to są święte relikwie.

Dlaczego nie mogłam jechać z nimi na polowanie? W trąbku lepiej niż oni

Bo żaden z nich nie jest żoną następcy tronu.

Ciągle narzekasz, że siedzisz w zamknięciu, ale jak idę na jałmużny, to

mną tylko mała Elżbietka.

Wyjeżdżam.

Dlaczego? Nie zostaniesz na koronacji?

Nie, Mako.

I te missa est. Idźcie w spokoju. Ofiara spełniona.

Trzymasz łuk jak baba kończel. Łuk trzeba trzymać jak kobietę.

Mocno i z czułością. Chcesz się zmierzyć?

Chcesz się ośmierzyć?

Tak, dziękuję.

Żaden Polak nie potrafi tak dobrze strzelać jak Litwin.

Oprócz mnie.

A dalej umie?

Nie słyszałeś, że najlepsi ucznicy są z Krakowa?

Nie słyszałem, że ty jesteś jednym z nich.

Co tobie?

Ledwo żyję.

Ubiłem dziś tych trzech Węgrów, to to rodzinę królewską chcieli odrzuć.

Z pierwszym poszło szybko, drugi zemdleł od razu, ale trzeci... jęczał w

niebogłosy i to psiamać po węgiersku.

Już nie miałem mu co łamać. Trzeba go było szybciej ubić. Gdyby nie słudzy

Kazimierza, ubiłbym.

Ale zlecenie było konania w mękach.

Mieli błagać o litość. Błagali? A ty co taki ciekawy?

Myślisz, że to taka radość, tak strasznie ludzi gnębić?

Potem się tni po nocach, aż wszystko boli.

I w... Sercu boli. A koszmary mam takie, a ból w plecach, że... To idź na

podzamcze do medyka, może co poradził. Do medyka nie, dziękuję, jeszcze mi

miłe. Ostatnio chciał mi krotki na skórze rozrzeżonym żelazem wypalać. A

że to ja nie mam litości.

Na dodatek mam dzisiaj ubić męża krewniaczki.

Tego to akurat mi nie żal, bo to łajdak.

Ale rodzina to rodzina.

O! A ty co taka wystrojona?

Do króla idę. Króla nie ma, król na łowach.

To do królowej.

Nie dam ci się znęcać nad moim Marcinem. A co to? Ja mu kazałem na Wawel

truciznę wnosić?

Nawet się z tobą pieniędzy mi nie podzielił, które za to dostał. Tylko tam

wszystko przepił. Bo sumienie mu nie dawało spokoju.

Zawsze był wrażliwy. Mówisz o tym samym człowieku, czy może masz dwóch różnych

mężów?

Nigdy nie lubiłaś Marcina, co? Ale nie ciesz się, bo ja mojego chłopa zabić nie

dam. Będę błagać królową i Boga też.

Wieczorem wrócisz do Krakowa, weźmiesz kogoś i ruszycie posłować do Wielkiego

Mistrza. A może najpierw warto poczekać, co oni odpowiedzą?

Po powrocie tego posła? Musimy jak najszybciej przedłużyć z nimi rozejm.

Nie stać nas na nową wojnę. Ludzie są zmęczeni, pokoju im trzeba.

Chcę, żeby czuli się bezpiecznie.

I dopilnuj, by biskup Jan nic o tym nie wiedział.

On jest bardzo zaciekły w sprawie krzyżaku. Dlatego im później się dowie,

lepiej dla nas.

A nie chcesz, panie, wiedzieć, jakie jest moje zdanie? Wyruszysz jutro o

Zawsze liczyłeś się z moim zdaniem.

Kiedyś muszę zacząć rządzić.

Witaj.

Byliśmy w tyńcu na rekolekcjach i powiedziano nam, że tutaj polujesz.

Wybacz, że mówiliśmy twardo. Nie chcieliśmy występować przeciwko tobie.

Po prostu trochę inaczej patrzymy na sprawy kraju.

Nie żywię urazy.

Chcielibyśmy być na twojej koronacji.

Teraz musimy trzymać się razem.

Czyż nie?

Proszę. Proszę bardzo.

Proszę.

Proszę bardzo.

Tam, tutaj, tam.

Bóg zapłać Ci złota, niech Bóg Ci wynagrodzi.

Bóg zapłać. Proszę bardzo.

Proszę bardzo.

Jesteś święta Pani, jak Twoja matka i siostra.

Dziękuję.

O Jezus Maria! Jezus Maria!

Elżbietko! Elżbietko! Elżbietko, Boże!

Elżbietko!

Gdzie biskup Grot?

Ją tu na nas czekać.

Był tuż przed nami.

Sehera puścił się przodem, żeby pierwszemu dopaść niedźwiedzia.

To koń biskupa!

Mam nadzieję, że niedźwiedź nie dopadł jego.

