All language subtitles for Sadie (1980)_ENG_HI.pl

[muzyka]

♫ Słodka Sadie była dziewczyną
, która kochała wszystko

♫ w świecie jak las

♫ Kwiaty i strumienie.

♫ Spotkała chłopaka, który się zakochał

♫ Bawili się na plaży
, a potem uprawiali miłość

♫ A później leżeli tam
i oglądali gwiazdy świecące nad nimi

♫ Słyszała, jak powiedział

♫ Słodka Sadie, naprawdę cię kocham, kochanie

♫ Czy nie będziesz moją damą na zawsze?

-Bella, obudziłem się.
Bella, ciach, ciach.

Sprawdź, co jest w domu.
- Hej, nie ma potrzeby krzyczeć.

Tak piękne jak.

Fatimah, Malika, Queen i Jetty.
- Co jest?

Tato, tu królowa.

-Czemu ten włóczęga nie ma przecieku?

- Hej, spójrz co znalazłem
na plaży, doktorze.

Czyż to nie jest para, do której warto się przywiązać?

-Lepiej przestań się wygłupiać, chłopcze.

Ten parowiec, którym przypłynąłeś, sprowadzi
gniew Boży

na nas wszystkich pogan.

Przynajmniej kryj jej tyłek.

- Hej, doktorze.

Przestań narzekać
i przygotuj mi wódkę z limonką.

Właśnie wysiadłem z gorącego statku.

- No cóż, spójrz, co przyniósł przypływ.

Widzę, że masz kolejny R&R, co?

- A jeśli nie chcesz korzystać
ze moich usług, to myślę, że Hilton.

-Niech mnie Bóg broni.

Placówka handlowa nie była już
taka sama od twoich ostatnich wakacji.

-Czy Harry był tu dzisiaj?
-Nie.

Jest za wcześnie.

On będzie.

Spodziewa się, że ze statku wyjdzie nowa dziewczyna.

- Przepraszam cię, młodzieńcze.

O, sierżancie.
- Kapralu, proszę pani.

-Kapralu, proszę
pomóż temu człowiekowi

z resztą kufrów senatora?
Nadal są na nabrzeżu.

- Jasne, proszę pani.

Zawsze chętnie pomagam
rządowi Stanów Zjednoczonych.

- Pani jest senator Daniels?

Gdzie on był?

- Senatora na nabrzeżu powitał
oficer pańskiego okręgu.

Poprosił o audiencję
u radży i wiesz, jak to jest.

-Nie. Jak jest?

-Idź na górę i przygotuj pokoje.

Zamelduję wszystkich.

-Twoja żona?

- Tak.
Ma na imię Fatimah.

Usiąść.

Zaraz wszyscy się tu zadomowią.

Przepraszam, pani Daniels.

Nie wiedzieliśmy, że twoja córka przyjedzie
, a poza tym trochę brakuje nam łóżek.

-Dziewczyna może zostać ze mną.

Dużo miejsca.

-Musimy zapytać twojego ojca.

Myślę, że wszystko jest w porządku.

- Okej.
Bella, naprawię cię.

Przyprowadzę starszego brata Kolliego.

Lubisz Kollie.

Pływał naprawdę dobrze.

A także zatańczcie ładnie.

Dobrze porusza biodrami.

Tutaj możesz spać w łóżku.

Będę spał na podłodze.
Wyślę to Belli.

- Żona pani senator Daniels,
pokój gotowy.

Możesz już iść na górę.

-Honoré,

Czy mógłbyś zająć się naszymi pozostałymi bagażami?
-To był Harry.

Hej, poczekaj aż zobaczysz,
co on ma na ręku?

O rany, co za danie!
Tak, to jest coś do jedzenia, Jocko.

-O, cześć, Jock.
Doktorze, jak się masz, Bear?

O, pozwólcie, że zaprezentuję Wam
rzadki i cenny klejnot.

Jedyna, niepowtarzalna Sadie.

- Miło mi państwa poznać, panowie.

Właśnie przybyłem z dobrego statku Lollipop.

Ale nuda.

Hej, Sportowcu, jak to możliwe, że nikt inny nie musiał
przechodzić przeglądu?

-Prawdopodobnie dlatego, że nikt inny nie ma
tego, co ty chcesz sprawdzić.

-Och, Karcie.

Jesteś kartą, Doktorze.

Chyba cię polubię.

Hej, jest całkiem słodki.
Jak mogłem cię nie zauważyć na łodzi, żołnierzu?

-Ja i Bear zostaliśmy związani na dole,
grając w małą grę w pokera.

Nie poszło mi aż tak źle.

Z wyjątkiem tego, że nie udało mi się spotkać z panią.

[muzyka]

- Cześć, panienko,

Jakkolwiek się nazywasz,
co powiesz na taniec?

Z taką śliczną figurką jak twoja,
założę się, że mogłabyś zrobić niezłe „hula”.

- Do kogo, według ciebie
, zwracasz się, młodzieńcze?

Jakaś tania wyspiarska włóczęga?
- Och, przepraszam, proszę pani.

Właśnie pytałem twoją córkę,
czy chciałaby zatańczyć.

Bez urazy.

[muzyka]

[muzyka trwa]

[opady deszczu i grzmoty]

-Senator Daniels.

Oczekiwaliśmy na Ciebie.

Jestem doktor Crater.

-0h, jesteś lekarzem
, właścicielem tego zakładu?

A, lekarz pierwszego kontaktu?

- Tak, jestem lekarzem prowadzącym praktykę ogólną.

Leczę
tu wszystko i wszystkich,

senatorem i serwuję również posiłki.

W tej chwili twoją główną dolegliwością
jest to, że masz pusty żołądek.

Fatimah, daj jeść senatorowi.
- Och, proszę się nie kłopotać, doktorze Crater.

Jem bardzo oszczędnie.

Może po prostu lekka przekąska.

Miałem bardzo trudne chwile
z waszym oficerem okręgowym.

-Cóż, na tej wyspie znajdziesz
tubylców,

Senatorze, jesteśmy ściśle powiązaną grupą.

Są bardzo zamknięci w sobie wobec osób z zewnątrz.

Zwłaszcza w odniesieniu do ich własnego gatunku.

-Dałem mu znać w sposób jasny i jednoznaczny

To ewidentnie uparty człowiek.

Obawia się zrobić cokolwiek
bez oficjalnego pozwolenia sułtana.

-Znajdziesz
tu prawdziwą siłę sprawczą w osobie Rajah.

-Przygotowałem dla nas pokoje na górze.

Jest prysznic,
o ile można tak powiedzieć, ale damy sobie radę.

-No cóż, mamy moskitiery
i spirale, które pomogą trzymać je z daleka.

