Original subtitles

Pierwszy raz na Wawelu?

Pozwólcie. Uwaga.

O nareszcie. Ciężka długa.

A bo tłok ma odczekać? Na ostatnią chwilę.

Co tu jest napisane?

Kazimirus. To widzę. Ale tutaj.

Dei gratia.

Dei gratia. Z Bożej łaski, synu. Tata, krzywo spojrzałem.

Podajcie miseczkę i wosk.

Szkoda, że u nas w Krakowie takich nie robią. Nie odbiegać tam, chłop!

Elżbieta już jest?

Mamo?

Powiedz mi, proszę.

Nikt mi nie chce nic powiedzieć.

Spokój się, kurwa.

Powiedz mi.

Nie, nie. Nie chcę.

Nie chcę.

Musisz wypić to lekarstwo. Jesteś taka rozpalona.

Mamo.

Widzisz? Nie.

I nic mi nie jest.

To są dobre zioła z tyńca od ojca przeor.

Zrobiłaś to dla mnie.

Wypij.

Nawet nie są za bardzo gorzkie.

Zostaniesz ze mną?

Królowa Elżbieta przyjechała.

Nareszcie.

Zaraz.

Tak się martwili, twój siostro.

Drugiego rycerza posłały.

Matka tyle różańców zmówiła, że chyba prosto do nieba pójdzie.

Medycy nie pozwolili mi jechać. Potem spadły śniegi w górach i Karol nie

mnie puścić.

A pełki to ja nie puściłam z powrotem.

Chciałam się wszystkiego sama wywiedzić.

Opowiadał mi o tobie, o wojnie z krzyżakami, o swojej córce, którą się tu

zaopiekowaliście.

Matka Jolenty dawno nie żyje?

Mała ledwo ją pamięta.

Jesteś pewna, że to moje dziecko?

Nie przysyłabym jej do ciebie.

Dlaczego nie mówi?

Nie jest niemogą.

Po prostu wiele przeszła.

Wybacz mi, braciszku, ja nie spodziewałam się, że dotrą za nią aż

Boże, gdyby coś nie się stało. No tak.

Od początku chodziło im o mnie.

Powinnam cię była ostrzec.

Gdyby nie Olgierd, moje córki mogłyby nie żyć. A gdzie są ci zdrajcy?

Musimy ich opądzić. W lochu.

Zajmiemy się tym zaraz po pogrzebie.

Może ten Węgier nie może podnieść ręki na polskiego króla.

Ludzie muszą wiedzieć, że nie pobłażamy. Myszanie bawe.

Zaczekajmy z tym.

Trzeba działać od razu. Zaufaj mi.

Tak jest zawsze bezpieczniej.

Z karą nie można zwlekać.

Elżbieto!

Nareszcie!

Nareszcie!

Jesteśmy znowu wszyscy razem.

Jaka Elżbieta jest ubrana?

Nosi żołobę, ozdoby?

Siostra pyta o ciebie, księżno.

Nikt o mnie nie pyta.

Nikomu nie jestem potrzebna. Lepiej by było, żeby to mnie otruli.

Świężno, nie mów tak.

Kazimierz na tron, Elżbieta na tron.

Ja jestem tylko żoną księcia.

Wychowałyśmy się razem.

Elżbieta na pewno zaraz uderzy w ten swój protekcjonalny ton.

Ja tego nie lubię.

Siostrzyczko.

Najjaśniejsza pani.

Jak się czujesz?

Mama mówiła, że jesteś chora.

Karol jest gotów wysłać swoich rycerzy, gdyby ktokolwiek chciał się sprzeciwić

woli ojca.

Dobrze, że jesteś. Nawet nie wiesz, co tutaj się dzieje. Zaraz mi wszystko

opowiesz.

Moja Magunda.

Dobrze, że przyjechałaś.

Wstyd go.

Nareszcie jestem w domu.

Porozmawiaj ze swoim lekarzem.

Zaraz przyjdę.

Cudko.

Dla ciebie.

Prosto z Wyszehradu.

Z tymi.

Teraz takie są najbądniejsze w Europie, podobno.

Ale ja... Nie mogę tego

przyjąć.

Dobrze, że jesteś blisko Kaźmierza.

Bardzo cię teraz potrzebuję, spytku.