Żyniu, kochanie, popatrz na mnie.

Egle, odejdź.

Żadnych czarów, żadnych... Anny, jak ty się możesz na to zgadzać?

To tylko zioła, pani.

Takie jak te twoje, tyńca.

Chlebiotka i korłek.

Wyrwijmy medyka. Mamo.

Już dobrze, kochanie, już.

Pójdę do kuchni, niech upieką jabłek. Nie zjem jabłek, egle poszczę.

Co ty powiedziałaś?

Nie jem już od trzech dni.

Święta Kinga w moim wieku martwiała swoje ciało nocnym czuwaniem i postem.

To ważne, prawda babciu?

Zadowolona jesteś?

To jest efekt twoich nauk. Swoim dzieciom też kazałaś leżeć krzyżem i się

głodzić? Nie dziwię się, że tylko troje z nich przeżyło!

Wybacz.

Nie dałaś mi wyboru.

Nie powinnam tak powiedzieć. Przepraszam.

Naprawdę aż tak mnie nienawidzisz?

Byłaś taka młoda, kiedy tu przyjechałaś.

Myślałam, że uda mi się być matką dla ciebie.

Nigdy nawet nie spróbowałaś.

Każdego dnia próbowałam i nadal próbuję.

Już pierwszego dnia chciałaś się mnie pozbyć.

Dałam się wtedy przekonać królowi.

Ale ty nie ułatwiasz mi zadania.

Tylko jedno nas łączy.

Troska o dziewczynki i Kazimierza.

Kiedyś, że nie pojechałem z nimi na polowanie, to mam wracać jeszcze z tobą.

Kolebą, jak nie wiadna. Wolko, odwiedź mnie do Wittenbergi.

Do Rudolfa.

Synu.

Nie zmieniłaś dania?

Ostatni raz cię proszę.

Jedź z nami.

Jestem potrzebna Kazimierzowi.

Żal mi, Anna.

Bo dla ciebie nikt i nic się nie liczy poza Kazimierzem i tą złotą obręczą.

Nieprawidliwa.

Mamo.

Jakaś kobieta błaga o widzenie królową.

O mały włos bym się nie ubił. Co się stało? Żmija.

Spłoszyła mi konia.

Może twój Bóg się jednak zezłościł, że chcesz w post drew przelewać.

Udzieliłem dyspensy na całe polowanie.

Wszystkie świece w krakowskich kościołach zrobione są z tych bardziej.

Nie możemy pozwolić, żeby jakiś niedźwiedź je zniszczył. Wchodź.

Boisz się, że ktoś cię zobaczy z pograninem na koniu?

Najwyżej powiesz, że mnie całą drogę ewangelizowałem.

I mojego konia też.

Cicho.

Niedźwiedź.

pani nad moim mężem. On nie zasłużył na śmierć w męczarniach. Nie ma litości dla

tych, co podnoszą rękę na króla i jego rodzinę. Nie ma i nie będzie.

On nie jest zły, tylko kłupi.

Pan Bóg nierówno rozdzielił rozum między ludzi.

Nie mogę go uwolnić.

Jesteś pani królową.

Wszystko możesz.

Prawo jest prawem i królową też obowiązuje.

Spójrzaj! Muszę porozmawiać z twoim dowódcą.

A idzut, ja byłam!

Kto inny tu powinien siedzieć?

To ona was użyła na śmieci i męczaniach. Nie ja!

Rozumiesz?

Prawda jest taka, że to ja kazałam mu szukać zajęcia. To przeze mnie wpakował

się w tą całą kabałę.

To ja powinnam teraz siedzieć w celi, nie on.

To jest moja wina.

Moja wina.

Ta kobieta sumienia nie ma.

To ona gadała mi dla niej truciznę na dwór.

Powiedziała, że to jakieś przyprawy, skąd miał wiedzieć, że to trucizna.

Dlaczego dopiero teraz o tym mówisz?

Miałem zabrać całą prawdę ze sobą do grobu.

Ale jak mógłbym umrzeć z czystym sumieniem, wiedząc, że ona chodzi po

Kocham ją jak nikogo na świecie.

Ale ta kobieta, ta kobieta dla pieniędzy gotowa jest na największą zbrodnię.

To tylko słowa. Mam dowód.

Nie wiem, gdzie schowała pieniądze, która dostała od Begrów.

O! Mów! Powiem.

Jasne, że powiem.

Ale pod jednym warunkiem.

Wydywałaś mnie, pani.

Z mojej woli Marcin Harcik zostanie jedynie ścięty bez zachodzonych

męczarni. Ale przypieczętowałem już wolę króla i kasztelana krakowskiego.

Zrób, co mówię.

Pod nieobecność króla ja tu rządzę.

Niech panią Bóg błogosławi.

Zabrać ją.