- Trzeba siać,
ale wolę nie pracować w szabat.

- Cóż, senatorze, rozumiem,
że twoje śledztwo

obiecuje szokujące odkrycia,
sądząc po tym, co przeczytałem.

- Tak. Cóż, większość naszych śledztw

będą musieli pozostać pod osłonami,
dopóki nie zostaną przeczytane

do akt Kongresu,
ale mogę ci powiedzieć, że

aż 80% naszych żołnierzy
w Wietnamie to osoby uzależnione od narkotyków,

i będę podtrzymywał
zapis w senacie, jeśli tak nie jest.

-No więc, senatorze, mówisz
, że armia

nie podróżuje na żołądku,
lecz na garnku.

[śmiech]

- Obawiam się,
że to nie jest temat do śmiechu, doktorze Crater.

- Smażony ryż, panie senatorze USA.

Podoba ci się?
- O, tak.

To jest bardzo dobre.

Tak.

To rzeczywiście bardzo dobrze.

- O, dobrze ci idzie, Jock.

-0h, Sadie, zakładam się, że mówisz
to wszystkim chłopakom.

-To nie jest śmieszne.

Kim ja jestem, jakimś dziwadłem?

Mogę się poczuć jak prawdziwy,
pieprzony prawiczek.

Jestem człowiekiem.

Nie ma znaczenia, ile ich miałam.
-Sadie, nie miałam na myśli--

-Wiem dokładnie, co miałeś na myśli, żołnierzu.

Możesz po prostu wyjść.

Dostałeś swój kawałek tyłka.

Możesz zapłacić Harry'emu.

Jestem mu winien przepustkę z Sajgonu.
A teraz wynoś się.

-Sargent Jock, Mokhtar przesłał mi wiadomość.

-Później, na litość boską.

-To źle, Jock.

Bardzo źle. To Harry.

Mokhtar mówi, żeby Harry odszedł.

- O, tak.
Myślę, że sierżant jest tam z nią.

Dlaczego nie?

-Co miał na myśli mówiąc, że Harry odejdzie?

- Wyjaśnię później.
Sadie, przepraszam.

Moje poczucie humoru
czasami jest po prostu przewrotne.

Obawiam się, że to jest jeden z takich przypadków.

Ja ci to wynagrodzę.
- Jasne, że tak.

[grzmiący]

-Tato, Kollie idź do pokoju Harry'ego
i przynieś walizkę, dobrze?

-Dlaczego?

Dokąd idzie Harry?

Właśnie tu dotarł.

Co się dzieje?

- Tutaj na pewno wszyscy się
spieszą,

Muszę powiedzieć.
- Nie rozumiem tych ludzi.

Wszyscy mieszkańcy wyspy są do siebie podobni.

W pełni zadowoleni
ze swoich bogów wiatru i fal,

nie żądając niczego od życia, poza

móc śpiewać, tańczyć, jeść, spać
i kochać się.

Przyjdź tutaj i zrelaksuj się.

- Na litość boską,
Harry, dopiero co tu przyszedłeś.

-To jest Radża.

Gdy mówi „out”,
Mokhtar powtarza to głośno i wyraźnie.

- Jasne, wiesz dlaczego, Doktorze.

To ten cholerny biblijny dobroczyńca
.

Teraz wywiera presję, a Mokhtar
nie może sobie pozwolić na śledztwo.

Wiesz o tym.
- A co z dziewczyną?

- Nie martw się, zaopiekuję się Sadie.

Poza tym ona potrafi
o siebie zadbać, uwierz mi.

-Hej, nie czekaj chwilkę, Jocko.

Przywiozłem ją tutaj dla Radży.

Już mi zapłacił za umieszczenie jej
w Half Moon, dopóki nie będę mógł jej wysłać

dla niej później. Załatwiłem jej pracę
w Dżakarcie jako tancerka.

-Taniec? No weź, Harry,
kto w to uwierzy?

- Bez kitu. Mam na myśli, że kiedy wyrzucili ją
z Sajgonu, stwierdziła, że ma już dość.

Chciała iść prosto,

więc załatwiłem jej fałszywy paszport
egzotycznej tancerki.

- To dobra dziewczyna.
Zbyt ładna, żeby działać na rzecz pokoju.

- O, ten dziwak, Rajah.
Jezu, Harry, jak mogłeś?

Jak powiedziałem, zajmę się
nią, dopóki jej nie urządzisz.

- Dobrze, dobrze, Jocko, dobrze.

Słuchaj, muszę się stąd wydostać,
zanim Mokhtar mnie dorwie.

- Panie Harry, przygotowałem walizkę.
Niosę ją na łódkę.

Wyjdź, śpiesz się.
Ciąć, ciąć.

- Hej, kochany chłopcze.

A co z małą Sadie?
Słyszałem, że się wycofujesz.

Od kiedy planowaliście rozstanie?

Godzinę temu miałeś
tu zostać na kilka tygodni.

- Hej, zaczekaj chwilkę, dzieciaku.

Zupełnie mnie źle zrozumiałeś.

Pamiętasz pracę w Dżakarcie?

Będzie Twoje od
15-tego dnia przyszłego miesiąca.

Właśnie dostałem wiadomość, że następny akt
zachorował na malarię,

teraz masz szczęście, dzieciaku.

Zaraz wychodzę
, żeby ustalić szczegóły.

Dzięki dobrej sprzedaży mogę ci zaoferować
dwa razy więcej, niż ustaliliśmy.

- Och, Harry, ty stary gówniarzu, chciałeś
mnie zaskoczyć, prawda?

Ludzie, to jest powód do świętowania.

No dalej.
- Och, nie. Nie mam teraz czasu.

Łódź wypłynie w każdej chwili.

Widzisz? Co ci powiedziałem? Słuchaj,
napiszę do ciebie, jak tylko tam dotrę.

Wypij za mnie drinka.

Do zobaczenia, chłopaki.

-Dziwne.

Niezbyt godny zaufania.
Szczerze mówiąc, nie lubiłem tego gościa.

- Och, prawdopodobnie nie zdawał sobie sprawy, że łódź
odpłynie tak szybko po tym, jak tu dotarliśmy.

- Śmiem twierdzić, że było
w tym coś więcej.

Słyszałem, że młody tubylec
wspomniał o Mokhtarze.

Chciałbym go zapytać, kiedy spotkamy się następnym razem.

- Przepraszam
senatora i panie za całe to zamieszanie,

ale jeden z naszych gości musiał wyjechać w... -
Cześć, Doc.

Dołączysz do nas na małą imprezę?

Świętujemy
alkoholem, który zostawił nam Harry.