No i twojego Jachka.

Rycerz się zrobił.

Obiecałem królowi, a poza tym wiesz, że kocham go jak własnego syna.

Jak on sobie radzi?

Pamiętam, jak ojciec martwił się o niego.

Oboje dobrze wiemy, jaki ma charakter.

Bardzo przeżył śmierć króla.

Ale myślę, że ta sytuacja wiele go nauczyła i powoli zaczyna wracać, Do

Będzie dobrze.

Mogę jakoś pomóc?

Nie ukrywaj przed nią niczego, Spysku.

Opowiedz, jak się zachowuje Anna.

Jej dwórka nie chciała się ochrzcić.

Wyprawia jakieś czary w komnatach. A Olgierd? A czy przypadkiem twój syn nie

chciał korony dla siebie?

Takie mnie doszły słuchy.

Na litość bodzką Kunegundo. Ja nie wiem, dlaczego ty namawiałaś go do tego.

Uważaj.

Tu ściany mają uszy.

Nigdy nikomu niczego nie zapomnij.

Ja nie zapomnę tego, co Kazimierz wyprawiał na twoim dworze.

Uspokój się. Przyjechałyśmy go tu wspierać, a nie atakować.

To prawda, księżno.

Obiecaliśmy królowi wierność i lojalność.

To proszę.

Opowiedz w spytku, co ludzie mówią o tym węgierskim pitku. Chcę tu żyć,

kunegundo. Nie wiedziałaś?

Naprawdę? Nie wiedziałaś, że ci ludzie planują zamach na Kazimierza? Dosyć.

Nie pozwolę się obrażać. Też wie to.

Kazimierz czeka na ciebie w kancelarii. Pośpiesz się.

Niedługo zaczynamy.

Czy coś się stało?

Pokłóciłyście się?

Nie, wszystko dobrze, mama.

Pomódlcie się razem.

Kunegunda bardzo teraz tego potrzebuje.

Może spłynie na nią łaska mądrości.

Nie chcę tej sukni!

Boga krewna!

Widziałaś, jaką piękną suknię ma Elżbieta? Ile haftów, ile złota.

jest od tego szczęśliwsza?

Masz jeden klejnot więcej od niej. Masz dobre serce. Nie ma nic ważniejszego.

Będą mnie teraz razem prześladowały trzy kobiety Kazimierza.

Matka, siostra Szalona i siostra Królowa.

A ja jestem zupełnie sama.

Nie ty sama.

Masz Kazimierza. To bardzo wiele.

I stwierdź się, bo on zawsze jest po twojej stronie.

Prowadź jej.

Wyrok ma zostać odczytany w Wyszehradzie na każdym nabożeństwie.

Poślesz z nim kogoś, jak tylko przystawimy pieczęcie.

Królowo?

Latno?

W wielu latach służby na naszym dworze?

Pani, dziś pogrzeb króla. Okaż im łaskę. Nie chcemy łaski, tylko śmierci

Kazimierza.

Ściąć ich.

Taka jest moja wola. Nie.

Trzymajcie się.

Pięknie. Przyrządzę go politywsko.

Tak nie podajemy.

A czym ugościsz dwór królowej Elżbiety?

Widziałeś, ile się zjechało?

Trwa post.

Nie muszą się obrzelać. Panie, przyrządzę go wspaniale. Wstydu nie

Ułożę tutaj liśćnych szanów. Wcześniej zamarygunuję go... Powiedziałem!

Tak nie będzie.

Wszystko już prawie gotowe. Piet rozgrzany. No właśnie.

Piet rozgrzany. My przy pietu, a tam pogrzeb króla.

Tyle lat służyłem Władysławowi i nawet nie mogę go pożegnać.

To idź.

Był ci bliski.

Ja sobie poradzę.

Przygotujemy wszystko tak, jak trzeba.

Bez ryby, bez danitywskich, jak każesz.

Taka ważna uroczysta. Idź.

Obiecuję, że będę się słuchać, kucharze.

To zrób.

Zrób. Jak uważasz? Po swojemu.

Niech zobaczą, jakie piękne są litewskie dania.

No to idźcie już.

Idę.

Chcecie śmierci zamiast płaski?

Na śmierć nie zaosłużyliście.

Śmierć to byłaby łaska.