Gdzie byłeś, panie?

Wysłałem dziesięciu ludzi, żeby cię szukali.

Tam znalazłem twojego biskupa i to pisklę. To kusownik.

Wiesz, że to królewski las?

Skąd jesteś? Z bratnicy przy rzece.

Powiedzcie po jego ojca.

Mój ojciec nie żyje.

Krzyża z wszystkich byli.

Jest najstarszym mężczyzną w rodzinie.

A wiesz, co ci grozi za kusownictwo?

Już wolę zawisnąć, niż patrzeć, jak moje siostry głodują.

A nie woliłś mieć pracy w zamku i pieniędzy, żeby je utrzymać?

Nie możesz.

Kłusował w twoich dobrach. Złamał prawo. Nie powieszę dziecka, przecież on jest

młodszy od mojej Elżbietki.

Jak cię zwoł? Jak wsiadali mi maciek.

Przyjdź do królewskiej psiarni, czeka tam na ciebie praca. A teraz zmykaj.

Ej, nie zapomniałeś czegoś?

Może pora niedobra, ale mam wielką prośbę.

Wstawisz się za mną do mojego ojca?

Helena, ale nie sądzę, żeby moja protekcja była ci potrzebna.

Sprawa sercowa?

Mój lecerz to Jaśko, syn z Dytka z Marsztyna. A ja jestem z Poznania.

Mój ojciec i bracie nigdy nie zgodzą się na nasz ślub.

Nawet spojrzeć mnie wolno w jego stronę.

A ja życia sobie bez Jaśka nie wyobrażam.

Wybacz pani, że przeszkadzam.

Ale Marcin Harcik twierdzi, że za całym spiskiem stoi jego żona.

Nie, to niemożliwe. Gotówię trękę oddać za swoją prawdomówność.

Oddaj to obie.

Zostanie tylko ścięty, ale bez tortur. Jak to, dlaczego?

Bo okazałam mu łaskę na prośbę jego żony.

Dawno nie widziałam kobiety, która by tak kochała swojego męża. A nawet była

gotowa dać się za niego zamknąć w... A ten tchórz oskarża ją i wszystko na nią

zrzuca. Moje dzieci o mało co przez niego nie zginęły.

A mnie też chcieli otruć. Nie zapominaj o tym.

Co zatem mamy zrobić?

Wykonać wyrok przez ścięcie. I tyle.

Przecież został skazany na śmierć w męczarniach. Bogu dzięki nie ty tutaj

rządzisz.

Spokój się. Ja nie będę się nad tobą znęcał. Jeden siostry podprawię.

I to mam nie pocieszyć, korzynie.

Uważaj, bo nie trafię toporem tam, gdzie trzeba.

Chodź i wstawaj.

Wstawaj! Leć po wodę!

Chodź ich!

Chodź ich!

Co z tą wodą?

Szybciej!

Leniwe psy.

I diabeł.

Marcinie.

Szczerze! Łapać zbiega!

Rozbieraj się, albo cię na dach się wywruje.

Zlituj się, panie. Już!

Nie patrz się.

Rozbieraj się.

Szybciej, szybciej, szybciej!

Już!

Straże!

Straże!

Ktoś tu. Tam.

Z Wiśle jakiś człowiek się topi. To pewnie nasz Zbieg.

Ratujcie go, panie. Sam sobie go ratuj. Ja pływam, a ty nie umyj.

Sprawdźmy to.

Widzieliście tu kogoś?

Zbieg mi z lochu uciekł.

Marcin Harczyk, taki nieduży, chudy. To pewnie ten, co się w Wiśle topi.

Bo to było wtedy po nabożeństwie. Ubiłem niedźwiedzia uzbrojone jedynie w nóg.

Na drewnianą łyżkę.

A ty, Kazimierzu, nie ubiłbyś tak nawet zający.

O, książe, to ojej. A chcesz się przekonać, król?

Śmiało. Chyba, że się boi.

Kazimierzu, tylko żebyś nie płakał jak niewiasta.

Panie, zaraz zobaczymy, kto będzie płakał.

No silny jest, tak.

Musisz po sobę.

Moja siostra ciągle płacze, wiesz o tym.

Mów, co wiesz.

W następnym odcinku.

Wciąż nie mogę zapomnieć o moim pierwszym ukochanym. Powiesz swoją

Chrystusowi. Myślisz, że oni naprawdę wierzą w to, że można umrzeć i

zmartwychwstać? Twoja żona nie będzie spokojna, dopóki w tym zamku Litwini

odprawiać swoje czary. Pożegnaj się z nimi.

Jesteś tu ze mną tyle czasu, jeszcze się nie nauczyłaś. Tu każdy patrzy i

ocenia. Bogaty nie potrzebuje sojuszników. A biedny musi ciągle ich

Wyrzucę. Serca wyrzuć.