-Cóż, gdybym był Harrym,
nazwałbym to tygodniem.

Nie, Sadie, odłożę to na później.

- Dobrze.
A ty, kolego?

A panie?

Jocko, przynieś mi szklanki.

No chodź, to ci dobrze zrobi.

Wiesz, ten deszcz
może być naprawdę przygnębiający

jeśli po prostu od czasu do czasu nie zrelaksujesz się.

- Nie, dziękuję, młoda damo.

Nigdy w życiu nie miałem
ani kropli alkoholu,

i nie mam zamiaru zaczynać.

- A ty, kobieto?

- Na litość boską, młoda damo,
teraz pokazujesz swoją głupotę

z twoim kiepskim gustem.
Czy wyglądamy jak barowe łobuzy?

-Mamo, ona tylko próbuje...

-Nie chciałbym ci mówić,
jak wyglądasz, kobieto,

ale to, o czym myślę,
ma naprawdę duże uszy.

- No dalej, Sadie.
No dalej.

- Chodź, Misiu,
w moim pokoju będzie mała impreza.

-W porządku.

-Ta dziewczyna.

- No cóż, wygląda na to, że
deszcz pada coraz mocniej.

- Tak, rzeczywiście tak wygląda.

Och, królowa odchodzi.

Wiesz, aż mi przykro, że ona odchodzi.

Dla niektórych z nas jest to ostatnie ogniwo łączące ich
z cywilizacją.

-Chester, musisz po prostu
coś zrobić z tą okropną dziewczyną.

Nie wiem, czy wytrzymam
jeszcze jeden dzień pod jednym dachem,

a co dopiero dwa tygodnie
z takim tandetnym włóczęgą.

-No cóż, Betsy, chyba trochę się pospieszyliśmy.

Przecież to jest publiczny dom wypoczynkowy
i ona ma prawo do dachu

nad jej głową.
- Pani Daniels, zapewniam panią,

Sadie to po prostu dzika, młoda istota.

Nie ma nikogo, korzeni
i praktycznie pieniędzy.

Jeśli mam być jakimkolwiek sędzią charakteru,

To tylko przestraszona młoda dama.
- Tak, mamo, zapomnij o tym.

Przejdźmy do innego tematu.
- Boże, wiedziałem, że słyszałem tę muzykę,

i teraz wiem,
gdzie widziałem tę dziewczynę.

Da Nang, oczywiście.
- Dzielnica czerwonych latarni w Wietnamie?

Boże, Chester, masz na myśli, że
mieszkamy pod jednym dachem?

z prostytutką?
- Myślę, że jest z Sajgonu.

Przynajmniej tak twierdzi Harry.
Senatorze, myślę, że się mylisz.

- Nie, nie mylę się.

Byłem tam.

Był tam cały nasz zespół.

Było ich 30,
wszystkie białe dziewczyny, i teraz sobie przypominam

imię Harry, ale zdaje się, że
nazywał siebie Larson.

Zamknęliśmy całą operację.

Zamknięte, z całym dobytkiem
i anulowane ich paszporty,

i wizy, zależnie od tego, jakie posiadali.

Na litość boską, to był nasz największy sukces.

Dom Smoka,
jak go nazywano, Grzech i Łańcuch,

przestało istnieć, ale widzę,
że jego rak nadal się rozprzestrzenia.

-Chester, co zamierzasz zrobić?

-Powiem ci jedno.

Nie pozwolę, żeby
twój dom zamienił się w burdel.

Może pan być tego pewien.
- A teraz chwila, senatorze.

Nie uważasz, że to ja mam dokonać takiego wyboru?

aby chronić naszych żołnierzy przed grzechem,
przestępczością i korupcją, gdziekolwiek się one znajdują,

i kiedykolwiek zechce, podniesie swoją brzydką głowę.
-Nazywasz to brzydką głową?

Grzech i korupcja?

Tak czy inaczej, ci dwaj chłopcy są już wystarczająco dorośli
, żeby o siebie zadbać.

- Nadal są dziećmi Pana.

- No cóż, nadeszła pora, żeby
dzieci dorosły.

[śmiech]

[śmiech i rozmowy]

- Dasz sobie z tym radę?

- Tak, trochę.

-Wyjdź stąd.
-Chociaż trochę.

- Hej, zgubiłeś buty.
- O.

- Hej, co ty do cholery robisz?

-Muszę nalegać, żebyś zachował
trochę więcej szacunku.

- Senatorze, obawiam się, że będę
musiał poprosić pana o opuszczenie sali.

- Nie sądzę, żebym usłyszał, jak
ta dama zaprasza pana tutaj.

-Muzyka w tym krótkim filmie pasuje
do domu publicznego,

i nie zamierzam pozwalać na
tego typu destrukcyjny wpływ –

-Kim ty kurwa jesteś?
-Wynoś się stąd, Daniels.

[przesłuch]
- Wynoś się stąd. Natychmiast.

[przesłuch]
- Wyjdź.

- I trzymaj się z daleka, ciebie też to dotyczy, kobieto.

-Sargencie, albo dostaniesz
za to twoje paski, albo moje imię

Czy to nie Chester A. Daniels?
Jeśli to mnie zabierze...

-Chester, proszę.

Z głupotą nie da się dyskutować.

Wystarczy.
- Ojcze, proszę Cię, zostaw ich.

-Sadie, wystarczy.

A co do ciebie, młoda damo.

Wiem, kim jesteś.

-Słuchaj, jeśli ty, świętszy od innych,
jesteś półgłówkiem

politycy poświęcaliby więcej czasu
na myślenie o tym, jak zachować pokój,

zamiast jak uniemożliwić nam
posiadanie kawałka,

- Jesteś zdrajcą, synu.

Wiesz, że mógłbym cię zamknąć
za ten obrzydliwy pokaz temperamentu?

-A, tak?

No cóż, skoro już przy tym jesteśmy,
dlaczego nie przypomnisz sobie

twoi znajomi politycy
o tym, ilu z nas wylało

ich dobra czerwona krew rozlana
po całej tej cholernej dżungli,

zamiast tego ilu z nas musi klaskać.

-Sargent, nigdy w ciągu moich 22 lat
w senacie--

-Chester, proszę, odejdź.

- Wynoś się. Koniec imprezy.

-Młoda damo, nawet nie zacząłem.

Kiedy skończę z tobą,
będziesz się czołgać na brzuchu

o moje przebaczenie,
a ja będę musiał cię oczyścić.

[pluje]

- Wyczyść to i spieprzaj, Chester.

- Pani Daniels, jest mi niezmiernie przykro.

To nie jest sala obrad senatu.

Próbowałem go ostrzec.