Kryzimierzu, dzwony biją.

To ty powinieneś wisieć mordercą.

Za Klarę.

Za Ferdynanda.

Jeszcze zostaną pomocy. Milczeć.

Wskazuję was na tortury. Kanclerzu, dopilnuj tego.

Mają cierpieć tak długo, aż będą błagać o śmierć.

Zabrać ich.

Wyspika jak najprędzej do Wyszehradu.

Mój mąż musi wiedzieć, że sprawa Zachów wreszcie została zakończona.

Wiesz, co masz robić?

Tak, mam podążać za rycerzem.

Wiesz za którym?

To jest rycerz Pełcha.

Zakłada zbroję króla Władysława.

Ojcze, taki zaszczyt.

Nie ma godniejszego rycerza wśród nas.

To jest szata króla.

Ełko, dobrze, że to ty.

Król bardzo ciebie cenił.

Gdzie twój mąż?

Bez niego nie pójdziesz.

Przyjmij słowa wdzięczności.

Słyszałam, że gdyby nie ty, królewną groziła śmierć.

Osaliłem córki mojej siostry. Są w połowie Litwinkami. Przyjmij słowa

Twój brat zawsze jest taki zadziorny?

Przy tobie jest taki łagodny, że go nie poznaje.

Gdzie Elenta?

Tam, gdzie ją posłałaś.

Razem z naszymi córkami.

Groziło jej niebezpieczeństwo. To dziecko Kazimierza, nasza krew.

Chodźmy.

Ten pierwszy jest w paszczu króla, a ten czarny to śmierć.

Tak śmierca, krecerz.

To znaczy, że król umarł.

Tui proprium est miserere, temper et parsere.

Proficiare anime famuli tui, regis nostri la dislai,

et omnia peccata eius dimite.

Ut vortis vinculis absolutus, transire

mereatur ad vitam.

Er Christum Dominum Noc.

miłości wduchy mego Pana.

Elżbieto, proszę usiądź obok mnie.

Chcę porozmawiać z Anną, kunegundo.

Dziękuję, będę tu, z drugiej strony.

Usiądź koło mnie.

Nie masz nic przeciwko temu?

To dla mnie zaszczyt.

Poproś mojego kucharza o wino, które przywiozłam.

Ależ Elżbieto trwa post.

W Awiniu nie u papieża piją wino w poście, matko.

Nie obawiaj się. Nie przywiozłam niczego, co łamałoby twoje zasady.

Królowo, mam podać?

Matko, proszę, zgódź się.

To nasze najlepsze wino surmeńskie.

No dobrze, ale tylko na spróbowanie.

Zostawmy to wino na koronację Kazimierza.

Zobaczcie nam.

Kazimierzu, pozwól na moment.

Wyrok zapadł.

Wiecie, że nic nie mogę dla was zrobić.

Po co mnie wzywaliście?

Zrób to za nas.

Ty!

Zabij króla Kazimierza.

Jesteście obłąkani.

Pomścij rodaków.

Nie będzie lepszej okazji.

Cierpiał? Chyba bardziej przez utratę Kujaw niż z powodu choroby.

Znałaś go.

Wiesz, co było dla niego ważne.

Co mówił?

Wspominał o mnie?

Tak.

Prosiłby cię pożegnać. Mówił, jak bardzo ciebie dumny, jak świetnie sobie

radzisz na tronie.

Co naprawdę mówił?

Żebym nie ufał krzyżakom i odzyskał Kujawy.

Pamiętaj, że możesz na nas liczyć.

Karol, wyślę wojsko, jeżeli ktoś będzie chciał ci przeszkodzić w koronacji. Mam

nadzieję, że do tego nie dojdzie.

Że twój Bóg się jednak zezłościł, że chcesz pod krew przelewać. To koń

Mam nadzieję, że niedźwiedź nie zapadł jego.

To kusownik.

Wiesz, co ci grozi za kusownictwo?

Już wolę zawierzać, niż patrzeć, jak moje siostry głodują.

Nie żyję! Elżbietko!

Elżbietko! Swoim dzieciom też kazałaś leżeć krzyżem i się głodzić? Nie dziwię

się, że tylko troje z nich przeżyło!

Zbieg mi z lochu uciekł. To pewnie ten, co czy wiszy topi.