[śmiech]

- Podejdź tu, mój strażniku pałacowy.

[muzyka]

[całowanie]
[jęczenie]

[muzyka]

Cóż, nie proszę nikogo o nic

Nie, nie, nie

Mogę to zdobyć sam

Jeśli nie podoba ci się mój sposób życia,

zostawcie tego długowłosego
wiejskiego chłopaka w spokoju

- Hej, Doktorze, czy mógłbyś ze mną porozmawiać na chwilę?

- Jasne, dzieciaku.

O czym myślisz?

-Wiesz, doktorze,

byłeś dla mnie naprawdę wspaniały
i chcę, żebyś wiedział,

Naprawdę to doceniam.
- Zapomnij o tym, Sadie.

Sam wielokrotnie znajdowałem się w trudnych
sytuacjach,

a co do tego co się wydarzyło
ostatnio, to też zapomnij.

Senator Daniels był głupi,

ale na twoim miejscu zachowałbym
trochę spokoju.

-Tak, wiem.

O tym właśnie chcę porozmawiać.

Czy mógłbyś usiąść na chwilę?

- Jasne, Sadie.
Nie spieszę się z powrotem do pracy.

- Naprawdę się martwię.

- Wiem, ale najgorsze co może zrobić,
to kazać cię deportować.

- Nie, Doc, nie chodzi mi o mnie, tylko o Jocka.

-Oh?

- Tak, to pierwszy facet, którego
naprawdę polubiłem,

od czasu Tommy'ego, ale może jedyny,
ponieważ Tommy i ja byliśmy tacy młodzi,

byliśmy tylko dziećmi.

[muzyka]

Jeśli nie podoba ci się mój sposób życia,

zostawcie
tego długowłosego wiejskiego chłopaka w spokoju.

-Podoba ci się?
-To było miłe.

Chciałbym przeprosić
za to, że cię ostatnio uderzyłem.

- Och, proszę się o to nie martwić, proszę pani.

Cholera, to nie
pierwszy raz, kiedy dostałem w twarz.

Szczerze mówiąc, wydaje mi się to
zabawne, gdy o tym pomyślę.

- Wcale nie wydawało mi się to śmieszne,
kapralu.

-Cóż, nie powinieneś
tam tak wpadać

i zacząć rozkazywać ludziom.

Cholera, już wystarczająco dużo dostajemy od naszego CO.
- No cóż, piłeś.

- No cóż, miałem kilka pasków.
Czemu nie?

Jestem na odpoczynku i relaksie.

Powinien odpoczywać,

lub relaksując się, lub odpoczywając,
a to oznacza

teraz to sama zabawa, prawda?

-Chyba.

-Buuu.
Napijmy się.

- Na litość boską, Harry.

Co tu robisz?

Myślałem, że zostawiłeś McQueena.

Gdzie jest Kollie?

Nie widziałem go od kilku dni.

- Cześć, tato. Pomagam Harry'emu się schować.
Mokhtar, on jest zły.

-Mokhtar?
Co się stało?

- No cóż, wysłał paru
osiłków na Królową.

Widziałem ich, kiedy wszedłem na pokład,

więc poprosiłem Kolliego, żeby przyniósł piasek
za falochron.

Kiedy opłynęliśmy przylądek, wyskoczyłem ze statku.

Kollie mnie odebrał i
przez ostatnie parę dni nie dawaliśmy znaku życia.

Zrobiło mi się spragnione.

-Czy ktoś cię widział?
-Nie wiem.

Na pewno to zrobili muskularni chłopcy
, ale teraz już wiem

zgłoszą to Mokhtarowi,
ale nie dowiedzą się, gdzie uciekłem ze statku.

-Do cholery, Harry, to poważna sprawa.

Mokhtar jest wystarczająco niebezpieczny.

ale mogę sobie z nim poradzić.

Radża jest złą nowiną.

A jeśli on cię chce...
-Nie,

On mnie chce, doktorze. Słuchaj,
czy mogę się tu ukryć na kilka dni?

Kollie ma przyjaciela, który ma statek.

Niedługo wyjdę.

- Pod jednym warunkiem, Harry.

- Co takiego, doktorze?
Cokolwiek.

-Zabierz Sadie ze sobą.

[grzmiący]
[opady deszczu]

[muzyka]

- Spójrz, łowię
dla pana senatora Stanów Zjednoczonych wielkiego, świeżego homara.

Przyszedł z biura okręgowego,
poszedł w deszcz, bez parasola.

[śmiech]

-Miał użyć tego parasola.
Zachoruje na śmierć.

Chester, jesteś przemoczony.
Przemoczony do suchej nitki.

-Moja najlepsza pogoda, ani deszczu
, ani śniegu z deszczem, itd., itd.

Na pewno pamiętasz
dawne czasy w domu.

- Tak, ale nie jesteś już
taki młody i silny, jak wtedy,

i cały dzień nic nie jadłeś.

- Nie jestem głodny.

Za dużo rzeczy do przemyślenia.

Wiesz, że nie mogę jeść,
kiedy mam nierozwiązane problemy.

- Tak, ta dziewczyna była tu dzisiaj znowu i
krzyczała, że jest zarażona.

To było absolutnie obraźliwe,
wręcz fizyczne.

- To jeden z nierozwiązanych problemów,
o których mówię.

Mimo wszystko udało mi się całkiem dobrze
załatwić sprawę czapki sierżanta.

-Nagana?
-O wiele lepsza.

Zamknęli go
na czas nieokreślony.

Przynajmniej Mokhtar obiecał,
że go uwięzią

aż do opuszczenia Borneo.

- To powinno ich wszystkich czegoś nauczyć.

A co z dziewczyną?

To ona zasługuje
na najsurowszą karę.

- Obawiam się, że będę musiał wziąć
sprawę w swoje ręce.

Należy jej dać
wszelkie możliwości pokuty.

Ona jest po prostu biedną, zagubioną duszą
i potrzebuje pomocy.

-Chester, po tym, jak powiedziała tę straszną rzecz.

- Mimo wszystko muszę
z nią porozmawiać w cztery oczy.

Ona ma nieśmiertelną duszę.
Trzeba ją uratować.

[muzyka]

-Panna Johnson?

-Tak, czego chcesz?

-Mam coś dla ciebie.

-To jest ciężkie.

Masz coś dla mnie?

- Tak, najważniejszy prezent jaki
kiedykolwiek dostaniesz.

-No cóż, jeśli jest warte więcej niż 20 dolarów
i nie gryzie,

masz umowę.

-Dar, który oferuję, nie ma ceny.

Jest cenniejsze niż samo życie.

Czy mogę wejść?

- Tak, myślę, że tak.

Pokojówka ma dziś wolne.
Przepraszam za bałagan.

Już idę, więc pospieszmy się.

-Proszę usiąść, panno Johnson.

Chcę ci pomóc.

Przeżyłeś bardzo trudne chwile.

Widzę to.

- Proszę posłuchać, panie Daniels,

Jestem już dużą dziewczynką
i potrafię o siebie zadbać.

Doceniam Twoją ofertę pomocy,
zwłaszcza po tym, co się stało

ostatnio.
Naprawdę wszystko w porządku.

Nie będę więcej niepokoił twojej żony.

Cholera, wiem, że nie jestem jej typem.

Raczej jak olej i woda.

Cieszę się, że nie jesteś na mnie zły.

Naprawdę chcę się
ze wszystkimi przyjaźnić.

Czasem, niczym niezdarny niedźwiedź,
psuję wszystko, próbując.

Wiesz, kiedy jesteś sam,

Czasami desperacko pragniesz miłości.

-Właśnie to pani oferuję,
panno Johnson.

Dar miłości i nieskończonego miłosierdzia.

Ci, którym oferuje się
klucze zbawienia i nie otwierają ich

drzwi zostają zniszczone ich własnymi rękami.

Teraz musisz dokonać
najważniejszego wyboru

twojego młodego życia.
- Tak, co to takiego?

-Musisz odpokutować za swoje grzechy.

Oczyść swoją duszę albo spotka cię zagłada.

-Kto mnie zniszczy?

Ty, kaznodziejo?
-Powiedzmy, że siły, które walczą

zło w jakiejkolwiek formie.
-Ty i kto jeszcze?

Może oficer okręgowy?

- Tak, widziałem go.

On już uznał za stosowne
uwięzić twojego przyjaciela sierżanta.

Jakby chciał ochłodzić sobie pięty.

- Dlatego nie mam żadnych wieści od Jocka.

Ty stary draniu.

To było okropne.

Nie wiesz, że on jest na wakacjach?

Przypuszczam, że jemu też opowiadałaś kłamstwa na mój temat.

-Czy skłamałbym, gdybym powiedział mu, że jesteś
prostytutką w Domu Smoka?

w Da Nang trzy tygodnie temu?

-Odpieprz się.

-Sadie Johnson, zgrzeszyłaś.
Jest w tobie zło.

Diabeł uznał cię za swoją własność.

Uklęknij. Bóg czeka.
-Puść mnie, do cholery.

-KneeL
To twoja ostatnia szansa.

Bóg czeka.
-Bóg może czekać.

Urzędnik okręgowy nie może.

Teraz zobaczymy, kto udźwignie ten ciężar.

Siły dobra
albo siły zwykłego, staromodnego seksu.

Czasami, Wasza Wysokość,

Jedyną obroną, jaka pozostaje
kobiecie, jest obrona samej siebie.

- Panno Johnson, czy możemy obyć się
bez tej histerii?

Gra aktorska panny Johnson.

Oboje wiemy, dlaczego tu jesteś
i dlaczego pan Mahoney tu jest.

- Wysoki Sądzie, ja nawet nie znam
żadnego pana Mahoneya.

-Pan James Mahoney?

Myślę, że znasz go jako Jocko.

- O tak, sierżant
w placówce handlowej.

- Tak, panno Johnson, to właśnie ta.

Mamy też powody sądzić,
że skoro z nim współpracujesz,

może nam pan powiedzieć,
gdzie jest pan Harry McHenry

w chwili obecnej.

-Mac?
Pewnie.

Harry wyjechał kilka dni temu.

Pewnie jest już w Dżakarcie.

-Tak, takie było nasze odczucie.

-Czy mogłabym
zobaczyć się z Jocko, chociaż na chwilę?

- Oczywiście.
Każę go przyprowadzić.

W tym sensie nie jest więźniem,
możesz cieszyć się z jego prywatnością.

Może 10 minut, jak sądzisz?

- Tak, dziękuję.
Byłoby wspaniale.

-Bardzo dobrze.

[oklaski] Karim, przyprowadź sierżanta.

Sierżancie, czy zna pan
tę młodą damę?

- Tak, znam ją.
I co z tego?

- Przyszło mi do głowy, że moglibyście
sobie coś powiedzieć.

To wszystko.

A teraz wybaczcie.

-Smutna, kochanie.
Boże, jesteś jak ukojenie dla moich oczu.

Boże, tęskniłam za Tobą.

- O Boże, nie sądziłam, że
kiedykolwiek będę coś takiego czuć w stosunku do kogokolwiek.

Nie wiedziałem tego aż do teraz,
w tej chwili.

- Cóż, przynajmniej wiemy, gdzie on jest.

-Tak.

Myślałem, że się upił.

Ten stary Radża nie żartuje.

- Nie tak to słyszałem, Buster.

- Cóż, mam na myśli to, że on nie marnuje
czasu na gierki.

Pamiętasz, doktorze, jak znaleźliśmy
ciało starego Christy'ego Walkera?

w ogrodzie węży w zeszłym roku?
- To nie był przypadek.

Wyglądał jak igielnica.

Musiał mieć
300 nakłuć w ciele.

-Powiedz, Doktorze, nie sądzisz, że zabiją
Jocka, jeśli nie znajdą Harry'ego?

- No, poczekaj chwilkę, dzieciaku.

Wiem, co dzieje się
w twojej ślicznej główce,

i nie wydasz tego dziecka.

Poza tym jestem dla Jocko przepustką do ucieczki.

Twoje również, kochanie, i nie zapominaj o tym.

-Co masz na myśli?

- Jasne.
Hej, doktorze, nie powiedziałeś jej?

-Nie, dopiero wróciła.

-To prawda?
To prawda, doktorze, co powiedział Harry?

-Myślę, że tak, Sadie.

Kollie teraz to naprawia.

Widziałem jak Harry dał dzieciakowi
tysiąc dolców, gotówkę.

-Nie kurwa.

No cóż, Harry, może źle was zrozumiałem.

Tysiąc dolców to kupa łupu.

-Czy wszystko jest gotowe?

- Tak, pułkowniku.
Chłopak przyniósł pieniądze.

1000 dolarów.

-Dla ciebie, Karim.

Nikomu o tym nie mówić.

Niech twoi ludzie pozostaną daleko w tyle.

Nie chcemy, żeby nasz plan się nie powiódł.

-Czy mogę pomóc
jeśli będziesz spał obok baru?

Właśnie odprowadzam cię do domu, kochanie.

No i proszę.
Spodziewam się pocałunku na dobranoc.

Co się stało?
- Ciekawe, gdzie jest Bella.

- Nie martw się. Pamiętaj, że
pojechali do Kalua na uroczystość.

Wrócą
dopiero jutro po południu.

-Fasola

Fasola

Wiesz, że tego nie znoszę, nie.
- Tak, ale smakujesz tak cholernie dobrze.

-Nie. Nie.
-Co do cholery jest z tobą nie tak?

Czy zamierzasz być pruderyjną,
starą wiedźmą, jak twoja matka?

- Nigdy więcej nie mów
mi czegoś takiego.

Ty po prostu nic nie wiesz.
- Ja wiem jedno.

Twoja matka nie uprawiała seksu
od tamtego pierwszego razu.

Ona jest cholerną skorupką jajka,
której wnętrzności zostały wessane

wysuszone przez tego egocentrycznego,
egoistycznego dobroczyńcę.

Kochanie, skończysz tak samo,
jeśli teraz nie przetniesz im sznurków od fartucha

zanim będzie za późno.

-Niedźwiedziu, Niedźwiedziu, czekaj.

Czekać.

To było ładne przemówienie.

Byłeś blisko.

Jest gorzej.

Senator Daniels nie jest moim prawdziwym ojcem.

On po prostu poślubił moją matkę
, żeby dać mi imię.

Nigdy nie spał z moją matką.

To jest jej kara.

Niech kara będzie dostosowana do przewinienia.

To jest motto senatora.

On prowadzi swoje krucjaty, a moja matka
nie ma nic oprócz mnie i mojej miłości.

- Przepraszam, kochanie.
Nie wiedziałam.

[muzyka] [jęki] [całowanie]

-Niedźwiedziu, myślę, że cię kocham.

-Cóż, wiem, że cię kocham.

[muzyka]

- Hej, doktorze.

Daj to Sadie. Poproś ją
, żeby włożyła to do walizki.

-Co, u diabła, mogłoby jej się przydać
z tą zjedzoną przez mole pamiątką?

Można je kupić w Dżakarcie lub gdziekolwiek indziej.

- Ta zjedzona przez mole pamiątka, Doc,
jest warta ćwierć miliona dolarów

po rafinacji.

-Widzę.

Sadie jedzie do Dżakarty, żeby
dostarczyć towar, tak?

- Zgadza się, doktorze.

Mokhtar szuka mnie,
a nie jakiegoś dupka.

[całowanie]

-Bądź dla mnie delikatny.

-Oczywiście, że tak zrobię, kochanie.

[jęczenie] [całowanie] [muzyka]

[beczenie]

-M1'ss Johnson,

przekupywanie policjanta,

urzędnik jest przestępstwem

nawet w naszym nieformalnym społeczeństwie.

-Nikt nie został ranny.

- Nie, myli się pani, panno Johnson.

Pan McHenry nie żyje.

Tak.

Nawet ty miałeś powód,
żeby go zabić, prawda?

Sprzedał twoje ciało,

może nawet twoja dusza dla Radży

bez twojej wiedzy

za pustą obietnicę.

Teraz nie masz nic.

- Jezu, nigdy nic nie miałam.

Przynajmniej nie na długo.

Pułkowniku, możesz mieć wszystko.

-0h?
Jak się masz, panno Johnson?

-Niech Jock zabierze łup
i łódź do Dżakarty.

Ten Chińczyk wiedział dokładnie,
dokąd Harry chciał pójść.

Dokładne miejsce.

Bardziej niż czegokolwiek innego,
zależy ci na kontakcie z Harrym.

On jest tym facetem.
Kupującym.

- Tak.
Teraz mówisz o wiele sensowniej.

Bardzo mądre.

Jeśli panu Mahoneyowi uda się
nas znaleźć tego kupującego,

nagrodą będzie swobodny przejazd
do Sajgonu i zwolnienie ze służby.

Tak, to uczciwe.

-Jeśli nawiążemy kontakt,
Mokhtar, dostaniesz swój chleb,

dokonaj sprzedaży,
a oni mianują cię generałem.

-Strażniku, przyprowadź chłopca.

- Nie, czekaj. On mi tylko pomagał.

Puść go.
- Zapłacił łapówkę.

On będzie trzymany.

Zabierz go.
- Sadie z M1, [nierozpoznawalna] na łodzi.

On zamierza odejść.
Cios, cios.

- Pułkowniku, łódź jest już prawie gotowa do odpłynięcia.

Musimy wsiąść na pokład.

Nie martw się.
Rzeczy są tu całe i zdrowe.

- Dobrze, panno Johnson.

-Co ty, do cholery, robisz?
-Pan Mahoney będzie za to odpowiedzialny.

Jego życie będzie zależało
od bezpiecznego przejazdu.

Prawda, panie Mahoney?

A co do ciebie, panno Johnson,

zostaniesz w Half Moon,
przynajmniej przez jakiś czas.

-Czekaj, do cholery.
Powiedziałeś...

-Powiedziałem, że pan, panie Mahoney, wyjdzie pan
na wolność, gdy tylko sprzedaż zostanie sfinalizowana.

Aby mieć pewność, że tak będzie,
naszą ochroną będzie pani Johnson.

-Ty sukinsynu.
Ty podstępny draniu.

[krzyczy]

-Panie Mahoney,

uprzejmie odprowadzisz moich ludzi
do swojego statku, który cię zabierze

do Dżakarty. Obiecuję ci,

po powrocie z Borneo
z dowodem sprzedaży i chlebem,

jak to nazywasz,

uprzejmie wypuścimy pannę Johnson.

W przeciwnym razie,

potrzeba wielu nocy i wielu ludzi,
aby wydostać się z lędźwi panny Johnson

suma pieniędzy, o której mówimy.

A teraz go weź.
-Jock, uważaj.

Wracać.

-Wrócę.
Wrócę po ciebie.

Nie martw się.
Kocham cię.

Teraz wystarczy utrzymać ciepło.

- Pan McHenry sprzedał mi pannę Sadie Johnson,
kiedy ostatnio byłem w Sajgonie.

Dałem mu 5000 dolarów i umorzyłem
o wiele ważniejszy dług.

- Stało się to bez jej wiedzy,
Wasza Ekscelencjo.

- Z moim, pułkownikiem Mokhtarem.

Od kiedy to przejmujemy się
życzeniami kobiet?

Czy teraz przyjmujemy styl Zachodu?

- Ja tylko dałem słowo.

-Wtedy nakłonimy ją do wyrażenia zgody.

Wpuść chłopaka.

-Karim, chłopiec.

- Uklęknij, psie.

-Jesteś Kollie i
mieszkasz w domu doktora Cratera?

- Tak jest, Wasza Ekscelencjo.

- Dobrze.
Więc oto co musisz zrobić.

-Panna Sadie.
Panna Sadie.

-Kollia.

Hej, wypuścili cię, co?

To było naprawdę miłe ze strony starego Mokhtara.

Pfick.
Hej, możesz mi podać sprzęt hi-fi?

- Tak, panno Sadie.

Już idę po to.
- Och, czekaj, dzieciaku.

Do cholery, dokąd się tak spieszysz?

Jesteśmy kumplami, prawda?

Mieliśmy mnóstwo okazji do wspólnego śmiechu.

Ty i ja, Bear i Jock.

Cholera, będziemy się bawić o wiele lepiej,
jak tylko Jock wróci.

-Panna Sadie.

-Do diabła, jak już się pobierzemy,
to będziecie mogli nas odwiedzić.

Wszyscy.
Ty i Bella.

Będziemy się świetnie bawić.

Nie, dzieciaku?
Hej, Kollie.

Co się stało?

Kollie, co się stało?

To jest Jock.

O, Chryste, siostro.
Na litość boską.

Co to jest?

-On nie żyje.

Jock nie dopłynął do brzegu.

Utonął.

[muzyka]

-Panna Johnson.

Panno Johnson, proszę się obudzić.

Senator chce się z tobą spotkać.

-Dlaczego do cholery miałbym spotykać się
z tym starym draniem?

Nic dla mnie nie zrobił.

Poza tym, Raja mówi, że nie muszę
iść, jeśli nie chcę.

- Tak, to prawda.

Musisz powiedzieć
to senatorowi osobiście.

Jego Ekscelencja
prosi Pana o przekazanie mu swoich życzeń

twarzą w twarz.

Proszę, to jest rozkaz oficjalny.

-Gówno.

Czemu ta matka nie wróci
do dobrych starych Stanów i tam nie zostanie?

Pójdę.

Alleluja, senatorze.

Krótko mówiąc, odpowiedź brzmi: nie.

Do zobaczenia.

-M1'ss Johnson,

Nalegam, żebyś został
i mnie wysłuchał.

Twoje życie będzie zależało
od decyzji, które podejmiesz dzisiaj.

Musisz
bardzo dokładnie rozważyć każdą alternatywę.

Proszę, panno Johnson,

Proszę Cię, wysłuchaj mnie.

- No to jest nowy zwrot akcji.

Skoro mnie błagałeś, to chyba
będę musiał dłużej czekać, zanim odmówię.

-Proszę usiąść.
Tutaj.

-Dlaczego nie?

-Sułtan dał mi możliwość

aby zaoferować ci wybór
pozostania w więzieniu tutaj, na Borneo

być może do końca życia
jako podopieczny Radży,

lub powrotu ze mną
do Stanów, aby stanąć przed sądem.

-Kim ty właściwie jesteś?

Sam Jezus Chrystus?

-Nie, jestem tylko jego sługą.

Z Jego łaski dam
ci drugą szansę,

szansa na odpokutowanie za swoje grzechy.

-Sporo.

Masz na myśli, że jeśli będę żałować,

czyli chcę być grzeczny,
ale i tak muszę iść pobrzęczeć?

-Tak, będziesz musiał wrócić
i przyjąć karę.

Złożysz Bogu
ofiarę przebłagalną za swoje grzechy.

To jedyny sposób, w jaki możesz udowodnić
, że jesteś godzien Jego miłosierdzia.

-Człowieku, nie rób mi żadnej przysługi.

Gdzie twoje miłosierdzie, Kaznodziejo?

Ciągle krzyczysz, żebym został ukarany.

Na litość boską,
byłem karany przez całe życie.

Wszystko, czego kiedykolwiek chciałem, to być kochanym.

Nie widzisz?

Właśnie wtedy, gdy znajdę kogoś,
na kim mi zależy,

ktoś, kogo mogę kochać i kto kocha mnie,

robimy plany, a potem Bóg
albo ktoś inny je zabiera.

Co ty do cholery wiesz o cierpieniu?

[strzał z pistoletu]

-Co to w ogóle było?

-To ten chłopak, Kollie.

Zastrzeliliśmy go.

Znaleźliśmy go ukrywającego się w pałacu.

Nalegał na spotkanie z panną Johnson.

-Jock, wejdź dziś na pokład, dobrze?
-Dobrze.

W piątek wracam do Sajgonu
i czekam na dokumenty dotyczące zwolnienia ze szpitala.

Chcę ci coś powiedzieć.

Tego dnia będę świętować.

-Sierżant ma
do przekazania bardzo niepokojące wieści,

Boję się.

I don't know why he would want
to come back here anyway.

-He has some unfinished business
to take care of.

Let's face it, he's crazy about Sadie.

-He's certain to find
a dramatic change in that girl.

Lord knows it's all to the good.

The senator's hardly away
from her for 20 minutes and she's calling

for him.
-She blames herself for Kollie's shooting.

I think if he had died,
she would have killed herself.

Now she feels God has provided Kollie
with life to show her the way

to salvation.

-Yes, well, Doc Crater, he had
something to do with that.

-I was surprised
at the brilliance of his medical ability.

He proved himself worthy of the title.

-Yes, the kid will be all right in time.

Meanwhile, it's awful quiet around here.
How about a swim?

-Love to.
-All right.

-Mother, do you mind?
It's awfully hot.

-Go right ahead.

-Come in.

-Sadie.

You're so pale.

You look like death warmed over.

What have they done to you?

God, you're shivering like ice.

If that old bastard is--
-Jock, please, don't talk like that.

The senator has saved my life.

The spirit of God is within him.

Kollie's life was returned to us
so that I might give mine as sacrifice.

Don't you see?

You're safe.

It's all working out the way
he said it would.

-I only see that you're sick.

Look at you. You're as nervous as a cat.

Love is what you need.

A man's love.

My love. Sadie, I've come back
to take you with me.

-Do understand.

He's trying to help me.

To make me a whole woman again.

To be reborn.

I do love you, Jock.

More than I've ever experienced before.

I'm so happy you came back for me.

I could just cry
but I can't come with you now.

Please, believe me.

-That's what you want?

Your mind's made up?

You are dead set on going
through with this?

-Yes, Jock.

Yes, my mind's made up.

It's a wonderful thing to find yourself.

To know where you're going.

-Sadie, what do you want me to do?

-Nothing, Jock.

Just don't say goodbye.

If for some reason we never see
each other again,

I want you to know
that I'll never forget you.

Even

-Same here.

When you finally make
peace with yourself, Sadie,

look me up.

You know where I'll be.

-Jock, I do love you.

I always will.

I'll find you.

-Sure you will.

You'll make it.

I'll see you, Sadie.

-For several nights, he's stayed up
with Miss Johnson, praying.

Poor girl.

Nearly three o'clock
when he came in last night,

collapsed.

Where's Honoré?
I thought she'd come back long ago.

-She was in the bar playing
checkers with the Bear.

Maybe she went to bed.

-I'll go and kiss her goodnight.

-I don't want you to leave, Bear.

I love you.

-Hey, I'll see you
when we get back home, sugar.

Kansas isn't that far from Arizona.

How many times do I have to tell you?

I love you, you're my girl.

-Bean

[kissing] Bear...

You know what that does to me.

-I know what it does to me, too.

-Honoré.

-Oh, God damn it.

Couldn't you knock?

-Honoré.

How could you?

-Please, Mother.
Bear and I,

we're going to be married.

-What did you say?

This is no time to joke.

-Miss Daniels, can I ask you something?

Is it wrong for two people to love,
to show natural emotions for each other?

Two people, two young,
healthy people to make love?

-You're not married.

There's a difference.
-There is, is there?

When is the last time that you
and Mr. Daniels made love?

-The Lord's work is Mr. Daniels' life.

On our wedding night,

he explained to me
his ideals of our marriage.

He believed it should be
a union free from earthly indulgence.

Entirely devoted
to the salvation of others.

-Certainly you have natural emotions.

You can't deny them.

You can only hide them.

-I can safely say our marriage
is entirely a contract of the Spirit.

-I'm sure that Honoré will agree with me
that ours will be much more than that.

-We'll be the ones to decide that.

-Oh, no you won't, Mother.

This engagement band

is the only gift I received today.

It has special meaning.

-What is that supposed to mean?

-You and Father are so busy
with the salvation of Miss Sadie Johnson,

you completely forgot
about my 18th birthday.

[thunder] [rainfall]

-Mr. Daniels.

Mr. Daniels.

-Sadie?

What are you doing up?
A nightmare?

-Yes. I had an awful time getting
to sleep.

Just the rain and thinking
about Jock and Kollie.

-There, there.
-I've got to talk to you, please.

[rainfall]

I am going to be in prison for
three years. It's such a long time.

How many nights like this
am I going to have to go through?

I don't know if I can hold up to it.

I feel so confined and so weak, I guess.

-Yes, now, but every prayer
will make you stronger.

You'll see.

You're shivering.

-In a few days you're going to be gone,

and I'm going to have to be here
all alone and face prison.

Oh God.

-You're soaked clear
through with perspiration,

poor thing.

You better return to bed.

If you want anything,
I'll see you first thing in the morning.

-Please don't go yet.

Please stay with me.

Stay and pray just for a little while.
-Yes, of course.

For a little while.

-I guess I'm just not very strong yet.

-Sadie,

you don't have to go back to San Diego
unless you truly want to.

-I have to.
Don't you see?

What other sacrifice
can I give to God for that?

I have nothing else to offer.

-Thank God.

You said just what I would hope you'd say.

My every prayer has been answered.

-Oh God.

I just hope I'm strong enough
to go through this.

Senator, hold me.
Give me that strength.

Pray for me.

I'm so afraid.

-You get stronger and stronger every day.

You have nothing to fear.

Beautiful radiance.

[rainfall] [thunder]

[music]

[screams]

-My God.

Panama, let's cut him down.

Oh.
-What happened? Bella, are you hurt?

-Honoré, stay here, honey.

It's the Senator.

-What?
-He's dead.

-Dead?

-There was nothing I could do.

I'm sorry, Ms. Honoré,
he's been dead for hours.

-Oh, God.

[sighs]

-Don't run and tell Sadie.
She needs all the rest she can get.

I'll tell your mother, Ms. Honoré,
if you want.

Uh-oh. I won't have to.
Here she comes now.

-Oh, mother.

-Dr. Crater.

-Come with me. I'm sorry, Mrs. Daniels.

-She brave lady, not even cry.

-Mrs. Daniels is made a tough fiber.

Real tough fiber.

Oh, hey Jock, I was wondering
where the hell you were.

-Geez.
-Ain't that a mess?

-Does Sadie know?
-No, I was just going to go wake her up.

[music]

-What is that?

I thought she said she wasn't playing
that thing anymore.

-She hasn't since she got back
from the Half Moon.

-Hell of a time to start, isn't it?

-She hasn't been told.

-For Christ's sake, let's go tell her.

[music]

-Sadie, it's Bear.
Is it okay if I come in?

I got something pretty damn important
to tell you?

-Keep your pants
on soldier while I get mine on.

-Sadie. Baby, you look great.
-Great hell.

I look beautiful, radiant.
I even glow.

Didn't you know that?

Besides, on a day as beautiful as this,
you got to get dressed up.

Wouldn't be right otherwise.

-I'd turn off the stereo, Sadie.

-Why in the hell should I?
-Bear's right, honey.

Turn off the music.
Something happened.

-Yes, you're damn right
something's happened.

On this bright, beautiful morning,
it's like a dawn of a new day,

the day the old Sadie is reborn,

but in her own image.

You and me are going to sow
our wild oats, lover,

and bring forth a lot of fruit.

Australia, here we come.

-The senator is dead, Sadie.

I've been trying to tell you.

-Oh, shit.
What happened?

-He hanged himself.

-Spirit is willing, but the flesh is weak.

-I see you've been told.

I think I know how you feel.

I'm sorry for him,

and I'm sorry for you.

For the first time in my life,

I'm not sorry for me.

-Jocko,

Hamil at customs says
there's been a mistake.

There isn't one paid passage to Sydney.

There's two. [laughter]
-Oh.

-You and Sadie get the hell out of here.

-I'll get the high-fi.
-Fuck the high-fl“.

[music]

♫ Sweet Sadie was a girl who loved
all the things in the world, ♫

♫ Like a forest,
the flowers and the streams. ♫

-Papa, I know it was you buy the ticket.

-Get my fishing gear.
♫ Well she started doing

♫ a lot of dope, to be happy, high,

♫ Than to cope with all the problems
that she had to deal with now.

♫ And the soldier said, sexy Sadie,
don't you think that maybe,

♫ You might be my lady tonight?

♫ And the soldier said,
sexy Sadie, please be my baby,

♫ Keep me from going crazy tonight.

♫ She met a man, fell in love because
of the symbol of the white dove.

♫ Oh, Sadie, baby, you're on your way.

♫ They'll get married and settle down,
in some small peaceful Australian town,

♫ Oh, Sadie, oh, happy day.

♫ And her husband says, sweet Sadie,
really love you, baby.

♫ You'll always be my lady forevermore.

♫ Sweet Sadie, really love you, baby.

♫ You'll always be my lady forevermore.

[now instrumental]